Tag Archive: vitamine


ZO BOOST JE JE WEERSTAND OP EEN GEZONDE MANIER

Kind, Weerstand, Zege, Verovering, Familie, Voorbeeld

Vitamine C is de meest bekende weerstandsvitamine; belangrijk voor onze energie, ons zenuwstelsel, gezonde botten en tanden, huid en bloedvaten. En bij vitamine C denken de meeste mensen aan fruit. Zo weten we dat bijvoorbeeld de kiwi een échte vitamine C-bom is. Maar wist je dat je fruit gerust kan vervangen door groente? Bepaalde groente bevatten zelfs meer vitamine C dan fruit. Hou er wel rekening mee dat de groente ook best rauw worden gegeten of heel kort gekookt (beetgaar). Warmte en licht zorgen ervoor dat het gehalte aan vitamine C afneemt.

We zetten de vitamine C-bommen even op een rijtje:

Rode paprika

Met stip op nummer 1! Vervang die kiwi of sinaasappel dus gerust door deze rode groente want een paprika bevat 3x zoveel vitamine C als een sinaasappel.
Rauwe paprika is lekker in salades, in stukjes door een geprakte avocado of gewoon als tussendoortje.
Ook in een omelet doet deze groente het goed. Je kan een paprika ook lekker opvullen met bv. couscous of ander lekkers.

Spruitjes

Niet echt de geliefde groentesoort van veel mensen, maar tegenwoordig smaken ze veel minder bitter en door een gepaste bereiding (kort stomen of roerbakken) te kiezen, vallen deze heus wel mee. Al eens rauwe spruitjes geproefd: door ze dun te schaven op een rasp of in de keukenmachine smaken ze heerlijk door een salade. Probeer het eens. De moeite waard om deze groente een kans te geven als je weet dat ze 132 milligram vitamine C bevat per 100 gram!

Boerenkool

Van deze winterse koolsoort eten we de bladeren. Rauwe boerenkool is smaakvol in een smoothie. Probeer eens de combinatie met kaneel en peer erbij.

Waterkers en tuinkers

Ideaal voor saladeliefhebbers omwille van hun frisse en kruidige smaak. Gebruik deze gerust wat meer in je salade!
Verder bieden volgende groente ons ook de nodige vitamine C: tuinbonen en peulen (maar niet rauw te eten), spinazie (vooral rauw eten in een smoothie of in salades), broccoli, witlof, groene-, rode- en spitskool, raapstelen, snijbiet.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/nieuws/other/zo-boost-je-je-weerstand-op-een-gezonde-manier/ar-AAP9YnF?li=BBDNPrw

We weten allemaal dat vitamine C en D een belangrijke is om onze weerstand op te bouwen of gezond te houden. Vaak weten de meeste mensen nog niet dat ze een te kort hebben aan vitamine D. Of ze moeten bloed laten prikken. Fruit en groeten daar haal je vitamine C uit. Maar om je weerstand op te bouwen is het ook goed beweging te hebben. Buiten te komen ook met slecht weer. Al is dit goed voor je weerstand op te bouwen. Koud of als het sneeuwt gewoon een goede wandeling gaan maken. Lichaamsbeweging is even belangrijk om je gezond te houden. En dan natuurlijk gezond eten en gevarieerd eten. Net als voldoende water te drinken. Ook dat zuivert ons lichaam en boost onze weerstand op.
Soms moet men ons lichaam zien als een boom. De schors is de kleding. Kleding om ons te beschermen tegen de kou als we gaan wandelen. Maar ook verliest de boom zijn bladeren om een rust moment in te lassen. Ook dat hebben we nodig om je weerstand op pijl te houden.

Woud, Boomwortels, Weerstand

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Tekort aan vitamine K is even schadelijk als roken”

© thinkstock.

Vitamine K staat misschien (nog) niet hoog op je prioriteitenlijstje, maar biochemicus Cees Vermeer waarschuwt dat we dit beter wel zouden toevoegen. Ruim 40% van de mensen krijgt te weinig vitamine K binnen, wat onder meer onze kansen op hart- en vaatziekten vergroot. “Te weinig vitamine K is even schadelijk als 2 pakjes sigaretten per dag roken,” vertelde de professor aan Radio 1.

Vooral veel groene groenten en kwark eten, komt je dosis vitamine K ten goede.

Biochemicus Cees Vermeer

De Universiteit van Maastricht, de KU Leuven en de universiteiten van Groningen en Amsterdam berekenden dat maar liefst 40% van de mensen te weinig vitamine K binnenkrijgt. En dat heeft ernstigere gevolgen dan je zou denken.

Twee pakjes sigaretten per dag

“Wie te weinig vitamine K opneemt, verhoogt het risico op hart- en vaatziekten en vermindert de nierfunctie,” legde professor Cees Vermeer uit in het programma ‘Nieuwe Feiten’ op Radio 1 gisteren. Ook voor je botten heb je voldoende vitamine K nodig, wat zeker geldt voor vrouwen in de overgang. Een tekort aan vitamine K zorgt ervoor dat je bloedvaten minder elastisch worden en op den duur verkalken, wat ook bij de bloedvaten rondom het hart kan gebeuren. “Het risico van een tekort aan vitamine K is vergelijkbaar met stevig doorroken,” benadrukt Vermeer, “het equivalent van zo’n twee pakjes per dag. Het gaat natuurlijk over een glijdende schaal: hoe groter het tekort, hoe groter het risico op sterfte door hart- en vaatziekten.”

Groene groenten en magere platte kaas

Wat eten we dan best om voldoende vitamine K binnen te krijgen? Vermeer adviseert veel groene groenten te eten, zoals broccoli, spinazie en spruitjes. Maar ook gefermenteerde producten zoals kaas en kwark zetten we best op het menu. De bacteriën die in het fermenatieproces vrijkomen, maken vitamine K2 aan. Dat bestanddeel speelt een cruciale rol in het beschermen tegen hart- en vaatziekten, weet Vermeer. Vooral veel kwark eten – bij ons beter bekend als “platte kaas” – komt je dosis vitamine K ten goede. Bovendien kan je die ook in magere varianten eten, zodat je niet te veel vet opneemt. Yoghurt is daarentegen geen bruikbaar alternatief om genoeg vitamine K binnen te krijgen, omdat daarbij andere bacteriën in het spel zijn.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/9/Gezondheid/article/detail/2695150/2016/05/04/-quot-Tekort-aan-vitamine-K-is-even-schadelijk-als-roken-quot-.dhtml

Wie is er nu mee bezig als men zich goed voelt. Maar een te kort kan heel wat problemen veroorzaken. En dan spreek ik over hart en vaatproblemen. Denk dat dit toch een nuttige informatie is om erbij stil te blijven staan. Alleen zal men dit ook weer alleen te weten komen door bloed te laten prikken.

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Oververmoeid en neerslachtig? Vul je vitaminetekort aan

Oververmoeid of neerslachtig? Vul je vitaminetekort aanIedereen voelt zich weleens vermoeid en neerslachtig. Soms zelfs oververmoeid. Op tijd naar bed gaan en een gezonde levensstijl zijn welbekende middelen tegen een oververmoeid en neerslachtig gevoel. Soms zijn echter hulpmiddelen nodig, zoals extra vitaminen, mineralen, planten en bepaalde voeding. Kom van je neerslachtige en oververmoeide gevoel af met onderstaande hulpmiddelen.

Vitamine B en vitamine C

Er zijn veel verschillende vitamine B’s met hun eigen werking. Gelukkig hebben ze één ding gemeen: ze maken allemaal energie vrij. Ook vitamine C speelt een belangrijke rol bij het vrijmaken van energie. Deze energie stimulerende vitaminen kun je innemen door middel van supplementen of door voldoende voeding te eten die rijk is aan vitamine B en C. Voorbeelden hiervan zijn:

  • Vitamine B1 en B2: varkensfilet, halfvolle melk en zilvervliesrijst. Over het algemeen bevat vitamine B1-rijke voeding een laag vitamine B1-gehalte
  • Vitamine B3: gehaktbal, noten en pangafilet
  • Vitamine B5: aardappelen, magere yoghurt en eieren
  • Vitamine B6: bananen, muesli en een speklapje
  • Vitamine B8: eieren, melk en sojaproducten
  • Vitamine B11 (foliumzuur): groene groenten (spinazie, broccoli, boerenkool), volkoren producten en fruit
  • Vitamine B12: dierlijke producten, zoals zalm, kabeljauw en hamburger
  • Vitamine C: groenten (rode paprika, aardbeien en sinaasappels), fruit en aardappelen

IJzer

Elke cel in je lichaam heeft zuurstof nodig om normaal te kunnen functioneren. IJzer speelt daarbij een belangrijke rol. Bij een tekort aan ijzer hebben je cellen onvoldoende zuurstof waardoor je (over)vermoeid raakt en je concentratie achteruit gaat. Ijzer komt voor in:

  • Vlees en vis, zoals biefstuk en kabeljauw
  • Aardappelen
  • Brood
  • Groenten, bijvoorbeeld spinazie
  • Peulvruchten, bijvoorbeeld kikkererwten

Je lichaam neemt ijzer het beste op uit vlees en vleesproducten. Je kunt ijzer ook via supplementen binnenkrijgen. Wist je trouwens dat vitamine C helpt bij de opname van ijzer in je lichaam?

Cordyceps

Cordyceps is een paddenstoel, die vooral voorkomt in Azië. Cordyceps bevordert onder andere de doorbloeding, waardoor je meer energie krijgt. Zo kun je dus een neerslachtig en oververmoeid gevoel verminderen. In Nederland kun je Cordyceps als supplement bestellen.

Omega 3

Een neerslachtig gevoel kun je tegengaan door omega 3-vetzuren. Het blijkt dat omega 3 goed is voor je hersenen, waardoor het een gunstige invloed heeft op je gemoedstoestand. Omega 3 kun je innemen door middel van supplementen of door voldoende voeding te eten die rijk is aan omega 3, zoals:

  • Vette vis, zoals makreel en zalm
  • Walnoten
  • Chiazaad en lijnzaad

Sint Janskruid

Voel je je vooral neerslachtig? Dan is Sint Janskruid mogelijk een oplossing. Deze plant heeft namelijk een positieve invloed op het centraal zenuwstelsel, waardoor je neerslachtigheid verdwijnt. Sint Janskruid helpt ook bij een onrustig gevoel of prikkelbaarheid. De supplementen van Sint Janskruid zijn in veel winkels te verkrijgen.

Ginseng

Van ginseng wordt beweerd dat het een positieve invloed heeft op je geestelijke en lichamelijke uithoudingsvermogen. Daarom gebruiken sommige mensen het om een oververmoeid gevoel tegen te gaan. Ook zou het voor een betere concentratie zorgen. Ginseng is ook als supplement te verkrijgen.

Melatonine, passiebloem en valeriaan

Ben je oververmoeid, maar lukt het je ’s avonds niet om in slaap te vallen? Overweeg dan melatonine, passiebloem en/of valeriaan.

De stof melatonine wordt doorgaans door het eigen lichaam aangemaakt en regelt het slaap- en waakritme. Wanneer je te weinig melatonine aanmaakt, kun je moeite hebben met in slaap vallen. Melatonine zit onder andere in kersen, tomaten, uien, rijst en bananen. Helaas bevatten de meeste voedingsmiddelen erg weinig melatonine, waardoor supplementen mogelijk nodig zijn.

Passiebloem en valeriaan hebben een rustgevende werking, waardoor deze supplementen je helpen te ontspannen en in slaap te vallen. Meestal heb je na het nemen van deze supplementen ’s ochtends een uitgerust gevoel.

Naar huisarts met langdurig oververmoeid en neerslachtig gevoel

Een vitaminetekort is niet voor iedereen de oorzaak van een oververmoeid en neerslachtig gevoel. Neem contact op met je huisarts als je de oorzaak niet kunt achterhalen en de symptomen lang aanhouden. Samen kunnen jullie zoeken naar de oorzaak en een oplossing.

BRON: http://www.dokterdokter.nl/gezond-leven/eten-drinken/oververmoeid-en-neerslachtig-vul-je-vitaminetekort-aan/

Je voelt je even moe of neerslachtig probeer dan gewoon even een vitaminekuur daar doe je niets verkeerd mee en het kan je op snelle manier terug energie geven. Je kan altijd voor de zekerheid een bloedtest laten doen, maar soms is dat zelf niet nodig. Je hebt zowel in de apotheker als elders goede multivitamines. Die je voor een maand kan nemen en voelen hoe je dan voelt. Blijven de klachten aanslepen is het gewenst om een arts te raadplegen. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Hoeveel spoorelementen hebt u nodig? Nieuwe aanbevelingen van de Hoge Gezondheidsraad.

De Hoge Gezondheidsraad stelt voor elke onderzochte nutriënt duidelijke aanbevolen innamen voor die overeenstemmen met de optimale waarden die nodig zijn om te voldoen aan de fysiologische behoeften en zo een goede gezondheid te behouden.

Dankzij een vergelijking van deze waarden met de gewoonlijke verbruiksgegevens kon er worden bepaald in welke mate voldaan wordt aan de behoeften aan deze waardevolle nutriënten in de Belgische bevolking (toestand van tekort, voldoende inname of teveel).

Verder wordt vastgelegd wat het eventueel nut is van extra vitaminen en spoorelementen, en wat de maximale hoeveelheden zijn die kunnen worden toegevoegd aan voedingsmiddelen of op de markt kunnen worden gebracht in voedingssupplementen.

Wat zijn spoorelementen?
Spoorelementen (micromineralen) zijn metalen zoals ijzer en zink. Ze komen in kleine hoeveelheden ook voor in de voeding. Het lichaam kan deze spoorelementen niet zelf aanmaken. Wel zijn er een aantal essentieel voor het lichaam. Dat wil zeggen dat ze absoluut noodzakelijk zijn voor een goede gezondheid en een normale groei en ontwikkeling. Het is dan ook nodig om deze dagelijks met de voeding in te nemen.

Van deze spoorelementen hebben we slechts enkele microgrammen tot enkele tientallen milligrammen per dag nodig.

1. Ijzer (Fe)

Het lichaam bevat ongeveer 50 tot 60 milligram ijzer per kg lichaamsgewicht – bij een volwassen persoon komt dit overeen met gemiddeld 4 gram ijzer bij de man en 3,5 gram bij de vrouw. Het ijzer in het lichaam wordt voortdurend gerecycleerd. De hoeveelheid ijzer die elke dag vrijkomt en opnieuw wordt opgeslagen in het beenmerg, is van de orde van 20 tot 40 mg per dag.

Waarom hebben we ijzer nodig?
IJzer (Fe) is een essentieel nutriënt dat betrokken is bij een aantal vitale fysiologische processen.
• Het functioneel Fe (meer dan 70 %) is het Fe dat participeert aan specifieke fysiologische processen.
Het functioneel Fe is betrokken bij het zuurstoftransport in het lichaam, bij de opslag van zuurstof in de spieren, bij de cellulaire energieproductie, bij diverse enzymsystemen die betrokken zijn bij de aanmaak van steroïdhormonen in de lever en bij de aanmaak van neurotransmitters in de hersenen (o.a. serotonine en dopamine).

• Het niet-functionele Fe is opgeslagen als reserve (ongeveer 25%) en het zogenaamde transport Fe (< 1 %) dat gebonden is aan het eiwit transferrine en dat vervoerd wordt doorheen het lichaam. Het reserve Fe zit gebonden aan het eiwit ferritine en is opgeslagen in de lever, de milt en het beenmerg (waar het wordt gebruikt voor aanmaak van rode bloedcellen.
Zowel een tekort als een teveel aan ijzer kan gepaard gaan met ernstige gezondheidsproblemen.

• Een tekort aan ijzer en/of een excessief verlies kan leiden tot een ijzertekortanemie. Dit kan gepaard gaan met vermoeidheid, hartkloppingen en verhoogde vatbaarheid voor infecties.
Bij zwangere vrouwen kan een ijzertekort invloed hebben op de zwangerschapsuitkomst (o.a. hogere kans op vroeggeboorte) en op de ontwikkeling van de foetus. Ook bij opgroeiende kinderen kan een ijzertekort negatieve effecten hebben onder meer op de psychomotorische ontwikkeling.

zie ook artikel : Anemie (Bloedarmoede)

• Een teveel aan ijzer in het lichaam kan leiden tot overmatige stapeling in bepaalde weefsels – zogenaamde hemosiderose/hemochromatose. Dit kan uiteindelijk leiden tot levensbedreigende weefselschade zoals levercirrose.

zie ook artikel : IJzerstapelingsziekte of hemochromatose: een veel voorkomende erfelijke ziekte

Hoeveel ijzer hebben we nodig?
Het lichaam beschikt over mechanismen om de opname van ijzer uit het voedsel aan te passen in functie van de behoefte, maar niet over actieve mechanismen om overtollig ijzer uit te scheiden.
• Er worden wel kleine hoeveelheden ijzer uitgescheiden via zweet, urine, huid en haar, en bij de vrouw ook door de menstruaties. Bij volwassenen is het passief ijzerverlies (exclusief bloedverlies) gemiddeld ongeveer 0,8 mg per dag bij de vrouw en 1 mg per dag bij de man. Bij kinderen is er proportioneel iets meer verlies gezien de relatief grotere lichaamsoppervlakte. Normaal wordt dit verlies gecompenseerd door een voldoende hoge opname uit het voedsel.

• De voldragen pasgeborene bezit een ijzerreserve van 50 tot 75 mg/kg, hoofdzakelijk in de lever en in het hemoglobine dat in hoge concentratie voorkomt bij pasgeborenen. Via de moedermelk wordt ijzer vooral onder vorm van lactoferrine aangebracht. De hoeveelheden in moedermelk zijn eerder bescheiden, maar dit eiwitgebonden ijzer wordt zeer goed opgenomen door de pasgeborene.

• De situatie bij het premature kind is zeer verschillend: aangezien het grootste deel van het foetale ijzer tijdens de laatste zwangerschapsweken wordt opgebouwd, brengt een vroegtijdige geboorte een aanvankelijk ijzertekort mee. Deze prematuren moeten enkele weken na de geboorte en gedurende minstens de eerste zes maanden supplementen krijgen, onder medische begeleiding.

• Voor de voldragen pasgeborenen raken de neonatale reserves vaak vanaf het einde van derde levensmaand geleidelijk uitgeput terwijl de dagelijkse behoeften wegens een zeer snelle groei 0,7-0,9 mg/dag bedragen. In de loop van het eerste levensjaar verdrievoudigt het gewicht terwijl ook de ijzerreserve heel snel en sterk toeneemt. De periode van het spenen stemt dan ook overeen met de levensperiode tijdens dewelke de Fe behoefte relatief het hoogst is. De snelle weefselgroei veronderstelt een extra Fe aanbod.

• Tussen het eerste en het zesde levensjaar zal het lichaamsgewicht gemiddeld verdubbelen en is er dus ook een zeer hoge behoefte aan ijzer via het voedsel.

• Tijdens de puberteit liggen de ijzerbehoeften ook weer hoger, vooral tijdens de snelle groeifase: de ijzerbehoefte kan tijdelijk hoger liggen bij jongens die een grote spiermassa ontwikkelen dan bij meisjes die nog niet menstrueren.

• Het ijzerverlies via menstruaties kan sterk variëren maar zorgt in elk geval voor een hogere behoefte aan ijzer bij menstruerende vrouwen. Het bijkomende dagelijkse ijzerverlies door menstruatie bedraagt ongeveer 0,6 mg/dag en komt bovenop de gewone verliezen (0,8 mg/dag), dus 1,4 mg per dag. Ongeveer 10 % van de vrouwen heeft een behoefte van meer dan 2,3 mg/dag en 5 % meer dan 2,8 mg/dag.

• In een snelle groeiperiode stijgen de behoeften van sommige meisjes tot boven 3 mg/dag. Er moet ook rekening worden gehouden met de verschillende contraceptiemethoden die vaak een belangrijke invloed hebben op de intensiteit van de menstruaties. Tijdens de reproductieve levensfase heeft de vrouw nog steeds een verhoogde behoefte à rato van gemiddeld 0,5 à 1 mg/dag ; deze verhoogde behoefte interfereert dan niet meer met groei zoals bij adolescente meisjes, maar wordt wel beïnvloed door contraceptie en zwangerschap.

• De ijzerbehoeften van postmenopauzale vrouwen zijn vergelijkbaar met die van mannen. De absolute inname kan geleidelijk afnemen vanaf de menopauze, maar voedinggebonden anemie is zeldzaam op die leeftijd. In die periode moet een ijzertekortanemie dan ook doen denken aan verliezen ten gevolge van een ziekte, bijvoorbeeld darmkanker.

• Voor de routine bepaling van de ijzerstatus – zowel voor tekort als voor teveel – wordt het best gebruik gemaakt van een meting van hemoglobine (als weerspiegeling vooral van het functioneel Fe) en van ferritine (opslag Fe). Uiteraard kunnen andere parameters – zoals Fe bindingscapaciteit en transferrine receptoren – worden bepaald ter ondersteuning van een eventuele behandeling.

Tabel 1. Aanbevolen dagelijkse hoeveelheid voor ijzer

Leeftijd Geslacht ijzer (mg /dag)
0-6 maand M/V
7-12 maand M/V 8
1-3 jaar M/V 8
4-5 jaar M/V 8
6-9 jaar M/V 9
10-13 jaar M/V 11
14-17 jaar M/V 11/15
18-30 jaar M/V 9/15
31-60 jaar M/V 9/15 (9 na menopauze)
61-74 M/V 9
75+ M/V 9
Zwangerschap V 15*
Borstvoeding V 15

(1 mg = 0,001 gram)
* Sommige vrouwen hebben tijdens de zwangerschap een hogere behoefte dan wat gemiddeld via de voeding wordt aangeleverd

Maximale toelaatbare inname voor ijzer
Een teveel aan ijzer in het lichaam – zowel acuut als chronisch – kan aanleiding geven tot gezondheidsproblemen, zoals shock, beschadiging van lever, pancreas en hartweefsel. Een overmaat aan ijzer is alleszins gevaarlijk bij kinderen tot 6 jaar.
• Acute vergiftiging kan optreden bij dosissen van meer dan 10-20 mg Fe/kg lichaamsgewicht. Een dosis van 60 mg/kg lichaamsgewicht kan dodelijk zijn.
• Bij sommige vormen van ijzersupplementen met non-haemijzer aan dosissen van 50-60 mg/dag ziet men vaak misselijkheid, braken, obstipatie en buikpijn. Deze klachten kunnen vaak verholpen worden door inname van de preparaten met voedsel.
• Er bestaat mogelijk een positief verband tussen de ijzerinname en het voorkomen van een aantal chronische degeneratieve aandoeningen zoals hart- en vaatziekten, type 2 diabetes en maag-darmkanker.
• Bij langdurige blootstelling aan dosissen van 20 tot 60 mg/kg lichaamsgewicht (met andere woorden meer dan 1g per dag bij een volwassene!) kan hemosiderose/ secundaire hemochromatose (met vaak o.a. levercirrose) optreden.
• Voor ijzersupplementen adviseert de Hoge Gezondheidsraad 45 mg als aanbevolen maximale dagdosis die vervat zit in voedingssupplementen die bestemd zijn voor de algemene bevolking (40 mg bij kinderen tot 14 jaar).

Bronnen van ijzer in de voeding
Het ijzer in de voeding komt voor onder twee vormen: haemijzer en non-haemijzer. De biologische beschikbaarheid (de hoeveelheid die in het lichaam wordt opgenomen) van haemijzer is beduidend hoger dan die van non-haemijzer. Voor non-haemijzer kan de absorptie variëren van minder dan 5 % tot meer dan 40 % – vooral in functie van de behoefte van het lichaam.
• Haemijzer is van dierlijke oorsprong (vlees, pluimvee, vis)
• Non-haemijzer is hoofdzakelijk van plantaardige oorsprong (groenten, peulgewassen, granen, fruit).
De belangrijkste bronnen van ijzer in de Belgische voeding zijn – zowel bij jongeren als bij volwassenen – brood, vlees en vleesproducten, aardappelen en ontbijtgranen.
De gemiddelde inname van ijzer in België bedraagt 13,0 mg/dag bij mannen en 9,6 mg/dag bij vrouwen. De Fe inname neemt af op hogere leeftijd. Ook werd vastgesteld dat de Fe inname lager is bij de lagere sociale klassen. Bij tieners bedraagt de inname gemiddeld 13,4 mg/dag bij jongens en 10,1 mg/dag bij meisjes.

Praktische aanbevelingen
• Een gezonde voeding met voldoende variatie zal voor de grote meerderheid van de bevolking een adequate ijzerinname en -opname kunnen garanderen.
• Het is gekend dat bepaalde stoffen in de voeding de ijzeropname beïnvloeden. Bepaalde voedingsstoffen zoals fytaten en polyfenolen, verminderen de ijzeropname. Andere voedselbestanddelen vergemakkelijken de ijzeropname, bijvoorbeeld ascorbinezuur. Ook vlees, vis en gevogelte – zelf bronnen van haemijzer – vergemakkelijken de absorptie van zowel non-haemijzer als van haemijzer.
• IJzertekort komt vooral voor bij jonge kinderen en jonge volwassen vrouwen – zowel menstruerende, zwangere en lacterende vrouwen. Bij vrouwen in de reproductieve leeftijdsfase komt ijzertekort in wisselende gradaties voor, meer bij vrouwen uit lagere sociale klassen.
• Er is geen enkele reden voor systematische toediening van Fe supplementen – behalve bij bepaalde manifestaties van een ijzertekort.
• De Hoge Gezondheidsraad adviseert niet langer ijzersupplementen voor alle zwangere vrouwen. IJzersupplementen worden enkel aanbevolen bij hemoglobinewaarden van minder dan 11,0 g/dl in het eerste trimester en minder dan 10,5 g/dl op 28 weken.
• Bij mensen met een risico op een ijzertekort adviseert de Hoge Gezondheidsraad voedingssupplementen met een dagdosis tussen 50 en 100% van de ADI. Dit komt voor volwassen mannen en premenopauzale vrouwen neer op respectievelijk 4,5-9 en 7,5-15 mg/dag en voor postmenopauzale vrouwen op 4,5-9 mg/dag. De totale dagelijkse inname inclusief via voedingssupplementen zou in elk geval de ADH niet moeten overschrijden met andere woorden 9 of 15 mg/dag voor volwassen mannen en vrouwen.
• Hogere dosissen zijn alleen verantwoord bij bepaalde aandoeningen en onder medisch toezicht.

2. Zink (Zn)

Waarom hebben we zink nodig?
Zink (Zn) maakt deel uit van de actieve structuur van meer dan 300 enzymen en speelt een belangrijke rol in tal van lichaamsprocessen.
• Het speelt een belangrijke rol betrokken bij de transcriptie van het genoom, een eigenschap die erg afhankelijk is van de inname van zink via de voeding.

• Het neemt deel aan de stapeling en vrijzetting van insuline, aan de afscheiding van verteringseiwitten en van zuren door cellen van de maagwand.

• Het heeft een regelende rol in de genetische expressie en in de intracellulaire signalisatie

• Het is ook een efficiënt antioxidans.

Een tekort aan zink kan ernstige gezondheidsproblemen veroorzaken.
• Een chronisch tekort aan zink gaat gepaard met een vertraagde groei (ter hoogte van het bot) van het kind.

• Een chronisch tekort kan afwijkingen het immunitair systeem veroorzaken, met een verhoogd risico op microbiële en parasitaire infecties waaronder intestinale infecties.

• Een tekort aan zink kan ook het goede verloop van een zwangerschap beïnvloeden.

• Een ernstig zinktekort doet zich voor bij een zeldzame erfelijke aandoening, enteropathische acrodermatitis genaamd, die te wijten is aan een afwijking in het transport van zink in de darm en in het transport van zink in de borst naar moedermelk.

• Een ernstig zinktekort kan ook optreden bij patiënten die parenteraal worden gevoed zonder zinksuppletie. Dit veroorzaakt huidafwijkingen, diarree, een vertraagde groei bij het kind, een verhoogde gevoeligheid aan infecties, een verminderde eetlust en smaak evenals psychische afwijkingen.
Alhoewel zink weinig giftig is, kan een hoge inname ervan oorzaak zijn van verteringsproblemen.

Hoeveel zink hebben we nodig?
De aanbevelingen van de Hoge Gezondheidsraad steunen hoofdzakelijk op de hoeveelheid zink die moet opgenomen worden om het dagelijks verlies aan zink te compenseren, rekening houdend met het feit dat gemiddeld ongeveer 30% van het zink in de voeding ook effectief wordt opgenomen in het lichaam.

Tabel 2. Aanbevolen dagelijkse hoeveelheid voor zink

Leeftijd Geslacht Zink (mg /dag)
0-6 maand M/V 2
7-12 maand M/V 3
1-3 jaar M/V 4
4-8 jaar M/V 6
9-13 jaar M/V 9
14-18 jaar M/V 11/9
Volwassenen (19-70) M/V 11/8
70+ M/V 11/8
Zwangerschap V 11-12
Borstvoeding V 14

(1 mg = 0,001 gram)

Maximale toelaatbare inname voor zink
• Een inname tot 50 mg/dag zou geen meetbare ongunstige effecten meebrengen.

• In navolging van de Europese Voedselorganisatie EFSA adviseert de Hoge gezondheidsraad een Maximale toelaatbare inname (MTI) van:
– 25 mg/dag voor volwassenen.
– 7 mg/dag voor kinderen van 1-3 jaar
– 22 mg/dag voor kinderen van 15-17 jaar

Belangrijkste bronnen van zink in de voeding
Zink is in grote hoeveelheid aanwezig in vlees en vleesproducten, eieren, vis, granen en graanproducten, peulvruchten, melk en melkproducten.
Zink wordt doorgaans veel beter opgenomen in combinatie met dierlijke producten dan met plantaardige producten.
De inname van zink via de voeding schommelt rond 8,1 tot 13,5 mg/dag bij volwassenen, wat ongeveer overeenkomt met de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid. Naar schatting zou ongeveer 10% van de Europese bevolking een te geringe zinkinname hebben.

Praktische aanbevelingen
• Een zinktekort komt meer voor in bepaalde bevolkingsgroepen:
– premature zuigelingen,
– zuigelingen die borstvoeding krijgen,
– jonge kinderen,
– zwangere vrouwen
– vrouwen tijdens de borstvoedingsperiode,
– oudere volwassenen
– vegetariërs.

• De Dagelijks Aanbevolen Hoeveelheden (zie tabel 2) moeten verhoogd worden:
– bij een evenwichtige voeding die arm is aan producten van dierlijke oorsprong omdat dan minder zink uit de voeding wordt opgenomen (+ ca 10%);
– bij een voeding die erg rijk is aan producten van plantaardige oorsprong (waar ze kunnen oplopen naar 13-20 mg/dag bij vegetariërs en zeker bij veganisten).

• Een ernstig tekort aan zink komt slechts voor in de zeldzame gevallen van enteropathische acrodermatitis of bij personen met een voedingspatroon dat gekenmerkt is door een zeer lage biologische beschikbaarheid aan zink.
Een tekort kan ook voorkomen bij parenterale voeding zonder zinksupplement, bij malabsorptie of bij het gebruik van bepaalde bloeddrukverlagende medicamenten.

• Extra aanbreng van zink (via verrijkte voedingsmiddelen of via voedingssupplementen) is alleen aangewezen bij personen met een tekort of met een verhoogde behoefte.
– De Hoge Gezondheidsraad adviseert 5 tot 10 mg/dag bij volwassenen en tot 2,5-5 mg bij kinderen.
– Hogere dosissen (tot 20 mg/dag) kunnen gedurende korte periodes (enkele weken/maanden) worden toegediend onder dokterstoezicht.

3. Koper (Cu)

Koper (Cu) is één van de meest voorkomende sporenelementen in het menselijk lichaam.

Waarom hebben we koper nodig?
Koper is betrokken bij verschillende biologische functies die te maken hebben met reproductie, groei en ontwikkeling, zoals de kwaliteit van kraakbeen, de mineralisatie van het bot, de hartfunctie, de vorming van zenuwen en bloedvaten, de regulatie van neurotransmitters, het immunitair afweersysteem en het metabolisme van ijzer.

• Een uitgesproken tekort aan koper bij de mens is zeldzaam en gaat gepaard met allerlei afwijkingen en neurologische symptomen.

• Over de gevolgen van een beperkt kopertekort is weinig bekend.

Hoeveel koper hebben we nodig?
Normaal bestaat er een evenwicht tussen de hoeveelheid koper die we opnemen via de voeding en het gebruik en de uitscheiding van koper.

De Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid die de Hoge Gezondheidsraad adviseert varieert van 0,9 tot 1,2 mg of van 1,2 tot 1,7 mg/dag voor volwassenen. Tijdens de zwangerschap wordt een vermeerdering van ongeveer 0,15 mg/dag aanbevolen terwijl tijdens de borstvoedingsperiode nog meer (tot +0,30 mg/dag) wordt aanbevolen. Mogelijk liggen deze hoeveelheden hoger dan wat een individu echt nodig heeft, zo stipt de Hoge Gezondheidsraad aan. Recent hebben de Scandinavische landen bijvoorbeeld nieuwe aanbevelingen uitgebracht waarin gezegd wordt dat de aanbreng van 0,7 tot 0,8 mg/dag voor volwassenen volstaat.

Tabel 3. Aanbevolen dagelijkse hoeveelheid voor koper

Leeftijd Geslacht Koper (mg /dag)
0-6 maand M/V 0,4
7-12 maand M/V 0,4
1-3 jaar M/V 0,7
4-8 jaar M/V 1,0
9-13 jaar M/V 1,3/1,1
14-18 jaar M/V 1,5/1,1
Volwassenen (19-70) M/V 1,7/1,2
70+ M/V 1,7
Zwangerschap V 1,3
Borstvoeding V 1,5

(1 mg = 0,001 gram)

Maximale toelaatbare inname voor koper
Er zijn weinig risico’s verbonden aan een te hoge aanbreng van koper via de voeding of via voedingssupplementen. Toch houdt de Hoge Gezondheidsraad vast aan een maximale toelaatbare inname (MTI) van 5 mg/dag voor volwassenen en 1 tot 4 mg/dag voor kinderen, afhankelijk van de leeftijd.

Belangrijkste bronnen van koper in de voeding
Koper is aanwezig in de meeste voedingsmiddelen. De gemiddelde inname situeert zich rond 1,5 mg/dag bij mannen en 1,2 mg/dag bij vrouwen. Daarvan wordt tussen 20 en 40% effectief opgenomen in het lichaam.

• Granen zijn een belangrijke bron zowel voor volwassenen als voor kinderen.

• Vlees, eieren en nadien fruit en groenten zijn belangrijke bronnen voor volwassenen; voor kinderen zijn het eerst fruit en groenten en nadien vlees en eieren die het meest aanbrengen.

Praktische aanbevelingen
• Normaal volstaat onze voeding voor voldoende aanbreng van koper. Alleen voor specifieke bevolkingsgroepen kan er een tekort aan koper optreden waarbij gezondheidsproblemen kunnen optreden:
– vrouwen tijdens zwangerschap of borstvoeding,
– personen met een gestoorde intestinale absorptie,
– personen met een te hoge inname van zink.

• In geval van een tekort kan extra koper worden ingenomen via voedingssupplementen of door het toevoegen van toegelaten samenstellingen aan voedingsmiddelen. De Hoge Gezondheidsraad adviseert maximaal 0,5 en 1,0 mg koper per dag voor volwassenen.

4. Selenium (Se)

Waarom hebben we Selenium nodig?
Selenium (Se) is een essentieel aminozuur dat in meerdere eiwitcombinaties een rol speelt bij verschillende biologische functies. Het is onder meer betrokken bij de werking van de schildklierhormonen, bij de werking van het immuunsysteem, het komt tussen bij ontstekingsprocessen en fungeert als antioxidans.

Een tekort aan Selenium leidt tot stoornissen waarvan de intensiteit zal variëren naargelang de ernst van het tekort.
• Een uitgesproken tekort kan bepaalde zeldzame ziekten veroorzaken, zoals de ziekte van Keshan, een hartaandoening die in China voorkomt in streken waar de grond zeer arm is aan Selenium, en de ziekte van Kashin Beck, een ernstige gewrichtsaandoening.

• Een gering tekort aan Selenium vermindert mogelijk de weerstand tegen infecties. Mogelijk verhoogt het ook de kans op bepaalde kankers, op hart- en vaatziekten en op vruchtbaarheidsproblemen, maar hierover bestaat geen wetenschappelijke consensus.

• Beweringen dat de inname van Selenium een gunstig effect heeft op het voorkomen van hart- en vaatziekten en diabetes type 2, zijn tot nu toe niet aangetoond. De inname van Selenium zou ook niet helpen om bepaalde kankers te voorkomen, zoals bijvoorbeeld darm-, long- en prostaatkanker. Integendeel zelfs, er zijn aanwijzingen dat een hoge inname van Selenium mogelijk de kans op prostaatkanker en op bepaalde huidkankers zou kunnen verhogen.

Hoeveel selenium hebben we nodig?
• Wanneer de dagelijkse inname van Selenium bij volwassenen lager is dan 20-30 microgram kunnen tekenen van een tekort optreden.

• In navolging van het Europese Voedselagentschap EFSA adviseert de Hoge Gezondheidsraad een adequate inname van 70 microgram /dag voor volwassenen.

Tabel 4. Adequate Dagelijkse Inname voor selenium

Leeftijd Geslacht Selenium (µg/dag)
0-6 maand M/V
7-12 maand M/V 15
1-3 jaar M/V 15
4-6 jaar M/V 20
7-10 jaar M/V 30
11-14 jaar M/V 50
15-17 jaar 65
Volwassenen (+18) M/V 70
Zwangerschap V 70
Borstvoeding V 85

(1 microgram of µg is 0,000 001 gram)

Maximale toelaatbare inname voor selenium
Volgens de Hoge Gezondheidsraad is er geen duidelijk nut en misschien zelfs een risico voor de gezondheid verbonden aan het toedienen van Selenium aan personen wiens Selenium status relatief hoog is en/of aan het toedienen van hoge dagdosissen van 200 microgram /dag (gebruikelijke inname via de voeding + supplementen). De De Hoge Gezondheidsraad stelt daarom een Maximaal Toelaatbare Inname (MTI) van 200 microgram /dag voor (voeding + supplementen).

Belangrijkste bronnen van Selenium in de voeding
Het gehalte aan Selenium in voedingsmiddelen hangt af van de aanwezigheid van Selenium in de bodem en van de planten die worden ingenomen. Het gehalte is ook afhankelijk van de actieve bemesting van de bodem en van de verrijking van dierlijke voeding, toegepast in sommige landen.

• Het zijn vooral voedingsmiddelen rijk aan eiwitten die de hoogste gehalten hebben: granen, vlees, melkproducten, eieren, vis en zeevruchten, schaalvruchten enz.

• Selenium die via de voeding wordt ingenomen, wordt voor meer dan 80% effectief door het lichaam opgenomen.

Praktische aanbevelingen
• De gemiddelde inname van Selenium in de verschillende Europese landen worden geraamd op 25-90 microgram /dag afkomstig van natuurlijke voedingsmiddelen en tot 110 microgram /dag in landen waar de voedselketen verrijkt is met Selenium. In België schommelt de aanbreng rond 30-60 microgram /dag. Dat betekent dus dat heel wat mensen minder selenium innemen dan de ‘Adequate Inname’.

• Met een gemiddelde van 78 microgram /l Selenium in het bloed (‘plasmaspiegel’) is de Seleniumstatus van de Belgische bevolking niet bijzonder laag vergeleken met andere landen. Toch is die seleniumstatus te laag, als men rekening houdt met een recente studie in Frankrijk waaruit blijkt dat plasmaspiegels lager dan 87 microgram /l in verband worden gebracht met een hogere sterfte. In de Verenigde Staten worden plasmaspiegels van 120 en 135 microgram /l in verband gebracht met een lagere sterfte.

• Extra inname van Selenium kan volgens de Hoge Gezondheidsraad nuttig zijn bij mensen met een te laag selenium-gehalte in het bloed. Dat kan gebeuren door supplementen onder de vorm van biologisch beschikbare organische vormen zoals Selenium gist, aan een dosis tussen 50 en 100 microgram /dag.

5. Jodium (I)

Jodium (I) is in de natuur aanwezig onder verschillende vormen die kunnen worden omgezet in jodium (I2) dat vluchtig is, in de atmosfeer verdampt en met regen terugvalt op de aarde. In de zee stapelt jodium zich op in mariene organismen. Op het land is het geconcentreerd in planten die door planteneters worden gegeten. De belangrijkste jodiumbron is onze voeding. Een verblijf aan zee werd vroeger vaak voorgesteld als een ‘jodium kuur’. Mensen die in de nabijheid van de zee wonen, hebben echter geen hogere inname van jodium dan mensen die elders wonen.

In voedingsmiddelen laat men als chemische vormen natrium- en kaliumjodide en jodaat toe. Jodium wordt momenteel systematisch toegevoegd aan het zout dat gebruikt wordt bij het broodbakken. Gejodeerd zout mag ook toegevoegd worden aan broodvervangers en vleeswaren.

Waarom hebben we jodium nodig?
Jodium is een onderdeel van de schildklierhormonen van gewervelde dieren, het trijodothyronine of T3 en thyroxine (T4). Deze spelen een regulerende rol in de stofwisseling van de meeste cellen van het organisme. Schildklierhormonen zijn bovendien van vitaal belang voor de ontwikkeling van de hersenen in het foetale stadium en tijdens de twee, drie eerste levensjaren.
De opname van jodium in het spijsverteringsstelsel en in de schildklier wordt geregeld door een specifiek enzyme, het Natrium Iodine Symporter (NIS), dat actief is in de schildklier, de borstklier en in de maag.

Een tekort aan jodium kan oorzaak zijn van diverse aandoeningen gekend onder de naam « Iodine Deficiency Disorders » (IDD), die te wijten zijn aan een slechte werking van de schildklier. Het gaat onder meer om een vergrote schildklier (krop of struma), groeiachterstand en mentale achterstand, dwerggroei (cretinisme), een verminderde werking van de schildklier (hypothyreose), enz.

• Een ernstig jodiumtekort tijdens de zwangerschap kan de oorzaak zijn van een onomkeerbare groeiachterstand en mentale achterstand bij het kind. Maar ook kleine jodiumtekorten tijdens de perinatale periode en tijdens de peutertijd kunnen van invloed zijn op de verstandelijke ontwikkeling van het kind en aanleiding geven tot beduidend lagere prestaties op intelligentietesten.

• Ten slotte vergroot een jodiumtekort ook het risico op bestraling van de schildklier bij een nucleair ongeval. Vandaar dat in de omgeving van kerncentrales jodiumpillen worden uitgedeeld.
Een jodiumtekort ontstaat niet van de ene op de andere dag. Slechts na een langdurig verminderde jodiuminname kan een tekort ontstaan.

Hoeveel jodium hebben we nodig?
• Voor de algemene bevolking wordt 150 microgram/dag beschouwd als een ‘Adequate Inname’ (AI ).

• Zwangere vrouwen en tijdens de borstvoedingsperiode wordt een AI van 200 microgram/dag aanbevolen, om de behoefte van de foetus of van het kind en van de moeder te verzekeren.

Tabel 5 : Adequate inname voor jodium

Leeftijd Geslacht Jodium (µg/dag)
7-11 maanden M/V 70
1-3 jaar M/V 90
4-6 jaar M/V 90
7-10 jaar M/V 90
11-14 jaar M/V 120
15-17 jaar 130
Volwassenen (+18) M/V 150
Zwangerschap V 200
Borstvoeding V 200

(1 microgram of µg is 0,000 001 gram)

Maximale toelaatbare inname voor jodium
Een hoge inname van jodium via de voeding (meer dan 2 mg per dag) kan nadelige effecten hebben op onder meer de schildklierfunctie. Vooral mensen met een jodiumtekort of een slecht functionerende schildklier kunnen gevoelig reageren op een teveel aan jodium. Bij een verhoogde jodiumaanvoer schroeft de schildklier de opname normaal terug, zodat niet méér jodium wordt opgenomen dan nodig is voor de aanmaak van het schildklierhormoon. Het overtollige jodium wordt via de urine afgevoerd.

De Hoge Gezondheidsraad adviseert een maximaal toelaatbare inname (MTI) van
• 600 microgram /dag voor volwassenen, inclusief zwangere vrouwen en vrouwen tijdens de borstvoedingsperiode.
• 500 microgram /dag tussen 15 en 17 jaar
• 450 microgram tussen 11 en 14 jaar
• 300 microgram tussen 7 en 10 jaar.
• 250 microgram tussen 4 en 6 jaar.
• 200 microgram tussen 1 en 3 jaar.

Belangrijkste bronnen van jodium in de voeding
• Een belangrijke bron van jodium is melk. De hoeveelheid jodium in melk is erg wisselend en sterk afhankelijk van het gebruik van jodium in de boerderij ter verrijking van het vee en als desinfectans.

• Zeevis, schaaldieren en zeewier zijn een tweede belangrijke bron van jodium.

• Ook eieren en vlees leveren een belangrijke bijdrage aan de inname van jodium.

• Een andere belangrijke bron van jodium is gejodeerd zout, dat ook aan de voeding (onder meer brood) wordt toegevoegd.

Praktische aanbevelingen
• Onderzoek uitgevoerd eind de jaren negentig van vorige eeuw toonde aan dat in België de gemiddelde jodiuminname bij verschillende leeftijdscategorieën onder de aanbeveling lag. Om hieraan te verhelpen werden de voorbije jaren diverse initiatieven genomen, zoals de toevoeging van gejodeerd zout aan brood. Vandaag krijgen de meeste Belgen voldoende jodium binnen via het eten. De voorbije twintig jaar werden diverse acties ondernomen om de jodiumstatus van de Belgische bevolking te verbeteren. Deze lijken hun vruchten af te werpen. Vooral bij kinderen van 8 tot 12 is de jodiumstatus verbeterd: zij nemen nu voldoende jodium in om een harmonieuze lichamelijke en intellectuele ontwikkeling te garanderen. Bij vrouwen in de vruchtbare leeftijd zou er nog altijd een tekort aan joudium vastgesteld.

• Een gevariëerde voeding met voldoende jodiumrijke voedingsmiddelen en het gebruik van gejodeerd zout (onder meer in brood) zou moeten volstaan om voldoende jodium op te nemen. Voor de algemene bevolking raadt de Hoge Gezondheidsraad dan ook geen supplementen aan.

• Wie weinig brood eet en/of weinig melk drinkt, zou een jodiumtekort kunnen hebben.

• Zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven, moeten volgens de Hoge Gezondheidsraad een voedingssupplement nemen dat een extra dosis jodium van 50-100 microgram per dag garandeert, om zo te komen tot de aanbevolen hoeveelheid jodium van 200 microgram per dag.

• Mensen die roken en mensen die veel groenten eten die zogenaamde goitrogenen bevatten die de werking van de schildklier kunnen verstoren (zoals kolen en soja), hebben mogelijk een iets hogere behoefte aan jodium.

6. Mangaan (Mn)

Waarom hebben we mangaan nodig?
Mangaan (Mn) is nodig voor meerdere biologische functies die te maken hebben met de samenstelling van het skelet en het kraakbeen, met het vetmetabolisme, met de regeling van het suikergehalte in het bloed, en met het functioneren van hersenen en zenuwen. Het heeft ook een belangrijke antioxiderende rol.

Een tekort aan Mangaan kan leiden tot groeiachterstand, stoornissen in de voortplanting, misvormingen van het skelet, en stoornissen in de stofwisseling van vetten en suikers.

Hoeveel mangaan hebben we nodig?
Hoeveel mangaan we precies nodig hebben, is onvolledig gekend. Dat heeft ook te maken met feit dat de opname van mangaan sterk wordt beïnvloed door andere voedingsfactoren, zoals ijzer en calium.

In vorige aanbevelingen adviseerde de Hoge Gezondheidsraad een dagelijkse inname van 5 mg. Volgens een recent rapport van het Europese Voedselagentschap EFSA volstaat een dagelijkse inname van 3mg/dag voor volwassenen om te voldoen aan de dagelijkse behoeften. In de nieuwe aanbevelingen neemt de Hoge gezondheidsraad de voorstellen van het EFSA over.

Tabel 6 : Adequate inname voor mangaan

Leeftijd Geslacht Mangaan (mg /dag)
7-12 maand M/V 0,02-0,5
1-3 jaar M/V 0,5
4-6 jaar M/V 1,0
7-10 jaar M/V 1,5
11-14 jaar M/V 2
+15 M/V 3
Zwangerschap V 3
Borstvoeding V 5

(1 mg = 0,001 gram)

Maximale toelaatbare inname voor mangaan
Een teveel aan Mangaan kan aanleiding geven tot “manganisme”, een vorm van parkinsonisme.
Een overdreven aanbreng van Mn via de voeding (meer dan 2 mg) zou ongunstig kunnen zijn op neurologisch vlak bij kinderen tussen 4 en 10 jaar.
De maximaal toelaatbare inname (MTI) bedraagt 11 mg/dag.

Belangrijkste bronnen van mangaan in de voeding
De belangrijkste voedingsbronnen van mangaan zijn:
• graangewassen (brood, beschuit, graanrepen)

• groenten, fruit (droog fruit en schaalvruchten)

• dranken zoals koffie en thee

Praktische aanbevelingen
• We krijgen via onze voeding meerd dan voldoende mangaan binnen. Supplementen of met mangaan verrijkte voedingsmiddelen zijn dan ook helemaal niet nodig.

• Alleen bij mensen die langdurig en totaal parenteraal moeten worden gevoed, zijn extra supplementen nodig.

• Bij een gering mangaantekort kunnen supplementen of met mangaan verrijkte voedingsmiddelen worden gebruikt, aan een dosis van maximaal 0,5-1 mg/dag voor volwassenen. Hogere dosissen en gebruik van supplementen gedurende lange tijd wordt afgeraden vanwege mogelijke bijwerkingen.

7. Molybdeen (Mo)

Molybdeen (Mo) neemt deel aan biologische functies die verband houden met de stofwisseling van purinen, van sulfieten, van sulfaten en van ijzer.
Een tekort aan Molybdeen is uiterst zeldzaam.

Hoeveel molybdeen hebben we nodig?
In navolging van het Europese Voedselagentschap EFSA zegt de Hoge Gezondheidsraad dat een dagelijkse inname van 65 microgram kan beschouwd worden als een adequate inname om de behoeften van volwassenen te dekken.

Tabel 7 : Adequate inname voor molybdeen

Leeftijd Geslacht Molybdeen (µg /dag)
7-12 maand M/V 15
1-3 jaar M/V 20
4-6 jaar M/V 25
7-10 jaar M/V 35
11-14 jaar M/V 50
+15 M/V 65
Zwangerschap V 65
Borstvoeding V 65

(1 microgram of µg is 0,000 001 gram)

Maximale toelaatbare inname voor molybdeen
EFSA heeft een MTI van 600 µg/dag vastgelegd voor volwassenen. Voor kinderen en afhankelijk van de leeftijd wordt de MTI vastgelegd op 100 tot 500 µg/dag.

Belangrijkste bronnen van molybdeen in de voeding
De belangrijkste voedingsbronnen van molybdeen zijn:
• Bladgroenten,
• graangewassen,
• noten,
• Orgaanvlees (lever, nieren),
• Zuivelproducten en eieren.

Praktische aanbevelingen
• In België schommelt de gemiddelde aanbreng van 75 tot 99 microgram/dag, wat dus meer dan voldoende is. Supplementen hebben dan ook geen enkel nut.

• Alleen bij mensen die langdurig en totaal parenteraal moeten worden gevoed, zijn extra supplementen nodig.

• Bij een (weinig waarschijnlijjk) gering tekort kunnen supplementen van kalium, ammonium of natrium molybdaat aan een dosis van maximaal 50 tot 100 µg/dag worden gebruikt.

8. Chroom (Cr)

Over de preciese biologische functie van Chroom (Cr) is nog weinig bekend. Het speelt mogelijk een rol bij de stofwisseling van koolhydraten en vetten. Maar het effect van (een gebrek aan) chroom op de gezondheid, is niet gekend.

Hoeveel chroom hebben we nodig?
Door gebrek aan bewijs van de (gezondheids)effecten van chroom, zijn de behoeften niet gekend. Daarom geeft de Hoge Gezondheidsraad, in navolging van het Europees Voedselagentschap, geen aanbevelingen over de inname van chroom.

De Hoge Gezondheidsraad verwijst wel naar de gemiddelmde dagelijks inname via de voeding in ons land:
• 30-43 microgram/dag tussen 1-3 jaar,
• 54-71 microgram /dag tussen 3- 10 jaar,
• 64-83 microgram /dag tussen 10-18 jaar
• 57-84 microgram /dag voor de 18-plussers.

Maximale toelaatbare inname voor chroom
Aangezien de giftigheid van bepaalde vormen van Chroom goed gekend is, adviseren enkele autoriteiten waaronder de WGO dat een 250 microgram/dag (aan trivalent Cr) niet mag worden overschreden.

Belangrijkste bronnen van chroom in de voeding
De belangrijkste voedingsbronnen van chroom zijn:
• vlees,
• oliën en vetten,
• granen en brood,
• gist
• schaalvruchten.

Praktische aanbevelingen
• Er bestaat geen enkel reden om extra chroom te nemen via supplementen of verrijkte voeding.

• Vermeldingen op bepaalde voedingsmiddelen die chroom nevatten, zoals “bijdrage tot een normaal metabolisme van macronutriënten” of “behoud van een normale glycaemie” zijn volgens de Hoge gezondheidsraad niet verantwoord en zouden moeten verboden worden.

• Suppletie is enkel gerechtvaardigd voor patiënten die een totale parenterale voeding nodig hebben.

9. Fluor (F)

Waarom hebben we Fluor nodig?
Fluor (F) heeft een gunstig effect tegen tandcariës. Dit geldt dan vooral voor fluor die ter plaatse wordt gebruikt (bv. tandpasta), eerder dan voor fluor die oraal wordt ingenomen, via de voeding of supplementen.

Hoeveel Fluor hebben we nodig?
Het Europees Voedselagentschap EFSA heeft een adequate inname van 0,05 mg/kg lichaamsgewicht zowel voor kinderen als voor volwassenen, zwangere vrouwen en tijdens de borstvoedingsperiode vastgelegd, die als voldoende wordt geacht om de incidentie van tandcariës te verminderen. Hierbij moeten alle bronnen van fluor worden geteld, zoals voeding, gefluoreerd zout, producten voor tandhygiëne en supplementen. Voor een volwassene van 70 kg betekent dit 3,5 mg fluor per dag.

Tabel 8: Adequate inname voor fluor

< >

Leeftijd Geslacht Fluor (mg /dag)
7-12 maand M/V 0,4
1-3 jaar M/V 0,6
4-6 jaar M/V 1,0/0,9
7-10 jaar M/V 1,5/1,4
11-14 jaar M/V 2,2/2,3
15-17 jaar M/V 3,2/2,8
+ 18 jaar M/V 3,4 /2,9

(1 mg = 0,001 gram)

Maximale toelaatbare inname voor fluor
Een te hoge inname van fluor vanuit de voeding of vanuit andere bronnen kan aaanleiding geven tot tandfluorose bij kinderen tussen 1 en 8 jaar en van botmisvormingen en fracturen (botfluorose) na 8 jaar.

De maximale toelaatbare inname (MTI) van fluor bedraagt:
• 7 mg/dag voor volwassenen en kinderen vanaf 15 jaar, en voor zwangere vrouwen en tijdens de borstvoedingsperiode.

• tussen 1,5 en 5 mg/dag voor kinderen, afhankelijk van de leeftijd.

Belangrijkste bronnen van fluor in de voeding
De voornaamste bronnen van fluor via de voeding zijn
• water en dranken of voedingsmiddelen op basis van water,
• thee,
• zeevis
• gefluoreerd zout.

De basisvoeding zou ongeveer 0,1 mg fluor per dag aanbrengen maar deze waarde is veel hoger door het regelmatig verbruik van fruitsap, mineraal water en thee.
• Stadswater bevat wisselende hoeveelheden fluor, soms eerder aan de hoge kant (tot 1 mg/l of meer).

• De maximaal toegelaten grens in bronwaters en in tafelwaters is vastgelegd op 1,5 mg fluor per l.

• In de natuurlijke mineraal waters is de norm 5 mg/l met een verwittiging op het etiket eens dit 1,5 mg/l overschrijdt.

• Tandpasta en het deel dat er wordt van ingenomen vertegenwoordigt een niet te verwaarlozen fractie van de totale fluorinname.

Praktische aanbevelingen
• Er is geen enkele reden om regelmatig orale voedingssupplementen met fluor te nemen, behalve als de aanbreng via drinkwater en via producten voor tandhygiëne erg beperkt is.

• Dit is ook het geval voor zwangere vrouwen bij wie een systematische suppletie niet nuttig is.

• Wél moet dagelijks en in gepaste hoeveelheid gefluoreerde tandpasta gebruikt worden (twee poetsbeurten per dag) met
– 500-1000 ppm aan fluor voor kinderen tot 2 jaar,
– 1000-1450 ppm aan fluor voor kinderen tussen 2 en 6 jaar
– 1450 ppm aan fluor voor kinderen boven de 6 jaar en voor volwassenen.

• Kinderen die borstvoeding krijgen, hebben een geringe aanbreng van fluor (minder dan 0,05 mg/dag). Het nut van een laag gedoseerd fluorsupplement is niet aangetoond, maar kan waarschijnlijk ook geen kwaad.

• Water met meer dan 1,5 mg fluor per liter is niet geschikt voor de bereiding van zuigelingenvoeding en voor kinderen onder de 7 jaar.

• Voor kinderen tussen 1 en 8 jaar kan de aanbreng van fluor onvoldoende zijn indien ze geen of onvoldoende gefluoreerde tandpasta gebruiken of wanneer het water in dranken minder dan dan 0,6 mg fluor per liter bevat. In die gevallen is een suppletie met 0,25 mg fluor per dag te overwegen.

• Indien orale fluorsupplementen worden gebruikt, dan mag de hoeveelheid fluor (onder de vorm van Na of K zouten) maximaal 25 en 50% bedragen van de aanbreng die als adequaat wordt aanzien om tandcariës te voorkomen (zie tabel 8).

• De consumptie van water dat meer dan 2-3 mg fluor per liter bevat, brengt een risico op fluorose (botfracturen) mee.

10. Boor (B)

Boor (B) is wijd verspreid in de natuur en wordt ook gebruikt in verschillende materialen onder de vorm van boorzuur of boraten en is door de EU aanvaard als voedingsadditief in kaviaar.

Waarom hebben we boor nodig?
Voor zover bekend heeft boor geen enkele biochemische functie bij de mens.
• Beweringen dat boor een positief effect zou hebben op de botgezondheid (preventie van artrose, osteoporose), zijn niet wetenschappelijk aangetoond.

• Dat geldt ook voor beweringen over een positief effect op het voorkomen van neurologische en schildklierafwijkingen en op kankers.

Hoeveel boor hebben we nodig?
Bij gebrek aan effect bij de mens, bestaan er geen aanbevelingen in verband met noodzakelijke opname van boor.
In Frankrijk aanziet men een aanbreng van boor tussen 0,3 en 1 mg/dag als ruim voldoende voor volwassenen.

Maximale toelaatbare inname voor boor
Een hoge aanbreng van boor (via de voeding of via andere bronnen) tijdens de zwangerschap zou kunnen leiden tot een verminderd lichaamsgewicht van de foetus.
Daarom is een maximaal toelaatbare inname (MTI) van 0,16 mg boor per kg lichaamsgewicht, wat overeenkomt met 10 mg/dag voor volwassenen. Voor kinderen wordt een MTI in functie van de leeftijd vastgelegd op 3 tot 9 mg/dag.

Belangrijkste bronnen van boor in de voeding
De voornaamste bronnen van boor in de voeding zijn:
• fruit,
• groenten (waaronder bladgroenten),
• paddestoelen,
• noten, pinda noten,
• dranken zoals koffie, fruitsap, wijn en bier
• water.
Vegetariërs hebben een hogere aanbreng van boor dan omnivoren.

Praktische aanbevelingen
• Het element is waarschijnlijk van geen groot belang voor de humane voeding. Boorsupplementen zijn dus overbodig.

11. Silicium (Si)

Silicium (Si) wordt door de mens gebruikt in diverse industriële-, medicamenteuze- en voedingstoepassingen. Men heeft bij de mens nooit een essentiële rol voor Silicium vastgesteld en men kent geen enkele biochemische functie die direct afhankelijk is van Silicium.

• Silicium zou een beschermende rol hebben met betrekking tot de botgezondheid (preventie van osteoporose), maar dit is nooit voldoende aangetoond.

• Dat geldt ook voor andere eigenschappen die aan het element worden toegeschreven, maar niet bewezen zijn, zoals: bescherming van de hersenen tegen aluminium, cardiovasculaire gezondheid, bescherming van de maag, botfuncties, gewrichten, huid, haar en nagels.

Hoeveel silicium hebben we nodig?
Er bestaan geen richtlijnen over de noodzakelijke inname van silicium. Een aanbreng van 5-10 mg/dag zou alleszins volstaan om de minimale behoefte aan Silicium te verzekeren

Maximale toelaatbare inname voor silicium
Er is weinig bekend over het effect van hoge dosissen. Een inname van 20-50 mg/dag via de voeding heeft alleszins geen negatief effect op de gezondheid.

Belangrijkste bronnen van silicium in de voeding
De belangrijkste bronnen van Si in de voeding zijn:
• bier,
• koffie
• water gevolgd
• granen

Praktische aanbevelingen
• We krijgen via onze voeding meer dan genoeg silicium binnen (gemiddeld 20 mg per dag). Supplementen zijn niet nodig.

• Wie toch een supplement wil nemen, mag maximaal 10 mg/dag (voor volwassenen) nemen.

U kunt het volledige rapport ‘VoedingsaanbeVelingen Voor belgië – Vitaminen en Sporenelementen hier downloaden.

BRON: http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=19103

We hebben het allemaal nodig en soms komen we het maar te weten door bloedafname dat we een te kort hebben aan spoorelementen. En van de meeste die wij toch vaak te kort hebben en voornamelijk vrouwen is ijzer. Misschien dat je nu een idee krijgt van hoe en wat. Als men naar het rapport gaat kijken ga je merken dat het ook met vitamine te maken heeft. Soms kan het ook een belangrijke factor in ons gezond leven zijn. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Heeft u extra vitamine D nodig?

 Is het aangeraden vitamine D-supplementen te nemen? Dat blijft een van de meest prangende vragen in de voedingsleer. De aanbevelingen maken nog steeds het voorwerp uit van vele discussies. Volgens dr. JoAnn Manson, professor geneeskunde aan Harvard Medical School, is het “het wilde westen”. “In de plaats van opheldering, leiden de vele onderzoeken alleen maar tot meer vraagtekens”, zegt ze aan het Amerikaanse Time Magazine.

Ons lichaam heeft vitamine D nodig. Maar of het aangeraden is supplementen in te nemen en of dokters ons vitamine D-niveau routinematig moeten controleren, staat ter discussie

 

De enigen voor wie regelmatig testen aangeraden is, zijn zij met malabsorptieproblemen – zoals coeliakie – of mensen met osteoporose of wie een bypassoperatie heeft ondergaan

 

Ons lichaam heeft vitamine D nodig om calcium uit de voeding in het lichaam op te nemen. De vitamine is daarom noodzakelijk voor de groei en het behoud van stevige botten en tanden. De belangrijkste bron van vitamine D is zonlicht, maar ook vette vis en in mindere mate vlees en eieren bevatten vitamine D.

Hoevéél vitamine D ons lichaam nu juist nodig heeft, of het aangeraden is supplementen in te nemen en of dokters ons vitamine D-niveau routinematig zouden moeten controleren, staat echter nog steeds ter discussie.

Een studie die zopas in het vakblad JAMA International Medicine verscheen, toonde alvast aan dat de inname van vitamine D het risico op valpartijen bij oudere personen in Finland niet verlaagde. Het onderzoek vergeleek de effecten van sporten en de inname van D-supplementen op valpartijen en de resulterende verwondingen. Opmerkelijk daarbij was dat sporten de kans op een ernstige verwonding wel met de helft bleek te verminderen.

Dat betekent echter niet dat het innemen van supplementen helemáál niet loont. De Amerikaanse non-profits Institute of Medicine en US Preventive Services Task Force evalueerden recent al het bewijsmateriaal dat er voorhanden is en besloten dat supplementen in veel gevallen wel gunstig zijn – al zijn er enkele belangrijke kanttekeningen.

Enkel voordelen voor beendergestel

Volgens beide non-profits zijn 600 internationale eenheden – of 15 microgram – voldoende voor de meeste gezonde volwassenen en leidt een hogere dosis vitamine D niet noodzakelijk tot meer gezondheidsvoordelen. Ze benadrukken dat de aangetoonde voordelen beperkt zijn tot het beendergestel. Er is niet voldoende bewijs dat D-supplementen kunnen beschermen tegen hartziekte, kanker, diabetes of cognitieve achteruitgang – iets wat wel eens gesuggereerd wordt door kleinere studies.

Meer is dus niet per se beter; in sommige gevallen is het zelfs slechter. Te veel vitamine D kan immers leiden tot calcium in de urine, wat nierstenen kan veroorzaken. Extreem hoge dosissen kunnen calciumafzettingen in de bloedvaten veroorzaken. Dat kan dan weer leiden tot klonters die hartaanvallen veroorzaken.

In ons land bedraagt de aanbevolen dagelijkse inname volgens de Hoge Gezondheidsraad 10 microgram per dag voor volwassenen, of 15 microgram voor personen met risico op osteoporose. Om die aanbevelingen te halen, is volgens de raad soms een verrijking van voedingsmiddelen of een supplement in de vorm van geneesmiddelen nodig.

Etnische verschillen

Toch zijn er ook onderzoekers die waarschuwen voor een behandeling met supplementen, wanneer uit een bloedtest blijkt dat iemand een vitamine D-tekort heeft. Naast de doseringsrisico’s zijn er ook studies die uitwijzen dat de labotesten voor het type vitamine D dat in het bloed circuleert – 25-hydroxyvitamine D – mogelijk niet de meest betrouwe maatstaf zijn voor het vitamine D-niveau. Bovendien gebruikt niet elk labo dezelfde standaardtest en hanteren ze verschillende standaarden voor wat beschouwd wordt als een normaal niveau.

Meer informatie is echter op komst, want meerdere grote onderzoeken staan op de agenda. Daarbij zullen proefpersonen willekeurig verschillende hoeveelheden vitamine D-supplementen toegediend krijgen, zodat onderzoekers de effecten op hun gezondheid kunnen bestuderen – van botproblemen tot hartziekte, kanker, diabetes en meer. Aan de grootste studie, VITAL, nemen 26.000 proefpersonen deel. De studies worden uitgevoerd in Europa, de VS, Australië en Nieuw-Zeeland, en de resultaten worden verwacht in 2017.

Verwacht wordt ook dat de studies duidelijkheid zullen verschaffen over raciale en etnische verschillen in het vitamine D-niveau. Sommige studies suggereerden immers dat het vitamine D-niveau mogelijk aan de basis ligt van etnische verschillen bij hartziekte en bepaalde kankers.

Intussen raadt dr. JoAnn Manson aan dat dokters niet systematisch vitamine D-bloedtesten bestellen voor al hun patiënten en dat mensen niet meer dan 600 internationale eenheden van de vitamine innemen als ze voor het overige gezond zijn. De enigen voor wie regelmatig testen wel aangeraden is, zijn zij met malabsorptieproblemen – zoals coeliakie – of mensen met osteoporose of wie een bypassoperatie heeft ondergaan.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/788/Vitamine-D/article/detail/2270013/2015/03/30/Heeft-u-extra-vitamine-D-nodig-.dhtml

Veel mensen weten niet dat ze een te kort hebben. Soms juist doordat ze bloed laten prikken dat het naar boven komt. Maar de persoon voelt zich moe heeft geen fut meer dan kan dit al wijzen op een te kort. Ook als je ziek bent en je neemt vitamine D bij ga je sneller opknappen. Mensen die kanker hebben of gehad hebben is het niet slecht om dit bij te nemen. Je kan het altijd bespreken met je arts of specialist.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Alles wat u nog niet wist over vitamine C

Vitamine C is ongetwijfeld een van de best bekende vitamines.

We associëren ze met de oranje kleur van sinaasappelen en andere citrusvruchten, en ze wordt al jaren aanbevolen om ons afweersysteem te versterken.

Maar kennen we deze vitamine wel zo goed als we denken?

Vitamine C helpt niet alleen tegen winterkwaaltjes!

We hebben inderdaad de gewoonte om ’s winters vitamine C te nemen om ons immuunsysteem te versterken en zo te ontsnappen aan de virussen die in omloop zijn. Dat is ook goed…
Maar vitamine C heeft nog meer voor ons in petto!

Dit krachtige antioxidant blijkt ook een positieve invloed te hebben in de strijd tegen cardiovasculaire accidenten, ouderdomsmaculadegeneratie en veroudering van de huid.

Al deze resultaten hebben betrekking op de aanwezigheid van vitamine C in het bloed, niet op de inname van voedingssupplementen met vitamine C. Voor een goede gezondheid moet u dus in de eerste plaats regelmatig producten eten die rijk zijn aan diverse vitamines, vooral dan fruit en groenten. Als u de aanbevolen norm van vijf stukken fruit en groenten per dag niet haalt, zijn voedingssupplementen een goed alternatief. Sta ook eens stil bij uw leefstijl. Bepaalde gewoonten, zoals roken, doen namelijk het gehalte aan vitamines C in het bloed dalen.

Citrusvruchten bevatten niet het meeste vitamine C!

In sinaasappelen en citroenen zit wel vitamine C, maar er zijn heel wat andere groenten- en fruitsoorten die er nog meer bevatten… Dat is onder meer het geval met cassis, kiwi’s en guaves.

Bij de groenten hebben onder meer spruiten, groene kool en waterkers meer vitamine C dan gewoonweg sinaasappelen.

Maar spring er voorzichtig mee om, want vitamine C is helaas ook een van de kwetsbaarste vitamines die we kennen.
U haalt er het meest uit als u uw fruit heel vers eet, bij voorkeur met de schil.
Voor groenten kiest u het best een bereidingswijze waarbij geen water aan te pas komt. Of gebruik anders het kookvocht, bijvoorbeeld in een soep.

Maakt vitamine C ook mooi?

Vitamine C speelt ook een grote rol bij de productie van collageen in ons lichaam.
Collageenvezels zijn erg belangrijk voor onze huid. Sommige cosmeticaproducenten voegen daarom vitamine C toe aan hun verzorgingscrèmes. Op de verpakking van de potjes staat de vitamine vaak vermeld onder haar andere naam, ascorbinezuur.

Maar efficiënter nog dan in crèmevorm is vitamine C die via de voeding wordt opgenomen… Besteed dus aandacht aan uw voeding. Want ook uw huid zal er wel bij varen!

BRON: http://www.e-gezondheid.be/alles-wat-u-nog-niet-wist-over-vitamine-c/actueel/1576

Vitamine C kennen we allemaal om ons  immuunsysteem te versterken. Maar ook is het ook voor andere dingen goed. Toch is het goed om deze vitamine in de winter bij te nemen.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Klachten door te weinig vitamine B12?

Hebt u last van vermoeidheid? Duizeligheid? Concentratieproblemen? Nogal wat mensen schrijven dergelijke klachten toe aan een tekort aan vitamine B12. Meestal is dat echter niet het geval en hebben die klachten andere oorzaken. Een vitamine B12-tekort komt overigens vrij weinig voor.

Waar is vitamine B12 voor nodig?
Vitamine B12 is een belangrijke vitamine. Het is nodig voor:
• het maken van DNA. DNA zit in elke cel van uw lichaam. In het DNA zit alle erfelijke informatie.
• het maken van rode bloedcellen. Rode bloedcellen brengen zuurstof uit uw longen, via het bloed, naar alle delen van uw lichaam.
• een goede opbouw en het goed laten werken van uw zenuwstelsel.

Waar komt vitamine B12 vandaan?
De enige manier waarop mensen vitamine B12 binnenkrijgen is met voedsel waar vitamine B12 in zit:
• vlees
• vis
• melk
• boter
• kwark
• yoghurt
• kaas
• eieren.

Waardoor krijgt iemand te weinig vitamine B12 binnen?
Een tekort aan vitamine B12 kan komen door:
• Voeding waar te weinig vitamine B12 in zit. Bijvoorbeeld bij:
– veganisten omdat die geen vlees, geen vis, maar ook geen melkproducten of eieren gebruiken.
– vegetariërs die te weinig melkproducten of eieren gebruiken (een vegetariër die voldoende melkproducten en eieren eet, krijgt voldoende vitamine B12 binnen).
– alcoholisten: mensen die dagelijks overmatig alcohol gebruiken en daarnaast weinig eten, hebben vaak een te laag vitamine B12. Hun maag en darm nemen de vitamine B12 minder goed op.
• Een maag- of darmziekte waardoor vitamine B12 in het eten niet goed door de darm kan worden opgenomen. Bijvoorbeeld:
– een auto-immuunziekte met een bijzondere ontsteking van het maagslijmvlies (atrofische gastritis).
– de ziekte van Crohn waarbij er een chronische ontsteking is van de darm.
• Langdurig gebruik van bepaalde geneesmiddelen, zoals
– bepaalde maagtabletten (protonpompremmers)
– een middel tegen diabetes: metformine.

Problemen door te weinig vitamine B12
Een langdurig laag vitamine B12 komt niet veel voor. De meeste mensen hebben een grote voorraad vitamine B12 in hun lichaam. Zelfs als u een jaar geen vlees, vis, melk en eieren gebruikt, heeft u meestal nog geen verlaagd vitamine B12.
De belangrijkste gevolgen van een sterk verlaagd vitamine B12 kunnen zijn:
• Bloedarmoede; door bloedarmoede kunt u last hebben van:
– een moe en zwak gevoel
– snel kortademig worden bij inspanning
– duizeligheid
– het gevoel flauw te vallen
– hartkloppingen
– transpireren
– hoofdpijn
– oorsuizen

• Stoornissen aan het zenuwstelsel: tintelingen, handelingen en bewegingen gaan minder precies

Het is belangrijk om te weten dat niet alle mensen met een laag vitamine B12 klachten of afwijkingen hebben.
Als u vaak duizelig of moe bent, dingen minder goed onthoudt of u moeilijk kunt concentreren dan kan dat verschillende oorzaken hebben. Het kan komen door bloedarmoede, maar zeer waarschijnlijk niet door alléén een te laag vitamine B12.
De hoeveelheid vitamine B12 in uw bloed kan de huisarts zo nodig laten bepalen met bloedonderzoek.

Wat kan ik doen bij een laag vitamine B12?
Is uw vitamine B12 te laag? Dit kunt u doen:
• Bekijk eerst wat u eet en drinkt. Met gezonde voeding zorgt u ervoor dat u genoeg vitamine B12 binnenkrijgt. Vooral voor vegetariërs is het extra belangrijk om elke dag melkproducten en/of een ei te eten.
• Bent u veganist? Neem dan elke dag een tablet vitamine B12.
• Bij maag-darmziektes is goede behandeling van de ziekte belangrijk, zoals bij de ziekte van Crohn. Bij de atrofische gastritis is het vaak nodig om extra vitamine B12 te slikken.
• Komt het te lage vitamine B12 door medicijnen? Dan is het belangrijk om met uw arts te kijken of u met de medicijnen kunt stoppen en/of andere medicijnen kunt krijgen.

Wanneer vitamine B12-tabletten slikken?
Heeft u een laag vitamine B12 maar geen klachten? Dan zijn vitamine B12-tabletten niet nodig. Gezond eten is wel belangrijk, dus met dagelijks vlees, vis, melkproducten of eieren.
• Heeft u een laag vitamine B12 en
• geen bloedarmoede maar
• wel klachten zoals duizeligheid, vermoeidheid, geheugen- en concentratieproblemen?
Dan kan uw huisarts een proefbehandeling adviseren met vitamine B12-tabletten. U neemt per dag 1 tablet van 1000 microgram. Zijn de klachten na 4 maanden niet weg? Dan stopt u met de proefbehandeling. U gaat dan met uw huisarts op zoek naar andere oorzaken van uw klachten. Verdwijnen de klachten terwijl u vitamine B12 tabletten gebruikt, stop dan na 6 maanden en kijk of de klachten wegblijven.
Bloedonderzoek is nu niet meer nodig.
• Heeft u een laag vitamine B12 en
• een ontsteking van het maagslijmvlies (atrofische gastritis) en/of
• bloedarmoede en/of
• tintelingen en minder precieze bewegingen?
Dan moet u elke dag een tablet van 1000 microgram vitamine B12 slikken. Bespreek dit met uw huisarts.
Bij een opnamestoornis van vitamine B12 door ontsteking van het maagslijmvlies werken tabletten vitamine B12 ook.

Veganisten kunnen het beste ook dagelijks 1000 microgram vitamine B12 gebruiken.
Vitamine B12-tabletten kunt u zonder voorschrift bij de apotheek of drogist kopen. Ze worden niet vergoed. Let er goed op dat het tabletten van 1000 microgram zijn.
• Soms zijn injecties met vitamine B12 nodig, bijvoorbeeld:
• wanneer u ernstige klachten heeft en uw vitamine B12 is verlaagd.
• wanneer u een sterk verlaagd vitamine B12 heeft, om de hoeveelheid vitamine B12 snel op te hogen.
• Wanneer u geen medicijnen kunt slikken.
De eerste 10 injecties worden elke week gegeven of zelfs elke 3-4 dagen. Daarna is om de twee maanden een injectie met vitamine B12 genoeg. Bespreek, na een periode met injecties, of u (weer) over kunt stappen op tabletten.

BRON: http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=17112

Soms laat ons lichaam iets voelen en denken we niet snel aan een vitamine te kort. Ik wil het zeker niet uitgebreid gaan hebben over vitamines en de klachten. Maar zoals vitamine B12 dat toch een van de belangrijkste is en daar soms geen aandacht aan gegeven wordt als men bepaalde symptomen heeft. En met enkele dagen deze te slikken kan het probleem snel verholpen worden. Neem zeker niet langer als een week vitamine in. En mocht je niet zeker zijn vraag raad aan je arts of aan iemand die er voldoende van weet en kent. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Stress, een dip, zwanger …? Laat je helpen!

Ernstige vitamine- of mineralentekorten komen in westerse landen gelukkig weinig voor. Maar ook kleine tekorten kunnen al gevolgen hebben voor je gezondheid. Zeker in sommige fases van je leven is het een goed idee bepaalde extra’s te voorzien.

Baby op komst
Dat je zou moeten eten voor twee als je zwanger bent, is een fabeltje. Maar je behoeften aan sommige voedingsstoffen zijn wel aanzienlijk verhoogd tijdens een zwangerschap en daar kan je dus maar beter rekening mee houden.

– Foliumzuur: het belangrijkste argument om extra foliumzuur (vitamine B11) te slikken tijdens je zwangerschap is dat de vitamine neuraalbuisdefecten, zoals een open ruggetje of hazenlip, bij je baby helpt voorkomen. Foliumzuur zit onder meer in brood, aardappelen en groenten als broccoli en spinazie, maar de vitamine is erg gevoelig voor warmte en wordt dan ook makkelijk vernietigd door het koken. Alleen via de voeding tegemoetkomen aan je extra behoefte aan foliumzuur is dan ook onmogelijk. Daarom wordt een supplement aanbevolen. Om er zeker van te zijn dat je foliumzuur op peil is op het moment van de conceptie, is het aan te raden drie maanden voor de bevruchting te starten met een supplement van 0,4 mg per dag en dit door te nemen gedurende de eerste drie zwangerschapsmaanden. In de praktijk krijgen vrouwen doorgaans het advies om foliumzuur te nemen vanaf het stoppen van de contraceptie.

– IJzer: wie gezond en gevarieerd eet, krijgt in principe ook voldoende ijzer binnen, maar als er bij de aanvang van een zwangerschap sprake is van een ijzertekort, is een supplement aangewezen. Het duurt namelijk een hele tijd voor je via de voeding zo’n tekort weer aangevuld hebt en een ernstig ijzertekort kan leiden tot bloedarmoede, wat op zijn beurt een zuurstoftekort voor de foetus kan veroorzaken. Aangezien ijzersupplementen soms tot constipatie of maag- en darmklachten kunnen leiden, neem je zo’n supplement beter niet zonder er eerst over te spreken met je gynaecoloog.

– Omega 3-vetzuren: niet alleen vitamines en mineralen zijn cruciaal voor een goede gezondheid, ook gezonde vetten doen hun duit in het zakje. De ‘visvetzuren’ EPA en DHA bijvoorbeeld bieden heel wat gezondheidstroeven. Zo hebben ze een positieve invloed op ontstekingsreacties, hart- en vaatziekten en diabetes, en zouden ze ook vroeggeboorte kunnen helpen voorkomen. Het lichaam kan deze vetzuren niet zelf aanmaken. Je moet ze met andere woorden opnemen uit je voeding of in de vorm van een supplement. Tijdens de zwangerschap en de borstvoeding wordt dagelijks 200 mg omega 3 aangeraden.

– Multivitaminen: een gezonde en gevarieerde voeding zorgt in principe voor alle vitamines en mineralen die je nodig hebt, ook tijdens je zwangerschap. Wil je het zekere voor het onzekere nemen, of heb je last van zwangerschapsbraken, waardoor het risico op tekorten op de loer ligt? Dan kan je voor een multivitaminepreparaat kiezen. Omdat sommige vitamines in grote hoeveelheden schadelijk kunnen zijn voor de foetus, is voorzichtigheid wel geboden. Gebruik bij voorkeur preparaten die specifiek bedoeld zijn voor zwangere vrouwen en overleg altijd met je gynaecoloog of vraag raad aan je apotheker.

– Vitamine D: zwangere vrouwen hebben ook extra vitamine D nodig. Die vitamine helpt om calcium goed op te nemen uit de voeding en dat is cruciaal voor sterke botten bij de baby. De Hoge Gezondheidsraad stelt tijdens de zwangerschap een aanbevolen hoeveelheid van 10 microgram vitamine D per dag voorop. Waak er dus over dat je voldoende vitamine D-rijke voedingsmiddelen binnenkrijgt, zoals vette vis en melkproducten. Of kies voor een (multivitamine)supplement.

Winterdip en andere blues
– Vitamine D: vitamine D is niet alleen belangrijk voor gezonde botten, alsmaar meer studies wijzen ook op een link tussen een vitamine D-tekort en depressieve klachten. Dat zou meteen ook het fenomeen van de ‘winterdepressie’ verklaren, dat vooral op het einde van de winter en in het begin van de lente de kop opsteekt. Om voldoende vitamine D aan te maken heb je immers zonlicht nodig. En in de sombere wintermaanden brengen we niet alleen veel meer tijd binnenshuis door, de zon schijnt ook minder uren per dag en vooral veel minder intens. Vitamine D zit weliswaar ook in bepaalde voedingsmiddelen, zoals verse vis, paddenstoelen en boter, maar nooit voldoende om aan de dagelijks aanbevolen hoeveelheid te geraken. Zeker bij mensen met een donkere huid en bij wie maar weinig buitenkomt, kan dan ook een tekort van de vitamine ontstaan. Wie te maken krijgt met een winterdip of die net wil voorkomen, kan dan ook baat hebben bij een vitamine D-supplement. Ook lichttherapie, waarbij met behulp van speciale uv-lampen de aanmaak van vitamine D in de huid gestimuleerd wordt, werpt zijn vruchten af. Naar de rol van vitamine D bij andere, niet seizoensgebonden vormen van depressieve klachten wordt momenteel nog volop onderzoek gevoerd, maar dat er wel degelijk een – al dan niet oorzakelijk – verband bestaat, lijkt steeds meer bewezen.

Voedingspatroon verstoord
– Multivitamines: de beste garantie om de hele waaier aan vitamines die je nodig hebt binnen te krijgen, is natuurlijk gezond en gevarieerd eten. Als je (tijdelijk) eentonig en ongezond eet – bijvoorbeeld omdat je het extra druk hebt en verse maaltijden bereiden er bij inschiet of omdat je een streng dieet volgt – is een multivitaminesupplement zeker het overwegen waard. Zo kan je tekorten voorkomen. Maar pas op: de supplementen kunnen een gezonde voeding nooit volledig vervangen. Voedingsmiddelen zoals fruit bevatten naast vitamines ook nog heel wat andere voor je lichaam noodzakelijke stoffen, zoals mineralen en vezels.

Rooksignalen
– Vitamine C: dat roken nefast is voor je gezondheid, weet zelfs de meest verstokte roker, alleen is ermee stoppen vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Om de schade te beperken kunnen rokers tot ze de moed vinden om hun slechte gewoonte definitief af te zweren alvast een vitamine C-supplement slikken. Roken zorgt namelijk voor meer schadelijke stoffen – vrije radicalen – in het lichaam. Om die tegen te gaan hebben rokers extra vitamine C nodig. Waar voor niet-rokers de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) 70 mg van de vitamine bedraagt, wordt voor rokers doorgaans een ADH van 125 mg vooropgesteld.

Stress troef
– Multivitamines: in stressvolle periodes zijn we nogal eens geneigd om naar ongezonde snacks te grijpen, zoals chips, pizza of een reep chocolade. En de kans dat je na een stresserende dag op het werk of in een periode van spanningen in je privéleven voor een kant-en-klaarmaaltijd of frietjes van de frituur kiest, omdat je het niet kan opbrengen een gezonde en uitgebalanceerde maaltijd te bereiden, is reëel. Zo mis je heel wat gezonde vitamines en mineralen die je lichaam, wanneer het onder spanning staat, net extra nodig heeft om optimaal te blijven functioneren. De kans dat je in een vicieuze cirkel belandt – minder energie en dus nog minder zin om te koken … – is dan ook groot. Stressklachten verdrijven kan jammer genoeg geen enkel supplement, maar voor een broodnodig steuntje in de rug kan je wel een beroep doen op een multivitaminesupplement. Vergeet niet dat dit slechts een tijdelijke oplossing is. Dergelijke tabletten kunnen een gezonde voeding nooit volledig vervangen en zeker als de stressklachten chronisch zijn, moet je op zoek naar een meer structurele oplossing om die de wereld uit te helpen.

Een dagje ouder
Vitamines of mineralen die je de eeuwige jeugd beloven en alle ouderdomskwaaltjes op een afstand weten te houden, bestaan alleen in onze dromen. Maar wanneer je een dagje ouder wordt, kan het wel degelijk nuttig en zelfs noodzakelijk zijn de inname van bepaalde vitamines en mineralen enigszins aan te zwengelen. Niet zozeer omdat je behoefte eraan zou toenemen, maar omdat je lichaam naarmate de jaren vorderen minder goed in staat is deze waardevolle voedingsstoffen op te nemen of aan te maken.

– Vitamine B12: vitamine B12-tekorten komen bij ons westerse voedingspatroon maar weinig voor. Behalve dan bij senioren, die er zelfs relatief vaak mee te maken krijgen. De meest voorkomende oorzaak van een tekort is een verstoorde opname van de vitamine in het maagdarmkanaal, die vooral op latere leeftijd optreedt. In de Verenigde Staten krijgt elke vijftigplusser daarom het advies om extra vitamine B12 te nemen. Bij ons bestaan hierover geen aanbevelingen, maar wie een tekort wil voorkomen kan een dagelijks supplement van 1,5 tot 2 microgram van de vitamine overwegen. Ook als je lange tijd geen dierlijke producten consumeert, bijvoorbeeld omdat je veganistisch eet, is de kans dat je een vitamine B12-tekort ontwikkelt trouwens reëel, want de belangrijkste voedingsbronnen voor de vitamine zijn melkproducten, eieren, vlees en vis. Plantaardige bronnen van de vitamine zijn er niet.

– Vitamine D: op oudere leeftijd is de huid minder goed in staat om vitamine D aan te maken. Daarom wordt een supplement aangeraden aan vrouwen vanaf 50 en mannen vanaf 70 jaar. Ook jongere mensen die weinig buiten komen, kunnen er nood aan hebben.

– Calcium: voldoende calcium is cruciaal voor het onderhoud van een stevig skelet en het voorkomen van botontkalking. Studies wijzen ook op een mogelijk bloeddrukverlagend effect en op een verminderd risico op darmkanker bij een hoge calciuminname. Reden genoeg dus om je calciumniveau op peil te houden. Met het ouder worden daalt het vermogen om calcium op te nemen uit de voeding en verhoogt de uitscheiding ervan via de urine. Daarom kunnen vijftigplussers die weinig zuivelproducten eten – de belangrijkste voedingsbron van het mineraal – een supplement overwegen. Vraag je arts of apotheker om raad en overdrijf zeker niet met deze supplementen, want een overdaad van het mineraal kan maag- en darmstoornissen veroorzaken en wordt ook in verband gebracht met een verhoogd risico op nierstenen. Hou er ook rekening mee dat je calciumsupplementen beter niet combineert met bifosfonaten (geneesmiddelen tegen osteoporose), want dan werkt het geneesmiddel minder en krijg je zelfs een tegengesteld effect.

Slik verstandig
Wie (langdurig) bepaalde medicijnen gebruikt, kan ook behoefte hebben aan extra vitamines. Sommige geneesmiddelen kunnen de stofwisseling of de werking van bepaalde vitamines en mineralen namelijk direct of indirect beïnvloeden, waardoor bepaalde tekorten kunnen ontstaan. Andersom kunnen vitaminesupplementen ook de werking van medicijnen beïnvloeden. Ze kunnen het effect ervan versterken of net tegengaan. Zo kunnen diuretica (plaspillen) er bijvoorbeeld voor zorgen dat je lichaam minder vitamine D opneemt en kan een vitamine K-supplement de werking van antistollingsmedicatie nadelig beïnvloeden. De moraal van het verhaal is duidelijk: wie medicatie gebruikt en vitaminesupplementen overweegt of vice versa, overlegt het best altijd even met zijn of haar arts.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/13/Lekker-Eten/article/detail/1970753/2014/07/28/Stress-een-dip-zwanger-Laat-je-helpen-.dhtml

Eigenlijk halen we genoeg vitamines uit onze voeding als je gezond eet. Toch kan het nooit kwaad om een vitamine meer te nemen. De meeste vitamines schijt je terug af via het lichaam. Maar je kan zeker kleine problemen ermee oplossen, en al zullen sommige nu zeggen dat is maar het denken of het is echt niet nodig om vitamines en mineralen of supplementen bij te nemen in bepaalde gevallen kan het zeker gewenst zijn.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Vitaminen en mineralen als nieuwe behandeling voor symptomen ADHD

© thinkstock.

 

Nieuw onderzoek suggereert dat vitaminen en mineralen gebruikt kunnen worden voor het behandelen van ADHD. Volwassenen met ADHD kregen gedurende 8 weken vitamine- en mineraalsupplementen en ondervonden een “matige” verbetering van symptomen zoals een beter concentratievermogen en minder hyperactiviteit. De resultaten komen van een kleinschalig onderzoek, dus verder research is nodig.

Dit kan een oplossing zijn voor mensen met ADHD die slecht reageren op de medicijnen of waarbij die geen effect hebben.

Professor Julia Rucklidge

Internationaal gaat men er van uit dat 5 tot 8 procent van de volwassen bevolking ADHD heeft, in België wordt geschat dat dat cijfer op 4,1 procent ligt. Symptomen van ADHD zijn onder andere een korte aandachtsspanne, concentratieproblemen, hyperactiviteit en impulsiviteit. ADHD wordt behandeld met medicatie, zoals stoffen die het centraal zenuwstelsel stimuleren, die een effect hebben op het brein en de symptomen verlichten. Psychologen in Nieuw-Zeeland zeggen dat bepaalde nutriënten zoals vitamine D, ijzer en calcium de werking van onze hersenen zouden kunnen verbeteren.

Volgens het onderzoek dat gepubliceerd werd in ‘The British Journal of Psychiatry’ zou het nemen van een breed spectrum aan vitaminen en mineralen de symptomen van ADHD ook kunnen verminderen. In de studie kregen 80 volwassenen met ADHD supplementen zoals vitamine D, foliumzuur, Vitamine B12, magnesium, ijzer, calcium, zink of een placebo. Na acht weken hadden de proefpersonen die de vitaminen en mineralen namen een grotere verbetering in het concentratievermogen en hyperactiviteit dan de proefpersonen die de placebo namen.

Alternatieve behandeling
Volgens de psychologen van de University of Canterbury zijn de effecten van mineralen en vitaminen kleiner dan die van traditionele medicijnen, maar kunnen ze toch een oplossing zijn voor bepaalde mensen, vooral dan diegenen die op zoek zijn naar alternatieve behandelingen. “Onze studie biedt het eerste bewijs dat micronutriënten een effectieve manier kunnen zijn om symptomen van ADHD te behandelen” zegt Professor Julia Rucklidge, die de studie leidde. “Dit kan een oplossing zijn voor mensen  met ADHD die slecht reageren op de medicijnen of waarbij die geen effect hebben.”

Philip Asherton, professor in de moleculaire psychologie aan het Institute of Psychiatry in Londen vindt de bevindingen van de studie interessant maar volgens hem is er nog meer onderzoek nodig. “Het is een goede studie, die zeer interessant is, maar ze moet herhaald worden voor we echt conclusies kunnen trekken” vertelt hij aan de BBC.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/61/ADHD/article/detail/1784066/2014/01/30/Vitaminen-en-mineralen-als-nieuwe-behandeling-voor-symptomen-ADHD.dhtml

Het leren om op moeilijke momenten toch je te concentreren kan juist moeilijk zijn. Er komen dan heel veel prikkels binnen en dat maakt het moeilijk. Toch het is om te leren de rust te vinden. Dan gaat men ook merken dat men de rust in de geest kan vinden. En men het aandacht op juist dat ene kan blijven leggen. Natuurlijk is het ook belangrijk hoe je er zelf mee om gaat. Om de rust te bewaren.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Zijn multivitaminen geldverspilling?

© thinkstock.

 

Meer dan de helft van alle volwassenen in de Verenigde Staten zouden een of andere vorm van multivitaminen nemen en de omzet van vitaminen en voedingssupplementen loopt jaarlijks op tot ongeveer 12 miljard dollar (8,7 miljard euro). Een artikel dat gepubliceerd werd in de Annals of Internal Medicine beweert nu dat het innemen van multivitaminen om chronische aandoeningen op latere leeftijd te vermijden, zinloos is. Dat schrijft CNN.

Volgens Dr. Edgar Miller, professor in geneesmiddelen en epidemiologie aan de prestigieuze Johns Hopkins-universiteit en co-auteur van het artikel, is er geen enkel bewijs van enig voordeel op lange termijn. “Het sterftecijfer wordt niet beïnvloed door het innemen van multivitaminen. Ook vermindert de kans op een hartaanval, beroerte of kanker niet.”

Het artikel baseerde zich op drie voorgaande onderzoeken waarbij gekeken werd naar de impact van multivitaminen op hartaanvallen en kanker, maar ook werd onderzocht of vitaminen een positieve invloed hebben op de cognitieve vaardigheden op latere leeftijd. De eerste studie besloot dat er geen positief effect waar te nemen is bij cardiovasculaire ziektes of kanker. De tweede studie kreeg niet voldoende representatieve resultaten om tot een sluitende conclusie te komen, maar het derde onderzoek was vrij uitgebreid. Daarvoor werden 6000 mannen van boven de 65 jaar in twee groepen verdeeld. Elke groep nam 12 jaar lang elke dag respectievelijk multivitaminen of een placebo. Achteraf werd getest of de groep die multivitaminen nam beter scoorde bij cognitieve testen, maar er werd geen enkel onderscheid gevonden tussen beide groepen.

Kritiek
Professor in voeding en epidemiologie, Gladys Block, aan de universiteit van Berkeley in Californië spendeerde een groot deel van haar carrière aan onderzoek naar de rol van vitamine C en heeft enkele opmerkingen bij het onderzoek. Zo zou volgens haar de testgroep niet representatief zijn geweest voor de doorsnee bevolking. De geteste personen zouden immers mensen met goede eetgewoonten geweest zijn, zonder tekorten of ernstige gezondheidsproblemen. “Twee derde van de Amerikaanse bevolking kampt met overgewicht”, merkte ze op. “Multivitaminen zijn er voor mensen met slechte eetgewoonten, die de essentiële voedingstoffen niet op een andere manier opnemen”, aldus Block.

Cara Welch, van de National Products Association, die bedrijven en verkopers van natuurlijke producten vertegenwoordigt, vindt het onderzoek te kort door de bocht gaan: “Wij geloven niet dat multivitaminen de oplossing zijn voor ernstige aandoeningen, zoals de schrijvers suggereren. De supplementen kunnen wel degelijk helpen bij mensen met voedingstekorten.”

Gezonde levensstijl
De onderzoekers weerlegden de kritiek. “Multivitaminen zijn geen vervangmiddel voor een gezond dieet”, besloten ze en een gezonde voeding en beweging zijn nog steeds de sleutel tot een gezond leven. En dat is iets waar alledrie de partijen het over eens waren: een dagelijkste portie groenten en fruit is nog steeds beter dan een supplement.

De onderzoekers zouden het nog niet eens zijn over het effect van vitamine D en omega 3.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/13/Lekker-Eten/article/detail/1759396/2013/12/17/Zijn-multivitaminen-geldverspilling-.dhtml

Er gaat niet boven een gezonde en gevarieerde maaltijd. Ook meermaals per dag eten in plaats van grote hoeveelheid in een keer scheelt ook voor een gezond lichaam. Natuurlijk heel wat wetenschappers zullen supplementen willen verbannen en zeggen dat het niet nodig is. Maar weet altijd dat een supplement nemen een meerwaarde aan je innerlijk lichaam kan geven. Niet in alle onze groeten en fruit zit juist dat in wat we nodig hebben. En meestal door de bereiding of het schillen gaan de nodige vitamines verloren, die we toch nodig hebben.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

deniseblogt

Blogs over van alles en nog wat

Leven met Endo

Laten we samen endometriose overwinnen

Pensieri Parole e Poesie

Sono una donna libera. Nel mio blog farete un viaggio lungo e profondo nei pensieri della mente del cuore e dell anima.

zinderen

op weg naar authentiek leven

Nadia wandelt

Wandelblog

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Art, health, civilizations, photography, nature, books, recipes, etc.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen in een klein dorpje

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Inhale Peace; Exhale Love. Joy will Follow! - RUELHA

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

YOUNGREBEL

Blog about life, positivity, selfcare, food and beauty.

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

Ka Sry mala & INZICHT makerij

Inzicht in je eigen licht.

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

%d bloggers liken dit: