Tag Archive: Tibet


Hoog Chinese bezoek aan Nepal maakt problemen voor Tibetaanse gemeenschap duidelijk

Een bezoek door de Chinese vice-premier Wang Yang aan Nepal van 14 tot 17 augustus 2017 – het hoogste bezoek aan Kathmandu sinds Premier Wen Jiaobao het land in 2012 bezocht – heeft de economische en politieke banden met de nieuwe regering in Kathmandu verder versterkt. In combinatie met een vorige maand tussen Nepal en China gesloten samenwerkingsovereenkomst voor wat betreft rechtshandhaving in de grensregio en de formele toetreding van Nepal tot het ambitieuze ‘One Belt One Road’ plan van Xi Jinping, wijzen deze ontwikkelingen op een krimpende ruimte en toegenomen gevaren voor Tibetanen in Nepal, nu de Nepalese autoriteiten de relatie met hun machtigere buur verdiepen.

Dit ICT-rapport geeft een overzicht van de betekenis van het bezoek van de Chinese vice-premier en China’s bredere maatschappelijke en culturele betrokkenheid in Nepal ten opzichte van de huidige situatie van Tibetanen in Nepal. De volgende ontwikkelingen worden toegelicht:

  • Een directe correlatie tussen de verdieping van investeringen en hulp uit China en de kwetsbaarheid van Tibetanen in Nepal, openlijk erkend door Beijing, toen het haar investering omschreef als beloning voor Nepal voor haar “belangrijke rol in het bewaken tegen de Tibetaanse separatisten”, aldus de staatsmedia op 14 augustus. Er is sprake van een dramatische daling in het aantal nieuwe Tibetaanse vluchtelingen en een aanhoudende passiviteit over de status van Tibetaanse vluchtelingen. Duizenden Tibetanen blijven hierdoor statenloos in Nepal en verkeren in een politiek limbo.
  • Nieuwe regelingen voor grensbeveiliging en samenwerking, waaronder de oprichting van een ‘gezamenlijk actie center’ in een stad op de grens van Nepal in vervolg op eerder dit jaar door China opgelegde strengere grens regelgeving. China beschouwt de controle over Tibet en de grenzen als van fundamenteel belang voor de veiligheid van het hele land, en ook als doorslaggevend voor het uitoefenen van regionale invloed.
  • China legde een verband tussen het bezoek van de vice-premier aan Nepal en China’s grensgeschil met India, in wat is uitgegroeid tot een belangrijke strijd om invloed in de Himalaya. Chinese staatsmedia gaven toe dat de timing van het bezoek niet toevallig was en verklaarde dat de huidige spanningen “een aanwijzing waren voor de noodzaak voor China om de investeringen en economische hulp aan Nepal te versnellen.” (Global Times, 14 augustus 2017).
  • De toegenomen inspanningen van de Chinese autoriteiten in Nepal om de representatie van Tibet te controleren, met inbegrip van het aanbieden van training aan Nepalese gidsen. Een netwerk van door China gefinancierde studie centers en andere culturele toenadering moet de aandacht vestigen op de historische en culturele banden tussen Nepal en China. Dit heeft tot gevolg dat de diepe banden tussen de Tibetaanse en Nepalese bevolking, die ontstaan zijn op grond van een complexe geschiedenis van onderlinge betrekkingen zoals gedeeld handelsroutes, culturele en religieuze banden, ondermijnd worden.
  • Een toename in toerisme en nieuwe infrastructurele verbindingen, waaronder een spoorlijn van Tibet via Kathmandu naar Lumbini, Boeddha’s geboorteplaats, werden formeel besproken tijdens het bezoek van de Chinese VP aan de Nepalese hoofdstad, samen met een mogelijk bezoek van de Chinese leider Xi Jinping.[1]

Een correlatie tussen de Chinese investeringen en Tibetaanse kwetsbaarheden in Nepal

Tijdens de vierdaagse bezoek van de Chinese vice-premier Wang Yang en zijn delegatie werden een aantal belangrijke overeenkomsten tussen Nepal en China ondertekend. Dit houdt een verdere stijging in van Chinese investeringen in Nepal, die nog nooit zo hoog zijn geweest. Volgens de Chinese staatsmedia in maart van dit jaar heeft China directe buitenlandse investeringen van $ 8,2 miljard naar het Himalaya land toegezegd, als onderdeel van de totale op de Nepal Investment Summit overeengekomen toezeggingen van $ 13,5 miljard. Hetzelfde artikel van de Global Times merkte ook op dat: “De Chinese beloften de toezegging van $ 317 miljoen door India op hetzelfde evenement overschaduwt.”[2] China haalde vorig jaar India in als een grootste donor van Nepal.

Volgens een samenvatting van het bezoek van augustus door de Chinese vice-premier in de Nepalese pers, “hebben de twee partijen ook afgesproken om de Chinese particuliere investeringen naar Nepal aan te trekken om de bilaterale samenwerking op het gebied van handel, toerisme, investeringen, infrastructuur ontwikkeling, energie, grensoverschrijdende connectiviteit en ‘mens-tot-mens’ relaties verder te versterken.” (Himalayan Times, 15 augustus 2017).

De connectie tussen economische investeringen en de onderdrukking van Tibetanen werd bevestigd in de Chinese staatsmedia, toen de Global Times verklaarde, dat een van de redenen voor China’s toename in investeringen was om Nepal te belonen voor zijn “belangrijke rol in het bewaken tegen Tibetaanse separatisten.” (Global Times , 14 augustus 2017).

Nepal is een onderdeel van de strategische noodzaak voor China om politieke ‘stabiliteit’ in Tibet behouden en te versterken. Dit betekent dat de Chinese autoriteiten streven naar volledige controle en het vermorzelen van alle verschil van mening. Hiermee wordt een prominente politieke boodschap van Xi Jinping benadrukt: “Om het land te regeren, is het noodzakelijk om de grenzen te controleren. Om de grenzen te sluiten, moet Tibet eerst worden gestabiliseerd”.[3] Partij ambtenaren stellen politieke ‘stabiliteit’ in Tibet gelijk met de veiligheid van de gehele Volksrepubliek China, en deze benadering strekt zich uit tot en met Nepal, met zijn nauwe historische en culturele banden met Tibet en als toegangspoort naar ballingschap voor Tibetanen, die Tibet proberen te ontvluchten.

Dit is met name duidelijk sinds maart 2008, toen de protesten heel Tibet overspoelden gevolgd door gewelddadige onderdrukking door de Chinese regering. Tibetanen in Nepal hielden een tijd lang bijna dagelijks demonstraties en strengere maatregelen werden genomen om dergelijke uitingen van verontrusting en solidariteit tegen te gaan.[4] Met name sinds 2008 wordt de interactie tussen China en Nepal gekenmerkt door Chinese financiële of andere steun. In ruil daarvoor verwacht Beijing dat Nepal ‘anti-China’ activiteiten op Nepalese bodem zal veroordelen, tegengaan of zelfs fysiek onderdrukken – hoewel wat onder ‘anti-China’ activiteit verstaan wordt, nooit is gedefinieerd. Dit maakt Tibetanen in Nepal uitzonderlijk kwetsbaar. Zogenaamde protesten voor de vrijheid van Tibet, zoals demonstraties en bijeenkomsten met een openlijk politieke toon vallen duidelijk in de categorie van ‘anti-China’ activiteiten, maar problemen voor Tibetanen in Nepal strekken zich uit tot ver buiten het politieke bereik en raken het culturele, sociale, maatschappelijke en economische leven van Tibetanen.[5]

Tijdens het bezoek van de Chinese vice-premier Wang Yang werden Nepals verplichtingen met betrekking tot het ‘Een China’ beleid benadrukt, “met inbegrip van de principiële standpunt, dat het niet is toegestaan, dat het grondgebied gebruikt wordt tegen buren”. (Himalayan Times 15 augustus) In een Chinese commentaar in de Nepalese pers na het bezoek benadrukte Hu Shisheng dat: “De Nepalese regering ook zeer coöperatief is geweest in een verbod op de ‘Free Tibet’ beweging in Nepal en een grote inspanning gedaan om de illegale emigratie van Tibetanen uit China te stoppen.” (Kathmandu Post, 17 augustus 2017).

Nepal tekent ‘One Belt One Road’

Nepal - tekenen 'one belt, one road' initiative

Tijdens een speciale in het ministerie van Buitenlandse Zaken in Kathmandu gehouden bijeenkomst trad minister van Buitenlandse Zaken Shanker Das Bairagi in het bijzijn van de Chinese ambassadeur in Nepal Yu Hong toe tot China’s enorme infrastructuurproject, dat bekend staat als het ‘One Belt One Road’ initiatief. (Kathmandu Post)

Tijdens een speciale in het ministerie van Buitenlandse Zaken in Kathmandu gehouden bijeenkomst trad minister van Buitenlandse Zaken Shanker Das Bairagi in het bijzijn van de Chinese ambassadeur in Nepal Yu Hong toe tot China’s enorme infrastructuurproject, dat bekend staat als het ‘One Belt One Road’ initiatief. (Kathmandu Post)

Op 11 augustus, vlak voor de aankomst van de Chinese vice-premier in Kathmandu, tekende Nepal een overeenkomst om deel uit te maken van president Xi Jinping’s ambitieuze plan om een nieuwe ‘Zijderoute’ aan te leggen – het ‘One Belt, One Road’[6] initiatief, waardoor Azië, Afrika en Europa gekoppeld worden. De bedoeling is om China’s wereldwijde economische en geopolitieke bereik uit te breiden.

De woordvoerder van het Nepalese ministerie van Buitenlandse Zaken, Bharat Raj Paudyal, zei dat het belangrijkste doel van de overeenkomst is een ‘wederzijds voordelige samenwerking tussen Nepal en China op verschillende gebieden, zoals de economie, milieu, technologie en cultuur te bevorderen’.

De overeenkomst is gericht op het stimuleren van connectiviteit op gebieden zoals doorvoer, wegen, spoorwegen, handel, luchtvaart en energie. Eerder dit jaar stelde China voor om een grensoverschrijdende hoogspanningsnet te bouwen om handel in elektriciteit tussen Nepal en de Tibetaanse Autonome Regio mogelijk te maken.[7] Tegelijk geeft de lopende Transit Transport Overeenkomst Nepal toegang geeft tot Chinese havens, zodat de handel met derde partij landen zeker gesteld wordt en de doorvoer naar Europa via landroutes mogelijk wordt.[8] Nepal was voorheen afhankelijk van India in de telecommunicatiesector, maar vanaf deze maand (augustus 2017) zal het toegang krijgen tot Chinese internet diensten en bandbreedte aanbod, hetgeen tot nu toe alleen door India aangeboden werd.[9]

Nepal is ook in gesprek met China over de aanleg van een grensoverschrijdende spoorverbinding, die mogelijk tot $ 8 miljard kan gaan kosten. In een interview met Reuters in mei (2017) zei Yug Raj Pandey, een onderminister bij het ministerie van Financiën in Nepal, dat de twee landen de afgelopen vijf maanden in discussie zijn over het project, dat tussen de $ 7 en 8 miljard zou kunnen gaan kosten en tot acht jaar in beslag kan gaan nemen.[10]De onderhandelingen zijn nog gaande volgens de Nepalese pers, die meldde dat tijdens het bezoek van de Chinese vice-premier geen concrete besluiten zijn genomen over de aanleg van de spoorverbinding, die zou kunnen gaan lopen naar Lumbini, Boeddha’s geboorteplaats.[11]

In 2014 bevestigde China de plannen om in 2020 het spoornet in Tibet tot de grenzen van India, Bhutan en Nepal te hebben uitgebreid en de aanleg van een nieuwe lijn ten oosten van Lhasa in de buurt van de grens met India. De constructie van een nieuwe lijn naar Nyingtri, dicht bij het gevoelige gebied van Arunachal Pradesh in India, waarvan China beweert dat een onderdeel is van de Volksrepubliek China, is in volle gang. Deze ontwikkelingen – inclusief de spoorverbinding naar Nepal – hebben verontrusting gewekt in India, waarbij de gevolgen voor de regionale veiligheid door commentatoren in India en Zuid-Azië worden besproken.[12]

De verontrusting wordt versterkt door Nepal te toetreding tot het ‘One Belt, One Road’ initiatief. Volgens een Indiase commentator: “Aangezien India diep betrokken is bij de interne politiek van Nepal, stookt het vooruitzicht van de Chinese politieke betrokkenheid de angst voor toenemende complexiteit en mogelijk zelfs een proxy-strijd van de twee regionale grootmachten. […] India maakt zich zorgen over zijn eigen strategische belangen en is dus in toenemende mate bezorgd over de groeiende Chinese betrokkenheid in Nepal. […] Laat er geen twijfel zijn, dat China zal doorgaan op de weg van grotere inmenging en investeringen. Imago van India en zijn strategische positie zijn beschadigd door het groeiende besef in Nepal, dat ‘India belooft, China levert”. [13]

Verscherping grenscontroles focus bij Chinese bezoek

Volgens de Nepalese pers is in Rasuwa, Nepal, een ‘gezamenlijke actie post’ opgericht om “de samenwerking in rechtshandhaving tussen de twee landen [China en Nepal] in de grensregio” te verzekeren. Dit volgt op de bijna-voltooiing van een langverwachte wegverbinding van Hilsa op de grens van Tibet naar Simikot.[14] Een verslag in Republica in Nepal van 8 juli (2017) geeft aan dat actie post, die is gevestigd in een grensstad waar zich een Tibetaanse nederzetting en een basisschool bevindt, “zal bestaan uit Nepal politiepersoneel, gewapende politie (APF) personeel en immigratie medewerkers. Het post zal zich inzetten om grensoverschrijdende criminaliteit, terrorisme en illegale verkeer van personen te controleren en de uitwisseling van informatie voor vrede en rust in de aangrenzende gebieden te verbeteren.” [15]

De Indiase pers merkte ook op dat China onlangs de bouw van een opleidingsacademie voor de Nepalese Gewapende Politie heeft gefinancierd[16]en meldde dat: “de APF officieren de Nepal-Tibet grens bewaken om de infiltratie van Tibetanen in Nepal te stoppen.”[17]

Deze ontwikkeling wordt in verband gebracht met strengere grens regelgeving door China, die in januari (2017) is ingesteld. Deze waren volgens de Chinese leiders noodzakelijk waren om “het risico’s op terrorisme en ‘separatisme te bestrijden”, aldus de staatsmedia Global Times. In 2015 nam China de eerste contra-terrorisme wet aan en legde de bezorgdheid van internationale regeringen naast zich neer. De internationale regeringen vrezen dat de draconische maatregelen in de naam van nationale veiligheid en geïntensiveerd militarisering gebruikt zullen worden om hard op te treden tegen Tibetanen, Oeigoeren en he Chinese maatschappelijk middenveld en de religieuze vrijheid en burgerrechten te ondermijnen.[18]

De nieuwe ‘Grens Beheer Regelgeving van de Tibetaanse Autonome Regio’, die vanaf 1 januari 2017 operationeel is geworden, breidt het toepassingsgebied van een eerdere sinds 2000 van kracht zijnde wet uit. De regelgeving bestrijkt “toegangswegen over land, vrijhandelszones en toeristische plaatsen”, aldus hetzelfde artikel in de Global Times (2 januari 2017).[19] “Door de snelle economische ontwikkeling in Tibet hebben de grensgebieden meer conflicten en diverse criminele activiteiten te zien gegeven, inclusief separatisme, illegale migratie en terrorisme”, aldus een citaat van Badro, het plaatsvervangend hoofd van de Tibetaanse grenspolitie in Global Times.[20]

De Chinese Volksbevrijdingsleger en het Nepalese leger hebben in de afgelopen jaren een militair bijstandsprogramma opgezet, waaronder de levering van materieel, opleidingen, ontwikkeling van de infrastructuur en de uitwisseling van high-level delegaties. Als markering van de verlenging van dit programma werd in april (2017) tot verontrusting van de Indiase buren de eerste gezamenlijke Nepalees Chinese militaire oefening gehouden “met speciale aandacht voor de bestrijding van het terrorisme”.[21]

Verplaatsing van Tibetanen uit grensstad onderstreept intensivering van militarisering

Tijdens het bezoek van de Chinese vice-premier’s hebben beide partijen ook afgesproken om “faciliteiten te verbeteren” in grensplaatsen en gesproken over de opening van de ‘Vriendschapsbrug’ in de grensovergang bij Dram (Chinees: Zhangmu), het belangrijkste kruispunt tussen Nepal uit Tibet.

In Dram, dat aan de Tibetaanse kant van de grens tegen de berg aan gelegen is, hebben de Chinese leiders de verwoesting van de aardbeving in april 2015 gebruikt om hun politieke doelstellingen door te duwen en het grootste deel van de bevolking permanent te verplaatsen. Het dorp is daarmee feitelijk veranderd in een militaire garnizoensstad.

Dram is al lange tijd een punt van aandacht voor de Chinese autoriteiten. Als een cruciale transit plek, is het de aangewezen plek voor Tibetanen om naar ballingschap te vluchten. Sinds protesten in 2008 heel Tibet overspoelden, is de veiligheid in Dram en de grensgebieden drastisch aangescherpt. Als gevolg daarvan is vanaf 2008 het aantal Tibetanen, dat naar naar ballingschap ontsnapt, dramatisch gedaald.

Op 25 april 2015 werd de stad zwaar getroffen door een aardbeving met een kracht van 7.8, die toesloeg in Nepal en delen van de Tibetaanse Autonome Regio. Twee dagen later werd de stad opnieuw getroffen door een krachtige naschok. Volgens een bericht in de Chinese staatsmedia werd hierbij 10% van de gebouwen vernietigd en ontstonden scheuren en andere schade aan “alle gebouwen” in de stad. De haastige evacuaties van mensen uit Dram gingen door, zelfs na de wederopbouw van Dram na de aardbeving, in lijn met de politieke doelstellingen van de Chinese autoriteiten om de grensbeveiliging in het gebied te versterken en te voorkomen dat Tibetanen via Dram over de bergen in ballingschap ontsnappen. Meer troepen werden geïnstalleerd in de gevoelige grensstad, zoals onlangs afgebeeld in een staatsmedia bericht. Onder de titel “Soldaten werken in lege stad” toonde het bericht foto’s van soldaten voor afgesloten gebouwen.[22]

De dramatische daling van de Tibetaanse vluchtelingen op doorreis in Nepal

Als gevolg van de verscherping van de beveiliging in de grensgebieden is er, ondanks het hardhandige optreden in Tibet sinds 2008, de afgelopen negen jaar sprake van een dramatische daling in het aantal Tibetanen, dat uit Tibet naar Nepal ontsnapt. Door Nepalese immigratieambtenaren geciteerde cijfers tonen een daling van 1248 aanvragen voor een uitreisvisum naar India door Tibetanen (een indicatie voor de doorvoer via Nepal) in 2010 naar 85 in 2015. Directeur-Generaal Kedar Neupane van de Dienst Vreemdelingenzaken (DoI) bevestigde de strengere controles aan beide zijden van de grens, maar onthulde ook hoe Nepalese ambtenaren zich vaak bedienen van Chinese propaganda taal, toen hij werd aangehaald met te zeggen dat: “Tibetanen kiezen voor een verblijf in hun thuisland, als gevolg van afnemende drukte over de Dalai Lama”[23]

Hoewel dit de manier is waarop de Chinese autoriteiten de daling in Tibetaanse vluchtelingen in Nepal, proberen te verkopen, is dit niet de werkelijke reden. Dit werd bijvoorbeeld aangetoond toen eerder dit jaar duizenden Tibetaanse pelgrims door de Chinese autoriteiten werden gedwongen om terug te keren naar Tibet, na ze in januari (2017) waren afgereisd naar India om een groot onderricht door de Dalai Lama in Bodhgaya, een heilige boeddhistische plaats in India, bij te wonen. Dit volgde op systematische maatregelen in Tibet om te voorkomen dat Tibetanen het land konden uitreizen, ook hadden veel van hen jaren doorgebracht met het verkrijgen van paspoorten om legaal te reizen.[24]

Afgelopen keer was de meest systematische repressie tot nu toe in verband met het onderricht van de Dalai Lama in ballingschap. Dit is sluit aan bij een trend van steeds hardere stappen tegen de aanhoudende toewijding aan de Dalai Lama binnen Tibet, een impliciete erkenning, dat de Chinese autoriteiten niet in staat zijn om zijn hoge internationale profiel te ondermijnen. Al in 2012 waren de Chinese autoriteiten gestart met een grote operatie om Tibetanen te verhinderen om de recente Kalachakra in Bodh Gaya bij te wonen. Veel pelgrims ‘verdwenen’ voor weken of maanden na hun terugkeer en werden voor langere tijd vastgehouden voor ‘heropvoeding’ in militaire kampen en andere faciliteiten. In juli 2014, toen de Dalai Lama een andere Kalachakra initiatie verleende in Ladakh, India, werd het religieuze onderricht door de Chinese overheid voor het eerst omschreven als een aansporing tot ‘haat’ en ‘extremistische actie’.[25]

China’s Tibet propaganda in Nepal

Nepal - tekenen 'one belt, one road' initiative

Deze beelden van de Chinese staatsmedia tonen een door Chinese geleerden gerunde trainingssessie voor Nepalese gidsen over de Tibetaanse cultuur, op 8 juni (2017).

Als onderdeel van haar inspanningen om de politieke voorstelling van Tibet in Nepal te bevorderen, organiseerde de Chinese ambassade in Kathmandu deze zomer een trainingssessie voor Nepalese gidsen – om hen te trainen in de Tibetaanse cultuur.

Officiële wetenschappers van het Chinese Tibetology Research Center kwamen begin juni samen om aan meer dan 50 gidsen van meer dan 20 lokale reisbureaus lezingen te geven.[26] Het doel, aldus de officiële Chinese berichten, was om Nepalese gidsen te veranderen in professionele “overbrengers van de Tibetaanse cultuur.”

Dit ondanks de al eeuwen bestaande culturele, religieuze en commerciële banden tussen Tibet en Nepal en die in heel Nepal overduidelijk waarneembaar zijn.

De Boeddha werd geboren in het huidige Lumbini, dicht bij de grens van Nepal en India, en meer dan tien procent van de Nepalezen beoefent Tibetaanse boeddhisme. Zelfs de hindoe-meerderheid volgt varianten van het hindoeïsme, dat veel aspecten heeft opgenomen van het Tibetaans boeddhisme, met name in de berggebieden van Nepal, waar ze vaak goden en ook tempels delen.[27]Sherpa en andere gemeenschappen van Nepal delen met vele andere Himalaya-volkeren een devotie voor de Dalai Lama. Veel Nepalezen uiten steun voor de Tibetaanse strijd, maar ook zij worstelen tegen aanzienlijke economische, sociale en politieke moeilijkheden na een tien jaar durende gewapende conflict tussen regeringstroepen en maoïstische strijders.

Na de verwoestende aardbeving in Nepal van april 2015 coördineerde de Nepalese Boeddhistische Federatie en andere groepen diverse hulpacties in de hele gemeenschap. Veel Himalaya en de Tibetaanse monniken en nonnen hielpen in actief reddingswerk en werk voor de wederopbouw, maar er was in de Nepalese media weinig erkenning voor hun betrokkenheid.[28]

Tibetaanse boeddhistische monniken en nonnen hulpverlening na aardbeving van april 2015

Tibetaanse boeddhistische monniken en nonnen waren actief in de hulpverlening na de aardbeving van april 2015, hoewel er weinig erkenning was voor hun inspanningen in de Nepalese media.

De groei van het toerisme en een verdieping van de maatschappelijke betrokkenheid

Dit beeld van de Chinese staatsmedia toont de eerste groep van Chinese toeristen van het vasteland, die een reisvisum voor Nepal omhoog houden bij het Consulaat-Generaal van de Federale Democratische Republiek Nepal in Lhasa. Nepal kondigde vorig jaar aan, dat zij bij Chinese toeristen afzien van een vergoedingen voor een visumaanvraag.

De relatie tussen China en Nepal berust niet alleen op investeringen. De Chinese autoriteiten streven naar een multi-dimensionale betrokkenheid bij de overheid in Kathmandu en het Nepalese volk, met een focus op toerisme en culturele uitwisseling.

De toeristische sector tussen Nepal en China maakt een enorme groei door. Het aantal Chinese toeristen in Nepal groeit met een gemiddelde van bijna 25% per jaar. Het aantal Chinese toeristen naar Nepal steeg in 2016 met 55% tot 104.005, aldus de Chinese staatsmedia. Deze ontwikkeling wordt in niet geringe mate ondersteunt door het vergroten van connectiviteit via nieuw opengestelde vliegroutes.[29] Van 2009 tot 2013 steeg het aantal Chinese toeristen naar Nepal met 250%.[30] Chinese toeristen mogen met ingang van januari 2016 visumvrij reizen en China heeft 2017 aangewezen als Nepal Tourism Promotion Jaar.

China heeft ook haar invloed in de sociale en economische sfeer verdiept. Nepalese politici, professionals, studenten, en militaire leiders worden steeds vaker uitgenodigd om voor seminars of studiereizen naar Beijing, Lhasa, of elders in de Volksrepubliek China te komen, terwijl Nepalese studenten financiering krijgen om in China te studeren.

Door het opzetten van 35 China Studie Centra over heel Nepal probeert China de oude relatie en maatschappelijke banden met China te benadrukken.[31] De door de Chinese ambassade in Nepal gefinancierde onderlinge samenwerking van de Nepal en China Society is er, samen met andere verenigingen, zoals de Nepal-China Executives Raad in Kathmandu, op gericht om de diplomatieke betrekkingen tussen de twee landen te versterken, evenals de verspreiding van een ‘China vriendelijk’ imago.

In februari (2017) werd een Mandarin klas voor beginners officieel gelanceerd door het Ministerie van Onderwijs van Nepal in een poging om de onderwijs uitwisseling tussen Nepal en China te versterken, aldus Xinhua. Een Nepalese secretaris bij het ministerie van Onderwijs zei aan Xinhua, dat ‘Nepal heeft veel te leren van China in sectoren zoals technologie, onderwijs, cultuur, handel en toerisme. Leren over deze gebieden is alleen mogelijk door middel van taal, dus vonden wij het belangrijk om onze ambtenaren hierin eerst te trainen voor kennis- en technologieoverdracht’. (People’s Daily in het Engels, 14 februari 2017).

De moeilijkheden van een gebrek aan documenten voor Tibetanen

Het leven in Nepal is niet alleen moeilijker geworden voor Tibetanen, die proberen de grens over te steken, maar ook voor de meer dan 20.000 lang verblijfde Tibetanen in Nepal. China heeft als onderdeel van haar Tibet stabiliteit strategie een diep gewortelde en meer systematische aanpak gekozen om de Tibetaanse gemeenschap in Nepal aan banden te leggen. Waar eens Tibetaanse vluchtelingen in Nepal veilig buiten het bereik van China waren, maakt de nieuwe complexere betrokkenheid van de Chinese regering met Nepal Tibetaanse vluchtelingen steeds kwetsbaarder.

China heeft een proces van delegitimeren de Tibetaanse gemeenschap in Nepal in gang gezet. Dit proces begon in 1994, toen Nepal stopte met het uitgeven of vernieuwen van identificatie kaarten voor vluchtelingen, en dit ging verder toen in 2005 het Bureau van de Vertegenwoordiger van Zijne Heiligheid de Dalai Lama en de Tibetaanse Welfare Office gedwongen werden te sluiten. Er is een fundamentele behoefte aan documentatie – of het nu identificatie van vluchtelingen is of burgerschap – bij Tibetanen in Nepal. De status quo betekent dat een groot aantal van de Tibetaanse vluchtelingen in Nepal effectief staatloos zijn. Deze groep is bijzonder kwetsbaar voor politieke uitbuiting en kunnen niet werken in overheidsdienst of reizen zonder dreiging van intimidatie, afpersing of detentie.

Zoals deze rapportage benadrukt, hangt China’s hulp, ondersteuning voor veiligheidsdiensten, de politieke bezoeken op hoog niveau, de aanleg van infrastructuur projecten en handel allemaal openlijk af van Nepal bewezen inzet voor het ‘één-China-beleid’ door middel van het voorkomen van ‘anti-China’ activiteiten van Tibetanen.[32]

In economisch opzicht hebben Tibetanen te maken met dezelfde problemen als Nepalezen, die voortkomen uit Nepal’s kwetsbare situatie na jaren van conflict. De problemen van Tibetanen worden echter nog verergerd door de beperkingen op het bezit van onroerend goed, de registratie van ondernemingen en het werken in de publieke sector. Van grote zorg zijn de recente veranderingen in het beleid, die Tibetanen effectief uitsluiten van het aanvragen van verdere opleiding of een motor rijbewijs, een beleid dat in potentie een aanzienlijke impact zal hebben op de economische draagkracht van de Tibetaanse gemeenschap op de lange termijn.

In een bezoek aan Nepal in mei benadrukten de Democratische leider Nancy Pelosi en leden van de Congressional delegatie naar India en Nepal dit gebrek aan documentatie en het belang om dit aan te pakken.[33] Leader Pelosi, die altijd een standvastige aanhanger van de Dalai Lama en het Tibetaanse volk is geweest, leidde eerder in november 2015 een Congressionele delegatie naar Tibet. Tijdens een ontmoeting met de Dalai Lama in Dharamsala in mei (2017), merkte Leader Pelosi op dat: “China zijn economische overwicht gebruikt om de stemmen van vrienden van Tibet tot zwijgen te brengen. […] Wij zullen niet zwijgen, jullie zullen niet het zwijgen worden opgelegd. De brute tactiek van de Chinese regering ten opzichte van de religie, cultuur en taal van het Tibetaanse volk is een uitdaging van het geweten van de wereld.”[34]

Ondersteuning voor Tibetanen uit Nepalese maatschappelijk middenveld

In het afgelopen decennium zijn de meeste Nepalese maatschappelijke organisaties actief geweest met het werken aan het conflict gerelateerde zaken en mensenrechten schendingen, waarmee miljoenen Nepalezen te maken hadden. Desondanks zijn er een paar organisaties, die zich consequent voor de Tibetaanse kwestie hebben ingezet, met name de Mensenrechtenorganisatie van Nepal (HURON). Mensenrechtenorganisaties zijn ook allianties aangegaan met experts, wetenschappers en beleidsmakers in een poging om het vluchtelingenrecht een plaats te geven in de nieuwe grondwet van Nepal.

Vorig jaar diende een NGO in Nepal, de in Kathmandu gevestigde INHURED International een klacht in bij de Nationale Commissie voor de Mensenrechten, na geconfronteerd te zijn met meerdere gevallen van Tibetanen, die obstakels ondervonden bij het verkrijgen van eenvoudige documentatie, zoals bij een onderzoek naar boven kwam.[35]

Uitgeholde waarborgen: aanbevelingen

De combinatie van China’s politieke macht en de relatieve zwakte van Nepal, maakt dat Tibetaanse bevolking in Nepal weinig heeft om op terug te vallen voor wat betreft hun bescherming. Hun juridische status is hen ontnomen en hun vertegenwoordiging en welzijnskantoren staan onder druk. Nepal heeft zich wellicht niet volledig overgegeven aan de Chinese druk en de sterke banden met India blijven bestaan, maar de weinige bronnen van bescherming voor Tibetanen worden steeds kwetsbaarder.

ICT’s aanbevelingen:

  • De Nepalese regering moet het Verdrag betreffende de Status van Vluchtelingen van 1951 en het aanvullend protocol van 1967, het Verdrag van 1954 betreffende de Status van Staatlozen en het Verdrag van 1961 tot Beperking van Staatloosheid ratificeren en implementerende wetgeving aannemen.
  • De internationale gemeenschap moet multilateraal actie ondernemen om de Nepalese regering aan te manen een formeel beschermingsbeleid voor vluchtelingen te implementeren, dat de status van langdurig verblijvende Tibetaanse vluchtelingen regelt.
  • De regering van Nepal moet lange verblijvende Tibetanen, die zich vóór 1989 in Nepal hebben gevestigd en hun nakomelingen officiële documentatie verstrekken, dat hun recht om te wonen, te werken en te studeren in Nepal garandeert en reizen buiten Nepal mogelijk maakt.
  • De Nepalese regering moeten de fundamentele rechten en vrijheden van Tibetanen, met inbegrip van het recht op vreedzame vergadering, in overeenstemming met het Nepalese nationale en internationale recht te eerbiedigen. De Nepalese regering moet het mogelijk maken voor Tibetanen om voorliggende kansen te benutten, zoals het door de VS-regering voorgestelde hervestigingsprogramma en zoeken naar andere duurzame oplossingen voor Tibetanen in Nepal.
  • De internationale gemeenschap in Nepal moet gelegenheden aangrijpen om hun steun voor de Tibetaanse gemeenschap te demonstreren door middel van wederzijdse deelname aan het sociale, culturele en andere activiteiten.

Voetnoten:

[1] Khabar Online, 16 augustus 2017, http://english.onlinekhabar.com/2017/08/16/405165.html

[2] Global Times, 14 augustus 2017, http://www.globaltimes.cn/content/1061315.shtml

[3] Bijvoorbeeld, op 9 maart 2013 nam Xi Jinping deel aan een gesprek met de Tibet delegatie op het 12e National People’s Congress en Xi Jinping benadrukte dit ‘strategisch denken’. (Global Times, 9 maart 2013).

[4] ICT rapporteert al enige jaren jaarlijks over de situatie van Tibetanen in zijn reeks rapporten getiteld ‘Dangerous Crossing’ – al deze rapporten worden gearchiveerd op: https://www.savetibet.org/category/publications/major-ict-report/dangerous-crossing/

[5] Deze problemen worden gedetailleerd beschreven in het ICT-rapport ‘Dangerous Crossing’ van 2012: https://www.savetibet.org/dangerous-crossing-2011-update/. Human Rights Watch heeft deze kwesties ook gedocumenteerd in haar rapport van 23 juli 2008, ‘Appeasing China: het beperken van de rechten van de Tibetanen in Nepal’, https://www.hrw.org/report/2008/07/23/appeasing-china/restricting-rights-tibetans-nepal

[6] De grootschalige ‘One Belt One Road’ strategie van China’s is erop gericht om meer dan 60 landen in Azië, Europa en Afrika te verbinden met fysieke en digitale infrastructuur.

[7] Ambtenaren van de State Grid Corporation of China (SGCC) op bezoek aan Nepal eind vorig jaar om te overleggen met het ministerie Energie en Nepal Electricity Authority (NEA) om een 400 kV hoogspanningslijn aan te leggen om zo Rasuwagadhi met Kyirong aan de andere kant van de noordelijke grens te verbinden. (Kathmandu Post, 21 maart 2017).

[8] Deze overeenkomst werd maart 2016 ondertekend tijdens het bezoek van de vorige Nepalese premier KP Oli’s bezoek aan China (KP Oli diende als minister-president tot en met augustus 2016). Sher Bahadur Deuba van de Nepalese Congrespartij werd beëdigd op 7 juni 2017 als de 40e premier van Nepal nadat de Communistische Partij van Nepal (Maoïsten Center) Chief Pushpa Kamal Dahal aftrad op 31 mei, op grond van de tussen de beide partijen in juli 2016 gesloten machtsdeling overeenkomst.

[9] ‘Nepal’s tryst with the neighborhood’, door Rishi Gupta, 5 augustus 2017, http://www.eastasiaforum.org/2017/08/05/nepals-tryst-with-the-neighbourhood/

[10] Reuters, 14 mei 2017, http://www.reuters.com/article/us-china-silkroad-nepal-idUSKBN18A05F

[11] PTI, 15 augustus 2017, http://economictimes.indiatimes.com/news/international/world-news/nepal-china-sign-three-pacts-to-boost-energy-economic-ties/articleshow/60075580.cms. In het interview met Reuters zei Yug Raj Pandey ook dat Nepal van plan om te beginnen met de voorbereiding van een gedetailleerd rapport voor spoorwegen en dat ze nog moest beslissen hoeveel geld ze zouden proberen te krijgen uit China. De spoorweg zal meer dan 400 kilometer in China afleggen naar de grens van Nepal en vervolgens nog 150 kilometer van de Nepalese grens naar Kathmandu. Voor een Indiaas perspectief, zie ‘De nieuwe Great Game’, door Yatish Yadav op: http://www.newindianexpress.com/thesundaystandard/2017/apr/23/the-new-great-game-1596647–1.html

[12]ICT rapport, 12 november 2014, https://www.savetibet.org/new-strategic-rail-network-to-tibets-borders-endangers-environment-raises-regional-security-concerns/

[13] ‘How China’s delivery entices Nepal’ van Subindra Bogati, 17 augustus 2017, Hard News, India.

[14] De Nepalese media melden in juli dat mensen nu zijn begonnen met het “vervoeren dagelijkse benodigdheden uit Tibet” over het afgeronde 70-kilometer gedeelte van de weg. Ambtenaren betrokken bij het wegenproject zeggen dat de bouw zal worden in medio september zal worden afgerond. Kathmandu Post, 9 juli 2017, kathmandupost.ekantipur.com/news/2017-07-09/simikot-hilsa-road-construction-nearing-completion.html

[15] 8 juli 2017, Republica, http://www.myrepublica.com/news/23345/

[16] In een artikel in de Indiase pers gefocused op de manier waarop de Indiase regering terrein verliest in Nepal in vergelijking met Chinese invloeden van buitenaf, meldde Hard News daarentegen: “In 2014 tekende India een Memorandum van Understanding met Nepal de National Police Academy for Nepal Police te bouwen. Echter, drie jaar zijn voorbijgegaan zonder vooruitgang. India probeert betrokken te zijn in alle aspecten van het project, onder meer de aanstelling van consultants, voorbereiding van het masterplan, constructie van de infrastructuur, en het rondkrijgen van de kosten. China bouwde the APF training academy zonder het soort inmenging als van India.” (‘How China’s delivery entices Nepal’ by Subindra Bogati, August 17, 2017, Hard News, India).

[17] ‘How China’s delivery entices Nepal’ by Subindra Bogati, August 17, 2017, Hard News, India.

[18] ICT report, January 7, 2016, https://www.savetibet.org/chinas-first-counter-terror-law-and-its-implications-for-tibet/

[19] Bylined Chen Heying, http://www.globaltimes.cn/content/1026809.shtml

[20] Global Times nieuwssite gmw.cn on December 14, 2016.

[21] Indian press agency PTI, April 16, 2017, http://timesofindia.indiatimes.com/world/south-asia/nepal-china-hold-first-ever-joint-military-exercise/articleshow/58207943.cms

[22] ICT Inside Tibet report, June 12, 2017, https://www.savetibet.org/ict-inside-tibet-children-banned-from-prayer-during-holy-month-and-intensification-of-border-security/

[23] Nepali Times, June 14, 2016, http://www.nepalitimes.com/blogs/thebrief/2016/06/14/fewer-tibetan-refugees/. Het Nepalese Ministerie van Immigratie geeft in het artikel de volgende cijfers met betrekking tot het aantal Tibetaanse vluchtelingen in Nepal, dat uitzendvergunningen naar India probeert te bemachtigen: 2010: 1.248; 2011: 521; 2012: 320; 2013: 185; 2014: 92; 2015: 85; 2016 (tot half juni): 53. Neupane werd als volgt geciteerd: “Wij voeren een streng inspectiebeleid op alle grenspunten. Als gevolg hiervan is het aantal Tibetaanse vluchtelingen, dat Nepal binnendringt, gedaald, wat het afnemende aantal aanvragen voor uitreisvergunningen voor India verklaart. ”

[24] Zie de verslagen over moeilijkheden in het bemachtigen van paspoorten door ICT: ‘A Policy Alienating Tibetans: The Denial of Passports to Tibetans as China intensifies control’, https://www.savetibet.org/policy-alienating-tibetans-denial-passports-tibetans-china-intensifies-control/ and Human Rights Watch, ‘One Passport, Two Systems: China’s Restrictions on Foreign Travel by Tibetans and Others’, https://www.hrw.org/report/2015/07/13/one-passport-two-systems/chinas-restrictions-foreign-travel-tibetans-and-others.

[25] Kalon Karma Gelek Yuthok, voorzitter van het Kalachakra Organisatiecomité, zei dat het aantal gedwongen terugkeringen bijna 7000 bedroeg. Een Tibetan in Bodh Gaya vertelde ICT: “De Chinese autoriteiten gebruiken methoden, die laten zien dat ze precies weten hoe mensen mensen pijn moeten doen en dwingen om naar huis te gaan. Monniken zijn verteld, dat als ze niet naar huis terugkeren, ze hun kloosters moeten verlaten. Bij anderen, toen waarschuwingen, dat zij hun pensioen of hun baan zouden verliezen, niet werkten, bedreigden ze hun familie. Zelfs als het ze niet kan schelen wat er met hen gebeurt, omdat voor hen aanwezigheid bij Kalachakra in de nabijheid van de Dalai Lama zo belangrijk is, kunnen ze dat natuurlijk niet negeren.” ICT-rapport van 9 januari 2017, https://www.savetibet.org/tibetan-pilgrims-compelled-to-return-from-dalai-lama-teaching-in-bodh-gaya-india-china-calls-the-teaching-illegal/

[26] Tibet.cn on June 8, 2017.

[27] Dahal, Dilli Ram, “Social Composition of the Population: Caste/Ethnicity and Religion in Nepal,” Population Monograph of Nepal, 2003, Central Bureau of Statistics, Government of Nepal, 1: 104-106

[28] ICT report, May 1, 2015, https://www.savetibet.org/the-impact-of-the-nepal-earthquake-in-tibet/. Onder de betrokken boeddhistische groepen waren Karuna Shechen, de Boeddhistische Stichting van Nepal en Chogyur Lingpa. Informatie over de impact van de aardbeving op verschillende kloostergemeenschappen in Nepal is te vinden op diverse websites, waaronder: http://www.benchen.org/en/earthquake-in-nepalhttp://earthquakerelief.cglf.org/

[29] Xinhua, July 15, 2017. Het artikel meldde dat de Burgerluchtvaartautoriteit van Nepal (CAAN) toestemming had gegeven aan China’s Tibet Airlines om vanaf 20 juli 2017 vier vluchten per dag uit te voeren op de route van Chengdu-Kathmandu. Zodra de Tibet Airlines start met vluchten tussen China en Nepal is het de vijfde Chinese luchtvaartmaatschappij op de Nepalese markt.

[30] ‘How China’s delivery entices Nepal’ by Subindra Bogati, August 17, 2017, Hard News, India.

[31] See Jayadeva Ranade, ‘China Unveiled: Insights into Chinese Strategic Thinking’., 2013, New Delhi: KW Publishers Pvt. Cited by Aakriti Vinayak, Research Intern, Institute of Chinese Studies, Delhi in ‘Opening Doors Southwards: China’s Increasing Presence in Nepal’, August 24, 2017, at: http://icsdelhiblogs.wordpress.com/2017/08/24/opening-doors-southwards-chinas-increasing-presence-in-nepal/

[32] De specifieke manieren waarop de rechten van Tibetanen op vrijheid van beweging, expressie, samenleving, cultureel leven en religie in Nepal zijn ingeperkt, worden gedetailleerd beschreven in het ICT-rapport, ‘Dangerous Crossing’, 2011 update in: https://www.savetibet.org/wp-content/uploads/2013/06/Dangerous-Crossings_2011-Update.pdf

[33] Een video van hun persconferentie daarna kan bekeken worden op deze ICT link: http://www.savetibet.org/leader-nancy-pelosi-congressional-delegation-hold-press-conference-on-visit-to-tibetan-communities-in-india-nepal/

[34] May 10, 2017, Economic Times, India, http://economictimes.indiatimes.com/news/defence/china-uses-economic-leverages-to-silence-tibets-friends-nancy-pelosi/articleshow/58609540.cms

[35] INHURAD International geeft aan op zijn website: “In ons toenaderings en rechtshulp programma kreeg INHURED een overweldigend aantal klachten over administratieve hindernissen, waarmee Tibetaanse vluchtelingen worden geconfronteerd bij het verkrijgen van de certificaten. Na het ontvangen van talrijke zaken, hebben we een klacht ingediend bij de Nationale Mensenrechten Commissie.” De NGO meldde ook dat: “Met hulp van de commissie hebben we een schriftelijke verklaring ontvangen van de regering, die het recht van Tibetaanse vluchtelingen benadrukt om belangrijke registratiecertificaten te verkrijgen. Dit geldt voor alle Tibetaanse vluchtelingen, die in Nepal verblijven”, aldus de brief. Over deze brief en de uitkomsten is verder niets bekend.

BRON: https://www.savetibet.nl/nieuws-en-agenda/nieuwsoverzicht/2017/september-2017/hoog-chinese-bezoek-aan-nepal-maakt-problemen-voor-tibetaanse-gemeenschap-duidelijk/

Men zou beter Tibet laten rusten en hun gemeenschap. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

https://shivatje.wordpress.com/

 

AUM MANI PADME HUM

Advertenties

Dalai Lama roept collega Nobel laureaat Aung San Suu Kyi op tot vreedzame beëindiging Rohingya crisis

Nomaden aankondiging verwijdering

De Dalai Lama tijdens een spiritueel onderricht, Dharamsala, HP, India op 31 august 2017. Photo by Tenzin Puntsok/OHHDL

Naar aanleiding van de recente ontwikkelingen in Myanmar roept de Dalai Lama collega Nobel laureaat Aung San Suu Kyi op om op vreedzame wijze de Rohingya crisis te beëindigen.

‘Ik neem de vrijheid u in een brief nogmaals te laten weten hoe teleurgesteld ik ben door de schrijnende omstandigheden en het verslechteren van de situatie,’ schreef hij aan Birma’s politieke leider. In zijn brief verwijst de Dalai Lama naar de discussie die hij enkele jaren geleden met Suu Kyi had over de problemen in Birma.

Honderdduizenden Rohingya zijn de afgelopen weken naar Bangladesh gevlucht om uit handen van het leger te blijven, dat hun dorpen platbrandt en behalve op leden van het bevrijdingsleger ook op burgers schiet. De Rohingya zijn in Birma verstoken van burgerrechten en worden door nationalistische boeddhisten en de regering van Birma beschouwd als illegale immigranten.

De Boeddha zou de Rohingya vluchtelingen in Birma (Myanmar), die vluchten voor het geweld van boeddhisten in Birma, zeker niet in de steek hebben gelaten. ‘De Boeddha zou deze arme moslims zeker geholpen hebben, dat ervaar ik nog steeds zo. Het is zo verdrietig,’ zei de Dalai Lama het afgelopen weekeinde tegen verslaggevers.

Lees hier het volledige bericht: https://www.voanews.com/a/dalai-lama-aung-san-suu-kyi-rohingya-crisis/4024060.html

BRON: https://www.savetibet.nl/#

Tibetaanse nomaden stellen zeldzaam beroep in tegen verwijdering uit graslanden

  • Tibetaanse herders doen een zeldzame beroep op de Chinese autoriteiten, na verdreven te zijn van hun traditionele weidegronden en stellen dat de verordeningen illegaal zijn op grond van de Chinese wet. De nomaden, uit een Tibetaanse gebied in Qinghai (Amdo) werden gedwongen om hun zomerweiden te verlaten onder bedreiging van hoge boetes en gevangenisstraf bij weigering. Nomaden hebben ook de bevel gekregen om hun grasland te verlaten in een ander gebied van Qinghai.
  • In hun beroep, geschreven door ‘het volk van Dernang’ in een provincie in Golog en gericht aan “De gerespecteerde oudere leiders van de Volksrepubliek China, en de betrokken departementen”, schrijven de Tibetaanse nomaden: “Het wegnemen van de rechten van burgers op weidegrond is tegen de grondwet, tegen de nationale en lokale wetten, en is een belangrijke oorzaak voor schade in het voorzien in levensonderhoud en de manier van leven van mensen.” De oproep en details over de verordening van de gemeente Mangra zijn hieronder vanuit het Tibetaans in het Engels vertaald.
  • De petitie, die een gemotiveerd pleidooi maakt tegen de verwijdering van de nomaden uit hun weilanden, is een nieuw voorbeeld van de meer subtiele manieren waarop Tibetanen contraproductieve verordening en beleid ter discussie stellen. Het is ook in overeenstemming met een consensus, die er bestaat tussen de graslanden experts, zowel in de Volksrepubliek China als internationaal, dat het Chinese beleid van confiscatie van weidegronden en het verplaatsen van nomaden schadelijk is. Wetenschappelijk bewijs wijst op het belang van de nomadische levensstijl en verplaatsen van vee in het waarborgen van de gezondheid van de open weidegronden en het beperken van de nadelige effecten wat betreft opwarming van het Tibetaanse plateau.

Geen verklaring was afgegeven aan de Tibetaanse nomaden in de gemeente Darlag (Chinees: Dari) in Tibetaanse Autonome Prefectuur Golog (Chinees: Guoluo) in Qinghai, voor het bevel om hun traditionele weidegronden deze zomer te verlaten. Dit volgde op een bericht in de sociale media in juni, dat het in een dorp in de gemeente Mangra (Chinees: Guinan) in de prefectuur Tsolho (Chinees: Hainan), ook in Qinghai, voor nomaden onder bedreiging van boetes verboden was om hun zomerweiden dit jaar te gebruiken. Hieruit blijkt dat de verordening niet beperkt is tot één gebied.

Op het Tibetaanse plateau was Qinghai de eerste provincie om het officiële PRC beleid op te pakken om nomaden te huisvesten, hetgeen de autoriteiten meer administratieve controle geeft over de bewegingvrijheid en de levensstijl van mensen. Tienduizenden Tibetaanse herders zijn sindsdien gedwongen om hun vee te slachten en te verhuizen naar nieuw gebouwde huizen kolonies in of in de buurt van steden en hun traditionele manier van leven op te geven.

Volgens de petitie van 8 augustus (2017) begonnen ambtenaren in sommige gebieden van de provincie Darlag in Golog met de “implementatie van een voor levensonderhoud van gewone mensen zeer nadelig nieuw beleid”. Er was een deadline van 23 augustus voor de nomaden gesteld om hun zomer begrazingsgebied te verlaten, aldus een bron, die sprak met Radio Free Asia[1]en hoewel de meeste in staat waren om op de aangewezen datum te vertrekken, haalden sommigen deze deadline niet. Dezelfde bron zei: “Dus de ambtenaren haalden de gewapende politie erbij om om de achtergebleven nomaden te bedreigen en dwongen hen uiteindelijk om hun land te verlaten en beboeten elk van hen met 1.000 yuan [US $ 152] voor het niet gehoorzamen aan het bevel. Ze deelden ook mee dat iedereen die achter zou blijven, zou worden opgesloten”.

Het verzoekschrift aan de Chinese leiders, dat naar het lijkt geschreven is door een groep Tibetanen in Darlag, positioneert hun argumenten in het kader van de Chinese wet: “Door het beperken van de rechten van inheemse veehouders om hun weilanden te gebruiken, werd het voor een paar kleine gemeenschappen min of meer verboden om gebruik te maken van hun weilanden, terwijl sommigen geheel beroofd van hun zomerweide, en ga zo maar door. Volgens de grondwet en wetten van de Volksrepubliek China, de lokale wetgeving en de geldende gewoonterecht, lijkt dit zowel illegaal als in strijd met de gangbare praktijk te zijn, dus stellen we beroep in met de hoop dat de ambtenaren van de Volksregering van de Volksrepubliek China de belangen van het volk voorop stellen en loyaal zijn het principe van de rechtsstaat en zich betrokken zullen tonen en een beslissing zullen nemen in overeenstemming met de wet en toegespitst op het onderhavige geval.”

De door ICT verkregen petitie geeft zes overtuigende redenen, waarom de nomaden niet zouden moeten worden verwijderd uit hun zomer weidegronden, ondermeer dat verwijdering van de herders van het land strijdig is met “een gematigd welvarende samenleving voor de massa” te bereiken”, een door de autoriteiten gesteld doel van de economische ontwikkeling.[2] De Tibetanen stellen dat als dit het doel is ”het door de huidige nomadische veeteelt gegenereerde rendement de basis moet zijn. Dit moet worden ondersteund door de moderne wetenschap. Mogelijkheden voor uitbreiding van de veehandel, boter en kaas productie, markten voor gesponnen en geweven yak wol, haar enz., moeten worden verstrekt op basis van de behoefte van de hedendaagse bevolking, in plaats van het verplaatsen van de nomadische bevolking naar steden, waar ze zullen worden als “herten in de mist”, beroofd van hun levensonderhoud en levensstijl.”

Een ander punt stelt, dat de verwijdering van nomaden uit de weilanden schadelijk is voor de bescherming van het milieu, een argument dat wordt ondersteund door een wetenschappelijke consensus onder weidegronden experts in zowel de Volksrepubliek China als internationaal. Een groeiend aantal Chinese professoren en weidegronden experts hebben in toenemende mate kritiek op het regeringsbeleid, met het argument dat een reeks van fouten in het beleid overbegrazing en degradatie heeft veroorzaakt van de graslanden van Tibet – niet de nomadische veehouders zelf. Een rapport van het Tibetaanse Centrum voor Mensenrechten en Democratie over nomadische veeteelt in Tibet noemt niet minder dan 243 in China gepubliceerde onderzoeksrapporten, die deze wetenschappelijke bevindingen documenteren en niet langer de heersende officiële discours van de Chinese leiders over het verwijderen van nomaden uit hun weilanden onderschrijven.[3]

De petitie van Golog zegt: “Er wordt gezegd dat veeteelt moet worden afgeschaft om het milieu te beschermen. Voor wat betreft het milieu is het in het algemeen de mijnbouw, die de vitaliteit van de aarde leegzuigt en zorgt dat de vitaliteit van de erop levende wezens afneemt. De constructiewerkzaamheden en fabrieken, die de lucht vervuilen, moeten worden tegen gegaan en gestopt. Op gelijke wijze, als de graslanden moeten worden beschermd, moeten die gebieden, die ernstig getroffen zijn door woestijnvorming en aantasting door knaagdieren, worden geconserveerd en geregenereerd, niet gebieden zoals onze Dernang, die nauwelijks zijn aangetast door woestijnvorming en knaagdieren, gevuld zijn met natuurlijk groen, en geen geschiedenis hebben van overbegrazing. Om in zulke plaatsen af te zien van veeteelt om gras te laten groeien en herders hun veeteelt te laten opgeven en hun middelen van bestaan te wijzigen, is in strijd is met de natuurlijke werkelijkheid en wetenschappelijk feiten. Dat deze vorm van veeteelt is niet schadelijk voor het natuurlijke milieu wordt bevestigd door de ervaring van de nomaden zelf.”

Door heel Tibet heeft de grootschalige mijnbouw in koper, goud, zilver, chroom en lithium in het kader van de integratie van de afgelegen regio’s in de Chinese industriële economie een verwoestende invloed, en Tibetanen die zelfs ook maar op de meest gematigde manier hun verontrusting uiten, lopen het risico te worden gevangen gezet, gemarteld of gedood.

In de provincie Mangra maakten de Chinese autoriteiten bekend dat het de onder hun jurisdictie vallende nomadische gemeenschappen niet zou worden toegestaan om hun vee te laten grazen op de zomerweiden, waardoor de meer dan 900.000 Mu (ongeveer 600 km²) van weilanden in het gebied verboden terrein werden. Iedereen, die in strijd met deze verordening zou handelen, zou een boete krijgen van Y50 ($ 6) per schaap en Y150 ($ 22) per yak, aldus de Tibetaanse taal website Trimleng, opgezet door een Tibetaan in ballingschap, Drolma Kyab, om juridisch advies te verstrekken aan Tibetanen over lopende zaken in Tibet.[4]

Nomaden aankondiging verwijdering

De Trimleng website bevat een foto van een officiële aankondiging van het verbod voor de nomaden om hun vee te laten grazen op de zomerweiden in Guinan, Qinghai. Geplaatst op 11 juli 2017.

De op 11 juli (2017) gepubliceerde Trimleng post stelt: “Dit veroorzaakt argwaan en twijfels bij het publiek richting overheid. Deze maatregel van de overheid vormt een belangrijk obstakel en verstoort de reguliere werkzaamheden van de lokale nomaden van het houden van yaks en schapen. De nomaden, in de veronderstelling dat de verordening van de overheid nationaal recht is, worden gereduceerd tot een staat van hulpeloosheid…”. Trimleng wijst er verder op dat: “Volgens de grondwet van ons land, het burgerlijk recht en de wetten met betrekking tot eigendomsrecht is de manier waarop de Volksregering van de gemeente Sumdo dingen aanpakt duidelijk tegen de wet”, en verklaart dat: “Op grond van de wettelijke procedure voor landbeheer, heeft een collectieve economische organisatie of dorpsgemeenschap de eigendomsrechten over het gecontracteerd land verworven voor een overeengekomen periode van 50 jaar, over al het weiland, met inbegrip van zomerse weide – om dit te beheren, te gebruiken en exploiteren. Dit is het privaatrechtelijke eigendomsrecht gespecificeerd in artikel 13 van de Grondwet (de wettige privaatrechtelijke eigendommen van iedere burger mogen niet worden geschonden door anderen). De staat is dus verplicht om de middelen van bestaan van de nomaden te beschermen, voor wat betreft het gebruik van de zomerweiden om hun pastorale activiteiten uit te voeren en de winsten te genieten.”

Het is de gewoonte van de Tibetaanse nomaden om hun schapen en ander vee in de zomer rond juni / juli vrij te laten op het grasland om te grazen. Hoewel er geen verklaring is afgegeven door de autoriteiten met betrekking tot het verbod voor deze twee gebieden, aldus Tibetaanse bronnen, stellen de Chinese ambtenaren zich vaak op het standpunt, dat weidenverboden, weiland sluitingen en nomade verhuizingen een wetenschappelijke noodzaak zijn om meer gras te laten groeien, koolstof vast te leggen en stroomgebieden te beschermen, maar het tegendeel is het geval. Volgens een rapport van Gabriel Lafitte voor het Tibetaanse Centrum voor Mensenrechten en Democratie heeft “China nagelaten een beroep te doen op de ervaring en kennis van de herders wat betreft de zorg voor het land en herstel van gedegradeerde gebieden, maar zich uitsluitend beperkt op afscherming en tijd om rehabilitatie te bereiken. Dit is in strijd met de wereldwijde ervaring in gemeenschap gebaseerde landschap restauratie, die zich baseert op lokale gemeenschappen om het herstelproces te leiden. […] Het versnelde uitsluiting van veehouders vindt zijn oorsprong in opeenvolgende beleidsfouten.”[5]

Nomaden, die leven in de dorpen Horkor en Takor van de gemeente Dernang in de provincie Darlag zijn ook bevolen om te verhuizen uit gebieden, die voorbereid zijn als winterkampen. Een door Radio Free Asia geciteerde bron stelt: “Maar ze kunnen nergens anders heen en ze krijgen nu ook te maken met voortdurende lastigvallende ambtenaren. Ze zijn erg bezorgd over wat er gaat met hen gaat gebeuren.”[6]

Beroep door de mensen van Dernang over de weiland kwestie

Vertaling in het Engels door ICT

Aan de gerespecteerde oudere leiders van de Volksrepubliek China, en de betrokken departementen,

Op 8 augustus 2017 zijn in sommige gebieden van de gemeente Darlag in de provincie [prefectuur Golog] Qinghai betrokken ambtenaren begonnen met de uitvoering van een nieuw beleid ter beperking van de rechten van de inheemse veehouders in het gebruik van hun weilanden. Sommige kleine gemeenschappen is het verboden om gebruik te maken de een groot deel van hun weiden, enkele anderen zijn volledig beroofd van hun zomerweide, en ga zo maar door. Volgens de grondwet en wetten van de Volksrepubliek China, de lokale wetgeving en het vigerende gewoonterecht, lijkt dit niet in overeenstemming met de wet en in strijd met de heersende maatschappelijke normen. We zijn dus gedwongen om een beroep in te stellen in de hoop dat de ambtenaren van de Volksregering van de Volksrepubliek China, bij welke de belangen van het volk op de eerste plaats komen, en die gecommitteerd zijn aan het principe van ‘het land regeren met de wet’ en ‘het land te regeren door de wet’, hun betrokkenheid zullen tonen en een beslissing zullen nemen, die in overeenstemming is met de wet en niet ingaat tegen het bestaande gewoonterecht. Zoals hieronder met steekhoudende argumenten toegelicht, is de uitvoering van dit beleid niet in overeenstemming met de wet van de natie en vormt het een belemmering voor de economische ontwikkeling, en is het niet in overeenstemming met de werkelijkheid van het milieu.

1. Het niet opvolgen van het consultatieproces

Als het beleid met betrekking tot eigendomsrechten op weide en landbouwgronden moeten worden uitgevoerd, dient dit gedaan te worden op het prefectuur niveau en hoger. En ook moet het worden uitgevoerd met inachtneming van bepaalde voorwaarden. De lokale overheid dient zich te houden aan wettige redenen en proces: eerst zorgen voor toetsing door deskundigen en vastlegging, en dan de mogelijkheid geven voor het inwinnen van de mening van het volk. Ook ten aanzien van de kwestie van compensatie moet er absolute transparantie zijn en moet er verantwoording worden afgelegd en moet een groot bedrag aan vergoeding worden uitgekeerd. Dus, terwijl aan geen van de randvoorwaarden was voldaan, was er slechts het bevel voor de gemeenschap om onmiddellijk te ontruimen. Dit is het eerste [punt].

2. Ontbreken van publicatie van een verordening, die deze actie formaliseert

Als dit een authentieke beleid is van de hogere niveaus [van de overheid], dan dient een uitleg over de formulering van het process en de voordelen van de implementatie hiervan te worden gemaakt en deze moeten berusten op de wet. In ieder land wordt voor elke onderneming een gedetailleerde verklaring over de aard daarvan gemaakt voor verspreiding onder de lokale bevolking. In dit geval, anders dan de rechtstreekse melding, dat de gemeenschappen moeten verplaatsen en dat de betrokken weiden niet kunnen worden gebruikt, is geen enkel stuk geschreven document geproduceerd of overhandigd. Dit is het tweede [punt].

3. Geen milieumaatregel, en niet in overeenstemming met de realiteit van het natuurlijke milieu

Er wordt gezegd dat veeteelt moet worden afgeschaft om het milieu te beschermen. Om het milieu te beschermen in algemene zin, moet de mijnbouw, die de vitaliteit van de aarde leegzuigt en zorgt dat de vitaliteit van de wezens, die erop leven afneemt, worden tegengegaan en alle constructiewerkzaamheden en fabrikanten, die de lucht vervuilen, worden gestopt en gesloten. Evenals de graslanden moeten worden beschermd en bewaard, moeten die gebieden, die ernstig zijn aangetast door woestijnvorming en plagen van knaagdieren beschermd en geregenereerd worden, niet gebieden, zoals onze Dernang, die nauwelijks zijn aangetast door woestijnvorming en knaagdieren, gevuld zijn met natuurlijk groen, en geen geschiedenis hebben van overbegrazing. Om op zulke plaatsen veeteelt te verbieden om gras te laten groeien en de herders te laten stoppen met het fokken van vee en hun middelen van bestaan te wijzigen is in strijd met de natuurlijke werkelijkheid en wetenschappelijke feiten. Dat het fokken van vee niet schadelijk is voor het natuurlijke milieu, wordt bevestigd door de ervaring van de nomaden zelf. Dit is het derde [punt].

4. Nomaden moetenniet gescheiden worden van hun nomadische levensstijl om een gematigd welvarende samenleving te bereiken

Indien, op grond van het doel van economische ontwikkeling van ons land, een gematigde welvarende samenleving moet worden bereikt voor de massa’s, dan dient het door de huidige nomadische veeteelt gegenereerde rendement de basis zijn. Dit moet worden ondersteund door de moderne wetenschap. Kansen om handel in vee, boter en kaasproductie uit te breiden, markten voor gesponnen en geweven yak wol, haar enz., moeten worden verstrekt op basis van de behoefte van de hedendaagse bevolking, in plaats van het verplaatsen van de nomadische bevolking naar steden, waar ze zullen worden als “herten in de mist”, beroofd van hun levensonderhoud en levensstijl.” Dit is het vierde [punt].

5. Het huidige initiatief en beleid is niet in overeenstemming met de wet

Dit initiatief gaat in tegen de grondwet en ook de wetten van ons land. Artikel 13 van de grondwet van de Volksrepubliek China stelt: “Wettige privé-eigendom van de burger is onschendbaar. De Staat, in overeenstemming met de wet, beschermt de rechten van de burgers op privé-eigendom en overerving daarvan…”. Punt 13 van de Uitvoeringsmaatregelen van de Graslanden Wet van de provincie Qinghai stelt: “Tijdens de contractperiode kan de aannemer het weiland niet terugnemen van de gecontracteerde, de individuele herder”, en punt 12 van de graslanden verordening van de provincie stelt: “de rechten van de wettelijk toegestane en geregistreerde gebruikers van graslanden zijn beschermd door de wet, en kunnen niet worden geannuleerd door een departement of individu”, en er zijn vele andere van dergelijke bepalingen. Dit is het vijfde [punt].

6. Beëindiging van de nomadische activiteit zal Chinese nationaliteiten cultuur ruïneren

Niet alleen dat, maar door deze gang van zaken zal een groot deel van de cultuur, traditie en gewoonten van de nomadische levensstijl waarschijnlijk verloren gaan, hetgeen indruist tegen de bepalingen in de grondwet van ons land en de wetten, die de rechten garanderen van nationale minderheden om hun culturele tradities en gewoonten te voort te zetten. Daarom is het een belangrijke factor voor de nationaliteiten cultuur van de multi-etnische Chinese natie, die met een ernstig desintegratie kampt. Dit is het zesde [punt].

Kortom, het wegnemen van de rechten van burgers op hun weidegronden is niet in overeenstemming met de grondwet van ons land, niet in overeenstemming met de nationale en lokale wetten, en wordt een belangrijke oorzaak van de vernietiging van het levensonderhoud van mensen en hun manier van leven. Aangezien niet één onder ons, de nomaden van Dernang, dit beleid aanvaardt of ondersteunt, op kracht van onze wettelijke rechten als burgers van de Volksrepubliek China (om het werk van een overheidsinstantie of ministerie of werknemer te beoordelen, en te wijzen op of bekritiseren van tekortkomingen of fouten), stellen we dit beroep in en verzoeken met de hoop dat de betrokken ambtenaren belast met het publieke welvaart en het welzijn van de burgers, dit niet zullen negeren en een juiste beslissing zullen nemen in deze zaak, in overeenstemming met de wensen van het volk.

Respectvol ingediend door de mensen van Dernang op [blank datum] augustus 2017.

Trimleng post

Vertaling in het Engels door ICT

Toegang tot de zomerweiden is het recht van de herders

Door Drolma Kyab (gepost 11 juli 2017)

http://trimleng.cn/grassland-rights-for-nomads-2/

Onlangs heeft de Volksregering van de gemeente Sumdo, provincie Mangra (Ch: Guinan), prefectuur Tsolho (Ch: Hainan) [in Qinghai] aangekondigd dat het dit jaar de nomadische gemeenschappen onder zijn jurisdictie niet zal worden toegestaan om hun vee te laten grazen op de zomerweiden. Hierdoor is meer dan 900.000 Mu (ongeveer 600 km²) van weilanden in het gebied verboden terrein geworden en iedereen, die in strijd handelt met deze verordening is een boete in het vooruitzicht gesteld van Y50 ($ 6) per schaap en Y150 ($ 22) per yak. Dit heeft argwaan en twijfels veroorzaakt bij het publiek richting overheid. Deze maatregel van de overheid vormt een belangrijk obstakel en verstoort het reguliere werk van de lokale nomaden in het houden van yaks en schapen. De nomaden, in de veronderstelling dat de verordening van de overheid nationale recht is, werden gereduceerd tot een staat van hulpeloosheid.

Volgens de grondwet van ons land, het burgerlijk recht en het eigendomsrecht wetten, is de manier waarop de Volksregering van de gemeente Sumdo dingen aanpakt duidelijk tegen de wet. Volgens de wettelijke procedure van voor het wegnemen van land, heeft een collectieve economische organisatie of dorpsgemeenschap de eigendomsrechten over het verworven gecontracteerde land voor een overeengekomen periode van 50 jaar, over al het weiland, met inbegrip van zomerse weide – om dit te beheren, te gebruiken en exploiteren. Dit privaatrechtelijke eigendomsrecht is gespecificeerd in artikel 13 van de Grondwet (de wettige privaatrechtelijke eigendommen van iedere burger mogen niet worden geschonden door anderen). De staat is dus verplicht om de middelen van bestaan van de nomaden te beschermen, voor wat betreft het gebruik van de zomerweiden om hun pastorale activiteiten uit te voeren en de opbrengsten te genieten.

In het geval dat het weiland door de staat moet worden onteigend om redenen van het algemeen belang, dan moet de lokale overheid de juridische procedures te volgen en de nomaden op de hoogte stellen van de mogelijkheden van openbare hoorzittingen en administratieve herziening, die hen ter beschikking staan en hen de mogelijkheid geven om tegengestelde meningen te laten horen in een open sfeer. Als de nomaden niet bereid zijn om hun eigendomsrechten op te geven, dan moet het hen worden toegestaan om in verzet te komen en de lokale overheid juridisch aan te vechten. Als de Volksregering deze procedures niet volgt, is zij zelf in strijd met de wet en op dat punt zijn de nomaden niet verplicht om de bevelen op te volgen.

Voor de nomaden zijn de door wettelijke contracten verkregen landgebruik rechten, als de rechten op een eigen woning. De lokale overheden moeten begrijpen dat deze niet willekeurig kunnen worden geschonden door de lokale Volksregering of andere individuen, en de juridische middelen voor het herstel van die rechten moet ook worden onderkend. Binnen het burgerlijk recht en wet op eigendomsrechten, die deel uitmaken van het nationale recht, kan de verhurende partij in een contract over land, het land binnen de contractperiode niet terugnemen van de huurder, en artikel 13 van de lokale ‘Qinghai Grasland Wet Uitvoerende Maatregelen’ specificeert dat gedurende de contractperiode, de verhuurder het weiland niet kan terugnemen van de gecontracteerde, de individuele herder. Dus voor een gemeentelijke overheid om het recht van een dorp of collectieve economische organisatie op het gebruik van hun zomerweide, zonder enige juridische reden binnen de contractperiode te ontbinden, is een schending van het contractuele en burgerlijke recht.

Met betrekking tot de juridische relatie tussen een gemeentelijke Volksregering en een collectieve economische organisatie, heeft de Volksregering niet het recht om bevelen te geven of te interfereren met de autonome werking van de collectieve economische organisatie van de nomade. Punt 5 van de ‘Wet op de Constitutie van Dorps Comités’ van de Volksrepubliek China stelt dat de stedelijke en gemeentelijke overheden zich niet kunnen mengen in de autonome werking van het dorp commissies. Dit betekent dat de lokale overheden het recht niet hebben om dorpen of collectieve economische organisaties te vertellen wat ze moeten doen, laat staan te treden in hun interne autonome functies met dergelijke dingen, zoals de vraag of nomaden hun vee naar de zomerweiden kunnen nemen of niet.

Als de lokale Volksregering zorgt voor een ernstige situatie, zonder rekening te houden met de wet en aandringt op een verbod op toegang tot de zomer weilanden en bij de nomaden economische verliezen veroorzaakt van meer dan Y100,000, dan zijn de autoriteiten van de gemeentelijk Volksregering in strijd met de wet en zijn zij strafbaar. Als de nomaden te weten komen over dergelijke gevallen, kunnen ze deze misdrijven officieel aan de betrokken ambtenaren melden bij hun lokale rechtbank, het kantoor voor Openbare Veiligheid of de procureur melden om strafrechtelijke verantwoordelijkheid vast te stellen. Als een provincie of gemeente een bevel uitvaardigt en de weilandrechten van nomaden schendt met problemen voor hun levensonderhoud tot gevolg, dan kunnen ze op de hogere niveaus administratieve herziening voor de verordening aanvragen om deze te laten intrekken, of ze kunnen hun rechten verdedigen door het instellen van een gerechtelijke procedure.

Voetnoten:

[1] RFA rapport, 30 augustus 2017, http://www.rfa.org/english/news/tibet/grazing-08302017133026.html

[2] China’s vijfjarenplan om een ‘gematigd welvarende samenleving’ bereiken http://www.china.org.cn/opinion/2015-10/30/content_36935303.htm

[3] Li Wenjun, hoogleraar milieumanagement aan de Universiteit van Peking, is een van die stemmen; ze vond dat hervestiging van grote aantallen herders in steden de armoede en waterschaarste verergert. In gepubliceerde studies heeft zij gezegd dat de praktijk van traditionele begrazing ten goede komen aan de grond. “We stellen dat een systeem van voedselproductie, zoals de nomadische veeteelt, dat eeuwenlang duurzaam is gebleken en van zeer weinig water gebruikt, de beste keuze is”, aldus een recent artikel dat ze in het tijdschrift ‘Land Use Policy’ schreef. ‘Het oplossen van een probleem door het creëren van een groter: De gevolgen van de ecologische hervestiging voor grasland restauratie en armoedebestrijding in Noordwest-China’ door Mingming Fan, Yanbo Li, Wenjun Li, Volume 42, januari 2015, pagina’s 124-130 http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0264837714001586, aangehaald in New York Times van 11 juli 2015, ‘China omheint de Nomaden in en een oude levensstijl kwijnt weg’

[4] De post voor de Mangra (Guinan) weiland verbod in het Tibetaans is hier te vinden.

[5] ‘Wasted Lives: een kritische analyse van China’s Campagne om de Tibetaanse Pastorale manier van leven te beeindigen’, mei 2015, Tibetaanse Centrum voor Mensenrechten en Democratie. Zie ook de recente ICT rapporten ‘Nomaden in Niemandsland’, 30 juni 2017, en ‘Blauw Goud van het hoogste plateau’

[6] Verslag van Radio Free Asia, 30 augustus 2017.

BRON: https://www.savetibet.nl/nieuws-en-agenda/nieuwsoverzicht/2017/september-2017/tibetaanse-nomaden-stellen-zeldzaam-beroep-in-tegen-verwijdering-uit-graslanden/

Tibet zal met jouw steun nooit verdwijnen.
China, waar zijn zij?
China, waar zijn zij?
Beste Bruno,

Vandaag, op de Internationale Dag van de Vermisten, staan wereldwijd Tibetanen en supporters stil bij de nu al 22 jaar durende vermissing van Gedhun Choekyi Nyima, de 11de Panchen Lama.

Aanbieding petitieVanochtend bood ICT’s directeur Tsering Jampa bij de Chinese ambassade in Den Haag een aan president Xi Jinping gerichte petitie aan. In de petitie wordt aangedrongen op Gedhun Choekyi Nyima’s onvoorwaardelijke vrijlating, de bekendmaking van zijn verblijfplaats en toegang door internationale VN-waarnemers tot hem.

Sinds 25 april, de 28ste verjaardag van de Panchen Lama, ondertekenden ruim 12.000 Nederlanders zowel offline als online de petitie voor zijn vrijlating. ICT is zeer dankbaar voor deze steun en de grote betrokkenheid van het Nederlandse volk bij het lot van Tibetanen en mensenrechten in Tibet in het algemeen.

In Tibet zijn de afgelopen jaren heel veel mensen verdwenen, die zich ondanks de enorme risico’s openlijk zijn blijven uitspreken voor vrijheid en mensenrechten. Vaak vernemen hun familieleden pas na maandenlange stilte dat deze dappere Tibetanen zijn opgepakt en hoe het met hen gaat.

Het VN-Comité voor Gedwongen Verdwijningen heeft herhaaldelijk haar verontrusting geuit over deze verdwijningen in Tibet en tot nu toe tevergeefs hierover opheldering gevraagd. ICT dringt er bij de Chinese regering op aan om zich als lid van de VN, te houden aan de relevante VN-mensenrechtenverdragen, waaronder het Verdrag op Gedwongen Verdwijningen, en onmiddellijk alle vermisten en andere politieke gevangenen in Tibet vrij te laten.

De Panchen Lama en vele andere Tibetaanse politieke gevangenen rekenen op onze steun. Onze steun is onmisbaar voor hun vrijheid. Geef het Tibetaanse volk hun stem terug door onze urgente acties te blijven steunen en deze zoveel mogelijk met anderen te delen.

Bestel het actiepakket

Met de steun van Tibet supporters zoals jij, blijven we wereldwijd aandacht vestigen op de schending van mensenrechten en verdwijningen van Tibetanen in Tibet.

Nogmaals hartelijk dank.

Met vriendelijke groet,

Tsering Jampa,
Executive Director

BRON: privé

Er zullen altijd vermiste Tibetanen blijven spijtig genoeg. En ook die meegenomen zijn en er niets meer van leven te bekennen is.

Afbeeldingsresultaat voor vermiste tibetanen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

https://shivatje.wordpress.com/

 

AUM MANI PADME HUM

Nomadenland: ICT’s lobby bij de UNESCO

“De wijde, bedrieglijk lege gebieden van de hooggelegen graslanden kunnen niet langer worden gecategoriseerd als alleen maar mooie stukken land. Ze zijn ook gebieden van aanhoudende twist en protest.”

– Tsering Wangmo Dhompa, ‘A Home in Tibet’ (Penguin India)

Tenzin Choekyi Krakau

Tenzin Choekyi leest ICT’s verklaring voor tijdens de UNESCO Commissie vergadering, terwijl de Chinese afgevaardigden onder het balkon de toekenning vieren en foto’s nemen.

Vorige maand werden in Krakau tijdens de jaarlijkse vergadering van het UNESCO Werelderfgoedcomité in een politiek beladen sfeer belangrijke beslissingen genomen over ’s werelds belangrijkste culturele monumenten en natuurlijke landschappen. Een uitgestrekte landschap van waterrijke gebieden, wilde dieren en meren op het Tibetaanse plateau, van oudsher het domein van de Tibetaanse nomaden, was een van de besproken gebieden – zoals de UNESCO het omschrijft, het Hoh Xil ‘eigendom’ van de Chinese Communistische Partij regering.

In een een net voor de opening van de vergadering vrijgegeven rapport beschrijft International Campaign for Tibet hoe het Hoh Xil natuurgebied op het Tibetaanse plateau – Achen Gangyap in het Tibetaans – ligt midden tussen de drie grote andere natuurgebieden, die meer en meer het normale Tibetaanse landgebruik, zoals nomadische veeteelt, uitsluiten, de staat positioneren als enige gezagdrager en massa-toerisme bevorderen. (Gabriel Lafitte heeft de ontwikkeling van de toekenning nauwkeurig in zijn blog vastgelegd.)

China’s officiële nominatie voorstel voor dit uitgestrekte gebied van Qinghai, twee keer zo groot als België, hield in dat de leden van het UNESCO Werelderfgoedcomité een raamwerk zouden accepteren, dat met name het traditionele landgebruik als bedreiging karakteriseerde, met onder meer de criminalisering van traditionele productieve en duurzame activiteiten, zoals veeteelt en het verzamelen van geneeskrachtige kruiden. Het ging om stilzwijgende instemming met China’s ambitieuze en algemene officiële beleid om het landschap van ’s werelds hoogste en grootste plateau opnieuw in te richten – in het bijzonder, door het verwijderen van de Tibetaanse nomaden van hun land.

Tibetaanse nomaden hebben het land en de wilde dieren eeuwenlang beschermd en zijn in de eerste plaats verantwoordelijk, dat Hoh Xil nu als werelderfgoed opgenomen kan worden. Hun essentiële rol als rentmeesters van dit uitgestrekte landschap, voor wat betreft het gezondheid houden van de ecosystemen en het op lange termijn handhaven van de waterreserves, waarvan China en Azië afhangen, wordt erkend door graslanden experts en wetenschappers in zowel de Volksrepubliek China zelf, als ook internationaal. Er is een consensus, dat het lokale rentmeesterschap en kudde migratie essentieel zijn voor de gezondheid van de woeste gronden en helpen om klimaatverandering tegen te gaan.

Om deze reden ging ICT naar Krakau om namens de nomaden hun standpunten naar voren te brengen. Samen met Tenzin Choekyi, een ervaren Tibetaanse advocate, die Tibetaanse nomaden en het Chinese graslanden beleid bestudeert, heeft ICT gesproken met ambassadeurs, stafleden en internationale NGO’s, zowel vooraf in de UNESCO kantoren in Parijs, als ook direct bij het Comité zelf. ICT heeft voor de opening van de UNESCO vergadering een presentatie gegeven op een wereldwijd door de in Berlijn gevestigde NGO World Heritage Watch georganiseerde Civil Society Forum in Krakau.

Na de toespraak van Choekyi over de gevolgen van ongecontroleerde toekenning van Hoh Xil tijdens het NGO Forum in Villa Decius (een statig voormalig paleis uit de Renaissance, waar nu culturele dialogen worden gehouden), viel de kamer stil. Het was duidelijk dat maar weinigen de betekenis van China’s toekenning begrepen hadden. Terwijl de Chinese regering botweg ontkende, dat nomaden uit het ‘eigendom’ waren verhuisd, toonde ons onderzoek aan aanleiding aan te nemen, dat China voorafgaand aan de indiening van het verzoek voor Werelderfgoed nominatie inderdaad Tibetaanse nomaden uit het gebied had verwijderd (meer details in het rapport van ICT). De Internationale Unie voor Natuurbehoud, de IUCN, stelde in haar evaluatie tevens, dat de Chinese partij staat zou proberen om de achterblijvers in verschillende soorten van werk te plaatsen.

Het beschermen van de natuur van Hoh Xil

Tibetaanse antilope Krakau

Foto’s van de Hoh Xil gebied tonen Tibetaanse antilope bij het oversteken van een weg tijdens de vergadering UNESCO comité.

Ernstige bezorgdheid over China’s nominatie voor de UNESCO-status was eerder reeds aan de orde gesteld in een inhoudelijk verslag van IUCN, die vorig jaar een wetenschappelijke evaluatie team naar Hoh Xil had gestuurd. IUCN stipte ernstige punten van zorg aan over de uitsluiting van herders en de gevaren voor de wilde dieren bij ongekwalificeerde goedkeuring door UNESCO, waaronder voor de iconische soorten, als de Tibetaanse antilope, door China geadopteerd als mascotte voor de Olympische Spelen in 2008. Tibetanen, zoals Sonam Dargye verloren hun leven voor de bescherming van de Tibetaanse antilope (chiru in het Tibetaans) tegen stropers in Hoh Xil. (Zie Gabriel Lafitte’s blog)

IUCN erkende ook toe dat de lokale bevolking hun bezorgdheid hadden geuit over de verhuizingen – een belangrijke erkenning, gegeven de gevaren, waarmee Tibetanen en lokale Chinese mensen geconfronteerd worden bij zelfs maar de meest gematigde kritiek op door Beijing geprioriteerde projecten. De Chinese regering heeft Tibetanen of andere ‘etnische minderheden’ niet de mogelijkheid gegeven om van de partij afwijkende standpunten naar voren te brengen in dit voor Beijing belangrijke high-profile project.

Wij hebben naar voren gebracht, dat om deze en andere redenen, toekenning van Hoh Xil zonder verdere beoordeling in strijd is met zowel de UNESCO als de IUCN richtlijnen, waaronder de beginselen van FPIC (vrije, voorafgaande en geïnformeerde toestemming) en UNDRIP (VN-verklaring over de rechten van inheemse volkeren), die zijn erkend zijn in de UNESCO Richtlijnen.

Prive spraken veel ambtenaren hun zorg en steun uit, maar geen van de Commissie leden was bereid om een formeel wijzigingsvoorstel in te dienen met als strekking om het traditionele nomadische leven van de Tibetanen te respecteren en waarborgen in het toewijzingsbesluit, waaronder een bestemmingsplan, dat het recht van de Tibetanen om hun dieren te laten grazen vaststelt.

UNESCO’s merknaam is bijzonder gewild. Tibet is een belangrijke bestemming voor Chinese toeristen, met officiële (en opgeblazen) statistieken waaruit blijkt dat tegen het einde van 2020 het aantal jaarlijkse bezoekers aan Tibet tot 20 miljoen zal zijn gestegen. Toewijzing van werelderfgoed status aan Hoh Xil, een ruig landschap tussen Lanzhou en Xining op weg naar Lhasa, zal bijdragen aan deze strategie, die ‘safari toerisme’ identificeert als een belangrijk gebied voor uitbreiding.

Een artikel in de Economist vestigde onlangs de aandacht op de nieuwe populariteit van ‘kamperen’ voor Chinese toeristen in natuurgebieden – waarbij de toeristen verblijven in luxe yurts of nomadententen, terwijl de autoriteiten nomaden over heel Tibet wegverhuizen.

In kaart brengen van het heilige landschap

Ook heeft ICT druk uitgeoefent om de plaatsen van heilig en cultureel belang in kaart te brengen en te vast te leggen, met vrije toegang tot deze plaatsen, evenals de vrijheid voor de Tibetanen om daar hun religie uit te oefenen. Dit laatste zou een innovatieve aanpak hebben ondersteunt, die door een aantal Tibetaanse milieudeskundigen wordt ontwikkelen. Deze Tibetaanse milieudeskundigen werken aan een poging om de Hoh Xil en Sanjiangyuan gebieden aan te wijzen als een Sacred Natural Site (SNS) onder beheer van de Tibetaanse gemeenschap, in directe tegenstelling met de voordracht van China door de UNESCO. Dit is een categorie, die geen officiële status heeft, hoewel de IUCN het vergelijkbare concept van ICCA kent, een Indigenous Community-Conserved Area. Het is gekoppeld aan een bredere bevordering van ‘heilige’ landschappen, als middel voor het behoud van natuur en cultuur. (Zie bijvoorbeeld http://sacrednaturalsites.org/items/the-sacred-natural-sites-of-kham/).

In haar boek, ‘A Home in Tibet’, gaat de Tibetaanse dichter Tsering Wangmo Dhompa in op de band van de Tibetaanse nomaden met het landschap, met de nadruk op rituelen in kloosters in Kham, haar thuis gebied, die een link leggen tussen mens en natuur, en “een kenmerk van het Tibetaans religieuze leven is en een aanwijzing voor de overtuiging, dat zowel de natuurlijke wereld als mensen spirituele en morele wezens zijn, die afhankelijk van elkaar zijn om te overleven.” Ze schrijft dat haar maan Dorje “het land in zijn lichaam draagt. Hij herinnert zich de rotsen, waarop hij speelde en de bomen, waarachter hij zich verschuilde. […] Hij kent de schatten van het land: goud, zilver, steen. Hij zegt, dat lama’s al decennia weten over de in de grond begraven edele metalen. Het is de plicht van de mensen om de schatten van het land te behouden. […] Een dergelijke cultuur van overtuigingen […] heeft de bergen, de rivieren en de dieren tot nu toe beschermd.”

De stemming over de Achen Gangyap werd op 7 juli na de lunch in Krakau gehouden. Het was vanaf het begin al duidelijk dat de nominatie zonder enige wijzigingen zou worden aangenomen. Koeweit uitte zijn “oprechte bewondering voor de inzet en voortreffelijkheid, die People’s Republic of China heeft betoont in het verrijken van de diversiteit van ons Werelderfgoed”, terwijl de Filippijnen China zelfs feliciteerde met zijn “heel mooie dossier”, dat “een plezier was om uit te lezen”.

Temidden van de lof voor de Volksrepubliek China – hoewel China’s beleid verwoestend is voor Tibet’s kwetsbare landschap – wezen in ieder geval verscheidene landen ten minste op het belang van de nomaden en hun integrale link naar de bescherming van het plateau. The ambassadeur voor Portugal zei: “We weten hoe de lokale gemeenschappen en hun traditionele gebruikers bijdragen aan het landschap en het behoud van soorten en hun leefgebieden. Deze co-existentie lijkt een essentiële dimensie van uitzonderlijke universele waarde te zijn, en moeten grondig worden gehandhaafd en gewaarborgd.”

Toen de nominatie met overgrote meerderheid werd goedgekeurd en de grote Chinese delegatie in zodanige mate feest vierde, dat de Poolse voorzitter van de commissie, Dr Jacek Purchla, zich genoodzaakt zag het comité er aan te herinneren, dat er een speciaal gebied was voor de afgevaardigden om de goedkeuring van nominaties te vieren, en dat dit buiten in de hal was, niet binnen.

Tijdens de drukte op de vloer, terwijl commissieleden, als vertegenwoordigers van verschillende regeringen, China kwamen feliciteren, las Tenzin Choekyi ICT vooraf voorbereide verklaring voor. Deze is hier te bekijken – wat niet te zien is, is dat de Chinese delegatie zich in het rondom verzamelden om foto’s te nemen van Choekyi, terwijl zij de vertegenwoordigers van de regeringen van de wereld confronteert, die verantwoordelijk zijn voor het maken van belangrijke beslissingen over het natuurlijke en culturele erfgoed van de aarde. (Het transcript van de verklaring van Choekyi is hier te lezen: https://www.savetibet.org/unesco-approves-controversial-world-heritage-tibet-nomination-despite-concerns/)

Gabriel Lafitte stelt vast: “De politiek won over feiten op de grond, ongemakkelijke feiten, zoals het verwijderen van het grootste deel van de Tibetaanse nomaden van het landschap naar afgelegen betonnen nederzettingen op de industriële stadsranden van China, met niets op te doen, afhankelijk van door de staat uitgereikte rantsoenen. Het besluit van het Werelderfgoedcomité zegt veel over wat we kunnen treuren over onze oude en nieuwe paden. De klakkeloze goedkeuring van alles wat China voorstelt heeft weinig te maken met het beschermen van erfgoed.”

Gevolgen

Het uiteindelijke resultaat maakt het des te belangrijker voor ICT om met haar lobby voort te zetten in samenwerking met andere Tibetaanse pleitbezorgers.

  • ICT zal nieuwe banden smeden met lobbygroepen uit het maatschappelijk middenveld van over de hele wereld, van Poolse milieudeskundigen en advocaten bij de verdediging van oud bos tot Turkse activisten, die zich uitspreken tegen het met de grond gelijk maken van historische dorpen. In krachtige demonstraties van solidariteit bij het afleggen van individuele verklaringen voor het Comité, stonden andere activisten van het maatschappelijk middenveld hen bij. (Het harde werk van de NGO’s en deskundigen onder de overkoepelende World Heritage Watch organisatie leidde tot een verdere overtuiging over het belang van het maatschappelijk middenveld in Werelderfgoed beslissingen van de UNESCO en de instelling van een international Indigenous Peoples Forum on World Heritage.)
  • De controverse over de Achen Gangyap (Hoh Xil) ging de hele wereld over en door de internationale media opgepakt, van de New York Times tot de BBC en lokale media.
  • De Chinese regering werd gedwongen om te reageren op de UNESCO en gaf een verklaring uit waarin het stelde dat het “volledig de wil van de lokale herders en hun traditionele cultuur, religieuze overtuigingen, en lifestyle zal respecteren”. Verscheidene regeringen deden concrete uitspraken over de bescherming van de nomaden in hun verklaringen aan het Comité; bijvoorbeeld, Portugal en Finland opende de discussie door verwijzingen naar de noodzaak om de Tibetaanse nomaden te beschermen. De Internationale Unie voor Natuurbehoud, IUCN gaf ook een duidelijke boodschap over Hoh Xil in haar nieuwe document over de Werelderfgoedlijst: “Het traditionele gebruik van het gebied door nomadische herders is millennia lang samengegaan met de natuur. The World Heritage Watch steunt ondubbelzinnig de rechten van de Tibetaanse herders in het gebied.”

IUCN, in haar verklaring in Krakau, verwees ook uitdrukkelijk naar ‘de internationale rechtensnormen’, die in acht moeten worden genomen met betrekking tot de Tibetaanse herders en veehouders, waarmee de brede betekenis van de beginselen van de mensenrechten voor de ruimtelijke beleid wordt erkent, een vaststelling waarvoor iets ICT zich sterk had gemaakt.

Het werk om ervoor te zorgen dat het Tibetaanse herders beschermd worden, moet doorgaan en om er moet naar gestreefd worden, dat Tibetaanse natuurbeschermers waar mogelijk gesteund worden in hun bekwame werk op de grond.

Een diepgevoeld nieuw lied over de Tibetaanse nomaden circuleert online, gezongen door bekende zangers van binnen Tibet. Om de Tibetaanse gevoelens te begrijpen en hun integrale verbinding met het Tibetaanse landschap, vertaalde Tenzin Choekyi enkele van de teksten als volgt:

“Het bestuderen van het voortgaan van dagen en runderen,

het verzamelen van de schoonheid van de nachtelijk sterrenbeelden,

doen de nomaden van het plateau

Het bestuderen van het voortgaan van dagen en runderen 

het verzamelen van de schoonheid van de nachtelijk sterrenbeelden

doen de eigenaren van het plateau

In de diepte van je geest is de lichtsterkte van de zon, de maan en de sterren 

in je huis zijn de waarden van de voorouderlijke voorouders

Oh luister …

Je bent de eerste om het fundament van onze plateau in stand te houden,

Je bent de laatste om het fundament van onze plateau in stand te houden”

BRON: https://www.savetibet.nl/nieuws-en-agenda/nieuwsoverzicht/2017/augustus-2017/nomadenland-icts-lobby-bij-de-unesco/

Eerste Tibetaanse zelfverbranding in Dharamsala

Passang Dhondup

Passang Dhondup in een ongedateerde foto.

Op zaterdag (29 juli) werd in de buurt van de tempel van de Dalai Lama in Dharamsala een verkoold lichaam gevonden. Een ooggetuige had gerapporteerd, dat hij in de buurt van de pelgrimsroute een man in vlammen had zien staan. Het is de eerste zelfverbranding in Dharamsala, India, de thuisbasis van zowel de Dalai Lama als de Tibetaanse regering in ballingschap.

De man is geïdentificeerd als Dhondup (ook bekend als Passang Dhondup), een houtwerk schilder aan het Norbulingka Instituut in de buurt van Dharamsala. De 49-jarige man werd in Gyantse (Chinees: Jiangzi) in Tibet geboren . In 1991 was hij naar India gekomen en werkte vanaf 2012 in het Norbulingka instituut, aldus de Tibetaanse media.

Het incident vond plaats in een gebied in de buurt van Lhagyal Ri (de pelgrimsroute rond de Tibetaanse tempel en de residentie van de Dalai Lama), een plaats waar mensen samenkomen om ceremonieel wierook te branden.

De politie van Dharamsala vond drie flessen benzine in de buurt van het lichaam, evenals een rode zak met 800 roepies en een kleine Tibetaanse vlag, samen met een stuk papier met een telefoonnummer van een lokale Indiase kabelexploitant.

Dhondup’s lichaam wordt verwijderd van de site van zijn zelfverbranding op een pelgrimsroute uitgevoerd.

Het in Dharamsala gevestigde nieuwsportaal ‘Phayul’ (phayul.com) citeerde drie getuigen, waaronder een Tibetaan genaamd Tenzin Dorjee, die meldde dat hij in het gebied een man in vlammen had zien staan en daarna weggegaan was om hulp te bellen. Een andere geciteerde ooggetuige was Bhushi, een inwoonster van het oude van dagenhuis naast de pelgrimsroute. Ze zei dat ze een brandend geluid hoorde en toen iemand hoorde schreeuwen “Lang leve de Dalai Lama”.

Passang Dhondup

Dhondup’s lichaam wordt verwijderd van de plaats van zijn zelfverbranding bij een pelgrimsroute.

Een lokale Indiase politie ambtenaar deelde mee dat het eindrapport zal worden vastgesteld, zodra de post-mortem is afgerond, en dat tot dan ‘niets kon worden uitgesloten’, aldus Phayul.

BRON: https://www.savetibet.nl/nieuws-en-agenda/nieuwsoverzicht/2017/augustus-2017/eerste-tibetaanse-zelfverbranding-in-dharamsala/

Schriftelijke verklaring door International Campaign for Tibet bij het Amerikaanse Congres

International Campaign dient een schriftelijke verklaring in bij de hoorzitting “Tibet: Vrijheid van Godsdienst” van de Tom Lantos Commissie voor de Mensenrechten in het V.S. Congres

International Campaign for Tibet dankt de Tom Lantos Commissie voor Mensenrechten van het Amerikaanse Congres voor de gelegenheid om deze verklaring in te dienen over de stand van zaken met betrekking tot de vrijheid van godsdienst in Tibet.

International Campaign for Tibet wil graag de aandacht vestigen op de gevolgen van een nieuwe reeks door de Volksrepubliek China uitgevaardigde wetten voor de uitoefening van het Tibetaanse boeddhisme.

Dalai Lama Tom Lantos

Dalai Lama samen met weduwe Annette Lantos en afgevaardigde Nancy Pelosi tijdens de uitreiking van de Lantos Prijs voor Mensenrechten aan hem in 2009.

Het gaat onder meer om de Veiligheidswet van 2015 (van kracht sinds juli 2015), de Wet op de NGOs (van kracht sinds januari 2017), de Antiterreurwet (van kracht sinds januari 2016), en de Cyber Security Law (van kracht sinds juni 2017). Met hun ideologische oorsprong terugvoerbaar op het beruchte “Document No. 9”[1], die in 2013 algemene bekendheid verkreeg, vertegenwoordigen deze wetten de intentie van de Communistische Partij om maximale controle te krijgen over alle aspecten van maatschappelijke activiteiten.

In september 2016 publiceerde China een ontwerp voor een herziening van Verordening op Religieuze Aangelegenheden. Deze verordening maakt Tibetaanse boeddhistische reïncarnaties en alle religieuze activiteiten onderhevig aan goedkeuring door de overheid, legt straffen op aan “religieuze burgers”, die zonder toestemming naar het buitenland gaan, verbiedt religieuze diensten online en het houden van religieuze evenementen in scholen.

De State Administration for Religious Affairs (SARA) kondigde in januari 2017 aan, dat de nieuwe herziene Verordening op Religieuze Aangelegenheden spoedig zou worden ingevoerd, tot op heden is dat echter nog niet gebeurd.

Focus op “staatsveiligheid”, “religieus extremisme” en “terrorisme” in het nieuwe ontwerp Verordening op Religieuze Aangelegenheden

In overeenstemming met de Antiterreurwet van 2016 en de Veiligheidswet van 2015, is het ontwerp voor de Verordening op Religieuze Aangelegenheden een weerspiegeling van de intentie van de regering om de ideeën en noties van “staatsveiligheid”, “religieus extremisme” en “terrorisme” aan de wet toe te voegen en te benadrukken, waardoor religieuze activiteiten direct gekoppeld worden aan politiek gemotiveerde misdaden. Net als in de Antiterreurwet van 2016 worden noch “extremisme”, noch “terrorisme” nader beschreven in de wet, en blijven het vage noties. Hierdoor krijgen de autoriteiten grote discretionaire bevoegdheid om de terminologie toe te passen op voor hen ongewenste religieuze activiteiten. “Staatsveiligheid”, “religieus extremisme” en “terrorisme” zijn toegevoegd aan zowel de algemene bepalingen, alsook aan de specifieke regels van de wet.

Door een verband te leggen tussen religie en een ongedefinieerd “extremisme”, “terrorisme” en “staatsveiligheid”, geeft de verordening, evenals de Antiterreurwet de ruimte voor strafbaarstelling van bijna elke vreedzame expressie van Tibetaanse identiteit, uitingen van niet- gewelddadige afwijkende meningen, of kritiek op het etnische of religieuze regeringsbeleid. In het huidige Chinese politieke klimaat wordt de verbannen Dalai Lama beschuldigd van het aanzetten tot terrorisme door middel van zelfverbrandingen, en zelfs terreur door middel van zijn religieus onderricht, expliciet gedefinieerd als “infiltratie van buiten.” Verwijzend naar buiten de Volksrepubliek China levende religieuze autoriteiten, zoals de Dalai Lama, vereist de verordening “onafhankelijkheid” van “buitenlandse overheersing” als voorwaarde voor religieuze groeperingen om binnen de wet actief te zijn.

Goedkeuring boeddhistische reïncarnaties door Chinese overheid Na invoering van een verordening, waarin staat dat gereïncarneerde lama’s toestemming moeten hebben van de overheid, lanceerden de Chinese autoriteiten een “Living Buddha” (Huo Fo, een Chinese term die wordt gebruikt om te verwijzen naar reïncarnaties in het Tibetaans boeddhisme) authenticatie database in 2016. De Chinese staatsmedia meldden dat het online registratiesysteem de profielen van 1.311 door de staat “als gereïncarneerde Boeddha’s” goedgekeurde personen bevat. De autoriteiten omschrijven dit als een bescherming tegen bedrog, maar het maakt ongetwijfeld deel uit van hun meer systematische aanpak om het Tibetaans boeddhisme te controleren en de invloed van de Tibetaanse boeddhistische meesters, zoals de Dalai Lama, te verzwakken, en tegelijk hun eigen invloed onder Tibetaanse boeddhisten af te dwingen in een poging om de macht van de Communistische partij te versterken. Het systeem werkt door de uitgifte van vergunningen aan degenen, die officieel als gereïncarneerde Tibetaanse lama’s kunnen mogen worden erkend. De Chinese Boeddhistische Vereniging geeft nu certificaten af, die door de Chinese regering zijn goedgekeurd. Traditioneel zijn het altijd de Tibetaanse boeddhistische meesters zelf, die het proces van identificatie begeleiden en legitimiteit gegeven aan reïncarnaties.

China’s bredere inspanningen om Tibet te controleren omvatten het vervangen van loyaliteit aan de Dalai Lama met trouw aan het CCP beleid, hetgeen leidt tot vrees voor het uithollen van de Tibetaanse nationale en religieuze identiteit. De aanscherping van controle met betrekking tot reïncarnatie, die aan het hart ligt van het Tibetaanse boeddhistische geloof, komt voort uit het verlangen van de overheid om haar macht te doen gelden over het instituut van de Dalai Lama en andere prominente reïncarnatie lijnen.

De Dalai Lama heeft uitdrukkelijk gezegd, dat kwesties met betrekking tot zijn reïncarnatie de Tibetaanse boeddhistische traditie aangaan en niet de Chinese overheid. In een formele in 2011 afgegeven verklaring over zijn reïncarnatie zei de Dalai Lama: “… de persoon die reïncarneert heeft als enige legitiem gezag over waar en hoe hij of zij wordt wedergeboren en hoe die reïncarnatie dient te worden erkend”. Hij voegde hieraan toe: “Het is in het bijzonder ongepast voor de Chinese communisten, die zelfs expliciet het idee van een vorig of toekomstig leven afwijzen, laat staan het concept van gereïncarneerde tulkus, om zich te mengen in het systeem van reïncarnatie en zoals ze dat expliciet doen bij de reïncarnaties van de Dalai Lama en de Panchen Lama’s ”.

De theoretische onderbouwing van vijandigheid ten opzichte van religie ontstond in de late jaren 1990 / begin jaren 2000. In officiële verklaringen werd duidelijk dat het de positie van de CCP was, dat vanwege de link met de Dalai Lama, godsdienstig geloof in Tibet inherent vijandig was, niet alleen aan het socialisme, maar ook aan de Chinese staat. De rol van de partij in het controleren van het Tibetaanse boeddhisme is sindsdien benadrukt in de bovenste regionen van de CCP leiding. Op een doorslaggevende bijeenkomst voor de vaststelling van het beleid inzake Tibet voor de komende tien jaar, verwees toenmalig president en partijsecretaris Hu Jintao naar de hoge politieke prioriteit van het “op een lijn houden van het Tibetaans boeddhisme met de socialistische maatschappij.”

Bijgevolg hiervan definiëren religieuze wetten in de Volksrepubliek China de reikwijdte van staatsinterventie en leggen illegale activiteiten door religieuze beoefenaars en groepen vast, in plaats van legale religieuze activiteiten te beschermen tegen overheidsingrijpen. Hierdoor moeten religieuze groeperingen, religieuze scholen, locaties voor religieuze activiteiten en religieuze burgers zich niet alleen “houden aan de grondwet, wetten, verordeningen en regels”, maar ze zijn ook belast met de politieke doelen en daarmee het “beschermen van de eenheid van het land, etnische eenheid, religieuze harmonie en sociale stabiliteit.”

Voor Tibet betekent dit politisering en drastische staatsinmenging met religieuze activiteiten. Tibetaans boeddhisme dient “het socialistische systeem en het socialisme met Chinese karakteristieken te ondersteunen”, zoals verklaard door Xi Jinping[2]. Tijdens zijn bezoek aan de stad Driru op 4 en 5 augustus (2016), verklaarde Wu Yingjie, de nieuwe partij secretaris van de Tibetaanse Autonome Regio, dat kloosters samen met de Chinese Communistische Partij “onwankelbaar” stand moeten houden in de “strijd tegen de Dalai-kliek ”, en dat monniken en nonnen de leiding van Xi Jinping moet volgen bij de uitvoering van hun religieuze werk. Wu waarschuwde dat monniken en nonnen om “politiek betrouwbaar” moeten worden. De CCP, die atheïsme bevordert, vereist dat monniken en nonnen de partij respecteren boven alle andere prioriteiten. Een harde “rectificatie” campagne, die in 2014 in Driru werd gelanceerd, verklaarde dat als ‘illegaal’ beschouwde kloosters zullen worden afgebroken en dat Tibetanen, die foto’s van de Dalai Lama bezitten of traditionele gebed (mani) stenen plaatsen, streng zullen worden gestraft.

In 2015 riep de toenmalige hoogste Partij in Tibet in een in de Chinese media gemelde verklaring in Lhasa op Chinese rode vlaggen te plaatsen op alle Tibetaanse boeddhistische kloosters. Dit volgde op een oproep aan kloosters door de toenmalige partij chef in de Tibetaanse Autonome Regio, Chen Quanguo, om centra voor propaganda te worden. Dit leidde tot een meer alomvattende en systematische aanpak van de ‘patriottische educatie’ en een dramatische toename in werkteams en partijkaderleden in de landelijke en stedelijke gebieden.

Afnemende mogelijkheden voor Tibetaanse religieuze bedevaart naar India

In december 2016 en januari 2017 werden duizenden Tibetaanse pelgrims door de Chinese autoriteiten gedwongen om terug te keren naar Tibet. De Tibetaanse pelgrims waren naar India gereisd om aan de Kalachakra, een belangrijk religieus onderricht door de Dalai Lama in Bodhgaya, een voor boeddhisten heilige plaats in India, deel te nemen.

Deze actie volgde op systematische maatregelen in Tibet om te voorkomen, dat Tibetanen zelfs ook maar het land zouden uitreizen, ook hadden veel van hen al vele jaren doorgebracht met het verkrijgen van paspoorten op legaal te kunnen reizen. De Chinese autoriteiten hadden al de controles op Tibetanen verscherpt en gingen in november en oktober 2016 in sommige gebieden zelfs van huis tot huis om paspoorten in beslag te nemen.

Een Tibetaanse vrouw kreeg te horen dat ze moest terugkeren anders zou haar pensioen door de regering worden ingetrokken. Toen ze geen acht sloeg op de waarschuwing, omdat het haar levenslange droom was geweest om de kalachakra bij te wonen, kreeg ze te horen dat haar kinderen hun baan zouden verliezen. Een monnik werd verteld dat als hij niet naar huis zou gaan, hij niet zou mogen terugkeren naar zijn klooster. Een van zijn familieleden moest een papier ondertekenen om te verklaren, dat hij direct terug zou komen. Heel veel pelgrims hebben hiermee te maken gekregen – familieleden moesten papieren ondertekenen waarin verklaard werd dat ze zouden terugkeren naar huis, waarbij de implicatie was, dat die familieleden te maken zouden krijgen met ernstige gevolgen, als ze dat niet deden.

In 2012 lanceerden de Chinese autoriteiten een grote operatie om Tibetanen te verhinderen de vorige Kalachakra in Bodh Gaya bij te wonen. Veel pelgrims ‘verdwenen’ voor weken of maanden bij hun terugkeer en werden voor langere tijd voor ‘heropvoeding’ in militaire kampen en andere faciliteiten vastgehouden. In juli 2014, toen de Dalai Lama een andere Kalachakra initiatie hield in Ladakh, India, werd het religieuze onderricht door de Chinese overheid voor het eerst omschreven als een aansporing tot ‘haat’ en ‘extremistische activiteiten’, in lijn de hun harde taal in hun nieuwe antiterreurcampagne. De autoriteiten brengen hun pogingen om te voorkomen dat Tibetanen het onderricht van de Dalai Lama in ballingschap bijwonen in verband met hun ‘terrorismebestrijding’ werk in de ‘frontlinie’ grensgebieden van Tibet, waaronder Ngari (Chinees: Ali) in de Tibetaanse Autonome Regio, dat India grenst.

Terugkerende Tibetanen, van wie velen ouderen, werden vastgehouden en gedwongen om intensieve ‘patriottische opvoeding’ sessies te ondergaan. Sommigen werden in de gevangenis vastgehouden of gedwongen om voor een langere periode dwangarbeid te verrichten, bijvoorbeeld als ze betrapt werden met foto’s van de Dalai Lama of souvenirs aan het onderricht. Degenen die een paspoort in bezit hadden werden hun paspoorten afgenomen en kregen deze niet terug.

Aanbevelingen

  • International Campaign for Tibet, verwijzend naar de internationale normen voor de mensenrechten, wil de volgende aanbevelingen doen aan de Tom Lantos Commissie voor de Mensenrechten:
  • Om de bevindingen van de niet-partijgebonden resolutie van het Huis, H. Res. 337 van juli 2015, te steunen en een beroep doen op de regering van de Verenigde Staten om de secties 613 (a) en 621 (c) van de Wet Tibetaanse Policy van 2002 volledig uit te voeren en te bevorderen, dat in overeenstemming met de Tibetan Policy Wet van 2002 en zonder voorwaarden vooraf de vertegenwoordigers van de regering van de Volksrepubliek China en Zijne Heiligheid de Dalai Lama een inhoudelijke dialoog voeren, met het doel om de Tibetaanse grieven aan te pakken en door onderhandeling een overeenkomst te bereiken voor het Tibetaanse volk;
  • Om de Verenigde Staten regering te verzoeken om consequent Tibetaanse mensenrechten en verontrusting over politieke en religieuze vrijheid ter sprake te brengen in belangrijke bilaterale ontmoetingen met Chinese ambtsdragers; Om een beroep te doen op de regering van de Verenigde Staten om te benadrukken, dat de inmenging door de Chinese regering in het Tibetaanse reïncarnatie proces een schending is van het internationaal erkende recht op godsdienstvrijheid en het feit onder de aandacht te brengen, dat behalve China, ook andere landen lange Tibetaans boeddhistische tradities hebben, en dat zaken die verband houden met reïncarnaties in het Tibetaanse boeddhisme van groot belang zijn bij de Tibetaans boeddhistische bevolking wereldwijd, waaronder Tibetaanse Amerikanen;
  • Op te roepen tot de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van Tibetaanse politieke gevangenen, onder hen Gedhun Choekyi Nyima, de 11de Panchen Lama, die door de Chinese autoriteiten in hechtenis werd genomen en sinds 1995 vermist is.
  • Om de roep om onderzoek naar de mysterieuze dood in de gevangenis van de Tibetaans boeddhistische meester Tenzin Delek te ondersteunen.

Voetnoten:

[1] http://www.chinafile.com/document-9-chinafile-translation

[2] http://news.xinhuanet.com/english/2016-04/23/c_135306131.htm

BRON: https://www.savetibet.nl/nieuws-en-agenda/nieuwsoverzicht/2017/juli-2017/schriftelijke-verklaring-door-international-campaign-for-tibet-bij-het-amerikaanse-congres/

Tibetaanse student in India steekt zichzelf in brand

Een jonge Tibetaanse student in India stak zichzelf afgelopen vrijdag in brand op het terrein van zijn universiteit in Varanasi onder het schreeuwen van ‘Overwinning voor Tibet’.

Tenzin Choeying, van rond de 20, overleefde het, maar is ernstig verbrand en bevindt zich nu in het ziekenhuis, aldus Tibetanen en andere ooggetuigen in Varanasi.

Tenzin Choeying

Ongedateerde foto van Tenzin Choeying (Foto RFA)

Tenzin Choeying overgoot zichzelf met kerosine en stak zichzelf volgens ooggetuigen rond 9 uur bij de ingang van een studentenflat bij de Centrale Universiteit voor Tibetaanse Studies in brand. Verschillende studenten en Indiase medewerkers van de universiteit probeerden het vuur te blussen.

Chime Namgyal, voorzitter van de Varanasi afdeling van de actiegroep Tibetan Youth Congress, bezocht later de verbrande student in een nabijgelegen ziekenhuis en vertelde Radio Free Asia: “Hij liep [een korte afstand] en riep ‘Overwinning voor Tibet’. Chime Namgyal vervolgde: “De dokter kan zijn kansen om te overleven niet garanderen, maar hij is in staat om te spreken” en voegde toe, dat Choeying zei dat hij zichzelf in brand had gestoken, omdat “er geen recht is voor Tibetanen in Tibet.”

Namgyal zei dat Tenzin Choeying bijzonder verontrust was over het feit, dat Tibetanen in Tibet onder de Chinese overheersing niet langer hun eigen taal kunnen leren.

Choeying deed zijn protest terwijl Lobsang Sangay, president van Tibet’s in India gevestigde regering in ballingschap, een toespraak gaf voor universitaire studenten, maar het protest was niet gekoppeld aan Sangay’s aanwezigheid op de campus, zei Choeying vanaf zijn ziekenhuisbed.

“De Sikyong doet geweldig werk en ik waardeer hem bijzonder”, zei Choeying. “Ik heb me alleen voor Tibet in brand gestoken.”

Tenzin Choeying studeert Sanskriet en zijn familie woont in een Tibetaanse nederzetting in Karnataka.

De eerste Tibetaanse zelfverbranding in de huidige golf van dergelijke protesten in ballingschap was Thubten Ngödrüp, die zichzelf op 28 april 1998 in Delhi in brand stak, toen een hongerstaking door de politie werd afgebroken. Hij overleed later in het ziekenhuis. Op 27 februari 2009 werd Kirti monnik Tapey de eerste Tibetaan, die zichzelf in Tibet in brand stak in een ongekende golf van zelfverbrandingen op het Tibetaanse plateau, waarvan het aantal nu opgelopen is tot 150.

Acht Tibetanen hebben zichzelf tot nu toe in brand gestoken in ballingschap. Scholier Dorjee Tsering overleed nadat hij zich op 29 februari 2016 in Dehra Dun, India, in brand stak.

Factsheet Zelfverbrandingen: https://www.savetibet.org/resources/fact-sheets/self-immolations-by-tibetans/

BRON: https://www.savetibet.nl/nieuws-en-agenda/nieuwsoverzicht/2017/juli-2017/tibetaanse-student-in-india-steekt-zichzelf-in-brand/

As van gecremeerde Chinese Nobelprijswinnaar Liu Xiaobo uitgestrooid in zee


© epa.

Het lichaam van de Chinese dissident en Nobelprijswinnaar voor de Vrede Liu Xiaobo is zaterdagochtend in Shenyang gecremeerd. Dat gebeurde tijdens een “eenvoudige plechtigheid” waarop zijn vrouw en vrienden aanwezig waren, zo hebben Chinese staatsmedia gemeld. Daarna werd zijn as uitgestrooid in zee.

Liu is donderdag op 61-jarige leeftijd overleden. Hij had terminale leverkanker en belandde in mei dit jaar in het ziekenhuis wegens orgaanfalen. Voordien zat hij acht jaar in de cel.

De as van de gecremeerde Chinese dissident Liu Xiaobo is zaterdag in zee uitgestrooid. De Chinese autoriteiten verspreidden zaterdag een video van de vrouw van Liu die de as van haar man uit een witte urne in zee strooit.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/922/Nieuws/article/detail/3209982/2017/07/15/As-van-gecremeerde-Chinese-Nobelprijswinnaar-Liu-Xiaobo-uitgestrooid-in-zee.dhtml

Dood Liu Xiaobo is onuitwisbare smet in het blazoen van de Chinese Communistische Partij

Liu Xiaobo

Foto: Liu Xiaobo

Bij het overlijden van Nobel Laureate Liu Xiaobo wil Internationale Campagne voor Tibet langs deze weg haar condoleances overbrengen aan Liu Xia, de vrouw van Liu Xiaobo, en zijn familie en hen alle sterkte toewensen in deze voor hen toch al buitengewoon moeilijke tijd.

In het leven en in de dood vertegenwoordigde Liu Xiaobo het beste van wat China te bieden heeft. Zijn misdaad was het indienen van een petitie met de oproep voor democratie. Hij is het slachtoffer van de meedogenloze onderdrukking van de Chinese Communistische Partij tegen iedereen, die streeft naar vrijheid, mensenrechten en democratie.

Tot het laatst weigerde de Chinese regering binnenlandse en internationale humanitaire verzoeken voor inwilliging van Liu Xiaobo wens voor behandeling in het buitenland. Bovendien zullen de tragische omstandigheden van de dood van Liu Xiaobo voor altijd als een onuitwisbare schandvlek blijven kleven aan het blazoen van China.

Het minste dat China kan doen om haar afschuwelijke misdaad niet te verergeren, is openheid van zaken geven aan de eigen bevolking over wie Liu Xiaobo was en waar hij voor stond en de wensen van Liu Xia en haar familie voor hun toekomst in te willigen.

Morgen neemt ICT deel aan de door Amnesty International georganiseerd wake bij de Chinese ambassade om 14.00 uur. ICT roept iedereen op om mee te doen en onze solidariteit te tonen aan deze bijzondere man.

BRON: https://www.savetibet.nl/nieuws-en-agenda/nieuwsoverzicht/2017/juli-2017/dood-liu-xiaobo-is-onuitwisbare-smet-in-het-blazoen-van-de-chinese-communistische-partij/

Personal Plus Training

Personal training op locatie

Redheadrebel

Take the bull by the horns

The Desires of Living

De verlangens in je leven

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Femke's dagboek

Een kijk op dagelijkse beslommeringen

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

Carpe Diem

Gewoon het leven dus...

My life blog

zwaluwen in de lucht by Esther Cuyvers

MichielZiet.com

Dagelijkse dingen die soms meer bijzonder zijn dan je denkt

Elyzenn

Notes by Anne

Aquarius

Een klasse WordPress.com site

Groeten uit #Tienen

Niet alleen belangrijke informatie over Tienen en omgeving maar ook belangrijke informatie waar alle TIENENAARS EN ANDEREN belang kunnen bij hebben.(vooral rond milieu en milieuadvies) en ook alles rond Toerisme en Activiteiten in Tienen Uw informant THEO HERBOTS

Lief Huis

Over veilig thuis zijn

Mieke Van Looy's

One Shot of Wonderness a Day

Neverendingnotes

Niksjes, Nutjes, Notities & Nieuwsgierigheden

'T is Maan

haken, breien, tuinieren, hardlopen en meer!

VanGodenEnMensen

(Nieuws) Over religie en filosofie door Paul Delfgaauw

Bewegen en nog veel meer

Bewegen kan altijd en overal

Vier elk klavertje

Omdat je leven het vieren waard is.

The Victoria Tales

"We are not interested in the possibilities of defeat. They do not exist." - Queen Victoria

ECLECT

Humanistisch Eclectisch Religieus

heyesther

health & happiness blog

MichielZiet

Dagelijkse dingen die soms bijzonderder lijken dan je denkt.

Discobar Bizar

Welkom op de blog van Discobar Bizar. Druk gerust wat op de andere knoppen ook, of lees het aangrijpende verhaal van Hurricane Willem nu je hier bent. Welcome to the blog of Discobar Bizar, feel free to push some of the other buttons, or to read the gripping story of Hurricane Willem whilst you are here!

CountingCatbirds

Juju & Journaling

Wimmeke

A grandmother is a little bit parent, a little bit teacher, and always a best friend.

Coaching De Lotus - kinder-en gezinscoaching

Vind hier het antwoord op je vragen....

Mandy van Ewijk

moeder baby ontwikkelingen & nog meer

Leven met Chronische Lyme en Co-infectie

Een ziekte die je vaak niet van de buitenkant ziet.

De tijd van uw keuzes

In uw hersenen zit een systeem, een stemmetje in uw hoofd en een tijdsbalk.

Liestoire

|| Lies Tanghe ||

Feelings With Music

A diary combined with lyrics

KoningsKrabbels | Weblog van Sandra de Koning - van de Pol

Lief, Leuk, Lachen, Leven, Lessen, Lezen, Luisteren, Langdradig, Lastig, Lanterfanten, Lef, Loslaten & Later...

GezondheidsCentrum-HealthCentre Ludwig Tummers

Full Service Para-medisch & para-psychotherapeutisch GezondheidsCentrum

Helen met Engelen

Healer. medium, auteur, kunst met een boodschap, spiritueel genezen, alternatieve geneeskunde, gezonde voedings adviezen, ziekte van Lyme begeleiding, tweelingzielen

%d bloggers liken dit: