Tag Archive: psychologie


9 eigenschappen van gelukkige mensen (waar ze het niet over hebben)

Vrouw, Meisje, Vrijheid, Gelukkig, Zon, Silhouet

Geluk: de term die we verreweg het vaakst noemen als mensen zeggen waar ze het meest naar streven in het leven. Een liefdevolle partner, een leuke en goedbetaalde baan, en eindeloos reizen, zijn wat andere veelvoorkomende antwoorden, maar dat zijn allemaal voorkeursuitingen voor hetzelfde uiteindelijke doel: geluk.
Aangezien het zo gewild is, dacht ik een lijstje samen te stellen van eigenschappen die gedeeld lijken te worden door gelukkige mensen – en dan heb ik het over de écht gelukkige mensen, niet mensen die dat slechts lijken te zijn van buitenaf.
Met deze lijst bedoel ik niet te zeggen dat dit de enige manieren zijn om tot geluk te komen, ik probeer alleen wat licht te werpen op een aantal gedeelde eigenschappen die ik terugzie in gelukkige mensen.

1: Ze houden van zichzelf om wie ze zijn

Dat klinkt waarschijnlijk ontzettend egoïstisch, maar ik bedoel gewoon dat ze echt comfortabel zijn met wie ze zijn. Ze hebben hun fysieke uiterlijk geaccepteerd en omarmd, behouden hun persoonlijke eigenschappen (of ze daar nu waardering voor krijgen of niet) en ze doen hun best om het beste te maken van hun menselijke ervaring, in plaats van te verdrinken in wat anderen zien als zwakheden of tekortkomingen.

2: Ze zien relaties als een uitbreiding op de menselijke ervaring, niet de basis ervan

Of het nu gaat om vriendschappen, familiebanden of romantische bindingen, relaties zijn zeker een van de belangrijkste dingen binnen de menselijke ervaring. Maar te veel van ons bepalen ons algehele geluk in het leven aan de hand van hun aan- of afwezigheid, en nog meer aan de waarde die we aan die relaties geven. Ik zie dat echt gelukkige mensen hun best doen om tevreden te zijn met zichzelf en alle relaties zien als een fantastische uitbreiding op hun reeds complete zelf. Het is vaak juist wanneer we bij anderen kijken om onze leegtes te vullen of om ons op een bepaalde manier te laten voelen, dat onze diepste en meest waardevolle relaties vorm krijgen.

3: Ze accepteren verandering

Het leven is een constante les en gelukkige mensen zijn zich daar meestal zeer bewust van. Ze staan niet alleen altijd open voor verandering, maar ze luisteren ook echt naar suggesties, ze respecteren en overwegen iedereens mening, en kijken constructief naar kritiek, in plaats van beledigd te raken.

4: Ze vieren de prestaties van anderen

Jaloezie is moordend, en zoals Gary Allan ooit zei:

‘Je kunt de maan zijn en nog jaloers zijn op de sterren.’

We zijn allemaal in staat om alles te bereiken in dit leven en alleen wijzelf kunnen de motivatie in onszelf vinden om het te doen. In plaats van te kijken naar wat anderen hebben bereikt en onszelf ermee te vergelijken, kunnen gelukkige mensen meestal die successen vieren en ze gebruiken als motivatie om zelf meer in hun eigen leven te bereiken.

5: Ze plaatsen zichzelf niet in een slachtofferrol

We zijn allemaal weleens een ‘slachtoffer’ geworden van dingen in het leven, zoals een relatie die onverwacht uitging, ontslagen worden van je baan, of zelfs huiselijk geweld. Echt gelukkige mensen zijn vaak diegenen die ervoor kiezen niet te blijven hangen in het gevoel dat ze zijn benadeeld. Ze kiezen er juist voor om sterk te worden van hun moeilijke ervaringen, in plaats van ze te dragen als een badge van zwakte of als iets wat ze altijd het onderwerp van medelijden maakt.

6: Ze leven in het heden

Hoe leuk het ook kan zijn om het verleden op te rakelen of te fantaseren over de toekomst, alleen in het heden kun je dingen gedaan krijgen. Gelukkige mensen snappen dat. Sterker nog, ze gebruiken die kennis als motivatie om het meeste te halen uit elke dag. Daarnaast is aanwezig zijn in het nu ook handig om die momenten van ontspanning echt te waarderen, door jezelf er echt aan over te kunnen geven zonder je zorgen te maken over de toekomst.

7: Ze vertrouwen erop dat alles een reden heeft

Dit kun je makkelijk koppelen aan de keuze tegen de slachtofferrol: gelukkige mensen vertrouwen vaak op het proces en het bestaan van alles in hun leven. Ze weten dat er nooit iets zal zijn wat ze niet aankunnen en kiezen ervoor te omarmen wat het leven naar ze gooit, in plaats van zich te verstoppen zodra ze de uitdaging zien of te verdrinken in zelfmedelijden.

8: Ze laten geld hun leven niet beheersen

Niemand zal ontkennen dat we allemaal geld moeten hebben om te kunnen overleven in de wereld van vandaag. Daarom zijn de meesten van ons het grootste deel van ons leven bezig met dingen om geld te verdienen. Ik heb gemerkt dat gelukkige mensen zich onderscheiden door geld niet de ultieme dictator van hun leven te maken. Ze maken nog steeds verstandige keuzes binnen hun budget, maar geld weerhoudt ze er nooit van om een zogenaamde ‘riskante’ passie te achtervolgen, het wordt nooit bestempeld als de factor voor waarom hun leven zo vreselijk is, en ze klagen nooit dat ze te weinig geld hebben. Met genoeg creativiteit kun je alles doen in deze wereld, en door alleen de traditionele manieren van geld verdienen te erkennen belemmer je die creativiteit.

9. Ze kijken in zichzelf voor een oplossing

Een van de krachtigste realisaties waarop een echt gelukkig persoon zich meestal baseert is: ‘verandering komt van binnen’. De kracht die je krijgt als je deze waarheid niet alleen inziet maar ook toepast als de fundering voor alles in het leven is echt wonderbaarlijk. Er zijn duizenden boeken, mantra’s, technieken en oefeningen die ons allemaal proberen te helpen de oplossing te vinden voor van alles in je leven, maar allemaal hebben ze één ding nodig voordat ze je echt kunnen helpen: het bewustzijn om ze te ondersteunen.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/9-eigenschappen-van-gelukkige-mensen-waar-ze-het-niet-over-hebben/

Gelukkig zijn en je voelen komt zuiver vanuit jezelf. Gelukkig zijn hangt af van kleine dingen. Dat zo en zo al bij jezelf begint. Maar ook dat je niets negatiefs over jezelf zegt. En dit ook niet doet over anderen. Ze leggen een bepaalde waarde in hun leven hun bestaan hun relaties. Dat maakt dat ze ook daarin gewoon zichzelf blijven en geen masker dragen. Punt vier is een van de belangrijkste om je gelukkig te voelen. Geen jaloerse kennen. Want dan doe jezelf pijn en voel je geen geluk. Je gunt anderen even veel geluk dan jezelf. Puntje zes is ook een belangrijke om geluk te kennen te blijven ervaren. Je leeft nu wat je verleden was zijn lessen en daar heb je als gelukkige mens uit geleerd. Je gaat niet naar het verleden nog naar de toekomst maar je blijft met beide benen op de grond en je leeft nu. Je neemt wat nu komt. Alles in ons leven komt zo maar niet. Het heeft een reden. Als je dat kan aanvaarden voel je ook dat geluk erin. Al kan het voor anderen emotioneel zijn dan deel je dat op jouw manier. Geld is nodig voor de nodige behoefte die we echt nodig hebben. Wel je meer ga je op een moment je niet gelukkig voelen. Doordat er problemen door kunnen komen. Voor alles is er een oplossing. Soms kan het lang durven voor de oplossing komt maar dan ga je merken als de oplossing er is je ook gelukkig voelt.
Mensen een gelukkig gevoel zit in heel kleine dingen.

Reizen, Cielo, Ballon, Hemel, Vrijheid, Avontuur, Droom

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

De vicieuze cirkel van emo-eten: “Eten is vaak maar een topje van de ijsberg”

Overvloed, Gebakken, Bakkerij, Brood, Buffet, Chocolade

Tijdens een stressvolle bloknacht een zak chips wegkauwen of jezelf na een relatiebreuk op het roomijs storten. We verliezen onszelf allemaal weleens in emo-eten. Maar wanneer wordt het een probleem?
Kaassaus op nachos en crumble op roomijs, goudgele frietjes met een goeie kwak mayonaise, auberginepizza en een kom chicken wings, these are a few of my favorite things. Zeker wanneer ik me rot voel. Het is wat ik inhaleer terwijl ik ademhaal bij een huilbui, de calorieën die de meppen van het alledaagse leven moeten incasseren. ‘Emo-eten’, zo voorzien lifestylebladen het fenomeen van een smakelijke naam, meestal gevolgd door tips voor hoe je hier zo snel mogelijk mee kan stoppen. Gezelschap zoeken bij Ben & Jerry’s wanneer je lief je gedumpt heeft? Het lef!
“En dat terwijl soelaas zoeken in eten iets inherent menselijks is”, weet diëtiste Celien Rombouts. “Vaak zit dat gedrag er al in van toen we heel klein waren. Hoeveel kinderen krijgen er geen koekje wanneer ze gevallen zijn met de fiets, of een snoepje wanneer ze flink zijn geweest na een inenting? Het troostende effect van eten wordt ons aangeleerd, en wanneer we ouder worden en die troostende figuur er niet altijd is, neemt eten die rol over.”

Soms eet ik zelfs papier. Het is kauwen en slikken in een waas.

Heleen* (34)

En dan is er ook nog de biologische component. “Het is normaal dat je lichaam wanneer het moe, gestresseerd of humeurig is het signaal zal geven dat het energie en endorfines nodig heeft, waardoor je zal verlangen naar vet en suiker. Daarvan is bewezen dat we ons tijdelijk even beter zullen voelen, dat het stress vermindert. Een blad sla heeft niet echt hetzelfde effect”, aldus psychologe en personal trainer Gudrun Hespel.

Omdat ze de vele vooroordelen van voeding de wereld uit willen helpen en mensen weer op een positieve manier willen leren omgaan met hun fysieke en emotionele gezondheid, startten Hes­pel en Rombouts het bedrijf BOOST!

“Neem nu emo-eten”, zegt Hespel. “Daarvan is ons jarenlang ingeprent dat het iets slechts is, dat we daarmee moeten stoppen, terwijl het zowel biologisch als psychologisch een doodnormale reflex is. Maar omdat het niet past in het idee van wat een gezond voedingspatroon moet zijn – met alle regels over koolhydraten en proteïnen en niet eten na acht uur ’s avonds die we overal naar ons hoofd gesmeten krijgen – gaan we ons schuldig voelen bij iets dat ons eigenlijk troost zou moeten bieden.”
Tijdens een online masterclass rond het thema stellen Hespel en Rombouts hun deelnemers dan ook enkele confronterende vragen. Als een kind verdrietig is en een koekje krijgt, moet het zich dan schuldig voelen als het dat koekje opeet? Waarom jij dan wel wanneer je hetzelfde doet?
“Emo-eten wordt bovendien steeds met negatieve emoties geassocieerd, terwijl het ook positief kan zijn”, aldus Rombouts. “Wanneer iemand jarig is eet je taart, bij een geboorte krijg je suikerbonen en als je promotie hebt gemaakt of goede examens hebt afgelegd, ga je ook eens lekker uit eten. Dat zit er gewoon – sorry – ingebakken.” “Toen we hoorden dat onze eerste masterclass twee keer uitverkocht was, heb ik Celien ook meteen gestuurd: breng je een fles champagne mee?”, lacht Hespel.
Wie een gebroken hart probeert te lijmen met Cookie Dough-ijs of na een moeilijke dag op het werk een pizza bestelt, moet dus nog niet meteen denken dat hij een verstoorde relatie met eten heeft. Maar wanneer je geen andere copingmechanismen meer hanteert, wanneer je telkens letterlijk je gevoelens weg eet en jezelf verdooft met suiker en vet in plaats van bijvoorbeeld met iemand te praten, even een wandeling te maken of je gedachten te verzetten met een boek of een spel, dan kan het problematisch worden.

Ik eet dan alles wat in de kast zit. Zoet, hartig en gezond door elkaar. Ik eet tot ik me fysiek slecht voel

Chris (30)

Gepijnigde Teddybeer

“Voor mijn omgeving was ik altijd de gezellige jongen die graag en veel at”, vertelt Bert (33). “Ik zag mezelf ook lange tijd zo. Onder dat imago zaten echter hele donkere gevoelens die ik constant verdoofde door te eten. Ik had permanent een verzadigd gevoel, en dat bracht mij op een of andere manier rust. Vijftien jaar lang was dat mijn manier om de somberheid te onderdrukken. Ik had dat zelf niet door. Tot ik in januari bij een gedragstherapeute begon te gaan en ik doorhad dat zich onder die dikke laag teddyberenvel veel pijn schuilhield.”
Bert is in behandeling voor een eetbuistoornis. Hij is aan de beterhand, maar het heeft hem veel tijd gekost om te achterhalen dat zijn eetgedrag niet normaal was, en een symptoom voor veel diepere wonden. Voor alle duidelijkheid: mensen die een eetbuistoornis hebben, eten niet gewoon een zak chips leeg voor de televisie. Het probleem gaat veel verder. Volgens Elske Vrieze, psychiater in het UPC KU Leuven verantwoordelijk voor het zorgprogramma eetstoornissen, moet er aan een aantal criteria voldaan worden eer je kunt spreken van een eetbuistoornis. “Zoals bij iedere psychiatrische diagnose moet de impact op je leven serieus zijn en je functioneren hinderen. Mensen met een eetbuistoornis eten ontzettend grote hoeveelheden, vaak tot ze fysiek onwel worden. Sommigen gaan braken om daarna nog meer te eten. Een andere belangrijke component is controleverlies: je hebt het niet meer zelf in de hand.”

Sommige wetenschappers vergelijken eetbuien met een verslavingsmechanisme, anderen zien toch verschillen

Elske Vrieze, psychiater in het UPC KU Leuven

De eetbuistoornis is pas sinds 2013 erkend als officiële aparte stoornis. Voordien stonden eetbuien vooral te boek als symptoom van andere eetstoornissen, zoals boulimie, waarbij patiënten eetbuien compenseren door excessief te sporten, over te geven of laxeermiddelen in te nemen. Volgens dokter Vrieze lijdt drie tot vijf procent van de Belgische bevolking aan boulimie, maar vermoedelijk komt een eetbuistoornis veel vaker voor. “Omdat het een relatief nieuwe term is hebben we er nog niet zoveel epidemiologische cijfers voor. Veel mensen zijn ook nog niet op de hoogte dat het een probleem is waar ze iets aan kunnen doen dus zoeken ze geen hulp. Bovendien heerst er nog veel schaamte en stigma”, aldus Vrieze.
Ook doen er heel wat misverstanden de ronde die het stigma in de hand werken. “Wanneer mijn vriendinnen spreken van een eetbui hebben ze het over een pak mellocakes in één keer opeten. Dan kan ik moeilijk repliceren dat ik de avond ervoor een zak chips, vier bananen en een volledig bevroren brood heb weggewerkt in een half uur”, zegt Heleen* (34). “Dat brood had ik expres in de vriezer gestoken omdat ik wist dat ik het anders heel moeilijk ging krijgen om er af te blijven. Helaas. Bevroren brood is niet lekker, nee, het heeft bijna geen smaak, maar wanneer een eetbui me overkomt denk ik niet meer na bij wat ik in mijn mond steek. Soms eet ik zelfs papier. Het is kauwen en slikken in een waas.”
Chris (30) kan dat beamen. “Wat ik eet maakt op zo’n moment niet uit, ik eet dan alles wat in de kast zit. Zoet, hartig en gezond door elkaar. Ik eet tot ik me fysiek slecht voel. Mentaal is het complexer. Wanneer ik bezig ben, voel ik me beter, opgelucht zelfs, het geeft een voldaan gevoel. Maar achteraf is het wel serieus balen.”

Haast iedereen spreekt van een soort rush en een verdoofd gevoel, controleverlies, een onweerstaanbare drang en een schuldgevoel achteraf. Het klinkt bijna als een soort verslaving. “Daar is veel discussie over”, zegt Vrieze. “Sommige wetenschappers vergelijken eetbuien met een verslavingsmechanisme, anderen zien toch verschillen. In neurobiologisch onderzoek zijn we er wel achter gekomen dat eetbuien bepaalde hersengebieden die verantwoordelijk zijn voor een beloningsgevoel en gewoontevorming activeren, net zoals bij andere verslavingen.” Bij Anonieme Overeters (of Overeaters Anonymous) hebben ze hun programma in ieder geval geijkt op dat van hun meer bekende broertje, de Anonieme Alcoholisten, middels een twaalfstappenplan.
De vergelijking met andere verslavingen toont meteen aan hoe ingewikkeld de eetbuiproblematiek is, zegt Hespel. “Tegen iemand die verslaafd is aan sigaretten of alcohol kun je zeggen dat hij of zij die dingen voortaan uit de weg moet gaan. Je hebt geen sigaretten nodig om te overleven, hè, eten wel. Je kunt moeilijk zeggen dat je nooit meer mag eten. Sterker nog: het zijn vooral mensen die zichzelf al heel wat restricties opleggen rond eten die een eetbuistoornis ontwikkelen. Minder eten is dus niet de oplossing.”

Wie op een restrictief dieet is, maakt ook het overlevingsmechanisme van het lichaam wakker

Diëtiste Celien Rombouts

Duidelijk afgebakende oorzaken voor een eetbuistoornis zijn er niet. Wel zijn er verschillende factoren die mee een rol spelen in de ontwikkeling ervan. Naast een aantal persoonlijkheidskenmerken, zoals perfectionisme, zwart-witdenken en een laag zelfbeeld die je vatbaarder maken, werkt ook de herhaaldelijke vicieuze cirkel van het diëten de stoornis in de hand. Dat heeft te maken met de toestemmingsparadox: wanneer iets niet toegelaten is, wordt het des te aantrekkelijker. Zo zal iemand die niet op dieet staat een koekje eten in de zetel en daar verder niet bij nadenken, maar iemand die wel op dieet is, verbindt daar onvermijdelijk het idee aan iets fout te doen. En dan begint de gedachtemolen: het is nu toch al om zeep, morgen begin ik wel opnieuw, ik kan nu beter alles opeten want straks is het gedaan… Probeer dan maar eens om niet het hele pak leeg te eten. En daarna nóg een pak.
“Wie op een restrictief dieet is, maakt ook het overlevingsmechanisme van het lichaam wakker”, zegt Rombouts. “Je lichaam zal er alles aan doen om toch voldoende binnen te krijgen. Het zal je constant signalen geven dat het snakt naar voedsel, veel voedsel, en wanneer je begint te eten zal het ervoor zorgen dat je blijft eten ‘voor het geval dat’. Dat mechanisme stamt af van onze vroege voorouders, toen er daadwerkelijk voedseltekorten waren en ons lichaam voedingsstoffen moest opslaan om te overleven. Vandaag zijn er geen voedseltekorten, integendeel, maar je lichaam kan het onderscheid niet maken tussen een heersend voedseltekort tijdens bijvoorbeeld een oorlogsperiode, of jij die gewoon beslist je lichaam minder eten te geven”, weet de diëtiste.

Geen quick fix

Veel mensen met een eetbuistoornis hebben een verleden dat gekleurd is met (regelmatig) diëten of zichzelf alleszins veel regels rond eten opleggen. Het schuldgevoel dat ontstaat wanneer ze dan toch eens uit de bocht gaan, duwt hen enkel dieper en kan zelfs tot isolatie leiden. “Ik ben iemand die mijn verdriet wegeet”, vertelt Kimberly (22), een van de mensen die de masterclass van Hespel en Rombouts volgde. “Ik voelde me dan altijd ontzettend gefaald omdat ik er niet in slaagde om gezond te eten. Als gevolg ging ik strenger op mijn eten letten, waardoor ik maaltijden oversloeg en ik echt eetbuien ging uitlokken, omdat mijn lichaam die maaltijden probeerde te compenseren. Pas door hiervoor uit te komen en bij te leren over die problematiek, besefte ik dat het niet mijn schuld was. Ik dacht altijd dat ik geen karakter had en geen dieet kon volhouden, terwijl het eigenlijk niet echt aan mij lag, maar aan de diëten die ik volgde en de restricties die ik mezelf oplegde.”
Eetbuien kunnen ontstaan vanuit emo-eten, zoals bij Kimberly, maar ze kunnen ook heel wat andere aanleidingen hebben of geworteld zitten in een andere psychologische aandoening. “Eten is vaak maar een tipje van de ijsberg”, weet Lien* van Anonieme Overeters. “Pas door veel te vertellen en alle stappen te doorlopen komt de rest naar boven. Daarom dat we nieuwelingen ook altijd vragen om minstens zes sessies bij te wonen voor ze beslissen of het iets voor hen is of niet. Hiervoor bestaat geen quick fix.”
Het probleem met eetbuien is ook dat ze een gewoonte zijn geworden, een vastgeroest copingmechanisme waarvan de originele aanleiding troebeler wordt en zo ook moeilijk aan te pakken is. Sommige mensen worden getriggerd door een ruimte waarin ze zich vaak slecht voelden, of door bepaalde personen te zien die hen vroeger vervelende opmerkingen gaven, ook al worden die vervelende opmerkingen nu achterwege gelaten. “Toen ik jong was werd ik vaak gepest”, vertelt Heleen. “Wanneer ik toen met die meisjes aan het bellen was – dat was toen nog met de vaste lijn, at ik heel de printlade van de printer leeg, uit pure stress en angst. Bijna twintig jaar later kan ik geen lastig telefoongesprek meer voeren zonder daarna een eetbui te hebben. Mijn probleem is niet eten, mijn probleem is mijn sociale angst. Het eten is daar een symptoom van.” Ofwel: wanneer honger niet de oorzaak is, is eten vaak ook niet de oplossing.

* Heleen en Lien zijn schuilnamen.

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/de-vicieuze-cirkel-van-emo-eten-eten-is-vaak-maar-een-topje-van-de-ijsberg~a4c6a215/

Er gebeurd is dat je niet echt kan verwerken op het moment en je grijpt naar eten. Je krijgt maar niet genoeg ervan. Emo eters. Eten om iets te verwerken. Maar in de meeste gevallen zal het je niet helpen. Integendeel je bent jezelf ziek aan het maken. Want je lichaam kan het eten niet verwerken en je zal merken dat gewicht de hoogte in zal gaan. Men zal niet naar gezonde voeding grijpen. Maar naar zoet. Men denkt dat het wel weg zal gaan dat negatief gevoel ermee. Maar dat is zeker niet zo. Als men de oorzaak niet aanpakt en hulp zoekt om over het probleem te praten. Zal men in een vicieuze cirkel komen waar je moeilijk uitgeraakt. Want men kan dit zien op termijn als verslaving. Je lichaam snakt naar suikers.
Dit haal ik even uit de tekst: Daarvan is ons jarenlang ingeprent dat het iets slechts is, dat we daarmee moeten stoppen, terwijl het zowel biologisch als psychologisch een doodnormale reflex is.
Het klopt dat het een reflex is. En dat op zo een moment het lichaam dat aangeeft om iets te eten. Maar er zit een verschil tussen eten en eten. Als het maar even is kan dit zeker geen probleem gaan kennen. Denk maar aan studenten die in hun blok iets meer naar zoet grijpen dan anders. Maar als het langer duurt en je voor ieder probleem naar het verkeerd grijpt dan pas moet je gaan nadenken.

Vrouw, Mond, Tanden, Snoep, Chocolade, Bijten

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Echte venten huilen niet” en andere vooroordelen over mannen doorprikt

Man, Tranen, Scheur, Zoeken, Triest, Persoon, Verdriet

Op mentale problemen rust nog altijd een zwaar taboe. Volgens een onderzoek van de CM en Universiteit Gent praat een op de vier Vlamingen met psychische moeilijkheden daar niet over met vrienden of familie. Bij mannen, 65-plussers en lageropgeleiden is de schroom het grootst. Tijd om samen met seksuoloog en antropoloog Wim Slabbinck wat vooroordelen te doorprikken.

Mannen hebben minder psychische aandoeningen

Wim Slabbinck, seksuoloog en antropoloog: “Mannen krijgen even frequent af te rekenen met psychische problemen als vrouwen. Vaak starten die moeilijkheden al op jonge leeftijd. In ons land slikken jongens onder de twaalf jaar dagelijks maar liefst zo’n twee miljoen psychofarmaca en anti­depressiva. Denk daarbij vooral aan middelen die hen wat rustiger maken of beter in hun vel moeten doen voelen. Meisjes slikken ‘slechts’ een vierde van die hoeveelheid. Een andere belangrijke ­graadmeter van de ernst van mentale problemen zijn de Vlaamse cijfers rond (poging tot) zelf­doding. In 2017 beroofden iets minder dan duizend Vlamingen zichzelf van het leven. Drie op de vier waren mannen. Vrouwen ondernemen weliswaar vaker een suïcidepoging, maar bij mannen zijn de gevolgen dramatischer. Mannen kampen dus evengoed met psychische aandoeningen, maar ze komen minder snel aan de oppervlakte. We weten dat artsen een diagnose zoals burn-out of ­depressie vaker bij vrouwen stellen dan bij ­mannen. Dat vrouwen meestal ­opener ­communiceren, verklaart dat voor een deel. ­Tegelijk zijn artsen sneller ­geneigd om hun ­mannelijke patiënten aan te ­moedigen om door te zetten én bevragen ze hen anders, waardoor psychische problemen soms onder de radar blijven.”

Mannen vluchten vaker in drank en drugs

Wim Slabbinck: “Ieder individu ­reageert natuurlijk anders op moeilijkheden. Maar mannen zoeken wel ­sneller hun heil in verdovende ­middelen, terwijl vrouwen vaker naar slaap- of kalmeermedicatie grijpen. Heel wat mannen ‘leren’ al op jonge leeftijd drinken en alcohol gebruiken als middel om met bepaalde emoties om te gaan of ze te onderdrukken. Verslavingsklinieken worden vooral door mannen bevolkt, net als de gevangenissen trouwens, die in ons land zo’n tienduizend mannen tellen, versus een vijfhonderdtal vrouwen. Het is niet ondenkbaar dat mentale problemen ook voor criminaliteit een belangrijke voedingsbodem zijn.”

Mannen zijn minder emotioneel dan vrouwen

Wim Slabbinck: “Mannen huilen minder snel dan vrouwen, maar dat maakt hen daarom niet minder emotioneel. Wenen is maar één manier om emoties te tonen. Boosheid en ­irritatie zijn evengoed uitingsmiddelen. Ook mannen zijn emotionele wezens, maar tonen het dikwijls op een andere, minder zichtbare manier. Generaties lang werden clichés als ‘echte mannen huilen niet’ en ‘mannen moeten sterk zijn’ hen met de paplepel ingegeven. De impact daarvan valt niet de onderschatten. ­Gelukkig zien we dat jongere mannen vaak ­minder moeite hebben met het uiten van hun emoties. Dat kunnen we alleen maar toejuichen.”

Mannen praten minder over emoties

Wim Slabbinck: “Dat klopt voor een deel. Vooral de oudere generatie mannen heeft het dikwijls moeilijk om open over gevoelens te praten. Ik merk dat er een en ander beweegt, maar gemiddeld genomen durven vrouwen zich sneller en duidelijker emotioneel kwetsbaar op te stellen. Mannen zijn banger voor het oordeel van anderen. Die angst om gekwetst te worden bewijst dat ze heel wat emotioneler zijn dan velen denken. Mannen kunnen in se evengoed over hun gevoelens praten als vrouwen, maar hebben behoefte aan meer veiligheid. De dingen kunnen benoemen is uiteraard erg belangrijk, want dat zorgt voor een betere connectie met de mensen om je heen, maar het is niet altijd makkelijk. Veiligheid en vertrouwen zijn voor mannen belangrijke basisvoorwaarden om ­dergelijke gesprekken aan te gaan.”

‘Echte’ venten zijn altijd sterk

Wim Slabbinck: “Mannen die veel belang hechten aan status, zich verantwoordelijk voelen voor hun gezin, het gezinsinkomen … ervaren het sneller als falen wanneer het misgaat. Ze vinden dat ze niet mogen ­teleurstellen en altijd sterk moeten zijn. Dat is ­gevaarlijk, want die enorme druk kan mentale ­problemen net in de hand werken. Ook voor mannen is het ­belangrijk om zichzelf (en hun gezin) de nodige ruimte te geven. Mannen worden helaas nog altijd sterker gepusht om voor het werk te blijven gaan. ­Kiezen voor vaderschapsverlof wordt in heel wat bedrijven bijvoorbeeld nog steeds niet geapprecieerd. Het zou een goede zaak zijn mocht de overheid stappen zetten om daarin verandering te brengen. We moeten af van het idee dat de vraag naar meer gezinstijd betekent dat je je carrière minder belangrijk vindt. Het punt is gewoon dat je persoonlijke leven minstens even belangrijk is.”

“Over de mentale gezondheidsproblemen van mannen wordt te weinig gesproken. Dat moest dringend anders, vond David Mangene. De Nederlands-Amerikaanse ­trainer in ‘omdenken’ worstelt al zijn hele leven met zware ­depressies, zelfmoordneigingen en verslaving. ’Al vanaf de dag dat onze moeder ons het leven ­geschonken heeft, proberen we het alleen te doen. Je kan het ons ­nauwelijks kwalijk nemen. Onze cultuur staat namelijk bol van de beelden van het ‘sterke, zwijgzame type’ en de ­‘selfmade man’. Ons wordt verteld dat we ‘op eigen benen ­moeten staan en onze zaakjes moeten regelen’. Niets mis met ­onafhankelijkheid. En werkelijk niemand houdt van ­profiteurs. Maar als je een man bent, is de kans dat je om hulp vraagt bij een depressie minder groot.’ In How to not kill yourself vertelt hij openhartig en met de nodige humor over zijn persoonlijke ervaringen. Met zijn boek hoopt hij mannen die worstelen een ander perspectief te bieden en bij buitenstaanders voor meer ­inzicht en begrip te zorgen.”

Mannen draaien sneller de knop om

Wim Slabbinck: “Dat mannen sneller emotionele problemen verwerken, is nog zo’n hardnekkige mythe. Het tegendeel is waar. Zo weten we bijvoorbeeld dat mannen langer rouwen dan vrouwen. Ze willen zich sterk houden voor hun familie en vrienden, wat het rouwproces vertraagt. En ook bij burn-outs en depressies zien we dat het herstelproces bij mannen meer tijd in beslag neemt. Ze gaan vaak te lang door voor ze aan de alarmbel trekken, met alle gevolgen van dien. ­Daarbij komt dat ze ook minder vaak hulp zoeken. Bij seksuele ­problemen zet bijvoorbeeld een op de vier vrouwen de stap naar een hulpverlener. Bij mannen gaat het om amper een op de acht. Ook dat speelt mee in het langzame herstel.”

Wat als je man mentale problemen heeft?

Je partner gebukt zien gaan onder psychische problemen leidt tot onrust en een gevoel van onmacht. En hoewel je alle problemen het liefst voor hem zou willen oplossen, lukt dat in de praktijk niet en kan het zelfs averechts werken. Drie gouden tips voor partners van Wim Slabbinck.

• Geef het tijd

“Dwing je partner niet om over zijn ­problemen te praten. Geef aan dat je merkt dat er iets scheelt, zonder de verplichting van een ­gesprek. Gun je partner de ruimte om de ­dingen te bespreken als de tijd rijp is.”

• Praat in de auto

“Praten lukt soms makkelijker in de auto of al wandelend dan aan tafel. Dat je zo geen oogcontact hebt, maakt het makkelijker om te reflecteren. Het helpt om de juiste woorden te vinden en stiltes voelen minder storend.”

• Laat je partner zelf hulp zoeken

“Natuurlijk doe je er goed aan om mentale problemen aandacht te geven. Maar je ­partner pushen om professionele hulp te zoeken, heeft weinig zin. Die motivatie moet echt uit hemzelf komen. Therapie is trouwens niet de enige manier om moeilijkheden te verwerken. Misschien zoekt je partner een uitlaatklep in sport of een nieuwe cursus? Wat hij ook doet om zijn problemen zinvol aan te pakken: wees positief. Ook al zou je zelf voor een andere aanpak kiezen. Misschien leert je partner er mensen kennen en kan hij er zijn ei kwijt. Respecteer zijn keuze.”

Zo leer je je zoon met emoties omgaan

De wereld veranderen start bij onze kinderen. Als ouder speel je een erg belangrijke rol in hun vermogen om met gevoelens om te gaan. Drie gouden opvoedingstips.

• Bekijk je kind als een kind

Onderzoek toont aan dat ouders zonen anders ­aanpakken dan dochters. Bij meisjes wordt huilen bijvoorbeeld sneller ernstig genomen en gelinkt aan emoties, terwijl wenen bij jongens vaak minder ­aandacht krijgt. Probeer je kind als een kind te zien, en niet als een jongen of meisje. De gelijkenissen tussen mannen en vrouwen zijn veel groter dan de ­verschillen. Huilt je zoon? Wees dan even aandachtig en empathisch als bij je dochter.

• Speelgoed zonder gender

Het idee dat mannen sterk moeten zijn, verdwijnt gelukkig steeds meer naar de achtergrond. Maar in heel wat speelgoedwinkels blijft het stereotiepe beeld helaas overeind. Er is een duidelijk onderscheid tussen spelmateriaal voor jongens en meisjes. Dat kan ertoe leiden dat kinderen eenzijdige vaardigheden ontwikkelen. Poppen stimuleren de emotionele ontwikkeling, bouwspellen werken aan het ruimtelijk inzicht. Belangrijke vaardigheden, voor jongens én meisjes. Laat je kind zo veel mogelijk exploreren om een brede waaier aan skills te ontwikkelen, zonder hem of haar in een bepaalde richting te duwen.

• Stel zelf het goede voorbeeld

Kinderen imiteren het gedrag van hun ouders. Door zelf het goede voorbeeld te geven leer je je kind om meer gelaagd te zijn en niet alleen typisch mannelijke of vrouwelijke eigenschappen te tonen.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/-echte-venten-huilen-niet-en-andere-vooroordelen-over-mannen-doorprikt~a1a80f01/

Mannen zoeken vaak de verkeerde uitweg als het gaan om iets te verwerken. Dat maakt dat ze zo ook hun partner links laten liggen.

Mannen worden geacht het sterk geslacht te zijn, emoties tonen is dan ook uit ten boze. Maar het moet anders kunnen en als men ook de emoties durft te laten tonen moet men niet denken aan zwakheid.

Dat klopt wel van de knop om te draaien. Mannen blijven niet snel ergens lang in hangen. Niet tegenstaande dat dit niet altijd goed is als men het heeft over verwerking.
Ik zelf vind het altijd spijtig als mannen niet iets van hun zwakte zouden mogen laten zien. Ook naar hun kinderen toe. Zodat ze weten dat mensen het moeilijk kunnen hebben maar door er iets aan te doen er ook doorkomen.

Alleen, Spook, Jongen, Stadslichten, Landschap

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

EXITMOEHEID

Bestaat er zoiets als ‘exitmoeheid’? “We hebben te hard uitgekeken naar een ideaalbeeld”

Moeheid | Open Access - Huisartsgeneeskunde

Toen na maanden thuiswerken het bericht ‘Je mag een dag per week terugkeren naar het werk’ in mijn mailbox verscheen, was ik door het dolle heen. Hoe spannend. Eindelijk nog eens naar kantoor, wat meer sociaal contact. Enkele weken later lijkt het alsof er een vage mist mijn hersenen bewolkt. Hoe komt het dat we nu toch moeite hebben met onze herwonnen vrijheid, nadat we er maanden naar snakten? Bestaat er zoiets als ‘exitmoeheid’? Klinisch psycholoog en professor-dokter Elke Van Hoof legt uit. 

Vorige week was het eindelijk zover: de harde lockdown werd opgeheven, terrasjes en etentjes konden terug. Resultaat? Heel wat mensen die enthousiast ‘Oh Happy Day’ van de daken wilden schreeuwen. Maar na maanden huisarrest blijkt de nieuwe vrijheid niet voor iedereen zo’n godsgeschenk. Dagen op kantoor lijken langer te duren en die etentjes op restaurant waar we zo lang naar uitkeken? Die zijn niet zo geweldig als verwacht. Het lijkt wel alsof er een waas over je hersenen hangt. We zijn moe. 

En dat is niet abnormaal, legt klinisch psycholoog Elke Van Hoof (VUB) uit: “Tijdens de lockdown kregen we te maken met meer bewegings- en vrijheidsdrang. We zaten plots allemaal veel meer binnen, het normale leven viel weg en dat is niet te onderschatten. Maar nu die vrijheid stilaan terugkeert, zijn we uitgeput, moe en hebben we het moeilijk met het ‘normale leven’.” 

“Dat komt omdat we hiervóór overbelast werden; we gingen veel meer multitasken. Werken vanop een afstand, de ene zoommeeting na de andere, veel meer bellen om contact te houden met vrienden. En daarnaast moesten we ons huishouden bijeenhouden en gingen we meer zorgen. Soms heel letterlijk voor kinderen, soms figuurlijk piekeren over geliefden in woonzorgcentra et cetera.” En dat weegt door op onze gezondheid, benadrukt Van Hoof. “Telkens wanneer je je lichaam overbelast, krijg je daarna de rekening. Die komt op het moment waarop je éíndelijk een beetje kan ontspannen.”

We leefden de voorbije weken op adrenaline. En die is nu verminderd

Elke Van Hoof

En laat het moment van de versoepeling net dat moment komen, waarop je die ongewenste rekening krijgt. “De acute crisis is voorbij, we zijn terug in een meer ontspannen modus gekomen. Je lichaam voelt dat en gaat daarop reageren. Ben je nu plots moe? Dan komt die vermoeidheid door het afnemen van de adrenaline in je lichaam. Want daar hebben we de voorbije weken erg hard op geleefd.”

Zoete dromen

Maar ook foute – en vooral te hoge – verwachtingen kunnen tot teleurstellingen leiden. “We kijken al maanden uit naar dit moment en vaak maak je er in je hoofd dan een mooier beeld van dan wat in realiteit kan worden ingevuld. We hebben in feite uitgekeken naar een geïdealiseerd beeld”, legt de professor uit. “Daarnaast leven we nog altijd in onzekerheid. We hebben meer vrijheid, maar die wordt doorspekt met richtlijnen waaraan we ons moeten houden. Het constant denken daaraan zorgt voor energielekken.”

Of we nog lang met deze vermoeidheid zullen rondlopen? Waarschijnlijk niet, zegt de psycholoog. “Momenteel is het een moeilijke periode, omdat niemand écht weet of al deze moeite ook soelaas zal brengen. Onzekerheid veroorzaakt angst. Maar daarnaast went alles. De kans is dus heel groot dat we de nieuwe vrijheid heel snel gewoon zullen zijn. Ons normale gedrag zal terugkeren en daarmee vermindert ook de vermoeidheid.” 

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/bestaat-er-zoiets-als-exitmoeheid-we-hebben-te-hard-uitgekeken-naar-een-ideaalbeeld~a25d1a90/

Die vermoeidheid is ook te wijden aan het thuis werk. Bepaalde dingen zijn we niet gewoon geweest en is als een blok op ons neergekomen. Dan komt er een tijd dat er versoepeling komt. Maar dat mensen die deze vermoeidheid voelen het niet even snel kunnen wegzetten. Dat het voor sommigen toch moeilijk is om terug naar de realiteit terug te gaan. En zo in deze cirkel blijven hangen. Maar dit zal van korte duur zijn. Men zal zich snel weer sterk voelen en de vermoeidheid voelen verdwijnen. Omdat men terug naar het oude vertrouwde gaat. Dat misschien ook met gezond verstand moet gebeuren.

Hoe hebben jullie de versoepeling ervaren?

Vermoeide Reiziger, Arrecife, Lanzarote, Spanje

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

EXITANGST

Geen zin in de versoepelingen of om terug naar je oude leven te gaan? Psycholoog Sam Neefs over ‘exitangst’

Vrouw, Eenzaam, Triest, Thuis Blijven, Corona, Covid 19

Sommigen kunnen niet wachten om binnenkort opnieuw op café te gaan en reizen te maken. Anderen worden angstig bij het idee dat ze ooit terug moeten keren naar de gejaagde maatschappij van toen. Worstel jij met ‘exitangst’? Sam Neefs, klinisch psycholoog bij psychologenpraktijk Faresa, weet raad.

Sinds de laatste grote versoepeling van de lockdown, geven steeds meer mensen op sociale media aan daar nog niet klaar voor te zijn. Een deel van hen voelt zelfs angst bij het idee om binnenkort weer naar een wereld van ‘snel, snel’ en ‘heb jij het ook zo druk?’ terug te moeten keren.

Die exitangst lijkt zich op verschillende manieren te manifesteren. Sommigen kijken ertegenop om fulltime terug naar kantoor te moeten. Anderen zijn bang dat het virus opnieuw zal opflakkeren. En nog anderen hebben geen zin om de rust die ze tijdens de lockdown gevonden hebben, te moeten loslaten.

Verjaardagsfeestjes die ingehaald moeten worden, etentjes die toch dringend eens moeten plaatsvinden en wekelijkse bubbels van tien: nog niet voor mij, merk ik. Ik ga nog wat verder verdwijnen in de anonimiteit, daaaaag!

Maar wie die exitangst voelt, hoeft zich niet te schamen. “Het is heel normaal als je nu bang bent om opnieuw in die ratrace te moeten stappen”, zegt klinisch psycholoog Sam Neefs. “Misschien had je voor de lockdown een druk, gejaagd leven, dat gepaard ging met stressklachten. Misschien had je op het werk moeite om ‘nee’ te zeggen en werkte je telkens weer overuren. Dan voelt het voor jou natuurlijk goed om het nu kalmer aan te doen.”

Leg de pijnpunten bloot

Probeer de angst je niet te laten verlammen, raadt Neefs aan, maar zie hem als een signaal dat je iets moet veranderen. “In het algemeen zien we dat mensen bij angst geneigd zijn om dingen te vermijden. Maar omdat ze dat wat hen angst aanjaagt vermijden, slagen ze er ook niet in om hun overtuigingen daarover te confronteren of te ontkrachten.” In plaats daarvan kan je beter gaan onderzoeken wat je precies die exitangst doet voelen. Om zo de pijnpunten bloot te leggen die je moet aanpakken voor een gelukkiger post-lockdownleven. 

“Stel je de vraag: waar heb ik precies schrik voor? Wat vind ik zo beangstigend aan terugkeren naar het oude? En ga dan na of je die zaken onder handen kan nemen”, zegt Neefs. “Als je in deze rustigere periode nieuwe gewoontes of een gezondere routine ontwikkelde, bedenk dan hoe je die kan implementeren in je leven na de lockdown. Ik werk nu bijvoorbeeld minder ’s avonds en dat voelt goed. Dus ik heb me voorgenomen om dat na de lockdown ook te blijven doen.”

Angststoornis?

Of het nu neerkomt op avondwerk schrappen, vaker ‘nee’ zeggen, meer tijd voor jezelf inplannen of – radicaler – je job of relatie stopzetten: beschouw de lockdown en je angst voor een terugkeer naar het oude dus als een kans om je leven anders aan te pakken. “Zo is die angst geen negatief gegeven meer,” zegt Neefs, “wel een duwtje in de rug om stil te staan bij je levenskeuzes.” 

Een belangrijke kanttekening wel: als de exitangst de overhand neemt en je daardoor niet meer in actie geraakt, kan je het best met een professional praten. “Dan spreken we niet meer over normale angst, maar kan je met een angststoornis te maken hebben”, besluit Neefs. 

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/geen-zin-in-de-versoepelingen-of-om-terug-naar-je-oude-leven-te-gaan-psycholoog-sam-neefs-over-exitangst~a0d44aeb/

Voor velen zal het moeilijk zijn tot een beangstigend gevoel geven om terug te keren naar het normale leven. Ik kan best begrijpen dat mensen nu iets hebben van reizen nee dat stel ik wel even uit tot volgend jaar. Dat is zelfs een goede beslissing en keuze. Maar als je het moeilijk hebt om je dagelijks leven weer op te nemen dan moet je gaan kijken waar het probleem zit. Angst praat je eigenlijk jezelf aan. Dit door al het negatieve dat je de voorbije weken en maanden hebt gehoord en te lezen gekregen hebt. Men zal gewoon het gezond verstand moeten gebruiken. Men mag niet vergeten dat je jouw angst ook doorgeeft aan je kinderen of anderen. Men zal nu eenmaal vrede moeten nemen dat het nog een lange tijd zal durven voor we het leven gaan zien zoals voordien. En ook dat is misschien niet slecht. Als we eens leren met dit te leven. Wie weet gaan mensen dan minder stress hebben en krijgen ze misschien een andere kijk op het leven. Het leven is aards, en de aarde de natuur hou je niet tegen. Dat zijn de lessen die men eruit moet leren.
Bepaalde mensen hebben ook smetvrees gaan opdoen. Durven niet al te dicht bij anderen te komen. Allemaal door de angst die ze zichzelf aanpraten. Als je zo moet leven is het belangrijk om snel hulp te zoeken. Om te leren je gedachten op een positieve manier om te zetten.

Thuis Blijven, Quarantaine, Covid-19, Isolatie, Virus

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Mannen en vrouwen schatten verkeerd in wat het andere geslacht aantrekkelijk vindt

Attractiveness and the IQ Levels of College Disciplines ...

Mannen en vrouwen hebben allemaal een idee van hoe we eruit zouden moeten zien om in de smaak te vallen bij het andere geslacht. Hoe slanker als vrouw, hoe beter? En hoe gespierder als man, hoe liever? Onderzoek toont nu aan dat wat we denken, toch niet strookt met de realiteit.

Het is de vloek van de Tindergeneratie: uiterlijk speelt een erg grote rol in de wereld van swipes en dates. We hebben allemaal een idee van wat we aantrekkelijk vinden bij iemand van het andere geslacht. Én we vormen ons ook een beeld van wat het andere geslacht aantrekkelijk vindt bij ons. 

Zeker in onze westerse samenleving baseren we ons daarvoor op stereotypes of beelden die we oppikken in de media. En drie keer raden: die doen ons geloven dat mannen graag slanke vrouwen zien en vrouwen graag gespierde mannen. Wetenschappelijk onderzoek stelde ook vast dat we daarvan overtuigd zijn. ADVERTENTIEPromote health. Save lives. Serve the vulnerable. Visit who.int

De ideale lichaamsbouw

Die bevinding bracht psychologen Xue Lei en David Perrett op het idee om te testen of die overtuigingen ook stroken met de werkelijkheid. Vindt het andere geslacht werkelijk die specifieke lichaamsbouw mooi? Of beelden we ons dat in? 

Voor het onderzoek ondervroegen ze 99 vrouwen tussen 17 en 26 jaar en 70 mannen tussen 18 en 25 jaar met een mobiele app. Daarin moesten de deelnemers de lichaamsbouw van een afgebeeld individu van hetzelfde geslacht aanpassen naar hun eigen lichaamsbouw, hun ideale lichaamsbouw en de lichaamsbouw die een persoon van het andere geslacht volgens hen aantrekkelijk zou vinden. Daarna moesten ze bij een afgebeeld individu van het andere geslacht de lichaamsbouw aanpassen naar hun persoonlijke voorkeur.

En ja hoor: de resultaten toonden aan dat de mannen niet zo uitdrukkelijk een slanke vrouw verwachten als de vrouwen dachten. En dat vrouwen niet zozeer een gespierd lichaam verkozen als de mannen dachten. De verschillen waren wel miniem, maar tonen aan dat we onze standaard voor aantrekkelijkheid bij het andere geslacht toch niet onmenselijk hoog leggen, ondanks de stereotypes en mediabeelden. 

“Het is belangrijk om die foute overtuigingen te corrigeren, want zo verhelpen we misschien enige ontevredenheid die mannen of vrouwen om die reden voor hun lichaam voelen”, schrijven de onderzoekers.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/mannen-en-vrouwen-schatten-verkeerd-in-wat-het-andere-geslacht-aantrekkelijk-vindt~a8557f4f/

Soms denkt men voor een ander en moet men concluderen dat men het fout inschat. Zowel mannen als vrouwen schatten het maar al te vaak in hoe iemand denkt over het woord aantrekkelijkheid van het ander geslacht. Niet iedereen wilt naast een fotomodel lopen. De meeste mensen willen een gewoon vrouwelijk – mannelijk lichaam zien. Ook hangt veel af van leeftijd. Want naar gelang de leeftijd zit men in een fase van een fantasie beeld. Denk zelf maar aan de posters in je slaapkamer. Beeldschoon op foto maar in realiteit zou het wel tegenvallen.
Ik stel vaak de vraag aan mensen wat is een ideale lichaamsbouw. Hoe zie je het beeld van het vrouwelijke – mannelijk lichaam. Dan merk je al snel op dat het niet is zoals in boekjes of op tv. Maar de gewone mens die men op straat tegenkomt. Uiterlijk is niet de belangrijkste factor, het gehele plaatje van een persoon.
Ook is het zo dat ieder toch iets anders aantrekkelijker vind aan het lichaam. Dat maakt juist een lichaam zo mooi en de gedachten van de ander die met die aantrekkelijkheid kan spelen in zijn/haar gedachte.
Ook de kleding kan iemand aantrekkelijk maken, en dan vergeet je al snel wat er onder zit. Dat kan dan weer mooi zijn om daarover na te denken in jezelf.

Korte relaties dan ben je aantrekkelijk zegt onderzoek van Harvard ...
Wetenschappelijk bewezen: beste man, dit maakt jou aantrekkelijker

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Van ‘f*ck off’ tot ‘bescheiden glimlachje’: waarom iedereen de simpelste smiley zo anders interpreteert

Smilies, Gele, Grappig, Vreugde, Emoticon, Emoji

“De allervreselijkste emoji” noemt cartooniste ‘Niet nu Laura’ het. Ze heeft het over de simpele smiley met de neutrale glimlach, de ‘slightly smiling face’ genaamd. Het internet barst van de memes over hoe we die emoji ervaren. Is hij gewoon blij? Ironisch? Passief-agressief?  Of hoe ambigue zo’n simpele emoji toch kan zijn. Mediapsycholoog Koen Ponnet onthult waarom.

“Ik haat u en ik kom straks onder uw bed liggen met een botte bijl, maar ik verberg dit alles onder een nietszeggende glimlach, lol.” Zo interpreteert cartooniste ‘Niet nu Laura’ de ‘slightly smiling face’. De post verzamelde bijna duizend likes en een blik op de reacties toont dat de doodgewone emoji bij wel meer mensen verrassende gevoelens oproept. 

“Helemaal waar. Die emoji heeft het creepy lachje waar je als kind wakker van lag”, zegt de ene. “Dit is mijn standaard ‘ik weet echt niet meer wat ik daar nu nog moet op antwoorden’-emoji”, zegt de ander. En een handvol simpele zielen – God zegene hen – getuigen: “Ik snap er niks van, voor mij is dat gewoon een bescheiden smiley”. 

Full of shit

Een snelle Googlesessie onthult dat een groot deel van de internetpopulatie zich ook ongemakkelijk voelt bij de wel erg neutrale emoji. Een journaliste van het online magazine Slate beschrijft hoe ze ontdekte dat haar collega’s de smiley helemaal anders gebruiken. “Blijkbaar gebruiken sommige van hen – én mijn baas – het gezichtje ironisch. Om aan te geven dat ze beleefd glimlachen, maar stiekem denken dat het idee of de persoon full of shit is. Ik voel me er nu zo ongemakkelijk bij.” 

Memes die de ambiguïteit van de ‘slightly smiling face’ aankaarten zijn er ook met hopen. “When I use the 🙂 emoji, this is what I mean” is eentje getiteld, met daaronder een beeld van Spongebob: een nietszeggende glimlach op zijn gezicht, op de achtergrond zien we zijn innerlijke demonen. Een andere noemt het de ‘all-in-one emoji’, met daarrond alle emoties die het gezichtje kan overbrengen: van ‘damn you’, ‘moe’ of ‘geïrriteerd’ tot ‘f*ck off!’ of ‘you piece of sh*t’. 

Emojipedia.org, de Wikipedia voor emoji’s, bevestigt de ambiguïteit met hun definitie. Volgens de website uit de ‘slightly smiling face’ “een veelheid aan positieve, gelukkige of vriendelijke gevoelens”, maar kan hij ook “neerbuigend, passief-agressief of ironisch” overkomen. “Bijvoorbeeld wanneer iemand zegt ‘het is oké’, terwijl het dat echt niet is.” Geef toe, als jij iemand via Whatsapp vraagt ‘scheelt er iets?’ en die persoon antwoordt met ‘nee :-)’, dan ga je toch ook even wankelen? 

Dan nog liever blooswangetjes

Professor mediapsychologie Koen Ponnet begrijpt waarom zo veel mensen die simpele emoji als zo onduidelijk ervaren. Al moeten we eerst begrijpen waarom we zo veel gewicht hangen aan smileys. “Wanneer we communiceren met anderen, bepaalt de non-verbale communicatie 90 (!) procent van onze ervaring. Dat is dan onze lichaamstaal, onze toonhoogte, onze gezichtsuitdrukking. In digitale gesprekken ontbreken die factoren en daarom zijn emoji’s zo belangrijk: ze zijn nagenoeg onze enige tool om toch die non-verbale expressie toe te voegen”, licht Ponnet toe. 

Omdat emoji’s zo belangrijk zijn – en omdat we steeds meer digitaal communiceren – gebruiken we ze ook steeds vaker. En dat is volgens Ponnet de oorzaak van de nietszeggendheid van de ‘slightly smiling face’. “Hoe meer we die simpele emoji gebruiken, hoe betekenislozer hij wordt. Om dezelfde reden introduceerde Facebook bijvoorbeeld ook andere manieren om te reageren op een post. Vroeger likete iedereen alles en op den duur betekende dat duimpje niks meer.” 

Dus net omdat we zo hard nood hebben aan non-verbale expressie via emoji’s, voelt die nu afgezaagde smiley zo leeg. En dat er zo veel andere lachende emoji’s zijn, helpt ook niet. Een vrolijke emoji met de tanden bloot of met blooswangetjes is veel expressiever dan de basic smiley met blanco ogen en licht gebogen mondje. Volgende keer iemand je vraagt of er iets scheelt, ga je dus nog liever voor de smiley met het feesthoedje of de kusknipoog. Alles is beter dan die nietszeggende glimlach.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/van-f-ck-off-tot-bescheiden-glimlachje-waarom-iedereen-de-simpelste-smiley-zo-anders-interpreteert~a1debe66/

Net als zovele ander emoji’s worden ze vaak verkeerd geïnterpreteerd of begrepen. Niet alleen het lachend gezichtje waar je alle kanten mee uit kan. Maar denk maar een een zoen een hartje een bloempje achter een tekst. Kan naar de andere verkeerd opgevat worden. Dat maakt dat er soms wrijving kan door ontstaan met juist achter je zin zo een emoji te zetten. Denk daarom goed na als je dit doet. Voor jou kan het onschuldig zijn voor de ander helemaal niet.

Wat is het meervoud van emoji? - De Standaard Mobile

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Waarom complimentjes aanvaarden zo moeilijk is

Wat de meest mensen doen als ze een compliment krijgen Goedgenoeg

Complimentjes krijgen, het blijft een vreemd gebeuren voor jong en oud. Sommigen worden er ongemakkelijk van, anderen willen niet uit de hoogte overkomen en lachen het compliment weg, en nog anderen gaan dan weer automatisch een complimentje teruggeven. Hoe komt het dat wij het zo moeilijk vinden om een compliment gewoon te aanvaarden?

Christopher Littlefield, een Amerikaans expert, verklaart dat onderzoek heeft uitgewezen dat 70% van de mensen zich verlegen en ongemakkelijk voelt bij het krijgen van een compliment. Zelfs als je het compliment apprecieert, gaat dat gevoel vaak gepaard met schaamte. De hoofdreden van dit ongemakkelijke gevoel, is vooral het lage zelfbeeld van velen. Mensen met een laag zelfbeeld gaan een compliment in twijfel trekken. Ze weten niet of het compliment oprecht is, en voelen zich daardoor snel betutteld.

Een andere reden is, volgens onderzoekers aan de universiteit van Kansas, dat het krijgen van een compliment hetzelfde deel van onze hersenen activeert als wanneer we flirten. Onbewust ga je jezelf aangetrokken voelen tot de persoon die je een compliment geeft. Ook dat verklaart dus waarom een compliment vaak hand in hand gaat met een gevoel van ongemak.

James O. Pawelski, directeur aan de universiteit van Pennsylvania, zegt dat het belangrijk is om een gekregen compliment te aanvaarden. Je moet een gesprek niet uit de weg gaan, wanneer je een compliment krijgt, maar dat gesprek net bevorderen. Het is belangrijk om je sterke punten beter te leren kennen. Complimenten versterken je eigenwaarde, en zullen dus ook je relaties met anderen bevorderen.

Zeg simpelweg gewoon ‘dank je’, wanneer je een compliment ontvangt. Geef meer uitleg, bijvoorbeeld door bij een complimentje over je kleding te vertellen waar je dat kledingstuk kocht. Of bij een complimentje over iets dat je schreef, vraag je welke punten in de tekst die persoon exact sterk vond. Zo ga je een conversatie niet uit de weg, maar bevorder je die net. Je leert bij over jezelf, en het zal je zelfvertrouwen een enorme boost geven!

BRON: https://www.goedgevoel.be/artikel/happy-living/waarom-complimentjes-aanvaarden-zo-moeilijk-is

Bepaalde mensen zijn het niet gewoon of voelen zich er ongemakkelijk bij als ze een compliment krijgen. Het is een gevoel van verlegenheid of schaamte. Dat vaak te maken heeft met het verleden en met een zeer laag zelfbeeld. Als men vroeger nooit iets goeds kon doen en men werd altijd maar negatief beoordeeld. Zit de kans erin dat je in het nu zoiets moeilijk kan ontvangen en aanvaarden. Als men een compliment ontvangt is dit omdat je iets goed gedaan hebt of omdat je ergens mee geholpen hebt. Ook hier zit natuurlijk een adertje onder het gras. Want het is niet omdat je nu goed was of geholpen hebt en dat compliment ontvangen hebt dat je dit ook de volgende keer moet doen. Helpen geeft een goed gevoel net als dat compliment dat ervan komt, maar het maar niet als een plicht aanvoelen. Daarom kan het gewoon goed zijn om er kort en bondig op te antwoorden met dank je, graag gedaan. Als het compliment komt op lichaamsvlak of kleding. Dan is het om goed aan te horen hoe het gezegd wordt. Je ziet er goed uit, dan zeg ik al snel en gisteren dan niet. En zoiets is niet altijd een compliment en kan ook een achterliggende gedachte hebben.
Toch kan een compliment ook een goed gevoel geven en dat komt ook ten goede van je zelfbeeld.
Durf je eigen kind ook eens een complimentje te geven zo nemen ze dat ook mee op hun levenspad.

Complimenten geven en krijgen; dat valt voor de meeste mensen niet ...

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

De coronamaatregelen worden steeds soepeler en heel wat mensen kijken ernaar uit om na de quarantaine terug een pintje te gaan drinken op café of terug gezellig op kantoor te werken. Maar niet iedereen wil dat alles terug normaal wordt, het boezemt ze zelfs angst in. Deze mensen hebben namelijk last van ‘terugkeerangst’. 

Het is niet meer dan normaal dat je stress hebt om terug te keren naar het normale leven. Je was net gewend om het wat rustiger aan te doen en van thuis uit te werken. “‘Terugkeerangst’ is een vorm van stress”, zegt sofroloog Dominique Antiglio. “Deze stress wordt geassocieerd met de angst om niet in staat te zijn terug te keren naar het normale leven.”

Wat kan je hier nu aan doen?

Neem de tijd om uit te zoeken waarover en waarom je je precies zorgen maakt. Ben je bezorgd om je gezondheid? Vind je het toch niet leuk op kantoor? Of worden er nieuwe dingen van je verwacht? Eens je hebt geïdentificeerd wat het probleem is, kan je je proberen aan te passen of oplossingen zoeken.

Misschien ben je bang dat je terug te veel tijd spendeert op je werk? Probeer die angst om te zetten in iets productief door een planning te maken zodat je work-life balans in evenwicht blijft. Ben je bang om terug onder de mensen te komen? Beschouw het als iets positiefs, iedereen mag terug buiten, in plaats van iets dat je angst aanjaagt. “We zijn sociale dieren”, zegt Dominique. “Als je je angst overwint en afspreekt met vrienden, zal je zien dat het wonderen zal doen voor je mentale gezondheid.”

Je kan ook met je baas praten en vragen om wat meer flexibiliteit of zelfs van job veranderen. Mocht je tot bepaalde realisaties zijn gekomen tijdens deze lockdown, blijf dan vooral niet bij de pakken zitten, maar onderneem iets zodat je niet terugkeert naar je oude gewoontes. Neem gewoon je tijd en zorg goed voor jezelf.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/lifestyle/health/daarom-wil-niet-iedereen-terug-naar-het-normale-leven/ar-BB1474e4?li=AAdeqpu

Als men het gezond verstand gebruikt moet men toch geen angst hebben. Ik liet er al iets over lezen op 27 April. Terug naar het normale leven. Maar als mensen in angst leven komt ook dat normaal leven niet meer opgang. Dan zal angst je leven gaan lijden en leef je niet maar wordt je geleefd. Waardoor je weer ziek zal worden. Angst kan positief zijn om je te beschermen. Maar als angst op een negatieve manier in je zit zal het je ziek maken. Ik zie nu ook dat meer mensen smetvrees hebben dat ze nauwelijks iets met hun handen durven aan te raken en waar de bussen detol te grijpen staan in hun woning. Mensen als zo gaat leven zal op een moment niet meer durven buiten te komen. Zal je niet meer aan sociaal contact kunnen doen. En zal jezelf eenzaam op moeten sluiten.
Spijtig genoeg leven de meeste mensen met het negatief beeld dat ze te zien gekregen hebben of gehoord hebben. Men kan er niet ten buiten dat het slachtoffers gemaakt heeft. Dat er heel wat emoties zijn geweest en misschien nog. Maar weet ook als je hier iets van geleerd hebt het leven nog iets moois kan geven.

Coronavirus, Ziekte, Zorg, Infectie, Epidemie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

1 op de 3 zorgverleners voelt zich schuldig uit vrees het virus over te dragen: “Thuis durven ze hun kinderen zelfs niet te knuffelen”

Wetenschappelijk bewezen: door te knuffelen word je gezond(er ...

De impact van de corona-epidemie op het zorgpersoneel kan moeilijk overschat. “De druk op het werk is dubbel zo hoog als normaal. Eén op de drie kampt bovendien met een schuldgevoel uit vrees dat ze het virus zullen overdragen. Thuis durven ze hun kinderen zelfs niet te knuffelen.”

De (eerste?) coronapiek mag dan al achter ons liggen, de impact is ongezien. Niet in het minst bij al wie in de zorg werkt. Dat blijkt uit de tweede barometer van De ZorgSamen, een online platform dat is ontstaan uit een initiatief van Zorgnet-Icuro. Liefst 3.298 verpleegkundigen, zorgkundigen, huisartsen, kinesisten en begeleiders van personen met een beperking vulden begin mei de vragenlijst in. “Meer dan de helft zegt dat ze onder hoge druk staan. De pure angst nam af na de piek van de epidemie, maar is nog altijd vijf keer hoger dan normaal”, zegt Kris Vanhaecht (LIGB-KULeuven), die de resultaten analyseerde. “Klachten over vermoeidheid, concentratiestoornissen, en zich niet kunnen ontspannen zijn nog altijd merkbaar hoger dan anders. Vier keer meer mensen dan in pre-coronatijden voelen zich ongelukkig. En bijna drie keer zoveel mensen denken eraan uit het beroep te stappen.”

Van vlees en bloed

Omdat er signalen opdoken dat veel zorgwerkers kampen met schuldgevoelens, is daar in de tweede enquête extra op gefocust. “Vooral de vrees om het virus zelf over te dragen, geeft kopzorgen”, weet Vanhaecht. “Een kwart vreest andere patiënten, bewoners of collega’s te besmetten. Meer dan één op de drie is bang dat ze de eigen familie in gevaar brengen. Wat moet je doen als zorgverlener, en wat mag je doen als mens van vlees en bloed? Nogal wat artsen durven hun kinderen niet meer te knuffelen. Of slapen uit voorzorg niet bij hun partner.”

Toen professor Vanhaecht de resultaten voorstelde aan de Vlaamse Covid-19 Taskforce voor de Zorg, is meteen beslist dat deze barometer zeker tot september herhaald moet worden. “We zullen de psychische last langdurig moeten opvolgen. Mensen in de zorg zijn niet de beste zelfzorgers. We moeten hen erop wijzen dat ze niet moeten wachten tot ze in het rood gaan om hulp te zoeken. Maar ik wil ook niet psychiatriseren. Deze mensen zijn het gewoon om voor hete vuren te staan en gaan niet allemaal in een burn-out terechtkomen. We moeten er wel voor zorgen dat de mensen voldoende veerkracht hebben opdat ze zich kunnen blijven inzetten als er een tweede piek komt. Belangrijk om weten voor uw lezers is dat het zorgpersoneel zelf zegt dat ze zich nog meest optrekken aan steunfiguren uit hun omgeving: hun partner, hun kinderen, directe collega’s en vrienden.”

Applaus

Het is dus niet alleen met applaus en witte lakens dat we de zorg kunnen steunen, geeft Vanhaecht aan. “Toon begrip als iemand meer prikkelbaar is dan normaal. Denk niet meteen dat-ie doorslaat als iemand eens uithuilt. Kinderen van zorgverleners moeten weten dat mama of papa zware dingen heeft gezien op het werk en even adempauze moeten krijgen in de tuin of met koptelefoon op. Om dat soort tips mee te geven aan het brede publiek organiseren we morgen om tien uur een gratis webinar op http://www.dezorgsamen.be. Onder anderen kinderpsychiater Peter Adriaenssens werkt eraan mee. In de week van 25 mei komt de uitzending ook op Kanaal Z. Eigenlijk kan iedereen hier wat van opsteken, want overal staan mensen extra onder druk. Ook de politieagenten en leerkrachten, of de cafébaas die noodgedwongen thuiszit. En bijna niemand kan zich door de coronamaatregelen opladen zoals gebruikelijk.”

De impact van de corona-epidemie op het zorgpersoneel kan moeilijk overschat: de zorg heeft zelf zorg nodig.
HLN De impact van de corona-epidemie op het zorgpersoneel kan moeilijk overschat: de zorg heeft zelf zorg nodig.BRON: https://www.hln.be/de-krant/1-op-de-3-zorgverleners-voelt-zich-schuldig-uit-vrees-het-virus-over-te-dragen-thuis-durven-ze-hun-kinderen-zelfs-niet-te-knuffelen~a428ee4a/Bepaalde mensen dragen zo een angst bij zich dat ze zelfs hun eigen kinderen niet durven aan te raken. Zeker als het gaat op knelberoepen. Zoals hier beschreven maar ook poetshulp en politie maar ook deze die in winkels staan en zelfs wat ik nog gehoord heb. Mensen die het openbaar vervoer nemen of met heel wat mensen op de gerespecteerde afstand in contact komen. Psychisch gaan er heel wat mensen onderdoor. En daar moet men rekening mee gaan houden de komende tijd.
En het is zo belangrijk lichamelijk contact. Zeker als het gaat om verwerking.

60 beste afbeeldingen van Knuffel plaatjes in 2020 - Knuffel ...

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden
AUM MANI PADME HUM

 

 

de wereld door mijn ogen

verhalen of poezie met foto's

A.&V.travel

WHEREVER YOU GO, GO WITH ALL YOUR HEART.

Storyteller's Eye Word

immagina un mondo di amore teatrale

The Eternal Words

An opinionated girl penning down her thoughts.🌸❤

Sunshiny SA Site

Kavita Ramlal, Proudly South African

Mooi Leven, by De Gans

Fotografie en Schrijverijen

Dogmavrij

Een liefdevolle vinger op de zere plek, omdat heling begint met (h)erkenning.

Banter Republic

It's just banter

Droomvlucht...living your dream 🌏💚

You say I dream too big, I say you think too small!

Straf Verhalen

Verhalen over discipline en straf (en meer...)

wendiesweb

Met liefde geschreven...🖋

Vegan & Spiritualiteit

Veganistische voeding en Spirituele groei

DonQuijotte

tegen windmolens

verhaal achter de foto

een foto zegt meer dan 1000 woorden.

Project 'IK'

Een zoektocht naar positief egoïsme

Pieter Dierckx

artist(e), b(o)uddhist(e), yogi / kunstenaar, boeddhist, yogi

M-Pathie.com

Empathie is inlevingsvermogen, de kunde of vaardigheid om zich in te leven in de situatie en gevoelens van anderen .

Блог красоты и здоровья от LiDea

О себе, о женщинах, об особенностях женского организма, об изменениях, связанных с возрастом. О красоте и здоровье, о том, чтобы сохранить их в условиях дефицита времени. О том, как сделать так, чтобы чувствовать себя королевой, чтобы окружающие видели её в вас.

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

La Bella Bora

Een tropisch lifestyle- en reisblog vol verhalen en inspiratie

Vvolutie (Wij godinnen)

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

Ontdek, Ontwikkel & Ervaar!

Hotstuffforladies

Alles voor de moderne vrouw :Beauty,fashion shop blogs & revieuws. Altijd vind ik de leukste aanbiedingen & koopjes. Ook dan kan je er super uit zien💫💎💍💠💃💗👗🛍👠 De lekkerste zelf gemaakte recepten & de leukste shop en make-up vlogs!

Bewustzijnenzo

Schepje bewustheid, scheutje spiritualiteit, druppeltje humor allemaal in een blender..en tadaaa

GROWYOURMINDNOW

PLEUN MARIA JOHANNA

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Wu Cares!

no one cares

HARME BLOGT

marginale blogs van een 72 jarige

Healthy & Travel T(r)ips

Reis - en gezondheidsfreak

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

Omgaan met narcisme

Gezonde zelf-liefde en anti-narcisme ontwikkelen.

%d bloggers liken dit: