Tag Archive: pandemie


Nu alles gaat versoepelen.

GIPHY

Het oude leven komt stilletjes opgang. Voor sommigen een bevrijding voor anderen blijft er een angst hangen.
Sommigen zullen dan ook het rustig aan doen en hun gezond verstand gebruiken. Anderen gaan gewoon feesten en al de nodige tijd inhalen. Toch kan dit voor problemen zorgen. Want dan hebben ze niets geleerd van heel de pandemie en waar we nog niet vanaf zijn. Het is dan ook normaal dat bepaalde mensen angst hebben. Sommigen hebben vrienden of dierbare verloren of goed ziek gezien. En nu krijg je de versoepeling. Velen hebben in wijze van geïsoleerd geleefd en nu moeten ze dit loslaten. Terug die handen schudden die knuffel die zoen geven. Met in hun gedachten ze zijn toch niet ziek. Men moet nu de maatschappij terug instappen en het zou moeten lopen als voordien. Maar kan ik dat wel opbrengen is de vraag. Kan ik terug pendelen naar het werk, kan ik weer iets gaan drinken met de collega’s. (On)bewust is men daar toch voor zichzelf mee bezig. Sommigen staan dan ook bewuster in het leven en dat maakt voor hen een mooi vooruitzicht. Iedereen heeft te maken gehad met een bepaalde strijd te voeren. Thuiswerk, thuisonderwijs, moeder schooljuf speelmaatje spelen, eenzaamheid, werkverliezen of bepaalde hebben moeten afrekenen met faillissement. Heel wat mensen hebben er iets uit geleerd. Dat het leven van de ene op de andere dag hard kan veranderen en dat men dan moet zien te overleven. Nu is het van belang om de goede gewoontes terug op te pikken maar op een goede verstandhouding. Zodat terug kan genieten van het leven. De wereld blijft er nog altijd hetzelfde uitzien. Juist hebben we op een moment onze vrijheid een beetje moeten bij schroeven dat nu veranderen kan. We zullen misschien alles met gezond verstand moeten doen. Want dat zou men geleerd moeten hebben. Net als de vraag stellen wat heb je echt nodig? Je hebt misschien in de pandemie nutteloze uitgave gedaan. Nu zou je kunnen stellen van hoe ga ik nu het nuttige consumeren. Hoe ga ik om met het geld dat ik verdien.
Spiritueel is dit een mooie les. Alhoewel ik nu wel tegenstrijdigheden zal krijgen. Want het heeft ons iets bijgebracht. Dat reizen niet echt noodzakelijk is, dat sociaal contact ook op een andere manier kan. Dat men op zichzelf aangewezen was.
Als men dat heeft kunnen leren dan zal men merken dat je al snel op een andere manier met het nieuwe leven vertrouwd kan geraken.
Het leven is al te natuur onvoorspelbaar.

Natuur, Wateren, Meer, Eiland, Landschap, Onweer, Boom

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Wanneer de hitte naar je hoofd stijgt: “De invloed van de hittegolf op ons mentale welzijn valt niet te onderschatten”

Koel, Hitte, Verkoeling, Douche, Warmte, Zomer, Baden

Some like it hot, zong Marilyn Monroe ooit. Maar van deze aanhoudende hitte houdt vrijwel niemand. Als we het hebben over de gevolgen van de hittegolf, beperken we ons meestal tot de fysieke gevolgen: hallo okselvijvers, verminderde eetlust en knalrode huid. Maar die bloedhete temperaturen hebben ook een invloed op onze mentale gezondheid. “Mensen worden agressiever en ook mentale problemen komen veel vaker voor.”
Een heethoofd, je bloed dat kookt, een verhit debat,… Als we de spreekwoorden mogen geloven heeft de hitte ook gevolgen op ons mentale welzijn. Een negatief effect, welteverstaan. “Dat klopt inderdaad”, vertelt Leslie Hodge, klinisch psychologe en oprichtster van de groepspraktijk Strong Mind. “Uit onderzoek blijkt dat extreme hitte ons meer geïrriteerd en agressiever maakt. Zo hebben wetenschappers ontdekt dat wanneer de temperatuur significant stijgt, er 4 procent meer interpersoonlijk geweld voorkomt en tot 14 procent meer groepsgeweld.”

Dat is volgens de psychologe ook een van de factoren die meespeelde tijdens de rellen in Blankenberge. “Mensen zijn bij zo’n extreme hitte humeuriger en vliegen sneller uit. Gooi daarbij het groepseffect – je durft veel meer dingen in groep dan alleen -, dat ze onder invloed waren en dat het jongeren waren die zich wilden profileren, dan heb je het perfecte recept voor een situatie die helemaal uit de hand kan lopen. Al is dat uiteraard geen excuus voor geweld. Het is niet omdat er een duidelijke link is tussen extreme temperaturen en agressie, dat je de boel kort en klein mag slaan. Je hebt nog altijd controle over jezelf om zo’n gedrag niet te stellen.”

Zelfmoordcijfers liggen hoger tijdens een hittegolf

Leslie Hodge

De hitte maakt ons niet alleen agressiever, ook mentaal kunnen we ons slechter voelen. Hodge: “Er bestaat een sterk vermoeden dat serotonine, het gelukshormoon, beïnvloed wordt door extreme hitte. Helaas op een negatieve manier. Zo wijzen onderzoeken uit dat hete temperaturen een ongunstig effect hebben op het gemoed, waardoor meer mensen kampen met depressieve gevoelens en zelfmoordgedachten.” Een van de grootste studies die daarnaar gedaan is, komt uit de Verenigde Staten en Mexico. “Zij zijn naar 600 miljoen interacties van mensen op sociale media gaan kijken in periodes van extreme hitte. Daaruit kwam naar voren dat er veel meer depressief taalgebruik voorkwam en mensen beduidend meer over zelfmoordgedachten praatten. Uit het onderzoek bleek ook dat de zelfmoordcijfers hoger lagen tijdens een hittegolf.”

De hitte heeft ook een effect op ons cognitief functioneren

Leslie Hodge

Zelf zal je ook al wel gemerkt hebben dat het telewerken met 35 graden Celsius niet zo vlot verloopt als bij een aangename 20 graden. “De hitte heeft ook een effect op ons cognitief functioneren”, vertelt Hodge daarover. “Voor een studie aan de Harvard-universiteit werden gezonde studenten onderzocht tijdens een 12 dagen durende hittegolf. De ene groep studeerde in een kamer met airco, de andere moest het zonder doen. Wat bleek? De studenten die in de verhitte ruimtes moesten functioneren, konden zich minder goed focussen en hadden een tragere reactiesnelheid.”

Slaaptekort

Met het verkeerde been uit bed stappen, het gebeurt wel vaker als je niet kan slapen door de warmte. En dat werkt natuurlijk ook niet bevorderlijk voor je humeur. “Zodra het erg warm weer is en het ’s nachts amper afkoelt, slapen de meeste mensen een pak minder goed”, aldus de psychologe. “Slaap heeft een herstellend effect, waardoor ook je gemoed een boost krijgt. Is je nachtrust slecht, dan is de kans groot dat je je ook mentaal slechter gaat voelen en dat depressieve gevoelens uitvergroot worden.”

Wat kan je doen?

Hodge: “Probeer je hoofd letterlijk en figuurlijk zo veel mogelijk koel te houden. Daarbij is het belangrijk om je niet te lang bloot te stellen aan extreme hitte, niet alleen voor je fysieke gezondheid maar ook voor je psychische welzijn. Vermijd ook stresserende situaties. Op het strand van Blankenberge was er veel te veel volk op een te kleine plek, waardoor er een stresstoestand ontstond en de gemoederen nog sneller verhit raakten. Probeer zulke momenten uit de weg te gaan en je kalmte te bewaren.”

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de site www.zelfmoord1813.be.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/wanneer-de-hitte-naar-je-hoofd-stijgt-de-invloed-van-de-hittegolf-op-ons-mentale-welzijn-valt-niet-te-onderschatten~aabd4822/

De hitte de problematiek waar we in leven doet er niet goed aan bij de meeste mensen. Ze zien geen vooruitgang of willen die niet zien. Zodat ze in een donker gat komen te zitten en daar vaak nog dieper in zakken. Zodat ze overgaan tot de gekste dingen. Ik schrijf het zo maar even. De hitte laat het niet toe om een goede nachtrust te hebben, daar komt nog eens bij. Dat men geconfronteerd wordt met de nodige negatieve cijfers en het sociaal leven dat er toch anders uitziet. Bepaalde kunnen dat niet meer plaatsen praten er niet even en gaan zichzelf psychisch pijn doen.
Spijtig genoeg moeten we er leren mee omgaan. Het zal nog niet snel overgaat en het weer dat ook veranderd daar zullen we ook moeten mee leren leven.
Heel dit probleem en het thuis werk. Samen 24/7 thuis zijn en dan nog eens op de kinderen passen kan tot zware gevolgen leiden. Zeker als je geen momenten voor jezelf neemt. Zodat je even uit je gevangenis kan komen. Wat voor bepaalde is dat het gevoel wel.

Mensen men lost niets op met pijn en schade aan andere toe te dienen nog aan jezelf. Men kan altijd hulp inschakelen om er over te praten.

Puppy, De Hitte, Zomer, Pauze, Vrije Tijd, Buiten
Fax, Blanke Man, 3D Model, Geïsoleerd, 3D, Model

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

DE GROOTSTE PANDEMIE OOIT

De pest, de grootste pandemie ooit, kostte het leven van 1 op de 3 Vlamingen in amper 3 maanden tijd

Bestand:Runderpest in Nederland 18e eeuw.jpg - Wikipedia

De Zwarte Dood bracht het slechtste in de mens naar boven, maar toonde ook zijn ongelofelijke veerkracht.

Niks is zinlozer dan het meten van pijn, angst en verdriet. Covid-19 slaat diepe wonden, punt andere lijn. Maar in omvang, en ook in gruwel, was de grootste pandemie uit de geschiedenis toch van een andere orde. De pest die tussen 1347 en 1351 door Europa trok, kostte het leven aan 100 miljoen mensen. Ook in Vlaanderen liet een derde van de bevolking het leven, op een maand of drie tijd. Het was een horrorfilm waarin de overlevers als zombies ronddwaalden en soms zelf aan het moorden sloegen. De Zwarte Dood bracht het slechtste in de mens naar boven, maar toonde ook zijn ongelofelijke veerkracht.

Toscane, 1348. In het prachtige Firenze hangt een vrouw door het raam van een duur patriciërshuis. Ze schreeuwt om hulp naar al wie op straat voorbij wandelt en er is niemand die haar niet hoort, maar ook niemand die reageert. De passanten kennen haar verhaal, het is het verhaal van zoveel anderen die haar de voorbije weken zijn voorgegaan, en allemaal weten ze dat helpen zelfmoord is. De vrouw is door haar man en kinderen verlaten omdat ze de pest heeft en ook dokters, ziekenzorgers en priesters willen niet meer langskomen. Ze spuugt bloed en stinkt als een riool, het teken dat de dood op de drempel staat. Straks zal ze in ondraaglijke pijn en eenzaamheid sterven en zal de geur van haar ontbindend lichaam zich in de straten van Firenze vermengen met die van tientallen andere lijken op verlaten sterfbedden in de stad. Haar enige troost is dat het niet lang meer zal duren, hooguit twee dagen, en dat ze misschien niet weet dat ze dan in een geïmproviseerd massagraf aan de rand van de stad zal belanden, waar de lijken als lagen van een lasagne gestapeld liggen en waar honden en varkens zich ’s nachts te goed komen doen aan het zieke vlees en één van die beesten haar misschien een arm zal uitrukken die ’s anderendaags teruggevonden wordt in de stinkende straten van het prachtige Firenze.

Beesten in Azië

De beschrijvingen van dit weerzinwekkende tafereel, de vergelijking met de lasagne incluis, zijn geplukt uit ooggetuigenverslagen van die tijd. Soortgelijke gruwelscènes zag je tussen 1347 en 1351 niet alleen in Firenze of Siena, maar in heel Europa. De dood wandelde overal door de straten. Je kon hem zien, horen en ruiken. De chaos was totaal en het verdriet en de angst zo bruut dat mensen na een paar weken compleet murw geslagen waren. “Niemand kon nog huilen om zijn doden”, schreef een Italiaanse overlever, en die vaststelling duikt in bijna alle kronieken van die tijd op. Een generatie Europeanen die de jaren voordien al honderdduizenden mensen had begraven na oorlogen en hongersnood, was gekraakt.

De impact was zo hevig dat hij zelfs nu nog zichtbaar is in onze taal. Ook vandaag stinken dingen nog altijd als de pest, hebben we ergens de pest aan, pesten we anderen, verpesten we het.

De epidemie begon bij beesten in Azië, waarop ze naar Italië trok en zich verspreidde over het hele Westen. Het traject van de pest leek griezelig veel op dat van Covid-19. Maar daar houdt de vergelijking op. De pest was geen virus, maar een bacterie. Ratten en marmotten konden het krijgen, maar ook hun vlooien. Eens zo’n vlo besmet raakte, blokkeerde hun maag en gingen ze wanhopig op zoek naar eten, ook bij de mens, een soort die ze meestal schuwden. De vlooien bleven bijten en drinken om hun hongergevoel te stillen en bij elke beet spuwden ze bloed van een vorig slachtoffer in de wonde van het nieuwe slachtoffer. Was dat een mens, dan kon die medemensen besmetten, en dat gebeurde net zoals bij Covid-19 door het verspreiden van speekseldruppeltjes.

Sommigen kregen builenpest. Een pijnlijke knobbel in de liesstreek, de oksel of de hals die ging zwellen, etteren en uiteindelijk het hele lichaam verteerde. Anderen kregen longpest. Ze gingen bloed ophoesten en stierven binnen de 48 uur. Bijna overal waar de pest toesloeg, zouden beide vormen van de ziekte opduiken.

De eerste doden vielen in het grote Mongoolse rijk van de Khans, vandaag is dat grosso modo China en Rusland. De helft van de Chinezen heeft het toen niet overleefd. Maar ook met ziekte in de rangen, bleven de Mongolen vechten en veroveren. Toen ze in de Krim een oud-Grieks havenstadje belegerden dat gerund werd door handelaars uit Genua, hebben ze die Italianen besmet. Bewust. Het was biologische oorlogsvoering avant la lettre. Met katapulten schoten de Mongolen hun eigen pestdoden over de stadsmuren van Kaffa. De lijken spatten met honderden op de daken uiteen, werd er jaren nadien geschreven. Het is een verhaal dat sommige historici betwisten. Ze zien er een excuus in dat moet verklaren hoe de christelijke Italianen toch getroffen konden worden door een ziekte die God voor de goddelozen had gereserveerd.

Straf van God

Hoe dan ook, de pest ging mee aan boord met de vluchtende handelaars uit Genua en kwam in november 1347 na een lange tocht aan in de Siciliaanse havenstad Messina. Wat zich daar vervolgens afspeelde, zou zich herhalen over heel Europa. Een paar dagen na de aankomst van het schip begon het overlijden aan de lopende band. Niet te stoppen, tot na een maand of drie het bevolkingsregister was gehalveerd en het vuur vanzelf doofde. En zo ging het overal, van Zuid-Spanje tot Scandinavië en alles wat daartussen lag, een rooftocht van ruim drie jaar.

Dat was lang, maar de pest rukte traag op. In een tijd waarin niks sneller ging dan een paard en de meeste mensen nooit of zelden hun eigen dorp of stad verlieten, had ook een ziekte tijd nodig om zich te verplaatsen. Die tijd betekende geen winst. Van voorbereiden op wat er aankwam, was geen sprake. De medische wetenschap stond in de middeleeuwen zo goed als nergens en niemand had er ook maar het minste benul van waar de ziekte vandaan kwam of hoe je die kon bestrijden. De grootste wetenschappers uit die tijd raakten niet verder dan “slechte dampen”, “een straf van God”, “bloed aflaten” en “kruiden verbranden”. Dat het een straf van God was, wat de overgrote meerderheid toen geloofde, zorgde ook voor gelatenheid. Tegen de almachtige mocht niemand zich verzetten, je moest zijn woede in nederigheid ondergaan.

Ook van zichzelf waren de middeleeuwers slecht gewapend tegen de pestbacterie. Hun immuunsysteem was de jaren voordien zwaar op de proef gesteld door ondervoeding. In 1316 stierven honderdduizenden van de hongersnood, Ieper verloor bijvoorbeeld tien procent van zijn bevolking, en de kinderen van toen zouden altijd zwakker blijven. Ook de bloederige oorlogen die overal in het continent tot aan de komst van de pest volop aan het woeden waren, hadden de immuniteit van de mensen aangevreten, vermoeden wetenschappers vandaag, want dat doet stress met een mens. En dan was er nog eens overbevolking. De economie kon niet volgen met de productie, er was schaarste en geen van de steden was voorzien op de hoeveelheid volk die er woonde.

Bovendien was hygiëne zo goed als onbestaand. Nog voor de komst van de pest stonk het in Firenze, Parijs en Gent al naar dood en riool. Rijk en arm waste zich maximum een keer of drie per jaar, de meeste mensen verversten zelden of nooit hun kleren en haast iedereen kieperde toiletpotten op straat. In sommige steden was je verplicht eerst een verwittiging te roepen voor je dat deed, maar lang niet overal. Op warme dagen rook het in de steden ook naar bloed en slachtafval dat de beenhouwers voor hun deur lieten liggen tot de honden of de regen ermee aan de haal gingen.

Chantage

Ook de communicatie verliep in die tijd traag. Het nieuws ging amper sneller dan de pest, maar zelfs wie op tijd was verwittigd, deed weinig anders dan bang afwachten. Ook hier in Vlaanderen waren we gealarmeerd, zeker in Brugge. De kanunniken van de Sint-Donaaskerk kregen in de zomer van 1348 een brief van hun goede kennis Lodewijk Heyligen. Die was weken eerder verstuurd in Avignon, de stad waar de paus verbleef en waar Heyligen als secretaris werkte in wat we nu het Vaticaan zouden noemen. In de brief meldde Heyligen zijn Brugse vrienden dat een vreselijke ziekte in Avignon 62.000 mensen had gedood, hij beschreef hoe lijken als wrakhout in de Rhône dobberden en verwittigde dat die pest nu al een heel eind op weg was naar Vlaanderen. Er is geen ontkomen aan en er is ook geen kruid tegen gewassen, schreef hij.

De kanunniken hadden al van de pest gehoord. Ze wisten dat hij in Italië voor een genocide had gezorgd, maar daarover maakten ze zich toen niet echt zorgen: de Alpen zouden die ziekte wel tegenhouden, dachten ze. Nu maakten ze zich wel zorgen. Zou het worden zoals dertig jaar eerder, toen de grote hongersnood van 1316 de mensen voor dood had achtergelaten in de straten en velden? De kanunniken die de pest zouden overleven, wisten het antwoord op die vraag al een half jaar later. Heyligen had in zijn brief niet overdreven. Van de 35.000 inwoners van hun stad bleven er maar een goeie 20.000 meer over. In de straten hadden lijken gelegen. Net buiten de stad was een massagraf aangelegd, zes voetbalvelden groot. Zo goed als alle ziekenverzorgers en dokters in de stad waren overleden.

In Brugge, en ook in Parijs, zetten die bewust hun leven op het spel, maar in vele andere delen van Europa gebeurde dat niet of amper. Zieken werden gemeden, als de pest zouden we vandaag zeggen, vaak ook door eigen familie. De ziekte wakkerde de meest primaire instincten aan, ook die van de jungle. In Firenze doken grafdelvers op van buiten de stad die de gevaarlijke klus voor veel geld wilden klaren. Iedereen had schrik van ze, dus gingen ze ook stelen en verkrachten en chanteren. Wie niet betaalde, vermoordden ze.

Prostitutie bloeit

In steden waar de pest intrek had genomen, dook een deel van de bevolking in drank en seks. Als God ze dan toch kapot zou maken, dan gingen ze liever verdoofd. Prostitutie bloeide, want de armoede duwde veel vrouwen de straat op. Na de doortocht van de pest nam Gent, toen de grootste stad van Vlaanderen, een reeks maatregelen die het cafébezoek en de straatprostitutie aan banden moesten leggen. Het was blijkbaar nodig.

De angst leverde ook een zondebok op. Joden vond je in Europa overal. Ze waren vaak rijk omdat zij – in tegenstelling tot de christenen van die tijd – bankier mochten zijn. Bovendien waren ze ook beter opgeleid dan de massa die uit analfabeten bestond. En ze hadden natuurlijk de dood van Jezus op hun geweten, leerde elke katholiek. Antisemitisme bestond met andere woorden al lang voor de komst van de pest. Geregeld werden joodse wijken aangevallen, geregeld vielen er slachtoffers. Maar toen de Zwarte Dood Frankrijk had bereikt, stak er een nooit geziene storm van jodenhaat op, die zich net als de ziekte gaandeweg verspreidde over het continent. Nadat er in de Provence al duizenden volgelingen van de Thora zonder aanwijsbare reden waren geslacht, kwam er plots groot nieuws uit de Zwitserse stad Chillon. De autoriteiten daar hadden een jood gearresteerd en die had – na foltering – toegegeven dat hij lid was van een soort terroristenbeweging. Onder leiding van ene rabbi Jacob waren groupuscules Joden in heel Europa bezig het drinkwater te vergiftigen, met als enige doel de teloorgang van het christendom. Dit zorgvuldig geconstrueerde fake news – het verslag stond bol van de details – trok als een vuur naar Duitsland, waar de ene grote stad na de andere Joden uitroeide op een bijna even grote schaal als de nazi’s zouden doen. Ook in ons land gebeurde het. In Brussel werden honderden Joden op een inderhaast gebouwde brandstapel gebonden. Hun doodskreten mengden zich met het gejuich van de grote menigte die toekeek.

Religieuze fanatici

Het antisemitisme werd in die tijd nog extra aangewakkerd door de zogeheten flagellanten, religieuze fanatici die vanaf het einde van 1348 in groepen van vijftig tot honderd al zingend van stad naar stad trokken, vaak gehuld in de witte kappen die de Ku Klux Klan later zou dragen. Ze hielden een kruistocht tegen de pest. In de stad aangekomen, ontblootten ze op een plein het bovenlijf en begonnen ze zichzelf tot bloedens toe te geselen met kettingen waaraan weerhaken zaten. Het was een reinigings- en boeteritueel dat de genade van God moest afdwingen. Op sommigen werkte dat macabere spektakel even aanstekelijk als de pest. Steeds meer jonge mannen sloten zich aan, en ook toen kwamen de jeugdige extremisten vaak uit de armoede of de criminaliteit. In Vlaanderen zijn er zeker vijfduizend gepasseerd, we weten zeker dat ze in Doornik, Gent en Brugge zijn geweest. Soms begonnen ook de toeschouwers zichzelf te pijnigen, soms doopten ze hun zakdoeken in het bloed van de geselbroeders om er hun wangen mee te besmeren, in de hoop dat het als medicijn zou werken. Ook die “cruusbroeders”, zoals ze bij ons werden genoemd, keerden zich tegen de Joden en veroorzaakten nieuw haatgeweld. Uiteindelijk zou paus Clement VI zowel de jodenvervolging als de flagellanten verbieden en beide uitwassen verdwenen bijna onmiddellijk als sneeuw voor de zon.

Dat deed ook uiteindelijk de pest. Het normale leven hervatte zich met een gemak dat aan het onwaarschijnlijke grenst. Er was een inflatie van wel honderd procent, en dus veel armoede, er waren tekorten, er waren sociale spanningen, maar het maatschappelijk weefsel ging niet kapot. De mens deed voort en dat deed hij ook tien jaar later, toen de pest in 1361 opnieuw de kop opstak. Nog drie eeuwen lang zou de ziekte met intervallen terugkeren en miljoenen mensenlevens eisen, maar nooit zou hij nog zo hard toeslaan als toen.

“Wie zulke horror niet heeft gezien, mag zich gezegend noemen”, schreef Agnolo Di Tura jaren na de doortocht van de pest in zijn Siena. De Dikke, zoals hij werd genoemd, had 80.000 stadsgenoten zien verdwijnen in een handomdraai. Hij had zijn vrouw en vijf kinderen met eigen handen begraven. Toen hij zijn verhaal opschreef, was hij hertrouwd, getekend en gelukkig.

De belangrijkste bronnen voor dit artikel waren de boeken ‘Hoe de Zwarte Dood Vlaanderen en Europa veranderde’ van Joren Vermeersch (2019) en ‘The Great Mortality’ van John Kelly (2005).

BRON: https://www.hln.be/de-krant/de-pest-de-grootste-pandemie-ooit-kostte-het-leven-van-1-op-de-3-vlamingen-in-amper-3-maanden-tijd~a8a90c73/

We vergeten snel heel veel. Maar pandemie is al vaker voorgekomen met spijtig genoeg heel wat doden en mensen die toch lichamelijke problemen erop na hebben gehouden. De pest of zwarte dood, sars, griep, corona. Alles komt in het leven terug op een moment dat het nodig is. En waar geleerde niet echt antwoorden op hebben. Het duurt lang voor ze een medicatie vinden. Juist omdat al deze ziektes niet bestaan uit een virus. Dat het vaak moeilijk maakt om er iets tegen te vinden. Denk maar aan een griepspuit die ook niet bij iedereen helpt. En vaak die zijn ingeënt soms zieker zijn dan deze die het niet gehad hebben. 
Nu met het covid-19 zullen we nog lang mee moeten leven. En hopen dat er iets tegen gevonden mag worden. Maar zoals bij iedere pandemie zullen er spijtig genoeg slachtoffers vallen. 
Spiritueel gezien is het zuiver de aarde die zich verzet. En mensen denken vaak alles te weten en die laten ook steken vallen zodat iets de bovenhand neemt en levens kost. 

Covid-19 Pandemie Coronavirus - Gratis afbeelding op Pixabay

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Corona als wake-up call. Is dit wat we nodig hebben?

Als we ziek worden is het belangrijk om te onderzoeken wat deze ziekte ons te zeggen heeft (zie ook dit artikel). Op dezelfde manier daagt corona ons uit om op zoek te gaan naar de dieperliggende boodschap die deze alles ontwrichtende pandemie heeft, zowel voor ons persoonlijk als voor de maatschappij als geheel.

De positieve effecten

In de reguliere media wordt hier en daar geschreven over de positieve effecten die deze crisis zou kunnen hebben, maar vooral vanuit de spirituele hoek zag ik allerlei blogs en vlogs en grappige filmpjes voorbijkomen met de boodschap: dit is een kans, laat maar komen dit virus, het zal ons de ogen openen en ervoor zorgen dat we eindelijk de mondiale problemen kunnen gaan oplossen. Mensen gaan inzien dat ze afhankelijk zijn van elkaar, dat we allemaal verbonden zijn, dat we moeten stoppen met de manier waarop we met de aarde en de dieren omgaan, en nog veel meer. Dit is waar we op gewacht hebben. Het zal moeilijk worden, maar het komt goed.
We zijn niet alleen zelf burn-out geraakt door onze krankzinnige manier van leven, ook de maatschappij als geheel kun je beschouwen als zwaar overspannen. We hebben rust en bezinning nodig en dit virus geeft ons die gelegenheid: afgedwongen rust, ook als je zelf niet ziek bent; een pas op de plaats. Tijdelijk niet shoppen, uitgaan en reizen en alle andere leuke dingen die we als welvarende maatschappij beschouwen als vanzelfsprekend en als iets waar we recht op hebben. Er is geen afleiding meer, we worden op onszelf teruggeworpen en herontdekken menselijke waarden als contact met naasten, zorg voor elkaar, gemeenschapszin en eenvoudige genoegens zoals wandelen in de natuur.

Fundamentele veranderingen kosten tijd

Maar zouden we echt in korte tijd zo diepgaand kunnen veranderen? Of zullen we al snel terugvallen in onze oude patronen wanneer alles weer normaal is? Fundamentele veranderingen kosten veel tijd. Dat geldt voor ieder van ons, maar nog meer voor de maatschappij als geheel. Dit virus biedt ons wel een kans, vooral omdat het een zeer effectieve manier is van de natuur om ons te wijzen op wat er mis is. De klimaatverandering en milieuproblematiek doen dat ook, maar die lijken abstracter voor ons te zijn. Dít raakt mensen direct in hun meest kwetsbare aspect: hun eigen gezondheid en die van hun naasten. Daar doen we alles voor, de gezondheid van de natuur vinden we veel minder belangrijk.

De bijwerkingen van de remedie

Naast de voordelen die deze crisis biedt, zijn er voor veel mensen zeer serieuze nadelen. Als de maatregelen die nu genomen zijn lang duren, zullen met name mensen die toch al een zwakke financiële positie hebben snel in de problemen komen als ze geen vaste baan hebben; huiselijk geweld neemt toe, ouderen vereenzamen, mensen die geen corona hebben maar wel hulp nodig hebben omdat ze andere serieuze gezondheidsproblemen hebben, kunnen nauwelijks nog ergens terecht. De psychische gezondheid van veel mensen die al niet sterk in hun schoenen staan, verslechtert snel. Kortom, het ‘medicijn’ dat gekozen is om corona de baas te worden, heeft nogal wat bijwerkingen en hoe langer deze situatie duurt, hoe ernstiger de problemen voor velen zullen worden. Een flinke recessie is in ieder geval onvermijdelijk.

Alle risico’s uitbannen?

Is het wel mogelijk om ons te behoeden voor dit soort virusuitbraken? Wat gebeurt er als het virus terugkomt, nadat we het met veel moeite en kosten eronder hebben gekregen? Wat doen we bij een nieuw zeer besmettelijk virus dat vroeg of laat ongetwijfeld weer de kop op zal steken? Kunnen we wel alle risico’s uitbannen in ons leven? Is onze angst voor de dood zo groot dat we alles opofferen om die zo lang mogelijk buiten de deur te houden?
Als je persoonlijk geconfronteerd wordt met deze ziekte, op wat voor manier dan ook, is dat natuurlijk heel heftig. Het is een naar virus en er worden ook jongere mensen ziek en soms sterven zelfs mensen die vitaal en gezond zijn, maar het allergrootste deel van de mensen die ernstig ziek worden en overlijden, is in de laatste levensfase en heeft al meerdere gezondheidsproblemen. In jaren dat de ‘gewone’ griep huishoudt, zijn de sterftecijfers soms vele malen hoger dan nu. Grote aantallen mensen besmetten elkaar en worden ziek tijdens zo’n griepgolf, maar omdat we er vertrouwd mee zijn en er vaccins bestaan, accepteren we dat gewoon. Ik denk dat we ook met dit nieuwe virus moeten leren leven en onze angst voor de dood onder ogen moeten zien. Die angst is besmettelijk en dat is begrijpelijk. Zeker nu deze gepaard gaat met de reële angst van velen om alle bestaanszekerheden te verliezen.

Leven in harmonie met de natuur

Net als bij elke ziekte kun je de symptomen bestrijden of kijken naar de oorzaak van de ziekte (mijn boek ‘Van ziek zijn word je beter’ gaat over dit onderwerp). Het is goed dat er voor de korte termijn maatregelen genomen zijn om het virus in te dammen, maar ik denk dat er uiteindelijk maar één werkelijke oplossing op de lange termijn is voor onze omgang met boosaardige virussen en andere ziekten: zo gezond mogelijk leven, in harmonie met de natuur, waardoor we ons immuunsysteem robuuster maken en ook onze psychische gezondheid bevorderen.

We zullen moeten accepteren dat werkelijke controle over ons leven een illusie is, dat we hoe dan ook ziek kunnen worden en dat de dood iets is waar we niet zo vreselijk bang voor hoeven zijn, omdat er zonder dood geen leven mogelijk is. Daarvoor hoef je nog niet eens in reïncarnatie te geloven maar als je dat wel doet, zoals gelukkig steeds meer mensen, zal dat je angst voor de dood ook kleiner maken. We hebben een ingebouwd overlevingsinstinct dat noodzakelijk is voor het voortbestaan van ons lichaam en ons ervoor behoedt om bij de minste tegenslag het bijltje erbij neer te gooien, maar ons vermogen om bewust te zijn van een groter perspectief kan helpen om die angst te weerstaan.

Innerlijke wijsheid

De realiteit is dat we leven in een maatschappij die kiest voor een totaal andere benadering. Het zal nog wel even duren voor we in harmonie met de natuur gaan leven en daar zullen ongetwijfeld nog vele crises voor nodig zijn. Wel kunnen we helpen dit proces te versnellen door zelf andere keuzes te maken en ons te laten leiden door onze innerlijke wijsheid.

Het is op dit moment belangrijk compassie met onszelf en anderen te hebben en alle emoties toe te laten. Maar laten we vooral ook genieten van de mooie dingen die er nog wél zijn. Laten we elkaar aansteken met het virus van levensvreugde in plaats van met het virus van angst.

Hoe kijk jij naar deze crisis en wat betekent hij voor jou persoonlijk?

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/corona-als-wake-up-call-is-dit-wat-we-nodig-hebben/

Dit kon ik echt niet laten om te delen. Het leven zal een andere wending krijgen en wie dit niet aankan zal problemen krijgen. Voornamelijk deze die met euro’s in hun ogen kijken zullen het zwaar krijgen. De mens moet nu gaan leren het is er niet te laat voor. Leren ze het niet zullen er zeker nog crisissen ontstaan en telkens hardere dan we gekend hebben. Moeder aarde is krachtiger dan we denken. En geef je er niet aan toe zal ze zich verzetten. Op gelijk welk gebied. Harmonie is het woord. En leren om geen stress te ervaren te voelen. Stress dat nu voorkomt door angst. Omdat mensen niet weten hoe ze ermee om moeten gaan. Ook dat is hun leerproces. Dat is het leren en nog het moeilijkste om met jezelf bezig te zijn en tijd aan jezelf te besteden. Kan je op een moment daarvan genieten, dan pas kan je dit delen met anderen.

Toch wel eens een belangrijke om de vraag voor jezelf te beantwoorden, en hoe je het zelf in de toekomst ziet.

Zo blijf je positief PM Netwerk- | MedischOndernemen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

deniseblogt

Blogs over van alles en nog wat

Leven met Endo

Laten we samen endometriose overwinnen

Pensieri Parole e Poesie

Sono una donna libera. Nel mio blog farete un viaggio lungo e profondo nei pensieri della mente del cuore e dell anima.

zinderen

op weg naar authentiek leven

Nadia wandelt

Wandelblog

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Art, health, civilizations, photography, nature, books, recipes, etc.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen in een klein dorpje

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Inhale Peace; Exhale Love. Joy will Follow! - RUELHA

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

YOUNGREBEL

Blog about life, positivity, selfcare, food and beauty.

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

Ka Sry mala & INZICHT makerij

Inzicht in je eigen licht.

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

%d bloggers liken dit: