Tag Archive: psychische problemen bij jongeren


“We krijgen piek aan donkere gedachten”: jeugdplatform wil dat zelfs een dipje bespreekbaar wordt

Menselijk, Jonge Mensen, Gezicht, Jongere, Man, Hoofd

Er komt dit najaar een piek aan van psychische problemen bij jongeren. Dat zegt jeugdinformatieplatform WAT WAT. De meldingen over depressies, angst en eenzaamheid evenaren nu al het niveau van de eerste golf. Een campagne moet dat thema nu bespreekbaar maken: voel je je eens wat minder, praat er dan over. Ook als het maar om een gewoon dipje gaat.
De waarschuwing komt van jeugdinformatieplatform WAT WAT, waartoe organisaties zoals hulplijn Awel Nok Nok behoren, dat specifiek werkt rond veerkracht en weerbaarheid bij jongeren. Elk van die organisaties pikt bij jongeren dezelfde signalen op over een toename van psychische problemen. Awel, bijvoorbeeld, kreeg de laatste tijd meer meldingen van jongeren die door corona met donkere gedachten kampen. Het gaat daarbij zowel om scholieren als om beginnende studenten.

Campagne start vandaag

Ook vóór corona kregen al heel wat jongeren te maken met psychologische klachten. Cijfers tonen aan dat ongeveer de helft er ooit mee af te rekenen krijgt. In één op de vijf gevallen waren die problemen zelfs van ernstige aard. Door corona is dat cijfer nog toegenomen en de prognose is somber: WAT WAT verwacht dit najaar een piek.
Vandaag start WAT WAT met een campagne, bedoeld om het taboe rond mentaal welzijn te doorbreken. Acht jongeren vertellen in vier afleveringen op YouTube openhartig over hun eigen moeilijke momenten. Die openheid is belangrijk, zegt ook professor Gwendolyn Portzky van het Vlaams Expertisecentrum Suïcidepreventie. “We kunnen niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is om open te praten over psychische moeilijkheden en donkere gedachten. De omgeving speelt hierbij een cruciale rol. Het is ontzettend belangrijk dat de omgeving alert is voor de signalen en het gesprek hierover durft te starten.”

Bij de campagne hoort een kaartspel. Dat is momenteel terug te vinden op watwat.be/donkeregedachten.

Tiana Pereira (21) uit Veltem: “Geen goeie klik met psycholoog, maar mijn huisarts is een toffe”

Door een hele reeks gebeurtenissen, waaronder een knieblessure, ontwikkelde Tiana een eetstoornis. Die heeft ze nu grotendeels onder controle, maar corona bracht nieuwe problemen: gevoelens van eenzaamheid en onmacht.
“Ik heb in m’n middelbaar altijd goed in m’n vel gezeten, voelde me best gelukkig. De eerste deuken in dat geluk zijn gekomen toen ik verder ging studeren. Al m’n vrienden gingen naar de VUB, ik besloot naar de hogeschool in Leuven te gaan om leerkracht LO te worden. Ik kwam daar alleen aan en merkte dat ik het moeilijk vond om nieuwe vrienden te maken. Ik zat er ook niet op kot en dus bleef ik een beetje geïsoleerd.”

‘Mama, het gaat niet’

“Na een tijdje leerde ik nieuwe mensen kennen, maar tegen dan was ik al in een eetstoornis gerold. Ik wijt dat aan de sociale media. Ik voldeed niet aan de beelden die je daar ziet en ik trapte in die valkuil. Rond diezelfde periode kreeg ik een knieblessure en daardoor kon ik op school m’n stage niet doen, met alle gevolgen van dien: ik slaagde dat jaar niet. Ik sportte minder, kwam bij, kon niet meer blij zijn met mezelf.”

Elkaar tegenkomen op school: ik mis dat heel erg. Die tweede lockdown gaat nog zwaarder zijn dan de eerste

Tiana Pereira

“Ik heb hard gewerkt aan die stoornis en langzaam kwam ik daardoor. Maar toen kwam er corona. Ik voelde me eindelijk weer beter in m’n vel, maar van de ene dag op de andere zat ik samen met mijn ouders, mijn oudere broer en mijn twee oudere zussen de klok rond onder één dak. Ervoor was ik veel van huis. Ik had altijd wel iets te doen. Plots was ik aangewezen op mezelf en ik begon veel te denken. Was ik goed bezig? Hoe ging m’n toekomst eruitzien? Ik vond dat een heel heftige periode. Ik ben hoogsensitief, dus elke emotie die in huis hing, pikte ik op. Op zeker ogenblik ben ik naar mijn mama gestapt. ‘Mama, het gaat niet zo goed met mij.’ Ik vond dat best moeilijk, want ik wilde haar niet teleurstellen. Maar ze reageerde heel begripvol. ‘Ik had het al gezien, meisje.’ Ik ben meteen naar de huisarts gegaan en heb daar m’n verhaal gedaan. De huisarts verwees me door naar een psycholoog, maar daar had ik geen goeie klik mee en dus ben ik regelmatig op gesprek blijven gaan bij de huisarts. Ze is een toffe, ik heb een heel goeie band met haar.”
“De zomer was beter, maar nu voel ik dat het weer bergaf gaat. Ik ben iemand die veel sociaal contact nodig heeft en dat gaat nu niet. De helft van mijn lessen is online en dat is zwaar. Drie uur achter een computer zitten is veel zwaarder dan drie uur in een leslokaal. Elkaar tegenkomen op school: ik mis dat heel erg. Samen naar het lokaal wandelen. Gezellig iets gaan eten. Ik snak naar vrijheid, maar die is er niet. Ik ben bang voor een tweede lockdown. Dat gaat nog zwaarder zijn dan de eerste keer.”
“Als ik praat over hoe ik me voel, wordt daar soms nog slecht op gereageerd. ‘Stel je niet aan, je overdrijft.’ Rond mentale problemen hangt nog altijd een taboe en dat moet weg. Ik merk bij mezelf: hoe meer ik erover praat, hoe lichter het wordt op mijn schouders. Praten en luisteren helpt écht.”

Muhammed Tanrikulu (22) uit Antwerpen: “Het is alleen nog maar van moeten, moeten, moeten”

Hij studeert rechtspraktijk, maar voor slechts één op de tien lessen moet advocaat in spe Muhammed z’n huis uit. Hij voelt zich opgesloten tussen vier muren en dat maakt hem somber.
“Ik durf van mezelf te zeggen dat ik gelukkig ben opgegroeid. Ik heb veel vrienden, hou van koken, reis graag en droom ervan advocaat te worden. Mensen zeggen dat ik het goed kan uitleggen, dus misschien kan dat wel lukken.”
“Ik ging altijd graag naar school, maar door corona is dat nagenoeg helemaal stilgevallen. Ik heb amper nog fysieke lessen, bijna alles is online. Soms voel ik me een stempelaar. Een ‘dopper’, zoals ze in Antwerpen zeggen. Ik zit hier maar te wachten en te hopen tot er nog eens een les is en ik weer buiten mag. Ik voel me daar vreselijk bij.”

Altijd die vier muren

“Vroeger genoot ik ervan om op school op te trekken met andere studenten. We praatten met elkaar, gingen samen iets eten, konden elkaar al eens iets vertellen. Dat is nu helemaal weggevallen en ik mis dat enorm. Ik ben een sociaal mens. Niemand kunnen zien, dat hakt erin bij mij. Ik voel me machteloos. Ik zeg weleens tegen mijn mama: ‘Die vier muren, het is me soms echt te veel.’ Ik kom uit een warm gezin, heb het thuis goed. Maar genoeg is genoeg. Vroeger was ik bijna altijd weg, nu zit ik altijd thuis. Je mag niet zus, je mag niet zo – het is alleen maar van moeten, moeten, moeten.”

We zijn de toekomst van de maatschappij. Maar dan moeten we eerst kunnen groeien

“Ik heb geen onoverkomelijk grote problemen, ik ben ook niet in behandeling. Maar ik heb het soms wél moeilijk en ik vind het belangrijk om dat hardop te zeggen. Ik vind het belangrijk om daarover te kunnen spreken. Gelukkig kan ik dat thuis. Mijn mama is nog jong, ik beschouw haar als een vriendin. Ook bij mijn vrienden kan ik terecht. Ze ervaren dezelfde moeilijkheden. Ik merk onder studenten een grote solidariteit. Er is veel wederzijds begrip. We spreken zelfs over dingen waar je vroeger rode wangen van zou hebben gekregen. Dat is goed. Iedereen zou dat wat vaker moeten doen: woorden geven aan z’n gevoelens. Hetzij door ze tegen iemand te vertellen, hetzij door ze neer te schrijven.”
“Ik maak me zorgen over wat er op ons afkomt. Ik verwacht een enorme toename aan jongeren met psychische problemen, ook op lange termijn. Ik vergelijk dat graag met een veld, waar je zaadjes in plant. Op een dag komen uit die zaadjes jonge planten. Als het hard waait of het gaat hagelen, zullen die plantjes schade lijden en ze zullen niet meer mooi opgroeien. Zo is het met ons, jongeren, ook. We zijn de toekomst van deze maatschappij. Maar dan moeten we eerst kunnen groeien. De vraag is alleen: hoeveel hagelbuien gaan we nog krijgen?”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/-we-krijgen-piek-aan-donkere-gedachten-jeugdplatform-wil-dat-zelfs-een-dipje-bespreekbaar-wordt~a4511bd2/

Jongeren lopen heel snel rond met deze gedachten. Omdat ze heel deze situatie niet kunnen plaatsen. Er zijn momenteel scholen die een lesuur meditatie geven waar nadien ook over gepraat wordt. Door de meditatie komen vaak emoties naar boven zodat ze daarover kunnen praten. Dat is nu ook bij adolescent. Ze praten te weinig over hun gevoel waar ze nu mee kampen. En als ze het al doen dan zitten ze vaak al te diep. Zodat ze het voor zichzelf nog moeilijker maken. Ook bij hun ouders kunnen ze niet altijd terecht. Omdat deze ook een heel ander leven hebben. Denk maar thuiswerk. Maar ook zitten sommige ouders ook met zoveel vragen en angsten. Toch zal men moeten leren om dit leven te aanvaarden. En te doen wat nodig is. Het leven is op korte tijd veranderd. En dat zijn mensen gewoon niet gewoon. Ze zijn uit hun comfort zone getrokken uit het leven dat ze gewoon zijn. Jongeren hebben het vaak heel moeilijk om geen vrienden te kunnen ontmoeten. En zo zich eenzaam beginnen te voelen. Speel daar als ouder op in. Zodat ze weten dat ze ook gehoord worden.

Heb gezien dat de kaarten via de link die hier staat gratig te downloaden zijn.

Roze Roos Op Spoor, Stop Jongeren Zelfmoord

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

1 op de 10 jongeren heeft psychisch probleem: “Hun leven is complexer geworden”

Afbeeldingsresultaat voor jongeren psychische problemen

Hormonen die door je lijf gieren, vervelende vriendenkliekjes en stress om te presteren. Jawel, de puberteit is een heftige periode. En die moeilijke jaren zijn voor jongeren met psychische problemen nóg iets lastiger. Volgens nieuwe cijfers geldt dat voor 1 op de 10 tieners. Hoe ga je daar als ouder het best mee om? Wij legden ons oor te luisteren bij kinder- en jeugdpsychiater Leen Van Compernolle.

Voor het nieuwste rapport van het federale onderzoeksinstituut Sciensano werden voor het eerst ook jongeren en kinderen bevraagd. Die waren allemaal tussen 2 en 18 jaar oud. Daaruit blijkt dat 1 op de 10 worstelt met een psychisch of gedragsprobleem dat professionele ondersteuning vereist. Het gaat dan vooral om relatiestoornissen, emotionele stoornissen, gedragsstoornissen, ADHD-stoornissen en prosociale gedragsstoornissen.

In werkelijkheid kan dat aantal zelfs nog hoger liggen. Andere onderzoeken – zoals die van de actie Rode Neuzen Dag – hebben eerder al vastgesteld dat 1 op de 5 Vlaamse jongeren met psychische problemen kampt .

Dat zijn natuurlijk alarmerende cijfers. Omdat de jongeren bovendien voor het eerst werden ondervraagd, kunnen de onderzoekers niet vaststellen of er sprake is van een stijging. Volgens Leen Van Compernolle, die in 1983 aan de wieg van de Jeugdkliniek stond en nu verantwoordelijk is voor de eenheid Jeugdbehandeling in de Sint-Jozefskliniek in Pittem, moeten we daar niet vanuit gaan.

“We kunnen niet met zekerheid zeggen of er een toename is”, vertelt ze ons. “Wel is het zo dat ouders sneller aan de alarmbel trekken en structurele hulp zoeken. Er is minder schroom rond psychische problemen dan 20 à 30 jaar geleden. De drempel om naar de hulpverlening te stappen is ook lager geworden. Dat is positief. Aan de andere kant heb ik soms wel het gevoel dat we nu te veel met een vergrootglas op onze kinderen zitten. Dat er al van in de kleuterklas opvolging is, is goed. Maar er worden misschien te snel diagnoses gesteld en labels gekleefd.”

Wel ziet Compernolle een verandering in de aard van de problemen bij kinderen. “Voor veel jongeren is het leven complexer geworden. Er zijn heel wat maatschappelijke veranderingen, we leven in een destabiliserende wereld, de snelheid waarmee alles evolueert is amper bij te houden en de sociale media hebben een grote invloed. Maar wat opmerkelijk is, is het feit dat jongeren het vandaag vooral geen evidentie meer vinden dat hun ouders nog samen zijn. Tijdens de eerste week van hun verblijf in de jeugdkliniek maken ze een collage rond vier thema’s. Het eerste daarvan is hun gezin. We horen jongeren vaak expliciet zeggen: ‘Mijn ouders zijn nog samen.’ Voor veel jongeren zijn hun grond en veiligheid vandaag sterk in het gedrang gekomen door de veranderende gezinssituaties.”

Gouden tips

Als ouder weet je natuurlijk dat er altijd ups en downs zijn. En toch wil je niets liever dan dat je kind met een gelukkige tred door het leven gaat. Hoe je dat doet? Compernolle: “Het voornaamste voor een kind is erkend worden en zich gewaardeerd voelen. Als het kind weet dat het belangrijk is voor zijn ouders, dan is dat een sterke basis. Een kind dat het gevoel heeft niet te bestaan voor een of beide ouders kan daar zijn hele leven de gevolgen van dragen.”

Een tweede gouden tips is dat ouders moeten durven om grenzen op te stellen. “Ouders denken vaak dat ze hun kind alles moeten kunnen geven. Vroeger moesten ouders niet begrenzen, want er was minder om nee tegen te zeggen. Vandaag is voor veel jongeren alles wat binnen de onmiddellijke behoeftebevrediging ligt normaal geworden. Ze hoeven niet meer naar iets te verlangen of zich in te spannen om iets te realiseren. Dat trekt zich soms door in de studies, waarbij blijkt dat ze er bijvoorbeeld niet in slagen om een goeie studieplanning op te maken. Bovendien horen we steeds vaker jongeren zeggen dat shoppen hun hobby is. Maar shoppen is geen hobby. Er is niets sociaals of creatiefs aan. Terwijl er zoveel mogelijkheden voor leuke hobby’s zijn! Naast grenzen stellen, is het dus belangrijk dat ouders hun kinderen meer gaan sturen.”

“De psychiatrie is niet het einde”

En wat als het toch misloopt en er geen andere oplossing is dan een opname in de psychiatrie? Het is niet makkelijk, stelt de expert, maar probeer het van de positieve kant te bekijken. “Mensen denken vaak: ‘Help, mijn kind zit in de psychiatrie. Dit is het einde.’ Maar dan is mijn antwoord: ‘Dit is niet het einde, dit is een nieuw begin’.”

In de psychiatrie krijgen jongeren immers de kans om hun problemen op te lossen en weer in contact te komen met zichzelf. “Er is een intensieve begeleiding door psychologen en psychiaters, tijdens de gezinsbegeleiding leren ouders en kinderen op een andere manier met elkaar praten en omgaan. Meestal zien we hun band daardoor aanzienlijk verbeteren. Vaak zien we ook dat jongeren hier pas voor het eerst zichzelf durven te zijn in een groep. Opeens krijgt de jongere het gevoel: ‘Ik tel mee, mag er zijn zoals ik ben en ben evenveel waard als een ander.’ Sommigen hebben dat gevoel nooit gehad of zijn het kwijtgespeeld. We leren de jongeren om met zichzelf en elkaar de dag door te komen op een positieve manier. Zodra we voelen dat ze weer klaar zijn om het leven buiten de muren van de kliniek op te nemen, bouwen we alles stapsgewijs op. Maar zolang de nood of behoefte er is, volgen we hen op en blijven we volop beschikbaar. Zowel voor hen als voor hun ouders.”

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/1-op-de-10-jongeren-heeft-psychisch-probleem-hun-leven-is-complexer-geworden~a6c79788/

Onlangs liet ik jullie lezen over meer dan 1 op de 10 lijdt aan een psychische stoornis. Daar kwam al snel aan logje op van jongeren. Wel hier zie je het resultaat. Dat ook deze het moeilijk vinden in de maatschappij. Maar ook hun dagelijks leven en wat ze doen speelt een belangrijke rol. Als men weet dat ze meer met gsm en internet bezig zijn waar toch de meeste problemen door kunnen ontstaan. Is het niet overdonderd dat zijn psychische problemen krijgen. Ze zijn in zoveel nog zoekende en laten hun vaak leiden. Durven niet al te snel nee te zeggen. En hebben niet altijd een goed contact met de ouders. Zodat ze er vaak alleen voorstaan of met vriendinnetjes of vrienden het bespreken.
Ook de druk in school om maar goed te presteren ligt hoog op de lijst.

Afbeeldingsresultaat voor jongeren psychische problemen

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Nadia wandelt

Wandelblog

We Love Me Now

Very OK Person! Connect with me; lovemeanonymous5@gmail.com Instagram: _l.o.v.e.me

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Umjetnost, zdravlje, civilizacije, fotografije, priroda, knjige, recepti, itd.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen met nonkel Juul en consoorten.

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

Theo-Herbots-Freelance-Journalist-Fotograaf

Gedachten over Levensstijl en Gezondheid. Een gezondheid 😀 en Fotografie💥-Blog 💌Speciaal voor U ✅, Samen met U ✅, Samen door U ✅💚

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Ruelha

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Ontmanteld en Ontwricht

Blog door Chana Van Ryzeghem

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

ESRUNRIA

Be the kind of person you would like to meet!

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

ruhumayolculuk 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry malamakerij

Mala's magie

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

bijonsinhuissen.wordpress.com/

𝙽𝚘𝚝 𝚊𝚕𝚕 𝚝𝚑𝚘𝚜𝚎 𝚠𝚑𝚘 𝚠𝚊𝚗𝚍𝚎𝚛 𝚊𝚛𝚎 𝚕𝚘𝚜𝚝

%d bloggers liken dit: