Tag Archive: psychologie


Kijk eens in mijn ogen … wetenschappers ontdekken waarom oogcontact belangrijk is voor een goed gesprek

Ogen, Wenkbrauwen, Staren, Observeren, Op Zoek

Een gesprekspartner die je indringend blijft aanstaren, da’s gewoon ongemakkelijk. Iemand die je blik constant ontwijkt idem dito. Het staat dus vast: oogcontact is immens bepalend voor een conversatie. Wetenschappers achterhalen nu hoe dat werkt. 

Oogcontact is een must voor een vlotte babbel. Dat beweert Sophie Wohltjen, een masterstudent aan de Dartmouth College in Hanover, in de Verenigde Staten. “Het is echt een krachtige tool”, zegt de jonge neuropsychologe. Volgens haar helpt het onder meer om een conversatie gaande te houden en vervelende stiltes te vermijden.
Die uitspraak baseert Wohltjen op een experiment met een kleine honderdtal studenten. Die jongeren moesten per twee aan tafel gaan zitten en een gesprek voeren, over koetjes en kalfjes, want ze kenden elkaar niet. Ondertussen moesten ze een bijzondere ‘eye tracking’-bril dragen, die hun oogbewegingen nauwkeurig analyseerde. Achteraf werden de proefpersonen ook nog bevraagd over het gesprek: verliep het stroef of eerder vlotjes?

Synchroon kijken

Wohltjen en haar collega-neuropsychologen ontdekten dat de pupillen van de gesprekspartners met elkaar synchroniseerden. Als ze aandachtig, enthousiast of nogal verwoed spreken, verwijden de pupillen van beide sprekers zich, tot het moment dat er oogcontact plaatsvindt. Als het oogcontact daarna verbroken wordt, verkleinen de pupillen opnieuw en krijgen de sprekers een momentje om terug te schakelen en hun gedachten op een rijtje te zetten. De bevindingen werden gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences.
“In het verleden werd altijd gedacht dat oogcontact leidt tot een synchroon, vlot gesprek”, zegt Thalia Wheatley, professor neuropsychologie aan Dartmouth. “Maar het is dus niet zo simpel. Blijkbaar maken we pas oogcontact als we al in sync zijn, en dat oogcontact maakt het makkelijker om een stapje terug te zetten. Het is een opstapje om weer even weg te kijken, zodat je tijd hebt om nieuwe gedachten te vormen, en weet wat je vervolgens kunt zeggen.” 
Met andere woorden is onze pupilgrootte dus een stiekem signaal van ons lichaam, waarmee je je gesprekspartner aangeeft wanneer het tijd is om in elkaars ogen te kijken en daarna om je blik weer af te wenden. Hoe vaker dat gebeurt, des te levendiger en aangenamer het gesprek. Dat besluiten de wetenschappers én de proefpersonen. 

BRON: https://www.hln.be/psycho/kijk-eens-in-mijn-ogen-wetenschappers-ontdekken-waarom-oogcontact-belangrijk-is-voor-een-goed-gesprek~ad8a0366/

In een gesprek is oogcontact vaak belangrijk. Toch mag men niet vergeten dat niet iedereen er tegen kan. Mensen met autisme kan je beter niet continue in de ogen kijken bij een gesprek.
Men leert dan beter om je ogen te richten op de mond of de keel van de persoon. Of juist naast de persoon wegkijken. Dat kan helpen om de andere een beter gevoel te geven. Ook bij een gesprek met een ander sekse. Kan het soms beter zijn om je ogen elders op te richten. Mannen en nee niet op de borsten. Met net zoals ik hier boven geschreven heb. Het gesprek dan men voert en de woorden die gezegd worden en men houd oogcontact dan kan je veel aanvoelen. Want de ogen zijn de ziel van de persoon. En de woorden zullen dan ook via de ogen voelbaar zijn. Daarom zeggen zo ook vaak “ogen vertellen vaak meer dan woorden”. Of “ogen spreken de waarheid”.

Portret, Vrouw, Mooi, Jong, Menselijk, Persoon, Gezicht

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Harvard studie over 75 jaar onthult wat mannen nodig hebben voor een gelukkig leven.

Balanceren, Stoel, Mens, Mode, Model, Evenwicht

Speciaal voor mannen, wat maakt hun leven gelukkig? Wat heeft een man nodig om op lange termijn vrede en vreugde te kunnen ervaren? Dit is een vraag die met name door mannen slechts mondjesmaat kan worden beantwoord, aangezien zelfonderzoek en het leren kennen van hun ware innerlijke ik nauwelijks wordt gestimuleerd. Dus blijft het tasten in het onbekende.
Een studie van de Harvard Universiteit zou dit schemergebied kunnen veranderen. 75 jaar onderzoek op 268 mannelijke studenten kan mogelijk een licht laten schijnen op hetgeen mannen belangrijk vinden voor een vreugdevol leven.

Het onderzoek.

Heeft u de film ‘The Tree of Life’ gezien? Deze film volgt het begin, de ontwikkeling en het einde van het leven van de personages. Dit scenario lijkt veel op de studie van het onderzoeksteam, dat eveneens op geregelde tijdstippen gedurende het leven van de deelnemers de stand van zaken bijwerkte, zelfs al waren ze de 90 gepasseerd.
George Vaillant, de Harvard psychiater die de studie van 1972 tot 2004 begeleidde, schreef een boek over het onderzoek en zijn bevindingen, waarin hij onder meer beschrijft hoe belangrijk onze jeugd is, wat we als waardevol ervaren als we ouder worden, de invloed van geld op het leven.
Uiteraard kende dit onderzoek enkele beperkingen vanwege het ontbreken van vrouwen, zodat het moeilijk te zeggen is hoe de binnen dit kader beschreven kenmerken op vrouwen van toepassing zouden kunnen zijn.

Relaties zijn het allerbelangrijkste.

Volgens Vaillant is de belangrijkste uitkomst van het onderzoek wellicht conclusie dat voor een man relaties het allerbelangrijkste zijn als we spreken over het vinden van vreugde in het leven.
Ongeacht carrière, lichamelijke gezondheid, geld, macht en zo voort, was het volkomen duidelijk dat alle aan het onderzoek deelnemende mannen zonder liefdevolle en ondersteunende relaties niet blij waren.
Contact maken met anderen en het opbouwen van alle soorten relaties is de sleutel. Dit onderzoek draagt tevens bij aan de bevestiging van conclusies uit andere studies, dat sociaal contact maken met anderen en het hebben van een ondersteunend netwerk van groot belang is voor een lange levensduur en een ontspannen levensstijl.

“Vreugde verbindt… Hoe meer relaties u kunt aanknopen in verschillende sociale kringen, hoe beter.” – George Vaillant.

Ook Liefde is belangrijk.

Onlosmakelijk verbonden met relaties is elkaar liefdevol behandelen en de liefde niet opzij duwen wanneer het gaat om uitdagingen in de liefde.
Hoewel liefde vanzelfsprekend een belangrijke plezierbrenger in ons leven zou moeten zijn, aangezien we in de kern liefhebbende wezens zijn, wordt het belang van liefde door velen niet volledig erkend.
Vaillant stelt dat er twee pijlers van geluk zijn: “Eén is de liefde…  De ander is het vinden van een levenshouding die de liefde niet wegduwt.”

Carrière, geld en macht.

Het Grant Onderzoek bevestigde veel eerdere conclusies van anderen, dat geld en macht niet samenhangen met een gelukkig leven of je gelukkiger voelen. Hoewel sommigen daar een tijdelijk geluk in vinden, neigt men naar een constante jacht op meer, om uiteindelijk in het totale plaatje van het leven het belang van geld en macht aanzienlijk te zien verminderen.
“We ontdekten dat een tevreden gevoel eind 70’er jaren zelfs niet suggestief in verband werd gebracht met sociale afkomst of met het inkomen van de man. Om in termen van prestaties te spreken, het belangrijkste is dat u tevreden bent met uw werk.”
Op het gebied van carrière maken kwam uit het onderzoek naar voren dat iemands verbondenheid met zijn werk, in tegenstelling tot het werk simpelweg uitvoeren voor financieel gewin, een grote rol speelt bij het ervaren van vreugde.
Degenen die het traditionele idee van succes najoegen, het vergaren van rijkdom en het hebben van een ‘goede baan’, deden niet wat ze het liefste deden en vonden weinig vreugde in hun werk in vergelijking tot hen die simpelweg deden wat ze leuk vonden en waartoe ze zich voelden aangetrokken.

“Conclusie van het onderzoek, niet in medische maar in psychologische zin: alles draait om verbondenheid.”

Het perspectief van uitdagingen aangaan = Vreugde!

Vaillant verwoordt het op een komisch botte manier: “Het vermogen om van lood goud te maken.”
Het gaat hier om te leren navigeren door de zee van uitdagingen in het leven, het eenzijdige hokjesdenken achter je te laten en je hart te openen voor het geheel. Dan komt alles neer op verbinding.
Als we onze uitdagingen zien als kansen om te groeien en onze horizon te verbreden, dan kunnen we die met opgeheven hoofd doorleven en ervaren.
Zien we onszelf als slachtoffers die alles opkroppen en uitdagingen niet uitspreken of met anderen delen, dan verliezen we het contact met het ondersteunende sociale netwerk om ons heen.
Door het ontbreken van uitdagingen leren we onszelf niet goed kennen en groeien we niet. Uiteindelijk blijven we achter met een leeg gevoel vanwege het ontbreken van ervaring met het verwerken van moeilijke emoties.

De relatie met moeder.

Uiteindelijk werd een andere – al vaker naar voren gebrachte – theorie ontdekt, die betrekking heeft op de relatie van een man met zijn ouders tijdens zijn jeugd.
www.businessinsider.com schrijft: “Mannen die tijdens hun jeugd een ‘warme’ band met hun moeder hadden, verdienden $ 87.000 meer per jaar dan mannen met een minder zorgzame moeder. Mannen die geen leuke kindertijd met hun moeders hadden ervaren, liepen op latere leeftijd een groter risico dementie te ontwikkelen. Later in hun werkzame leven werden de relaties met moeders – niet hun vaders – in hun kindertijd in verband gebracht met de effecten op het werk. Anderzijds resulteerden ‘warme’ relaties met vaders tijdens de jeugd in een lager percentage gevallen van angst bij volwassenen, meer vakantiepret en een verhoogd gevoel van ‘tevreden met het leven’ op 75-jarige leeftijd, terwijl de warmte van de relatie met moeder gedurende de kindertijd nauwelijks van invloed was op het tevreden gevoel op die leeftijd.
Hoewel een kindertijd met goede ouderlijke verbondenheid duidelijk voordelen heeft, illustreren deze bevindingen het belang van ervaringen die een mens tijdens zijn de meest invloedrijke jaren van zijn jeugd opdoet.
Aan dit gegeven wordt ook de idee ontleend, dat een kind als een koning onderwijzen (en/of behandelen) eigenlijk erg beperkend is, soms schadelijk zelfs, afhankelijk van de druk die wordt gelegd op het belang van iemands ontwikkeling en succes. Vooral als je kijkt naar het kwalitatief gebrekkige onderwijs vandaag de dag.

Tot slot…

Enkele zeer interessante resultaten, gezien het feit dat de totale menselijke verbondenheid, relaties en ‘gratis’ ervaringen het meeste plezier in het leven scheppen.

Je vraagt je af waarom we eigenlijk zo driftig materieel bezit najagen en maar hardnekkig blijven geloven in de idee dat je daar blij van wordt.

Het schijnt dat nog steeds het verlangen van het ego bepaalt welke beslissingen we dagelijks als mens nemen, terwijl ware voldoening toch ècht buiten onze egoïstische hebberigheid ligt.

Ik geloof dat we onomkeerbaar afstevenen op een tijd waarin ruimte is voor het diepe innerlijke verlangen naar ontdekken, weten en ervaren van ware vreugde en vrede, ongeacht wat er om ons heen op materieel niveau gebeurt.

We gaan steeds meer en meer op zoek naar antwoorden binnen dat kader en slaan andere wegen in die ons wegvoeren van externe materialistische verlangens als zijnde de bron van onze levensblijheid.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/harvard-studie-75-jaar-onthult-mannen-nodig-gelukkig-leven/

Als je die vraag zou stellen aan 100 mannen dan ga je toch lang moeten wachten op een antwoord. Mannen denken op een moment aan een ding voortplanting en dan het tweede een goed leven. Maar een goed leven hoort bij een gelukkig leven. Een liefde een relatie een goed inkomen. Maar soms maakt dat niet gelukkig. Maar blijf je in dat stukje hangen door angst. Mannen willen vaak laten zien dat ze het sterkste geslacht zijn. Spijtig genoeg is dat niet nodig. Ook mannen mogen hun emoties hun pijnen tonen en te kennen geven. Dat maakt het leven pas gelukkig. Net zoals uitkomen voor je geaardheid je geloof. Want nu durven heel wat mannen niet zeggen dat ze naar Yoga gaan of noem maar op. Nee het moet meer extreem zijn. Een man moet zich kunnen verdedigen met sterk zijn. Nee een man moet zichzelf blijven. Dan pas leef je vanuit wijsheid. Dan pas leef je jouw pad.
Nee een man moet niet alleen denken aan presteren in alle vormen.
Nee een man moet niet denken de sterkste te moeten zijn.
Nee een man moet niet hard voor zichzelf zijn.
Een man mag ook tranen laten zien.
Een man mag ook emoties tonen.

Mens, Gek, Expressie, Grappig, Vreemd, Eigenaardig

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Vier misverstanden over de (positieve) mindset

Manier Van Denken, Hersenstormen, Tablet, Vrouw, Sofa

Waarom lukt het anderen wel en jou niet?
Waarom voel jij je rot en hebben anderen nergens last van?
Waarom lukt het jou niet om je dromen waar te maken en je doelen te behalen?
Je mindset is enorm belangrijk, daar zijn we inmiddels wel achter. Maar wat je daar dan precies mee moet, is soms nog wat onduidelijk.
We leven in een maatschappij waarin nogal wat misverstanden zijn over mindset, gedrag en wat goed voor je is. Nu heeft iedereen daar natuurlijk zo zijn eigen visie op, en ik wil mijn visie graag met je delen.

Je moet positief denken

De trend is tegenwoordig dat je altijd positief moet zijn. Je moet omdenken, het mooie zien van elke rotsituatie. Je zo snel mogelijk over tegenslag heen zetten. Een positieve mindset is wat je moet hebben.
De positiviteitgoeroes en mindsetcoaches schieten als paddenstoelen uit de grond. Als je overal het positieve van kan inzien, dan is geluk en succes gegarandeerd… Toch?!
Niet helemaal, want soms is het leven gewoon echt even kut. Dan baal je flink, dan ben je in en in verdrietig, heel erg boos of bang. En dat is helemaal oké! Die gevoelens mogen er ook  zijn.
Het wegstoppen van ‘negatieve’ emoties zoals boosheid, angst en verdriet zorgt voor heel veel (mentale) gezondheidsproblemen. Het is dus minstens zo belangrijk om te leren ruimte te maken voor je ‘negatieve’ emoties, maar je hoeft er niet in te blijven hangen of erin te verdrinken.
Een positieve mindset is belangrijk, maar wanneer je deze gaat gebruiken om de minder fijne gevoelens te onderdrukken, kan het op de lange termijn schadelijk zijn.
Het gaat dus allemaal om de balans. Zoals dat met vrijwel alles in het leven het geval is.

Je moet meer geven dan nemen

Want als je maar genoeg geeft, dan komt het vanzelf naar je terug. Toch?
Ja, en toen zat je met een burn-out op de bank. Omdat je maar bleef geven, niet kan ontvangen en niet helder hebt waar jouw grenzen nu eigenlijk liggen.
Grenzen aangeven, voor jezelf zorgen… het is niet egoïstisch. Het is heel hard nodig om gezond te blijven en om in je kracht te blijven staan. De regel in het vliegtuig – eerst je eigen zuurstofmasker en dan pas die voor je kinderen – is er niet voor niets. Als jij niet voor jezelf zorgt, dan kun je er veel minder goed voor anderen zijn. Het is van groot belang voor jouw (mentale) gezondheid dat je weet waar jouw grenzen liggen, dat je weet hoe jij in balans blijft. En dat je daarnaar handelt. Ook hier geldt dus weer: geven en nemen moeten in balans zijn.

Als ik het niet alleen kan, dan ben ik niet sterk genoeg

Om hulp vragen wordt gezien als een teken van zwakte. Als opgeven of falen. Als je het allemaal alleen kan, dan ben je sterk en succesvol. Dat is waar je naar streeft.
Maar mensen zijn van oorsprong sociale wezens. Wij zijn niet gemaakt om alles alleen te doen. Dat is tegen onze natuur.
Sterker nog, waarschijnlijk vind jij het heel fijn om een ander te helpen. Dat geeft voldoening. Dat je er kan zijn voor de ander. Dat de ander zijn of haar dankbaarheid uit omdat jij er voor hem of haar bent. De band tussen jullie groeit daardoor. Je voelt je verbonden en dichter bij elkaar.
Maar waarom gun je het een ander dan niet om hetzelfde voor jou te mogen doen? Om iets voor jou te betekenen, om die voldoening te kunnen voelen nadat ze jou geholpen hebben. Om die verbinding met jou te voelen en jullie band te laten groeien en verdiepen.
Beetje krom eigenlijk als je er zo naar kijkt. En ook best wel zonde. Want die verbinding en die diepere band met de ander, dat is wél wat je wilt. Maar waarom heb je dan het idee dat om hulp vragen of hulp aannemen zwak is? Je doet er jezelf en de ander een enorm plezier mee.
Daar is niets zwaks aan toch? Dat is juist iets heel moois.

Overal is een pilletje of een pleister voor

We leven in een maakbare wereld. Als je niet gelukkig bent, dan heb je vast iets verkeerd gedaan of niet hard genoeg gewerkt, denken we. Dus aan de ene kant zijn we enorm streng voor onszelf en dragen we de verantwoordelijkheid en de last van de wereld op onze schouders.
Maar aan de andere kant… zodra we ziek worden of ons rot voelen, dan gaan we naar de buitenwereld wijzen. Dan is het de schuld van de maatschappij, van die persoon die jou iets heeft aangedaan of van je familiesysteem. We schieten in de slachtofferrol of we gaan heel hard op zoek naar oplossingen in de buitenwereld. Een pilletje, een behandeling, symptoombestrijding. Als we er maar zo snel mogelijk weer vanaf zijn.
Maar wat we echt nodig hebben is: verantwoordelijkheid durven nemen. Eerlijk naar jezelf durven kijken. Op onderzoek uit durven gaan, zonder oordeel. Waarom voel ik mij zo? Wat wordt er in mij geraakt? Waar komt dat vandaan? Welke oude pijn heb ik nog te helen in mijzelf?
Als iemand een opmerking maakt over dat jij te dik bent, dan doet dat alleen pijn als jij diep vanbinnen onzeker bent over je lichaam of zelf al de overtuiging hebt dat er wel wat kilo’s af mogen. Als jij volledig happy zou zijn met je lichaam, dan komt zo’n opmerking helemaal niet binnen. Alles waardoor jij geraakt wordt vanuit de buitenwereld is dus een spiegel naar jouw binnenwereld.

En hoe verander je die mindset dan?

De eerste stap is je bewust worden van je huidige situatie. Wat zijn jouw belemmerende gedachten of overtuigingen? Waar liggen jouw valkuilen? Waar kan het in jouw geval anders/beter? Wees nieuwsgierig naar jezelf, zonder oordeel, gewoon observeren en onderzoeken.
Dit kan best lastig zijn omdat het voor jou zo normaal is dat het je niet meer opvalt. Dat zijn blinde vlekken, die heeft iedereen. Het kan daarom helpen om een coach in te schakelen om je bewust te worden van je (denk)patronen, je mindset. Ik heb zelf ook eerst van alles zelf geprobeerd omdat ik vond dat ik het alleen moest kunnen, dat hulp vragen zwak was. Ik had heel Google uitgeplozen, tig boeken gelezen, oefeningen gedaan die ik tijdens mijn zoektocht vond, geprobeerd te mediteren, visualiseren, affirmaties, schrijfoefeningen etc., maar het lukte me niet.
Pas toen ik hulp vroeg en een spiegel voorgehouden kreeg, kwam ik in een stroomversnelling. Toen begreep ik pas echt waarom het eerder maar niet lukte en waar het mis ging. Ik was zo druk met alle tools terwijl mijn basis nog niet gelegd was. Met hagel om me heen aan het schieten in de hoop dat ik iets zou raken. Maar wat ik nodig had was naar binnen keren, naar mezelf kijken, helderheid scheppen over waar ik stond, over mijn doel en wat ik moest doen om dat doel te raken. Je kunt ook geen huis bouwen met alleen gereedschap, zonder plan, locatie of fundering. Je moet beginnen bij de basis van het probleem, niet bij de oplossing.
Vervolgens als je jouw huidige situatie en je doel helder hebt kun je besluiten dat je ermee aan de slag wilt. Wat voor jou werkt, is persoonlijk en een kwestie van uitproberen (ook hier kan een coach je goed bij helpen). Maar besef wel dat een mindset die je al je leven lang hebt niet verandert in een dag. Daar zul je elke dag aan moeten werken. Dat zal gaan met vallen en opstaan. En als jij het opgeeft bij de eerste keer dat je valt, dan kun je er beter niet aan beginnen. Want vallen zúl je, dat is onderdeel van het proces. Gun jezelf een leerproces, gun jezelf oefenruimte en geef jezelf de tijd om te mogen leren en experimenteren.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/vier-misverstanden-over-de-positieve-mindset/

Allemaal denken we soms dat we positief moeten zijn en blijven. Dat we maar altijd ja moeten zeggen en meewerken met wat anderen bezig zijn. Of klaarstaan voor onderen. Nee we hebben ons eigen leven en we mogen nee zeggen. Dat is voor jezelf positief zijn. Dat is naar jezelf kijken en je grens aangeven. Wij mensen denken maar steeds dat we positief moeten zijn. Dat we nooit onze negatieve kant mogen laten tonen en horen. Jawel juist door die ook te tonen te laten horen spreek je vanuit jezelf. Laat je niet leiden of doe je niet mee aan bepaalde verplichtingen. Leer opkomen voor jezelf. Leer anders te kijken naar jezelf. Leer jezelf in een positief daglicht te zetten.

Opgewonden, Persoon, Vrolijk, Jong, Vrouw, Vreugde

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Hoe schrijven je lichamelijke en geestelijke gezondheid kan verbeteren

GIPHY

Schrijven kan een emotioneel bevredigende manier zijn om opgebouwde stress en verdriet los te laten. Het is goed om stressvolle emotionele impulsen te beheersen en er over te schrijven, want het dient geen doel als we ze binnen houden. Sporten of praten over hoe je je voelt met mensen waar je van houdt kan helpen in dit opzicht, maar je zou jezelf in een situatie kunnen bevinden waarin je misschien geen stem hebt om gehoord te worden, of er de voorkeur aan geeft om hoe je je voelt voor jezelf te houden, maar wél nog steeds een manier nodig hebben om je emoties los te laten. Dit is 1 van de voordelen van schrijven.
Schrijven helpt je in een staat van “flow” te komen (in dit geval het stromen van je gedachten, red.), waarin je alle opgebouwde emoties uit je hart en geest op papier kunt laten vloeien. Als je levendig en eerlijk over je ervaringen en over hoe je je voelt schrijft, zal er tijdens de loop van je leven geleidelijk een verzameling van emotionele ervaringen worden vastgelegd. Terugkijkend naar je “dagboek”, zul je in staat zijn patronen te zien in hoe bepaalde emotionele conflicten (zijn) ontstaan, geven ze je inzicht in de bron en oorzaak van je (niet) functioneren en de omgeving waar je jezelf aan blootstelt en die soms maakt dat die conflicten toenemen. Je zult in staat zijn een betere beslissing te nemen over het feit of behaalde gedragspatronen je dienen of niet, net zoals je beter zult kunnen bepalen welke personen en zaken deze problemen in je leven veroorzaken.
Ik noem het vastleggen van dit proces een “wijsheidsdagboek”, want terugkijkend op wat je geschreven hebt, zul je een grondiger begrip en waardering hebben voor degene die je bent geworden als resultaat van je zwoegen en de tegenslagen uit je verleden. Dit dagboek zal het geleidelijk sterker worden van je geest en het evolutionaire proces van wie je bent geworden vastleggen.
Dit zal echter alleen werken als je eerlijk over jezelf bent en je eerlijk schrijft over datgene wat heeft bijgedragen aan de scenario’s die je een bepaald gevoel hebben gegeven. Je fouten zijn allen een onderdeel van het proces een betere persoon te worden, dus het is belangrijk de fouten en de algemene lessen die je daaruit hebt getrokken vast te leggen. Dit is een zeer persoonlijke verslaglegging van jouw reis, dus als je bezorgd bent dat anderen dit verslag zouden kunnen vinden en lezen, kun je het schrijven op een manier die alleen jíj kunt begrijpen, met het gebruik van metaforen en taal die vaag op anderen overkomt, maar glashelder de herinneringen in jouzelf zullen triggeren.

De voordelen van schrijven voor je lichamelijke- en geestelijke gezondheid

Je lichamelijke- en geestelijke gezondheid heeft baat bij dit schrijven, inclusief het feit dat op de lange termijn er vermindering in stressniveaus en vermindering van de symptomen van depressie(s) kunnen zijn. Een studie uit 2005 over de emotionele en fysieke voordelen voor de gezondheid van expressief schrijven concludeerde dat slechts 15 tot 20 minuten schrijven per dag genoeg was om een verschil te maken in het algehele stressniveaus van de deelnemers.
Als gevolg van het schrijven over traumatische, emotionele- en stressvolle gebeurtenissen werd het minder waarschijnlijk dat deelnemers ziek werden en/of een trauma zouden krijgen. Daarnaast werd minder tijd in het ziekenhuis doorgebracht en dat ging weer samen met een daling in de bloeddruk en leverfuncties van de deelnemers.
Opmerkelijk is dat een andere studie suggereert dat schrijven kan helpen fysieke wonden sneller te laten genezen. In 2013 hebben onderzoekers uit Nieuw Zeeland het herstel van wonden van medisch noodzakelijke biopsies op 49 gezonde volwassenen gevolgd. Gedurende 3 dagen schreven de deelnemers 20 minuten per dag over zaken die hen van streek maakten of over hun dagelijkse activiteiten. 2 weken nadat alle proefpersonen een biopsie van de arm hadden gehad (de onderzoekers wilden zo lang wachten, om er zeker van te zijn dat alle negatieve gevoelens waren gegaan die wellicht als eerste zouden zijn opgekomen door de herinnering aan (eerdere) schokkende gebeurtenissen), werd vervolgens gedurende 21 dagen de genezing van de wonden bijgehouden. 11 dagen na de ingreep was 76 % van degenen die er voor hadden gekozen te gaan schrijven geheel genezen, terwijl 58% van de controlegroep nog niet hersteld was. De studie concludeerde dat schrijven over schrijnende zaken de deelnemers hielp om vrede te hebben met de gebeurtenissen en daardoor de (geestelijke, red.) nood verminderde.
Mensen die lijden aan een langdurige ziekte kunnen veel voordeel hebben bij schrijven. Studies hebben onthuld dat mensen die lijden aan astma minder aanvallen krijgen als zij een dagboek bijhouden waarin ze schrijven hoe ze zich voelen dan mensen die dat niet doen. Van AIDS patiënten die schrijven is bewezen dat zij hogere aantallen T-cellen hebben, omdat ze onder minder stress gebukt gaan. Kankerpatiënten die schrijven worden minder beïnvloed door stress en depressie en hebben een betere kwaliteit van leven omdat ze optimistischer zijn.
James W. Pennebaker leidt al een aantal jaren het onderzoek naar “het genezende karakter en de voordelen van schrijven” aan de Universiteit van Texas in Austin.

“Als mensen de kans krijgen te schrijven over emotionele zaken, ervaren ze vaak verbeterende gezondheid. Ze gaan minder naar de dokter. Er zijn veranderingen in het immuunsysteem”.

Pennebaker suggereert dat het expressief schrijven het je mogelijk maakt om een stap terug te doen en objectiever je leven te kunnen analyseren. In plaats van je op een ongezonde manier te laten obsederen door een ingrijpende gebeurtenis, kun je je beter op je toekomst focussen. Je toekomst tegemoetzien met minder angst over die toekomst reduceert stress, het verwijdert de blokkade die je tegenhoudt om gelukkiger te zijn.
Het lijkt wel of schrijven verwant is aan het doen van oefeningen, gezond eten en genoeg slaap krijgen. Ons emotioneel welbevinden is nét zo belangrijk als ons fysieke welbevinden en schrijven is een geweldige manier om onszelf emotioneel fit te houden. Gedachten en emoties zijn als kleine levensvormen in ons lichaam. Ze willen zo lang mogelijk in leven blijven en de boel regeren. Terwijl we schrijven, halen we deze gedachten en emoties uit ons lichaam en zetten ze in een, wat ik nu maar even “dierentuin” noem. Onze dagboeken zijn de dierentuinen van onze ervaringen, die ons maken tot wie we zijn.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/hoe-schrijven-je-lichamelijke-en-geestelijke-gezondheid-kan-verbeteren/

Schrijven werkt helend. Het laat soms emoties los maar ook herinneringen. Ook is schrijven een vorm van communicatie met jezelf. Door te schrijven krijgt men soms ook bepaalde inzichten. Dat dan weer goed voor jezelf is. Het kan dan ook helend werken om ook eens een brief naar jezelf te schrijven. Of zelfs naar je jongere ik. Om te kijken hoe je nu al in het leven staat en wat je bereikt hebt. Het leven bestaat het meeste uit woorden. En vroeger schreven we nog met pen en papier nu gaat het vaak digitaal.
Sta je soms voor iets speciaals in het leven kan het nuttig zijn om het op te schrijven. De voor en de nadelen ervan te schrijven. Zodat je voor jezelf op een moment tot inzichten komt. Daarom kan schrijven helend werken.

Notebook, Notities, Pen, Schriftelijk, Dagboek, Papier

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Milder voor onszelf en minder make-up: lees hier alle feiten en cijfers van onze grote zelfbeeldenquête bij meer dan 3.500 vrouwen

giphy

Spiegel, spiegel aan de wand. Hoe staat het met het zelfbeeld in ons land? Een jaar na de intrede van corona maakt een enquête op nina.be en goedgevoel.be de balans: heeft het vele thuiswerken een impact gehad op wat we aantrekken? Hebben mondmaskers beïnvloed wat we smeren? En vooral: heeft de lockdown veranderd hoe we naar onszelf kijken? “We focusten meer op wat we zélf voelden. Dat maakt dat je tevredener wordt over je uiterlijk.”

Beautyredactrice Sophie: “Onlangs vond ik mijn favoriete lipstick terug tijdens mijn dagelijkse ‘vis-de-kattenspeeltjes-vanonder-de-zetel’moment. Plots zag ik naast de gebruikelijke buit van een stuk of drie balletjes, een verloren ­gewaande lijmstift en een jaarvoorraad aan schuivertjes blinken onder de zetel. Een glanzende, gouden huls met daarin een oudroze kleurtje dat werkelijk o-ver-al bij gaat. Een wonderbaarlijk moment. Niet omdat ik ’m zo ­gemist had. Wel omdat ik niet eens doorhad dat ik het ding überhaupt kwijt was. Hetzelfde geldt voor mijn foundation, blush en oogschaduw. Niet dat ze allemaal onder de zetel liggen, maar ik heb ze de voorbije maanden amper aangeraakt. En ik ben lang niet de enige.”

Meer dan 3.500 vrouwen vulden onze grote zelfbeeldenquête in en maar liefst 60 procent onder hen zegt minder make-up te gebruiken. 

Verrassend? Niet echt, vindt Liesbeth Woertman, hoogleraar psychologie en auteur van het boek ‘Psychologie van het uiterlijk’. “We hebben een jaar thuiswerken achter de rug. Een jaar waarin we minder bezig waren met ons sociale zelf. Want wij, mensen, zijn sociale dieren: we dénken dat we rationele en autonome keuzes maken, maar de werkelijkheid ligt anders. Zeg nu zelf: als je moederziel alleen op een onbewoond eiland zou wonen, zou je dan nog je haar föhnen? Make-up aanbrengen? Diep vanbinnen zijn we ons totaal niet bewust van het enorme aantal dingen dat we doen louter omdat het van ons verwacht wordt. Dat is iets waar we pas door de pandemie achter komen. Plots valt het kwartje dat al die gewoontes die er al jaren ingesleten zijn – zoals een aparte garderobe, jezelf opmaken zodra je het huis verlaat – best apart zijn.”

Van minder naar milder

Minder make-uppen? Makkelijk zat wanneer je thuiswerkt en buiten kan schuilen achter een mondmasker. Maar nee hoor. Zelfs nu we weer gezellig terrassen, tafelen en mondmaskervrij keuvelen, zet de trend zich door. Niet onverwacht, aldus de psychologe. “We zitten al meer dan veertien maanden thuis. In die tijd kan je een werkelijke ­gedragsverandering verwezenlijken. In feite hebben we onszelf een nieuwe gewoonte aangeleerd.”

Al heeft het feit dat we liever zijn geworden voor onszelf er wellicht ook iets mee te maken. Bijna één derde van de vrouwen zegt met meer mildheid in de spiegel (of zoomcamera) te kijken. Liesbeth Woertman: “Onze prioriteiten veranderden. De pandemie heeft ons van ons voetstuk der onsterfelijkheid gestoten. We hadden het idee dat we allemaal tot in de eeuwigheid prachtig konden blijven. Daar hadden we met fillers en botox ook de middelen voor. Alles was mogelijk, als je maar je best deed. 

En toen kwam ineens een gemeen virus dat alles onderuithaalde. Dat ons leerde dat we wél kwetsbaar zijn. Dat andere dingen – zoals een goede gezondheid ­belangrijker zijn.” Daarnaast hebben we het leven meer van binnenuit ervaren, vervolgt de professor.

De wereld ging op slot. Restaurants sloten de deuren, tooghangen werd een privilege voor wie thuis een keukeneiland had. Ons sociale zelf verdween samen met alle make-up en geklede outfits in een vergeten hoekje. “In plaats van onszelf continu van buitenaf te beoordelen, ­focusten we meer op wat we zélf voelden, binnenin. Dat maakt dat je tevredener wordt over je uiterlijk.” Maar boven alles hebben we leren appreciëren wie we zijn zónder alle opsmuk.
“Ooit was make-up iets voor een bijzondere gelegenheid. Nu droegen we het zelfs als we een brood gingen kopen bij de bakker”, lacht Woertman. “Daardoor was ons opgemaakte gezicht ook het meest vertrouwd – dat zagen we het vaakst – terwijl we ons gelaat zonder make-up als vreemd ervaarden. De pandemie heeft dat omgedraaid: door massaal te minderen, zijn we net meer in contact gekomen met hoe we er écht uitzien.” 

Feiten en cijfers uit onze zelfbeeldenquête

• Stress en onzekerheid eisen hun tol. 40% vindt dat ze er minder goed uitziet dan voor de pandemie. Opvallend: jonge vrouwen geven vaker (15%) aan er net beter uit te zien dan in precoronatijden.

• 29% kijkt milder naar zichzelf dan voor de pandemie. 24% vindt het makkelijker om zonder make-up de deur uit te gaan, 27% zegt ook sneller in jogging het huis te verlaten. Bij vrouwen jonger dan 30 is het effect nog sterker: 28% gaat vaker ­make-uploos door het leven en 33% huppelt naar buiten in jogging.

 Videomeeting? Dan komt ons sociale zelf toch weer boven en doen we iets meer moeite wat make-up (39%), outfit (46%) en kapsel (52%) betreft.

• 65% kocht minder kledij tijdens de lockdown, 75% daarvan shopt nog altijd minder.

 De helft van de vrouwen gebruikt nog altijd parfum. Luxury fragrances zagen de verkoop zowaar stijgen. We willen onszelf in de watten leggen, vermoedt Woertman. “We konden niet op vakantie of restaurant, dus gaven we meer geld aan kleine verwennerijen zoals merkproducten, duurdere voedingswaren en parfum.”

• Ondanks het feit dat we gezonder gingen eten (60%) en vaker gingen sporten (42%), is 61% toch bijgekomen tijdens de pandemie.

 60% van de vrouwen gebruikt minder make-up, 40% haalt ook minder vaak de haartools boven.

• 75% kleedt zich anders voor een dagje thuiswerken. Leuk weetje: 18% draagt zelden tot nooit een beha tijdens het thuiswerken. Bij de jongste generatie (onder de dertig) is dat zelfs één op de drie.

• 28% ontdekte nieuwe tools en producten tijdens de lockdown. Bij jonge vrouwen (onder dertig) stijgt dat zelfs naar 40%. Met name natuurlijke producten en skincare-gadgets zijn populair.

• 65% kocht minder kledij tijdens de lockdown, 75%  daarvan shopt nog altijd minder.

BRON: https://www.hln.be/dossier-populair-in-nina/milder-voor-onszelf-en-minder-make-up-lees-hier-alle-feiten-en-cijfers-van-onze-grote-zelfbeeldenquete-bij-meer-dan-3-500-vrouwen~a8b5fa63/

Men ziet toch snel dat bij heel wat jongeren en vrouwen het zelfbeeld op een laag pitje staat. Toch is een sterk zelfbeeld belangrijk voor een sterk zelfvertrouwen te hebben. Een laag zelfbeeld betekent ook dan jezelf niet goed in je vel voelt. Dat maakt dat je heel wat negatiefs hebt aan te merken aan jezelf. Tot je soms anderen over je hoort praten en versteld staat hoe ze jou echt zien.
Als men thuis is gaat men zich al snel niet echt opmaken. Trekt men kleding aan die makkelijk zitten en vaak laat men de beha ook lekker liggen. Maar als men ergens heen moet dan moet alles pik fijn in orde zijn. Want men mag toch niets denken als ze me zien. Toch komt op een moment het ware zelfbeeld naar boven. En dan is het pas hoe je ermee omgaat. Een positief zelfbeeld heeft niet alleen te maken met het uiterlijk. Ook het innerlijke speelt een rol.

Zelf, Zelfbeeld, Beeld, Identiteit, Identificatie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Hé, dit komt me bekend voor!” Wat is een déjà vu nu eigenlijk en waarom hebben we er last van? Neuroloog legt uit

Boek, Black, Slapeloosheid, Fahd Djibran

Je kent het gevoel wel: je wandelt door straten waar je nooit eerder bent geweest, maar toch komt de plek je heel bekend voor. In dat geval spreken we van een déjà vu. Ongeveer twee derde van de bevolking zou het ooit eens meemaken. Maar hoe komt het dat we déjà vu’s hebben? En wie ervaart dit het vaakst? Neuroloog Steven Laureys legt uit: “Het zou best kunnen dat stress door de coronacrisis voor meer déjà vu’s gezorgd heeft.”Bij een déjà vu heb je het gevoel dat je iets al eerder gezien hebt, terwijl je eigenlijk weet dat dat niet het geval is. Bijvoorbeeld wanneer je naar een nieuwe stad gaat die je nooit eerder hebt bezocht, maar die wél bekend voorkomt. Het woord is afkomstig uit het Frans en betekent ‘eerder gezien’. Het gaat hier dus om een visuele waarneming, maar er zijn ook andere varianten zoals déjà vécu (eerder meegemaakt) of déjà senti (eerder gevoeld). Hoe kan het dat ons brein ons iets laat geloven dat eigenlijk niet klopt?

Neurologische verklaringen

Hoe een déjà vu ontstaat, is nog altijd niet helemaal duidelijk. Dat komt doordat het nog steeds een grote uitdaging is om ons geheugen te begrijpen in neurologische termen. Het zit namelijk heel complex in elkaar. Er zijn wel tweeneurologische verklaringen voor het ontstaan van déjà vu’s. “De eerste heeft te maken met stoornissen in de hersenen zelf”, zegt neuroloog Steven Laureys, hoofd van de Coma Science Group van het GIGA Consciousness Onderzoekscentrum en auteur van ‘Het no-nonsense meditatie-oefenboek’. “Die kunnen optreden in de hippocampus, een deel van je brein dat verantwoordelijk is voor je korte- en langetermijnherinneringen.”

Een déjà vu is ongevaar­lijk. Bijna iedereen maakt het wel eens mee. Pas als het je werk of je dagelijks functione­ren in de weg staat, contacteer je best een arts of neuroloog.Professor Steven Laureys

“De hippocampus is gelegen in de temporale kwab van de hersenen dat onder andere een belangrijke rol speelt bij visuele herkenning.” Wanneer je dan een ongeregelde prikkel krijgt, zal ons bewuste brein denken dat we het beeld al gezien hebben, terwijl dit eigenlijk niet zo is. “Een voorbeeld van zo’n neurologische stoornis is epilepsie”, legt Laureys uit. “Zo zijn er bepaalde vormen van epilepsie waarbij er een abnormale elektrische activiteit is in de slaapkwab. Tijdens zo’n aanval kan je bepaalde herinneringen herbeleven en dat kan een déjà vu-ervaring geven. Ook tijdens migraine kan het voorkomen.”
“Een tweede verklaring is het bewustzijnsnetwerk, dat zich in de frontale gebieden van de hersenen bevindt”, zegt Laureys. “Dat netwerk kan een verkeerde interpretatie geven aan het visuele beeld. Daardoor kan je soms beginnen twijfelen en een déjà vu ervaren.”

Leeftijd, gezondheid en reizen

Déjà vu’s komen uiteraard niet enkel voor bij personen die kampen met neurologische stoornissen. Ook kerngezonde mensen kunnen het meemaken. Laureys: “Het komt heel frequent voor. De meerderheid van de mensen maakt ooit eens een déjà vu mee. Volgens bepaalde studies gaat het om twee derde van de bevolking. Maar het neemt af met ouder worden.” Jongeren tussen 15 en 25 jaar ervaren het vaker. Of dat iets met de hormonen in de puberteit te maken heeft, is niet geweten. Men denkt wel dat bepaalde neurotransmitters zoals dopamine, ofwel het gelukshormoon, een rol spelen. Die worden namelijk in hogere niveaus aangetroffen bij tieners en jongvolwassenen.

Niet alleen de leeftijd, maar ook stress en angst hangen samen met déjà vu’s. In dat laatste geval zijn de déjà vu’s misschien wel een alarmsignaal om het wat rustiger aan te doen en een gezondere levensstijl te hanteren. Er zijn nog geen studies over de invloed van de pandemie, maar Laureys denkt wel dat er een verband zou kunnen zijn tussen beide. “De coronacrisis brengt voor velen onder ons een hoop stress en angst met zich mee. Het zou dus best kunnen dat déjà vu’s ook meer voorkomen tijdens de crisis, maar daar zijn voorlopig nog geen cijfers van.”

Ook bepaalde medicijnen kunnen déjà vu’s uitlokken. “Een voorbeeld daarvan is Amantadine”, vertelt Laureys. “Dit schrijven we na een coma voor omdat dit medicijn het brein stimuleert. Maar hier gaat het slechts over één case. Dus ook hier moeten we voorzichtig zijn met onze conclusies.” Maar déjà vu’s kunnen ook in positievere contexten optreden, zoals reizen. “Als je vaak op reis gaat, kom je permanent in nieuwe omgevingen terecht en dat kan ook een trigger zijn.”

Niet onrustwekkend

De neuroloog benadrukt nog dat een déjà vu compleet ongevaarlijk is. “Het is niet abnormaal en wil dus ook niet zeggen dat je gek wordt. Op zich is het iets wat de grote meerderheid van ons al eens heeft gehad. Soms duurt het even voordat dit bizarre gevoel verdwijnt, maar het gaat altijd spontaan weg. Er zijn ook mensen die heel vaak déjà vu’s hebben en bijna de ene na de andere meemaken, een beetje zoals in bepaalde Hollywoodfilms. Dan is het natuurlijk wel vervelend. Als het bijvoorbeeld ook je werk en je dagelijks functioneren in de weg staat, kan je best een arts of neuroloog consulteren. Maar in alle andere gevallen kan je dus op je beide oren slapen.”

BRON: https://www.hln.be/nina/he-dit-komt-me-bekend-voor-wat-is-een-deja-vu-nu-eigenlijk-en-waarom-hebben-we-er-last-van-neuroloog-legt-uit~a1962037/

Deja-vu moet men ook spiritueel zien. Want het kan iets zijn van je vorige levens. Je komt ergens je herkend het of zelfs een persoon. Dat ook uit vorige levens kan zijn. Maar daar wordt vaak niet over geschreven of dieper op ingegaan. Allemaal hebben wij vorige levens gehad. En op sommige momenten kan dit naar boven in je leven. Dat vaak vergeten wordt. Toch een belangrijke kan zijn wil je dieper over je verleden iets te weten komen.
Spijtig genoeg zoeken ze altijd wetenschappelijk. Soms moet men durven dieper erop in te gaan.

GIPHY

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Deze 7 fobieën komen het meest bij vrouwen voor

Crusader Tuin, Vrouw, Arachnid, Raagbol, Insect, Dieren

Herken jij een van deze zeven angsten?

Bijna iedereen is wel ergens bang voor. Maar wist je dat vrouwen maar liefst twee keer zo snel angsten ontwikkelen dan mannen? Althans, als we een onderzoek mogen geloven. Waar we precies bang voor zijn? Dat is nogal verschillend, maar wij zetten de zeven meest voorkomende fobieën die bij vrouwen voorkomen voor je op een rij. Van hoogtes tot spinnen: welke herken jij?

1. Acrofobie

Misschien heb je er nog nooit van gehoord, maar acrofobie is een wetenschappelijke term voor hoogtevrees. Als je vaak met klamme handjes en trillende benen op grote hoogte staat, zit de kans er dik in dat jij hier last van hebt.

2. Ofidiofobie

We geven toe: het zijn niet de meest makkelijke woorden. De betekenis is echter vrij simpel: ofidiofobie is de angst voor slangen. Het is zelfs een van de meest voorkomende dierenfobieën. Ben jij ook bang voor slangen? Dat is helemaal niet gek. Angst is een aangeboren reactie om gevaar te voorkomen — en slangen kunnen best gevaarlijk zijn.

3. Claustrofobie

De angst voor kleine of afgesloten ruimtes, oftewel claustrofobie, is een van de meest bekende fobieën. Claustrofobie gaat vaak gepaard met andere fobieën, zoals liftangsten en vliegangst. Deze fobie kent verschillende vormen, bij de een is het heel mild, terwijl de ander ernstige klachten ervaart.

4. Arachnofobie

Arachnofobie is de angst voor spinnen, iets waar veel mensen bang voor zijn. De angst voor spinnen en spinachtigen is naast ofidiofobie waarschijnlijk de meest voorkomende dierenfobie. Bij sommigen kan het zien van een spin of de gedachte dat er ergens een spin zit al tot een lichte paniekaanval leiden.

5. Nyctofobie

Mensen met nyctofobie zijn bang voor het donker. Dit zijn dus niet bepaald nachtdieren. Donkere plekken en nachtelijke activiteiten zullen mensen met nyctofobie dan ook zoveel mogelijk vermijden. Veel mensen hebben al innerlijke paniek wanneer het licht uit gaat. Gelukkig hebben we nachtlampjes!

6. Hypochondrie en nosofobie

Hypochondrie en nosofobie zijn angsten om ziek te worden. Mensen met hypochondrie denken een levensbedreigende ziekte te hebben omdat ze symptomen opmerken. Iemand die nosofobie heeft is bang om een specifieke ziekte op te lopen. Hij of zij is er juist van overtuigd bepaalde symptomen te hebben. Het kan moeilijk zijn om deze mensen gerust te stellen, maar er zijn inmiddels verschillende therapieën en behandelingen voor.

7. Mysofobie

Mysofobie is beter bekend als smetvrees. Mensen met mysofobie zijn bang voor bacteriën en ziektekiemen. Hierdoor hebben zij vaak de drank om alles schoon te maken. Deze fobie komt erg vaak voor, zowel bij mannen als vrouwen.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/gezondheid/medisch/deze-7-fobie%c3%abn-komen-het-meest-bij-vrouwen-voor/ar-BB1eNdRs?li=BBDNPrw

Zelf denk ik dat de meeste vrouwen een angst hebben voor spinnen en kruipende dieren. Als ik dat ga opzoeken komt die toch het meeste voor. Dan krijg je angst voor hevig onweer. Bepaalde zullen ook smetvrees kennen. Zowel in lichte maten dan heel extreem. Toch kan je er iets aan doen. Zodat je niet de angst de bovenhand laat nemen. Er bestaan heel goede therapieën voor. Die je leren om met je angst overweg te kunnen mocht je in zo een situatie bevinden.
We mogen ook niet vergeten dat heel wat mannen ook kampen met fobieën. Maar die zich sterk houden om het niet te laten zien of te laten opvallen.
Ook hebben veel mensen een angst om ’s avonds of ’s nachts buiten te lopen.

Alley, Street, S Nachts, Avond, Stad, Stedelijke

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Verzwijg jij aankopen voor je partner? Financieel vreemdgaan is evengoed bedriegen. Zo praat je over geld als koppel

Vrouw, Winkelen, Levensstijl, Mooie, Volwassene, Tassen

De nieuwste vorm van overspel heeft niets vandoen met verliefdheid of lust, wel met je portemonnee. Verzwijg jij aankopen voor je partner? Hou je schulden achter? Of heb je een geheime spaarrekening? Dan ga je financieel vreemd. Een op de vijf noemt ‘financiële ontrouw’ het grootste relationele struikelblok. En toch vindt een kwart van de koppels het lastig om over geld te praten. Niet gezond, weten relatietherapeute Chloé De Bie en budgetcoach Sara Van Wesenbeeck. Ze lichten toe hoe en waarom je het met je partner over centen moet hebben. “Voor seks en geld gaat ­dezelfde gulden regel op: gooi je ideeën op tafel voor er zich problemen voordoen.”

Het viel de Amerikaanse wetenschapster Emily Garbinsky op dat leugens over inkomsten en uitgaven tot heel wat echtelijke ruzies en breuken leiden. Met haar onderzoek uit 2019 zette ze de term ‘financieel overspel’ definitief op de kaart: dat houdt in dat je met geld omgaat op een manier die je partner zou afkeuren en daar niet open of eerlijk over bent. Zo’n veertig procent van de getrouwde of samenwonende Amerikanen zou zich er al schuldig aan gemaakt hebben. Stiekeme dure aankopen, geheime spaarrekeningen en verzwegen schulden voeren de top drie van financiële geheimhouderij aan. Hoewel er geen lijfelijk of emotioneel bedrog in het spel is, blijken we toch erg zwaar aan deze vorm van vreemdgaan te tillen.

Deurwaarder aan de lijn

Een weggemoffeld kasticketje hier, een ontbrekend prijskaartje daar: er zijn heel wat slinkse manieren om aankopen verborgen te houden. Niet zelden helpen (online)retailers je een handje, indien gewenst. Zo kan je bij e-commercebedrijf Amazon voor een neutrale, merkloze verpakking kiezen. Om iemand te verrassen, of om te verbergen dat je geshopt hebt: de keuze is volledig aan jou. Waar houdt de creativiteit op en begint de leugen? 
Volgens Chloé De Bie bestaat er op die vraag geen universeel antwoord. Ze ziet een parallel met die andere vorm van bedrog. “Overspel – in welke vorm dan ook – laat zich niet in standaardregels gieten. Alles draait om de vraag: in hoeverre is mijn vertrouwen geschaad? Dat gevoel is erg individueel. Zo vinden sommigen een ‘like’ geven op Instagram al een vorm van bedrog, terwijl anderen zich pas verraden voelen als er fysiek contact in het spel is. Idem wat de financiën betreft.” 
“Ooit had ik hier een vrouw voor me die door haar man ‘betrapt’ werd op stiekem shopgedrag. Ze had haar vele winkelzakken onder de autozetel verstopt, omdat ze geen zin had om zich te verantwoorden tegenover hem. Wat ze niet wist, was dat manlief net die dag de auto wilde poetsen. Betrapt! Die man schrok zich haast een ongeluk, maar daarna zag hij er de humor wel van in. Heel anders verging het koppel B: plots kreeg de man telefoon van een deurwaarder. Blijkbaar had zijn vrouw nog heel wat openstaande schulden, die ze verborgen had om conflicten te vermijden. Voor hem voelde dat als een messteek in het hart. ‘Als ze zelfs zoiets belangrijks verzwijgt, waarover liegt ze dan nog?’, vroeg hij zich af.’”

Het laatste taboe

Over verzwijgen gesproken: geliefden mogen dan wel lief en leed delen, toch zijn lang niet alle partners een open boek voor elkaar als het over geldzaken gaat. Ter illustratie: 62 procent van de vrouwen praat nog liever over hun gewicht dan over het bedrag dat op hun rekening staat, ontdekte Emily Garbinsky. Dat centen en schroom vaak met elkaar gepaard gaan, merkt ook Chloé De Bie regelmatig. “Geldkwesties zijn op zich geen veelvoorkomende klacht in mijn praktijk, maar ze komen wel vaak naar boven tijdens de therapeutische sessies. Het blijft me verbazen dat ik koppels over de vloer krijg die absoluut geen idee blijken te hebben van elkaars maandelijkse inkomsten en uitgaven.”

Twintig procent van alle geliefden weet niet hoeveel hun partner exact verdient of op de spaarreke­ning heeft staan, zo blijkt uit een online-enquête.Kenniscentrum ILIV

Een percentage kan de relatietherapeute er niet op plakken. Kenniscentrum ILIV doet dat wel. Twintig procent van alle geliefden weet niet hoeveel hun partner exact verdient of op de spaarrekening heeft staan, zo blijkt uit een online-enquête. Een kwart van de koppels vindt het dan ook lastig om over geld te praten. Waarom doen cijfers ons zo weifelen? Budgetcoach en professional organizer Sara Van Wesenbeeck wijst op de maatschappelijke context errond. “Onze ongemakkelijkheid komt voort uit het feit dat we geld zien als een privékwestie. Dat idee wordt nog steeds van generatie op generatie doorgegeven: niet alleen tussen partners onderling, maar ook naar de kinderen toe is er amper financiële transparantie. Bovendien schuilen er heel wat emoties achter de cijfers. Door over geld te praten, stel je je toch kwetsbaar op. Voor heel wat mensen zegt hun loonstrookje namelijk ook iets over hun persoonlijke waarde. En niemand wil onderdoen voor een ander.”
“Geld heeft nu eenmaal een betekenis”, vult Chloé De Bie aan. “Een inkomen zorgt voor stabiliteit, zekerheid en onafhankelijkheid. Maar als de ene meer blijkt te verdienen dan de ander, dan leidt dat tot onevenwicht. Want wat is dan een ‘eerlijke’ verdeling? Hoe meer geld, hoe meer macht: die overtuiging zit nog rotsvast in ons brein verankerd. Daardoor gaan we discussies over geld uit de weg, of blazen we ze op tot enorme proporties.”

Las een boekhoudmoment in

Hoe voorkomen we dat de centen ons scheiden? “Het is oké om je hart te volgen, maar daarvoor hoef je je brein niet uit te schakelen. Voor seks en geld gaat ­dezelfde gulden regel op: gooi je ideeën en verlangens op tafel voor er zich problemen voordoen”, tipt Chloé De Bie. “De kans is klein dat je verliefd bent geworden op je partner omdat hij of zij zo goed een budget kan beheren”, stelt Sara Van Wesenbeeck. “Maar in een gezin is het wel belangrijk dat je op dezelfde golflengte zit.” 
“Makkelijk is dat niet: we hebben ­allemaal wel wat financiële bagage in onze rugzak zitten, en houden er andere normen en waarden opna. Daarom is het zo ­belangrijk dat je geldzaken bespreekbaar maakt. Van de liefde alleen kan je nu eenmaal niet leven. Leg niet alleen je inkomsten en uitgaven, maar ook je financiële attitudes op tafel: waar geef jij graag (en veel) geld aan uit? Hoeveel probeer je maandelijks te sparen? Hoe zie jij de gezamenlijke ­financiën? Vanuit die verschillende normen en waarden kan je een gemeenschappelijke visie uitwerken waarin je spaardoelen vastlegt en de ­gemeenschappelijke kosten afbakent.”

Zeven op de tien koppels beschikken over een gemeen­schap­pe­lij­ke rekening. Bij de helft is die gezamenlij­ke pot ook de enige ­rekening.JOE – iVOX

In opdracht van radiozender JOE bracht iVOX vorig jaar de bankzaken van de ­Vlaming in kaart. Zeven op de  tien koppels beschikken over een gemeenschappelijke rekening. Bij de helft is die gezamenlijke pot ook de enige ­rekening. De andere helft houdt er nog een individuele bankrekening op na. “Er bestaat geen magische ‘one size fits all’-formule”, benadrukt de budgetcoach. “Het belangrijkste is dat de regeling voor allebei fair aanvoelt en dat beide partners een zicht hebben op de gemeenschappelijke financiën. Zo smoor je wantrouwen, geldstress en financiële ontrouw in de kiem. Las dus regelmatig een ‘boekhoudmoment’ in. Hoe onsexy dat ook mag klinken. (lacht)”

De loonkloof

Chloé De Bie: “Net omdat er met geld zoveel emoties gepaard gaan, kan een loonverschil weleens uitmonden in een relatiekloof. De persoon die minder verdient, kan zich dan afhankelijk en minderwaardig voelen. De kloof overbrug je door het gelijkwaardigheidsgevoel te herstellen. Vaak draait het hier rond wederzijds respect voor elkaars prestaties – zeker als een van de twee deeltijds werkt voor de kinderen, of thuisblijfouder is. Kijk verder dan het loon en breng de huishoudelijke taken mee in rekening, want die hebben ook allemaal hun waarde. Zoek bijvoorbeeld eens op hoeveel een poetsvrouw, een kok, een bijlesleerkracht, een tuinman en het aan huis laten leveren van boodschappen kost, en tel die bedragen bij het loon van de persoon die deze taken op zich neemt. ­Wedden dat je ze nooit meer als vanzelfsprekend zal ­beschouwen?”
Sara Van Wesenbeeck: “Kijk bij het opstellen van een financieel plan niet alleen naar het nu, maar ook naar de toekomst. Degene die halftijds gaat werken voor de kinderen, levert niet alleen een deel van zijn of haar loon in, maar ook van het pensioen. Maak daar dus goede afspraken rond en werkt eventueel een compensatie uit.”

Andere prioriteiten

Volgens het Nibud-onderzoek is bijna 20 procent het niet altijd eens met de aankopen van de partner. 15 procent geeft toe dat die mening omgekeerd ook geldt. Een huishoudboekje – digitaal of oldskool op papier – kan deze ergernissen voorkomen, legt de budgetcoach uit. “Eigenlijk zit er in ieders hoofd een mentale boekhouder die onze uitgaven en inkomsten bijhoudt. Per categorie legt hij een budget vast en voor elke categorie gelden andere regels. Alleen is onze denkbeeldige accountant soms nogal ‘creatief’.” 
“Stel: in de reclamefolders spot je een hypermoderne koffiemachine, die op de koop toe afgeprijsd is. Je partner vindt het een onnodige aankoop, want jullie oude koffietoestel is toch goed genoeg? Op dat moment schiet onze mentale boekhouder in actie: je gaat op zoek naar achterpoortjes die een aankoop toch rechtvaardigen. Als thuiswerker verdien je toch de allerbeste koffie? Voor jezelf lijkt de aankoop heel logisch, maar voor je partner allerminst. Daardoor kan dit een twistpunt worden. Wie zijn mentale boekhouder een hak wil zetten, legt de budgettaire afspraken best zwart-op-wit vast per categorie. Dat vergemakkelijkt het overzicht, en maakt het moeilijker om smoesjes te verzinnen.”

BRON: https://www.hln.be/seks-en-relaties/verzwijg-jij-aankopen-voor-je-partner-financieel-vreemdgaan-is-evengoed-bedriegen-zo-praat-je-over-geld-als-koppel~ade46535/

Verzwijgen van aankopen die je doet tegen je partner kan voor zware gevolgen leiden. Vaak gaat het over kleding of schoenen of accessoires die gekocht worden. En waar men liever over zwijgt. Het nadeel is het komt toch boven water en dan gaan de poppen aan het dansen. Want op een moment zal je partner het vertrouwen verliezen naar je toe. Ook zal men het kunnen zien op een moment aan de rekening. Dit zeker als je beide een rekening hebt. Ook wordt er vaak een leugen gegeven van de lonen. Het is altijd goed dat je ook hier eerlijk over bent naar elkaar toe. Is er dan eens iets dan kan je dit samen oplossen voordat er iets aan het licht komt.
Nu ook met het vele thuiswerk kopen velen online. Staan dan soms verteld als ze naar hun bankrekening gaan kijken. Daar dan een uitleg op moet volgen tegen de partner.

Portemonnee, Credit Card, Cash, Investeringen, Geld

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

‘Cirkelen’ is een nieuwe opkomende trend bij vrouwen: “Het is veel meer dan een cavaclub of theekransje”

Team, Vriendschap, Groep, Handen, Samenwerking, Mensen

Meer en meer vrouwen cirkelen. En da’s méér dan een gezellig cavaclubje of theekransje. In alle kwetsbaarheid delen vrouwen in een cirkel wat hen bezighoudt. Drie organisatoren Lies Verswijvel, Tamara Lenaerts en Kristin Verellen vertellen hoe zo’n sessie precies in zijn werk gaat. “In een cirkel vinden velen ­inspiratie en de kracht om bepaalde zaken in hun leven anders aan te pakken.”

“Na een doodgeboren kindje en een daaropvolgende miskraam zat ik diep in de put”, vertelt Lies Verswijvel. “Jij zou beter met mijn vrouw praten in plaats van met mij”, zei mijn therapeut. Dus ging ik wandelen met zijn vrouw. Haar analyse was dat ik vrouwelijke draagkracht miste in mijn leven. Dankzij haar ging ik cirkelen met andere vrouwen. Dat deed deugd. Ik kon er mijn verhaal kwijt. De groep luisterde, en deelde haar eigen ervaringen met pijn en verlies. Het hielp me om mijn verdriet te relativeren. Niet dat de pijn verdween, maar je voelt je minder eenzaam als je weet dat je niet de enige bent die rouwt.”

Sommige vrouwen vertellen veel, andere niet. Dat is allemaal oké. In een cirkel moet niets. Vaak komt er vanzelf een thema bovendrij­ven.Lies Verswijvel, organisator van Magic in Motion

Vandaag organiseert Lies onder de naam Magic in Motion zelf cirkels voor vrouwen. Wat je je daarbij moet voorstellen? “Meestal starten we met een vertelronde”, legt Lies uit. “Sommige vrouwen vertellen veel, andere niet. Dat is allemaal oké. In een cirkel moet niets. Vaak komt er vanzelf een thema bovendrijven. Als iemand bijvoorbeeld deelt dat ze voelt dat ze op een keerpunt in haar leven staat, dan inspireert dat anderen om daar ook iets over te vertellen. Soms laat ik de vrouwen een godinnenkaart trekken, en vraag ik hen om te reflecteren over wat de godin op hun kaartje symboliseert. Dat kan rechtvaardigheid zijn, of stilte, of Moeder Aarde.”

Magie van de cirkel

Maar cirkels zijn even uniek als hun moderators. De cirkels van Magic in Motion moeten in de eerste plaats gezellig zijn en warm aanvoelen. Dat betekent dat Lies in het centrum van de cirkel bloemen zet en kaarsen brandt. De kussens liggen op een mooi vloerkleed. Er is thee met koekjes, en een klein aandenken voor de deelnemers. Dat kan een kaartje zijn, of een bijzondere steen. “In elke cirkel gaat het er anders aan toe, maar sfeer is belangrijk”, licht Lies toe. “Het belangrijkste is het delen van onze gedachten en gevoelens, en de intense, oprechte aandacht voor elkaar. Door te luisteren komen we soms sneller tot inzichten dan op ons eentje. Dat is de magie van de cirkel.”

Ik ben zelf opgegroeid in een wereld waar vrouwen de boel runnen op hun eigen manier. Toen ik besefte dat ik net die vrouwelij­ke bedding miste, riep ik mijn eerste cirkel samen: een groepje vriendin­nen. Het voelde als thuiskomen.

Tamara Lenaerts

Hoewel het concept een beetje doet denken aan groepstherapie of newagepraktijken, heeft het er weinig mee te maken. Integendeel: cirkelen wordt stilaan mainstream. Steeds meer vrouwen voegen zich op een bepaald moment in hun leven – voor een of meerdere keren – bij een cirkel. Ze komen er terecht via vriendinnen of Facebookevenementen, maar ook de professionele wereld begint de cirkel te ontdekken. Zo organiseert Tamara Lenaerts onder meer cirkels voor vrouwelijke ondernemers. Zelf cirkelt Tamara al tien jaar. “Ik werkte jaren als consultant voor grote bedrijven. Een uitgesproken mannelijke wereld, waar ik best goed in functioneerde. Maar tegen mijn veertigste was ik leeg. Ik miste iets. Ik ben zelf opgegroeid in een wereld waar vrouwen de boel runnen op hun eigen manier. Toen ik besefte dat ik net die vrouwelijke bedding miste, riep ik mijn eerste cirkel samen: een groepje vriendinnen. Het voelde als thuiskomen. We hadden zoveel aan onze cirkelmomenten dat we die wilden delen met meer vrouwen.”

Een positieve plek

Wat kan je verwachten van zo’n cirkel? Het varieert, maar gemiddeld duurt een cirkel twee uur. De moderator ­begeleidt het proces. Als de deelnemers zich eenmaal in de kring geïnstalleerd hebben, richten ze hun aandacht op zichzelf, of op elkaar. Vaak wordt er een klein startritueel uitgevoerd, zoals een kaars aansteken, of een intentie uitspreken. Soms wordt er een tekst voorgelezen, soms wordt er gezwegen of gemediteerd. Maar altijd is er dat moment waarop de individuen de energie van de groep ervaren en zich erdoor gedragen voelen.
Hoewel er geen vaste procedure is, moet een cirkel wel aan een aantal voorwaarden voldoen. Tamara somt op: “De kracht van een cirkel is het vertellen wat jou raakt, en het geraakt worden door de verhalen van anderen. Het is daarom belangrijk om vooraf heldere afspraken te maken. Er moet vertrouwen zijn, de veiligheid en de privacy van de deelnemers gaan voor alles. Wat in de cirkel gebeurt, blijft in de cirkel.

Een andere regel is dat je volledig aanwezig bent, zonder telefoon of andere vormen van afleiding.Tamara Lenaerts, organiseert onder meer cirkels voor vrouwelijke ondernemers

Ook negatieve impulsen zijn niet welkom. De cirkel is een positieve plek waar alle onderwerpen bespreekbaar zijn, ook de taboes van de samenleving. Een andere regel is dat je volledig aanwezig bent, zonder telefoon of andere vormen van afleiding. In een fysieke cirkel is dat vanzelfsprekend, maar sinds ­corona doen we uitsluitend online cirkels, en ook dat blijkt te werken als iedereen er met volle aandacht bij is.”
De thema’s zijn even divers als de interesses van de vrouwen die cirkelen. Lies Verswijvel werkt het liefst rond vrouwelijke energie en rond Waarmoeders, de podcast waarmee ze ongezouten verhalen over het moederschap vertelt. Tamara Lenaerts houdt van afgebakende cirkelseries als De vrouwen van mijn leven en Secret Summer, waarin ze vrouwen uitnodigt om over hun erotische leven te vertellen. Tamara: “Het mooie van Secret Summer is dat veel vrouwen er zaken delen die ze zelfs niet met hun eigen partner of vriendinnen bespreken. Omdat er toch nog een taboe rust op het thema, maar ook omdat er in het dagelijkse leven vaak weinig tijd is om het erover te hebben. De cirkel is in die zin niet alleen een vorm, maar ook een plek waar de rest van de wereld er even niet toe doet. In een ­cirkel ligt de focus op wat er op dat moment gebeurt.”
Over het doel van de cirkel is men unaniem: elkaar optillen en sterk maken. Niet dat de vrouwen daarna meteen hun leven omgooien, maar in een cirkel vinden velen ­inspiratie en de kracht om bepaalde zaken in hun leven anders aan te pakken. Een vast profiel hebben cirkelaars niet. Ze kunnen jong zijn of oud, komen uit alle sociale lagen van de bevolking. 

We houden er een cirkelka­len­der per regio bij, en bieden een gratis DIY-cirkelpak­ket aan: een handlei­ding voor wie zich geroepen voelt om cirkels te organise­ren.Tamara Lenaerts, organiseert onder meer cirkels voor vrouwelijke ondernemers

Wat ze met elkaar delen, is de ­behoefte aan connecteren met anderen, om even stil te staan, om aan zichzelf te werken. En die behoefte neemt toe: Tamara stelt vast dat de vraag naar cirkels groeit. Om de vrouwen die het cirkelen willen proberen in contact te brengen met cirkels, lanceerde ze samen met een aantal collega’s de website vrouwencirkels.be. “We houden er een cirkelkalender per regio bij, en bieden een gratis DIY-cirkelpakket aan: een handleiding voor wie zich geroepen voelt om cirkels te organiseren.”

Rouwproces na bomaanslag

Opmerkelijk is dat veel cirkelorganisatoren het fenomeen ontdekten toen ze zelf een persoonlijke crisis doormaakten. Ook Kristin Verellen van de cirkelorganisatie We have the choice. “Mijn eerste cirkel was op de dag dat ik mijn man, Johan, verloor tijdens de terreuraanslagen in Brussel en Zaventem van 2016″, vertelt ze. Haar echtgenoot bevond zich in het metrostel waar die dag ook een bom ontplofte. “Ik wist de eerste dagen niet waar hij was, en of hij nog leefde. Maar ik had er meteen een slecht gevoel bij. Ik wist: dit kan ik niet alleen dragen. Diezelfde avond riep ik mijn vrienden samen. Met al onze wanhoop en ons verdriet gingen we op de grond zitten. Sommige zijn net als ik therapeut, zij namen het voortouw om de groep te begeleiden. Wilde iemand iets zeggen? Iets doen? Zo zaten we samen. Soms in stilte, soms sprak ­iemand een gevoel uit. En hoewel die dag de bodem onder mijn voeten was weggeslagen, voelde ik me diezelfde avond alweer landen.”
“We noemden het toen nog geen cirkel, ik ontdekte pas later dat cirkelen geen nieuw fenomeen is”, verduidelijkt Kristin. Maar het samenkomen en samenzitten werd wel een dagelijks ritueel waarbij ze een opwaartse spiraal ervoer. “In de pijn die ik voelde, kwam ook veel liefde vrij, en dat wilde ik graag delen met anderen. Uit die organisch gegroeide samenkomsten groeide een beweging, die uiteindelijk de vrijwilligersorganisatie We have the choice werd.”
De interculturele cirkels die We have the choice organiseert, zijn geen praat- maar veeleer luistercirkels. Er kunnen persoonlijke zaken gedeeld worden, maar net zo goed kan de cirkel stil zijn. “Onze cirkels zijn een hedendaagse vorm van een oud ritueel. We organiseren ze op persoonlijke en maatschappelijke kantelmomenten die veel onrust met zich meebrengen. Voor momenten van verlies en herdenking zijn er bijvoorbeeld open cirkels. Maar net zo goed zijn er cirkels voor bepaalde kwetsbare groepen zoals eenzame mensen of gevangenen. Sinds corona werken we ook intensief samen met de zorgsector, waar de behoefte aan een mentaal rustpunt zeer hoog is. Maar therapie is het niet”, onderstreept Kristin. “Ik geloof in de zelfhelende kracht die we allemaal hebben, als je er maar het juiste kader voor creëert.”

Uit onderzoek blijkt dat uitgere­kend vrouwen de neiging hebben om elkaar in tijden van stress op te zoeken en de onderlinge band te versterken.Kristin Verellen, organisator van We have the choice

Van alle tijden

Cirkelen is zo oud als de mensheid, en cirkelrituelen vind je in alle culturen. De praktijk zou ontstaan zijn rond het vuur of tijdens het uitvoeren van repetitieve taken, waarbij mensen elkaar verhalen vertelden. In vrouwelijke rites zijn ze dikwijls gelinkt aan de menstruatiecyclus.
Dat het effect ervan heilzaam is voor het welbevinden – en dan vooral van vrouwen – zou ook een biologische oorsprong hebben. Samenkomen en voor elkaar zorgen, blijkt een natuurlijke reactie op stress te zijn. In 2006 capteerde de Amerikaanse psychologe Shelley Taylor het begrip “tend and befriend” als een fysisch aantoonbare stressreactie bij vrouwen. De oerstressreacties “vechten of vluchten”, waarbij ons lichaam adrenaline of cortisol aanmaakt, kenden we al. Maar uit het onderzoek van Taylor bleek dat uitgerekend vrouwen de neiging hebben om elkaar in tijden van stress op te zoeken en de onderlinge band te versterken. In dit gedrag spelen voornamelijk oxytocine en dopamine een rol. Oxytocine, of het knuffelhormoon, is belangrijk bij allerlei relaties. Dopamine creëert een licht euforisch gevoel, zorgt ervoor dat we het gedrag dat dit veroorzaakt zullen herhalen en heeft ook pijnstillende eigenschappen. Het lijkt een logische verklaring voor die helende kracht die veel mensen ervaren in een cirkel.

Meer weten?

• Op vrouwencirkels.be en she-and-company.be vind je een agenda van alle cirkels in Vlaanderen. 
• De podcast Waarmoeders van Lies Verswijvel vind je op Spotify en YouTube. liesverswijvel.com
• Meer info over verbindende cirkels: wehavethechoice.com
• Van Kristin Verellen verscheen onlangs de poëziebundel Meer dan ik. Daarin legt ze beeldend werk dat ze maakte tijdens de lockdown naast poëzie van eigen hand én inzichten uit de Upanishads, de heilige boeken uit de Vedische cultuur. 

BRON: https://www.hln.be/dossier-nina/cirkelen-is-een-nieuwe-opkomende-trend-bij-vrouwen-het-is-veel-meer-dan-een-cavaclub-of-theekransje~ada1d3b8/

Eigenlijk bestaat dit al lang. En voornamelijk bij wicca. De cirkel of kring. Waar men met bepaalde contact maakt via de handen. Dan eerst de rust neemt vaak met gesloten ogen. Dan komen de gesprekken, soms ook niet maar dan zijn het vaak de emoties die in de kring gedeeld worden. Doordat men een verbondenheid maakt kan er veel los komen. Zo kan men elkaar dan helpen. Ook is het vaak dat er gewoon een stilte komt na het praten. Juist door de verbinding met elkaar dat men het nodige voelt na het gesprek en de stilte. Zo een verbinding kan je ook leggen door te gaan zitten (moeder aarde) en de voeten tegen elkaar te zetten. Dit kan je dan ook nog eens doen met elkaar handen vast te nemen.
In groep kan dit heel veel teweeg brengen. En is het een mooie ervaring om te beleven.
Men kan dit uitbreiden als je met een doel een kring vormt.

Nu spreken ze hier alleen over vrouwen die het doen. Nee ook mannen en zelfs gemengd. En ook zelfs wordt het al eens gedaan met kinderen.

Vrienden, Voeten, Benen, Vrouwen, Vergelijk, Samen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

WE OVERLEVEN HET WEL

Waarom we vriendschappen laten verwateren na 1 jaar corona. Sociaal psychologen: “Wat ons te veel inspanning vraagt, overleeft niet”

Meisjes, Jong, Gaan, De Stoep, Street, Lang Haar

Een jaar corona weegt op onze sociale relaties. Contact houden met vrienden voelt lastiger dan ooit, want na een jaar teren op videocalls, sms’jes en wandelafspraken, slaat de vermoeidheid en verslagenheid toe. “Je beeldt het je niet in. We zijn het allemaal moe om ‘ik mis je’ te zeggen. Dus zeggen we niks meer”, leest een virale Instagrampost. Twee sociaal psychologen lichten toe waar die sociale vermoeidheid vandaan komt en of we ze na corona van ons af zullen kunnen schudden. “We concentreren onze energie nu op de vriendschappen die ons het meeste opleveren.”

“Dit is zo waar”, reageert een vriendin. “Ik ga een potje huilen vanavond”, antwoordt een ander. En een derde schrijft: “Wauw, superherkenbaar. En ik maar denken dat ik daar alleen in was.” Het zijn drie reacties die ik krijg wanneer ik, net als duizenden anderen, de Instagrampost van een zekere Alice Fearn deel. “Je beeldt het je niet in”, leest de post. “Berichtjes zijn korter, antwoorden komen later. We praten niet meer bij op Zoom. We zijn allemaal moe. We zijn het moe om ‘ik mis je’ en ‘ik wil dat dit voorbij is’ te zeggen. Dus zeggen we niks meer en proberen we gewoon de dag door te komen”
“Dit is een manier van zijn die we nooit eerder hebben meegemaakt”, schrijft Alice. Dat kan je wel zeggen. Sociaal psychologen Alain Van Hiel en prof Frank Van Overwalle bemerken het ook. “Onderzoek naar wat dit doet met een mens op sociaal vlak, is er nog niet.” Maar dat het iéts doet met sociale wezens als wij, dat is duidelijk. “Onze behoefte aan sociaal contact is misschien wel onze belangrijkste behoefte van allemaal”, zegt Van Hiel. “Die moet altijd tot op een bepaald punt voldaan zijn. Iedereen heeft nood aan een netwerk, of je er nu een groot of een klein verkiest.” 

Liever lui en selectief

Corona raakt ons dus in onze diepste behoefte. Maar: “we are tired.” Sociaal vermoeid, zeg maar. Corona zorgt er ook voor dat we extra veel energie moeten opbrengen om onze vriendschappen te onderhouden. En zo zit een mens niet in elkaar. “We zijn van nature liever lui als het op vriendschap aankomt”, zegt prof Van Overwalle. “Hoe minder inspanning we moeten doen, hoe liever. Nabijheid is bijvoorbeeld een belangrijke factor. Een onderzoek uit de jaren vijftig, de ‘Westgate studies’, toonde dat de kans dat studenten in woonblokken goed bevriend werden, groter was naarmate hun kamers dichter bij elkaar lagen. In het echte leven betekent dat dat we eerder bevriend zullen zijn met collega’s of mensen uit onze sportclub en dat connecties met vrienden die verder weg wonen, verwateren.”

We concentre­ren onze energie nu liever op vrienden waar we het beste contact mee hebben. Op de vriend­schap­pen die ons het meeste opleveren.Alain Van Hiel, Sociaal psycholoog

Daarbovenop kiezen we voor onze vriendschappen ook liever voor kwaliteit boven kwantiteit, zegt Van Hiel. En in een tijdperk als dit doen we dat nog meer. “In een periode die ons mentaal doet wankelen, hechten we nog meer belang aan goede vrienden. Dus worden we nu nog selectiever op dat vlak. We concentreren onze energie liever op vrienden waar we het beste contact mee hebben. Op de vriendschappen die ons het meeste opleveren.” We wegen daarom af hoeveel inspanning we moeten leveren tegenover hoeveel voldoening we uit een vriendschap halen, zegt Van Overwalle. “Want de coronamaatregelen dwingen ons nu eenmaal om keuzes te maken.”

Schermmoeheid

Dat verklaart waarom ons sociale netwerk ondertussen een pak gekrompen kan zijn. Maar zelfs met een kleiner netwerk voelt het moeilijk om contact te onderhouden. ‘En al die digitale hulpmiddelen dan’, denk je misschien. Maar dat is allesbehalve hetzelfde, zeggen de sociaal psychologen. “In normale omstandigheden vervullen die digitale hulpmiddelen een ondersteunende rol. Ze ondersteunen onze offline interacties en dus willen we meer energie opbrengen voor berichtjes en telefoontjes. Maar nu is dat digitale contact soms al wat we hebben. Tegelijk treedt na een jaar corona een soort ‘schermmoeheid’ op. We gebruiken onze computer en smartphone al de hele dag voor het thuiswerk. Dan is ’s avonds nog wat appen of videocallen er snel te veel aan”, weet Van Hiel. 
“Uit onderzoek blijkt altijd dat online contacten als minder bevredigend worden ervaren”, zegt Van Overwalle. “En dat wie vooral online sociaal contact heeft, een lichte neiging heeft om zich minder goed te voelen. De eerste maanden ging dat digitale contact ons nog goed af, omdat het allemaal nieuw was. We ontdekten allerlei nieuwe online manieren om te connecteren met onze vrienden. Maar ondertussen hebben we ook de zwaktes ervan kunnen ervaren en beseffen we dat het geen waardige vervanging is voor offline contact. Dan is het logisch dat we er minder energie in steken. Alleen een digitaal contact dat makkelijk blijft, bijvoorbeeld een videocall met vrienden die elke week op krak hetzelfde moment gebeurt, overleeft.”

Herstelt ons sociale leven zich?

Een kleiner netwerk, minder energie voor sociaal contact: klinkt alsof we allemaal in onze schulp kruipen. Kan het dat corona ons introverter zal maken? “Ik sluit het niet uit, zij het dat het effect zeer miniem zou zijn”, zegt Van Overwalle. Van Hiel is overtuigd van niet. “Introvertie en extravertie zijn kenmerken die aan de basis van je persoonlijkheid liggen. Ze zijn genetisch bepaald en worden zelfs amper beïnvloed door je opvoeding. Dan denk ik dat een jaar corona geen verschil zal maken.”
Betekent dat ook dat we na corona meteen weer onze sociale zelf van voorheen zullen zijn? “Ja”, zegt Van Hiel. “We zullen op dat vlak snel weer de oude zijn. De mens is een kuddedier en onze behoefte om met elkaar om te gaan is zo sterk. Zodra we de kans hebben om al onze sociale contacten te herstellen, zullen we op die kans springen. De mens zal wat dat betreft op geen enkele manier veranderd zijn.” 

BRON: https://www.hln.be/psycho/waarom-we-vriendschappen-laten-verwateren-na-1-jaar-corona-sociaal-psychologen-wat-ons-te-veel-inspanning-vraagt-overleeft-niet~a280a6b0/

Heel de pandemie heeft ons anders doen leven. We moesten dingen even in rust zetten we hebben dingen leren anders doen. Nu al een geluk dat we in een tijdperk leven waar alle technische snufjes om handen zijn. Maar toch is dit er niet makkelijker op geworden. En het is toch niet hetzelfde als elkaar kunnen zien vasthouden en woorden te delen. Niet alleen jongeren hebben het daar moeilijk mee ook volwassenen.
De pandemie heeft ons gekende leven omgegooid. Of toch bij de meeste mensen. Dat maakt dat ze zich geïsoleerd voelen. Dat eenzaamheid bij velen naar boven is gekomen. Maar ergens heeft het je ook geleerd dat er nog heel wat te doen is. Als je durfde uit het vertrouwde te stappen. Toch komt er terug een moment dat men het nodige terug zal mogen en kunnen delen. Maar zal men die knuffel nog snel geven? Zal men die zoen nog snel geven? Dat zijn vragen die nu bij heel veel mensen naar boven komen.
Wat als?
De mensen zo zouden blijven leven thuis werk alles digitaal zou dat de oplossing zijn. Niet meer met collega’s iets bespreken face to face. Dat kinderen niet meer buiten spelen maar dit ook digitaal doen. Nee we gaan zeker terug gaan maar voor bepaalde zal het moeilijk worden om weer dit los te laten.
Zelf merk ik dat goed bij collega’s die thuis werk top vinden. Dan kunnen ze ook snel iets anders privé doen. Dan moeten ze niet door weer en wind. Dan stel ik hen altijd de vraag wat deed je voor de pandemie. En wat doe je in je vrije tijd. Daar ik vaak nog wacht op antwoorden.

Vriendinnen, Knuffel, Vertrouwen, Meisje, Vriendin

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM


Nadia wandelt

Wandelblog

We Love Me Now

Very OK Person! Connect with me; lovemeanonymous5@gmail.com Instagram: _l.o.v.e.me

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Umjetnost, zdravlje, civilizacije, fotografije, priroda, knjige, recepti, itd.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen met nonkel Juul en consoorten.

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

Theo-Herbots-Freelance-Journalist-Fotograaf

Gedachten over Levensstijl en Gezondheid. Een gezondheid 😀 en Fotografie💥-Blog 💌Speciaal voor U ✅, Samen met U ✅, Samen door U ✅💚

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Ruelha

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Ontmanteld en Ontwricht

Blog door Chana Van Ryzeghem

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

ESRUNRIA

Be the kind of person you would like to meet!

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

ruhumayolculuk 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry malamakerij

Mala's magie

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

De kleine dingen

Op zoek naar groot geluk in kleine dingen

%d bloggers liken dit: