Tag Archive: pesten


Sommige slachtoffers van pesten op het werk vroegen erom? 10 procent van de collega’s zegt ja

KU Leuven en vacature.com analyseren reactie van collega’s bij pesten op werk

Stel dat een collega gepest wordt, grijpen we dan in of kijken we gemakshalve de andere kant op?
Shutterstock Stel dat een collega gepest wordt, grijpen we dan in of kijken we gemakshalve de andere kant op?
Een opvallend aantal werknemers in ons land rekenen wekelijks af met pesterijen. Ongeveer 3,5 procent gaat er zelfs mentaal aan onderdoor. Nochtans zou veel ellende kunnen vermeden worden als collega’s en leidinggevenden alerter reageren. Vaak is het immers hun reactie die ervoor zorgt dat pesterijen stoppen dan wel escaleren. Sommige collega’s geven vandaag al het goede voorbeeld, zo blijkt uit een rondvraag van KU Leuven in samenwerking met vacature.com.

We hebben ze allemaal al wel eens gezien of gelezen, de getuigenissen van mensen die fysiek of verbaal worden aangevallen terwijl omstaanders doen alsof hun neus bloedt. Sociaal psychologen noemen dit het ‘omstaander- of bijstaandereffect’: hoe meer mensen er bij elkaar zijn, hoe kleiner de kans dat er hulp geboden wordt. Talrijke verklaringen hiervoor zijn al onderzocht, maar de meeste plausibele is die van de gedeelde verantwoordelijkheid. Zodra er verschillende mensen betrokken zijn, voelt niemand zich nog echt verantwoordelijk. “De anderen zullen wel reageren”, redeneren we. Of we denken dat het allemaal niet zo erg is, “omdat niemand iets doet.”

Niet wegkijken

Hoe vertaalt zich dit nu naar de werkvloer? Stel dat een collega gepest wordt, grijpen we dan in of kijken we ook dan gemakshalve de andere kant op? Om dat te onderzoeken, lanceerden KU Leuven-professor Elfi Baillien en doctoraatsonderzoeker Katrien Vandevelde eind januari samen met vacature.com een oproep tot getuigenissen. Alles samen ontvingen we ruim 200 ingevulde formulieren. Circa honderd deelnemers vulden de enquête puur als slachtoffer in. Hun antwoorden werden in deze analyse niet verder onderzocht.

De resultaten dan. In tegenstelling tot de verwachtingen van de onderzoekers gingen de meeste collega’s wel degelijk tot actie over. Sommigen kaartten hetgeen ze gezien hadden aan bij hun leidinggevende of vertrouwenspersoon (63%), anderen boden het slachtoffer een luisterend oor aan (56%) en nog anderen spraken de dader op zijn gedrag aan (52%). Slechts een derde van de werknemers had helemaal niks gedaan. Collega’s die zelf al pesterijen hadden meegemaakt, reageerden opvallend vaker dan andere collega’s.

vacature.com en KU Leuven

“Dit zijn hoopgevende resultaten”, vindt onderzoekster Katrien Vandevelde. “Het pessimistische beeld dat uit eerdere onderzoeken naar boven kwam, blijkt niet te kloppen. Het is helemaal niet zo dat collega’s wegkijken als ze pesterijen vaststellen. Uit de reacties die wij hebben verzameld, blijkt net dat getuigen zich positief tegenover slachtoffers opstellen.”

Dat deze studie eerdere bevindingen weerlegt, heeft volgens de doctoraatsstudente met de manier van onderzoeken te maken. “De meeste studies vertrekken vanuit een experimentele setting. Deelnemers krijgen bepaalde situaties voorgelegd en moeten aangeven hoe ze erop zouden reageren. Ze moet het zich proberen voor te stellen, ook al hebben ze er niet per se ervaring mee. Voor ons onderzoek zijn we expliciet op zoek gegaan naar getuigen, mensen die in hun eigen omgeving een of andere vorm van pesten hebben meegemaakt. Dat leidt blijkbaar tot andere resultaten.”

Victim blaming

Tot diezelfde conclusie komen we wanneer we de antwoorden rond de oorzaken van de pesterijen analyseren. Anders dan in voorgaande onderzoeken leggen de getuigen de schuld niet – of slechts in geringe mate – bij de slachtoffers. Zeker bij wie zelf ooit al gepest is geweest, is dat zo.

vacature.com en KU Leuven

“Het bevestigt het vermoeden dat de oorzaak van pesterijen eerder bij werkomstandigheden moet gezocht worden dan wel bij de persoonlijkheidskenmerken”, reageert professor Elfi Baillien, die al veertien jaar met onderzoek naar pesten op het werk bezig is. “Zo weten we intussen dat stress een belangrijke trigger is. Hoger werkritme, nakende herstructureringen, weinig autonomie, onduidelijkheid over het takenpakket, te weinig uitdaging. Al wat werknemers onder druk zet, blijkt een voedingsbodem voor pesterijen.”

Toch gaan slachtoffers ook in deze studie niet helemaal vrijuit. Hun ‘anders zijn’ ligt voor twee op de drie getuigen/collega’s mee aan de basis van de pesterijen. Vandevelde: “Dat anders zijn, is iets wat slachtoffers zelf dikwijls aanhalen als verklaring voor de pesterijen. Helaas hebben we vanuit het onderzoek nog nooit exact kunnen benoemen wat dat anders zijn dan precies is. Deze studie, die vertrekt vanuit het standpunt van de omstaanders en dus een nieuw licht op de zaak werpt, heeft op dat vlak geen verheldering kunnen brengen.”

Volgens de getuigen klopt het in elk geval niet dat het slachtoffer niet bij de organisatie past of ongeschikt is voor de functie. Ongeveer negen op de tien collega’s geven aan dat het slachtoffer goed met de organisatie en de job matcht. Een kwart vindt ook dat het slachtoffer qua persoonlijkheid en waarden complementair met het team is. “Van deze resultaten staan we eerlijk gezegd zelf een beetje te kijken”, reageert Katrien Vandevelde. “Want als we diezelfde vragen aan de slachtoffers voorleggen, dan komen we net tot de omgekeerde conclusie. Zij vinden juist dat ze minder goed bij het team, de job en/of de organisatie passen. Mogelijk wijzen deze resultaten erop dat de blik van de slachtoffers door die pesterijen bezoedeld is. Het kan goed zijn dat werknemers zich door de pesterijen minder zeker over hun werk voelen en zichzelf daarom een lagere score geven.” In de toekomst hopen de onderzoekers ook meer vat op de motieven van de dader te krijgen, want misschien moet ‘het anders zijn’ wel aan die kant gezocht worden. Mogelijk wijken de waarden van de dader sterk af van die van de groep en/of het slachtoffer.

De baas heeft het gedaan?

Alles bij elkaar bevat de studie heel wat waardevolle inzichten voor wie met preventie bezig is. Dat zoveel deelnemers de leidinggevende als dader aanduiden – 87 procent in deze studie – is bijvoorbeeld een opvallende noodkreet van de getuigen in dit onderzoek. Zij verwachten dat managers hun rol spelen en verantwoordelijkheid nemen als het uit de hand loopt. “Ik denk, in lijn met internationaal wetenschappelijk onderzoek, dat dat hoge cijfer voor een stuk uit ontgoocheling voortkomt”, reageert Baillien. “Werknemers gaan ervan uit dat hun leidinggevende ingrijpt wanneer er op de werkvloer iets fout loopt. Gebeurt dat niet, dan gaan ze hem als een deel van het probleem zien, als een dader zeg maar. Bedrijven zouden dus gerust nog meer mogen inzetten op coaching en psychosociale vorming van leidinggevenden. Managers moeten leren om signalen van werknemers tijdig te zien en juist te interpreteren. Pesterijen in de kiem smoren, is voor hen een belangrijke opdracht.”

vacature.com en KU Leuven

Maar ook collega’s kunnen hierin hun steentje bijdragen. Dat velen sympathie hebben voor het slachtoffer – zoals blijkt uit deze studie – betekent dat er ruimte is om hen bij het beleid te betrekken. Van de getuigen in deze studie trok een ruime helft aan de bel bij een leidinggevende of een vertrouwenspersoon. “Dat kan je als organisatie verder stimuleren door nog meer over je antipestbeleid en je preventiemaatregelen te communiceren”, vertelt Vandevelde. “Zorg ervoor dat iedereen weet waar hij met zijn verhaal terecht kan. Elke werknemer zou de contactgegevens van de vertrouwenspersoon of de externe preventiedienst moeten kennen of tenminste weten waar hij ze kan vinden. Hang het uit in de refter, communiceer erover op je intranet of wijs er eens op tijdens een informeel gesprek.” Ook naar de dader en het slachtoffer toe vindt ze dat collega’s nog meer uit hun schelp zouden mogen komen. “Het lijkt erop dat werknemers nog niet goed beseffen welk effect hun tussenkomst kan hebben. Aangezien veel daders verder bouwen op de reactie van anderen, kun je als collega wel degelijk het verschil maken.”

BRON: https://www.hln.be/geld/vacature-com/sommige-slachtoffers-van-pesten-op-het-werk-vroegen-erom-10-procent-van-de-collega-s-zegt-ja~a158603a/

Wie vraagt erom om het zwart schaap in de kudde te zijn? Niemand. Het is pesten en vaak wilt het slachtoffer dat niet maar probeert ook het nodige eerst om een dag goed door te komen. Er zou nog meer aandacht aan gegeven moeten worden. Want net als bij jongeren gaat het op een werkvloer er ook soms zo aan toe. Dat er bepaalde van de collega’s gepest worden. Dat gaat dan vaak op een heel andere manier dan bij jongeren. Meer psychisch maar ook ongewenste aanrakingen.
Als je met dit geconfronteerd wordt durf dan ook te handelen zodat een slachtoffer van pesten weet dat deze hulp kan krijgen. Praten kan helpen met beide. Trek nooit iets uit elkaar want dan kan je het probleem nog erger maken.
Dit komt niet alleen voor bij vrouwen ook mannen worden hier slachtoffer van. Ook vrouwen die mannen pesten of het leven zuur maken op een werkvloer.

Afbeeldingsresultaat voor pesten op het werk

Afbeeldingsresultaat voor pesten op het werk

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Advertenties

Straffe cijfers: bijna helft van Vlaamse jongeren slachtoffer van (cyber)pesten

ANP XTRA
Bijna de helft van de Vlaamse jongeren zegt slachtoffer te zijn van pesten of cyberpesten. Dat blijkt uit nieuw onderzoek aan de UGent bij 1.600 Vlaamse scholieren tussen 12 en 18 jaar. Achttien procent geeft toe zelf iemand te hebben gepest. De jongeren geven ook aan dat ze zelf vragende partij zijn voor preventie, sensibilisering en ondersteuning.

Uit het UGent-onderzoek, dat in 2017 en 2018 is uitgevoerd, blijkt dat 48 procent van de leerlingen in het secundair aangeeft al gepest te zijn en 18 procent bekent zelf al iemand gepest te hebben. “Straffe cijfers, waar men niet naast kan kijken”, vindt Pieter Denayer van de organisatie Vlaams Netwerk Kies Kleur tegen Pesten. “We vragen de Vlaamse overheid dan ook om een straf beleid.”

“Pesten blijft een onderschat probleem”, zegt voorzitter Gie Deboutte. “De menselijke en maatschappelijke kost loopt hoog op. Net daarom houden we een pleidooi om sterker in te zetten op preventie.” Als er gepest wordt, loopt er ook in de omgeving waar het gebeurt wat fout. “Scholen, sportclubs en jeugdorganisaties dragen een belangrijke verantwoordelijkheid. Ze verdienen extra steun om te kunnen doen wat nodig is”, klinkt het.

Angst om tussen te komen

Ook opvallend: 39 procent van de jongeren is bereid zelf hulp te bieden, maar ze hebben angst om tussen te komen. De bijstander of getuige van pestgedrag kan een cruciale rol spelen om pesten te verminderen, maar die doet dat vandaag veelal niet bij een gebrek aan sensibilisering of aanmoediging. Pestdeskundigen stellen dat het stoppen of voorkomen van pesten en cyberpesten het best lukt door jongeren die toeschouwer zijn van (cyber)pesterijen bewust te maken van hun rol en verantwoordelijkheid.

Jongeren hameren vooral op het mentale leed dat (cyber)pesten teweeg brengt en wijzen op het ‘aanhoudende’ aspect ervan: pesten is een vorm van agressie die niet stopt, zelfs al geeft het slachtoffer aan dat het genoeg is geweest. Jongeren kennen de pijn van pesten en dringen aan op meer en permanente aandacht maar ook op acties om (cyber)pesten te voorkomen en te helpen terugdringen.

Beleidsaanbevelingen

Uit de studie trekt het Vlaams Netwerk Kies Kleur tegen Pesten enkele beleidsaanbevelingen. Zo vraagt het om de oprichting van een ‘kenniscentrum grensoverschrijdend gedrag’. Wie met kinderen en jongeren omgaat zou tijdens zijn opleiding een basiscursus moeten krijgen met inzicht in pestgedrag en de mogelijke gevolgen ervan. Omdat de praktijk leert dat pestsituaties vaak escaleren , is er ook nood aan een centraal crisismeldpunt voor kinderen, jongeren, ouders, opvoeders, scholen, sportclubs en jeugdorganisaties. Daar krijgen ze dan hulp en advies bij ernstige, acute problemen. Maar ook de gekende sensibilisatiecampagnes via klassieke en nieuwe media bewijzen hun nut, besluit het Vlaams Netwerk Kies Kleur tegen Pesten.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/straffe-cijfers-bijna-helft-van-vlaamse-jongeren-slachtoffer-van-cyber-pesten~ab6b766d/

Denk zelf dat het beter zou zijn dat er een meldpunt komt waar jongeren zich kunnen aanmelden en dat er naar geluisterd wordt en ook overgegaan kan worden naar handelen. Want er zijn meldpunten genoeg die luisteren maar na alles moet men de persoon loslaten. Spijtig genoeg zal het een moeilijk iets blijven om het te laten stoppen. Zeker cyber pesten. Want het begint in de loop van de dag het pesten en het gaat gewoon door. Omdat iedereen een gsm en laptop heeft die continue aan staat. Ook het nadeel van cyber pesten het blijft heel de tijd maar doorgaan, tot zelfs ’s nachts toe.
Het is ook zo dat het niet alleen bij jongeren is maar volwassenen krijgen hier ook mee te maken.
https://www.kieskleurtegenpesten.be/
http://www.centraalmeldpuntpesten.org/
https://www.tele-onthaal.be/aanbod
https://www.cyberpesten.be/

Afbeeldingsresultaat voor meldpunt tegen pesten

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

Bikers uit heel België escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen

Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
rv Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
Dertig motards uit heel België hebben een minderjarig gepest meisje naar haar school in Luik geëscorteerd. Ze stopten ook aan haar vorige school, van waaruit nog steeds pesterijen komen. “Zo willen we het meisje steunen en haar zelfvertrouwen een boost geven.”

Pauline*, een 17-jarig meisje, wordt al ongeveer drie jaar gepest. Zo erg dat de tiener begin deze maand probeerde om een einde te maken aan haar leven. Toen de vzw Bikers For Children hiervan hoorde, besloten ze iets te ondernemen. Ze trommelden vanmorgen vroeg zo’n dertig leden op uit heel België om het meisje te escorteren naar school. “Er waren motards bij uit Limburg en Aalst, maar ook uit Brussel en Luxemburg”, vertelt Eric Wemmel van de vzw. “Op de school van Pauline slaagden we erin om een van de pesters samen te brengen met Pauline voor een gesprek. Ook een leerkracht en de moeder van Pauline waren erbij. Op het einde gaven de meisjes elkaar zelfs een knuffel. Heel mooi vond ik dat.”

Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
rv Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen

Daarna reden de motorrijders door naar de vorige school van Pauline, van waaruit ze momenteel nog steeds gepest wordt. “We hadden er een goed gesprek met de nieuwe directrice”, vervolgt Eric Wemmel. “Het pestende meisje konden we niet spreken, omdat ze nog minderjarig is en omdat er geen toestemming van de ouders was. Maar eventueel zou het later wel nog kunnen.”

Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
rv Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen

Intimiderend

Of het allemaal niet te intimiderend overkomt, zo met dertig stoere motards aan een middelbare school? “Ja, misschien wel”, zegt Eric. “Maar dat was ook de bedoeling. Het moet effect hebben natuurlijk. Waar ik heel fier op ben, is dat Pauline op het eind van de dag met een glimlach de school buiten stapte. Daarmee was ons eerste doel bereikt. Verder ben ik blij dat we een dialoog op gang hebben kunnen brengen. Hopelijk geeft dit ook een boost aan haar zelfvertrouwen.”

Het was de eerste keer dat de Bikers For Children een dergelijke actie deden voor een gepest meisje. “Meestal richten onze acties zich op mindervalide kinderen, of op kinderen die op een of andere manier gestraft zijn door het leven.”

* Pauline is een fictieve naam.

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de site www.zelfmoord1813.be.

Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
rv Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen
rv Bikers escorteren gepest meisje naar school nadat ze zelfmoord wilde plegen

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/bikers-uit-heel-belgie-escorteren-gepest-meisje-naar-school-nadat-ze-zelfmoord-wilde-plegen~a5e35956/

Ze worden gezien als een harde kern, maar vaak met het hart op de juiste plaats. En zeker als het gaat over kinderen die gepest worden. Ik heb er respect voor en hopen dat het meisje weet dat ze niet met bepaalde negatieve gedachten moet rondlopen. Heb je als jongeren toch bepaalde gedachten praat erover blijf er niet mee zitten. En wil je dit niet met een bekende doen doe het anoniem via de zelfmoordlijn of 106 tele onthaal of awel. In Nederland zullen zeker ook van die instanties bestaan. Even gegoogeld en denk dat dit voor Nederland is https://www.kindertelefoon.nl/Afbeeldingsresultaat voor jongeren en pesten

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Liefste mama en papa, ik kan het niet meer aan”: moeten ouders altijd verwittigd worden als hun kind op school gepest wordt?

Jacobe Taras.
AP Jacobe Taras.
Richard en Christine Taras wisten dat hun twaalfjarige zoon gepest werd op de schoolbus. Dat Jacobe het ook nog eens in de klas zelf hard te verduren kreeg, was een goed bewaard geheim. Tot op de dag dat hij besliste uit het leven te stappen. Nu -drie jaar later- strijden de ouders in Moreau (New York) nog steeds voor gerechtigheid. Ze willen een wet door het parlement krijgen die scholen zou verplichten om ouders in te lichten als hun kind getreiterd wordt.

“Liefste mama en papa. Het spijt me, maar ik kan het niet meer aan”, schreef de jongen in zijn afscheidsbrief. “Ik kan die pestkoppen niet meer verdragen. Ze noemen mij een homo en zeggen dat ik zelfmoord moet plegen. Al dat slaan en duwen, ik heb er genoeg van. Ik zie jullie graag.” Daarna maakte Jacobe er een eind aan met het jachtgeweer van zijn vader.

“We hadden geen idee van de ernst van de situatie”, betreurt Richard. “Mijn zoon zei er niets over. De school wist wel wat er aan de hand was, maar bracht ons niet op de hoogte.”

Wet-Jacobe
En daar wil hij nu samen met zijn vrouw wat aan doen. De wet-Jacobe werd vorige week unaniem goedgekeurd door de senaat van de staat New York, nu moet het parlement nog volgen.

In Amerika zijn er al acht staten die zo’n wetgeving in de praktijk doorvoeren. Felle tegenkanting komt er echter van holebi- en transgenderbewegingen. Want wat als het gepest voortvloeit uit de seksuele geaardheid of een identiteitscrisis? In dat geval zouden kinderen niet meer zelf zullen kunnen beslissen wanneer ze uit de kast willen komen.

AP

Kortere middagpauze
In ons land verkortte een school in West-Vlaanderen vorig jaar de middagpauze om de kans op pesten te verkleinen. In plaats van een uur en veertig minuten moesten de leerlingen van basisschool De Stap het met een uur ‘speeltijd’ stellen. Pestexpert Gie Deboutte noemde die beslissing in ‘De Standaard’ toen een zwaktebod.

Of de scholen in Vlaanderen over het algemeen goed bezig zijn? “Er zijn Vlaamse scholen die met specifieke programma’s tegen pesten werken. En er zijn er andere die dertig jaar achterlopen. Ik krijg soms mails van ouders van een kind dat zwaar gepest wordt en suïcidaal is. Ze zeggen dat de school het probleem blijft ontkennen en het CLB hen niet helpt. Ik sta er wel eens van versteld, ook als je ziet dat de scholen pas in actie schieten als de situatie escaleert en ze de brand moeten blussen.”

“Voelt aan alsof je hem niet kon beschermen”
In New Jersey -een van de Amerikaanse staten waar de wetgeving ingevoerd werd- wordt overwogen om zelfs weer een stapje terug te zetten. “Een schooldirecteur kan niet zomaar eender wat tegen ouders gaan vertellen. Zo belandt die persoon zelf in een zeer netelige situatie”, luidt de redenering

Richard wil toch doorzetten, al was het maar om zijn overleden zoon de laatste eer te betuigen. “Jacobe was een bijzonder lieve en beleefde jongen. Als zo iemand beslist om uit het leven te stappen, is dat een mokerslag. Het voelt aan alsof je hem niet kunnen beschermen hebt.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/-liefste-mama-en-papa-ik-kan-het-niet-meer-aan-moeten-ouders-altijd-verwittigd-worden-als-hun-kind-op-school-gepest-wordt~a8c07277/

Aandacht moet hier aan besteed blijven. Gelijk in welk land pesten zou niet mogen voorkomen. Toch zal men het nooit uit het leven kunnen nemen. Men heeft een dader(s) en een slachtoffer. En spijtig genoeg kan het voor het slachtoffer tot een ultieme daad leiden. Het gebeurd niet alleen bij jongeren ook volwassenen worden ermee geconfronteerd. Op een werkvloer maar ook soms in vriendenkring of sportschool. Vaak durft het slachtoffer er niet over praten angst om uitgelachen te worden angst om nog meer problemen te krijgen. Toch kan het helpen. Maar het is natuurlijk hoe de ander naar het slachtoffer luistert. Want begin niet met te zeggen ach maak je eens sterk en vecht terug dat is geen boodschap voor deze. Ook de dader heeft een probleem en ook dat moet aangepakt worden. Daar zien we vaak dat het misloopt. Het slachtoffer daar proberen ze het nodige voor te doen en terecht, maar de dader laten ze en zal zijn pesten verder zetten.

Afbeeldingsresultaat voor pesten

Afbeeldingsresultaat voor pesten

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Antwerpse studente: “Vanbinnen werd ik beetje bij beetje meer vermorzeld. Gepest worden heeft me klein gekregen”

Rv
Een Antwerpse studente getuigt in een dappere blogpost hoe ze vroeger in het middelbaar zwaar gepest geweest werd. Leen Gijs (24) werd gekleineerd op de speelplaats, er werd een ‘hatertjesclub’ tegen haar opgericht en ze schaamde zich dood voor een foto die op laffe wijze bewerkt werd. Zelfs thuis bleven de treiterijen -in volle MSN-tijd- haar achtervolgen. Door openhartig over haar ervaringen te vertellen, hoopt ze lotgenoten een hart onder de riem te steken. “Ik koppel er niet langer positieve gevolgen aan”, klinkt het. “Gepest worden heeft me klein gekregen.” U leest hieronder het hele verhaal dat ook terug te vinden is op haar blog. De titel spreekt alvast boekdelen: ‘Ja, ik ben gepest geweest en dat wens ik zelfs mijn pesters niet toe’.

“Zo, het is eruit. Ik ben gepest geweest. En nee, ik kan en wil niet zeggen dat het me sterker heeft gemaakt. Ik heb altijd heel positief in het leven gestaan en dat doe ik uiteraard nog steeds, maar ik stop met aan die ervaring positieve gevolgen te koppelen. Die erkenning verdient het niet. Gepest worden heeft me klein gekregen. Het verwerkingsproces achteraf, dat heeft me misschien sterker gemaakt. Maar daar heb ik zelf jaren voor moeten vechten.”

“Sinds 4 à 5 jaar kan ik praten over wat er toen gebeurd is, zonder dat ik mij hier te hard over schaam en zonder dat de tranen mij onmiddellijk in de ogen springen. Het heeft acht jaar geduurd om alleen nog maar tot dat punt te komen. Nu is het ondertussen twaalf jaar geleden dat de pesterijen op hun hoogtepunt waren. Ik neem jullie even mee door mijn verhaal.”

De Leen-hatertjesclub
“Ik zat in het 6de leerjaar. Op een bepaalde dag kwam er tijdens de middagpauze een klasgenoot naar mij gelopen. Die zei dat hij lid was geworden van een club over mij, die tijdens de pauze was opgericht. Het hebben van een eigen club klinkt misschien wel fancy, maar helaas was dat hier allesbehalve. De naam van de club was de DLHC, wat een afkorting was voor de Leen-hatertjesclub. Zo open als ze er tegen mij over waren, zo snel kwam dat nieuws ook terecht bij mijn juf. Die namiddag werd daar een klasgesprek over gehouden. Al snel bleek dat heel wat ‘clubleden’ gewoon dachten dat het om te lachen was, dus werd die club de kop ingedrukt. Zo vergevingsgezind ik was, vergaf ik het hen allemaal snel. No hard feelings dus voor de toenmalige ‘leden’. Zelfs met ‘het brein’ achter die club raakte ik de rest van het schooljaar best nog bevriend (dacht ik).”

“Het jaar daarna ging ik naar het middelbaar, een spannend moment waar ik enorm naar uitkeek. Ik ging altijd graag naar school en wilde net als mijn broers naar de grote school gaan. Maar dat jaar veranderde al snel in een nachtmerrie. Ik zat in Piustien in Antwerpen, waar in het eerste middelbaar zo’n 14 klassen zijn. Nu moest het toch lukken dat ik net met dat ene meisje, dat in het 6de leerjaar de DLHC-club oprichtte, in de klas zat. Allemaal geen probleem, want voor mij was dat verleden tijd. Helaas was zij helemaal klaar voor een heroprichting van mijn persoonlijke club en het moest en zou een groter succes worden dan voordien.”

“In mum van tijd heel de klas tegen mij opgezet”
“Het schooljaar was nog maar net gestart, ik zat met allemaal nieuwe mensen in de klas die ik nog niet kende en zij mij dus ook niet. Die kans greep ‘het brein’ met beide handen. In een mum van tijd was bijna heel de klas tegen mij opgezet, want zij wisten niet beter. DLHC beleefde haar glorietijd. Naar school gaan werd verschrikkelijk, want in de klas werd ik uitgescholden, achter mijn rug (maar net luid genoeg) werd geroddeld over mij en ze maakten mij zwart. Op alles kreeg ik commentaar, op de speelplaats kwamen ze in groep naar mij om mij te kleineren en noem maar op. Dit alles toch subtiel genoeg dat leerkrachten het niet opmerkten.”

“Jammer genoeg hield het daar niet op. Ik kreeg namelijk de eer om een eigen website te krijgen. Ja, cyberpesten begon toen zijn weg te vinden in onze maatschappij en dlhc.be was daar het levende bewijs van. Op die site stond niet heel veel, uiteraard was dat toen allemaal nog heel primitief. Wel prijkte er een foto van mezelf in Boeddha-houding -die ze van mijn toenmalig Netlog-account hadden gehaald- met daarboven een slogan. Het beeld van de foto staat nog steeds op mijn netvlies gebrand. Die was prachtig ‘professioneel’ bewerkt in Paint. Zo werd ik voorzien van een mooie fluogroene penis, een snor, etc. Geloof mij: als je als 12-jarig meisje zo’n link open klikt is dat toch wel even serieus slikken.”

“Schaamte te groot”
“Het was ook de tijd dat MSN zijn hoogdagen beleefde, maar ook daar wisten ze me te vinden. De link werd duizend keer doorgestuurd, ik werd uitgescholden, kreeg telkens te lezen hoe hard iedereen mij haatte, enzovoort. Het ergste was: ik was naast de schooltijd nu ook in mijn eigen huis niet meer veilig voor pesterijen. De schaamte was te groot om het aan iemand te vertellen.”

“Ik probeerde het overal te laten lijken alsof er niets aan de hand was en alsof de pesterijen mij niet raakten, maar vanbinnen werd ik beetje bij beetje meer vermorzeld. Tot er op een dag weer een hele groep rondom mij was verzameld en het allemaal te veel werd. Een vriendin van een andere klas merkte dat toen op en nadat ik haar vertelde wat er allemaal aan de hand was, heeft zij mij gedwongen naar de klastitularis te gaan. De school is er onmiddellijk heel serieus mee aan de slag gegaan, de directeur werd erbij betrokken en in samenspraak met mij en mijn ouders zochten ze de beste manier om de pesterijen aan banden te leggen.”

Facebook

“Waarom ik?”
“Maar goed, wat gebeurd was kon niet ongedaan gemaakt worden en jarenlang heb ik mij hierover geschaamd. IK werd gepest, dus IK was de loser. Het feit dat ik het jaar erna weer het mikpunt werd van enkele klasgenoten deed er zeker geen goed aan. Jarenlang heeft dit alles me achtervolgd en mij het leven nodeloos moeilijker gemaakt. Ik moest een weg zoeken om hiermee om te gaan, maar kon er amper over praten… Schaamte. Dus ja dat gepest worden heeft me beïnvloed, maar alleen in het negatieve. Het heeft ervoor gezorgd dat ik onzeker ben over dingen waar dat niet voor zou moeten, het heeft ervoor gezorgd dat ik voortdurend bezig was met wat anderen van mij denken,… Dat heeft me allemaal niet sterker gemaakt, maar net belemmerd.”

“Wat me vooral al die jaren en ook nu nog bezig houdt: waarom ik? Niet dat ik het een ander toewens, maar wat had ik hen misdaan om zo het mikpunt te worden? Al die jaren dacht ik dus dat het aan mij lag. Dat het mijn fout was, dat ik het zelf gezocht had. Maar sinds mijn 20/21 jaar heb ik daar verandering in kunnen brengen. Ik leerde om erover te praten met vrienden en door hun reacties ben ik beginnen beseffen dat ik mij daar niet over moet schamen. Diegene die zich moeten schamen zijn de pesters, maar die zullen daar waarschijnlijk niet meer van wakker liggen.”

“Mijn ziel blootgelegd”
“Erover praten was al een enorme overwinning voor mezelf. Na acht jaar mocht dat ook wel. Maar een nog grotere overwinning gebeurde in het laatste jaar van mijn lerarenopleiding, nu drie jaar geleden. Ik deed mijn eindstage in het zesde leerjaar in een geweldige klas enthousiaste, mondige leerlingen. Daar gaf ik les over de gevaren van het internet, waaronder cyberpesten. Ik was niet zeker of ik het zou doen of niet, maar op dat moment heb ik toch beslist om mijn verhaal aan die kinderen te vertellen. Je kan ze wel vertellen van ‘doe het niet’ en ‘ooh, pas op’, maar van concrete situaties leren ze het meest. Ik heb toen echt even mijn ziel blootgelegd, daar werden ze muisstil van. Hun reacties erna waren hartverwarmend. ‘Kom, vertel wie dat waren, dan slaan we die in elkaar’, zeiden sommigen zelfs. Geweld is natuurlijk nooit de oplossing, maar ik hoop dat ik hen tenminste heb kunnen weerhouden van dit zelf ooit te doen. Of als ze zelf slachtoffer worden, dat ze beseffen dat ze zich niet moeten schamen, want ze zijn niet alleen.”

“Een jaar later ben ik ook naar een psycholoog beginnen gaan, want ik deed een voorbereidend jaar musical en botste daar op heel wat grenzen. Ik kwam tot het inzicht dat die voor een groot deel ook voortkwamen uit de pesterijen.”

“Durf erover praten”
“Ik wil hiermee wel duidelijk maken dat het niet iets is waar ik me achter zal gaan verschuilen en ik wil zeker ook geen medelijden opwekken. Het enige dat ik wil is dat mensen beseffen dat ze zich nooit moeten schamen dat ze gepest worden en dat pesters beseffen wat voor een impact ze kunnen hebben op iemands leven. Bij mij is het nu al een proces van twaalf jaar. Hoewel ik het altijd wel een beetje zal meedragen heb ik het er -denk ik- best wel goed vanaf gebracht. Maar pijnlijk genoeg zijn er ook té veel verhalen die eindigen in mineur.”

“Ik zou hier nog boeken over kunnen volschrijven omdat dit onderwerp mij zo hard raakt. Dat zal ik jullie besparen, maar één ding wil ik nog meegeven: als je zelf ooit zoiets meemaakt(e), durf erover te praten! Jij moet je voor niets schamen. De enigen die zich moeten schamen zijn zij, want niemand heeft het recht op zo’n manier jouw leven te beïnvloeden.”

Wie meer over haar te weten wil komen, kan terecht op deze blog.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/antwerpse-studente-vanbinnen-werd-ik-beetje-bij-beetje-meer-vermorzeld-gepest-worden-heeft-me-klein-gekregen~aaf7566ec#comments

Hartverscheurend als men zoiets leest en moet meemaken. Dat ze op een moment erover kan praten en schrijven daar heb ik respect voor. Want pesten is niet zomaar iets. Ga zeker haar blog ook eens bezoeken.
Laat ons er echt aandacht aan besteden zodat wel samen proberen om pesten te voorkomen. Alhoewel pesten altijd zal bestaan en niet gerelateerd is aan leeftijd.

Afbeeldingsresultaat voor pesten

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

1 op de 7 werknemers wordt wekelijks gepest

We hopen allemaal één ding: dat we erbij horen. In de sportclub, bij de schoonfamilie, bij de vrienden maar ook op het werk. En toch is dat niet iedereen gegund. Maar liefst één op de zeven werknemers wordt wekelijks gepest op het werk.

gepest op het werk

Al van jongs af aan hopen we dat we bij de groep horen en niet het doelwit worden van pesterijen. We kopen kleren die hip zijn, kiezen hobby’s die anderen ook doen en kijken naar programma’s waar iedereen over praat. Gewoon om erbij te horen.

Ook op het werk probeer je natuurlijk de toffe collega te zijn. Maar toch wordt 1 op de 7 werknemers gepest door collega’s. Dat blijkt uit een onderzoek van IDEWE, de grootste externe dienst voor preventie en bescherming op het werk. Roddelen, uitsluiten, beledigen, informatie achterhouden, ze ondergaan het allemaal. En dat heeft zonder twijfel een invloed op de werkprestaties.

Negatieve spiraal

Uit een grootschalig onderzoek blijkt dat gepeste werknemers meer mentale gezondheidsproblemen ervaren dan hun collega’s. Dat kan zich bijvoorbeeld uiten in posttraumatische stress, depressie of angstgevoelens.

En dat beïnvloedt zowel de productiviteit als de betrokkenheid van de slachtoffers. Daardoor blijven de mensen die gepest worden vaker thuis van het werk. Met als excuus: ziekte. Het ziekteverzuim zorgt op zijn beurt weer voor heel wat kosten voor de ziekteverzekering.

Overheid en industrie

Vooral in de industriële sector en bij de overheid krijgen werknemers te maken met pestgedrag. Maar liefst 1 op 5 werknemers in de industrie geeft toe wekelijks gepest te worden. Ook bij de overheid klaagt bijna 20% van de werknemers minstens één keer per week over pesterijen.

In de zorgsector en het onderwijs daarentegen is het aantal slachtoffers relatief klein. Ongeveer 1 op de 10 werknemers geeft aan wekelijks gepest te worden. Al is natuurlijk elk slachtoffer, één te veel.

Taboe doorbreken

Het is ontzettend belangrijk om slachtoffers zo goed mogelijk op te vangen. Daarom kun je als bedrijf het pesten bespreekbaar maken op het werk en een beleid opstellen voor zowel de melding van problemen als de aanpak.

Een vertrouwenspersoon of preventieadviseur speelt hierbij een belangrijke rol. Hij of zij helpt slachtoffers weerbaarder te maken en grenzen af te bakenen. Het belangrijkste is om het probleem voor te durven leggen aan de leidinggevende, want pesten op het werk komt vaak door een onderliggend probleem in de organisatie, zoals een rolconflict, een hoge werkdruk of jobonzekerheid.

BRON: https://www.jobat.be/nl/artikels/1-op-de-7-werknemers-wordt-wekelijks-gepest/?branding=gva&utm_medium=content&utm_source=gva&utm_campaign=home-blok1

Dat zijn toch harde cijfers. En soms kan dit heel ver gaan voor het slachtoffer van pesterijen op het werkt tot zelfmoord. Hier zou zo en zo meer aandacht aangeven moeten worden. Maar ook aangepakt worden. Als men als collega zoiets opmerkt kan je ook hier via instanties anoniem over praten. Want vaak zal het slachtoffer het niet durven of heeft het gevoel dat dit komt door de persoon zelfs. Natuurlijk langs de andere kant moet ook gekeken worden wat valt onder pesten. Sommigen vinden heel kleine dingen al pesten en dat zeker niet de bedoeling is anders zien het groter in.
Pesten op het werk heeft niets te maken met geslacht want het kan bij iedereen voorkomen.

Afbeeldingsresultaat voor pesten op het werk

Afbeeldingsresultaat voor pesten op het werk

Gerelateerde afbeelding

Gerelateerde afbeelding

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Zwaar gepeste jongen (11) krijgt grommend hart onder de riem van 50 motards op gevreesde eerste schooldag

De motards aan de Dekalb Middle School, de school van Phil. © Brent Warfield Facebook.

De eerste schooldag is altijd spannend, maar de 11-jarige Phil Mick had écht geen zin om aan het nieuwe schooljaar te beginnen. Hij werd vorig jaar zo gepest door zijn klasgenoten dat de moed hem nu in de schoenen zonk. Maar dat was buiten 50 motards gerekend, die besloten om Phil op indrukwekkende wijze af te zetten aan zijn school.

Phil zat achter op de motor bij Brent en voelde zich duidelijk ineens heel ontspannen. “Hij ziet eruit alsof hij de hele wereld aankan”, reageert iemand op Facebook. © Brent Warfield Facebook.
© Brent Warfield Facebook.

In Auburn, Indiana is de vakantie alweer voorbij en niemand die dat erger vindt dan Phil, die op school zwaar gepest wordt. “Eerst verstopte hij het”, vertelt mama Tammy Mick aan ABC News. “Hij kwam thuis met builen en blauwe plekken.” De jongen werd depressiever en depressiever.

Familievriend en motorverkoper Brent Warfield besloot voor de eerste schooldag van Phil iets speciaals te doen, zodat de jongen met opgeheven hoofd zou kunnen starten. “Als je hoort dat een 11-jarige geschopt en gepest wordt, gewoon omdat zijn gezin niet even veel geld heeft of mooie kledij draagt, en omdat hij niet even slank is… Ik heb zelf een 11-jarige zoon. Dan raakt dat je echt diep”, aldus Brent. En dus schoot hij in actie.

Zelfvertrouwen

© Brent Warfield Facebook.

Brent plaatste een oproep op Facebook waarin hij motorrijders vroeg om Phil op 1 augustus mee te escorteren naar school. Hij wist niet wat het zou geven. De volgende ochtend stonden er plots 50 motards voor het huis van Phil. En ze hadden nog geschenken bij ook: nieuwe kleren en schoolspullen.

“Het was prachtig om te zien hoeveel zelfvertrouwen het hem gaf”, vertelt de familievriend. “Hij gaat nu naar de ‘middle school’ en het is echt een nieuwe, verse start gebleken. Ik sprak hem zopas. Hij zegt dat hij nu elke dag gelukkig naar school gaat en gelukkig weer thuiskomt.”

De mama van Phil was erg aangedaan door de brullende escorte. “Hij praat nog elke dag over die rit naar school. Hij vond het geweldig. Bedankt aan alle motorrijders. Ze hebben mijn zoon echt heel gelukkig gemaakt.”

© Brent Warfield Facebook.
© Brent Warfield Facebook.
© Brent Warfield Facebook.
© Brent Warfield Facebook.
Stoere binken hebben ook gevoel en een hart. Dat lees je hier maar weer eens. Zeker als het gaat om jongeren en pesterijen. Wie kan dat verdragen niemand en dan wil je al snel een helpende hand zijn. Zodat de gepeste ook eens rust mag kennen en geen angst hoeft te hebben om naar school te gaan.
Afbeeldingsresultaat voor harley davidson clubs

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

‘Cyberpesten komt minder vaak voor dan traditioneel pesten’

Ondanks de toenemende populariteit van sociale media komt cyberpesten onder tieners veel minder vaak voor dan “traditioneel pesten”, zoals schelden of iemand buitensluiten.

Dat concluderen wetenschappers van Oxford University in The Lancet Child and Adolescent Health na onderzoek onder meer dan 110.000 Engelse 15-jarige kinderen. In het onderzoek werd gekeken naar jongeren die regelmatig (minimaal een of twee keer in de voorbije twee maanden) werden gepest.

Minder dan 1 procent van de ondervraagden zei regelmatig last te hebben van cyberpesten, terwijl 27 procent stelde regelmatig face-to-face te worden gepest.

De auteurs van de studie schrijven dat de resultaten van hun onderzoek “in schril contrast staan met berichten uit de media en de moderne opvatting dat jonge mensen waarschijnlijk eerder te maken krijgen met cyberpesten dan traditioneel pesten”.

Volgens hoofdonderzoeker Andrew Przybylski wordt cyberpesten gebruikt “als een nieuwe methode om jongeren te treiteren die toch al gepest worden op de traditionele manier”.

Zeldzaam

“Ondanks algemene opvattingen en de groei van de online wereld voor tieners, blijkt uit onze studie dat cyberpesten op zichzelf relatief zeldzaam is”, zegt Przybylski tegen de Oxford Times.

“Pesten is een groot probleem voor de volksgezondheid”, vultt mede-auteur Lucy Bowes aan. “Onze bevindingen ondersteunen de dringende behoefte aan interventies die zich richten op beide vormen van pesten.”

“Het is belangrijk om initiatieven te hebben die ervoor zorgen dat tieners weerbaarder worden, online en in het dagelijks leven. Zo kunnen we hen helpen omgaan met de negatieve gevolgen van pesten.”

BRON: http://www.nu.nl/gezondheid/4838419/cyberpesten-komt-minder-vaak-dan-traditioneel-pesten.html

Met deze conclusie ben ik niet helemaal eens. En denk dan ook dat het landelijk gebonden is. In Belgie en Nederland gaat het van face to face pesten verder op cyberpesten. Als men hier aan de jongeren het zou vragen zou men de % hoger in getal zien.
Spijtig genoeg durven vaak jongeren dit ook niet vertellen dat ze via deze weg gepest worden. En gaan hun eigen leventje leiden. Durven het vaak ook niet te zeggen tegen de ouders. Het eerste dat ze dan vaak te horen krijgen zet al die rommel uit. Maar daar is het niet mee gedaan. Vaak hebben jongeren nu de pc ook nodig om huiswerk en dergelijke op te maken. Of moeten via de schoolsite het nodige invullen.

Afbeeldingsresultaat voor cyberpesten

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Bijna gewurgd en dan in kanaal gegooid: jongeren filmen eigen pestgedrag

© screenshot.

Een 12-jarige jongen uit Lier die eerst gewurgd wordt tot hij bewusteloos raakt en daarna in het kanaal wordt geduwd: het zijn harde beelden die momenteel online circuleren. Het zware pestgedrag vond vorige week plaats in Ranst. Twee jongeren zijn intussen opgepakt door de politie van Lier, waar de jongen klacht indiende.

Vorige week woensdag werd de 12-jarige jongen belaagd in Emblem, een deelgemeente van Ranst, door drie jongeren. Op beelden is te zien hoe hij in het nauw wordt gedreven tegen een boom, waarna twee gasten de bloedtoevoer naar zijn hersenen afsnijden door zijn halsslagaders dicht te drukken. De jongeman valt flauw. “Die laten we liggen en we zijn weg”, zegt een van de daders.

Opgepakt
De jongen komt uiteindelijk weer bij en is duidelijk de kluts kwijt. Nog voor hij helemaal bij zijn positieven is, krijgt hij opnieuw een klap op het hoofd. Hij barst daarna in tranen uit. Het beeld springt vervolgens naar een andere scène aan het Netekanaal, waar de jongen in het water wordt gegooid. De twee pesters die in beeld komen lijken het allemaal heel grappig te vinden en lachen het slachtoffer uit terwijl hij naar de kant zwemt.

Het filmpje dat de pesters maakten, stuurden ze daarna trots rond op sociale media. De beelden deden al snel de ronde in Lier en Mechelen, waar de daders van afkomstig zijn. Gisteren doken ze ook al op op Nederlandse websites. Het duurde dan ook niet lang voor de politie hen kon identificeren en twee van hen oppakten. Het gaat om een meerderjarige en een minderjarige. Er liep al een onderzoek tegen hen nadat het slachtoffer en zijn ouders klacht indienden.

Pesters zwaar onder vuur genomen
De pesters worden intussen ook zwaar onder vuur genomen. Op Facebook verschijnen talloze haatboodschappen, en de moeder van een van hen heeft het over een ‘heksenjacht’. “We hebben zelf contact opgenomen met de politie. Meer wil ik er niet over kwijt. Ik hoop eigenlijk dat dit zo weinig mogelijk aandacht krijgt”, klinkt het in Het Nieuwsblad.

De moeder van één van de daders laat weten dat de video niet is wat het blijkt te zijn. “Bij het in het water smijten, dat was op voorhand afgesproken met de jongen zelf. Mijn zoon is van zijn 6 jaar al in behandeling, hij heeft de zwaarste vorm van ADHD. Hij heeft niets anders gekend dan in instellingen wonen en kent geen gezin of warme thuis.”

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/957/Binnenland/article/detail/3187215/2017/06/20/Bijna-gewurgd-en-dan-in-kanaal-gegooid-jongeren-filmen-eigen-pestgedrag.dhtml

Hoe ver gaan jongeren toch die met hun frustratie naar anderen toe tot het uiterste gaan. Pesten maar dan dit al gaat toch weer heel ver. Het is om te huilen als men zoiets leest en ook voor de ouders die vaak machteloos staan in zo een situatie.

Afbeeldingsresultaat voor pesten

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Mama kom snel, alsjeblieft”: moeder hoort live aan telefoon hoe gepeste dochter in elkaar wordt geslagen

 
Koen Van De Sype
25/04/17 – 16u23  Bron: Facebook, Linda
© Facebook.

“En dan wordt je grootste angst waarheid. Je dochter belt je in paniek op dat ze wéér achter haar aanzitten. Bleef het maanden bij schelden, cyberpesten, bedreigingen en haar bespuiten met deo, dan was ik er nu live getuige van dat ze van haar fiets werd getrokken en in elkaar werd geslagen.”

De Nederlandse Janet Hageman Onetjuh (43) uit Leek bij Groningen heeft vrijdag een hartverscheurend bericht gepost op Facebook, waarin ze beschrijft hoe ze er live aan de telefoon getuige van was hoe haar dochter Zoë door een groep pesters werd aangepakt. “Je weet niet wat je overkomt als je kind je in blinde paniek belt en roept dat je snel moet komen”, getuigt ze. “Ik hoorde haar schreeuwen van doodsangst en pijn. Ik kon alleen maar roepen: ‘Mama komt eraan! Mama komt eraan!'”

De vrouw was thuis op het moment van de feiten en rende met haar zoontje van negen – dat ze net had klaargemaakt voor bed – in paniek naar buiten om haar dochter te hulp te snellen. Maar daarbij vergat ze haar autosleutels en sloot ze zichzelf buiten. Terwijl ze hoorde hoe haar dochter de ene klap na de andere incasseerde, stormde ze de straat over naar de buren, waar ze op het raam bonsde en smeekte om een lift. “Rij me alsjeblieft naar de Lindensteinlaan”, gilde ze. “Mijn telefoon stond op luidspreker en daardoor hoorde de buurvrouw dat het menens was. Ze startten meteen de wagen.”

Eeuwigheid
Het ritje van enkele minuten leek wel een eeuwigheid te duren voor de vrouw. “Mijn meisje was de hele tijd in doodsangst te horen op de achtergrond, schreeuwend en huilend”, vertelt ze. “‘Blijf van me af, ga weg, mama, mama, kom snel alsjeblieft’, klonk het de hele tijd.”

© thinkstock.
Toen ze uiteindelijk aankwamen bij haar dochter, bleek een groepje van 15 tot 20 jongeren haar aan het terroriseren te zijn. “Ze waren met hun telefoons filmpjes aan het maken. Je ziet ze af en toe wel eens op het internet opduiken, maar deze keer zaten we er zelf in”, klinkt het ontdaan. “Zoë vluchtte meteen in de wagen. Toen ik vroeg wie mijn dochter had aangeraakt, begonnen er enkelen te lachen. En werd ik zelf aangevallen. ‘Je mag niets terugdoen, want ik ben een kind’, klonk het nog.”

Hulp
Het was niet de eerste keer dat het meisje werd aangepakt. “Ja, mijn dochter heeft ADD en een disharmonisch profiel, waardoor ze niet zo goed voor zichzelf kan opkomen. Maar dat wil niet zeggen dat we geen hulp verdienen om dit probleem op te lossen. We gingen zelfs al bij de politie, maar die kon ons niet helpen. Er zijn in onze kennissenkring al twee minderjarigen met eenzelfde soort aandoening die zelfmoord gepleegd hebben nadat ze zwaar werden gepest. Moet het met Zoë ook zo ver komen?”

Aangifte
De vrouw deed inmiddels aangifte bij de politie. Ze kreeg na haar emotionele noodkreet ook honderden steunbetuigingen. “Wat verschrikkelijk. Ik word er misselijk van”, klonk het onder meer. En: “Wat heftig om dit te lezen en te moeten aanhoren hoe dit je kind wordt aangedaan. Veel sterkte.”

Dit is het ergste wat je als ouder kan meemaken. Je kind dat je opbelt om het te komen helpen omdat het gepest wordt. En je hoort het dan nog eens allemaal ook. Kan er gewoon niet bij dat kinderen zo gruwelijk naar elkaar toe kunnen zijn.
Ik hoop dat het kind en de ouders de kracht vinden om toch een gelukkig leven te mogen hebben.
Afbeeldingsresultaat voor pesten
AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

HÏVAN

de Hindoestaanse Vrouw Anno Nu

Het zwarte monster

Een gevecht tegen alles wat ik heb

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

volwassen worden met adhd

schrijfsels hyperkinetisch en emotioneel tot menselijkheid gebracht

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Tinkerbell's House of Magic

Spiritueel , reiki , orakel kaarten en edelstenen

Wu Cares!

nobody cares

Morgana Brighid

Spiritualiteit en hekserij

Debbythechocoholic

FOOD⎢YOGA⎢ LIFE

YogaDagboek

Yoga • Voeding • Lifestyle

HARME BLOGT

marginale blogs van een 70 jarige

Phuro! Be inspired!

Van inspiratie tot transformatie

Dirk Pieters

schrijver, boeddhist, yogi / writer, buddhist, yogi

Healthy & Travel T(r)ips

Blog van een Gezondheids - & Reisfreak

WishMeAvril

Gezond en Gelukkig

struikuiltje

Persoonlijk blog

Beejoie

Bits & ends

LiefsCarolien.nl

Inner beauty, Food, Lifestyle and with a sparkle of personal

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

NARCISME : HOE GA JE ER MEE OM ?

Omgaan met een narcist(e) en zelfliefde ontwikkelen. 0032-49452-4817

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Onderweg na kanker

over omgaan met kanker en hoe het in al die grote kleine dingen sporen vraagt

Personal Plus Training

Personal training op locatie

The Desires of Living

De verlangens in je leven

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Femke's dagboek

Een kijk op dagelijkse beslommeringen

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

Kanker en dan .....

Het leven gaat verder

MichielZiet.com

Dagelijkse dingen die soms meer bijzonder zijn dan je denkt

%d bloggers liken dit: