Tag Archive: sociaal contact


Ook mensen met autisme hebben behoefte aan sociaal contact

Geloof, Liefde, Hoop, Handen, Contact, Sluiten, Stralen

Nog altijd bestaan er volgens verschillende autisme-experts te veel vooroordelen als het om autisme gaat. Juist daarom is de Wereld Autisme Dag van komende vrijdag nog steeds van belang om meer begrip en erkenning te creëren. “Het is een misvatting dat iemand met autisme geen behoefte aan sociaal contact heeft”, zegt Wouter Staal, bijzonder hoogleraar Autismespectrumstoornissen aan de Universiteit Leiden.

“Mensen met autisme hebben over het algemeen meer moeite met informatie verwerken dan mensen zonder autisme.” Dat komt volgens Staal omdat zij moeite hebben met het filteren van informatie. “Als jij en ik zitten te praten, knikken we als vanzelf met elkaar mee, zelfs via een scherm. Voor iemand met autisme is dat veel lastiger. Hij of zij vindt het vaak moeilijk om gezichtsuitdrukkingen of lichaamstaal te lezen.

Er is niet één diagnose te stellen met bepaalde symptomen waar iedereen met autisme aan voldoet, aldus Staal. “Het ene mens met autisme is niet het andere mens met autisme, zeg ik weleens. Soms zijn mensen gevoelig voor prikkels als licht, geur of geluid. Anderen hebben een fascinatie voor bepaalde dingen waar ze dan heel veel van weten. Het wetenschappelijke kenmerk leest dat het voor mensen met autisme lastig is om prikkels te verwerken. Hoe dat tot uiting komt, kan verschillen.”

Annelies Spek, hoofd van het Autisme Expertisecentrum sluit zich daarbij aan. “Mensen met autisme hebben enerzijds moeite met sociaal contact, en vinden het lastig om vriendschap te sluiten en te onderhouden. Anderen hebben moeite met veranderingen of last van prikkels als geluid en licht.” De diagnose van autisme wordt volgens Spek pas echt gesteld als autistische kenmerken problemen geven in het dagelijks leven.

De coronacrisis als een zegen

Het afgelopen jaar werd gekenmerkt door een gebrek aan sociale contacten en een tekort aan prikkels. Hoewel dat voor mensen met autisme ook lastig kan zijn, ervaarde Jasper Wagteveld de crisis als een zegen. Wagteveld is nu 38 jaar en kreeg op zijn twaalfde de diagnose autisme. “Ik kan mijn werk blijven doen vanuit huis, dat vind ik prettiger dan op kantoor. Daar zat ik tijdens de lunchpauze vaak met twaalf vrouwen in één ruimte. Vaak was ik vermoeider na de pauze dan ervoor. Liever ga ik met twee of drie collega’s een stukje wandelen.”

Staal legt uit dat een-op-een afspreken in plaats van met een grote groep voor mensen met autisme veel gemakkelijker is. “Dan is er de mogelijkheid om gericht een onderwerp te bespreken. Zeker als het ook iemands interesse heeft, is dat beter.” Wagteveld vertelt dat mensen hem vaak anders behandelen als ze eenmaal weten dat hij autisme heeft. “Ze zeggen dan: dat kan jij niet, want… Of ze benadrukken heel erg hoe goed je iets gedaan hebt en steken daarbij ook vaak hun duim op. Dat vind ik jammer. Waarom behandelen ze mij niet gewoon zoals ze hun vrienden ook behandelen?”

Vooroordelen zitten onderzoek in de weg

Er leven nog steeds veel vooroordelen omtrent autisme. Het is daarom volgens Staal van belang nog steeds ieder jaar stil te staan bij autisme in de vorm van de Wereld Autisme Dag. “Ik kan me eraan storen dat er nog steeds sprake is van discriminatie, onbegrip en vooroordelen. Het wordt tijd dat die weggenomen worden.”

Ook hekelt de hoogleraar het feit dat mensen met autisme vaak worden weggezet als mensen die geen behoefte hebben aan sociaal contact. “Niets is minder waar. Mensen met autisme zijn vaak bijzonder loyaal en betrouwbaar. Je moet er alleen iets meer tijd in stoppen om ze te leren kennen.”

Ook Spek benadrukt het belang van deze dag. “Zeker zolang autisme vaak nog niet herkend wordt, is aandacht belangrijk. Daarnaast zijn er vooroordelen die volgens Spek goed en degelijk onderzoek in de weg zitten. “Soms wordt gedacht dat alle mensen met autisme moeite hebben met het maken van oogcontact. Bij vrouwen met autisme speelt dit echter minder. Dat is mede een reden dat autisme bij vrouwen vaak niet wordt herkend.”

‘Het is als kijken naar een toneelstuk’

Er moet meer aandacht naar de diversiteit van mensen met autisme, vindt Wagteveld. “Ik zie vaak de extreme vormen, terwijl je zou kunnen zeggen dat de doorsnee van mensen met autisme hetzelfde is als die van de gemiddelde bevolking. De meeste mensen hebben gewoon een baan, een relatie en kinderen, en draaien zonder dat jij dat doorhebt mee in de samenleving.”

Hij vertelt hoe frustrerend hij het vindt als hij in de kantine te overprikkeld raakt door zijn twaalf collega’s. “Het is als kijken naar een toneelstuk. Ik wil heel graag meedoen, maar het lukt me niet. Het herinnert me aan vroeger op het schoolplein, toen ik ook niet meekwam met mijn klasgenoten, waardoor ik weer besef dat ik anders ben.”

Dat is voor Wagteveld niet altijd een leuke gedachte. Toch ziet hij dankzij de coronacrisis ook een lichtpuntje. “Voor de crisis was ik best wel dwangmatig in het iedere maand vier keer naar de bioscoop en vier keer naar het theater gaan. Toen dat in één klap wegviel, ben ik daar beter mee omgegaan dan ik in eerste instantie had gedacht. Als ik zo meteen weer mag, blijf ik lekker thuis.”

BRON: https://www.msn.com/nl-be/gezondheid/medisch/ook-mensen-met-autisme-hebben-behoefte-aan-sociaal-contact/ar-BB1faRh5?li=BBDNPrw

Men denkt soms dat deze mensen er geen behoefte aan hebben. Maar ook deze hebben behoefte aan sociaal contact. Ze gaan er anders mee om. Ze verlangen ook wel eens naar een knuffel. Maar ook dit is op hun manier. En vaak geven ze dit zelf wel aan. Men moet ze juist kunnen aanvoelen en niet gaan dwingen iets te doen wat ze niet graag hebben. Ze hebben liever niet al te veel mensen rond zich heen. Dan krijgen ze teveel prikkels binnen en weten ze op een moment geen houding meer aan te nemen. Dat voor hen een crisis kan uitlokken. Daarom als men met deze mensen werkt of iets gaat ondernemen is het van belang ze aan te voelen. De ene dag is de andere niet. Maar ze hebben ook wel een behoefte en die zullen ze bekend maken als het nodig is.
Veranderingen is voor hen heel moeilijk en kan je soms beter stapje voor stapje uitleggen. Net zoals deze problematiek van de pandemie waar deze mensen het moeilijk mee hebben. Omdat ze voordien hun ding konden doen, moeten ze nu helemaal anders leren leven.

Bruidegom, Vader, Autisme, Zoon, Bruiloft

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

WE OVERLEVEN HET WEL

Waarom we vriendschappen laten verwateren na 1 jaar corona. Sociaal psychologen: “Wat ons te veel inspanning vraagt, overleeft niet”

Meisjes, Jong, Gaan, De Stoep, Street, Lang Haar

Een jaar corona weegt op onze sociale relaties. Contact houden met vrienden voelt lastiger dan ooit, want na een jaar teren op videocalls, sms’jes en wandelafspraken, slaat de vermoeidheid en verslagenheid toe. “Je beeldt het je niet in. We zijn het allemaal moe om ‘ik mis je’ te zeggen. Dus zeggen we niks meer”, leest een virale Instagrampost. Twee sociaal psychologen lichten toe waar die sociale vermoeidheid vandaan komt en of we ze na corona van ons af zullen kunnen schudden. “We concentreren onze energie nu op de vriendschappen die ons het meeste opleveren.”

“Dit is zo waar”, reageert een vriendin. “Ik ga een potje huilen vanavond”, antwoordt een ander. En een derde schrijft: “Wauw, superherkenbaar. En ik maar denken dat ik daar alleen in was.” Het zijn drie reacties die ik krijg wanneer ik, net als duizenden anderen, de Instagrampost van een zekere Alice Fearn deel. “Je beeldt het je niet in”, leest de post. “Berichtjes zijn korter, antwoorden komen later. We praten niet meer bij op Zoom. We zijn allemaal moe. We zijn het moe om ‘ik mis je’ en ‘ik wil dat dit voorbij is’ te zeggen. Dus zeggen we niks meer en proberen we gewoon de dag door te komen”
“Dit is een manier van zijn die we nooit eerder hebben meegemaakt”, schrijft Alice. Dat kan je wel zeggen. Sociaal psychologen Alain Van Hiel en prof Frank Van Overwalle bemerken het ook. “Onderzoek naar wat dit doet met een mens op sociaal vlak, is er nog niet.” Maar dat het iéts doet met sociale wezens als wij, dat is duidelijk. “Onze behoefte aan sociaal contact is misschien wel onze belangrijkste behoefte van allemaal”, zegt Van Hiel. “Die moet altijd tot op een bepaald punt voldaan zijn. Iedereen heeft nood aan een netwerk, of je er nu een groot of een klein verkiest.” 

Liever lui en selectief

Corona raakt ons dus in onze diepste behoefte. Maar: “we are tired.” Sociaal vermoeid, zeg maar. Corona zorgt er ook voor dat we extra veel energie moeten opbrengen om onze vriendschappen te onderhouden. En zo zit een mens niet in elkaar. “We zijn van nature liever lui als het op vriendschap aankomt”, zegt prof Van Overwalle. “Hoe minder inspanning we moeten doen, hoe liever. Nabijheid is bijvoorbeeld een belangrijke factor. Een onderzoek uit de jaren vijftig, de ‘Westgate studies’, toonde dat de kans dat studenten in woonblokken goed bevriend werden, groter was naarmate hun kamers dichter bij elkaar lagen. In het echte leven betekent dat dat we eerder bevriend zullen zijn met collega’s of mensen uit onze sportclub en dat connecties met vrienden die verder weg wonen, verwateren.”

We concentre­ren onze energie nu liever op vrienden waar we het beste contact mee hebben. Op de vriend­schap­pen die ons het meeste opleveren.Alain Van Hiel, Sociaal psycholoog

Daarbovenop kiezen we voor onze vriendschappen ook liever voor kwaliteit boven kwantiteit, zegt Van Hiel. En in een tijdperk als dit doen we dat nog meer. “In een periode die ons mentaal doet wankelen, hechten we nog meer belang aan goede vrienden. Dus worden we nu nog selectiever op dat vlak. We concentreren onze energie liever op vrienden waar we het beste contact mee hebben. Op de vriendschappen die ons het meeste opleveren.” We wegen daarom af hoeveel inspanning we moeten leveren tegenover hoeveel voldoening we uit een vriendschap halen, zegt Van Overwalle. “Want de coronamaatregelen dwingen ons nu eenmaal om keuzes te maken.”

Schermmoeheid

Dat verklaart waarom ons sociale netwerk ondertussen een pak gekrompen kan zijn. Maar zelfs met een kleiner netwerk voelt het moeilijk om contact te onderhouden. ‘En al die digitale hulpmiddelen dan’, denk je misschien. Maar dat is allesbehalve hetzelfde, zeggen de sociaal psychologen. “In normale omstandigheden vervullen die digitale hulpmiddelen een ondersteunende rol. Ze ondersteunen onze offline interacties en dus willen we meer energie opbrengen voor berichtjes en telefoontjes. Maar nu is dat digitale contact soms al wat we hebben. Tegelijk treedt na een jaar corona een soort ‘schermmoeheid’ op. We gebruiken onze computer en smartphone al de hele dag voor het thuiswerk. Dan is ’s avonds nog wat appen of videocallen er snel te veel aan”, weet Van Hiel. 
“Uit onderzoek blijkt altijd dat online contacten als minder bevredigend worden ervaren”, zegt Van Overwalle. “En dat wie vooral online sociaal contact heeft, een lichte neiging heeft om zich minder goed te voelen. De eerste maanden ging dat digitale contact ons nog goed af, omdat het allemaal nieuw was. We ontdekten allerlei nieuwe online manieren om te connecteren met onze vrienden. Maar ondertussen hebben we ook de zwaktes ervan kunnen ervaren en beseffen we dat het geen waardige vervanging is voor offline contact. Dan is het logisch dat we er minder energie in steken. Alleen een digitaal contact dat makkelijk blijft, bijvoorbeeld een videocall met vrienden die elke week op krak hetzelfde moment gebeurt, overleeft.”

Herstelt ons sociale leven zich?

Een kleiner netwerk, minder energie voor sociaal contact: klinkt alsof we allemaal in onze schulp kruipen. Kan het dat corona ons introverter zal maken? “Ik sluit het niet uit, zij het dat het effect zeer miniem zou zijn”, zegt Van Overwalle. Van Hiel is overtuigd van niet. “Introvertie en extravertie zijn kenmerken die aan de basis van je persoonlijkheid liggen. Ze zijn genetisch bepaald en worden zelfs amper beïnvloed door je opvoeding. Dan denk ik dat een jaar corona geen verschil zal maken.”
Betekent dat ook dat we na corona meteen weer onze sociale zelf van voorheen zullen zijn? “Ja”, zegt Van Hiel. “We zullen op dat vlak snel weer de oude zijn. De mens is een kuddedier en onze behoefte om met elkaar om te gaan is zo sterk. Zodra we de kans hebben om al onze sociale contacten te herstellen, zullen we op die kans springen. De mens zal wat dat betreft op geen enkele manier veranderd zijn.” 

BRON: https://www.hln.be/psycho/waarom-we-vriendschappen-laten-verwateren-na-1-jaar-corona-sociaal-psychologen-wat-ons-te-veel-inspanning-vraagt-overleeft-niet~a280a6b0/

Heel de pandemie heeft ons anders doen leven. We moesten dingen even in rust zetten we hebben dingen leren anders doen. Nu al een geluk dat we in een tijdperk leven waar alle technische snufjes om handen zijn. Maar toch is dit er niet makkelijker op geworden. En het is toch niet hetzelfde als elkaar kunnen zien vasthouden en woorden te delen. Niet alleen jongeren hebben het daar moeilijk mee ook volwassenen.
De pandemie heeft ons gekende leven omgegooid. Of toch bij de meeste mensen. Dat maakt dat ze zich geïsoleerd voelen. Dat eenzaamheid bij velen naar boven is gekomen. Maar ergens heeft het je ook geleerd dat er nog heel wat te doen is. Als je durfde uit het vertrouwde te stappen. Toch komt er terug een moment dat men het nodige terug zal mogen en kunnen delen. Maar zal men die knuffel nog snel geven? Zal men die zoen nog snel geven? Dat zijn vragen die nu bij heel veel mensen naar boven komen.
Wat als?
De mensen zo zouden blijven leven thuis werk alles digitaal zou dat de oplossing zijn. Niet meer met collega’s iets bespreken face to face. Dat kinderen niet meer buiten spelen maar dit ook digitaal doen. Nee we gaan zeker terug gaan maar voor bepaalde zal het moeilijk worden om weer dit los te laten.
Zelf merk ik dat goed bij collega’s die thuis werk top vinden. Dan kunnen ze ook snel iets anders privé doen. Dan moeten ze niet door weer en wind. Dan stel ik hen altijd de vraag wat deed je voor de pandemie. En wat doe je in je vrije tijd. Daar ik vaak nog wacht op antwoorden.

Vriendinnen, Knuffel, Vertrouwen, Meisje, Vriendin

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM


TIJD DOORBRENGEN

TIJD DOORBRENGEN EN HOE ERMEE OM TE GAAN.

Allemaal brengen we onze tijd anders door, en zullen bepaalde dingen naar ons toe trekken. Toch merk je op dat in een gezin niet veel meer tijd gemaakt wordt voor elkaar. Tijdgebonden maar ook gehaast want er moet nog zoveel gedaan worden. En dan krijg je nog aan de tafel dat de gsm niet opzij gelegd kan worden. Praten en sociaal contact is er nauwelijks nog te vinden. Veel gaat dan ook via internet. Tussen haakjes wil ik er wel bij vermelden en heeft me vandaag toch tot een mooi inzicht geleid. Als je niet door omstandigheden buiten kan komen dan is het zeker leuk om via internet sociaal contact te houden. Dat je toch voelt dat je gehoord gelezen wordt. Maar in een logje had ik het er al over, er is een verschil tussen geschreven woorden of gesproken woorden. Gevoel in eerste instantie maar ook hoe iemand de woorden zinnen leest.

Het is dan ook belangrijk om hierin je te wapenen zoals goed je grenzen aan geven maar ook leren filteren. Wat je niet nodig hebt aan woorden laat je gewoon links leggen.

Het is zo van belang om sociaal contact te houden en te hebben. Vrienden is een optie maar men zegt dikwijls ik heb zoveel vrienden maar in werkelijkheid ken je ze niet. Als het op sociaal vlak is dan ga je merken dat je bij vrienden echt veel meer kan delen. Het is dan ook altijd leuk om met elkaar de tijd door te brengen. Soms moet je zoveel vertellen en ben je blij dat je elkaar even kan zien. Ook omdat er soms een probleem op lichamelijk of geestelijk vlak is. Bij een contact kan je dan ook weer heel veel aanvoelen, en ga je merken dat je bij deze alles kan delen. Daar je geen angst hoeft voor te hebben om over jezelf te praten over problemen of gewoon over dat wat je kwijt wilt. Je gaat ook merken dat er geluisterd wordt dat je het gevoel hebt gehoord te worden.

Ik ben enkele bloggers dankbaar dan we een gesprek gehad hebben over schrijven en hoe ermee om te gaan. Bedankt Elise en Elizenn. Ik heb echt respect gekregen voor deze mensen. Die toch proberen een zo goed mogelijk contact te hebben maar dat ze toch moeten aanvoelen dat het soms anders verloopt.

Zo zouden meer gezinnen meer tijd moeten vrijmaken voor elkaar. Eens naar elkaar luisteren elkaar begrijpen en delen het is zo mooi.
Ook is dit bij een vriendschap zo. 

Hoe ga jezelf om met je tijd en met het delen naar elkaar toe.

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Wie sociaal is vind zijn contacten op een sociaal manier.

Wanneer je iemand bent die sociaal is aangelegd zullen de mensen die op je pad komen of het kruisen van gelijke zijn met jou. Ook zullen er zijn waar je iets moet van leren en dan zullen het gewoon mensen zijn die even op je pad komen. En er weer afgaan. Zo leer je van iedereen, zelfs eigenlijk via media. Want ook daar leer je op een moment mensen kennen en waar je iets van kan leren en doorgeven, en andere die je los moet laten. Sociaal daar hebben we allemaal mee te doen. En vroeger was het sociaal contact nog veel meer dan nu. Ooit was er alleen een telefoon om contact mee te nemen, nu is het internet dat zover gaat dat het overal bereikbaar is, gsm dat ook overal bereikbaarheid geeft. Vroeger waren het brieven waar heel wat gevoel ingeschreven werd, of gewoon met elkaar afspreken. Nu spreken heel wat mensen af achter een pc of laptop en zelfs alleen via gsm. Maar werkelijk contact is er eigenlijk niet meer. Daarom dat heel wat mensen op een moment de vorm van eenzaamheid beginnen te voelen, ze komen bijna niet meer buiten. Hebben geen hobby’s niet meer, en een vriendenkring kennen ze alleen vanop de pc. Is dat het ware leven dat iemand leiden moet. Nee, want het leven bied zoveel meer. Alleen mensen zetten zich er niet meer voor open, en zijn meestal meer op hen zelf gericht.

Sociaal contact heeft dan ook te maken met samenleven samen zijn samen genieten. Iemand die sociaal aangelegd is zal ook grenzen hebben, lichamelijke grenzen. Want natuurlijk dat is nodig als je fase tot fase bent. En is het niet nodig als men achter een scherm zit. Dan zal de grens alleen nodig zijn in woorden die men naar elkaar toe schrijft.

Nu wanneer ziet men heel veel sociaal contact in een vergadering, bij sport, of een hobby. Daar moet men onderhandelen praten met elkaar om tot een goed einde te komen. Zou men niet praten zou men niet weten wat men moet doen of waarmee te beginnen.

Dit moet je voor jezelf maar eens uitproberen.

Als je een partner hebt, of kinderen. Ga je een dag juist het hoog nodige zeggen. En de volgende dag vertel je eigenlijk wat je de dag ervoor gedaan hebt en hoe het is overgekomen bij de andere. Dan ga je een dag heel sociaal met elkaar doen. En ga je merken dat je over kleine dingen grote gesprekken kan houden. Natuurlijk als de ander persoon ervoor openstaat.

Maar ook in de winkel op straat kan je het doen, praat eens met een wild vreemde. Wel altijd elkaar grenzen respecteren en bekijk dan maar eens wat eruit kan komen. Natuurlijk ga je goede en minder goede gesprekken aantreffen. Maar dan moet je ook eens kijken wat die minder goede gesprekken met je doen of gedaan hebben. Want in sociaal contact speelt heel veel gevoel mee en ook je eigen gevoelens.

Sommige mensen gaan via internet opzoek naar sociaal contact. Meestal gebeurd het via een datingsite of dergelijke. Maar weet je zeker dat je communiceert met de persoon die je denkt te zijn. Op zo een manier kan je allerlei profielen gaan invullen, en soms is een man een vrouw of omgekeerd of zijn ze ouder dan ze voordoen. Je kan ze niet zien niet aanvoelen. En dat kan je wel met fase to fase contact. Je voelt ieder woord je ziet het lichaam en de lichaamstaal. Dat toch belangrijk is in een contact, in een gesprek. En dan voel je niet als het via een scherm gaat. 

Mensen vinden elkaar door wat de persoon doet of onderneemt. Vanuit daar legt men contact en soms kan die blijvend zijn tot zelfs een vriendschap dat er uit kan groeien. Omdat je op zo een moment interesse hebt waar je bent of aan het doen bent. Door dat contact komt men sociaal over, omdat je erover praten kan. Dan spreek ik niet dat je telkens dezelfde mening hebt waar je mee bezig bent. Maar er is een loopdraad getrokken. Kijk maar eens rond in een café bij een kaartavond of in een sportclub. Al snel kom je aan de praat en dan juist over dat wat je bezig houd, of waar je mee bezig bent.

Ga buiten leer mensen ken leer contacten leggen zelfs via het werk maar geniet. Dan is het zo leuk dat je dingen kan doen in groep. En je hoeft dan nog niet helemaal zeker te zijn om je in een groep te mengen, als je buiten komt en je bent sociaal kom je in contact.

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

FAMILIEMAALTIJDEN

Waarom familiemaaltijden belangrijk zijn voor tieners

Regelmatig samen eten als gezin is goed voor de mentale gezondheid van jongeren. Het sociaal contact, het gevoel gesteund te worden en de communicatie tijdens familiemaaltijden zorgen ervoor dat tieners beter kunnen omgaan met de verwoestende effecten van cyberpesten. Dat blijkt althans uit nieuw onderzoek.

De Canadese studie, die gepubliceerd werd in het wetenschappelijk tijdschrift JAMA Pediatrics, liet meer dan 20.000 adolescenten een enquête invullen om hun blootstelling aan cyberpesten en traditioneel pestgedrag te meten.

Er werd ook gepeild naar een brede waaier aan mentale problemen, waaronder depressie, angstaanvallen, gebruik van verdovende middelen, automutilatie en zelfmoordneigingen. Daarnaast verzamelden de onderzoekers ook informatie over hoe vaak de tieners samen met hun familie aten.

Communicatie binnen het gezin
Uit de resultaten bleek dat tieners die online gepest werden 2,6 tot 4,5 keer meer kans hadden op emotionele of gedragsproblemen en het gebruik van verdovende middelen dan kinderen die het slachtoffer zijn van traditioneel pestgedrag. En deze problemen kwamen vaker voor bij tieners die minder familiemaaltijden hadden.

Dit suggereert, volgens de onderzoekers, dat contact met de familie en een goede communicatie binnen het gezin een deel van de effecten van cyberpesten kunnen verzachten.

Sociale media
Hoofdauteur van het onderzoek Frank Elgar, een professor aan het departement van Psychiatrie aan de McGill Universiteit in Canada zegt dat het van cruciaal belang is om te zoeken naar manieren om tieners die het slachtoffer zijn van cyberpesten te ondersteunen.

“Veel adolescenten gebruiken sociale media en het is moeilijk voor ouders en leerkrachten om het online pestgedrag of misbruik te controleren. Het is dus belangrijk om de beschermende factoren van jongeren die blootgesteld worden aan cyberpesten te identificeren.”

“Niet vereenvoudigen”
Toch wil hij ook waarschuwen voor het vereenvoudigen van de studie, aangezien familiemaaltijden maar één van de vele manieren zijn om tieners te ondersteunen. “Veel jongeren die niet regelmatig samen eten met het gezin, krijgen misschien op een andere manier steun zoals samen naar school rijden of samen sporten.”

“Praten over hun online leven kan jongeren helpen om te gaan met online intimidatie of pesterijen die anders onopgemerkt voorbij zouden gaan”, aldus professor Elgar.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/575/Gezin/article/detail/2025918/2014/09/02/Waarom-familiemaaltijden-belangrijk-zijn-voor-tieners.dhtml

Eigenlijk zou dat een moment moeten zijn waar heel het gezin samen zit en met elkaar kan praten. Toch zie ik het soms ook anders en dat ook aan de tafel geen familiaal contact is. Personen zitten aan tv pc of zelfs in de stoel dat dochter of zoon aan tafel moet zitten. Waar is het familiaal contact op zo een moment. Ook heel wat gezinnen nemen de maaltijd voor een tv toestel. Zet het uit en maak contact met gezin. Het is juist dat moment dat je samen kan zijn en het hoeft nog geen uren te doen zodat je iets zou missen op tv of pc of noem maar op.
Als ouder heb ik altijd dat moment prachtig gevonden, dat men dan tegen elkaar kon vertellen wat je gedaan had zowel in school als op het werk. En waar soms ook leuke verhalen uit kwamen. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Waarom ook sociale mensen aan eenzaamheid ten prooi vallen

© anp.

Eenzaamheid treft niet noodzakelijk individuen die niet bepaald cool of succesvol zijn. Ook meneertje en mevrouwtje perfect lopen een gigantisch risico op eenzaamheid. En dat is niet zonder gevolgen. Dat schrijft journaliste Anna North in een opiniestuk in The New York Times.

Volgens North is het verleidelijk om eenzaamheid gelijk te stellen met een gevoel van een gemis aan sociale interactie. Het is complexer dan dat meent de journaliste. North verwijst naar ene Robin Marantz Henig die op het journalistiek platform Medium enkele clichés over eenzaamheid aan diggelen slaat.

In zijn artikel op Medium zwaait Henig met een Amerikaanse studie op bachelorstudenten uit Ohio die aantoont dat eenzame mensen niet noodzakelijk ‘raar’ of ‘niet cool’ zijn.  De onderzoekers van de studie concluderen dat “degene die zichzelf als eenzaam bestempelen, over evenveel ‘sociaal kapitaal’, gedefinieerd in termen van fysieke aantrekkelijkheid, lengte, gewicht, socio-economische status en academische genoegdoening, beschikken als leeftijdsgenoten die zich niet eenzaam voelen.”

Vicieuze cirkel
North haalt nog een andere passage van Henigs stuk aan: eenzaamheid zou groeien vanuit een bepaalde psychologie. Henig schrijft dat eenzaamheid inherent is aan “het zich misbegrepen voelen”.

Eenzaamheid moet dus gezien worden in een optiek van selffulfilling prophecy: “Anne begrijpt mij niet, Pieter denkt er het zijne van.” Zo komen eenzame mensen in een vicieuze cirkel terecht. Ze gaan die bedenkelijke overtuigingen nog harder geloven en zo de goede bedoelingen van anderen in de wind slaan. Uiteindelijk gaan ze alle contact verbreken omdat ze zich niet nog meer misbegrepen, nog meer afgescheept willen voelen.

Zelfreflectie onontbeerlijk
North wijst op de niet te verwaarlozen fysieke impact van eenzaamheid. Alles wijst er immers op dat het zich eenzaam voelen het risico op een hoge bloeddruk, slaapproblemen en de ziekte van Alzheimer doet stijgen.

Sterker nog, psychobiologen hebben aangetoond dat eenzaamheid misleidende hormonale signalen kan uitsturen waardoor de moleculen op onze genen verstoord raken en zo een hele rist andere systemen in ons lichaam ontregelen. “Langdurige eenzaamheid maakt je niet alleen ziek, het leidt ook tot de dood”, luidt de onthutsende vaststelling van North.

Een eenduidige remedie om eenzaamheid te bestrijden is er uiteraard niet, maar North haalt in haar artikel wel volgende wijsheid aan: “We beschouwen onze sociale netwerken als evident, maar niets is minder waar: ze zijn fundamenteel voor ons welzijn. De meest belangrijke factor? Op regelmatige tijdstippen reflecteren over ons leven en een empathievolle luisteraar hebben. Het in de ogen kijken van ons negatieve denken en terug de overhand nemen.”

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/11/Psychologie/article/detail/1978911/2014/08/02/Waarom-ook-sociale-mensen-aan-eenzaamheid-ten-prooi-vallen.dhtml

Wij allemaal kunnen in dat gat van eenzaamheid vallen. Het is aan jezelf hoe je ermee omgaat en hoe je contacten legt en blijft behouden. Want je mag nog sociaal aangelegd zijn soms komen dode of stille momenten, hoe ga je daar dan mee om. Durf je die ook te laten komen om er altijd sterker uit te komen en nadien terug te genieten, of zeg je ik bel iemand op en ze momenten maar luisteren of doen wat ik heb vraag. Maar zo werkt het helemaal niet. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Erika Van Tielen: “Doe iets aan burn-outboom”

© photo news.
Erika Van Tielen luidt de alarmbel. In een opiniestuk in De Morgen, dat gretig gedeeld wordt op Facebook, klaagt de presentatrice de heersende werkdruk en het gebrek aan feedback van bovenaf aan. “We werken ons kapot en willen meer dan geld in ruil”, schrijft ze.

“Ik heb tien jaar lang in de media gewerkt en als ik eerlijk ben zou ik daar graag nog (minstens) tien jaar aan toevoegen. Jammer genoeg staat er tussen droom en daad een gigantisch gebrek aan feedback. De feedback die je nodig hebt om het allemaal ‘gebolwerkt’ te krijgen. De feedback waardoor je weer perfect weet waarom je het allemaal doet”, adlus Van Tielen.(…)

“Tevreden werknemers, mensen die zich goed in hun vel voelen, wier arbeid geapprecieerd of op zijn minst geëvalueerd wordt, presteren beter. Of ze nu met hun kop op tv komen of aan de kassa zitten, om maar iets te zeggen. Want de pijnlijke ervaringen van vrienden en kennissen, plus de weinig opbeurende verhalen die recent de pers haalden, sterken mij in de overtuiging dat dezelfde verzuchtingen ook in andere sectoren steeds luider te horen zijn. Wie heeft er tegenwoordig nog een vriendenkring waarin niemand een burn-out gehad heeft?”

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/37/Psycho/article/detail/1720479/2013/10/10/Erika-Van-Tielen-Doe-iets-aan-burn-outboom.dhtml

Bij heel wat mensen ligt de druk heel hoog en moeten maar meer en meer doen. Dit omdat er met minder mensen gewerkt wordt en de andere dubbel moeten werken. Waarin een bedrijf vroeg 500 personen te werk gesteld waren zijn het de huidige dag van vandaag nog maar 400 of minder. Dat maakt mensen kunnen het niet meer aan, en dit komt dan ook ten koste van het sociaal leven. Een werkgever verwacht werk en werknemer een schouderklopje een feed-back. Maar ook dat laat te wensen over, en maakt dat een werknemer tegen zijn zin dingen gaat doen en zelfs fouten gaat maken omdat deze niet meer helemaal zijn aandacht erbij kan houden. Tot op het moment dat het woord burn-out valt. En het eigenlijk te laat is. De energie is op de batterijen zijn op van de persoon. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Huwelijk bestrijdt kanker beter dan chemo

 

© Thinkstock.

 

Voor sommige kankerpatiënten doet de steun van een partner meer om deze mogelijk fatale ziekte te overwinnen dan chemotherapie, ontdekten Amerikaanse vorsers na een grootschalige studie.

Nieuw onderzoek bij 750.000 patiënten aan de universiteit van Harvard toonde aan dat bij de 10 vaakst voorkomende types van kanker getrouwde mensen 20 procent minder kans hebben om te sterven aan deze ziekte. De vorsers ontdekten dat getrouwde mensen vroeger de diagnose kregen, voordat de tumoren zich konden verspreiden en dat ze vaker levensreddende operaties ondergingen.

Bij sommige types, zoals borst- en darmkanker waren de voordelen van getrouwd zijn groter dan het voordeel van chemotherapie. Het effect was ook groter bij mannen dan bij vrouwen. Bij ongetrouwde kankerpatiënten, waaronder ook weduwenaars, ontdekten artsen 17 procent vaker kanker in de metastase, wat betekent dat je uitzaaiingen hebt. Ook liepen ze 53 procent minder kans om de juiste therapie te ontvangen.

Ook familie en vrienden
Professor aan de oncologische afdeling van de universiteit van Harvard Ayal Aizer: “Onze data suggereren dat het huwelijk een grote impact kan hebben op de gezondheid van de kankerpatiënten, dit was het geval bij elk type kanker dat we bestudeerd hebben. We vermoeden dat sociale steun van de partners een van de redenen. Een geliefde vergezeld vaak patiënten bij een ziekenhuisbezoek, ze zorgen ervoor dat ze de aanbevelingen van de artsen begrijpen en dat ze de behandeling helemaal afwerken.”

Professor Paul Nguyen zegt dat deze resultaten singles niet moeten ontmoedigen, het benadrukt wel het belang van een sociaal netwerk waar je kan op terugvallen voor steun, maar familie en vrienden kunnen je even goed helpen. “Je moet deze studie niet zien als een campagne voor het huwelijk. Ik wil wel benadrukken dat als je iemand kent die met deze slopende ziekte kampt, je hen moet helpen alle afspraken met de dokter te halen en hen te steunen tijdens de behandelingen. Dit kan echt een verschil maken op de overlevingskansen van de zieke.”

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/509/Huwelijk/article/detail/1710497/2013/09/24/Huwelijk-bestrijdt-kanker-beter-dan-chemo.dhtml

Het heel belangrijk dat de personen die met de ziekte te maken krijgt ook een goed hulp krijgt van vrienden kennissen en familie. Een Sociaal contact is dan ook goed. Want ook dat doet goed aan het genezingsproces.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Hoe we het contact met andere pendelaars vermijden

Pendelen naar het werk, het is geen pretje. Maar aangezien het voor velen niet anders kan, proberen we er toch het beste van te maken. Dat houdt vooral in: elke vorm van contact met de medepassagiers vermijden. En daar hebben we onze trucjes voor, zo blijkt uit een recente analyse van het pendelgedrag.

Eén daarvan is bijvoorbeeld het zetten van een rugzak op de lege stoel naast jou. Als je dan ook nog eens oogcontact vermijdt met de anderen, dan toon je een mooi voorbeeld van ‘niet-sociaal pendelgedrag’.

Ontwijken
Dat werd gedurende drie jaar geanalyseerd door een groep wetenschappers van de Yale University. Zij stelden vast dat er één duidelijke, maar onuitgesproken, hoofdregel is: als er andere plaatsen beschikbaar zijn, dan ga je niet naast iemand anders zitten. Dat maakt je ‘raar’.

Naarmate de zitjes meer opgevuld raken, is het voor de zittende passagiers tijd om actie te ondernemen. Zo willen ze vermijden dat iemand naast hen komt te zitten. “Tijdens het onderzoek kon ik heel wat verschillende ontwijkmethodes noteren”, bevestigt professor Esther Kim van de Amerikaanse universiteit.
“Er zijn verschillende soorten gedrag om anderen te vermijden: doen alsof je bezig bent, je gsm checken, in je handtas of rugzak rommelen, naast de andere mensen kijken of doen alsof je slaapt”, vertelt Kim. “Soms zetten we ook een bepaald gezicht op dat duidelijk zegt dat we niet gestoord willen worden. Dat staat bekend als de ‘haatblik'”.

Andere methodes zijn: tegen het raam leunen en je benen uitstrekken naar de andere kant, een jas op de vrije zetel leggen om te doen alsof hij bezet is of liegen dat hij bezet is. Ook op het zitje bij het gangpad zitten, terwijl je een koptelefoon opzet en je ogen sluit, is een handig trucje.

Waarom?
Maar waarom doen we dat? “Omdat het eigen comfort de voornaamste bezorgdheid is van de pendelaar, niet de medepassagiers”, legt Kim uit. “Eén persoon zei zelfs dat ik vooral dikke mensen moest vermijden, omdat zij meer zweten en dat er dus meer kans is dat ze stinken.”

Daarnaast wordt het niet-sociale gedrag ook gestimuleerd door veiligheidsoverwegingen, vooral in stations. “Op het strand of in een café vragen we wel eens aan iemand om op onze spullen te letten, maar in een station zouden we dat nooit doen. Dat is veel te gevaarlijk”, meent Kim.

Anoniem
Een andere reden om contact te vermijden is de mogelijk slechte stemming van de pendelaars. We verwachten dat onze medepassagiers geplaagd zijn door vertragingen of andere ongemakken, waardoor ze moe en geïrriteerd zijn.

“Bovendien zijn we het gewoon om op een openbare plaats anoniem te blijven. We leven in een wereld vol vreemdelingen en hebben geen behoefte om hen te leren kennen. En toch is het moeilijk om elkaar te vermijden, zeker als je zo dicht bij elkaar bent als op een trein, bus of tram”, aldus professor Kim.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/648/Emoties-begrijpen/article/detail/1479721/2012/08/02/Hoe-we-het-contact-met-andere-pendelaars-vermijden.dhtml

Zelf neem ik ook het openbaar vervoer om naar het werk te gaan. Als ik dan zie dat bijna alle mensen eigenlijk een uitstraling hebben van laat me. Dan kan ik best begrijpen dat heel wat mensen geen contact zoeken met andere pendelaars. Zelf heb ik het ooit geprobeerd om op een morgen tegen iedereen een goedemorgen te zeggen, de blikken die ik te zien kreeg mensen je wilt het niet weten.
Mensen hebben zo een angst om contact te maken en sluiten zich dan ook helemaal af. Dat gaat al met kleine dingen, het zitje naast de persoon een tas opzetten of vermijden van aanraking of oogcontact. En ja mensen probeer het maar eens om zelf niemand aan te raken. Dat is al een grote opgave. En als je het dan doet en je vergeet even sorry te zeggen kan het tot zware discussies leiden. Zelf hou ik er al eens van om een praatje te maken, maar meestal voel ik al snel aan dat het niet gewest is.

Mensen hoe is jullie ervaring met sociaal contacten?
Dan hoeft het niet alleen bij pendelen te blijven maar in het algemeen een café in een winkel.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden
http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Nadia wandelt

Wandelblog

We Love Me Now

Very OK Person! Connect with me; lovemeanonymous5@gmail.com Instagram: _l.o.v.e.me

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Umjetnost, zdravlje, civilizacije, fotografije, priroda, knjige, recepti, itd.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen met nonkel Juul en consoorten.

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

Theo-Herbots-Freelance-Journalist-Fotograaf

Gedachten over Levensstijl en Gezondheid. Een gezondheid 😀 en Fotografie💥-Blog 💌Speciaal voor U ✅, Samen met U ✅, Samen door U ✅💚

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Ruelha

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Ontmanteld en Ontwricht

Blog door Chana Van Ryzeghem

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

ruhumayolculuk 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry malamakerij

Mala's magie

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

Leven met Myalgische Encefalomyelitis

𝙽𝚘𝚝 𝚊𝚕𝚕 𝚝𝚑𝚘𝚜𝚎 𝚠𝚑𝚘 𝚠𝚊𝚗𝚍𝚎𝚛 𝚊𝚛𝚎 𝚕𝚘𝚜𝚝

%d bloggers liken dit: