Tag Archive: psychologie


Deze 7 fobieën komen het meest bij vrouwen voor

Crusader Tuin, Vrouw, Arachnid, Raagbol, Insect, Dieren

Herken jij een van deze zeven angsten?

Bijna iedereen is wel ergens bang voor. Maar wist je dat vrouwen maar liefst twee keer zo snel angsten ontwikkelen dan mannen? Althans, als we een onderzoek mogen geloven. Waar we precies bang voor zijn? Dat is nogal verschillend, maar wij zetten de zeven meest voorkomende fobieën die bij vrouwen voorkomen voor je op een rij. Van hoogtes tot spinnen: welke herken jij?

1. Acrofobie

Misschien heb je er nog nooit van gehoord, maar acrofobie is een wetenschappelijke term voor hoogtevrees. Als je vaak met klamme handjes en trillende benen op grote hoogte staat, zit de kans er dik in dat jij hier last van hebt.

2. Ofidiofobie

We geven toe: het zijn niet de meest makkelijke woorden. De betekenis is echter vrij simpel: ofidiofobie is de angst voor slangen. Het is zelfs een van de meest voorkomende dierenfobieën. Ben jij ook bang voor slangen? Dat is helemaal niet gek. Angst is een aangeboren reactie om gevaar te voorkomen — en slangen kunnen best gevaarlijk zijn.

3. Claustrofobie

De angst voor kleine of afgesloten ruimtes, oftewel claustrofobie, is een van de meest bekende fobieën. Claustrofobie gaat vaak gepaard met andere fobieën, zoals liftangsten en vliegangst. Deze fobie kent verschillende vormen, bij de een is het heel mild, terwijl de ander ernstige klachten ervaart.

4. Arachnofobie

Arachnofobie is de angst voor spinnen, iets waar veel mensen bang voor zijn. De angst voor spinnen en spinachtigen is naast ofidiofobie waarschijnlijk de meest voorkomende dierenfobie. Bij sommigen kan het zien van een spin of de gedachte dat er ergens een spin zit al tot een lichte paniekaanval leiden.

5. Nyctofobie

Mensen met nyctofobie zijn bang voor het donker. Dit zijn dus niet bepaald nachtdieren. Donkere plekken en nachtelijke activiteiten zullen mensen met nyctofobie dan ook zoveel mogelijk vermijden. Veel mensen hebben al innerlijke paniek wanneer het licht uit gaat. Gelukkig hebben we nachtlampjes!

6. Hypochondrie en nosofobie

Hypochondrie en nosofobie zijn angsten om ziek te worden. Mensen met hypochondrie denken een levensbedreigende ziekte te hebben omdat ze symptomen opmerken. Iemand die nosofobie heeft is bang om een specifieke ziekte op te lopen. Hij of zij is er juist van overtuigd bepaalde symptomen te hebben. Het kan moeilijk zijn om deze mensen gerust te stellen, maar er zijn inmiddels verschillende therapieën en behandelingen voor.

7. Mysofobie

Mysofobie is beter bekend als smetvrees. Mensen met mysofobie zijn bang voor bacteriën en ziektekiemen. Hierdoor hebben zij vaak de drank om alles schoon te maken. Deze fobie komt erg vaak voor, zowel bij mannen als vrouwen.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/gezondheid/medisch/deze-7-fobie%c3%abn-komen-het-meest-bij-vrouwen-voor/ar-BB1eNdRs?li=BBDNPrw

Zelf denk ik dat de meeste vrouwen een angst hebben voor spinnen en kruipende dieren. Als ik dat ga opzoeken komt die toch het meeste voor. Dan krijg je angst voor hevig onweer. Bepaalde zullen ook smetvrees kennen. Zowel in lichte maten dan heel extreem. Toch kan je er iets aan doen. Zodat je niet de angst de bovenhand laat nemen. Er bestaan heel goede therapieën voor. Die je leren om met je angst overweg te kunnen mocht je in zo een situatie bevinden.
We mogen ook niet vergeten dat heel wat mannen ook kampen met fobieën. Maar die zich sterk houden om het niet te laten zien of te laten opvallen.
Ook hebben veel mensen een angst om ’s avonds of ’s nachts buiten te lopen.

Alley, Street, S Nachts, Avond, Stad, Stedelijke

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Verzwijg jij aankopen voor je partner? Financieel vreemdgaan is evengoed bedriegen. Zo praat je over geld als koppel

Vrouw, Winkelen, Levensstijl, Mooie, Volwassene, Tassen

De nieuwste vorm van overspel heeft niets vandoen met verliefdheid of lust, wel met je portemonnee. Verzwijg jij aankopen voor je partner? Hou je schulden achter? Of heb je een geheime spaarrekening? Dan ga je financieel vreemd. Een op de vijf noemt ‘financiële ontrouw’ het grootste relationele struikelblok. En toch vindt een kwart van de koppels het lastig om over geld te praten. Niet gezond, weten relatietherapeute Chloé De Bie en budgetcoach Sara Van Wesenbeeck. Ze lichten toe hoe en waarom je het met je partner over centen moet hebben. “Voor seks en geld gaat ­dezelfde gulden regel op: gooi je ideeën op tafel voor er zich problemen voordoen.”

Het viel de Amerikaanse wetenschapster Emily Garbinsky op dat leugens over inkomsten en uitgaven tot heel wat echtelijke ruzies en breuken leiden. Met haar onderzoek uit 2019 zette ze de term ‘financieel overspel’ definitief op de kaart: dat houdt in dat je met geld omgaat op een manier die je partner zou afkeuren en daar niet open of eerlijk over bent. Zo’n veertig procent van de getrouwde of samenwonende Amerikanen zou zich er al schuldig aan gemaakt hebben. Stiekeme dure aankopen, geheime spaarrekeningen en verzwegen schulden voeren de top drie van financiële geheimhouderij aan. Hoewel er geen lijfelijk of emotioneel bedrog in het spel is, blijken we toch erg zwaar aan deze vorm van vreemdgaan te tillen.

Deurwaarder aan de lijn

Een weggemoffeld kasticketje hier, een ontbrekend prijskaartje daar: er zijn heel wat slinkse manieren om aankopen verborgen te houden. Niet zelden helpen (online)retailers je een handje, indien gewenst. Zo kan je bij e-commercebedrijf Amazon voor een neutrale, merkloze verpakking kiezen. Om iemand te verrassen, of om te verbergen dat je geshopt hebt: de keuze is volledig aan jou. Waar houdt de creativiteit op en begint de leugen? 
Volgens Chloé De Bie bestaat er op die vraag geen universeel antwoord. Ze ziet een parallel met die andere vorm van bedrog. “Overspel – in welke vorm dan ook – laat zich niet in standaardregels gieten. Alles draait om de vraag: in hoeverre is mijn vertrouwen geschaad? Dat gevoel is erg individueel. Zo vinden sommigen een ‘like’ geven op Instagram al een vorm van bedrog, terwijl anderen zich pas verraden voelen als er fysiek contact in het spel is. Idem wat de financiën betreft.” 
“Ooit had ik hier een vrouw voor me die door haar man ‘betrapt’ werd op stiekem shopgedrag. Ze had haar vele winkelzakken onder de autozetel verstopt, omdat ze geen zin had om zich te verantwoorden tegenover hem. Wat ze niet wist, was dat manlief net die dag de auto wilde poetsen. Betrapt! Die man schrok zich haast een ongeluk, maar daarna zag hij er de humor wel van in. Heel anders verging het koppel B: plots kreeg de man telefoon van een deurwaarder. Blijkbaar had zijn vrouw nog heel wat openstaande schulden, die ze verborgen had om conflicten te vermijden. Voor hem voelde dat als een messteek in het hart. ‘Als ze zelfs zoiets belangrijks verzwijgt, waarover liegt ze dan nog?’, vroeg hij zich af.’”

Het laatste taboe

Over verzwijgen gesproken: geliefden mogen dan wel lief en leed delen, toch zijn lang niet alle partners een open boek voor elkaar als het over geldzaken gaat. Ter illustratie: 62 procent van de vrouwen praat nog liever over hun gewicht dan over het bedrag dat op hun rekening staat, ontdekte Emily Garbinsky. Dat centen en schroom vaak met elkaar gepaard gaan, merkt ook Chloé De Bie regelmatig. “Geldkwesties zijn op zich geen veelvoorkomende klacht in mijn praktijk, maar ze komen wel vaak naar boven tijdens de therapeutische sessies. Het blijft me verbazen dat ik koppels over de vloer krijg die absoluut geen idee blijken te hebben van elkaars maandelijkse inkomsten en uitgaven.”

Twintig procent van alle geliefden weet niet hoeveel hun partner exact verdient of op de spaarreke­ning heeft staan, zo blijkt uit een online-enquête.Kenniscentrum ILIV

Een percentage kan de relatietherapeute er niet op plakken. Kenniscentrum ILIV doet dat wel. Twintig procent van alle geliefden weet niet hoeveel hun partner exact verdient of op de spaarrekening heeft staan, zo blijkt uit een online-enquête. Een kwart van de koppels vindt het dan ook lastig om over geld te praten. Waarom doen cijfers ons zo weifelen? Budgetcoach en professional organizer Sara Van Wesenbeeck wijst op de maatschappelijke context errond. “Onze ongemakkelijkheid komt voort uit het feit dat we geld zien als een privékwestie. Dat idee wordt nog steeds van generatie op generatie doorgegeven: niet alleen tussen partners onderling, maar ook naar de kinderen toe is er amper financiële transparantie. Bovendien schuilen er heel wat emoties achter de cijfers. Door over geld te praten, stel je je toch kwetsbaar op. Voor heel wat mensen zegt hun loonstrookje namelijk ook iets over hun persoonlijke waarde. En niemand wil onderdoen voor een ander.”
“Geld heeft nu eenmaal een betekenis”, vult Chloé De Bie aan. “Een inkomen zorgt voor stabiliteit, zekerheid en onafhankelijkheid. Maar als de ene meer blijkt te verdienen dan de ander, dan leidt dat tot onevenwicht. Want wat is dan een ‘eerlijke’ verdeling? Hoe meer geld, hoe meer macht: die overtuiging zit nog rotsvast in ons brein verankerd. Daardoor gaan we discussies over geld uit de weg, of blazen we ze op tot enorme proporties.”

Las een boekhoudmoment in

Hoe voorkomen we dat de centen ons scheiden? “Het is oké om je hart te volgen, maar daarvoor hoef je je brein niet uit te schakelen. Voor seks en geld gaat ­dezelfde gulden regel op: gooi je ideeën en verlangens op tafel voor er zich problemen voordoen”, tipt Chloé De Bie. “De kans is klein dat je verliefd bent geworden op je partner omdat hij of zij zo goed een budget kan beheren”, stelt Sara Van Wesenbeeck. “Maar in een gezin is het wel belangrijk dat je op dezelfde golflengte zit.” 
“Makkelijk is dat niet: we hebben ­allemaal wel wat financiële bagage in onze rugzak zitten, en houden er andere normen en waarden opna. Daarom is het zo ­belangrijk dat je geldzaken bespreekbaar maakt. Van de liefde alleen kan je nu eenmaal niet leven. Leg niet alleen je inkomsten en uitgaven, maar ook je financiële attitudes op tafel: waar geef jij graag (en veel) geld aan uit? Hoeveel probeer je maandelijks te sparen? Hoe zie jij de gezamenlijke ­financiën? Vanuit die verschillende normen en waarden kan je een gemeenschappelijke visie uitwerken waarin je spaardoelen vastlegt en de ­gemeenschappelijke kosten afbakent.”

Zeven op de tien koppels beschikken over een gemeen­schap­pe­lij­ke rekening. Bij de helft is die gezamenlij­ke pot ook de enige ­rekening.JOE – iVOX

In opdracht van radiozender JOE bracht iVOX vorig jaar de bankzaken van de ­Vlaming in kaart. Zeven op de  tien koppels beschikken over een gemeenschappelijke rekening. Bij de helft is die gezamenlijke pot ook de enige ­rekening. De andere helft houdt er nog een individuele bankrekening op na. “Er bestaat geen magische ‘one size fits all’-formule”, benadrukt de budgetcoach. “Het belangrijkste is dat de regeling voor allebei fair aanvoelt en dat beide partners een zicht hebben op de gemeenschappelijke financiën. Zo smoor je wantrouwen, geldstress en financiële ontrouw in de kiem. Las dus regelmatig een ‘boekhoudmoment’ in. Hoe onsexy dat ook mag klinken. (lacht)”

De loonkloof

Chloé De Bie: “Net omdat er met geld zoveel emoties gepaard gaan, kan een loonverschil weleens uitmonden in een relatiekloof. De persoon die minder verdient, kan zich dan afhankelijk en minderwaardig voelen. De kloof overbrug je door het gelijkwaardigheidsgevoel te herstellen. Vaak draait het hier rond wederzijds respect voor elkaars prestaties – zeker als een van de twee deeltijds werkt voor de kinderen, of thuisblijfouder is. Kijk verder dan het loon en breng de huishoudelijke taken mee in rekening, want die hebben ook allemaal hun waarde. Zoek bijvoorbeeld eens op hoeveel een poetsvrouw, een kok, een bijlesleerkracht, een tuinman en het aan huis laten leveren van boodschappen kost, en tel die bedragen bij het loon van de persoon die deze taken op zich neemt. ­Wedden dat je ze nooit meer als vanzelfsprekend zal ­beschouwen?”
Sara Van Wesenbeeck: “Kijk bij het opstellen van een financieel plan niet alleen naar het nu, maar ook naar de toekomst. Degene die halftijds gaat werken voor de kinderen, levert niet alleen een deel van zijn of haar loon in, maar ook van het pensioen. Maak daar dus goede afspraken rond en werkt eventueel een compensatie uit.”

Andere prioriteiten

Volgens het Nibud-onderzoek is bijna 20 procent het niet altijd eens met de aankopen van de partner. 15 procent geeft toe dat die mening omgekeerd ook geldt. Een huishoudboekje – digitaal of oldskool op papier – kan deze ergernissen voorkomen, legt de budgetcoach uit. “Eigenlijk zit er in ieders hoofd een mentale boekhouder die onze uitgaven en inkomsten bijhoudt. Per categorie legt hij een budget vast en voor elke categorie gelden andere regels. Alleen is onze denkbeeldige accountant soms nogal ‘creatief’.” 
“Stel: in de reclamefolders spot je een hypermoderne koffiemachine, die op de koop toe afgeprijsd is. Je partner vindt het een onnodige aankoop, want jullie oude koffietoestel is toch goed genoeg? Op dat moment schiet onze mentale boekhouder in actie: je gaat op zoek naar achterpoortjes die een aankoop toch rechtvaardigen. Als thuiswerker verdien je toch de allerbeste koffie? Voor jezelf lijkt de aankoop heel logisch, maar voor je partner allerminst. Daardoor kan dit een twistpunt worden. Wie zijn mentale boekhouder een hak wil zetten, legt de budgettaire afspraken best zwart-op-wit vast per categorie. Dat vergemakkelijkt het overzicht, en maakt het moeilijker om smoesjes te verzinnen.”

BRON: https://www.hln.be/seks-en-relaties/verzwijg-jij-aankopen-voor-je-partner-financieel-vreemdgaan-is-evengoed-bedriegen-zo-praat-je-over-geld-als-koppel~ade46535/

Verzwijgen van aankopen die je doet tegen je partner kan voor zware gevolgen leiden. Vaak gaat het over kleding of schoenen of accessoires die gekocht worden. En waar men liever over zwijgt. Het nadeel is het komt toch boven water en dan gaan de poppen aan het dansen. Want op een moment zal je partner het vertrouwen verliezen naar je toe. Ook zal men het kunnen zien op een moment aan de rekening. Dit zeker als je beide een rekening hebt. Ook wordt er vaak een leugen gegeven van de lonen. Het is altijd goed dat je ook hier eerlijk over bent naar elkaar toe. Is er dan eens iets dan kan je dit samen oplossen voordat er iets aan het licht komt.
Nu ook met het vele thuiswerk kopen velen online. Staan dan soms verteld als ze naar hun bankrekening gaan kijken. Daar dan een uitleg op moet volgen tegen de partner.

Portemonnee, Credit Card, Cash, Investeringen, Geld

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

‘Cirkelen’ is een nieuwe opkomende trend bij vrouwen: “Het is veel meer dan een cavaclub of theekransje”

Team, Vriendschap, Groep, Handen, Samenwerking, Mensen

Meer en meer vrouwen cirkelen. En da’s méér dan een gezellig cavaclubje of theekransje. In alle kwetsbaarheid delen vrouwen in een cirkel wat hen bezighoudt. Drie organisatoren Lies Verswijvel, Tamara Lenaerts en Kristin Verellen vertellen hoe zo’n sessie precies in zijn werk gaat. “In een cirkel vinden velen ­inspiratie en de kracht om bepaalde zaken in hun leven anders aan te pakken.”

“Na een doodgeboren kindje en een daaropvolgende miskraam zat ik diep in de put”, vertelt Lies Verswijvel. “Jij zou beter met mijn vrouw praten in plaats van met mij”, zei mijn therapeut. Dus ging ik wandelen met zijn vrouw. Haar analyse was dat ik vrouwelijke draagkracht miste in mijn leven. Dankzij haar ging ik cirkelen met andere vrouwen. Dat deed deugd. Ik kon er mijn verhaal kwijt. De groep luisterde, en deelde haar eigen ervaringen met pijn en verlies. Het hielp me om mijn verdriet te relativeren. Niet dat de pijn verdween, maar je voelt je minder eenzaam als je weet dat je niet de enige bent die rouwt.”

Sommige vrouwen vertellen veel, andere niet. Dat is allemaal oké. In een cirkel moet niets. Vaak komt er vanzelf een thema bovendrij­ven.Lies Verswijvel, organisator van Magic in Motion

Vandaag organiseert Lies onder de naam Magic in Motion zelf cirkels voor vrouwen. Wat je je daarbij moet voorstellen? “Meestal starten we met een vertelronde”, legt Lies uit. “Sommige vrouwen vertellen veel, andere niet. Dat is allemaal oké. In een cirkel moet niets. Vaak komt er vanzelf een thema bovendrijven. Als iemand bijvoorbeeld deelt dat ze voelt dat ze op een keerpunt in haar leven staat, dan inspireert dat anderen om daar ook iets over te vertellen. Soms laat ik de vrouwen een godinnenkaart trekken, en vraag ik hen om te reflecteren over wat de godin op hun kaartje symboliseert. Dat kan rechtvaardigheid zijn, of stilte, of Moeder Aarde.”

Magie van de cirkel

Maar cirkels zijn even uniek als hun moderators. De cirkels van Magic in Motion moeten in de eerste plaats gezellig zijn en warm aanvoelen. Dat betekent dat Lies in het centrum van de cirkel bloemen zet en kaarsen brandt. De kussens liggen op een mooi vloerkleed. Er is thee met koekjes, en een klein aandenken voor de deelnemers. Dat kan een kaartje zijn, of een bijzondere steen. “In elke cirkel gaat het er anders aan toe, maar sfeer is belangrijk”, licht Lies toe. “Het belangrijkste is het delen van onze gedachten en gevoelens, en de intense, oprechte aandacht voor elkaar. Door te luisteren komen we soms sneller tot inzichten dan op ons eentje. Dat is de magie van de cirkel.”

Ik ben zelf opgegroeid in een wereld waar vrouwen de boel runnen op hun eigen manier. Toen ik besefte dat ik net die vrouwelij­ke bedding miste, riep ik mijn eerste cirkel samen: een groepje vriendin­nen. Het voelde als thuiskomen.

Tamara Lenaerts

Hoewel het concept een beetje doet denken aan groepstherapie of newagepraktijken, heeft het er weinig mee te maken. Integendeel: cirkelen wordt stilaan mainstream. Steeds meer vrouwen voegen zich op een bepaald moment in hun leven – voor een of meerdere keren – bij een cirkel. Ze komen er terecht via vriendinnen of Facebookevenementen, maar ook de professionele wereld begint de cirkel te ontdekken. Zo organiseert Tamara Lenaerts onder meer cirkels voor vrouwelijke ondernemers. Zelf cirkelt Tamara al tien jaar. “Ik werkte jaren als consultant voor grote bedrijven. Een uitgesproken mannelijke wereld, waar ik best goed in functioneerde. Maar tegen mijn veertigste was ik leeg. Ik miste iets. Ik ben zelf opgegroeid in een wereld waar vrouwen de boel runnen op hun eigen manier. Toen ik besefte dat ik net die vrouwelijke bedding miste, riep ik mijn eerste cirkel samen: een groepje vriendinnen. Het voelde als thuiskomen. We hadden zoveel aan onze cirkelmomenten dat we die wilden delen met meer vrouwen.”

Een positieve plek

Wat kan je verwachten van zo’n cirkel? Het varieert, maar gemiddeld duurt een cirkel twee uur. De moderator ­begeleidt het proces. Als de deelnemers zich eenmaal in de kring geïnstalleerd hebben, richten ze hun aandacht op zichzelf, of op elkaar. Vaak wordt er een klein startritueel uitgevoerd, zoals een kaars aansteken, of een intentie uitspreken. Soms wordt er een tekst voorgelezen, soms wordt er gezwegen of gemediteerd. Maar altijd is er dat moment waarop de individuen de energie van de groep ervaren en zich erdoor gedragen voelen.
Hoewel er geen vaste procedure is, moet een cirkel wel aan een aantal voorwaarden voldoen. Tamara somt op: “De kracht van een cirkel is het vertellen wat jou raakt, en het geraakt worden door de verhalen van anderen. Het is daarom belangrijk om vooraf heldere afspraken te maken. Er moet vertrouwen zijn, de veiligheid en de privacy van de deelnemers gaan voor alles. Wat in de cirkel gebeurt, blijft in de cirkel.

Een andere regel is dat je volledig aanwezig bent, zonder telefoon of andere vormen van afleiding.Tamara Lenaerts, organiseert onder meer cirkels voor vrouwelijke ondernemers

Ook negatieve impulsen zijn niet welkom. De cirkel is een positieve plek waar alle onderwerpen bespreekbaar zijn, ook de taboes van de samenleving. Een andere regel is dat je volledig aanwezig bent, zonder telefoon of andere vormen van afleiding. In een fysieke cirkel is dat vanzelfsprekend, maar sinds ­corona doen we uitsluitend online cirkels, en ook dat blijkt te werken als iedereen er met volle aandacht bij is.”
De thema’s zijn even divers als de interesses van de vrouwen die cirkelen. Lies Verswijvel werkt het liefst rond vrouwelijke energie en rond Waarmoeders, de podcast waarmee ze ongezouten verhalen over het moederschap vertelt. Tamara Lenaerts houdt van afgebakende cirkelseries als De vrouwen van mijn leven en Secret Summer, waarin ze vrouwen uitnodigt om over hun erotische leven te vertellen. Tamara: “Het mooie van Secret Summer is dat veel vrouwen er zaken delen die ze zelfs niet met hun eigen partner of vriendinnen bespreken. Omdat er toch nog een taboe rust op het thema, maar ook omdat er in het dagelijkse leven vaak weinig tijd is om het erover te hebben. De cirkel is in die zin niet alleen een vorm, maar ook een plek waar de rest van de wereld er even niet toe doet. In een ­cirkel ligt de focus op wat er op dat moment gebeurt.”
Over het doel van de cirkel is men unaniem: elkaar optillen en sterk maken. Niet dat de vrouwen daarna meteen hun leven omgooien, maar in een cirkel vinden velen ­inspiratie en de kracht om bepaalde zaken in hun leven anders aan te pakken. Een vast profiel hebben cirkelaars niet. Ze kunnen jong zijn of oud, komen uit alle sociale lagen van de bevolking. 

We houden er een cirkelka­len­der per regio bij, en bieden een gratis DIY-cirkelpak­ket aan: een handlei­ding voor wie zich geroepen voelt om cirkels te organise­ren.Tamara Lenaerts, organiseert onder meer cirkels voor vrouwelijke ondernemers

Wat ze met elkaar delen, is de ­behoefte aan connecteren met anderen, om even stil te staan, om aan zichzelf te werken. En die behoefte neemt toe: Tamara stelt vast dat de vraag naar cirkels groeit. Om de vrouwen die het cirkelen willen proberen in contact te brengen met cirkels, lanceerde ze samen met een aantal collega’s de website vrouwencirkels.be. “We houden er een cirkelkalender per regio bij, en bieden een gratis DIY-cirkelpakket aan: een handleiding voor wie zich geroepen voelt om cirkels te organiseren.”

Rouwproces na bomaanslag

Opmerkelijk is dat veel cirkelorganisatoren het fenomeen ontdekten toen ze zelf een persoonlijke crisis doormaakten. Ook Kristin Verellen van de cirkelorganisatie We have the choice. “Mijn eerste cirkel was op de dag dat ik mijn man, Johan, verloor tijdens de terreuraanslagen in Brussel en Zaventem van 2016″, vertelt ze. Haar echtgenoot bevond zich in het metrostel waar die dag ook een bom ontplofte. “Ik wist de eerste dagen niet waar hij was, en of hij nog leefde. Maar ik had er meteen een slecht gevoel bij. Ik wist: dit kan ik niet alleen dragen. Diezelfde avond riep ik mijn vrienden samen. Met al onze wanhoop en ons verdriet gingen we op de grond zitten. Sommige zijn net als ik therapeut, zij namen het voortouw om de groep te begeleiden. Wilde iemand iets zeggen? Iets doen? Zo zaten we samen. Soms in stilte, soms sprak ­iemand een gevoel uit. En hoewel die dag de bodem onder mijn voeten was weggeslagen, voelde ik me diezelfde avond alweer landen.”
“We noemden het toen nog geen cirkel, ik ontdekte pas later dat cirkelen geen nieuw fenomeen is”, verduidelijkt Kristin. Maar het samenkomen en samenzitten werd wel een dagelijks ritueel waarbij ze een opwaartse spiraal ervoer. “In de pijn die ik voelde, kwam ook veel liefde vrij, en dat wilde ik graag delen met anderen. Uit die organisch gegroeide samenkomsten groeide een beweging, die uiteindelijk de vrijwilligersorganisatie We have the choice werd.”
De interculturele cirkels die We have the choice organiseert, zijn geen praat- maar veeleer luistercirkels. Er kunnen persoonlijke zaken gedeeld worden, maar net zo goed kan de cirkel stil zijn. “Onze cirkels zijn een hedendaagse vorm van een oud ritueel. We organiseren ze op persoonlijke en maatschappelijke kantelmomenten die veel onrust met zich meebrengen. Voor momenten van verlies en herdenking zijn er bijvoorbeeld open cirkels. Maar net zo goed zijn er cirkels voor bepaalde kwetsbare groepen zoals eenzame mensen of gevangenen. Sinds corona werken we ook intensief samen met de zorgsector, waar de behoefte aan een mentaal rustpunt zeer hoog is. Maar therapie is het niet”, onderstreept Kristin. “Ik geloof in de zelfhelende kracht die we allemaal hebben, als je er maar het juiste kader voor creëert.”

Uit onderzoek blijkt dat uitgere­kend vrouwen de neiging hebben om elkaar in tijden van stress op te zoeken en de onderlinge band te versterken.Kristin Verellen, organisator van We have the choice

Van alle tijden

Cirkelen is zo oud als de mensheid, en cirkelrituelen vind je in alle culturen. De praktijk zou ontstaan zijn rond het vuur of tijdens het uitvoeren van repetitieve taken, waarbij mensen elkaar verhalen vertelden. In vrouwelijke rites zijn ze dikwijls gelinkt aan de menstruatiecyclus.
Dat het effect ervan heilzaam is voor het welbevinden – en dan vooral van vrouwen – zou ook een biologische oorsprong hebben. Samenkomen en voor elkaar zorgen, blijkt een natuurlijke reactie op stress te zijn. In 2006 capteerde de Amerikaanse psychologe Shelley Taylor het begrip “tend and befriend” als een fysisch aantoonbare stressreactie bij vrouwen. De oerstressreacties “vechten of vluchten”, waarbij ons lichaam adrenaline of cortisol aanmaakt, kenden we al. Maar uit het onderzoek van Taylor bleek dat uitgerekend vrouwen de neiging hebben om elkaar in tijden van stress op te zoeken en de onderlinge band te versterken. In dit gedrag spelen voornamelijk oxytocine en dopamine een rol. Oxytocine, of het knuffelhormoon, is belangrijk bij allerlei relaties. Dopamine creëert een licht euforisch gevoel, zorgt ervoor dat we het gedrag dat dit veroorzaakt zullen herhalen en heeft ook pijnstillende eigenschappen. Het lijkt een logische verklaring voor die helende kracht die veel mensen ervaren in een cirkel.

Meer weten?

• Op vrouwencirkels.be en she-and-company.be vind je een agenda van alle cirkels in Vlaanderen. 
• De podcast Waarmoeders van Lies Verswijvel vind je op Spotify en YouTube. liesverswijvel.com
• Meer info over verbindende cirkels: wehavethechoice.com
• Van Kristin Verellen verscheen onlangs de poëziebundel Meer dan ik. Daarin legt ze beeldend werk dat ze maakte tijdens de lockdown naast poëzie van eigen hand én inzichten uit de Upanishads, de heilige boeken uit de Vedische cultuur. 

BRON: https://www.hln.be/dossier-nina/cirkelen-is-een-nieuwe-opkomende-trend-bij-vrouwen-het-is-veel-meer-dan-een-cavaclub-of-theekransje~ada1d3b8/

Eigenlijk bestaat dit al lang. En voornamelijk bij wicca. De cirkel of kring. Waar men met bepaalde contact maakt via de handen. Dan eerst de rust neemt vaak met gesloten ogen. Dan komen de gesprekken, soms ook niet maar dan zijn het vaak de emoties die in de kring gedeeld worden. Doordat men een verbondenheid maakt kan er veel los komen. Zo kan men elkaar dan helpen. Ook is het vaak dat er gewoon een stilte komt na het praten. Juist door de verbinding met elkaar dat men het nodige voelt na het gesprek en de stilte. Zo een verbinding kan je ook leggen door te gaan zitten (moeder aarde) en de voeten tegen elkaar te zetten. Dit kan je dan ook nog eens doen met elkaar handen vast te nemen.
In groep kan dit heel veel teweeg brengen. En is het een mooie ervaring om te beleven.
Men kan dit uitbreiden als je met een doel een kring vormt.

Nu spreken ze hier alleen over vrouwen die het doen. Nee ook mannen en zelfs gemengd. En ook zelfs wordt het al eens gedaan met kinderen.

Vrienden, Voeten, Benen, Vrouwen, Vergelijk, Samen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

WE OVERLEVEN HET WEL

Waarom we vriendschappen laten verwateren na 1 jaar corona. Sociaal psychologen: “Wat ons te veel inspanning vraagt, overleeft niet”

Meisjes, Jong, Gaan, De Stoep, Street, Lang Haar

Een jaar corona weegt op onze sociale relaties. Contact houden met vrienden voelt lastiger dan ooit, want na een jaar teren op videocalls, sms’jes en wandelafspraken, slaat de vermoeidheid en verslagenheid toe. “Je beeldt het je niet in. We zijn het allemaal moe om ‘ik mis je’ te zeggen. Dus zeggen we niks meer”, leest een virale Instagrampost. Twee sociaal psychologen lichten toe waar die sociale vermoeidheid vandaan komt en of we ze na corona van ons af zullen kunnen schudden. “We concentreren onze energie nu op de vriendschappen die ons het meeste opleveren.”

“Dit is zo waar”, reageert een vriendin. “Ik ga een potje huilen vanavond”, antwoordt een ander. En een derde schrijft: “Wauw, superherkenbaar. En ik maar denken dat ik daar alleen in was.” Het zijn drie reacties die ik krijg wanneer ik, net als duizenden anderen, de Instagrampost van een zekere Alice Fearn deel. “Je beeldt het je niet in”, leest de post. “Berichtjes zijn korter, antwoorden komen later. We praten niet meer bij op Zoom. We zijn allemaal moe. We zijn het moe om ‘ik mis je’ en ‘ik wil dat dit voorbij is’ te zeggen. Dus zeggen we niks meer en proberen we gewoon de dag door te komen”
“Dit is een manier van zijn die we nooit eerder hebben meegemaakt”, schrijft Alice. Dat kan je wel zeggen. Sociaal psychologen Alain Van Hiel en prof Frank Van Overwalle bemerken het ook. “Onderzoek naar wat dit doet met een mens op sociaal vlak, is er nog niet.” Maar dat het iéts doet met sociale wezens als wij, dat is duidelijk. “Onze behoefte aan sociaal contact is misschien wel onze belangrijkste behoefte van allemaal”, zegt Van Hiel. “Die moet altijd tot op een bepaald punt voldaan zijn. Iedereen heeft nood aan een netwerk, of je er nu een groot of een klein verkiest.” 

Liever lui en selectief

Corona raakt ons dus in onze diepste behoefte. Maar: “we are tired.” Sociaal vermoeid, zeg maar. Corona zorgt er ook voor dat we extra veel energie moeten opbrengen om onze vriendschappen te onderhouden. En zo zit een mens niet in elkaar. “We zijn van nature liever lui als het op vriendschap aankomt”, zegt prof Van Overwalle. “Hoe minder inspanning we moeten doen, hoe liever. Nabijheid is bijvoorbeeld een belangrijke factor. Een onderzoek uit de jaren vijftig, de ‘Westgate studies’, toonde dat de kans dat studenten in woonblokken goed bevriend werden, groter was naarmate hun kamers dichter bij elkaar lagen. In het echte leven betekent dat dat we eerder bevriend zullen zijn met collega’s of mensen uit onze sportclub en dat connecties met vrienden die verder weg wonen, verwateren.”

We concentre­ren onze energie nu liever op vrienden waar we het beste contact mee hebben. Op de vriend­schap­pen die ons het meeste opleveren.Alain Van Hiel, Sociaal psycholoog

Daarbovenop kiezen we voor onze vriendschappen ook liever voor kwaliteit boven kwantiteit, zegt Van Hiel. En in een tijdperk als dit doen we dat nog meer. “In een periode die ons mentaal doet wankelen, hechten we nog meer belang aan goede vrienden. Dus worden we nu nog selectiever op dat vlak. We concentreren onze energie liever op vrienden waar we het beste contact mee hebben. Op de vriendschappen die ons het meeste opleveren.” We wegen daarom af hoeveel inspanning we moeten leveren tegenover hoeveel voldoening we uit een vriendschap halen, zegt Van Overwalle. “Want de coronamaatregelen dwingen ons nu eenmaal om keuzes te maken.”

Schermmoeheid

Dat verklaart waarom ons sociale netwerk ondertussen een pak gekrompen kan zijn. Maar zelfs met een kleiner netwerk voelt het moeilijk om contact te onderhouden. ‘En al die digitale hulpmiddelen dan’, denk je misschien. Maar dat is allesbehalve hetzelfde, zeggen de sociaal psychologen. “In normale omstandigheden vervullen die digitale hulpmiddelen een ondersteunende rol. Ze ondersteunen onze offline interacties en dus willen we meer energie opbrengen voor berichtjes en telefoontjes. Maar nu is dat digitale contact soms al wat we hebben. Tegelijk treedt na een jaar corona een soort ‘schermmoeheid’ op. We gebruiken onze computer en smartphone al de hele dag voor het thuiswerk. Dan is ’s avonds nog wat appen of videocallen er snel te veel aan”, weet Van Hiel. 
“Uit onderzoek blijkt altijd dat online contacten als minder bevredigend worden ervaren”, zegt Van Overwalle. “En dat wie vooral online sociaal contact heeft, een lichte neiging heeft om zich minder goed te voelen. De eerste maanden ging dat digitale contact ons nog goed af, omdat het allemaal nieuw was. We ontdekten allerlei nieuwe online manieren om te connecteren met onze vrienden. Maar ondertussen hebben we ook de zwaktes ervan kunnen ervaren en beseffen we dat het geen waardige vervanging is voor offline contact. Dan is het logisch dat we er minder energie in steken. Alleen een digitaal contact dat makkelijk blijft, bijvoorbeeld een videocall met vrienden die elke week op krak hetzelfde moment gebeurt, overleeft.”

Herstelt ons sociale leven zich?

Een kleiner netwerk, minder energie voor sociaal contact: klinkt alsof we allemaal in onze schulp kruipen. Kan het dat corona ons introverter zal maken? “Ik sluit het niet uit, zij het dat het effect zeer miniem zou zijn”, zegt Van Overwalle. Van Hiel is overtuigd van niet. “Introvertie en extravertie zijn kenmerken die aan de basis van je persoonlijkheid liggen. Ze zijn genetisch bepaald en worden zelfs amper beïnvloed door je opvoeding. Dan denk ik dat een jaar corona geen verschil zal maken.”
Betekent dat ook dat we na corona meteen weer onze sociale zelf van voorheen zullen zijn? “Ja”, zegt Van Hiel. “We zullen op dat vlak snel weer de oude zijn. De mens is een kuddedier en onze behoefte om met elkaar om te gaan is zo sterk. Zodra we de kans hebben om al onze sociale contacten te herstellen, zullen we op die kans springen. De mens zal wat dat betreft op geen enkele manier veranderd zijn.” 

BRON: https://www.hln.be/psycho/waarom-we-vriendschappen-laten-verwateren-na-1-jaar-corona-sociaal-psychologen-wat-ons-te-veel-inspanning-vraagt-overleeft-niet~a280a6b0/

Heel de pandemie heeft ons anders doen leven. We moesten dingen even in rust zetten we hebben dingen leren anders doen. Nu al een geluk dat we in een tijdperk leven waar alle technische snufjes om handen zijn. Maar toch is dit er niet makkelijker op geworden. En het is toch niet hetzelfde als elkaar kunnen zien vasthouden en woorden te delen. Niet alleen jongeren hebben het daar moeilijk mee ook volwassenen.
De pandemie heeft ons gekende leven omgegooid. Of toch bij de meeste mensen. Dat maakt dat ze zich geïsoleerd voelen. Dat eenzaamheid bij velen naar boven is gekomen. Maar ergens heeft het je ook geleerd dat er nog heel wat te doen is. Als je durfde uit het vertrouwde te stappen. Toch komt er terug een moment dat men het nodige terug zal mogen en kunnen delen. Maar zal men die knuffel nog snel geven? Zal men die zoen nog snel geven? Dat zijn vragen die nu bij heel veel mensen naar boven komen.
Wat als?
De mensen zo zouden blijven leven thuis werk alles digitaal zou dat de oplossing zijn. Niet meer met collega’s iets bespreken face to face. Dat kinderen niet meer buiten spelen maar dit ook digitaal doen. Nee we gaan zeker terug gaan maar voor bepaalde zal het moeilijk worden om weer dit los te laten.
Zelf merk ik dat goed bij collega’s die thuis werk top vinden. Dan kunnen ze ook snel iets anders privé doen. Dan moeten ze niet door weer en wind. Dan stel ik hen altijd de vraag wat deed je voor de pandemie. En wat doe je in je vrije tijd. Daar ik vaak nog wacht op antwoorden.

Vriendinnen, Knuffel, Vertrouwen, Meisje, Vriendin

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM


Psychologen hadden het nog nooit zo druk: “Ook voor ons wordt de situatie soms uitzichtloos”

Raadpleging Van, Geestelijke Gezondheid, Gezondheid

Het is druk in de praktijk van de psycholoog: onder meer door corona voelen mensen zich neerslachtig, bang of afgesneden van de samenleving. De overrompeling is zelfs zo groot dat heel wat therapeuten niet anders kunnen dan hun wachtlijsten sluiten. “Ik maak steeds de afweging: help ik deze cliënt nú, of bewaak ik mijn grenzen?”

Al bij het begin van de coronacrisis rezen bezorgdheden over de mentale impact van de maatregelen op de bevolking. Hoewel de eerste lockdown voor velen nog als een welkome adempauze kwam, worden de gevolgen bijna een jaar later duidelijk: heel wat zelfstandige psychologen worden overspoeld door aanmeldingen, zo horen we in het werkveld en bij de Vlaamse Vereniging van Klinisch Psychologen (VVKP). De agenda’s raken verzadigd en wachtlijsten worden afgesloten, ook al is een consultatie vaak enkel weggelegd voor mensen met voldoende financiële middelen. De meest gehoorde problemen zijn depressieve klachten, de angst om het virus op te pikken of door te geven, en een gevoel van uitzichtloosheid en afzondering – voornamelijk door telewerk. Vaak legden de lockdowns ook sluimerende problematieken bloot, zoals relatieproblemen en moeilijke thuissituaties. “Dan als psycholoog – opgeleid om mensen te helpen – moeten zeggen dat je zelfs niet weet wannéér je iemand kan helpen, is ethisch enorm zwaar”, zegt Koen Lowet van VVKP. “Dat komt nog bovenop de rol die zij moeten spelen in de vaccinatiestrategie en kleine irritaties, zoals het gebrek aan premies om de beschermingsmaatregelen te kunnen uitvoeren. Er rust heel wat druk op hun schouders.” Ook vacatures om deeltijdse psychologen meer uren te laten werken in een praktijk geraken amper ingevuld.
Julie Ivaldi (35) heeft als psycholoog een eigen groepspraktijk in Wemmel en ziet, na een rustige zomer, het aantal aanmeldingen sinds de tweede lockdown stijgen. Zelf besloot ze een patiëntenstop in te lassen. “Ik ken mijn grens, en vol is vol”, vertelt ze. “Na de geboorte van mijn tweede kindje zou ik normaal gezien halftijds terugkeren. Maar collega’s konden er niets meer bijnemen, dus werkte ik al snel weer voltijds. Er zijn ook niet veel mensen die genoeg hebben aan één of twee gesprekken.”

Ik spreek de laatste maanden vaker met een collega. Zij is mijn klankbord. En voor mezelf mag de lat wel wat minder hoog. Ik laat de was sneller staan, besteed de strijk uit en kook wat minderJulie Ivaldi, Psycholoog

Tsunami

“Het is continu dansen op de rand”, bevestigt ook psychologe en psychotherapeut Isabelle Desegher (42), die in Gent zowel in haar privépraktijk als in een groepspraktijk met kinderen, jongeren, studenten en volwassenen werkt. Ook zij neemt intussen geen nieuwe patiënten meer aan. “Soms denk ik dat het even normaliseert. Maar dan zijn er toch dagen waarop ik zes à zeven nieuwe aanmeldingen krijg, en ik dus helaas moet weigeren. Dat er een tsunami aan mentale problemen komt? Die tsunami overspoelt ons nú al. Bij elke nieuwe aanmelding maak ik dezelfde afweging: neem ik deze cliënt er meteen bij of bewaak ik mijn grenzen? Voor een gekende cliënt zou ik me schuldig voelen als ik hem of haar zou moeten doorverwijzen. Intussen is er ook meer telefonisch overleg met dokters, psychiaters, CLB’s en mobiele crisisteams. Ik voel soms – meestal door fysieke klachten aan het eind van een zware dag, zoals hoofdpijn, rugpijn en nekpijn – dat ik mijn grens bereikt heb. Dan helpt yoga, wandelen of tijd met mijn gezin. Gelukkig kan ik terecht bij mijn echtgenoot, net als bij mijn intussen dertig collega’s in de groepspraktijk. Op een forum ventileren we over ons welbevinden.”

Taboe

Ook de aard van de klachten stelt psychologen immers voor uitdagingen. “Bij collega’s merk ik dat het heftig is of dat ze eronderdoor gaan”, vervolgt Desegher. “Maar kwetsbaarheid bij psychologen lijkt nog taboe, terwijl de uitzichtloosheid van de cliënt ook bij ons binnenkomt. Je wil stappen vooruit zetten, maar dat proces lijkt langer te duren in een context die soms weinig perspectief biedt, en da’s frustrerend. Al blijf ik me verbazen over de creativiteit van mensen om naar oplossingen te zoeken.”

Er zijn dagen waarop ik zes à zeven nieuwe aanmeldin­gen krijg, en ik dus helaas moet weigerenIsabelle Desegher, Psycholoog

“Iedereen zit in hetzelfde schuitje, ook wij”, vult Julie Ivaldi aan. “Zelf had ik het moeilijk toen ik thuiszat met mijn kinderen, net bevallen van de jongste terwijl de oudste niet meer naar school kon. Ook social distancing is niets voor mij. Dus spreek ik de laatste maanden vaker met een collega. Zij is mijn klankbord. En voor mezelf mag de lat wat minder hoog. Ik laat de was sneller staan, besteed de strijk uit en er hoeft niet altijd vers gekookt eten op tafel te staan. Ik besef dat ik me gelukkig mag prijzen. Daardoor, en door de samenhorigheid in het team, weet ik dat ik het zal volhouden, en dat ik nog op een degelijke manier therapie kan geven. Maar vergeet niet dat enkel financieel krachtige mensen de weg naar ons vinden. Wat met de lange wachtlijsten bij de CAW’s (Centra Algemeen Welzijnswerk, red.), CGG’s (Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg, red.), psychiatrische voorzieningen en mobiele crisisteams, die al jaren blijven toenemen?”

Chronische klachten

Enkel een verhoging van de capaciteit kan de huidige druk op psychologen verlagen. Nu werken heel wat zelfstandigen slechts deeltijds in een privépraktijk. Koen Lowet: “Structurele financiering, gelijkaardig aan wat de overheid vandaag voorziet voor tandartsen en kinesisten, zou meer psychologen toelaten een voltijdse praktijk uit te bouwen. Dat budget zouden we ook preventief kunnen inzetten, met grootschalige programma’s voor kinderen in bepaalde buurten en voor werknemers in bedrijven.” Minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (sp.a) kondigde een paar maanden geleden aan budget vrij te maken om de eerstelijnszorg te versterken met 1.500 psychologen. De besprekingen daarover lopen. “Een significante eerste stap”, aldus Lowet. “Maar onvoldoende. Ik vrees dat de klachten van cliënten die niet aan hulp geraken en bij de al overbevraagde huisartsen blijven zitten, zullen etteren en uiteindelijk chronisch worden.”

BRON: https://www.hln.be/binnenland/psychologen-hadden-het-nog-nooit-zo-druk-ook-voor-ons-wordt-de-situatie-soms-uitzichtloos~a68ad060/

De druk wordt groot. Maar ook bij sommigen psychologen ligt de druk bij hen zelf hoog. Ze moeten ook heel wat verwerken en moeten dan nog eens het goede doen voor hun cliënte. Als men zelf niet goed in het vel zit hoe kan men dan iemand goede raad geven? Dan mag men nog kunnen ventileren met collega’s dan nog is er een onderscheid tussen thuis en werk. Ook voor hen is het dus zwaar. En de mensen die op een wachtlijst worden gezet is ook niet altijd goed. Want het is een roep om hulp en als deze dan moeten wachten dan kan dit wel eens de verkeerde weg opgaan. Mensen hebben het vaak moeilijk om met iemand te praten en soms laten voelen dat je er bent kan al genoeg zijn om te helpen. Zo neemt men de druk ook af van de psychologen.
In het begin van heel de problematiek corona kon iedereen het nog plaatsen. Maar nu begint het bij de meeste genoeg te worden. Daar zou men ook eens rekening mee moeten gaan houden. Zeker als het zonnetje begint te schijnen komen de meeste ook weer buiten. Dat het dan ook weer moeilijk maakt om je aan de regels te houden. Waardoor men ook weer stress van kan krijgen. Het is een vicieuze cirkel en die moet doorbroken worden. Zeker naar jongeren toe. Ze hebben al heel wat verloren als je het zo kan beschrijven en willen leven. Juist doordat komen ze vaak in de problemen en weten geen uitweg meer. Een therapeut of psycholoog wordt dan aangewezen. Maar de wachttijden zijn vaak heel lang zodat ze het op een moment niet meer zien zitten.

Psycholoog, Therapie, Problemen, Ziek, Arts

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Cheesy pop uit de jaren 80 is de beste remedie tegen stress, volgens studie

Muziek, Concert, Aap, Gitaar, Stadium, Versterker

Stress, stress will tear us apart, again … Stressis een gekende boosdoener, zowel voor ons mentale als voor ons fysieke welzijn. De positieve effecten van muziek hebben we allemaal al eens ervaren: je favoriete nummer opzetten en luidkeels meezingen kan een wereld van verschil maken voor hoe je je voelt. Een recente studie heeft onderzocht welke muziekgenres nu precies het beste helpen tegen stress, en jaren 80 popmuziek kwam uit als grote winnaar. 

Een cosmetisch centrum in Turkije, gespecialiseerd in haartransplantatie, Vera Clinic,  heeft het verband tussen muziek, stress en haarverlies onderzocht en kwam uit op verrassende resultaten. 

Techno maakt stress erger

De studie gebeurde bij 1.540 volwassen vrijwilligers van 18 tot 64 jaar. De onderzoekers onderwierpen hen aan een reeks mentale tests terwijl ze naar Spotify-afspeellijsten luisterden. Van de ‘golden oldies’ uit de jaren zestig, de rock uit de jaren zeventig, R&B uit de jaren negentig tot jazz, techno, klassieke muziek en zelfs dubstep, geen enkel genre werd uitgesloten.
Wat bleek? De afspeellijsten met geliefde cheesy hits uit de jaren 80 werkte het meest kalmerend. Een van de Spotify-afspeellijsten die de onderzoekers gebruikten, was er eentje met soundtracknummers van de film “It’s A Sin” (hier te beluisteren), met onder andere ‘Love Will Tear Us Apart’ van Joy Division en ‘Call Me’ van Blondie. 96 procent van alle vrijwilligers vertoonden een verlaagde bloeddruk na het luisteren van jaren 80 muziek (praktisch iedereen dus), bij 36 procent vertraagde ook de hartslag.
Een zeer goede score vergeleken met de effecten van technomuziek, die van alle genres het slechtst scoorde: 78 procent van de participanten vertoonde een verhoogde bloeddruk na het luisteren van de ‘bonkmuziek’. Je zou dus op zijn zachtst kunnen zeggen dat deze muziek niet bepaald ontspannend werkt. Verrassend: luisteren naar heavy metal was ook erg doeltreffend tegen stress. 89 procent ervoer een verlaagde bloeddruk, 18 procent had een verlaagde hartslag. Andere genres die het goed deden waren hits uit het eerste decennium van de eenentwintigste eeuw, de ‘noughties’, en de Bridgerton-soundtrack met klassieke uitvoeringen van moderne liedjes.
Volgens dr. Ömer Avlanmış kan je de positieve effecten van jaren 80 muziek verklaren door de nostalgie die eraan verbonden is voor veel mensen. “De vrolijke klanken kunnen in de hersenen endorfine en serotonine vrijmaken, die zowel gevoelens van geluk als van kalmte versterken.” Kortom: we mogen de kracht van muziek dus écht niet onderschatten. Wij weten wat te doen de volgende keer dat we onze stresslevels niet de baas kunnen. 

BRON: https://www.hln.be/vrije-tijd/cheesy-pop-uit-de-jaren-80-is-de-beste-remedie-tegen-stress-volgens-studie~a0411017/

Als je al met stress zit kan bepaalde muziek je nog dieper je erin laten gaan. Het is dan goed om rustige muziek te beluisteren of muziek dat niet op je geest werkt. Techno of hard rock zou ik dan ook niet voorstellen om te luisteren. Van muziek kan je vrolijk worden maar ook heel diep gaan. Het is juist naar welke muziek je op zo een moment luistert. Muziek speelt een grote factor in ons leven en onze gevoelens. Kan ook goed gebruikt worden om iets te verwerken. Om emoties los te maken. Daarom iedereen is niet hetzelfde als het aankomt op muziek. Maar het is wel gebleken dat bepaalde muziek beter helpt dan andere.

Vrouw, Gitaar, Muziek, Gitaar Spelen, Meisje

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Het ‘alter ego-effect’: hoe je je zelfvertrouwen boost door jezelf een andere persoonlijkheid aan te meten. “Je komt los van wie je bent en ziet wie je kan zijn”

Meisje, Spiegel, Portret, Karakter, Studio, Zittend

Actrice Norma Jeane ging door het leven als sekssymbool Marilyn Monroe. Zangeres Beyoncé doopte zichzelf om tot podiumbeest Sasha Fierce om haar verlegenheid te overwinnen. En als Batman durft Bruce Wayne wél het kwaad bestrijden. Een alter ego is geen fabeltje: het helpt je echt je angsten te verminderen en je zelfvertrouwen te boosten, stellen psychologen. “En dat heeft niks te maken met ‘fake it till you make it’. Een alter ego is net een hulpmiddel om karaktereigenschappen los te maken die al in je zitten.” Hoe zo’n alter ego je precies kan helpen om te zijn wie je wil zijn en hoe je er eentje voor jezelf creëert, zetten twee experts voor ons op een rijtje. 

Superheld of superster: in onze jeugd transformeren we onszelf maar al te graag naar een personage dat tot onze verbeelding spreekt. Even lijkt het dan alsof we zelf superkrachten hebben. Helaas laten we als volwassenen die verbeeldingskracht varen: doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg, geldt dan als adagium. Een fout van formaat, vindt Amerikaans businesscoach Todd Herman. 
Al meer dan twintig jaar lang begeleidt hij atleten, ondernemers en artiesten. Tijdens zijn gesprekken met de sportmannen en -vrouwen viel hem één ding op. De sporters die het succesvolst waren, maakten allemaal gebruik van dezelfde tool: op het veld waanden ze zich iemand anders. Die andere persoon was niet toevallig de betere versie van henzelf. Zelfverzekerder, onbevreesder, sneller, verbetener: in de huid kruipen van die betere persoon hielp de atleten om hun hindernissen te overwinnen en hun doel te behalen. Todd verdiepte zich in de materie en schreef er een boek over: ‘The Alter Ego Effect’. Daarin poneert hij dat zo’n alter ego hebben helemaal geen gek idee is. Sterker nog: het zit ingebakken in de menselijke persoonlijkheid. 

Het ‘Batman-effect’ onderzocht

Psychologen Rachel White, Emily Prager en Ethan Kross vroegen 180 kleuters om zo lang mogelijk aan een saaie maar belangrijke computertaak te werken. Ze mochten zelf bepalen wanneer ze pauzeerden.
De kinderen werden opgedeeld in drie groepen. Groep één kreeg de opdracht zichzelf regelmatig af te vragen: ben ik hard aan het werk? Groep twee moest zich die vraag stellen vanuit de derde persoon: werkt Jantje hard? Aan groep drie werd gevraagd om een superheld uit te kiezen. Zij kregen een cape aan en moesten zich afvragen: is Batman hard aan het werk? 
De kinderen die zich voordeden als superheld lieten zich het minst afleiden: de verklede kleuters besteedden 20 procent meer tijd aan hun taak dan hun leeftijdgenoten uit de eerste groep. De onderzoekers vermoeden dat kinderen in de rol van superheld meer afstand konden nemen van hun eigen impulsen en meer doorzettingsvermogen toonden. Dat ze ‘hun’ superheld niet wilden teleurstellen, is ook een mogelijkheid.

Je eigen niet te stoppen held

Het ontstaan van het alter ego – Latijn voor ‘andere ik’ – hebben we te danken aan de Romeinse filosoof Cicero. Die lanceerde de term in een brief naar zijn vriend en raadsman Atticus: “Jij bent als een tweede broer voor me, een alter ego aan wie ik alles kan vertellen.” Van daaruit evolueerde de betekenis van ‘een persoon met wie je zo close bent dat hij bijna een essentieel deel van je lijkt’ tot ‘een tweede persoonlijkheid waarmee je je onderscheidt van je werkelijke identiteit’.

Als kind gebruiken we onze verbeel­dings­kracht tegen typische ‘volwassen’ kwalen als faalangstBusinesscoach Todd Herman

Een goed, recent voorbeeld hiervan is Sasha Fierce, de alternatieve persoonlijkheid van superster Beyoncé. Een sensueel loopje, een go-gettermentaliteit, een zelfverzekerde attitude: Sasha Fierce was alles wat de Amerikaanse zangeres voorheen niet helemaal durfde te zijn, namelijk een rasechte diva en podiumbeest. Als Sasha durfde ze dat wel. Haar verhaal inspireerde zangeres Adele: als zij Sasha Carter werd, had ze geen plankenkoorts. Alleen iets voor popdiva’s? Nee, hoor. Basketballer Kobe Bryant creëerde zijn niet te stoppen, onverschrokken ‘Black Mamba’-alter ego in een periode dat hij privé door een zwaar dal ging: “Op het veld moest ik mezelf kunnen afscheiden van ‘Kobe met de problemen’.”
“Toch hoef je geen beroemdheid of topatleet te zijn om jezelf zo’n alter ego aan te meten”, zegt Todd. De kans is trouwens groot dat je er al ervaring mee hebt, vanuit je kindertijd. “Voor faalangst, uitstelgedrag en allerlei andere typische ‘volwassen’ kwalen, gebruikten we als kind onze verbeeldingskracht: even waren we iemand anders – een superheld, een piloot, een ontdekkingsreiziger – en konden we proeven van diens talenten. Als volwassene neemt de angst en het ‘wat als’-denken het echter van ons over.” Terwijl net daar het alter ego van pas kan komen: verandering van perspectief helpt je om emoties en stress onder controle te houden, stellen zowel Todd Herman als Ethan Kross, een hoogleraar psychologie die onderzoek deed naar het alter-ego-effect bij kinderen.
‘Met ‘fake it till you make it’ heeft dat niks van doen, onderstreept Todd. “Het alter ego is net een hulpmiddel om bepaalde karaktereigenschappen los te maken die al in je zitten. Heel wat mensen zien eigenschappen als iets vaststaands. Je persoonlijkheid is geen onveranderlijke kern, het is een multifaceted self: vele verschillende aspecten samen vormen je persoonlijkheid. Afhankelijk van de context wordt een bepaald deel meer naar de voorgrond geschoven, terwijl een ander deel dan minder aan bod komt. Met een alter ego kom je los van wie je bent, en zie je wie je kunt zijn. Het is géén verandering van persoonlijkheid, wel van mindset: het is alsof je in Spotify switcht tussen verschillende afspeellijsten.”

Uitzoomen helpt

Op eigen bodem noemt psychologe Penelope Makris het alter-ego-effect een verregaande vorm van ‘selfdistancing’, een techniek die mensen vaak (onbewust) toepassen. Stel je een potentieel stressvolle situatie voor, zoals een ­videocall met de voltallige directie. Stotteren, rode vlekken, technische problemen: je ziet het scenario al helemaal voor je … en even later wordt het een selffulfilling prophecy, net omdat je zo gefocust bent op je angsten. 
“In zo’n situatie kan het helpen om uit te zoomen. Selfdistancing, dus. Je kijkt dan niet langer naar dat ene struikelblok, maar naar het totaalplaatje. En dan besef je opnieuw wat er echt toe doet: de inhoud. Hoe verder je jezelf buiten de situatie plaatst, hoe meer overzicht, en hoe rationeler je alles kan bekijken. Zo voel je je minder zenuwachtig en kan je efficiënter te werk gaan.”

Vaak zijn we voor onszelf de strengste recensent. Een perspec­tief­wis­sel kan een eind maken aan die zelfsabota­gePsychologe Penelope Makris

“Je inbeelden dat je niet jezelf maar een vriend(in) adviseert, is ook een voorbeeld van selfdistancing of het alter-ego-effect. Deze techniek wordt vaak gebruikt om de strijd met onze innerlijke criticus aan te gaan”, vervolgt de psychologe. ‘Voor onszelf zijn we vaak de strengste recensent: we focussen op negatieve gedachten en blijven hangen bij alles wat niet lukt. Maar net daardoor steken we onszelf stokken in de wielen. Een perspectiefwissel helpt een eind te maken aan deze vorm van zelfsabotage. Nog een stap verder dan een vriend(in) adviseren, is in de huid kruipen van een ander personage. Geef je verbeelding dus gerust een kans, en waan je eens Beyoncé of Batman.”

Zo kweek je je eigen alter ego

1. Benoem wat je wil 
Todd Herman: “Onzekerheid, angst voor wat anderen van je zullen denken: dat is je vijand aan het werk. Hij zorgt ervoor dat je minder goed presteert dan je zou kunnen en geen risico’s durft te nemen. En wat je niet ziet, is altijd enger – denk maar aan de film ‘Jaws’. Het is dus belangrijk om dingen concreet te maken. Zowel datgene waar je bang voor bent als datgene wat je wil ­bereiken, krijgen vorm als je het durft te benoemen.”
Penelope Makris: “Door afstand te nemen van jezelf en jezelf even door de ogen van iemand anders te bekijken, word je milder en leer je jezelf beter inschatten. Mensen denken in verhalen. Er is geen snellere manier om een emotie op te roepen en iets te visualiseren dan door een sterk verhaal te vertellen. Wat wil je bereiken? Hoe wil je jezelf veranderen? Geef jezelf de hoofdrol in je eigen verhaal en bepaal hoe je je voelt en gedraagt.”

2. Baken je speelveld af 
Todd Herman: “Iedereen speelt meerdere rollen in het leven: werknemer, vriend(in), partner … Er is dus geen ene authentieke ‘ik’, maar er zijn verschillende ‘ikken’, afhankelijk van de situatie en de rol die je op dat moment speelt. Als moeder komt bezorgdheid van pas, als bedrijfsleider iets minder. Waarom zou je dan op je werk de zorgende mama uithangen? Een alter ego helpt je schakelen: je kunt bepaalde eigenschappen ‘lenen’ van dat personage en inzetten in een specifieke context. Een ‘totem’ – zoals een accessoire of kledingstuk – kan helpen schakelen tussen de verschillende rollen. Denk maar aan de kenmerkende coltrui van Steve Jobs of de rode lipstick van Marilyn Monroe.”

3. Kies je superkrachten
Todd Herman: “De eigenschappen van je alter ego bepaal je zelf: selecteer de krachten die jij nodig hebt om ervoor te zorgen dat je als je beste zelf naar voren komt in een specifieke rol. Begin bij bijvoeglijke naamwoorden die je nodig hebt, bijvoorbeeld assertief of extravert. Bedenk daarna op wie je je alter ego wil baseren: wie bewonder je, en waarom?”
Penelope Makris: “Een belangrijke voetnoot is dat je eerst goed moet reflecteren over wat die specifieke eigenschap precies betekent voor jou: als je assertiever wil worden, hoe uit zich dat dan concreet? Wat doe je dan wel of niet? Hoe gedraag je je dan? Mensen hebben vaak een onrealistisch ideaalbeeld van een bepaalde eigenschap, waardoor ze vastlopen in hun plannen. Stel stapsgewijze doelen: Wat betekent deze eigenschap voor mij? In welke context wil ik mijn alter ego inzetten? Op welke manier ga ik deze eigenschap trainen? Ga ermee aan de slag, maar geef jezelf tijd om het te leren. Succeservaringen geven je zelfvertrouwen een boost en counteren zo het automatische negativisme.”

BRON: https://www.hln.be/psycho/het-alter-ego-effect-hoe-je-je-zelfvertrouwen-boost-door-jezelf-een-andere-persoonlijkheid-aan-te-meten-je-komt-los-van-wie-je-bent-en-ziet-wie-je-kan-zijn~a5bf6891/

Een alter ego is. Een tweede persoonlijkheid waarmee een persoon zich onderscheidt van zijn werkelijke identiteit. Dit zie je vaak bij kinderen die spelen. Bij volwassenen vind ik het niet echt een goed idee. Omdat men kan gaan leven naar twee persoonlijkheden. En dan vaak in het alter ego blijft hangen dan je eigen persoonlijkheid te durven uiten. Het kan je misschien sterk maken. Maar kun je dan ook dat ego loslaten op een moment. Je zelfvertrouwen kan je perfect een boost geven door vanuit jezelf je sterk te maken. Je grenzen aangeven opkomen voor jezelf.
Denk maar aan vrouwen die zich opmaken met make-up. Ze gaan in wijze van ook hun eigen persoonlijkheid niet laten zien en op een moment komt dat wel. Hoe ga je er dan mee om. Dit kan voor veel problemen zorgen. Als je op een moment je eigen persoonlijkheid moet laten zien kan dit een negatief effect geven op je zelfvertrouwen.
Als kinderen het doen is dat normaal omdat ze in een bepaalde fase van hun zoektocht zitten en zich willen laten zien. Maar als volwassenen het doen moeten ze op een moment hij ware ik naar boven halen. Zelfvertrouwen krijg je door echt jezelf te blijven. Dat is wat ik denk.
Er zijn genoeg mensen die (on)bewust een alter ego aannemen. En daar ook goed mee overweg kunnen. Maar eens met de echte ik te voorschijn komen en dan is het ook maar zo hoe sterk ben je dan.
Dus beter geloven in jezelf en zo ook leven.

Kat, Spiegel, Leeuw, Reflectie, Vertrouwen, Motivatie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

We vieren Internationale Knuffeldag: waarom knuffels zo belangrijk zijn en hoe we ze kunnen compenseren in een lockdown

Vrouw, Bedrijf, Kat, Huisdier, Gelukkig, Vrouwelijke

Slapen moeten we. Eten moeten we. Drinken moeten we. Maar knuffelen evenzeer. Dat is intussen wel duidelijk, want in coronatijden hebben we allemààl huidhonger. Hoe komt dat eigenlijk? Naar aanleiding van de Internationale Knuffeldag leggen een dokter, psycholoog, relatietherapeut en seksuoloog uit waarom aanrakingen zo belangrijk zijn. En vooral: hoe we het gemis aan fysiek contact kunnen compenseren. “Extra zelfzorg kan dan tijdelijk verlichting brengen.”

Knuffelen is een basisbehoefte. Dat ontdekte de Amerikaanse psycholoog Harry Harlow al in de jaren zestig van de vorige eeuw. Hij wilde onderzoeken hoe groot de rol van de moeder was bij de
ontwikkeling van aapjes en zette een controversieel experiment op. Harlow sloot een babyaapje op in een kooi met twee metalen ‘soortgenoten’. De ene surrogaatmama was van stof en had geen voedsel te bieden. De andere bestond uit een constructie van metaaldraad. Daarin zat wel een fles melk. Harlow veronderstelde dat het diertje voor de mama met het voedsel zou kiezen. Maar dat was niet zo: het aapje wilde de pluchen moeder niet loslaten, zelfs als dat verhongering betekende.

Warmte en kalmte

Uit die testcase concludeerde Harlow dat niet voedsel de belangrijkste factor is voor gehechtheid, maar aanraking. En dat liefde en affectie het allerbelangrijkste zijn voor de ontwikkeling van een kind. De term ‘huidhonger’ was geboren. Ruim vijftig jaar later blijft zijn besluit overeind. Niet voor niets hanteren materniteiten de mantra ‘zo snel mogelijk, zolang mogelijk’ als het over huid-op-huidcontact gaat. Het lichaam van mama of papa biedt naast warmte ook kalmte.

Met het eerste huid-op-huidcon­tact start de dialoog tussen ouder en kind: ze raken op elkaar ingesteldNeonatologe Julie Lefevere en psychologe Eva Van Bocxlaer

Neonatologe Julie Lefevere en psychologe Eva Van Bocxlaer (beiden verbonden aan het UZ Brussel) leggen uit waarom kangoeroeën, het dragen van baby’s met huid-op-huidcontact, een must is. “Bij de geboorte komt een baby plots in een totaal andere omgeving. Terwijl hij daarvoor veilig en warm ingekapseld zat in de baarmoeder en dankzij het vruchtwater geluiden en bewegingen gedempt waarnam, komen er ineens allerlei prikkels op de baby af. Licht, geluid, koude: de schok is groot, en die abrupte verandering veroorzaakt stress. Met het eerste huid-op-huidcontact start de dialoog tussen ouder en kind: ze raken op elkaar ingesteld. We weten dat die vorm van aanraking impact heeft op allerlei fysiologische processen bij beide partijen. De hartslag vertraagt, de ademhaling wordt rustiger en het stressniveau neemt af. Bovendien komt op die manier het hechtingsproces op gang. De baby voelt dat er iemand is die hem graag ziet en voor hem wil zorgen. Regelmatig knuffelen versterkt het veiligheidsgevoel, wat belangrijk is voor de verdere ontwikkeling.”

Sngl zkt knffl

Seksuoloog Wim Slabbinck ziet in zijn praktijk wat huidhonger met een volwassen mens kan doen. “Een knuffel is het ideale medicijn tegen verdriet of stress. Als je die armen om je heen durft toe te laten, tenminste. Bij heel wat cliënten die problemen hebben met intimiteit, bevindt de oorsprong zich in hun jeugd. Ze hebben te weinig nabijheid ervaren, toen ze jong waren en schieten daardoor in een kramp, als iemand te dichtbij komt. In een relatie kan dat binnen en buiten de slaapkamer tot een mismatch leiden: de ene wil bijvoorbeeld knuffelen en laat de optie tot meer open, de ander wil rechttoe rechtaan seks wegens de ontspanning die het biedt. Soms wordt een simpele streling als ongemakkelijk ervaren. Kortom: wie als kind te weinig aangeraakt werd, begint zijn relationele leven met een achterstand.”

We strelen vaker onze smartphone dan onze dierbareRelatietherapeut Wim Slabbinck

Vanaf het moment dat we ter wereld komen, is aanraking essentieel voor ons gevoel van geluk, veiligheid en voldoening. Maar de hunkering stopt nooit, onderstreept Wim Slabbinck: “In onze individualistische samenleving verliezen we steeds meer uit het oog dat we zoogdieren zijn. In dat woord zit met ‘zogen’ de behoefte aan bescherming vervat. De primaten, die in wezen niet zoveel verschillen van ons, knuffelen erop los, omdat ze bij elke aanraking beloond worden met het knuffelhormoon oxytocine. Dat doet ontspannen, maakt socialer, scherpt de concentratie aan en vermindert angst. Het verlaagt de hartslag en bloeddruk, verbetert de spijsvertering en versterkt het immuunsysteem. Maar vooral: het maakt gelukkig. Net daar hebben we een enorme behoefte aan. De eenzaamheid stijgt, het aantal depressies piekt en stress is de stoflong van de eenentwintigste eeuw. We strelen vaker onze smartphone dan onze dierbare. Onderzoek bewijst: wie meer dan twee uur per dag scrollend doorbrengt, voelt zich minder verbonden met de echte wereld. Alle technologische hoogstandjes ten spijt, intimiteit beleef je met ál je zintuigen. Blijft aanraking uit, dan ook geluk. Mensen kan je nu eenmaal niet vervangen door schermen.”

Echte mannen knuffelen

“Als het over aanraking gaat, tellen er voor mannen en vrouwen heel andere standaarden”, zegt Slabbinck. “In de puberteit betekent man worden fysieke afstand nemen, want boys don’t cry en echte mannen knuffelen niet. Laat staan dat ze elkaar een kus op de wang geven. De meisjes die vrouwen geworden zijn, blijven elkaar wel vastpakken. Nochtans hebben beiden dezelfde behoeften: uit
recente onderzoeken blijkt dat zowel mannen als vrouwen bij onenightstands eerder hunkeren naar intimiteit dan naar seks.”
De tweede verandering dringt zich op in de laatste fase van ons leven. Wat ooit bekendstond als een rusthuis, kreeg nu de iets actievere naam ‘woon-zorgcentrum’ mee. Maar willen we dat tweede deel van de samenstelling respecteren, dan moet dat ‘zorgen’ uitgebreid worden, meent de seksuoloog. “We blijven nog te sterk steken bij de puur medicinale en hygiënische behoeften. Mensen zijn patiënt, en vaak niet meer dan dat. Zoiets raakt aan de essentie van menselijkheid: sociaal contact. Daar heeft de gemiddelde hulpverlener te weinig tijd voor. Een schouderklopje of een goed gesprek kunnen die andere klachten deels verlichten. Zoals ik al zei: een knuffel is het ideale medicijn. Hoog tijd om het vaker toe te dienen.”

Gemis

Door corona zitten we al maanden opgescheept met afstandsregels en social distancing. Terwijl we meer dan ooit nood hebben aan troost, veiligheid, geborgenheid, rust en zekerheid. “De huidhonger die erdoor ontstaat, heeft een negatief effect op de gezondheid. Extra zelfzorg kan dan tijdelijk verlichting brengen”, zegt psychologe en seksuologe Patricia Meyntjens. 

Het klinkt wat ouderwets, maar het helpt om weer te leren ‘cocoonen’.Psychologe en seksuologe Patricia Meyntjens

“Gelukkig is daar nu ook meer tijd voor. Het is een goed idee om wat meer niet-functionele tijd in je badkamer door te brengen: een heerlijk lang bad nemen, gedurende enkele minuten een warme vochtige handdoek op je gezicht leggen, je lichaam pamperen en liefdevol masseren met bodycrème … Allemaal simpele dingen die huidhonger kunnen stillen. Ook onder een warm dekentje kruipen, je huisdier aaien, jezelf knuffelen, zachte kleding aantrekken, zorgt voor aanraking. Het klinkt wat ouderwets, maar het helpt om weer te leren ‘cocoonen’.” 
En wat met al die digitale tools die we inzetten om toch maar het sociaal contact te onderhouden? Meyntjens: “Je kunt uren met iemand online praten, maar dat zal nooit een knuffel vervangen. Mooi dat men aandacht heeft voor hun eenzaamheid en het contact met ouderen via videochats onderhoudt, maar voor een grote groep ouderen is dit te abstract of vluchtig, omdat hun geheugen en tijdsbesef niet even adequaat meer zijn. Concreter is het aanreiken van een tastbare herinnering, zoals een oude foto van hen met de (klein)kinderen. Die kunnen ze vastnemen — het geeft letterlijk iets om aan te raken ­— en helpt om terug te denken aan die fijne periode. Zo komen herinneringen en gelukkige gevoelens naar boven die ze in hun geheugen associeerden met dat moment. Velen van ons zijn dit verleerd en verlangen instant behoeftebevrediging. Maar door te fantaseren en visualiseren, kunnen we onszelf projecteren in een situatie met aangename aanrakingen en fijne gevoelens. Misschien moeten we ons dus meer focussen op uitstel van verlangen? Zoals een knuffelbeestje bij een kind kortstondig de geruststellende uitstraling van een betekenisvolle andere kan compenseren, geeft het dragen van een zomerjurkje dat je herinnert aan die leuke datenight een geborgen, veilig gevoel dat stress vermindert.”

Concrete tips wanneer je fysiek contact mist:

• Je lichaam liefdevol masseren met bodycrème
• Onder een warm dekentje kruipen
• Zachte kleding aantrekken
• Jezelf knuffelen
• Gedurende enkele minuten een warme, vochtige handdoek op je gezicht leggen
• Een heerlijk lang bad nemen
• Je huisdier aaien

BRON: https://www.hln.be/dossier-nina/we-vieren-internationale-knuffeldag-waarom-knuffels-zo-belangrijk-zijn-en-hoe-we-ze-kunnen-compenseren-in-een-lockdown~a811804f/

Gisteren was het weer knuffeldag. Maar eigenlijk zou men dat dagelijks moeten kunnen geven en doen. Zelfs bij jezelf. Dat bijna nooit gedaan wordt. Het brengt een gevoel over. Als baby en kind worden we vaak en veel geknuffeld op een moment gaat dat eruit. Maar voor wat eigenlijk? Want het wordt meestal gedaan als iemand emotioneel is of bij tragische gebeurtenissen. Maar een knuffel geven mag altijd. En denk niet voor anderen. Zoals wat gaan ze wel niet denken als ik dat doe. Nee het is jouw gevoel dat je op zo een moment met iemand wilt delen. Daar hoeft totaal niets achter gezocht te worden. Kinderen die dat nooit gekend hebben zullen dit ook moeilijk kunnen geven. We knuffelen allemaal zelfs kinderen.
Spijtig genoeg zijn weinig mensen die zichzelf een knuffel kunnen geven. Dat heb je wel nodig in bepaalde gevallen. Dan ben ik ook helemaal eens met de laatste tips die hier beschreven staan. Ook je huisdier een lekker aaien of vastnemen kan al veel teweeg brengen in je lichaam. Daarom mensen durf niet alleen op knuffeldag iemand of iets te knuffelen maar doe het ganse jaar door. Soms moet je wel de vraag stellen. Mag ik je een knuffel geven.

Vergeet ook niet dat knuffelen ook als therapie wordt gedaan. Het kan zelfs pijnen verzachten.
Ook mogen we niet vergeten dat er oxytocine (knuffelhormoon) aangemaakt wordt. Dit is een belangrijk stofje in je hersenen dat verantwoordelijk is voor een gevoel van intimiteit en verbondenheid.

Paar, Knuffelen, Jongen, Meisje, Vrouw, Man, Zwart Haar

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Waarom je niet altijd blij hoeft te zijn

Mooie Meid, In Het Park, Gooien Bladeren, Herfstportret

Blijdschap wordt vaak gezien als één van de belangrijkste dingen in het leven. Veel mensen verlangen en streven ernaar, maar is het wel goed voor je om constant blij te zijn of je er de hele tijd mee bezig te houden?

Variatie

Blijdschap is slechts één emotie en hoewel het wellicht het fijnst aanvoelt, is er een scala van andere emoties die je leven ook kunnen verrijken. Bedenk bijvoorbeeld dat je door nooit verdriet te voelen ook minder empathie voelt voor anderen. Door met andere mensen mee te leven, kun je een beter mens worden. Bedenk dat verdriet ook een natuurlijke functie heeft. Zo schijnt het dat huilen beter dan lachen is om stress te verminderen.

Geen keuze

Het is bovendien vrijwel onmogelijk om jezelf te dwingen om altijd blij te zijn en nooit verdrietig. Door je verdriet te onderdrukken gaat het meestal niet weg, maar verberg je het alleen maar. Je negeert dan je problemen in plaats van ze te verwerken, wat op lange termijn slecht voor je kan zijn.

Pas dus op dat je niet geobsedeerd raakt met blijdschap. Natuurlijk wil je gelukkig zijn, maar je geluk kan bestaan uit verdriet, blijdschap en alles ertussenin. Extremen zijn op lange termijn vaak slecht voor je, dus je kunt beter op zoek gaan naar een gezonde balans.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/lifestyle/nieuws/waarom-je-niet-altijd-blij-hoeft-te-zijn/ar-BB1cPqyn?li=AAdeqpu

We hebben nu allemaal wel eens van die dagen dat we niet blij rond kunnen lopen. Denk maar dat men iets niet na kan komen of dat er toch iets zou moeten komen dat maar niet komt. Dan mag men dat ook aangeven. Dat het niet een dag is om leuk van te worden. Dat men liever huilt of emotioneel is dan een lach te hebben. Als men dan een gemaakte lach op het gezicht zou zetten of zeggen dat het goed gaat. Ben jezelf maar pijn aan het doen. Dan kan je beter zeggen vandaag even niet. Het gaat me niet af. Mensen proberen maar al te vaak te zeggen dat het goed gaat. Om echt niet over het probleem te praten. Maar soms kan dat echt opluchten.
Dus zet jezelf niet voor gek om te zeggen het gaat goed ik ben blij vandaag.

Volwassene, Asia, Vrouwen, Mooi, Meisje, Hoeden, Dame

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

LEEF IN HET MOMENT

Hoe kom je een lockdown door die maar blijft duren? Stop met tellen en leef in het moment

Slapende Kat, Geen Zorgen, Kat Slaapt Op De Rug

Geruisloos heeft de federale regering de coronamaatregelen opnieuw verlengd, zo vernamen we uit het Staatsblad. Plannen maken op langere termijn blijft moeilijk, zo niet onmogelijk. Misschien is dit het uitgelezen moment om wat meer ‘in het hier en nu te leven’. Maar hoe?

“In het moment leven: dat is exact hoe ik de combinatie lockdown en een nog steeds niet doorslapende baby overleef.” Annick (36) merkte hoe down ze ervan werd “om ver vooruit te kijken en geen perspectief te zien”. “Niet vooruitblikken naar morgen of volgende week, maar kop in kas en ‘this too shall pass’ denken helpt dan wel. Anders word ik instant depressief.”
Kunt u Annick ongelijk geven? Maand na maand worden de coronamaatregelen voortgezet. Tijdens de eerste lockdown werd er nog lustig gepland: een badkamerrenovatie hier, een e-pero daar… Maar nu we stilaan de tel kwijtraken van hoelang we alweer in lockdown twee vertoeven, raakt de inspiratie op.
Voeg daar nog aan toe dat binnenlandminister Annelies Verlinden (CD&V) met een ministerieel besluit de maatregelen opnieuw heeft verlengd – zonder daarover te communiceren – en een verjaardagsweekend plannen voelt verder dan ooit. De oproep van enkele specialisten in de Nederlandse krant Trouw klinkt dan ook aannemelijk: “Mensen, leer wat meer in het hier en nu leven.”

Geen controle

Het idee daarachter: mochten we minder vasthangen aan allerlei langetermijnplannen, dan zouden deze lockdowns beter te overbruggen zijn. Hoogleraar psychologie Filip Raes (KU Leuven): “In het hier en nu leven betekent dat je je niet te veel zorgen maakt over het verleden of schrik hebt voor de toekomst.”

We maken allemaal dezelfde storm door, maar de ene vertoeft op een luxejacht en de ander zit in een gammel bootjeHoogleraar psychologie Filip Raes (KU Leuven)

Het is de enige zekerheid die we hebben, zegt topneuroloog Steven Laureys: “We hebben geen controle over wat de overheid beslist, maar wel over hoe we daarmee omgaan.”
Al erkent Raes de uitzonderlijke situatie die de coronacrisis vormt: “Zeg alsjeblieft niet aan mensen die nu fameus in de problemen zitten: ‘Leef in het hier en nu’. We maken allemaal dezelfde storm door, maar de ene vertoeft op een luxejacht en de ander zit in een gammel bootje.”
Presentator Luc Appermont (71) probeert met vallen en opstaan meer in het moment te leven. “Soms lukt dat vrij aardig, soms minder”, zegt hij. “Met ouder worden leer je natuurlijk ook wat meer aanvaarden wat er gebeurt in het nu. Als twintiger, dertiger zou dat voor mij echt onmogelijk geweest zijn.”
Iedere ochtend spreekt Appermont zich hetzelfde zinnetje toe: “Aanvaard wat er gebeurt in het moment”. Het inzicht om meer op die manier te gaan leven is er gekomen na het lezen van de wereldwijde bestseller De kracht van het nu van de Duits spirituele schrijver Eckhart Tolle. Hij kwam met de uitdrukking ‘in het nu zijn’ op de proppen.

Niet zweverig

De populairste methode om in het moment te leven, is meditatie. U ziet misschien wierookstokjes en yogamatten voor u, maar dat hoeft het niet te zijn.
Filip Raes: “Mediteren is heel eenvoudig: iedere keer dat je merkt dat je gedachten afglijden naar gepieker, merk je dat vriendelijk op bij jezelf en richt je je focus opnieuw op het hier en nu. Er is niets zweverigs aan. Het is gewoon jezelf doorheen de dag tot de orde roepen, met de nodige mildheid.”
Bent u aan het ontbijten en al aan het stressen over een Zoom-vergadering, focus uw aandacht dan gewoon weer op uw boterham. En geen schrik, na twintig seconden zullen uw gedachten waarschijnlijk weer bij de Zoom-horror zitten. Het is des mensen dat onze gedachten om de haverklap afglijden. “De kunst is om dat telkens op te merken en onze aandacht weer te richten op onze activiteit, opnieuw en opnieuw”, zegt Raes.
En natuurlijk draait het om evenwicht, zegt Appermont. Zonder een minimum aan plannen kan hij niet leven: “De première van mijn theatertour met Bart (Kaëll, FVD) staat nog altijd gepland in november. Die houvast hebben we nodig.”
En soms mag je ook toegeven dat het moment zelf gewoon abominabel is. Annick: “Mijn dieptepunt was tijdens de eerste lockdown, toen mijn dochtertje een fles wijn over de livingvloer had laten vallen. Ik ben helemaal hysterisch geworden. Toen wilde ik overal zijn behalve in het hier en nu.”

BRON: https://www.hln.be/psycho/hoe-kom-je-een-lockdown-door-die-maar-blijft-duren-stop-met-tellen-en-leef-in-het-moment~a7ce84ee/

Helemaal in het begin van de eerste lockdown kon iedereen het nog relatief plaatsen. Wat klusjes in huis doen en noem maar op. Maar ook dan kwamen negatieve punten naar boven. Het 24/7 samen zijn met partner en kinderen. Daar komt dan nog bij het thuis werken. Men kent geen afwisseling. Ruzies ontstonden maar ook familiaal geweld werd met de dag erger. En hoelang gaat het nog aanhouden. Het wordt het nieuwe leven. Thuis werk en als ouder ook leraar spelen en therapeut spelen voor je kinderen.
Maar stop even met voor jezelf de lat zo hoog te leggen. Stop met je pc op te laten staan na een dag taak. Stop met je te irriteren aan kleine dingen. En dan zegt men stop de tijd. En geniet. Dat kan alleen als je daar zelf toe aanzetten. Gaan wandelen beweging heb je nodig. Doe iets leuks thuis met het gezin. Probeer niet te denken als. Mijn woning is mijn bureau. Nee niet doen. Dat ga je in het moment leven. Nemen wat je op dat moment kan en goed voelt. Dat zit in kleine dingen. Dat kan een lach zijn dat je juist ziet passeren in een filmpje of gelijk wat. Dat geeft een positief gevoel en laat je niet stil staan bij de problemen die rond onze oren vliegen.
Wij mensen leven teveel aards. We willen vrij zijn en op reis kunnen gaan. Er is maar een reis mensen die we ooit echt maken. Dat is de reis om van het aardse hoger te gaan. Als je stopt met al dat aardse in je leven zo toe te laten dan pas kan je leven. Dan wordt je herboren en geniet je. Dan ga je merken wat hier aan de hand is, wuif je niet weg. Omdat je ermee geconfronteerd wordt. Lijden en de dood. Verweg soms, soms heel kortbij. Dan kom je bij de vier edele waarheden. Waar we nu allemaal iets van kunnen leren. Dat kan je dan doen door eens te gaan kijken bij het achtvoudige pad. Dan ga je merken mensen dat wij of sommigen moeten gaan leren wat we hier zien niet ons kan pijn doen maar ook gelukkig kan maken. Maar het zijn momenten. Daarom is het leven hier vaak een moment opname. Daar men door moet.
Wat we nu meemaken is ook niet blijvend. En kent een oorzaak. Spijtig genoeg hangen we hier vast aan geleerde om informatie te krijgen. Die we dan maar aannemen als waarheid. Maar is ze waarheid kan je met de informatie leven. Misschien en misschien ook niet. Daarom is het om vanuit jezelf te gaan leven. Gezond leven op allerlei vlakken. Genieten van jouw leven. En dat kan ook al zit je midden in een bepaald proces van verwerking. Dan nog kan je genieten en het voor jezelf gezellig maken.
Mensen alles kent een keerpunt ook dit.

Vrouw, Vrijheid, Bos, Wandelen, Gelukkig, Vrouwelijke


Is het leuk plannen te maken en die je niet kan waarmaken. Nee toch.
Maak een vooruitzicht voor jezelf maken hier en nu. Dat voelt goed aan.

Mensen, De Oude Man, Vissen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Nadia wandelt

Wandelblog

We Love Me Now

Very OK Person! Connect with me; lovemeanonymous5@gmail.com Instagram: _l.o.v.e.me

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Umjetnost, zdravlje, civilizacije, fotografije, priroda, knjige, recepti, itd.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen met nonkel Juul en consoorten.

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

Body-Moving-Theo-Herbots

Gedachten over Levensstijl en Gezondheid. Een gezondheidsblog Speciaal voor U ✅, Samen met U ✅, Samen door U ✅💚

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Ruelha

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Ontmanteld en Ontwricht

Blog door Chana Van Ryzeghem

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

ESRUNRIA

Be the kind of person you would like to meet!

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

ruhumayolculuk 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry Magie & Fancy

Mala's magie en Fancy pareljuwelen

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

bijonsinhuissen.wordpress.com/

Op zoek naar groot geluk in kleine dingen

WorldsApart 2.0

So Close & Yet So Far...

Life in Copenhagen

Life in Copenhagen, Denmark, after moving during Covid-19.

crazyhormonenhome.wordpress.com/

Hormonen issues en alles wat je moet weten over je schildklier!

Yolanda - "Det här är mitt privata krig"

Kreativ text, annorlundaskap, dikter, bipolaritet, aspergers syndrom, samhällsdebatt

%d bloggers liken dit: