Tag Archive: psychologie


Is karma echt een ‘bitch’? Een filosoof legt uit: “Positiviteit trekt doorgaans ook positiviteit aan”

Karma -

Je belazert een dierbare en hopla, je fiets wordt gestolen. Bad karma. Of omgekeerd. Je helpt je buurvrouw om haar boodschappen naar binnen te dragen en krijgt even later een mooi professioneel voorstel in je mailbox. Karma is alomtegenwoordig. Tenminste, dat geloven we toch graag. Filosoof en hoogleraar wijsbegeerte Johan Braeckman over de oorsprong van karma en waarom we er ons zo graag op beroepen. “Het geloof dat een goede daad van nature goede gevolgen zal hebben, en een slechte daad slechte gevolgen, zorgt voor een zekere ­gemoedsrust. Het komt ooit wel in orde, oef.”
Belogen door je baas? Bedrogen door je partner? Karma is on its way. Maar waar komt dat hele karmaverhaal nu eigenlijk vandaan? Even terug in de tijd. Oorspronkelijk komt het woord ‘karma’ uit het Sanskriet en betekent het ‘actie’ of ‘handeling’. Iemands karma komt dan overeen met het totaal van zijn of haar daden op aarde én de gevolgen die daaruit voortvloeien. Niet alleen in dit leven, maar ook in alle volgende levens. Pas in de negentiende eeuw kwam ‘karma’ ook naar onze westerse regionen overgewaaid. “In lang vervlogen tijden wisten we nog niet wat we met ziekte, dood en lijden moesten aanvangen”, steekt professor Braeckman van wal. “In dat opzicht is het geloof in karma, als in een soort van overzichtelijk straf- en beloningssysteem, ­begrijpelijk. Een mens zoekt van nature nu eenmaal naar verklaringen.”

Eigen verantwoordelijkheid

‘Karma’ is een bijzonder breed begrip. “Algemeen zou je het kunnen omschrijven, als alles wat je meesleept naar een volgend bestaan, maar ook hierin is er geen eenduidigheid”, gaat de professor verder. In de westerse interpretatie van de karmatheorie ligt de nadruk eerder op het feit dat je zélf verantwoordelijk bent voor de omstandigheden waarin je je bevindt door je gedrag in het verleden én zelfs in je vorige levens. Je weet wel, doe goed en je krijgt goed terug. “Daardoor lijken we weer wat vat te krijgen op ons eigen leven, en dat is best een aantrekkelijk idee”, aldus professor Braeckman.

Karma komt voort uit ons geloof dat er een rechtvaar­dig­heid is in deze wereld, die niet door mensen bedacht isJohan Braeckman, filosoof en hoogleraar wijsbegeerte

Het komt ooit wel in orde

Heb je de ‘instant karma’-filmpjes op YouTube al eens gezien? Iemand snijdt iemand anders de pas af, en loopt even later met zijn neus tegen een verkeerslicht. Onder het motto: God straft onmiddellijk. “Ik vermoed dat karma bovenal voortkomt uit ons geloof in een soort ‘bovenaardse’ rechtvaardigheid in deze wereld. Alsof moraliteit niet alleen door mensen bedacht wordt. Zo lijkt ons denken over goed en kwaad onderbouwd”, stelt Johan Braeckman vast. 
“Het eeuwenoude geloof dat de goeden beloond worden in het hiernamaals en de slechten gestraft, sluit hierbij aan.” Een voorbeeld: “Stel, op je werk is er die volstrekt asociale collega, die het eigenlijk gewoon verdient om een mep op zijn gezicht te krijgen, maar in de praktijk fluitend door het leven gaat. ‘Niet eerlijk’, vind je. Wel, de overtuiging dat die persoon daar óóit de prijs voor zal betalen – het geloof in ‘bad karma’ dus – kan op zo’n ogenblik troost bieden. Ook een boek als The Lord of the Rings of de vele films met een happy end zijn gebaseerd op die ‘boontje komt om zijn loontje’-overtuiging. Op het einde komt de slechterik pijnlijk aan zijn einde of belandt hij minstens in de cel. Als lezer of kijker ervaar je dat als ‘eerlijk’. Karma werkt identiek. Het geloof dat een goede daad van nature goede gevolgen zal hebben, en een slechte daad slechte gevolgen, zorgt voor een zekere ­gemoedsrust. Het komt ooit wel in orde, oef.”

Rechtvaardige dieren

Het gevoel voor recht- en onrechtvaardigheid zit bij de mens diep ingebakken. “Geef je het ene kind een snoepje en het andere niet, dan zal het tweede kind allicht luid protesteren. Ook kapucijnaapjes hebben zo’n rechtvaardigheidsgevoel. Zet je namelijk twee van die aapjes in verschillende kooien, waarin ze elkaar zien, en je beloont de ene met een druif en de andere met een stuk komkommer, dan merk je dat de tweede dat bijzonder oneerlijk vindt. Datzelfde gevoel – dat ook aan de basis ligt van onze westerse karmagedachte – is essentieel om het samenleven in onze maatschappij mogelijk te maken.”

Een stamhoofd, een groep ouderlin­gen, een president. Ze mogen leiding geven en streng zijn, zolang ze maar rechtvaar­dig blijvenJohan Braeckman, filosoof en hoogleraar wijsbegeerte

“We doen enorm veel om asociale types of profiteurs tegen te werken. Daar hebben we wetten, gevangenissen, verkeersboetes en nog zoveel meer voor bedacht”, zegt Braeckman. “In dezelfde lijn vinden we het oké, als sommige mensen het voor het zeggen hebben: een stamhoofd, een groep van ouderlingen, een president. Ze mogen leiding geven en streng zijn, zolang ze maar rechtvaardig blijven. Zodra iemand zich als een tiran begint te gedragen, pikken we het niet meer. Om die reden werd bijvoorbeeld iemand als ­Caesar ooit vermoord.”
“Bij chimpansees zie je hetzelfde ­mechanisme. Zodra een alfamannetje te veel vrouwtjes en macht begint te krijgen, wordt hij uitgeschakeld. Kortom, in sociale gemeenschappen heb je enerzijds de alertheid voor ‘Is dit wel fair’?’ en anderzijds mechanismen om daarmee om te gaan.” Een heel concreet dilemma ter illustratie. “Vraag je aan tien werknemers met exact dezelfde job en inzet: ‘Wat kies je: honderd euro boven op je loon, maar dan ­krijgen je collega’s elk tweehonderd euro extra? Of liever ­vijftig euro extra loon, dan krijgen je collega’s eveneens ­vijftig euro?’ Wat blijkt? De meeste mensen zullen toch voor die vijftig euro kiezen. Omdat de andere optie als ­onrechtvaardig aanvoelt. Het is een gevoel dat ook de rol van karma verklaart. Als een soort van ­hulpmiddel om de rechtvaardigheid in onze wereldorde in ­evenwicht te houden.”

Roulette

Voor wie nu hoopt op een intrinsiek rechtvaardige ­wereldorde én bijbehorend karma: helaas. “Maak je geen illusies, het universum trekt zich weinig van ons aan. Stel, jij hebt al meerdere relaties gehad die telkens fout afliepen, ­terwijl het je vrienden op liefdesvlak wél voor de wind gaat. Jij zou daardoor kunnen denken: nu is het mijn beurt, true love will find me at the end. Maar die gedachte is jammer genoeg een illusie. Zo werkt het in de praktijk nu eenmaal niet. Ook mensen aan de roulette zijn vatbaar voor deze gedachtegang. ‘Het balletje is nu tien keer op rood gevallen, nu wordt het zeker zwart.’ Niet dus. De kans dat het balletje op zwart valt, blijft een op twee. Het is een soort van redenering die ons ook bij het geloof in karma parten kan spelen: er is me onrecht aangedaan, dus… Daar moeten we alert voor blijven.”

Positivi­teit trekt positivi­teit aanJohan Braeckman, filosoof en hoogleraar wijsbegeerte

Good karma

Maar dat is gelukkig niet alles. “Als je je in een sociale gemeenschap vooral empathisch en altruïstisch gedraagt, in plaats van asociaal en hufterig, dan zal je op lange termijn gemiddeld genomen meer kans hebben om aan de goede kant van het spectrum te staan. Omdat positiviteit doorgaans ook positiviteit aantrekt. Niet omdat de wereldorde daarvoor zorgt, maar omdat je ernaar handelt. Dat is eigenlijk gewoon hetzelfde als het feit dat je meer kans hebt om langer te leven als je gezonder eet, meer sport en niet drinkt of rookt. Maar heeft diezelfde persoon ook meer kans om de Lotto te winnen? Voilà.”

Transformatie coach Martine Huybrechts (51), gelooft in Karma

“Ik geloof rotsvast in karma. Niet in de zweverige, maar in de pure vorm ervan. Doe goed – vanuit een oprechte intentie – en je krijgt goed terug. En omgekeerd. Heb je écht slechte bedoelingen, dan krijg je dat vroeg of laat terug in je gezicht. ‘Boontje komt om zijn loontje’: het is voor mij een soort van houvast. Het basisprincipe is simpel. Lach je naar iemand op straat, dan krijg je een lach terug. Maar ik zag jobsgewijs ook al mensen die het écht niet goed voorhadden met hun collega’s of werknemers en die later ontslagen ­werden of aan lager wal raakten. Heeft dat te maken met hogere krachten? Goh, ik zie het eerder als een natuurlijke chemie tussen mensen, die je voor een deel zelf kan beïnvloeden: positiviteit trekt positiviteit aan.”
“En voor negativiteit geldt hetzelfde. Twaalf jaar geleden, in 2008, gaf ik mijn vaste job op om coach te worden. Op papier geen gouden zet, want we zaten toen midden in een wereldwijde bankencrisis. Maar toch is het gelukt, omdat ik heel dicht bij mezelf gebleven ben en eerder naar opportuniteiten kijk dan naar wat niet kan. Wie vanuit zijn passie leeft en die trouw blijft, die trekt mensen aan die op dezelfde manier in het leven staan. En daardoor vergroten dan ook weer je kansen op geluk.”

In een boek van Rutger Bregman las ik dat de meeste mensen deugen, en dat vond ik, karmage­wijs, een geruststel­len­de gedachteMartine Huybrechts, coach

“Positief in het leven staan is een mindset die ik van mijn moeder meegekregen heb. Mijn vader overleed al toen ik 14 was. Zij had op dat moment twee opties: bij de pakken blijven zitten en treuren of toch verdergaan en er het beste van maken, samen. Zij koos voor het tweede, en dat is iets wat ik ook weer aan onze kinderen doorgeef. In die keuzes volg ik zo veel ­mogelijk mijn buikgevoel. Als zelfstandige is het bijvoorbeeld gebruikelijk dat je, als je een opdracht aan een collega doorgeeft, daar een ‘procent’ op neemt. Bij mij wringt dat. En dus doe ik dat principieel niet. Wat blijkt? Diezelfde collega’s zijn me er niet ­alleen dankbaar voor, maar zullen me ook makkelijker inschakelen, als bij hen de nood het hoogst is. Oftewel: je oogst wat je zaait.”
“Zolang het oogsten maar integer ­gebeurt, anders wordt het weer wat sneaky. Vorig jaar heb ik, op vraag van de Koning Boudewijnstichting, een tijdje ­Brusselse jongeren begeleid bij het opstarten van hun ­bedrijf. Hoewel het geen lucratieve job was, heb ik er ­bijzonder veel positieve energie en dankbaarheid uit ­gehaald. Het was mijn manier was om iets terug te geven aan de maatschappij. Uiteindelijk is alles met elkaar verbonden, en bepaal je zélf voor een groot deel je geluk. Daar ben ik van overtuigd. In het begin van de lockdown keek ik meermaals per dag naar de prognoses, maar ik werd er moedeloos van. En dus heb ik die nieuwsinput afgebouwd. Is dat naïef? Dat vind ik niet. Eerder: je afsluiten voor negatieve energie en zo zorg dragen voor jezelf. En voor je karma. Weet je, vroeger wenste ik iemand die me onrechtvaardig behandelde, wel eens ‘bad karma’ toe. Maar door ouder te worden ben ik daar veel milder in geworden. In een boek van Rutger Bregman las ik dat de meeste mensen deugen, en dat vond ik, karmagewijs, een geruststellende gedachte. Uiteindelijk doet iedereen zijn best, toch? En de échte slechteriken, die staan in een volgend leven misschien wel een bestaan als mug te wachten, wie weet.” (lacht) 

BRON: https://www.hln.be/psycho/is-karma-echt-een-bitch-een-filosoof-legt-uit-positiviteit-trekt-doorgaans-ook-positiviteit-aan~a458796c/

Aantrekkingskracht laat ons het zo even noemen. We zullen dat aantrekken zoals we ons voelen. Voel je even niet goed in je vel zal er ook op zo een moment negativiteit tot je komen. De wet van karma. Is een begrip uit het Hindoeïsme en Boeddhisme dat letterlijk vertaald wordt als ‘handeling’, ‘daad’ of ‘actie’. Het is de wet die ‘oorzaak’ en ‘gevolg’ beduidt in al haar facetten op geestelijk niveau. Wat men doet, zegt of denkt (goed of slecht), het komt naar ons terug. Dus ben je eigenlijk zelf verantwoordelijk ervoor. Doe je goed krijgt men het terug. En omgekeerd dus juist hetzelfde. Maar ook kan je karma bekijken als aantrekking. Je trekt deze personen aan zoals jij jezelf voelt. Je zal een werk zoeken waar je aangetrokken door voelt. Of toch alles doen om juist dat te bekomen. Dat heeft ook te maken met je ingesteldheid. Karma draait niet alleen om jezelf maar om alles rond je heen. En wij allemaal hebben onze karma. Onze vrienden zoeken we ook naar daar waar onze interesses liggen. Men zoekt uit eigen gevoel bepaalde dingen op.
Langs de andere kant ziet men ook karma van vorige levens die we bij ons dragen. Dat is het proces dat we hierop aarde moeten leren. En doorstaan.
Dus eigenlijk zijn twee worden belangrijk. OORZAAK EN GEVOLG.

Caro #Karma - Home | Facebook

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Elke dag een ‘dankjewel’: dankbaarheid als positieve pil in onzekere tijden. “Alles wat wij vanzelfsprekend vinden, is dat eigenlijk niet”

Bedankt, Kaart, Bericht, Opmerking, Waardering

Soms is het verschil tussen blijdschap en balen een kwestie van perspectief. Een perspectief dat dankbaarheid heet. “Het gras is niet groener aan de overkant, maar waar je het water geeft. En water geven doe je door dankbaar te zijn.” Een auteur en twee experts leggen uit waarom ‘dankjewel’ zo heilzaam is en geven concrete tips. “Volg het voorbeeld van een klein kind, want die zijn dankbaar voor de kleinste dingen.”
“Wij Vlamingen zijn enorm geprivilegieerd. Onze samenleving is veilig, luxueus, en het enige waar ik mij bij wijze van spreken zorgen om moet maken, is dat het vandaag regent. Dus we vervallen al snel in zagen en klagen”, zegt Zita Theunynck. “Tel daarbij onze voornamelijk negatieve nieuwsberichtgeving bij op en je krijg het perfecte recept voor depressies en een wankelende mentale gezondheid. Maar eigenlijk zouden we ook mega dankbaar kunnen zijn voor alles wat er is.”
Daarom begon ze de dingen waarvoor ze dankbaar is op te schrijven en te delen op sociale media. “En om de ‘neuters’ die daar commentaar op hebben voor te zijn, maakte ik er iets humoristisch van”, zegt ze. “Ik geloof enorm in de kracht van humor, en het vermogen om jezelf te relativeren. Het helpt echt om dankbaar te zijn. Maar ik durf ook te lachen met mezelf als die millennial die het nodig vindt om alles waarvoor ze dankbaar is op te schrijven en te delen. Als mijn nuchtere West-Vlaamse oma die dankbaarheid-postjes ziet, vraagt ze waarschijnlijk zich af waar ik in godsnaam mee bezig ben. Maar hey, het werkt wel. Een mix van dankbaarheid en mopjes, wie kan daar tegen zijn?”

Beter relativeren

Dankbaarheid heeft inderdaad een enorme impact op ons”, zegt Leo Bormans, geluksonderzoeker en bestsellerauteur van ‘GELUK. The world book of happiness’. “Wereldwijd onderzoek toont aan dat dankbare mensen gelukkig, hoopvol en liefdevol in het leven staan. Ze zijn enthousiaster, optimistischer, meer verwonderd. En ze kunnen moeilijke situaties of emoties beter relativeren, waardoor ze niet zo lang in de negativiteit blijven hangen. Zo is gebleken dat de positieve emoties van vrouwen met borstkanker door dankbaarheidsoefeningen constant bleven, terwijl die juist daalden bij vrouwen uit een andere testgroep die niet actief bezig waren met dankbaar zijn. Dankbaarheid kan zorgen voor een lagere bloeddruk, een betere nachtrust en minder last van ontstekingen.”

Ik heb in mijn eigen leven een gevoel van ‘positieve paranoia’ gecreëerd. Ik word ‘achtervolgd’ door mensen die mij gelukkig willen maken

Leo Bormans, geluksonderzoeker

Positieve paranoia

Dankbaarheid heeft niet alleen gunstige effecten op ons welbevinden, het kan zelfs een manier van leven zijn. “Ik heb in mijn eigen leven een gevoel heb van ‘positieve paranoia’ gecreëerd. Ik word dus achtervolgd door mensen die mij gelukkig willen maken. De bakker zit bijvoorbeeld in het complot, want hij is al van vier uur ’s ochtends op, zodat ik lekkere broodjes kan eten bij het ontbijt. De buschauffeur die mij naar mijn afspraak brengt is er deel van. Of iemand die naar me lacht op straat. Als je die filosofie toepast, zijn zelfs vroegere ergernissen niet zo erg meer. Als ik hoor dat de plaatselijke scouts een trommelkorps organiseren op zondagochtend, ga ik gewoon buiten staan en denk ik: ‘Heerlijk dat mijn dag nu begint met een trommelkorps voor mijn deur’. En dan ben ik daar oprecht dankbaar voor. Ik kan het toch niet veranderen, dus kan ik er beter een fanfare van maken die in het complot zit, dan dat ik erover ga zeuren.”

Dankbaarheidsdagboek 

Dankjewel zeggen tegen iemand anders is al een hele mooie en effectieve vorm van dankbaarheid. Wil je meer? Dan kan je een dankbaarheidsdagboek bijhouden. “Schrijf elke dag drie dingen op waarvoor je dankbaar bent. Het zal ervoor zorgen dat je alert blijft en dingen opmerkt waar je dankbaar voor kan zijn. Je perspectief op de wereld zal veranderen. Je kan dan dankbaar zijn voor kleine dingen, maar ook voor heel grote dingen. Dat je leeft, bijvoorbeeld, zoals Zita Theunynck zo mooi verwoordde. Sommige mensen ervaren nu in coronatijden dankbaarheid voor het feit dat ze gezond zijn, en op een terras een koffie kunnen drinken. Dat soort dingen die we als vanzelfsprekend beschouwden, zijn dat nu helemaal niet meer. Veel mensen geven aan voor het eerst de lente te hebben gezien. Daar kan je een heel dankbaar gevoel van krijgen. En dat is alles behalve naïef.”

We vinden het normaal dat ons hart klopt. We staan daar niet bij stil. Tot het stilstaat. Een gezond lijf, dat is echt een geschenk

Heidi Gelders, master coach

De gewoonste dingen zijn wonderbaarlijk

You only miss the sun when it starts to snow, zingt Passenger in zijn wereldhit Let her go. En het is waar: we beseffen pas wat we hadden, wanneer we het kwijt zijn. “Alles wat wij als vanzelfsprekend zien, is eigenlijk helemaal niet zo vanzelfsprekend”, vult master coach Heidi Gelders aan. “Dat is een van de vele aspecten van dankbaarheid. We vinden het normaal dat we een dak boven ons hoofd hebben hebben, dat er water uit onze kraan komt, dat we dingen kunnen kopen in de supermarkt. Maar natuurlijk is het dat niet. Bedenk je eens welke weg water aflegt voor het uit onze kraan stoomt, of hoeveel mensen actief hebben gewerkt voor het eten dat op je bord ligt? We mogen zelfs dankbaar zijn voor de zwaartekracht, omdat die onze beide voetjes op de grond houdt.”
“Dankbaar zijn voor een koffietje op een terras is geweldig. En verwonderd zijn over het feit dat je dat koffietje überhaupt kàn drinken, voegt nog een extra dimensie toe”, zegt Gelders. “Je hoeft echt niet naar de Iguazuwatervallen in Argentinië om verwonderd te zijn over het leven. Voel je hartslag gewoon eens. Je hart dat onophoudelijk klopt, je longen die zich vullen met zuurstof, en wonden die helen zonder dat jij daar ook maar iets voor moet doen. Is dat niet fantastisch? Zelfs de slimste dokters begrijpen nog steeds niet helemaal hoe het menselijk lichaam werkt. Het is bijna pure magie. We vergeten weleens dat ons kloppend hart écht een geschenk is, tot het stilstaat. Dankbaar zijn voor en verwonderd zijn over die ‘gewone’ dingen vóór ze wegvallen, dat is zo’n essentieel aspect van gelukkig zijn.”
Het gezegde luidt: waar je aandacht aan geeft groeit. “Het gras is niet groener aan de overkant, maar waar je het water geeft”, lacht Heidi. “Door je te focussen op alles wat er wél is, ga je vanzelf positiever in het leven staan. En op die manier creëer je je eigen realiteit. Kies je een leven van klagen en doemdenken? Of een leven vol vreugdevolle momenten die bol staan van verwondering?”

Zegeningen

Wil je nog een stapje verder gaan en dankbaarheid écht in je leven integreren? Dan heeft de master coach een paar praktische tips. 

1. “Dénk niet alleen aan dingen om dankbaar voor te zijn, maar voél die dankbaarheid ook. Gebruik al je zintuigen. Stel, je wandelt door het bos en je voelt de zonnestralen op je gezicht. Misschien heeft het net geregend en snuif je die typische frisse lucht na een regenbui. Zo simpel is het.” 

2. “Volg het voorbeeld van een kleine kind, want die zijn dankbaar voor de kleinste dingen. Onlangs zag ik een peuter fietsen door een grote regenplas. Het was mooi om te zien hoe hij straalde en gelukkig was. Dat is dankbaarheid in de puurste vorm. Daarom is tijd doorbrengen met kinderen een goed idee. De verrukte uitdrukking op hun gezichtjes, wanneer ze bijvoorbeeld iets nieuws proberen, kan ook bij jou een geluksgevoel opwekken. Volg daarom je kind eens wanneer die op ‘ontdekkingstocht’ is in een park of zelfs een speeltuin. Wedden dat hij je een spinnenweb wijst waar nog dauw op ligt, of een mooie steen ziet die lijkt op een schelp?”

3. “Overloop voor je aan je dag begint, waar je alvast dankbaar voor kan zijn vandaag. Hier kan je opnieuw zien, voelen en ervaren wat precies maakt dat je voor die komende gebeurtenissen dankbaar bent. Maak het zo concreet mogelijk. Je begint daardoor op een heel andere, constructieve manier aan je dagelijkse routine. Bij het slapengaan kan je even bedenken wat het beste is dat je die dag is overkomen, en nog belangrijker: wààrom je daar juist zo dankbaar voor was. Zo ruil je die onafgewerkte to-do lijstjes in voor een lijstje zegeningen, die je echt blij maken.”

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/-elke-dag-een-dankjewel-dankbaarheid-als-positieve-pil-in-onzekere-tijden-alles-wat-wij-vanzelfsprekend-vinden-is-dat-eigenlijk-niet~a5a022f3/

Eigenlijk zouden we meer dankbaar mogen zijn. Al is het soms heel moeilijk. Het woord dankbaar naar jezelf of anderen doet je goed. Het geeft je een goed gevoel.
IK BEN DANKBAAR DAT IK ‘S MORGENS MIJN OGEN OPENEN MAG.
IK BEN DANKBAAR DAT IK IEMAND KAN HELPEN.
IK BEN DANKBAAR DAT IK LEVEN MAG.
Zo van die zinnen voelen zo goed aan. En maken soms een moeilijke dag aangenaam. Hoe komt het toch dat velen hier een probleem mee hebben? Vaak omdat ze zelf niet goed in hun vel zitten. Uit een bepaalde angst leven. Of niet durven te zijn wie ze daadwerkelijk zijn. Vergeet niet alles dat je hierop aarde hebt. Dat dit je gegeven is uit liefde. Liefde is ook dankbaar zijn. Dat wordt maar al te vaak vergeten. Het leven bied zoveel en spijtig genoeg zeggen we te weinig daar dankjewel voor.

Dankbaar, Waardering, Dankbaarheid, Bedankt

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

IEMAND OF IETS HELPEN

De voordelen van anderen helpen

Helpen, Beklimming, Hand, Mentor, Avontuur, Berg

Je moeite, tijd en geld opofferen om iemand anders te helpen is niet alleen goed voor die persoon, maar ook voor jezelf. Uit meerdere onderzoeken is gebleken dat het helpen van anderen je mentale en fysiek gezondheid en je geluksgevoel verbeteren. Dit zijn de voordelen van het bieden van een helpende hand:

Het maakt je gelukkig

Voor een onderzoek werden meer dan 2000 mensen gedurende vijf jaar gevolgd. De mensen die zichzelf omschreven als ‘zeer gelukkig’ bleken per maand gemiddeld 5,8 uur vrijwilligerswerk te doen. De onderzoekers vermoeden dat het verhoogde gevoel van welzijn te maken heeft met de extra fysieke inspanning en de sociale contacten die men opdoet tijdens het doen van vrijwilligerswerk.

Het verlaagt je bloeddruk

Uit een ander onderzoek bleek dat oudere mensen die per jaar minstens 200 uur vrijwilligerswerk deden maar liefst 40 procent minder kans hadden om een verhoogde bloeddruk te ontwikkelen. Het vermoeden is dat de sociale contacten helpen bij het verminderen van stress die het gevolg is van eenzaamheid.

Altruïsme is besmettelijk

Weer een ander onderzoek wees uit dat mensen eerder geneigd zijn om onbaatzuchtig een andere persoon te helpen als ze eerst iemand anders dit hebben zien doen.

Doel en voldoening

Als je op zoek bent naar een doel in je leven, dan is het helpen van anderen een goede keuze. Vooral voor mensen op leeftijd of wiens kinderen uit huis zijn geeft het een gevoel van nut en en een doel.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/lifestyle/nieuws/de-voordelen-van-anderen-helpen/ar-BB19Gd3c?li=AAdeqpu

Laat ik eerst beginnen met. Het mag geen verplichting zijn of worden. Anderen helpen komt vanuit jezelf zonder dat het een plicht is om te moeten helpen. Ook mag er niet van geprofiteerd worden. Als je iemand op dit moment helpt wil het niet zeggen dat dit morgen terug zal gebeuren. Iemand helpen geeft jezelf een voldoening. In gelijk welke aard je iemand helpt. Al het maar niet financieel is. Daar komt vaak ook ruzie door, of men moet goede afspraken maken en het zelfs op papier zetten.
Een helpende hand is er gewoon zijn voor iemand. Jong oud noem maar op het wordt vaak gewaardeerd. En die waardering doet ook weer veel met jezelf.
En helpen moet niet altijd fysiek zijn, dit kan ook op heel wat andere doelen zijn.

Call Center, Telefoon, Service, Help, Oproep, Corporate
Raadpleging Van, Geestelijke Gezondheid, Gezondheid

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Neem huidhonger maar serieus: “Fysiek contact is een basisbehoefte met een impact op je hele zijn”, zegt gerontologe

Knorretje, Slaap, Varken, Boerderij, Ontspannen

Niet knuffelen, geen handen geven, geen kus bij de begroeting: in het ‘nieuwe normaal’ is maar weinig plaats voor fysiek contact. Het treft ons allemaal, maar sommige zwaarder dan anderen. Denk aan singles. Of senioren in woon-zorgcentra. Problematisch, menen experts, want onze honger naar aanraking is een basisbehoefte die, onder andere, een grote impact heeft op onze stressregulatie. Voor wie hopeloos is, bestaan er gelukkig wel alternatieven die de leemte kunnen opvullen. Maar onderschat het belang van the real deal niet. “Kappers zijn de nieuwe sekswerkers geworden.”
Veertien dagen. Zo lang kon Marie-Louise Le Clercq (69) niet bij haar man Eric (72) tijdens de lockdown. Tien jaar geleden werden bij hem de eerste tekenen van dementie vastgesteld. Inmiddels woont hij vier jaar in een woon-zorgcentrum. “Dat ik hem in die periode helemaal niet meer mocht vastpakken, woog het zwaarste door. Ook omdat ik weet dat die aanrakingen niet alleen mij, maar ook hem deugd doen. Hij knijpt vaak terug. Volgens mij houden die dagelijkse aanrakingen hem in leven.”
Marie-Louise heeft de voorbije jaren met een portie huidhonger leren leven. “Als mijn man en ik vroeger aan het wandelen waren, had hij altijd een arm rond mij. Of hij pakte mijn hand vast. Die warme aanwezigheid, dat mis ik het meest. Nu lig ik thuis alleen in mijn bed. En als ik naar hier kom om hem te verzorgen, ben ík altijd degene die hem vastpakt. Al ben ik blij dat dit nog mogelijk is.”
Ze is een van de getuigen in het boek ‘Aanrakingen in tijden van huidhonger’ dat in februari volgend jaar gepubliceerd wordt. Auteur en gerontologe Els Messelis is er sinds januari mee bezig in het kader van haar ‘levensverhalenlab’ en ging daarvoor op zoek naar mensen die op allerlei manieren met huidhonger te maken krijgen. Huidhonger wordt gedefinieerd als een sterke behoefte aan lichamelijk contact. “Een honger naar huid, zo eenvoudig is het”, zegt Messelis. Het is geen nieuwe term, maar die won aan populariteit in 2013, toen het aan bod kwam in Psychology Today. Dankzij corona is het nu alomtegenwoordig. 

“De huid is ons grootste orgaan”

Messelis ergert zich aan hoe huidhonger soms als een luxeprobleem wordt weggezet. De smalende commentaren op sociale media liegen er inderdaad niet om. ‘Waar klagen we eigenlijk over?’, klinkt het her en der. ‘Twee maanden niet knuffelen. Valt reuze mee, toch? Onze grootouders hebben de oorlog nog meegemaakt. Dié mensen weten wat lijden is.’ Waarmee fysiek contact wordt weggezet als een fijne plus, geen essentiële must. 
“Nochtans is het een basisbehoefte”, benadrukt Messelis. “Valt het weg, dan heeft dat een impact op je hele zijn. Ik ben ervan overtuigd dat die nood bestaat van onze eerste zucht tot onze laatste adem.” Te vaak ook wordt volgens haar onterecht een verband met seksualiteit gelegd. Alsof je huidhonger kunt stillen met een swipe op Tinder. “Tuurlijk, je hebt seksuele aanrakingen, maar aanrakingen zijn niet per definitie seksueel. Au fond heeft het niks met seks te maken.”
Alles wat met tast te maken heeft, is volgens Messelis te lang verwaarloosd. “De andere zintuigen zijn ook veel beter bestudeerd. De huid is ons grootste orgaan, maar we weten er eigenlijk het minst over.” 

Aanrakingen verminderen de productie van het stresshormoon en stimuleren de aanmaak van oxytocine, het knuffelhormoon

Professor Martine van Puyvelde

Wat daarom niet betekent dat er helemaal geen onderzoek naar bestaat. Professor klinische psychologie Martine van Puyvelde (VUB) bijvoorbeeld, bestudeert de impact van aanraking in de vroege ontwikkeling van baby’s.“Als we worden aangeraakt, dan zorgen de zenuwbanen in onze huid ervoor dat die informatie wordt doorgespeeld aan de hersenen. We weten, ook uit studies met volwassenen, dat er zenuwbanen zijn die kwalitatieve info geven over die aanrakingen.”
Die speciale zenuwbanen zijn in ons lichaam vooral te vinden op de plaatsen waar haar staat. “Het hoofd, de armen, benen… Als we die plaatsen zachtjes aaien, dan zet dat een deel van het brein in werking dat belangrijk is voor regulatie van stress”, zegt Van Puyvelde. “Het vermindert de productie van het stresshormoon en stimuleert de aanmaak van oxytocine, het knuffelhormoon.”

Belangrijker dan voedsel

Van Puyvelde heeft onderzocht hoe belangrijk dat soort aanrakingen zijn voor baby’s. Hiervoor werkte ze een soort massageprogramma uit. Aan een groep moeders werd gevraagd om gedurende vier weken hun baby elke dag een kwartier lang te aaien op plaatsen gevoelig voor aanraking. “Telkens ze die baby’s op die plekken aanraken, wordt hun fysiologisch stressregulatiesysteem geactiveerd.” 

De baby’s die massages kregen, reageerden veel veerkrachtiger op de stresstest

Professor Martine van Puyvelde

Die groep werd vervolgens vergeleken met een controlegroep: baby’s die dus niet het massageprogramma hadden gevolgd. “Alle moeders kregen de opdracht om gedurende twee minuten helemaal niet op hun baby te reageren”, zegt van Puyvelde. “Bij baby’s zorgt dat voor ongelofelijk veel stress. Wat bleek? De kinderen die de massages hadden gekregen, reageerden veel veerkrachtiger op de stresstest. Zij konden zichzelf sneller herstellen. Dat zegt wel iets over het belang van aanrakingen.”
Hoe nefast het gebrek eraan kan zijn, bleek in de jaren 60 met de controversiële experimenten van de Amerikaanse psycholoog Harry Harlow. Hij scheidde pasgeboren resusaapjes van hun moeder en plaatste ze in isolatie. Sommige aapjes zelfs tot vijftien jaar lang. Ze kregen eten, maar geen fysiek contact. De gevolgen waren desastreus. Eenmaal ze uit isolatie werden gehaald, bleken deze dieren niet meer in staat zich te beredderen. 
Sommige aapjes bood hij een alternatief aan. Zo stopte hij hen in een kooi met twee surrogaatmoeders. Eentje van metaaldraad met een fles melk, een andere gemaakt van een katoenen doek. De aapjes dronken snel de melk, om zich vervolgens urenlang te nestelen in de zachte doek. Waren ze angstig? Dan verkozen ze het zachte alternatief. Het deed Harlow besluiten dat liefde, affectie en fysiek contact belangrijker zijn dan voedsel.

Alternatieven

Zijn experiment illustreert ook hoe surrogaten deels een alternatief kunnen bieden. “Ik merk hoe mensen met grote huidhonger soms wanhopig op zoek gaan naar alternatieven”, zegt Messelis. “Want wat als er niemand is om lepeltje-lepeltje mee te liggen? Of als je helemaal geen vrienden hebt om te knuffelen? Er zijn best veel mensen die het zonder fysiek contact moeten stellen, nog lang voor er van corona sprake was. Zo ontmoette ik ooit een dame in een woon-zorgcentrum met tien knuffelberen in haar bed. Haar partner was overleden en ze miste fysiek contact. In die mate zelfs dat ze een rieten mand had gevuld met snoep om uit te delen aan het personeelsleden, in de hoop dat die haar een knuffel zouden geven.”
Ook huisdieren kunnen een leemte opvullen. Of een wellnessbezoekje met massage. “Wat dat betreft zijn kappers de nieuwe sekswerkers aan het worden”, zegt Messelis lachend. “Die hoofdmassage? Dat is voor heel wat mensen hét hoogtepunt.”
Voor Marie-Louise Le Clercq werkt een warm bad. “Mij neervlijen in dat warme water, dat doet altijd deugd.” Messelis: “Er zijn best wat alternatieven waar we op kunnen inzetten. Ook binnen de zorg bijvoorbeeld. Bewoners wassen in het woon-zorgcentrum: je kan dat ruw en afstandelijk doen of je kan het zacht en met affectie aanpakken. Gelukkig sijpelt dat besef steeds beter door en hebben almaar meer verpleegkundigen, ergotherapeuten en kinesisten daar aandacht voor.” Le Clercq mag haar man zelf om de twee weken wassen. “Een snoezelbad heet dat. Met een muziekje, lekkere geuren, een massage. Ik doe dat met heel veel liefde en gevoel. Niet alleen hij geniet daarvan, ik even goed.”

Wat de een aangenaam vindt, is voor de ander grensoverschrijdend. Iedereen moet ook de vrijheid kunnen voelen om grenzen te trekken

Gerontologe Els Messelis

Toch doe je zeker niet iedereen plezier met knuffels of strelingen. Als fysiek contact zo’n basisbehoefte is, waarom zijn er dan mensen die gruwen van klinkende kennismakingszoenen of verbroederende schouderklopjes? “Ieders tolerantie voor aanrakingen zit ingebed in een heel vat van ervaringen”, zegt professor van Puyvelde. “Wat de een aangenaam vindt, is voor de ander grensoverschrijdend. Iedereen moet ook de vrijheid kunnen voelen om die grenzen te trekken.” 
Ook cultuur speelt een rol, vult Messelis aan. “In China of Japan bijvoorbeeld is het helemaal niet de gewoonte om mensen te knuffelen, terwijl je in de Verenigde Staten veel sneller hugs zal krijgen.”

Koude cultuur

Wat daarom niet betekent dat alle stereotypes zomaar kloppen. Zo wees onderzoek van de universiteiten van het Britse Oxford en Finse Aalto uit dat pakweg Italianen veel minder houden van aanrakingen dan Russen. De grootste knuffelberen bleken, tot grote verbazing van de onderzoekers, de Finnen. Over het algemeen zijn mannen veel terughoudender dan vrouwen.
Over de Belgen zegt de studie, die gepubliceerd staat in het vakblad Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), niets. “De mensen die ik voor mijn boek heb geïnterviewd, benadrukken allemaal dat wij zo’n koude cultuur hebben”, zegt Messelis. “Intimi raken we aan, maar buiten die cirkel houden we afstand.” 

Zeker bij kinderen moeten we het belang van nabijheid voorop blijven stellen

Professor Martine van Puyvelde

Met de komst van corona is afstand zelfs een veiligheidsvoorschrift geworden. Je mag maar een handvol mensen zien en die mag je, bij uitzondering, weleens knuffelen. “Maar wat als je niemand meer ziet?”, zegt Messelis. “We hebben steeds meer ouderen en singles. We moeten daar als samenleving over nadenken en aandacht voor hebben. Ook in tijden van corona.”
Van Puyvelde beaamt. “Zeker bij kinderen moeten we het belang van nabijheid voorop blijven stellen. Toen ik de initiële plannen hoorde om op school met mondmaskers te werken op anderhalve meter, heb ik me echt zorgen gemaakt. Tijdens deze crisis zijn er landen geweest waar te vroeg geboren baby’s helemaal werden afgescheiden van de moeder. Zoiets is een ramp.”

Nog altijd groot taboe

Een van de weinig voordelen van het coronavirus is dat het huidhonger bespreekbaar heeft gemaakt. Plots beseften heel wat mensen hoe het voelt om fysiek contact te moeten missen. En was het geen schande om dat gemis te benoemen. “Want vergis je niet, er rust nog altijd een groot taboe op”, zegt Messelis. “We zijn allemaal trotse mensen. Ik heb nog nooit iemand met een plakkaat zien rondlopen: ‘Ik heb huidhonger en ben emotioneel eenzaam.’”
Het durven benoemen, dat is ook wat Marie-Louise Le Clercq heeft gedaan. “Op een bepaald moment legde een van mijn kinderen zijn hand op mijn schouder en klopte me op de rug. ‘Dat heeft mij zo’n deugd gedaan’, vertelde ik daarna aan mijn kleinzoon van elf. ‘Vroeger deed je opa dat, maar nu doet hij dat niet meer.’ Sindsdien overlaadt dat ventje mij met knuffels. Allez, dat was vóór corona natuurlijk. Hopelijk komt dat snel terug.”

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/neem-huidhonger-maar-serieus-fysiek-contact-is-een-basisbehoefte-met-een-impact-op-je-hele-zijn-zegt-gerontologe~a231af74/

Velen missen het velen vinden het niet leuk dat ze iemand geen knuffel kunnen geven. Denk hierbij maar aan kinderen die een knuffel willen maar niet kunnen krijgen door omstandigheden. Ouderen die even die hand de warmte willen voelen.
Toch zijn er zoveel mogelijkheden om te knuffelen. Denk aan boomknuffelen, denk aan jezelf te knuffelen. Echt ook dat is contact maken. Nu zullen velen zeggen maar dat is niet hetzelfde, of dat ga ik echt niet doen. Als men zich verbind met de aarde dan voel je veel energie stromen. Dat stromen komt door contact dat dat je maakt. Net zoals je contact met een persoon zou maken. Maar ergens begrijp ik ook dat bepaalde mensen snakken naar huidcontact.

Er zijn zoveel mogelijkheden om contact te maken. Voeten elleboog vuistje noem maar op. Ook dat contact is van belang.

Vriendinnen, Knuffel, Vertrouwen, Meisje, Vriendin
GC4FV6R Boomknuffelen met Cardamar (Traditional Cache) in Friesland,  Netherlands created by Cardamar

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Dementie alzheimer.
Wat is alzheimer? De ziekte van Alzheimer is een vorm van dementie. 70% van de mensen met dementie heeft alzheimer. Daarmee is de ziekte van Alzheimer de meest voorkomende vorm van dementie.

Hersenen, Vraagteken, Ziekte Van Alzheimer, Dementie

Wat is het?
Hoe ga je ermee om?

Zeker moeilijk want vaak begrijpen we niet wat deze mensen voelen. Ze vergeten kleine dingen in het begin en dat gaat zo door tot ze in hun eigen wereldje beginnen te leven.

Het proces kent vier fases.
Het bedreigde ik – COGNITIEVE FASE
Het verdwaalde ik – EMOTIONELE FASE
Het verborgen ik – PSYCHOMORORE FASE
Het verzonken ik – ZINTUIGELIJKE ERVARING

Het is dus een heel proces waar zowel de persoon als de familie en vrienden mee geconfronteerd worden. En op een moment heel zwaar is om het te verwerken als naasten. De persoon zelf weet het niet, en leeft echt in zijn/haar leven. Vaak nog terug in het verleden.
In de eerste fase gaat het vaak over het korte termijn geheugen. Je vertelt dingen in herhaling en je vergeet waar je juist dat ene gelegd hebt. Als ze daar op attent gemaakt worden kan deze nog boos worden. Vaak gaat dit als; jij vergeet toch ook wel eens iets he.

  • recente gesprekken of gebeurtenissen vergeten;
  • zich herhalen;
  • nieuwe ideeën trager begrijpen;
  • de draad van een verhaal verliezen;
  • verward zijn;
  • minder vloeiend spreken;
  • het moeilijk vinden om beslissingen te nemen;
  • zijn interesse in andere mensen en activiteiten verliezen.

In de tweede fase gaat de oriëntatie minder worden. Het niet meer weten waar je bent. In het praten springt men van de hak op de tak van heden in toekomst. Het is vaak moeilijk om er een gesprek mee aan te gaan.

Derde fase gaat het niet herkennen van jezelf. Men legt nog weinig of geen contact met anderen.

  • sneller overstuur, boos, agressief of achterdochtig worden;
  • verward zijn over waar ze zijn;
  • weglopen of de weg kwijtraken;
  • verward zijn over de tijd;
  • ’s nachts opstaan omdat hun slaap/waakritme verstoord raakt;
  • zichzelf of anderen in gevaar brengen door hun vergeetachtigheid – bijvoorbeeld door het niet uitzetten van het gas van het fornuis;
  • zich op een ongewone manier gedragen, zoals naar buiten gaan in hun nachtkleding;
  • problemen hebben met de waarneming, en in sommige gevallen hallucinaties hebben.

Vierde fase daar krijgt men bijna geen contact meer met de persoon. Ze leven in hun eigen wereld.

  • moeite hebben met kauwen en met slikken;
  • veel afvallen, ondanks te veel eten;
  • incontinent raken, eerst voor urine en later ook voor ontlasting;
  • geleidelijk de spraak verliezen, hoewel hij soms een paar woorden blijft herhalen of van tijd tot tijd schreeuwt;
  • onrustig worden en op zoek zijn naar iets of iemand;
  • verdrietig of agressief zijn, vooral als ze zich bedreigd voelen;
  • tijdens persoonlijke verzorging boos worden, meestal omdat hij niet begrijpt wat er van hem wordt gevraagd.

Het doet zo een pijn als men zo iemand ziet aftakelen. En er dan nog geen contact mee kan krijgen. De persoon zelf weet het niet. Maar deze die ermee geconfronteerd worden is het een zware opgave. Het plaatsen is vaak heel moeilijk, net om erover te praten.  Vaak kan je ze op een moment niet meer alleen laten en moet je als familielid een zware keuze maken. Plaatsen in een woon-zorgcentrum. Laatste halte. Pijn en verdriet omdat je niets mee kan doen. Men moet het uit handen geven.
Als men het spiritueel gaat bekijken. Ziet men de aftakeling eigenlijk als terug kinds worden. De persoon leeft vaak in het wereldje vanuit zijn/haar verleden. Ze worden kwetsbaar en hebben hulp nodig bij allerlei dingen. Op een moment worden ze eigen even kwetsbaar als toen ze baby waren. Ook angsten die ze van toen hebben meegemaakt kunnen de kop opsteken. De persoon moet of gaat terug iets door. Waar de naasten geen weet van hebben en deze dan ook niet kunnen helpen.  Maar toch kunnen ze zich goed voelen. Alhoewel men daar als naasten natuurlijk geen weet van heeft. Dan alleen als je hun lichaamstaal bekijkt en soms er een lach verschijnt op hun gezicht.
Toch kan het goed zijn om je als naasten open te stellen. En zoveel mogelijk contact te leggen op een manier dat ze het aanvoelen. Maar langs de andere kant moet je dan weer afsluiten en weten dat het niet de persoon was die je ooit gekend hebt of jou op de wereld gezet heeft.
Als naasten ga je door een rouwproces en soms een langdurige en zware. Maar het kan je wel helpen als je de persoon blijft zien zoals je deze kent hebt.
Men mag niet vergeten de ziel is nog aanwezig in het lichaam. Die kan nog heel wat opvangen. En soms de woorden IK HOU VAN JE, IK BEN JE DANKBAAR kunnen veel laten voelen. Laten voelen dat je aanwezig bent is ook een belangrijke.

Door meermaals het boek te lezen het einde is nu. En waar ik ook al een stukje op mijn blog over geschreven heb https://shivatje.wordpress.com/2020/02/22/het-einde-is-nu/

Boek - Aniana Taelman

Ben ik tot dit artikel gekomen. Nu heb ik wat moeten opzoeken maar dit is geschreven uit mijn gevoel.
Niet iedereen zal met deze ziekte geconfronteerd worden. Maar het kan een leidraad zijn om toch te weten dat de persoon zijn ziel nog hier is en dat er toch contact gelegd kan worden op andere manieren dan met woorden. Alhoewel ze daar natuurlijk in een woon-zorgcentrum geen tijd voor zullen maken en hebben.

Nogmaals gaat mijn dank uit naar de schrijfster van het boek en hoe ze daarin laat lezen hoe moeilijk het is om in je leven dingen te verwerken en los te laten.

Zorg, De Mens, Oude, Liefde, Senioren, Gezondheid

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Hoe je tijdens corona weer meester over je leven wordt

Tips coach meester over jezelf

Voel je je ook zo machteloos over veel dingen tijdens deze coronaperiode? Dit zijn tips om jezelf nu meer controle over je leven te geven.

Neem eerst een leeg blad papier en teken een grote cirkel met daarin een kleinere cirkel.

Buiten de kleine cirkel maar binnen de grote cirkel noteer je de dingen die je niet kunt controleren: hoe lang het virus nog rondwaart, of jij of iemand die je kent ziek wordt, of jouw bedrijf of werkgever lijdt onder de coronamaatregelen, of wanneer er een vaccin komt. Of nog: het regeerakkoord, de beurskoersen, wat andere mensen over jou denken,… Ze kunnen heel makkelijk jouw tijd en energie opslorpen, maar je hebt nagenoeg geen controle over die gebeurtenissen. Die grote cirkel noemen we jouw Cirkel van Betrokkenheid.

Binnen de kleine Cirkel van Invloed noteer je de dingen die je wel kunt controleren: hoe je jouw tijd doorbrengt, hoe je voor jouw familie zorgt, waar je geld aan uitgeeft, de informatie die je leest of de tv-programma’s die je bekijkt, het voedsel dat je eet, hoe goed je de veiligheidsmaatregelen volgt.

Cirkel van betrokkenheid en cirkel van invloed of controle

Wanneer je daarmee klaar bent, knip je de buitenste cirkel eraf en verkreukel je die lijst van dingen die je niet kunt controleren. En gooi je die weg. Hang de lijst met dingen die je wel kunt controleren naast jouw computer of waar je die veel ziet.

Het herinnert je eraan dat je gefocust kunt blijven en dat je jouw emotionele toestand onder controle hebt. Door jouw Cirkel van Betrokkenheid te laten voor wat hij is, of door hem sterk te reduceren, maak je meer tijd en energie voor jouw Cirkel van Invloed. Dat betekent dat je meer mentale ruimte hebt om dingen te ondernemen, om zinvolle gesprekken te voeren, of om op een andere manier bij te dragen aan de wereld rondom jou. Door dingen te doen, door zaken te ondernemen in jouw leven – in plaats van louter informatie te consumeren – leer je meer, ervaar je meer en draag je meer bij aan je leven.

Hoe je sterker wordt in het coronatijdperk

Het vermogen om je gedachten, gevoelens en acties te sturen om een doel te bereiken is een noodzakelijke vaardigheid om te beheersen in dit Covid-19-tijdperk.

Toch vinden veel mensen het tegenwoordig moeilijker om hun zelfbeheersing te behouden. Wanneer we onder extreme stress staan, belast dat onze mentale vermogens, waardoor ons vermogen om gemotiveerd te blijven uitgeput raakt.
De oude Grieken hadden een woord voor het gebrek aan zelfcontrole: akrasia. Het is wat er gebeurt als we bezwijken voor een verleiding die goed voelt in het moment, in plaats van iets te doen dat goed zou zijn voor ons op de lange termijn. Urenlang naar Netflix kijken bijvoorbeeld, in plaats van werk te doen dat ligt te wachten.
Dit coronatijdperk is voor velen moeilijk. Het is heel menselijk om soms eens de zelfbeheersing te laten verslappen. Wanneer dat gebeurt, pijnig jezelf dan niet. Het is oké en van tijd tot tijd zelfs te verwachten. Wees mild, en herpak je gewoon.

Onderzoek toont aan dat mensen die aan zelfcontrole doen een heleboel voordelen genieten, zoals minder lichamelijke en geestelijke gezondheidsproblemen en een langere levensduur, meer succes op school en op het werk, minder ruzies en betere relaties. Dat zegt Roy Baumeister, een sociaal psycholoog en professor aan de Universiteit van Queensland in Australië, die 30 jaar lang zelfcontrole heeft bestudeerd.

Het goede nieuws: Iedereen kan zijn zelfbeheersing versterken. Een recent artikel over het onderzoek naar zelfcontrole geeft twee belangrijke manieren om dat te doen.

De eerste is het ontwikkelen van betere gewoontes, zoals het uitzetten van je gsm als je geconcentreerd moet werken, lokaal winkelen zodat je naar de winkel kunt wandelen en wat beweging krijgt, of elke avond op hetzelfde moment in je bed stappen.

De tweede manier is anders gaan denken (in onderzoekstaal: cognitive appraisal). Het idee is om jouw perspectief te verbreden en zo meer meester over jezelf te worden. Dit zijn enkele technieken om je hierbij te helpen.

1. Creëer een alter ego

Om je vastberadenheid te versterken, stel je je voor dat je een ander, competenter persoon bent. Moet je een moeilijk gesprek voeren dat je liever vermijdt? Stel je voor dat je een toponderhandelaar bent. Wil je sneller lopen of fietsen? Doe alsof je een Olympische atleet bent in de finale.
Je kunt je ook afvragen wat iemand die je bewondert in dezelfde situatie zou doen. Studies tonen aan dat wanneer kleine kinderen doen alsof ze een favoriet personage zijn – Batman, Bob de Bouwer of Dora de Ontdekkingsreiziger – ze beter presteren op uitdagende taken, zoals het beter regelen van hun emoties of hun frustratie beheersen.
Werkt dit ook voor volwassenen? Ja. Denk dus even na wie jij kan kiezen als jouw alter ego, jouw superheld.

2. Praat tegen jezelf als tegen een ander

Ben je van streek? Praat dan tegen jezelf zoals je tegen een ander zou praten. Deskundigen stellen zelfs voor om de derde persoon te gebruiken om afstand in te voegen: “Wim voelt zich gestresseerd door die deadline, maar hij overleeft het wel.” Studies tonen aan dat mensen die dit doen minder angst voelen en beter presteren onder stress.
Wat je eigenlijk doet door zo te praten is mentale ruimte creëren tussen jou en bijvoorbeeld de verleiding waarmee je worstelt of de neiging om tegen je kind te schreeuwen. Dit wordt “psychologische afstandelijkheid” genoemd.

3. Reis in de tijd

Denk terug aan een moment in het verleden dat je vastberaden was. Of denk aan uitdagingen uit het verleden die anderen hebben overwonnen.
Onderzoek toont aan dat het ook kan helpen om je een moment in de toekomst voor te stellen – over een week of over een jaar – wanneer het beter zal gaan. Je denkt: ‘Ja, het is nu een turbulente tijd. Maar het wordt weer normaal.

4. Stel jouw toekomstige zelf voor

Visualiseer jezelf in de toekomst zoals je wil zijn. Dat helpt om je te richten op jouw doelen voor de toekomst in plaats van voor onmiddellijke bevrediging te gaan. Daarbij moet je ook de obstakels identificeren die in de weg staan.
Silke is alleenstaande mama van een peuter. Ze verbeeldt zich vaak haar toekomstige zelf wanneer ze zich geïrriteerd of overweldigd voelt, of aan zichzelf twijfelt.
Onlangs toen ze haar dochter ’s avonds voor de vijfde keer in slaap wiegde en probeerde haar geduld niet te verliezen en de paniek over het werk dat ze nog moest doen niet groter te laten worden, sloot ze haar ogen en stelde ze zich een paar jaar ouder voor. Ze stelde zich een mooi huis en een fijne job voor. En ze stelde zich voor dat haar dochter praatte en lachte en dat ze samen speelden. “Dit hielp me te zien hoe tijdelijk dit moment in haar leven is, en ik smolt in plaats van te ontploffen,” zegt Silke. “Ik voelde me ineens zo gelukkig om daar met haar te zijn.

Bevrijd jezelf van perfectionisme met een perfectionismecoach

Vaak als ze zich haar toekomstige zelf inbeeldt, vraagt Silke om advies over een relatie of een job of zelfs hoe laat ze moet gaan slapen. En dan neemt ze het advies aan.
Ik ken mijn toekomstige zelf intussen goed genoeg om te weten dat ze weet wat het beste is,” zegt ze. “Ze is niet gekomen waar ze is door energie te verspillen aan niet beschikbare mannen, de hele nacht te blijven kijken naar oude afleveringen van ‘Sex and the City’ of slechte financiële keuzes te maken. Dus ik ook niet.

5. Bevrijd jezelf van perfectionisme en bevestigingsdrang

Is het patroon van perfectionisme meester over jou? Beheerst perfectionisme jouw denken, voelen en doen? Dan ben je zelf geen meester meer over je leven. Gelukkig kan je jezelf bevrijden van dit patroon. Ontdek er hier meer over.

coach wim personal life coach business coach

Als coach help ik jou om het beste uit jezelf te halen, en je volledige potentieel te bereiken. Zonder je te vergelijken met anderen. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient! Neem gerust eens contact op voor meer info over coaching.

BRON: https://wimannerel.wordpress.com/2020/09/26/corona-meester-over-je-leven/

Hier heb ik echt niet veel aan toe te voegen om je leven in hand te houden. Als men niet in het negatieve ervan blijft hangen en het gezond verstand gebruikt zal dit je helpen om je leven mooi te maken. Men heeft misschien veel moeten ontzeggen maar ook dat is een les. Dat men op zo een moment ook andere dingen kan doen en daarvan kan genieten. Juist hebben velen het moeilijk met het niet hebben van sociaal contact of aanraking. En ook dat kan men leren op een andere manier te doen. Spreek buiten af, maak contact met elkaar ogen. Het lichaam laat ook veel aanvoelen. Daar is de handdruk of die knuffel niet altijd voor nodig.

Man, Vrouw, Bekijk, Contact, Universe, Ster, Ruimte

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Eindeloos piekeren: waarom je het vaak ’s nachts doet en hoe je er (een beetje) van afkomt

Chimpansee, Vergadering, Triest, Zoogdier, Portret

Iedereen heeft er weleens last van: de hele nacht wakker liggen met piekergedachten. Wat moeten we met dat getob? Wanneer wordt piekeren problematisch? Wat is de invloed van corona en hoe kan je het doemdenken doorbreken? “Chronische piekeraars zien overal gevaar in”, zegt ‘piekerprofessor’ Bart Verkuil.
Af en toe een doorwaakte nacht vol zorgen is voor veel mensen herkenbaar, maar vier op de tien mensen piekeren geregeld en uit verschillende studies bleek dat 1 tot 3 procent van de Nederlanders in 2019 met een heuse piekerstoornis kampte. Hoe ga je daarmee om? Bart Verkuil, die als psycholoog mensen met piekerstoornissen behandelt en aan de Universiteit van Leiden onderzoek doet naar het fenomeen, geeft advies in zijn boek ‘De gelukkige piekeraar’.

Waarover praten we precies als we het over piekeren hebben?

Bart Verkuil: “Piekeren is gedefinieerd als een aaneenschakeling van negatieve en op de toekomst gerichte gedachten. Het zijn vaak gedachten in de vorm van rampscenario’s: ‘Wat als x gebeurt?’ Piekergedachten gaan over zaken die voor jou mogelijk bedreigend zijn in de toekomst. Er zit dus een heel persoonlijke component aan, wat het onderscheidt van bijvoorbeeld diep nadenken.”

Piekergedachten kunnen je zo in beslag nemen dat het je relaties met familie of vrienden schaadt, ten koste gaat van je nachtrust of je depressief maakt

Psycholoog en piekerprofessor Bart Verkuil.

Wanneer wordt het een probleem?

“Op het moment dat je gepieker je dagelijkse leven gaat beïnvloeden. Piekergedachten kunnen je geest zo in beslag nemen dat het je relaties met familie of vrienden schaadt, ten koste gaat van je nachtrust of je depressief maakt. Op een gegeven moment kunnen mensen echt vastlopen. Zeker als het niet aanzet tot actie. Dan kun je in de situatie terechtkomen dat je problemen krijgt op je werk, dingen gaat vermijden of veel gaat klagen. Je krijgt een diagnose als je over een periode van meer dan zes maanden helemaal in beslag wordt genomen door die piekergedachten.”

Hoe ziet de wereld van iemand met een piekerstoornis eruit?

“Die persoon kleurt alles continu op een zeer negatieve manier in. Chronische piekeraars zien overal gevaar in en zijn altijd bezig met wat mogelijk mis kan gaan. Deze mensen hebben over het algemeen veel behoefte aan controle in hun dagelijkse leven. Het piekeren is een manier geworden om die controle te ervaren.”

Controle krijgen op het leven door te piekeren? Hoe gaat dat?

“Door in gedachten met de toekomst bezig te zijn, proberen piekeraars er grip op te krijgen. Daarbij speelt mee dat piekeren een verbale bezigheid is. Je stelt je de toekomst op een talige manier voor, in plaats van op een visuele. We weten dat talige gedachten minder emotionele reacties oproepen dan beelden. Als je praat over een auto-ongeluk, voel je daar minder bij dan wanneer je je er een levendige visuele voorstelling van maakt. Onbewust proberen piekeraars hun negatieve emoties te dempen door in een talige modus te schieten. Die modus hebben piekeraars vaak al op jonge leeftijd onbewust aangeleerd en is in hun jeugd vaak nuttig gebleken. Denk aan iemand die al vroeg in zijn leven veel verantwoordelijkheid moest dragen door bijvoorbeeld voor broertjes en zusjes te zorgen. Die heeft op jonge leeftijd al geleerd om heel goed na te denken over mogelijke gevaren en wat er fout kan gaan. Daardoor kan iemand de zorgfunctie als kind op zich nemen. Maar als je daar later in blijft hangen, kan het je flink hinderen.”

Hoe kun je dat patroon doorbreken?

“Allereerst is het belangrijk om begrip te krijgen voor je gepieker, zodat je niet vervalt in zelfverwijt. Het gepieker helemaal verbannen, gaat namelijk niet lukken. En dat is ook niet nodig. Piekeren hoort tot op zekere hoogte bij het leven. Vervolgens kun je wel leren om anders naar een piekergedachte te kijken. Die gedachte op inhoudsniveau uitdagen: is mijn gedachte waar? In de behandelpraktijk noemen we dat cognitieve gedragstherapie. Dan schrijf je een piekergedachte op en vraag je je af ‘Klopt het wel wat ik tegen mezelf zeg?’”
“Voor sommige mensen kan meditatie ook helpen. Dan kijk je niet naar de inhoud van een piekergedachte, maar leer je om je er niet door mee te laten slepen. Je leert dat een gedachte maar een gedachte is, en je er niet per se iets mee hoeft te doen. Het zijn gewoon wolkjes die voorbijtrekken. Omdat piekergedachten meestal bestaan uit een wirwar van gedachtenstromen, helpt het om dat getob op te schrijven. Daarmee maak je het concreet en haal je het even uit je hoofd. En het helpt ook om onderscheid te maken tussen problemen die je kunt oplossen en zaken die buiten je macht liggen. Voor piekeraars is dat vaak namelijk heel onhelder.”
“Wat bij stelselmatige tobbers ook nog weleens wil ontbreken, is zelfcompassie, het vermogen om jezelf op een vriendelijke, kalmerende wijze toe te spreken. In mijn praktijk behandelde ik bijvoorbeeld een vrouw die zich om alles in het dagelijkse leven zorgen maakte. Waarom? Ze bleek in haar jeugd heel weinig gezien te zijn door haar ouders. Daardoor is ze nooit op een positieve manier toegesproken. Als je ouders nooit eens zeggen ‘Hé, wat goed gedaan’, dan ga je dat integreren in je zelfbeeld. Je leert dan niet hoe je jezelf kalmerend en vriendelijk moet toespreken in probleem-situaties.”

Als je merkt dat je piekerend in bed ligt, stap er dan uit en schrijf je gedachten op

Psycholoog en piekerprofessor Bart Verkuil.

Waarom zijn we juist ’s nachts vatbaar voor gepieker?

“Daar zijn meerdere verklaringen voor. Ten eerste is er ’s nachts veel minder afleiding en krijg je dus meer ruimte om je bewust te worden van wat er zich in je hoofd afspeelt. Daarnaast ben je ’s avonds vaak vermoeider. Dat maakt het lastiger om rationeel te denken. Je bent dan veel vatbaarder voor dwaalgedachten. Ook is het evolutionair gezien functioneel geweest om in het donker meer op je hoede te zijn. Daardoor kunnen problemen ’s nachts groter lijken dan overdag. De laatste verklaring richt zich op wat er ’s nachts in de hersenen gebeurt; die gaan dan alle belangrijke gebeurtenissen die overdag hebben plaatsgevonden nog eens langs. Neurale herhaling noemen we dat. Al met al maakt dat van de nacht het ideale moment om te gaan piekeren.”
“Probeer desalniettemin van je bed geen piekerplek te maken. Als je merkt dat je piekerend in bed ligt, stap er dan uit en schrijf je gedachten op. En bepaal voor jezelf wanneer je wél aandacht gaat besteden aan deze piekergedachten. Dat kan een kalmerend effect hebben op je geest.”

Is er een relatie tussen gepieker en lichamelijke klachten?

“Die is er, en dan hebben we het niet over de ‘piekerrimpels’. Wanneer je piekert, wordt in je lichaam het stresssyteem geactiveerd. Je hartslag verhoogt en er worden hormonen als cortisol aangemaakt. Als je veel piekert, kan dat op de lange termijn lichamelijke klachten geven zoals hoofdpijn, buikpijn of spierpijn. Maar dan hebben we het wel over chronisch piekeren. Over één nachtje tobben hoef je je geen zorgen te maken.”

Verwacht je dat het aantal probleempiekeraars door de coronacrisis gaat toenemen?

“Dat is nu de vraag. Mensen die vatbaar zijn voor piekergedachten kunnen vaak niet goed omgaan met onzekerheden. En onzekerheid is precies wat de coronacrisis brengt. Dus wat dat betreft verwacht ik dat de piekermolen bij veel mensen sneller zal draaien. Aan de andere kant hoor ik ook van cliënten dat ze het juist wel prettig vinden, deze coronatijd. Ze hebben even niet de verplichting om elke dag naar het werk te gaan, waar ze al die problemen hadden en wat al dat gepieker veroorzaakte. Voor hen voelt het alsof ze zich een beetje kunnen herstellen.” 

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/eindeloos-piekeren-waarom-je-het-vaak-s-nachts-doet-en-hoe-je-er-een-beetje-van-afkomt~a9d7e599/

Wie piekert er niet. Al gaat het over kleine dingen. Maar als het niet overgaat kan het problemen geven. Men slaapt niet meer en soms kan het piekeren in de dag doorgaan. Het meeste waar men over piekert is. Geld, relatie en waar we nu mee geconfronteerd worden corona. Zelf heb ik het vermoeden dat er nog heel wat mensen daardoor in psychische problemen gaan komen. Omdat ze het niet kunnen plaatsen, of er niet over kunnen praten. Voor alles is er een oplossing. Maar niet altijd even makkelijk. Men kan dan wel hulp zoeken om het piekeren te relativeren. Maar als je dagelijks geconfronteerd ermee wordt is het niet makkelijk om het los te laten. En je hersenen de rust te geven. Soms kan het nuttig zijn om tijd voor jezelf en je gezin te nemen. Gaan wandelen in een bos samen of alleen. Iets doen met zijn alle om je gedachten even op iets anders te zetten. Samen iets gezelligs doen zoals een gezelschapsspel.

Stad, Man, Persoon, Solo, Venster, Alleen, Denken
Vrouw, Meisje, Vrouwelijke, Jong, Schoonheid, Model

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

9 eigenschappen van gelukkige mensen (waar ze het niet over hebben)

Vrouw, Meisje, Vrijheid, Gelukkig, Zon, Silhouet

Geluk: de term die we verreweg het vaakst noemen als mensen zeggen waar ze het meest naar streven in het leven. Een liefdevolle partner, een leuke en goedbetaalde baan, en eindeloos reizen, zijn wat andere veelvoorkomende antwoorden, maar dat zijn allemaal voorkeursuitingen voor hetzelfde uiteindelijke doel: geluk.
Aangezien het zo gewild is, dacht ik een lijstje samen te stellen van eigenschappen die gedeeld lijken te worden door gelukkige mensen – en dan heb ik het over de écht gelukkige mensen, niet mensen die dat slechts lijken te zijn van buitenaf.
Met deze lijst bedoel ik niet te zeggen dat dit de enige manieren zijn om tot geluk te komen, ik probeer alleen wat licht te werpen op een aantal gedeelde eigenschappen die ik terugzie in gelukkige mensen.

1: Ze houden van zichzelf om wie ze zijn

Dat klinkt waarschijnlijk ontzettend egoïstisch, maar ik bedoel gewoon dat ze echt comfortabel zijn met wie ze zijn. Ze hebben hun fysieke uiterlijk geaccepteerd en omarmd, behouden hun persoonlijke eigenschappen (of ze daar nu waardering voor krijgen of niet) en ze doen hun best om het beste te maken van hun menselijke ervaring, in plaats van te verdrinken in wat anderen zien als zwakheden of tekortkomingen.

2: Ze zien relaties als een uitbreiding op de menselijke ervaring, niet de basis ervan

Of het nu gaat om vriendschappen, familiebanden of romantische bindingen, relaties zijn zeker een van de belangrijkste dingen binnen de menselijke ervaring. Maar te veel van ons bepalen ons algehele geluk in het leven aan de hand van hun aan- of afwezigheid, en nog meer aan de waarde die we aan die relaties geven. Ik zie dat echt gelukkige mensen hun best doen om tevreden te zijn met zichzelf en alle relaties zien als een fantastische uitbreiding op hun reeds complete zelf. Het is vaak juist wanneer we bij anderen kijken om onze leegtes te vullen of om ons op een bepaalde manier te laten voelen, dat onze diepste en meest waardevolle relaties vorm krijgen.

3: Ze accepteren verandering

Het leven is een constante les en gelukkige mensen zijn zich daar meestal zeer bewust van. Ze staan niet alleen altijd open voor verandering, maar ze luisteren ook echt naar suggesties, ze respecteren en overwegen iedereens mening, en kijken constructief naar kritiek, in plaats van beledigd te raken.

4: Ze vieren de prestaties van anderen

Jaloezie is moordend, en zoals Gary Allan ooit zei:

‘Je kunt de maan zijn en nog jaloers zijn op de sterren.’

We zijn allemaal in staat om alles te bereiken in dit leven en alleen wijzelf kunnen de motivatie in onszelf vinden om het te doen. In plaats van te kijken naar wat anderen hebben bereikt en onszelf ermee te vergelijken, kunnen gelukkige mensen meestal die successen vieren en ze gebruiken als motivatie om zelf meer in hun eigen leven te bereiken.

5: Ze plaatsen zichzelf niet in een slachtofferrol

We zijn allemaal weleens een ‘slachtoffer’ geworden van dingen in het leven, zoals een relatie die onverwacht uitging, ontslagen worden van je baan, of zelfs huiselijk geweld. Echt gelukkige mensen zijn vaak diegenen die ervoor kiezen niet te blijven hangen in het gevoel dat ze zijn benadeeld. Ze kiezen er juist voor om sterk te worden van hun moeilijke ervaringen, in plaats van ze te dragen als een badge van zwakte of als iets wat ze altijd het onderwerp van medelijden maakt.

6: Ze leven in het heden

Hoe leuk het ook kan zijn om het verleden op te rakelen of te fantaseren over de toekomst, alleen in het heden kun je dingen gedaan krijgen. Gelukkige mensen snappen dat. Sterker nog, ze gebruiken die kennis als motivatie om het meeste te halen uit elke dag. Daarnaast is aanwezig zijn in het nu ook handig om die momenten van ontspanning echt te waarderen, door jezelf er echt aan over te kunnen geven zonder je zorgen te maken over de toekomst.

7: Ze vertrouwen erop dat alles een reden heeft

Dit kun je makkelijk koppelen aan de keuze tegen de slachtofferrol: gelukkige mensen vertrouwen vaak op het proces en het bestaan van alles in hun leven. Ze weten dat er nooit iets zal zijn wat ze niet aankunnen en kiezen ervoor te omarmen wat het leven naar ze gooit, in plaats van zich te verstoppen zodra ze de uitdaging zien of te verdrinken in zelfmedelijden.

8: Ze laten geld hun leven niet beheersen

Niemand zal ontkennen dat we allemaal geld moeten hebben om te kunnen overleven in de wereld van vandaag. Daarom zijn de meesten van ons het grootste deel van ons leven bezig met dingen om geld te verdienen. Ik heb gemerkt dat gelukkige mensen zich onderscheiden door geld niet de ultieme dictator van hun leven te maken. Ze maken nog steeds verstandige keuzes binnen hun budget, maar geld weerhoudt ze er nooit van om een zogenaamde ‘riskante’ passie te achtervolgen, het wordt nooit bestempeld als de factor voor waarom hun leven zo vreselijk is, en ze klagen nooit dat ze te weinig geld hebben. Met genoeg creativiteit kun je alles doen in deze wereld, en door alleen de traditionele manieren van geld verdienen te erkennen belemmer je die creativiteit.

9. Ze kijken in zichzelf voor een oplossing

Een van de krachtigste realisaties waarop een echt gelukkig persoon zich meestal baseert is: ‘verandering komt van binnen’. De kracht die je krijgt als je deze waarheid niet alleen inziet maar ook toepast als de fundering voor alles in het leven is echt wonderbaarlijk. Er zijn duizenden boeken, mantra’s, technieken en oefeningen die ons allemaal proberen te helpen de oplossing te vinden voor van alles in je leven, maar allemaal hebben ze één ding nodig voordat ze je echt kunnen helpen: het bewustzijn om ze te ondersteunen.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/9-eigenschappen-van-gelukkige-mensen-waar-ze-het-niet-over-hebben/

Gelukkig zijn en je voelen komt zuiver vanuit jezelf. Gelukkig zijn hangt af van kleine dingen. Dat zo en zo al bij jezelf begint. Maar ook dat je niets negatiefs over jezelf zegt. En dit ook niet doet over anderen. Ze leggen een bepaalde waarde in hun leven hun bestaan hun relaties. Dat maakt dat ze ook daarin gewoon zichzelf blijven en geen masker dragen. Punt vier is een van de belangrijkste om je gelukkig te voelen. Geen jaloerse kennen. Want dan doe jezelf pijn en voel je geen geluk. Je gunt anderen even veel geluk dan jezelf. Puntje zes is ook een belangrijke om geluk te kennen te blijven ervaren. Je leeft nu wat je verleden was zijn lessen en daar heb je als gelukkige mens uit geleerd. Je gaat niet naar het verleden nog naar de toekomst maar je blijft met beide benen op de grond en je leeft nu. Je neemt wat nu komt. Alles in ons leven komt zo maar niet. Het heeft een reden. Als je dat kan aanvaarden voel je ook dat geluk erin. Al kan het voor anderen emotioneel zijn dan deel je dat op jouw manier. Geld is nodig voor de nodige behoefte die we echt nodig hebben. Wel je meer ga je op een moment je niet gelukkig voelen. Doordat er problemen door kunnen komen. Voor alles is er een oplossing. Soms kan het lang durven voor de oplossing komt maar dan ga je merken als de oplossing er is je ook gelukkig voelt.
Mensen een gelukkig gevoel zit in heel kleine dingen.

Reizen, Cielo, Ballon, Hemel, Vrijheid, Avontuur, Droom

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

De vicieuze cirkel van emo-eten: “Eten is vaak maar een topje van de ijsberg”

Overvloed, Gebakken, Bakkerij, Brood, Buffet, Chocolade

Tijdens een stressvolle bloknacht een zak chips wegkauwen of jezelf na een relatiebreuk op het roomijs storten. We verliezen onszelf allemaal weleens in emo-eten. Maar wanneer wordt het een probleem?
Kaassaus op nachos en crumble op roomijs, goudgele frietjes met een goeie kwak mayonaise, auberginepizza en een kom chicken wings, these are a few of my favorite things. Zeker wanneer ik me rot voel. Het is wat ik inhaleer terwijl ik ademhaal bij een huilbui, de calorieën die de meppen van het alledaagse leven moeten incasseren. ‘Emo-eten’, zo voorzien lifestylebladen het fenomeen van een smakelijke naam, meestal gevolgd door tips voor hoe je hier zo snel mogelijk mee kan stoppen. Gezelschap zoeken bij Ben & Jerry’s wanneer je lief je gedumpt heeft? Het lef!
“En dat terwijl soelaas zoeken in eten iets inherent menselijks is”, weet diëtiste Celien Rombouts. “Vaak zit dat gedrag er al in van toen we heel klein waren. Hoeveel kinderen krijgen er geen koekje wanneer ze gevallen zijn met de fiets, of een snoepje wanneer ze flink zijn geweest na een inenting? Het troostende effect van eten wordt ons aangeleerd, en wanneer we ouder worden en die troostende figuur er niet altijd is, neemt eten die rol over.”

Soms eet ik zelfs papier. Het is kauwen en slikken in een waas.

Heleen* (34)

En dan is er ook nog de biologische component. “Het is normaal dat je lichaam wanneer het moe, gestresseerd of humeurig is het signaal zal geven dat het energie en endorfines nodig heeft, waardoor je zal verlangen naar vet en suiker. Daarvan is bewezen dat we ons tijdelijk even beter zullen voelen, dat het stress vermindert. Een blad sla heeft niet echt hetzelfde effect”, aldus psychologe en personal trainer Gudrun Hespel.

Omdat ze de vele vooroordelen van voeding de wereld uit willen helpen en mensen weer op een positieve manier willen leren omgaan met hun fysieke en emotionele gezondheid, startten Hes­pel en Rombouts het bedrijf BOOST!

“Neem nu emo-eten”, zegt Hespel. “Daarvan is ons jarenlang ingeprent dat het iets slechts is, dat we daarmee moeten stoppen, terwijl het zowel biologisch als psychologisch een doodnormale reflex is. Maar omdat het niet past in het idee van wat een gezond voedingspatroon moet zijn – met alle regels over koolhydraten en proteïnen en niet eten na acht uur ’s avonds die we overal naar ons hoofd gesmeten krijgen – gaan we ons schuldig voelen bij iets dat ons eigenlijk troost zou moeten bieden.”
Tijdens een online masterclass rond het thema stellen Hespel en Rombouts hun deelnemers dan ook enkele confronterende vragen. Als een kind verdrietig is en een koekje krijgt, moet het zich dan schuldig voelen als het dat koekje opeet? Waarom jij dan wel wanneer je hetzelfde doet?
“Emo-eten wordt bovendien steeds met negatieve emoties geassocieerd, terwijl het ook positief kan zijn”, aldus Rombouts. “Wanneer iemand jarig is eet je taart, bij een geboorte krijg je suikerbonen en als je promotie hebt gemaakt of goede examens hebt afgelegd, ga je ook eens lekker uit eten. Dat zit er gewoon – sorry – ingebakken.” “Toen we hoorden dat onze eerste masterclass twee keer uitverkocht was, heb ik Celien ook meteen gestuurd: breng je een fles champagne mee?”, lacht Hespel.
Wie een gebroken hart probeert te lijmen met Cookie Dough-ijs of na een moeilijke dag op het werk een pizza bestelt, moet dus nog niet meteen denken dat hij een verstoorde relatie met eten heeft. Maar wanneer je geen andere copingmechanismen meer hanteert, wanneer je telkens letterlijk je gevoelens weg eet en jezelf verdooft met suiker en vet in plaats van bijvoorbeeld met iemand te praten, even een wandeling te maken of je gedachten te verzetten met een boek of een spel, dan kan het problematisch worden.

Ik eet dan alles wat in de kast zit. Zoet, hartig en gezond door elkaar. Ik eet tot ik me fysiek slecht voel

Chris (30)

Gepijnigde Teddybeer

“Voor mijn omgeving was ik altijd de gezellige jongen die graag en veel at”, vertelt Bert (33). “Ik zag mezelf ook lange tijd zo. Onder dat imago zaten echter hele donkere gevoelens die ik constant verdoofde door te eten. Ik had permanent een verzadigd gevoel, en dat bracht mij op een of andere manier rust. Vijftien jaar lang was dat mijn manier om de somberheid te onderdrukken. Ik had dat zelf niet door. Tot ik in januari bij een gedragstherapeute begon te gaan en ik doorhad dat zich onder die dikke laag teddyberenvel veel pijn schuilhield.”
Bert is in behandeling voor een eetbuistoornis. Hij is aan de beterhand, maar het heeft hem veel tijd gekost om te achterhalen dat zijn eetgedrag niet normaal was, en een symptoom voor veel diepere wonden. Voor alle duidelijkheid: mensen die een eetbuistoornis hebben, eten niet gewoon een zak chips leeg voor de televisie. Het probleem gaat veel verder. Volgens Elske Vrieze, psychiater in het UPC KU Leuven verantwoordelijk voor het zorgprogramma eetstoornissen, moet er aan een aantal criteria voldaan worden eer je kunt spreken van een eetbuistoornis. “Zoals bij iedere psychiatrische diagnose moet de impact op je leven serieus zijn en je functioneren hinderen. Mensen met een eetbuistoornis eten ontzettend grote hoeveelheden, vaak tot ze fysiek onwel worden. Sommigen gaan braken om daarna nog meer te eten. Een andere belangrijke component is controleverlies: je hebt het niet meer zelf in de hand.”

Sommige wetenschappers vergelijken eetbuien met een verslavingsmechanisme, anderen zien toch verschillen

Elske Vrieze, psychiater in het UPC KU Leuven

De eetbuistoornis is pas sinds 2013 erkend als officiële aparte stoornis. Voordien stonden eetbuien vooral te boek als symptoom van andere eetstoornissen, zoals boulimie, waarbij patiënten eetbuien compenseren door excessief te sporten, over te geven of laxeermiddelen in te nemen. Volgens dokter Vrieze lijdt drie tot vijf procent van de Belgische bevolking aan boulimie, maar vermoedelijk komt een eetbuistoornis veel vaker voor. “Omdat het een relatief nieuwe term is hebben we er nog niet zoveel epidemiologische cijfers voor. Veel mensen zijn ook nog niet op de hoogte dat het een probleem is waar ze iets aan kunnen doen dus zoeken ze geen hulp. Bovendien heerst er nog veel schaamte en stigma”, aldus Vrieze.
Ook doen er heel wat misverstanden de ronde die het stigma in de hand werken. “Wanneer mijn vriendinnen spreken van een eetbui hebben ze het over een pak mellocakes in één keer opeten. Dan kan ik moeilijk repliceren dat ik de avond ervoor een zak chips, vier bananen en een volledig bevroren brood heb weggewerkt in een half uur”, zegt Heleen* (34). “Dat brood had ik expres in de vriezer gestoken omdat ik wist dat ik het anders heel moeilijk ging krijgen om er af te blijven. Helaas. Bevroren brood is niet lekker, nee, het heeft bijna geen smaak, maar wanneer een eetbui me overkomt denk ik niet meer na bij wat ik in mijn mond steek. Soms eet ik zelfs papier. Het is kauwen en slikken in een waas.”
Chris (30) kan dat beamen. “Wat ik eet maakt op zo’n moment niet uit, ik eet dan alles wat in de kast zit. Zoet, hartig en gezond door elkaar. Ik eet tot ik me fysiek slecht voel. Mentaal is het complexer. Wanneer ik bezig ben, voel ik me beter, opgelucht zelfs, het geeft een voldaan gevoel. Maar achteraf is het wel serieus balen.”

Haast iedereen spreekt van een soort rush en een verdoofd gevoel, controleverlies, een onweerstaanbare drang en een schuldgevoel achteraf. Het klinkt bijna als een soort verslaving. “Daar is veel discussie over”, zegt Vrieze. “Sommige wetenschappers vergelijken eetbuien met een verslavingsmechanisme, anderen zien toch verschillen. In neurobiologisch onderzoek zijn we er wel achter gekomen dat eetbuien bepaalde hersengebieden die verantwoordelijk zijn voor een beloningsgevoel en gewoontevorming activeren, net zoals bij andere verslavingen.” Bij Anonieme Overeters (of Overeaters Anonymous) hebben ze hun programma in ieder geval geijkt op dat van hun meer bekende broertje, de Anonieme Alcoholisten, middels een twaalfstappenplan.
De vergelijking met andere verslavingen toont meteen aan hoe ingewikkeld de eetbuiproblematiek is, zegt Hespel. “Tegen iemand die verslaafd is aan sigaretten of alcohol kun je zeggen dat hij of zij die dingen voortaan uit de weg moet gaan. Je hebt geen sigaretten nodig om te overleven, hè, eten wel. Je kunt moeilijk zeggen dat je nooit meer mag eten. Sterker nog: het zijn vooral mensen die zichzelf al heel wat restricties opleggen rond eten die een eetbuistoornis ontwikkelen. Minder eten is dus niet de oplossing.”

Wie op een restrictief dieet is, maakt ook het overlevingsmechanisme van het lichaam wakker

Diëtiste Celien Rombouts

Duidelijk afgebakende oorzaken voor een eetbuistoornis zijn er niet. Wel zijn er verschillende factoren die mee een rol spelen in de ontwikkeling ervan. Naast een aantal persoonlijkheidskenmerken, zoals perfectionisme, zwart-witdenken en een laag zelfbeeld die je vatbaarder maken, werkt ook de herhaaldelijke vicieuze cirkel van het diëten de stoornis in de hand. Dat heeft te maken met de toestemmingsparadox: wanneer iets niet toegelaten is, wordt het des te aantrekkelijker. Zo zal iemand die niet op dieet staat een koekje eten in de zetel en daar verder niet bij nadenken, maar iemand die wel op dieet is, verbindt daar onvermijdelijk het idee aan iets fout te doen. En dan begint de gedachtemolen: het is nu toch al om zeep, morgen begin ik wel opnieuw, ik kan nu beter alles opeten want straks is het gedaan… Probeer dan maar eens om niet het hele pak leeg te eten. En daarna nóg een pak.
“Wie op een restrictief dieet is, maakt ook het overlevingsmechanisme van het lichaam wakker”, zegt Rombouts. “Je lichaam zal er alles aan doen om toch voldoende binnen te krijgen. Het zal je constant signalen geven dat het snakt naar voedsel, veel voedsel, en wanneer je begint te eten zal het ervoor zorgen dat je blijft eten ‘voor het geval dat’. Dat mechanisme stamt af van onze vroege voorouders, toen er daadwerkelijk voedseltekorten waren en ons lichaam voedingsstoffen moest opslaan om te overleven. Vandaag zijn er geen voedseltekorten, integendeel, maar je lichaam kan het onderscheid niet maken tussen een heersend voedseltekort tijdens bijvoorbeeld een oorlogsperiode, of jij die gewoon beslist je lichaam minder eten te geven”, weet de diëtiste.

Geen quick fix

Veel mensen met een eetbuistoornis hebben een verleden dat gekleurd is met (regelmatig) diëten of zichzelf alleszins veel regels rond eten opleggen. Het schuldgevoel dat ontstaat wanneer ze dan toch eens uit de bocht gaan, duwt hen enkel dieper en kan zelfs tot isolatie leiden. “Ik ben iemand die mijn verdriet wegeet”, vertelt Kimberly (22), een van de mensen die de masterclass van Hespel en Rombouts volgde. “Ik voelde me dan altijd ontzettend gefaald omdat ik er niet in slaagde om gezond te eten. Als gevolg ging ik strenger op mijn eten letten, waardoor ik maaltijden oversloeg en ik echt eetbuien ging uitlokken, omdat mijn lichaam die maaltijden probeerde te compenseren. Pas door hiervoor uit te komen en bij te leren over die problematiek, besefte ik dat het niet mijn schuld was. Ik dacht altijd dat ik geen karakter had en geen dieet kon volhouden, terwijl het eigenlijk niet echt aan mij lag, maar aan de diëten die ik volgde en de restricties die ik mezelf oplegde.”
Eetbuien kunnen ontstaan vanuit emo-eten, zoals bij Kimberly, maar ze kunnen ook heel wat andere aanleidingen hebben of geworteld zitten in een andere psychologische aandoening. “Eten is vaak maar een tipje van de ijsberg”, weet Lien* van Anonieme Overeters. “Pas door veel te vertellen en alle stappen te doorlopen komt de rest naar boven. Daarom dat we nieuwelingen ook altijd vragen om minstens zes sessies bij te wonen voor ze beslissen of het iets voor hen is of niet. Hiervoor bestaat geen quick fix.”
Het probleem met eetbuien is ook dat ze een gewoonte zijn geworden, een vastgeroest copingmechanisme waarvan de originele aanleiding troebeler wordt en zo ook moeilijk aan te pakken is. Sommige mensen worden getriggerd door een ruimte waarin ze zich vaak slecht voelden, of door bepaalde personen te zien die hen vroeger vervelende opmerkingen gaven, ook al worden die vervelende opmerkingen nu achterwege gelaten. “Toen ik jong was werd ik vaak gepest”, vertelt Heleen. “Wanneer ik toen met die meisjes aan het bellen was – dat was toen nog met de vaste lijn, at ik heel de printlade van de printer leeg, uit pure stress en angst. Bijna twintig jaar later kan ik geen lastig telefoongesprek meer voeren zonder daarna een eetbui te hebben. Mijn probleem is niet eten, mijn probleem is mijn sociale angst. Het eten is daar een symptoom van.” Ofwel: wanneer honger niet de oorzaak is, is eten vaak ook niet de oplossing.

* Heleen en Lien zijn schuilnamen.

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/de-vicieuze-cirkel-van-emo-eten-eten-is-vaak-maar-een-topje-van-de-ijsberg~a4c6a215/

Er gebeurd is dat je niet echt kan verwerken op het moment en je grijpt naar eten. Je krijgt maar niet genoeg ervan. Emo eters. Eten om iets te verwerken. Maar in de meeste gevallen zal het je niet helpen. Integendeel je bent jezelf ziek aan het maken. Want je lichaam kan het eten niet verwerken en je zal merken dat gewicht de hoogte in zal gaan. Men zal niet naar gezonde voeding grijpen. Maar naar zoet. Men denkt dat het wel weg zal gaan dat negatief gevoel ermee. Maar dat is zeker niet zo. Als men de oorzaak niet aanpakt en hulp zoekt om over het probleem te praten. Zal men in een vicieuze cirkel komen waar je moeilijk uitgeraakt. Want men kan dit zien op termijn als verslaving. Je lichaam snakt naar suikers.
Dit haal ik even uit de tekst: Daarvan is ons jarenlang ingeprent dat het iets slechts is, dat we daarmee moeten stoppen, terwijl het zowel biologisch als psychologisch een doodnormale reflex is.
Het klopt dat het een reflex is. En dat op zo een moment het lichaam dat aangeeft om iets te eten. Maar er zit een verschil tussen eten en eten. Als het maar even is kan dit zeker geen probleem gaan kennen. Denk maar aan studenten die in hun blok iets meer naar zoet grijpen dan anders. Maar als het langer duurt en je voor ieder probleem naar het verkeerd grijpt dan pas moet je gaan nadenken.

Vrouw, Mond, Tanden, Snoep, Chocolade, Bijten

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Echte venten huilen niet” en andere vooroordelen over mannen doorprikt

Man, Tranen, Scheur, Zoeken, Triest, Persoon, Verdriet

Op mentale problemen rust nog altijd een zwaar taboe. Volgens een onderzoek van de CM en Universiteit Gent praat een op de vier Vlamingen met psychische moeilijkheden daar niet over met vrienden of familie. Bij mannen, 65-plussers en lageropgeleiden is de schroom het grootst. Tijd om samen met seksuoloog en antropoloog Wim Slabbinck wat vooroordelen te doorprikken.

Mannen hebben minder psychische aandoeningen

Wim Slabbinck, seksuoloog en antropoloog: “Mannen krijgen even frequent af te rekenen met psychische problemen als vrouwen. Vaak starten die moeilijkheden al op jonge leeftijd. In ons land slikken jongens onder de twaalf jaar dagelijks maar liefst zo’n twee miljoen psychofarmaca en anti­depressiva. Denk daarbij vooral aan middelen die hen wat rustiger maken of beter in hun vel moeten doen voelen. Meisjes slikken ‘slechts’ een vierde van die hoeveelheid. Een andere belangrijke ­graadmeter van de ernst van mentale problemen zijn de Vlaamse cijfers rond (poging tot) zelf­doding. In 2017 beroofden iets minder dan duizend Vlamingen zichzelf van het leven. Drie op de vier waren mannen. Vrouwen ondernemen weliswaar vaker een suïcidepoging, maar bij mannen zijn de gevolgen dramatischer. Mannen kampen dus evengoed met psychische aandoeningen, maar ze komen minder snel aan de oppervlakte. We weten dat artsen een diagnose zoals burn-out of ­depressie vaker bij vrouwen stellen dan bij ­mannen. Dat vrouwen meestal ­opener ­communiceren, verklaart dat voor een deel. ­Tegelijk zijn artsen sneller ­geneigd om hun ­mannelijke patiënten aan te ­moedigen om door te zetten én bevragen ze hen anders, waardoor psychische problemen soms onder de radar blijven.”

Mannen vluchten vaker in drank en drugs

Wim Slabbinck: “Ieder individu ­reageert natuurlijk anders op moeilijkheden. Maar mannen zoeken wel ­sneller hun heil in verdovende ­middelen, terwijl vrouwen vaker naar slaap- of kalmeermedicatie grijpen. Heel wat mannen ‘leren’ al op jonge leeftijd drinken en alcohol gebruiken als middel om met bepaalde emoties om te gaan of ze te onderdrukken. Verslavingsklinieken worden vooral door mannen bevolkt, net als de gevangenissen trouwens, die in ons land zo’n tienduizend mannen tellen, versus een vijfhonderdtal vrouwen. Het is niet ondenkbaar dat mentale problemen ook voor criminaliteit een belangrijke voedingsbodem zijn.”

Mannen zijn minder emotioneel dan vrouwen

Wim Slabbinck: “Mannen huilen minder snel dan vrouwen, maar dat maakt hen daarom niet minder emotioneel. Wenen is maar één manier om emoties te tonen. Boosheid en ­irritatie zijn evengoed uitingsmiddelen. Ook mannen zijn emotionele wezens, maar tonen het dikwijls op een andere, minder zichtbare manier. Generaties lang werden clichés als ‘echte mannen huilen niet’ en ‘mannen moeten sterk zijn’ hen met de paplepel ingegeven. De impact daarvan valt niet de onderschatten. ­Gelukkig zien we dat jongere mannen vaak ­minder moeite hebben met het uiten van hun emoties. Dat kunnen we alleen maar toejuichen.”

Mannen praten minder over emoties

Wim Slabbinck: “Dat klopt voor een deel. Vooral de oudere generatie mannen heeft het dikwijls moeilijk om open over gevoelens te praten. Ik merk dat er een en ander beweegt, maar gemiddeld genomen durven vrouwen zich sneller en duidelijker emotioneel kwetsbaar op te stellen. Mannen zijn banger voor het oordeel van anderen. Die angst om gekwetst te worden bewijst dat ze heel wat emotioneler zijn dan velen denken. Mannen kunnen in se evengoed over hun gevoelens praten als vrouwen, maar hebben behoefte aan meer veiligheid. De dingen kunnen benoemen is uiteraard erg belangrijk, want dat zorgt voor een betere connectie met de mensen om je heen, maar het is niet altijd makkelijk. Veiligheid en vertrouwen zijn voor mannen belangrijke basisvoorwaarden om ­dergelijke gesprekken aan te gaan.”

‘Echte’ venten zijn altijd sterk

Wim Slabbinck: “Mannen die veel belang hechten aan status, zich verantwoordelijk voelen voor hun gezin, het gezinsinkomen … ervaren het sneller als falen wanneer het misgaat. Ze vinden dat ze niet mogen ­teleurstellen en altijd sterk moeten zijn. Dat is ­gevaarlijk, want die enorme druk kan mentale ­problemen net in de hand werken. Ook voor mannen is het ­belangrijk om zichzelf (en hun gezin) de nodige ruimte te geven. Mannen worden helaas nog altijd sterker gepusht om voor het werk te blijven gaan. ­Kiezen voor vaderschapsverlof wordt in heel wat bedrijven bijvoorbeeld nog steeds niet geapprecieerd. Het zou een goede zaak zijn mocht de overheid stappen zetten om daarin verandering te brengen. We moeten af van het idee dat de vraag naar meer gezinstijd betekent dat je je carrière minder belangrijk vindt. Het punt is gewoon dat je persoonlijke leven minstens even belangrijk is.”

“Over de mentale gezondheidsproblemen van mannen wordt te weinig gesproken. Dat moest dringend anders, vond David Mangene. De Nederlands-Amerikaanse ­trainer in ‘omdenken’ worstelt al zijn hele leven met zware ­depressies, zelfmoordneigingen en verslaving. ’Al vanaf de dag dat onze moeder ons het leven ­geschonken heeft, proberen we het alleen te doen. Je kan het ons ­nauwelijks kwalijk nemen. Onze cultuur staat namelijk bol van de beelden van het ‘sterke, zwijgzame type’ en de ­‘selfmade man’. Ons wordt verteld dat we ‘op eigen benen ­moeten staan en onze zaakjes moeten regelen’. Niets mis met ­onafhankelijkheid. En werkelijk niemand houdt van ­profiteurs. Maar als je een man bent, is de kans dat je om hulp vraagt bij een depressie minder groot.’ In How to not kill yourself vertelt hij openhartig en met de nodige humor over zijn persoonlijke ervaringen. Met zijn boek hoopt hij mannen die worstelen een ander perspectief te bieden en bij buitenstaanders voor meer ­inzicht en begrip te zorgen.”

Mannen draaien sneller de knop om

Wim Slabbinck: “Dat mannen sneller emotionele problemen verwerken, is nog zo’n hardnekkige mythe. Het tegendeel is waar. Zo weten we bijvoorbeeld dat mannen langer rouwen dan vrouwen. Ze willen zich sterk houden voor hun familie en vrienden, wat het rouwproces vertraagt. En ook bij burn-outs en depressies zien we dat het herstelproces bij mannen meer tijd in beslag neemt. Ze gaan vaak te lang door voor ze aan de alarmbel trekken, met alle gevolgen van dien. ­Daarbij komt dat ze ook minder vaak hulp zoeken. Bij seksuele ­problemen zet bijvoorbeeld een op de vier vrouwen de stap naar een hulpverlener. Bij mannen gaat het om amper een op de acht. Ook dat speelt mee in het langzame herstel.”

Wat als je man mentale problemen heeft?

Je partner gebukt zien gaan onder psychische problemen leidt tot onrust en een gevoel van onmacht. En hoewel je alle problemen het liefst voor hem zou willen oplossen, lukt dat in de praktijk niet en kan het zelfs averechts werken. Drie gouden tips voor partners van Wim Slabbinck.

• Geef het tijd

“Dwing je partner niet om over zijn ­problemen te praten. Geef aan dat je merkt dat er iets scheelt, zonder de verplichting van een ­gesprek. Gun je partner de ruimte om de ­dingen te bespreken als de tijd rijp is.”

• Praat in de auto

“Praten lukt soms makkelijker in de auto of al wandelend dan aan tafel. Dat je zo geen oogcontact hebt, maakt het makkelijker om te reflecteren. Het helpt om de juiste woorden te vinden en stiltes voelen minder storend.”

• Laat je partner zelf hulp zoeken

“Natuurlijk doe je er goed aan om mentale problemen aandacht te geven. Maar je ­partner pushen om professionele hulp te zoeken, heeft weinig zin. Die motivatie moet echt uit hemzelf komen. Therapie is trouwens niet de enige manier om moeilijkheden te verwerken. Misschien zoekt je partner een uitlaatklep in sport of een nieuwe cursus? Wat hij ook doet om zijn problemen zinvol aan te pakken: wees positief. Ook al zou je zelf voor een andere aanpak kiezen. Misschien leert je partner er mensen kennen en kan hij er zijn ei kwijt. Respecteer zijn keuze.”

Zo leer je je zoon met emoties omgaan

De wereld veranderen start bij onze kinderen. Als ouder speel je een erg belangrijke rol in hun vermogen om met gevoelens om te gaan. Drie gouden opvoedingstips.

• Bekijk je kind als een kind

Onderzoek toont aan dat ouders zonen anders ­aanpakken dan dochters. Bij meisjes wordt huilen bijvoorbeeld sneller ernstig genomen en gelinkt aan emoties, terwijl wenen bij jongens vaak minder ­aandacht krijgt. Probeer je kind als een kind te zien, en niet als een jongen of meisje. De gelijkenissen tussen mannen en vrouwen zijn veel groter dan de ­verschillen. Huilt je zoon? Wees dan even aandachtig en empathisch als bij je dochter.

• Speelgoed zonder gender

Het idee dat mannen sterk moeten zijn, verdwijnt gelukkig steeds meer naar de achtergrond. Maar in heel wat speelgoedwinkels blijft het stereotiepe beeld helaas overeind. Er is een duidelijk onderscheid tussen spelmateriaal voor jongens en meisjes. Dat kan ertoe leiden dat kinderen eenzijdige vaardigheden ontwikkelen. Poppen stimuleren de emotionele ontwikkeling, bouwspellen werken aan het ruimtelijk inzicht. Belangrijke vaardigheden, voor jongens én meisjes. Laat je kind zo veel mogelijk exploreren om een brede waaier aan skills te ontwikkelen, zonder hem of haar in een bepaalde richting te duwen.

• Stel zelf het goede voorbeeld

Kinderen imiteren het gedrag van hun ouders. Door zelf het goede voorbeeld te geven leer je je kind om meer gelaagd te zijn en niet alleen typisch mannelijke of vrouwelijke eigenschappen te tonen.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/-echte-venten-huilen-niet-en-andere-vooroordelen-over-mannen-doorprikt~a1a80f01/

Mannen zoeken vaak de verkeerde uitweg als het gaan om iets te verwerken. Dat maakt dat ze zo ook hun partner links laten liggen.

Mannen worden geacht het sterk geslacht te zijn, emoties tonen is dan ook uit ten boze. Maar het moet anders kunnen en als men ook de emoties durft te laten tonen moet men niet denken aan zwakheid.

Dat klopt wel van de knop om te draaien. Mannen blijven niet snel ergens lang in hangen. Niet tegenstaande dat dit niet altijd goed is als men het heeft over verwerking.
Ik zelf vind het altijd spijtig als mannen niet iets van hun zwakte zouden mogen laten zien. Ook naar hun kinderen toe. Zodat ze weten dat mensen het moeilijk kunnen hebben maar door er iets aan te doen er ook doorkomen.

Alleen, Spook, Jongen, Stadslichten, Landschap

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

LOLA loves CHAMPAGNE

Lola neemt je mee in haar zoektocht naar dat ietsje meer dat haar leven kleurt.

allisone

we are all connected

VOICE

To bring out the best in you ...

amankumar000

A storyteller with a poetic heart

The Eternal Words

An opinionated girl penning down her thoughts.🌸❤

Essexworldliteraturesite

Towards a Read/Writ/ing of World Literature

Roses and Brimstone

❧ A Little Heart With Extraordinary Passion

de wereld door mijn ogen

verhalen of poezie met foto's

A.&V.travel

WHEREVER YOU GO, GO WITH ALL YOUR HEART.

Storyteller's Eye Word

immagina un mondo di amore teatrale

Sunshiny SA Site

Kavita Ramlal, Proudly South African

Mooi Leven, by De Gans

Fotografie en Schrijverijen

Dogmavrij

Een liefdevolle vinger op de zere plek, omdat heling begint met (h)erkenning.

Banter Republic

It's just banter

Droomvlucht...living your dream 🌏💚

You say I dream too big, I say you think too small!

Straf Verhalen

Verhalen over discipline en straf (en meer...)

wendiesweb

Met liefde geschreven...🖋

Vegan & Spiritualiteit

Veganistische voeding en Spirituele groei

verhaal achter de foto

een foto zegt meer dan 1000 woorden.

Project 'IK'

Een zoektocht naar positief egoïsme

Pieter Dierckx

art/kunst & yoga & massage

Блог красоты и здоровья от LiDea

О себе, о женщинах, об особенностях женского организма, об изменениях, связанных с возрастом. О красоте и здоровье, о том, чтобы сохранить их в условиях дефицита времени. О том, как сделать так, чтобы чувствовать себя королевой, чтобы окружающие видели её в вас.

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

La Bella Bora

Een tropisch lifestyle- en reisblog vol verhalen en inspiratie

Vvolutie (Wij godinnen)

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

Ontdek, Ontwikkel & Ervaar!

Hotstuffforladies

Alles voor de moderne vrouw :Beauty,fashion shop blogs & revieuws. Altijd vind ik de leukste aanbiedingen & koopjes. Ook dan kan je er super uit zien💫💎💍💠💃💗👗🛍👠 De lekkerste zelf gemaakte recepten & de leukste shop en make-up vlogs!

GROWYOURMINDNOW

PLEUN MARIA JOHANNA

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

%d bloggers liken dit: