Tag Archive: zelfmoordlijn


Wanneer de hitte naar je hoofd stijgt: “De invloed van de hittegolf op ons mentale welzijn valt niet te onderschatten”

Koel, Hitte, Verkoeling, Douche, Warmte, Zomer, Baden

Some like it hot, zong Marilyn Monroe ooit. Maar van deze aanhoudende hitte houdt vrijwel niemand. Als we het hebben over de gevolgen van de hittegolf, beperken we ons meestal tot de fysieke gevolgen: hallo okselvijvers, verminderde eetlust en knalrode huid. Maar die bloedhete temperaturen hebben ook een invloed op onze mentale gezondheid. “Mensen worden agressiever en ook mentale problemen komen veel vaker voor.”
Een heethoofd, je bloed dat kookt, een verhit debat,… Als we de spreekwoorden mogen geloven heeft de hitte ook gevolgen op ons mentale welzijn. Een negatief effect, welteverstaan. “Dat klopt inderdaad”, vertelt Leslie Hodge, klinisch psychologe en oprichtster van de groepspraktijk Strong Mind. “Uit onderzoek blijkt dat extreme hitte ons meer geïrriteerd en agressiever maakt. Zo hebben wetenschappers ontdekt dat wanneer de temperatuur significant stijgt, er 4 procent meer interpersoonlijk geweld voorkomt en tot 14 procent meer groepsgeweld.”

Dat is volgens de psychologe ook een van de factoren die meespeelde tijdens de rellen in Blankenberge. “Mensen zijn bij zo’n extreme hitte humeuriger en vliegen sneller uit. Gooi daarbij het groepseffect – je durft veel meer dingen in groep dan alleen -, dat ze onder invloed waren en dat het jongeren waren die zich wilden profileren, dan heb je het perfecte recept voor een situatie die helemaal uit de hand kan lopen. Al is dat uiteraard geen excuus voor geweld. Het is niet omdat er een duidelijke link is tussen extreme temperaturen en agressie, dat je de boel kort en klein mag slaan. Je hebt nog altijd controle over jezelf om zo’n gedrag niet te stellen.”

Zelfmoordcijfers liggen hoger tijdens een hittegolf

Leslie Hodge

De hitte maakt ons niet alleen agressiever, ook mentaal kunnen we ons slechter voelen. Hodge: “Er bestaat een sterk vermoeden dat serotonine, het gelukshormoon, beïnvloed wordt door extreme hitte. Helaas op een negatieve manier. Zo wijzen onderzoeken uit dat hete temperaturen een ongunstig effect hebben op het gemoed, waardoor meer mensen kampen met depressieve gevoelens en zelfmoordgedachten.” Een van de grootste studies die daarnaar gedaan is, komt uit de Verenigde Staten en Mexico. “Zij zijn naar 600 miljoen interacties van mensen op sociale media gaan kijken in periodes van extreme hitte. Daaruit kwam naar voren dat er veel meer depressief taalgebruik voorkwam en mensen beduidend meer over zelfmoordgedachten praatten. Uit het onderzoek bleek ook dat de zelfmoordcijfers hoger lagen tijdens een hittegolf.”

De hitte heeft ook een effect op ons cognitief functioneren

Leslie Hodge

Zelf zal je ook al wel gemerkt hebben dat het telewerken met 35 graden Celsius niet zo vlot verloopt als bij een aangename 20 graden. “De hitte heeft ook een effect op ons cognitief functioneren”, vertelt Hodge daarover. “Voor een studie aan de Harvard-universiteit werden gezonde studenten onderzocht tijdens een 12 dagen durende hittegolf. De ene groep studeerde in een kamer met airco, de andere moest het zonder doen. Wat bleek? De studenten die in de verhitte ruimtes moesten functioneren, konden zich minder goed focussen en hadden een tragere reactiesnelheid.”

Slaaptekort

Met het verkeerde been uit bed stappen, het gebeurt wel vaker als je niet kan slapen door de warmte. En dat werkt natuurlijk ook niet bevorderlijk voor je humeur. “Zodra het erg warm weer is en het ’s nachts amper afkoelt, slapen de meeste mensen een pak minder goed”, aldus de psychologe. “Slaap heeft een herstellend effect, waardoor ook je gemoed een boost krijgt. Is je nachtrust slecht, dan is de kans groot dat je je ook mentaal slechter gaat voelen en dat depressieve gevoelens uitvergroot worden.”

Wat kan je doen?

Hodge: “Probeer je hoofd letterlijk en figuurlijk zo veel mogelijk koel te houden. Daarbij is het belangrijk om je niet te lang bloot te stellen aan extreme hitte, niet alleen voor je fysieke gezondheid maar ook voor je psychische welzijn. Vermijd ook stresserende situaties. Op het strand van Blankenberge was er veel te veel volk op een te kleine plek, waardoor er een stresstoestand ontstond en de gemoederen nog sneller verhit raakten. Probeer zulke momenten uit de weg te gaan en je kalmte te bewaren.”

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de site www.zelfmoord1813.be.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/wanneer-de-hitte-naar-je-hoofd-stijgt-de-invloed-van-de-hittegolf-op-ons-mentale-welzijn-valt-niet-te-onderschatten~aabd4822/

De hitte de problematiek waar we in leven doet er niet goed aan bij de meeste mensen. Ze zien geen vooruitgang of willen die niet zien. Zodat ze in een donker gat komen te zitten en daar vaak nog dieper in zakken. Zodat ze overgaan tot de gekste dingen. Ik schrijf het zo maar even. De hitte laat het niet toe om een goede nachtrust te hebben, daar komt nog eens bij. Dat men geconfronteerd wordt met de nodige negatieve cijfers en het sociaal leven dat er toch anders uitziet. Bepaalde kunnen dat niet meer plaatsen praten er niet even en gaan zichzelf psychisch pijn doen.
Spijtig genoeg moeten we er leren mee omgaan. Het zal nog niet snel overgaat en het weer dat ook veranderd daar zullen we ook moeten mee leren leven.
Heel dit probleem en het thuis werk. Samen 24/7 thuis zijn en dan nog eens op de kinderen passen kan tot zware gevolgen leiden. Zeker als je geen momenten voor jezelf neemt. Zodat je even uit je gevangenis kan komen. Wat voor bepaalde is dat het gevoel wel.

Mensen men lost niets op met pijn en schade aan andere toe te dienen nog aan jezelf. Men kan altijd hulp inschakelen om er over te praten.

Puppy, De Hitte, Zomer, Pauze, Vrije Tijd, Buiten
Fax, Blanke Man, 3D Model, Geïsoleerd, 3D, Model

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Charlotte Bouwman (26) is sinds 8 jaar suïcidaal. Ze deed 21 pogingen tot zelfmoord, maar staat al ruim 800 dagen op een wachtlijst voor psychologische zorg. De maat is vol, dus voert ze sinds vorige week actie voor de deur van het ministerie.

Wachtlijst

“Ik sta al twee jaar op een wachtlijst voor de juiste behandeling voor mijn psychische problemen. Afgelopen december hoorde ik dat ik nóg minimaal een jaar moet wachten. Dat was voor mij de druppel. Ik dacht: ik moet nu iets concreets doen. Ik moet iets verzinnen, waardoor dit allemaal alsnog nut heeft. Want anders, als dit mijn leven is… de hele tijd maar wachten en nergens terechtkunnen… dat ís gewoon geen leven. De politiek moet zijn verantwoordelijkheid nemen voor deze stille ramp. En dus heb ik, samen met Stichting Lijm de Zorg, het manifest lijmdezorg.nl opgesteld en wacht ik sindsdien uit protest voor de deur van het ministerie van Volksgezondheid – tot ik concrete toezeggingen krijg van staatssecretaris Paul Blokhuis. Er moet nú echt iets gebeuren. Die ellenlange wachtlijsten in de geestelijke gezondheidszorg, ook binnen de crisisdiensten, zijn levensgevaarlijk. Niet alleen voor mij, maar voor vele anderen. Er overlijden mensen die ziek zijn, gewoonweg omdat ze nergens terecht kunnen. Dat is niet alleen schrijnend, maar ook ronduit schandalig.”

Geen plek voor mij

“Sinds m’n negentiende heb ik ernstig psychische problemen doordat ik in m’n jeugd veel traumatische dingen heb meegemaakt. Complexe materie, ook voor zorgverleners. De mensen bij de GGZ willen mij wel helpen, maar omdat ik zogezegd ‘te heftig’ ben, wil eigenlijk niemand z’n vingers aan mij branden. De verantwoordelijkheid voor mij wordt steeds maar doorgeschoven, alsof ik een pingpongbal ben. De geestelijke gezondheidszorg is gewoon niet goed georganiseerd, waardoor behandelaars met verstand van complexe aandoeningen verdwijnen uit de instellingen. Die beginnen bijvoorbeeld een eigen praktijk. En het is heel lastig als je bijvoorbeeld ook suïcidaal bent, omdat dat voor zo’n praktijk een heel groot risico is. Want als jij jezelf iets aandoet, moeten zij eigenlijk ook crisisdienst kunnen bieden.”

“Grote instellingen hebben wél zo’n crisisdienst, een opnamekliniek etc. Maar dus ook enorme wachtlijsten. Ik heb 21 zelfmoordpogingen gedaan, de teller had afgelopen november bijna op 22 gestaan. Toen heb ik een wanhopige oproep op Twitter gedaan: ‘Is er hier iemand nog wakker die ik even kan bellen? Had nooit verwacht dit te plaatsen, maar de crisisdienst kan pas over een paar uur terugbellen en 113 heeft geen medewerker beschikbaar, ik kan alleen een bericht achterlaten en binnen 24u teruggebeld worden – wat te laat is.’ Ik kreeg binnen tien minuten enorm veel reacties en heb toen met een wildvreemde aan de lijn gezeten. Dat hielp. Gelukkig maar, want anders zat ik hier nu misschien niet meer. Want laat het duidelijk zijn: ik wil niet dood. Ik wil hulp. Een kánt van mij wil dood. En ik doe er alles aan om die kant niet te laten overwinnen. Maar ik moet daarbij geholpen worden.”

Sprookjeswereld

“Ik hoop met mijn protestactie op toezeggingen van de staatssecretaris op drie punten: een helpdesk voor mensen zoals ik, die ook écht iets kan betekenen. Landelijke behandelcentra voor die specialismen die nu dus niet regionaal geregeld kunnen worden. En genoeg crisisbedden en bereikbaarheid van de crisisdienst. Dus zonder wachttijden. Tot die toezeggingen er zijn, blijf ik voor het ministerie zitten. Ik hoop dat alle steun die ik door mijn protest krijg daadwerkelijk wordt omgezet in actie. Want de aandacht is er nu, alleen: ze leven hier in een andere werkelijkheid. Het moet echt tot de politiek doordringen. Het is niet dat ze niet willen, en het is ook niet dat het geld er niet is, ze leven alleen in een soort sprookjeswereld. Ik heb de afgelopen dagen gesproken met Mark Rutte, Jesse Klaver, Paul Blokhuis en Hugo de Jonge, maar ik heb tot dusver geen concrete toezeggingen gekregen. Klein lichtpuntje: volgens het ministerie is er al een team dat zich ontfermt over mensen met ernstige psychische problemen, maar weten te weinig patiënten dit te vinden. ‘Het is een van de best bewaarde geheimen van Den Haag’, aldus Blokhuis. We hebben daarom afgesproken dit team meer onder de aandacht te brengen. Maar dat is niet genoeg. Ik eis niet dat specialistische centra er direct morgen komen, maar ik eis wel dat de staatssecretaris toezegt dát ze er komen.”

Nu doorpakken

“Hier zitten is vermoeiend en ik zit helemaal stuk, maar ik doe het ergens voor. De reacties zijn hartverwarmend. De eerste dag kwam vooral de pers langs, maar de dagen erna kreeg ik veel steunbetuigingen vanuit het hele land. Zelfs medewerkers van het ministerie kwamen hun verhaal bij me doen en vertelden dat ze zich herkenden in mijn problematiek. Dat vind ik heel bijzonder en bemoedigend; in het begin was ik namelijk best cynisch. Ik hoor van alle kanten dat mensen geloven dat het zin heeft wat ik hier doe. Ik hoor natuurlijk ook vrij heftige verhalen, maar zelfs die geven me moed. Vandaag bijvoorbeeld, kwamen ouders langs van kinderen die in een instelling zitten. Die instelling gaat binnenkort sluiten. En het is nog niet duidelijk wat er met die kinderen gaat gebeuren. Daar moest ik van huilen. Terwijl ik nooit huil. Als we bij kinderen al geen oplossing kunnen vinden… Iedereen is ervan op de hoogte, iedereen weet het, maar niemand doet iets. Hoe kan dat? Het sterkt me enorm in de gedachte dat het heel goed is dat ik dit doe.”

BRON: https://www.msn.com/nl-be/gezondheid/medisch/real-life-de-ellenlange-wachtlijsten-zijn-levensgevaarlijk/ar-BB102pce?li=BBDNPrw

Als ze bepaalde psychische mensen laten wachten om hulp dan kan het wel eens fataal aflopen. Ze roepen niet zomaar om hulp. En als ze deze dan niet krijgen dan kan het fataal aflopen. De wachtlijsten zijn vaak zo lang dat men geen uitweg vind. Men kan er vaak niet over praten, of heeft een angst om dit te vertellen tegen mensen die nauw verbonden zijn. Soms spreken ze er over met vrienden maar die geven dan ook vaak niet de woorden die ze nodig hebben. Als dat gebeurd dan kunnen negatieve emoties de bovenhand gaan nemen en ook een gevaar zijn voor hen. Ook zoeken ze hulp via telefoon dat niet slecht is, maar wat als het gesprek stopt. Men heeft als hulpverlener er dan geen controle over. En je weet niet wat ze na het gesprek gaan doen.

Zit je met bepaalde negatieve gedachten kan je contact opnemen met:
voor België zelfmoordlijn  1813
Of teleonthaal 106

voor Nederland  Bel 0900-0113 of chat via 113.nl.

Afbeeldingsresultaat voor suïcidaal

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Het aantal mensen dat contact zoekt met 113 Zelfmoordpreventie is in de afgelopen drie jaar verdrievoudigd. In 2019 zochten 93.000 mensen contact met de hulplijn, zowel telefonisch als per chat. Het aantal zelfdodingen in Nederland bleef gelijk.

De Stichting 113 Zelfmoordpreventie heeft dinsdag een bericht daarover in Trouw bevestigd in gesprek met NU.nl. De hulplijn heeft het nooit eerder in haar bestaan zo druk gehad, aldus een zegsvrouw.

Het aantal zelfdodingen in Nederland is al een paar jaar constant: zo’n achttienhonderd mensen maken jaarlijks zelf een einde aan hun leven.

De toename van het aantal telefoontjes heeft volgens een woordvoerder van de lijn vooral te maken met de naamsbekendheid. Een andere oorzaak is de afbraak van goede zorg voor mensen met suïcidale gedachten.

‘Veel jongeren met zelfmoordgedachten worden niet gehoord’

Volgens de Stichting 113 Zelfmoordpreventie is vooral het aantal jongeren dat dit soort gedachten heeft niet bekend bij de hulpinstanties. Het is belangrijk dat scholen en hulpverleners beter alert zijn op signalen die kunnen duiden op suïcideneigingen onder deze groep.

De organisatie luidde eerder al de noodklok over de zorgwekkende stijging van het aantal jongeren dat recent zelfmoord pleegde. Nabestaanden vinden dat de zorg voor deze groep niet voldoende is. Vaak belanden jonge risicopatiënten op een wachtlijst of in een ‘vicieuze cirkel’ van doorverwijzingen.

De helft van alle mensen die zichzelf van het leven beroven, zoekt in de maand voordat zij suïcide plegen contact met een huisarts of andere hulpverlener. Vaak gaat het dan over klachten als vermoeidheid, pijn of relatieproblemen. Deze signalen worden vaak niet herkend als een suïciderisico.

Denk jij aan zelfdoding of maak je je zorgen om iemand anders? Bel 0900-0113 of chat via 113.nl.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/gezondheid/medisch/meer-bellers-voor-su%c3%afcidehulplijn-aantal-zelfdodingen-blijft-gelijk/ar-BBZovF7?li=BBDNPrw

Dit zijn de cijfers van nederland. Maar denk zelf dat het bij ons ook vermeerderd is tegenover andere jaren. De jongeren voelen zich niet echt goed meer, en al zeker niet in hun vel. Vaak worden ze niet gehoord of afgewezen en dan zoeken ze toch nog een weg om te praten. Het liefst anoniem dan. We zouden gewoon meer aandacht moeten geven aan deze die met donkere gedachten rondloopt. In belgie is het 1318 of via internet zelfmoordlijn. Daar kan men ook chatten als je dit leuker vind dan bellen.

Gerelateerde afbeelding

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Chatgesprekken met CLB over zelfdoding met 30% gestegen: dit is wat je kan doen als ouder

Afbeeldingsresultaat voor zelfdoding jongeren

Meer en meer leerlingen en ouders vinden hun weg naar een anoniem chatgesprek met het Centrum voor leerlingenbegeleiding (CLB). Zo nam het aantal oproepen afgelopen schooljaar met maar liefst 25% toe. Opvallend was dat het aantal chatgesprekken over zelfdoding steeg met met 30,5% in vergelijking met vorig schooljaar. Wij vroegen aan CLB-medewerker Jelle Beeckman naar wat je als ouder kan doen.

Sinds het schooljaar van 2016-2017 breidde het CLB hun werking uit met een mogelijkheid om te chatten. De CLBch@t werd in het leven geroepen om de drempel naar hulp nog kleiner te maken. En dat initiatief blijkt goed te werken. Zo steeg het aantal oproepen met 25%. Al zaten er ook verontrustende cijfers tussen. Zo nam het aantal chatgesprekken tijdens het schooljaar van 2018-2019 over zelfdoding met maar liefst 30,5% toe tegenover vorig schooljaar. Dat komt volgens Jelle Beeckman, maatschappelijk werker bij het CLB GO! Gent en medewerker bij de CLBch@t vooral omdat er meer openheid is over het thema. “Zowel zelfdoding als zelfmutilatie komen veel vaker aan bod in de media of leerlingen zien het via sociale media als Instagram. Daardoor zitten ze met veel meer vragen en dan is zo’n chat een laagdrempelige manier om hulp te vragen.”

Zelf beschikt Beeckman niet over cijfers over het aantal gevallen van automutilatie, maar hij verklaart de stijging ook aan het feit dat steeds meer leerlingen en ouders hun weg naar de chat zelf gevonden hebben. “Het grote voordeel aan de chat is dat alles anoniem kan verlopen. De drempel wordt zo veel lager, waardoor ook de vraag naar hulp makkelijker wordt. Dat er meer leerlingen chatten met vragen over zelfdoding betekent dus niet per se dat er ook meer leerlingen effectief mee zitten, maar wel dat ze makkelijker de stap naar hulp gevonden hebben.”

Alarmsignalen

Maar hoe kan je nu als ouder de signalen herkennen als je kind met dergelijke gedachten worstelt? Beeckman: “Waar je als ouder vooral op moet letten zijn veranderingen in het gedrag. Uiteraard zijn depressieve gevoelens een signaal, denk maar aan stemmingswisselingen, minder eten, sneller vermoeid zijn, geen plezier meer beleven aan dingen die het kind normaal wel graag doet, contacten die verbroken worden, maar ook lange mouwen of bedekkende kleding dragen om wondes van zelfverminking te verbergen, zijn alarmsignalen.”

Het belangrijkste als je die signalen opmerkt, is volgens Beeckman om niet te panikeren, maar het gedrag met je kind te bespreken. “Zowel ouders als leerkrachten beginnen vaak meteen te panikeren, maar dat is niet nodig. Je doet er veel beter aan om hen op hun gemak te stellen en op zoek te gaan naar de oorzaak van hun gedrag zodat er oplossingen gevonden kunnen worden. Dat doe je vooral door er zo open mogelijk over te communiceren. Vraag hoe je kind zich voelt, of er misschien iets schort op school, met vriendjes of andere zaken. Laat zien dat je er voor hen bent en dat er open over het probleem gepraat kan worden.”

Samen leuke dingen doen

Aan de andere kant is het volgens Beeckman geen goed idee alleen op het probleem te focussen. “Tonen je klaarstaat voor hen, betekent ook dat je nog steeds leuke dingen samen doet. Maak veel tijd vrij voor je kind en zorg ervoor dat jullie ook normale activiteiten plannen. Dat zal je kind ook helpen om zich beter te voelen. Trek het probleem ook zeker niet naar je toe. Veel ouders kwijnen weg in zelfmedelijden omdat ze het gevoel hebben dat ze gefaald hebben, maar dat helpt het kind allerminst vooruit. De ouders zijn in dergelijke situaties vaak een van de belangrijkste personen op wie het kind kan rekenen, dan is het belangrijk dat ze dat ook effectief kunnen doen.”

Beeckman raadt ook aan om niet alleen met je kinderen erover te communiceren, maar ook met anderen. “Hoewel de problematiek steeds meer onder de aandacht komt, rust er nog altijd een taboe op. Toch helpt het enorm om er ook als ouder bijvoorbeeld met andere ouders over te communiceren. Durf ook hulp in te schakelen van het CLB of andere instanties als je je zorgen maakt. Doe dat echter niet achter de rug om van je kind, maar in samenspraak en op een normale manier. Vaak zijn de signalen een kreet om hulp en kan het kind goed geholpen worden.”

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de website zelfmoord1813.be.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/chatgesprekken-met-clb-over-zelfdoding-met-30-gestegen-dit-is-wat-je-kan-doen-als-ouder~ae913414/

Als ouder is het niet makkelijk om die signalen op te pikken van je kind. En ook zeg ik erbij als de ouders tijd hebben voor hun kind. Soms krijgen ze als antwoord stel je zo niet aan wees sterk. Dat zeg je niet tegen een kind. Maar ouders die het goed voorhebben kunnen zien of hun kind zich anders gaat gedragen. Terugtrekken, emotioneel, angsten en moeilijk kunnen praten. Soms kan het zijn dat je kind meer gaat schrijven en dat je als ouder soms daar iets kan uithalen als ze donkere gedachten hebben. Natuurlijk vaak heeft het kind het niet graag als je iets leest van hen, maar dit kan je dan op een rustige manier uitleggen dat je begrip hebt en graag wilt lezen wat je kind schrijft.
Je kan ze ook altijd contact laten opnemen met de jongeren telefoon of chat tele onthaal 106 of Awel of zelfmoordlijn. Zodat ze dan privé kunnen praten met iemand die ze niet kennen. Dat kan voor hen ook helpen om er beter over te praten. Natuurlijk nadien moet men wel zien dat men ze nog verder kunnen helpen. Het is zo een zware materie voor de ouders. En zeker als ze overgaan tot de daad. 
Er is altijd een oorzaak aan verbonden. Die kan gaan familiaal, sociaal, school. Het is ook belangrijk om daar achter te komen, wil je een hulp kunnen bieden. En zo juiste hulp kan zoeken om je kind terug op rechte pad te krijgen in hun gedachten.  

Afbeeldingsresultaat voor zelfdoding jongeren

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

HELP! Mijn kind denkt aan zelfmoord

Nieuwe site helpt ouders van kinderen die uit het leven willen stappen

Thinkstock
Een kind hebben dat aan zelfdoding denkt. Voor ouders is dat zwaar om dragen. Ze voelen zich schuldig, angstig, verdrietig. Een nieuwe site moet hen beter begeleiden. “Want ouder zijn van een kind dat niet meer wil leven, wordt steeds zwaarder.”

“Misschien gaat de angst ooit weg. Maar ik vrees ervoor. Ik denk dat het is als voor een kankerpatiënt: ook al ben je al jaren genezen, de schrik om toch ooit een nieuw knobbeltje te ontdekken blijft.” Zo omschrijft een moeder haar leven met een dochter die verschillende suïcidepogingen ondernam. Ook al is het meisje aan de beterhand, de schrik om haar alsnog te verliezen ebt maar niet weg.

Voor heel wat ouders moet het een herkenbaar gevoel zijn. In Vlaanderen heeft 7,5% van de jongens en 10% van de meisjes tussen 12 en 24 jaar ooit een zelfdodingspoging ondernomen. “Aan deze doelgroep wordt behoorlijk veel aandacht besteed”, stelde docent en onderzoeker Alexandre Reynders (Kenniscentrum Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen – Odisee) vast. Zowat alle wetenschappelijke literatuur en preventiecampagnes die hij natrok, focusten op de suïcidale jongeren zelf. “Maar voor hun ouders is er minder aandacht.”

Nochtans gaan die ouders erg gebukt onder de problemen van hun kind, zo stelde Reynders vast na er 26 geïnterviewd te hebben. “Een kind hebben dat aan zelfdoding denkt of een poging daartoe ondernam, heeft een enorme impact. Niet alleen emotioneel of psychisch, omdat ouders zich angstig, verdrietig of schuldig voelen. Ook zowat elk ander domein in hun leven wordt ernstig aangetast.”

Problematisch

Reynders hoorde hoe ouders hun sociale contacten terugschroefden omdat ze zich schaamden of omdat ze hun kind niet alleen durfden te laten. Sommigen gingen om die reden ook minder werken, wat dan weer een invloed had op hun financiën. De relatie met andere gezinsleden – broers, zussen of partners – stond eveneens onder druk. “Al deze factoren maakten deze ouders heel erg kwetsbaar. Toch bleken ze zelf minder snel geneigd om hulp te zoeken. Alle energie en middelen gingen naar het suïcidale kind.”

Begrijpelijk, maar problematisch, vindt hij. “Ouders zijn een belangrijke bondgenoot in het herstelproces van hun kind. Het is belangrijk dat ze ook voor zichzelf blijven zorgen.” Gebeurt dat niet, dan riskeren ze zelf allerlei fysieke en psychische klachten. “Die kunnen op hun beurt ook tot zelfdodingsgedachten leiden.” Omdat niet alleen de ouders zelf maar ook de hulpverleners dat vaak vergeten, wordt vandaag een nieuwe site gelanceerd onder de noemer ‘Help! Mijn kind denkt aan zelfmoord’. De onlinetool op zelfmoord1813.be/ouders, een project met financiering van de Vlaamse overheid, biedt onder meer informatie over suïcide en het hulpverleningsaanbod aan moeders en vaders aan, maar ook oefeningen om met een kind in gesprek te gaan en getuigenissen van lotgenoten.

Beschermen

Een goeie zaak, vindt kinderpsychiater Peter Emmery (UZ Leuven). In zijn praktijk ziet hij regelmatig ouders van kinderen met zelfmoordgedachten. “Het is het laatste wat een ouder wil horen, denk ik. Ouders reageren daar erg uiteenlopend op. De één wil dat zijn kind hier en nu geholpen wordt, een andere denkt dat het een schreeuw om aandacht is. Feit is dat de boodschap an sich een heel brede lading kan dekken bij jongeren. Er kan van alles achter zitten.”

Om dat te achterhalen, is het belangrijk dat er open over wordt gesproken. “Actief luisteren, bevragen, steunen… Daar kunnen ouders een belangrijke rol in spelen”, zegt Emmery. “Vooral omdat we weten dat praten een beschermende factor is.”

Een ouder moet niet bang zijn om letterlijk naar zelfdodingsplannen en gedachten te polsen, zegt Reynders. “Mensen denken vaak dat ze iemand zo op ideeën brengen, maar daarvoor is geen enkel bewijs.”

Reynders merkte ook op hoe moeilijk ouders het vinden om hun depressieve zoon of dochter af te grenzen. “Ze durven hen bijvoorbeeld maar moeilijk een avondje uit te verbieden of nog maar eens te vragen rommel op te ruimen, uit angst voor de reactie. Ze willen geen risico’s nemen.” Alles toelaten heeft evenwel geen zin. Integendeel: het ondermijnt volgens Reynders je ouderlijke rol. Hij raadt moeders en vaders aan om manieren te zoeken om toch aan te geven wat kan en niet kan. “Daar bestaan bepaalde communicatietechnieken voor, die onder meer op de site zullen staan.” Eveneens problematisch is volgens experts de dag waarop een suïcidaal kind achttien wordt. Op dat moment worden veel ouders nog minder betrokken door de hulpverlening. Als meerderjarige beland je dan immers in een ander zorgtraject. Eén waarin ouders niet meer automatisch ingelicht worden. “Dat traject strookt niet met de realiteit. Veel twintigjarigen wonen immers nog thuis en de zorg en verantwoordelijkheid van ouders is dan vaak nog dezelfde”, zegt Reynders.

En na 18?

Emmery beaamt. “Eigenlijk is het onzinnig dat je de ene dag nog samen met je ouders op consultatie komt en dat je na je achttiende verjaardag zogezegd je plan moet trekken. Als ik een jongere lang heb behandeld, volg ik die ook nog na zijn achttiende. En ik probeer ook nog, met hun goedkeuring natuurlijk, de ouders te betrekken. Maar ik merk dat dit bij een verwijzing naar de volwassenenpsychiatrie soms moeizaam loopt. Nochtans bieden ouders – en de omgeving in het algemeen – een enorme rijkdom als het gaat over suïcidaliteit. Qua ondersteuning zijn zij een beschermende factor.” (FVG/SV)

***

Wie vragen heeft over zelfdoding, kan anoniem contact opnemen met de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 of op www.zelfmoord1813.be

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/help-mijn-kind-denkt-aan-zelfmoord~a2e732fcf/

Soms zie je het als ouder niet aankomen spijtig genoeg en is de schok groot als zoiets gebeurd. Het belangrijkste van al is om je kind zo goed mogelijk te observeren altijd zodat je negatieve dingen kan opmerken. Maar nogmaals het is niet altijd makkelijk als ouder om het te zien aankomen. Geen enkel kind of volwassenen zou zich moeten ontnemen van het leven. Maar spijtig genoeg speelt hier veel in mee om deze daad uit te voeren.
Het leven is niet meer zoals het is geweest en sommigen moeten vechten om dagelijks zich door het leven te slagen.
Geen enkele ouder wilt dit meemaken, en het is als ouder de grootste schok van je leven mocht je ermee geconfronteerd worden. Ook om  het te verwerken is het vaak heel moeilijk.

Afbeeldingsresultaat voor zelfmoordlijn

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Bikers uit heel België escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen

Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
rv Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
Dertig motards uit heel België hebben een minderjarig gepest meisje naar haar school in Luik geëscorteerd. Ze stopten ook aan haar vorige school, van waaruit nog steeds pesterijen komen. “Zo willen we het meisje steunen en haar zelfvertrouwen een boost geven.”

Pauline*, een 17-jarig meisje, wordt al ongeveer drie jaar gepest. Zo erg dat de tiener begin deze maand probeerde om een einde te maken aan haar leven. Toen de vzw Bikers For Children hiervan hoorde, besloten ze iets te ondernemen. Ze trommelden vanmorgen vroeg zo’n dertig leden op uit heel België om het meisje te escorteren naar school. “Er waren motards bij uit Limburg en Aalst, maar ook uit Brussel en Luxemburg”, vertelt Eric Wemmel van de vzw. “Op de school van Pauline slaagden we erin om een van de pesters samen te brengen met Pauline voor een gesprek. Ook een leerkracht en de moeder van Pauline waren erbij. Op het einde gaven de meisjes elkaar zelfs een knuffel. Heel mooi vond ik dat.”

Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
rv Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen

Daarna reden de motorrijders door naar de vorige school van Pauline, van waaruit ze momenteel nog steeds gepest wordt. “We hadden er een goed gesprek met de nieuwe directrice”, vervolgt Eric Wemmel. “Het pestende meisje konden we niet spreken, omdat ze nog minderjarig is en omdat er geen toestemming van de ouders was. Maar eventueel zou het later wel nog kunnen.”

Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
rv Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen

Intimiderend

Of het allemaal niet te intimiderend overkomt, zo met dertig stoere motards aan een middelbare school? “Ja, misschien wel”, zegt Eric. “Maar dat was ook de bedoeling. Het moet effect hebben natuurlijk. Waar ik heel fier op ben, is dat Pauline op het eind van de dag met een glimlach de school buiten stapte. Daarmee was ons eerste doel bereikt. Verder ben ik blij dat we een dialoog op gang hebben kunnen brengen. Hopelijk geeft dit ook een boost aan haar zelfvertrouwen.”

Het was de eerste keer dat de Bikers For Children een dergelijke actie deden voor een gepest meisje. “Meestal richten onze acties zich op mindervalide kinderen, of op kinderen die op een of andere manier gestraft zijn door het leven.”

* Pauline is een fictieve naam.

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de site www.zelfmoord1813.be.

Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
rv Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
rv Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/bikers-uit-heel-belgie-escorteren-gepest-meisje-naar-school-nadat-ze-zelfmoord-wilde-plegen~a5e35956/

Ze worden gezien als een harde kern, maar vaak met het hart op de juiste plaats. En zeker als het gaat over kinderen die gepest worden. Ik heb er respect voor en hopen dat het meisje weet dat ze niet met bepaalde negatieve gedachten moet rondlopen. Heb je als jongeren toch bepaalde gedachten praat erover blijf er niet mee zitten. En wil je dit niet met een bekende doen doe het anoniem via de zelfmoordlijn of 106 tele onthaal of awel. In Nederland zullen zeker ook van die instanties bestaan. Even gegoogeld en denk dat dit voor Nederland is https://www.kindertelefoon.nl/Afbeeldingsresultaat voor jongeren en pesten

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Elke dag proberen 28 Vlamingen zich van het leven te beroven

 Uit een studie blijkt dat in Vlaanderen een groot stigma op het zoeken naar psychologische hulp heerst. "Wie de stap wel zet, voelt zich bovendien beschaamd. Dat helpt het proces natuurlijk niet vooruit", zegt Gwendolyn Portzky van de Eenheid voor Zelfmoordonderzoek.  
Uit een studie blijkt dat in Vlaanderen een groot stigma op het zoeken naar psychologische hulp heerst. “Wie de stap wel zet, voelt zich bovendien beschaamd. Dat helpt het proces natuurlijk niet vooruit”, zegt Gwendolyn Portzky van de Eenheid voor Zelfmoordonderzoek.
In 2016 zijn in Vlaanderen naar schatting 10.360 pogingen tot zelfdoding ondernomen, zowat 28 per dag. Dat staat in het laatste jaarverslag Suïcidepogingen van de Eenheid voor Zelfmoordonderzoek.

Het aantal zelfmoordpogingen schommelt in Vlaanderen al enkele jaren rond dat cijfer, op economische crisisjaren 2007 en 2011 na. Wel alarmerend is het hoog aantal pogingen bij jongeren tussen 20 en 24 jaar. Ook in de leeftijdsgroep 40-45 piekt het aantal pogingen.

In totaal werden door 35 algemene ziekenhuizen in Vlaanderen 2.124 suïcidepogingen geregistreerd in 2016, ondernomen door 2.030 mensen. Maar niet alle pogingen worden verzorgd of gemeld en specialisten schatten op basis van kwaliteitscontroles in de ziekenhuizen het reële cijfer op een veelvoud, namelijk 10.360 zelfmoordpogingen in 2016, zowat 28 per dag.

Daling van het aantal effectieve zelfdodingen

Het totaal aantal geregistreerde zelfmoordpogingen heeft zich de voorbije jaren net onder de 160 per 100.000 inwoners gestabiliseerd. Maar het aantal effectieve zelfdodingen daalt wel. “In vergelijking met 2000 zien we tot 2015 bij mannen een daling van 22 procent en bij vrouwen een daling van 19 procent, vooral in de laatste jaren”, zegt Gwendolyn Portzky van de Eenheid voor Zelfmoordonderzoek. “Al zijn we natuurlijk nog niet tevreden, elke zelfdoding is er een te veel.”

De pogingen zijn vooral bij vrouwen te betreuren (die vertegenwoordigen 61,3 procent van de suïcidepogingen), met het hoogste aantal pogers in de leeftijdscategorie tussen 20-24 en 45-54 jaar. In Oost-Vlaanderen (178 per 100.000 inwoners), West-Vlaanderen (176 per 100.000 inwoners) en Vlaams Brabant (177 per 100.000 inwoners) liggen de cijfers hoger dan in Limburg (131 per 100.000 inwoners) en Antwerpen (128 per 100.000 inwoners).

Mensen die lager opgeleid zijn, vertonen een hogere kans op suïcidaal gedrag. In Vlaanderen was 38,7 procent van de geregistreerde suïcidepogers werkend en was 17,9 procent werkloos, 43,1 procent was economisch inactief. Die laatste groep bestaat voornamelijk uit personen die invalide verklaard werden (44,7 procent). Ruim een kwart (26,8 procent) was economisch inactief wegens pensioen, 27,4 procent was student.

Er zijn geen specifieke cijfers over zelfmoord bij studenten in Vlaanderen, al blijft zelfdoding volgens andere cijfers wel de meest voorkomende doodsoorzaak voor 15- tot 19-jarigen en de op een na meest voorkomende doodsoorzaak (na vervoersongevallen) bij mannen tussen 20 en 24 jaar. Bij vrouwen tussen 20 en 24 jaar gaat het om een gedeelde eerste plaats bij. Wel zijn de suïcidecijfers in deze laatste groep de voorbije 15 jaar met 73 procent gedaald.

Omgaan met problemen

Vlaanderen kent historisch een hoog aantal suïcides. Een eenduidige verklaring daarvoor is er niet, al wijzen vergelijkende studies met Nederland (waar het cijfer historisch laag ligt) op enkele verklaringen. “In vergelijking met Nederlanders gaan Vlamingen anders om met problemen. Ze lossen ze minder effectief op en praten er in vergelijking met de noorderburen minder over”, zegt Portzky. “Dat is nochtans essentieel.”

Volgens een andere studie kent Vlaanderen ook een groot stigma op het zoeken naar psychologische hulp. “Wie de stap wel zet, voelt zich bovendien beschaamd. Dat helpt het proces natuurlijk niet vooruit”, besluit Portzky.

Wie met vragen zit rond zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de website www.zelfmoord1813.be.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/elke-dag-proberen-28-vlamingen-zich-van-het-leven-te-beroven~ada18806

Wat brengt iemand om tot zo een daad over te gaan. En zichzelf van het leven te beroven. Dit zijn toch harde cijfers en ik hoop oprecht dat het niet iedere dag zo is. Want dan moet echt gekeken worden naar de oorzaken. Zowel van de persoon maar ook van heel het plaatje.
Er is altijd een lichtpuntje in een donkere tunnel. Alleen moet je durven om hulp te roepen en deze ook te aanvaarden. Zodat het lichtpuntje licht brengt in de tunnel. En dat je terug van het leven kan en mag genieten.

Afbeeldingsresultaat voor suïcides

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Jullie lieten me geloven dat ik waardeloos was. Dit is mijn antwoord”: Suzie (25) werd zes jaar lang misbruikt en slaat eindelijk terug

Instagram
13 jaar was de Amerikaanse Suzie Larson (25) toen het begon. En het was haar bloedeigen neef die zijn zinnen op haar had gezet. Wat begon met schunnige toespelingen ontaardde al snel in aanranding. Nog twee andere mannen zouden zich in een periode van zes jaar regelmatig aan haar vergrijpen, waardoor ze zichzelf en haar lichaam begon te haten. Drie jaar geleden veranderde alles. Met de hulp van iemand die haar weer vertrouwen gaf. En nu hoopt ze dat haar verhaal een inspiratie is voor lotgenoten.

Ze begon een Instagrampagina waarop ze onder de naam ‘Suzie the Survivor’ haar hele verhaal doet. Zo vertelt ze over de manier waarop het misbruik langzaam maar zeker begon. “Ik was nog heel jong toen mijn neef opmerkingen begon te maken over mijn lichaam”, vertelt de jonge vrouw uit Georgia. “Eerst leek het vrij onschuldig. Iets wat je kon negeren. Dat ik sexy was en zo. Dingen die je niet wil horen van een familielid, maar die je wel naast je neer kan leggen. Maar al snel liep het uit de hand.”

Porno

“Hij was verslaafd aan porno en wilde zijn grenzen opzoeken. Ook mijn grenzen. Hij zei dat hij met iemand als mij naar bed zou kunnen gaan en probeerde me aan te raken”, gaat ze verder. “Ik voelde me beschaamd, vernederd en verward en vroeg me de hele tijd af wat ik fout deed. Ik was kritisch over wat ik aantrok, omdat hij altijd iets vond om commentaar op te geven. Ik begreep toen nog niet dat het niet uitmaakte wat ik deed. Hij zou toch niet stoppen.”

Instagram

Vijf jaar lang maakte hij haar leven tot een hel. En toen probeerde hij haar te verkrachten. Suzie dreigde te gillen en omdat zijn familie in de buurt was, liet hij haar gaan. Het was het moment dat ze de kracht vond om afstand van hem te nemen en hem definitief uit haar leven te bannen, ondanks het feit dat hij haar neef was. “Ik had te lang gezwegen omdat ik niet wilde dat mijn familie uiteenviel.”

Nachtmerrie

Maar daar zou de nachtmerrie niet ophouden. “Een jaar later werd ik aangerand door een andere man op het werk. Hij zei dat hij gewoon wilde praten, maar dwong me tot seks. Een van zijn vrienden begon me daarna ook lastig te vallen en ook hij vergreep zich aan mij, tegen mijn wil. ‘Het kan me niet schelen wat je wil’, zei hij als ik gilde dat hij moest ophouden”, vertelt ze.

Instagram

Steeds meer ging ze zichzelf haten. Ze werd depressief en begon erover te denken om uit het leven te stappen. En ze ontwikkelde een eetstoornis. “Jarenlang was ik compleet zelfdestructief”, zegt ze. “Ik had een vreselijke relatie met mijn lichaam en zag het als de vijand. Ik wilde gewoon sterven voor wat ze me hadden aangedaan en het gevoel dat ze me hadden gegeven: dat ik goedkoop was, vies en waardeloos. En het ergste van al: ik geloofde dat het mijn eigen schuld was. Dat ik het uitlokte.”

Drie jaar geleden kwam ze op haar dieptepunt. Ze woog nog amper 48 kilogram en doordat ze nog amper at, begonnen haar haren uit te vallen en haar tanden af te breken. Ze had last van zenuwpijn en vernietigende migraineaanvallen. Maar het was tegelijk ook het punt dat ze besefte dat het zo niet langer kon. En ze begon langzaam uit het dal te klimmen, mee dankzij de hulp van de man met wie ze intussen was getrouwd en die haar weer vertrouwen gaf: Samuel.

Herstel

“Mijn man was mijn grootste steun tijdens mijn herstel”, vertelt ze. “Hij hielp me uit de spiraal van misbruik en steunt me in alles wat ik doe. Hij was altijd heel geduldig en vriendelijk met me, zelfs als het moeilijk was voor onze relatie. Zo had ik er problemen mee om aangeraakt te worden. Langzaam vormde zich een onbreekbare band en hij is de eerste buiten mijn broers die ik echt vertrouw.”

Instagram
Instagram

Ze leerde weer te eten en volgde ook therapie. “Ik leerde over het misbruik te praten en dat was niet evident omdat ik altijd alles binnen had gehouden. Maar beetje bij beetje maakte het me sterker. Ik vertelde zelfs mijn verhaal aan familie en vrienden. En dat was niet eenvoudig.”

Ook op Instagram doet ze haar verhaal en vertelt ze over de ups en downs die ze nog altijd ervaart tijdens haar herstel. En op dat account heeft ze ook voor het eerst foto’s gepost van haar eigen lichaam in ondergoed. Een hele stap voor iemand die haar lichaam ooit zo verafschuwde en verborg. “Mijn lichaam tonen helpt me om de schaamte en de pijn van het misbruik los te laten”, vertelt de jonge vrouw, die nu een gezondere 59 kilo weegt. “Ik heb geleerd om het te aanvaarden en mezelf weer graag te zien. Ik kan eindelijk weer lachen naar mezelf en lieve dingen zeggen over hoe ik eruitzie.”

Instagram
Instagram

Ze schreef ook een open brief aan haar misbruikers. “Jullie hebben me kapotgemaakt”, zegt ze daarin. “Ik had het gevoel dat er geen uitweg was. Jullie wilden niet stoppen en daarom stopte ík. Ik stopte met leven. Ik stopte met voelen. Ik stopte met me te wassen omdat ik mezelf toch niet meer proper kreeg. Ik stopte met treuren om de pijn. Ik had het gevoel dat ik er niet toe deed. Ik werd paranoia en bang van alles. Jullie lieten me geloven dat ik waardeloos was. Wel, dit is mijn antwoord.”

Inspiratie

Haar Instagramaccount wil ook een inspiratie zijn voor andere vrouwen die het slachtoffer zijn van misbruik. “Ik geloof dat vrouwen zich mooi, sterk en geliefd moeten kunnen voelen. Hoe je er ook uitziet of hoeveel je ook weegt. Je kleine onvolmaaktheden maken je uniek. Ik geloof ook dat vrouwen sterker zijn dan ze denken. We moeten onszelf eraan herinneren dat we koninginnen zijn. Dat we alles kunnen bereiken wat we willen. En dat we liefde verdienen”, klinkt het nog.

Heb je vragen over zelfdoding? Dan kan je terecht op het gratis nummer van de Zelfmoordlijn 1813 of op de website www.zelfmoord1813.be

https://www.instagram.com/suziethesurvivor/

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/-jullie-lieten-me-geloven-dat-ik-waardeloos-was-dit-is-mijn-antwoord-suzie-25-werd-zes-jaar-lang-misbruikt-en-slaat-eindelijk-terug~a0c58034

Op een moment vind men de kracht en kan men terug vechten. Juist zoals hier ook weer het geval is familie wie gaan ze geloven he. Toch hoef je niet te denken dat je niet gehoord zou worden en dat je zeker niet moet overgaan tot een daad daar je spijt van zou kunnen hebben. En nabestaanden emotioneel mee raakt. Laat dit echt eens een klein voorbeeld zijn van hoe je ermee om kan gaan en het voor jezelf een plaats kan geven.

Afbeeldingsresultaat voor misbruik

Afbeeldingsresultaat voor misbruik

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Suïcidale kinderen krijgen volgens jeugdpsychiaters lang niet genoeg hulp

Suïcidale kinderen krijgen volgens jeugdpsychiaters lang niet genoeg hulp

Zeker twintig kinderen met ernstige psychische problemen en suïcidale neigingen moeten zo lang wachten op een behandeling dat het voor hen riskant is, schrijft De Volkskrant.

Het Expertisenetwerk Kinder- en jeugdpsychiatrie schreef dinsdag in de brief aan staatssecretaris Martin van Rijn (Volksgezondheid) dat het gebrek aan hulp leidt tot onacceptabele wachtlijsten.

Onacceptabel
De kinderen hebben bijvoorbeeld al diverse zelfmoordpogingen gedaan, verwonden zichzelf, lijden aan een levensbedreigende eetstoornis of zijn agressief, zo blijkt uit een inventarisatie van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie. Op woensdag spreekt de Tweede Kamer hierover.

Moeder sloeg alarm
Vorige week vroeg Claudia, de moeder van de ernstig zieke Emma op Facebook om hulp. Zij vertelde dat haar dochter dood wil en dat het moeilijk is om een geschikte behandelplek te vinden. Haar oproep kreeg veel media-aandacht en was ook de aanleiding voor de rondvraag van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie.

Te weinig behandelingen
Volgens de jeugdpsychiaters komen de problemen mede door de decentralisatie van de jeugdzorg, schrijft De Volkskrant. Sinds 2015 zijn de 388 gemeenten verantwoordelijk voor de hulp aan minderjarigen met problemen. Het Rijk kort 15 procent op het jeugdzorgbudget. Veel gemeenten kopen te weinig dure specialistische behandelingen in. Voor de kinderen kan dat fataal zijn.

BRON: http://www.lindanieuws.nl/nieuws/suicidale-kinderen-krijgen-volgens-jeugdpsychiaters-lang-genoeg-hulp/

Men doet een noodkreet maar men hoort hem niet. Alleen al omdat er zoveel wachtende zijn. Het zijn niet alleen volwassenen die met deze gedachten rondlopen kinderen even goed. Maar spijtig wordt dat vaak niet gehoord.
Nu voor belgen kan je altijd terecht bij de zelfmoordlijn 1813, of via hun site waar je ook met iemand in contact kan komen.
We staan eigenlijk versteld van de jongeren die met bepaalde gedachten rondlopen of die aan automutilatie doen.
Dus hopen dat er meer gehoor aangeven kan worden.

Afbeeldingsresultaat voor Suïcidale

Afbeeldingsresultaat voor zelfpijniging ander woord

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

ZELFMOORDGEDACHTEN

“Ik heb ook ooit op een brug gestaan”: auteur Griet Op de Beeck erg openhartig over zelfmoordgedachten

 
© VPRO.

Griet Op de Beeck gaat in haar verhalen als ‘Vele hemels boven de zevende’ en ‘Kom hier dat ik u kus’ de donkere kantjes van het leven nooit uit de weg. Gisterenavond sprak de Belgische auteur in het Nederlandse programma Zomergasten (VPRO) erg openhartig over zelfdoding. Hoe ze er zelf aan gedacht heeft, maar zichzelf uit “de drek” heeft getrokken. Zo wil ze een positieve boodschap aan lotgenoten geven: er is een weg uit de duisternis.

Er is een groot verschil tussen dood willen en willen dat het ophoudt. En voor die laatste groep is het verschrikkelijk dat die mensen niet beseffen dat er een beter leven bestaat

Griet Op de Beeck

Griet Op de Beck is met meer dan een half miljoen verkochte boeken niet alleen in Vlaanderen erg geliefd bij lezers, ook in Nederland mag ze zich bij de top rekenen. Daarom dat ze gevraagd werd voor Zomergasten, bijvoorbeeld de Vlaamse activist Dyab Abou Jahjah ging haar al voor om enkele videofragmenten te bespreken die hem geraakt hebben. De Vlaamse schrijfster Griet Op de Beeck raakte gisteren een gevoelige snaar bij heel wat kijkers met een fragmentje uit ‘The Bridge’, een documentaire van Eric Steele over springers op de Golden Gate Bridge. Je hoort eerst het verhaal van Kevin Hines, een jonge kerel die tijdens zijn sprong spijt kreeg en zijn zelfmoordpoging als bij wonder overleefde. Griet koos dit fragment omdat ze zelf ook ooit op zo’n brug stond.

De juiste hulp
“Zelfdoding is iets dat me altijd erg gefascineerd heeft. Omdat het moreel zo’n moeilijke kwestie is. Omdat je weet wat je nabestaanden aandoet, zou je het eigenlijk niet mogen doen. Maar tegelijkertijd kan je van niemand verlangen dat die blijven volhouden enkel omwille van anderen. Er is een groot verschil tussen dood willen en willen dat het ophoudt. En voor al die mensen die enkel willen dat het ophoudt, is het volgens mij zo verschrikkelijk dat die niet hebben begrepen dat er in de overgrote meerderheid van de gevallen een beter leven bestaat. Mits de juiste hulp. Al die eenzame mensen kunnen gered worden, er is een weg uit de duisternis.”

Een springer op de Golden Gate Bridge. © Kos.

Ik heb me uit allerlei soorten drek getrokken. En dat is gelukt

Griet Op de Beeck

Herstellen van trauma’s
De boodschap van Griet voor de kijkers, nabestaanden en mensen die met donkere gedachten worstelen is erg positief. “Ik ben enorm gaan geloven in de maakbaarheid van de mens. Ik ben ook de 30 voorbij moeten kletsen om te geloven dat het leven niet zo moest blijven. Ik geloof er erg in dat je zelfs van de grootste trauma’s kan herstellen. Dat er een uitweg is, uitgezonderd een kleine groep mensen met een psychiatrische aandoening.”

Er zelf gestaan
En dat zegt ze uit eigen ervaring. Ook Griet heeft zelf heel diep gezeten. “Ik heb iets met bruggen. En ja: heel lang geleden ben ik ook wel eens op een brug gelopen en naar de overkant van het relinkje gekropen. Maar uiteindelijk ben ik ook maar als een laffe hond teruggekropen. Dat ging ook bij mij meer over willen dat het ophoudt. Ik heb nooit echt dood gewild. Het was half gepland. Ik wist dat de brug hoog genoeg moest zijn. En ik had een fles slechte wijn meegenomen om me moed in te drinken. Er zat een angst in mijn hoofd, maar heel anders dan een soort concrete angst. Dat in combinatie met een gevoel van afwijzing en isolement. Die brug, heb ik altijd gezien als een soort van achterdeur. Als het echt niet meer lukt, is er een uitweg. En daar heb ik toen moeten vaststellen dat ik daar een te grote schijtluis voor ben. Toen viel dat ook nog weg.”

Toch een houvast
Griet gaat verder: “Wat heel aangrijpend was. Ik kroop over die reling. Het was ’s nachts; want je wil niet ook nog een ongeluk veroorzaken. Maar truckchauffeurs knipperden met hun grote lichten. Wildvreemden, die toevallig passeerden. En ik vond het erg aangrijpend dat die mensen zo toonden dat het hun wel degelijk iets kon schelen. Dat en de doodsangst… naar beneden kijken op zo’n brug is erg eng en eenzaam. Maar dat iemand op dat moment knippert, gaf me een houvast. Dat gaf een verbinding met de werkelijkheid. En eigenlijk leidde ik op dat moment geen eenzaam leven. Ik had toen een lief en een leuke carrière. Maar dat ging over iets heel diep. Dat gevoel heb ik niet meer, maar ik ken het nog wel. En dat is een onwaarschijnlijk verschil. Ik heb me uit allerlei soorten drek getrokken. Maar dat is gelukt.”

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de site zelfmoord1813.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/944/Celebrities/article/detail/2836810/2016/08/22/Ik-heb-ook-ooit-op-een-brug-gestaan-auteur-Griet-Op-de-Beeck-erg-openhartig-over-zelfmoordgedachten.dhtml

Het is een hoofdstuk in ons leven ons bestaan, dat ook altijd bestaan zal. Er zullen nu eenmaal mensen zijn die in dit leven zich niet goed voelen en er een einde aan willen maken. Die dan van alle problemen en problematiek vanaf zijn. Ergens ook te begrijpen dat bepaalde mensen nog maar een weg nemen en geen gedachten laten gaan naar de nabestaande.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Nadia wandelt

Wandelblog

We Love Me Now

Very OK Person! Connect with me; lovemeanonymous5@gmail.com Instagram: _l.o.v.e.me

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Umjetnost, zdravlje, civilizacije, fotografije, priroda, knjige, recepti, itd.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen met nonkel Juul en consoorten.

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

Theo-Herbots-Freelance-Journalist-Fotograaf

Gedachten over Levensstijl en Gezondheid. Een gezondheid 😀 en Fotografie💥-Blog 💌Speciaal voor U ✅, Samen met U ✅, Samen door U ✅💚

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Ruelha

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Ontmanteld en Ontwricht

Blog door Chana Van Ryzeghem

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

ESRUNRIA

Be the kind of person you would like to meet!

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

ruhumayolculuk 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry malamakerij

Mala's magie

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

bijonsinhuissen.wordpress.com/

𝙽𝚘𝚝 𝚊𝚕𝚕 𝚝𝚑𝚘𝚜𝚎 𝚠𝚑𝚘 𝚠𝚊𝚗𝚍𝚎𝚛 𝚊𝚛𝚎 𝚕𝚘𝚜𝚝

%d bloggers liken dit: