Tag Archive: ouders en kinderen


Wat gebeurt er met kinderen wanneer onze aandacht uitgaat naar onze mobieltjes?

Ben jij er voor je kinderen?

Smartphone, Telefoon, Technologie, Gsm, Mobiel, Apple

Recent onderzoek van gezinnen in fast food restaurants toont aan dat 70 procent van de ouders tijdens de maaltijd afgeleid zijn door hun mobieltjes. Ondertussen klaagden en misdroegen de kinderen zich, ze waren in een vervelende bui en gooiden zelfs met eten naar hun ouders. Het gebruik van smartphones is zo erg toegenomen, mensen zijn nauwelijks nog in staat om hun maaltijd te nuttigen zonder te sms’en, twitteren of te internetten. Inloggen op Facebook betekent vaak uitloggen van welke interactie dan ook met degene met wie je aan tafel zit. We moeten ons echt gaan afvragen wat zo’n enorme afleiding voor gevolgen heeft voor de volgende generatie.
Van begin af aan hebben baby’s de aandacht van de ouders nodig, niet alleen om te overleven, maar ook om goed te gedijen. Opvoeden betekent niet enkel voorzien in de behoeften van het kind door het eten en kleren te geven en luiers te verschonen. De uitkomsten van experimenten in de jaren zeventig – geleid door beroemde onderzoekers naar ontwikkelingen van kinderen – laten duidelijk zien wat de schadelijke effecten zijn op emotioneel en sociaal vlak en welke impact het heeft op de verdere ontwikkeling van het kind als de moeder niet langer meer om het kind geeft. Andere studies hebben aangetoond dat afspiegeling van genegenheid, waarbij de moeder met haar kind communiceert met een hoge mate van aandacht, gevoeligheid en respons resulteert in baby’s die hoog scoren op prosociaal gedrag en sociale verwachtingen, terwijl kinderen wier moeders communiceren met een lage mate van aandacht, gevoeligheid en respons ook lager scoren op prosociaal gedrag en sociale verwachtingen. Denk eens aan de lege blik die je op je mobiel werpt. Hoe vaak kijkt je kind niet naar je in afwachting van response, als je eigen gezicht uitdrukkingsloos is of wanneer je duidelijk naar iemand anders reageert?
Kinderen zoeken mogelijke respons. Vanaf de geboorte spiegelen zij zich gelijk al aan de expressies van hun ouders. Ze kijken in je ogen, wachtende op een reactie Deze respons zorgt voor verbindingen tussen de hersencellen en neuronen.  De verbindingen resulteren in expressies bij het kind, de expressies vanuit zijn belevingswereld. Een goed afgestemde reactie van de ouder of de verzorger stelt het kind in staat om zich gezien en veilig te voelen, en het kan zijn eigen sociale vaardigheden ontwikkelen. Een gebrek aan respons (bijvoorbeeld door ouders die aanhoudend met hun mobieltjes bezig zijn) leidt tot breuken in hun hechtingspatronen. Hechtingspatronen zijn ingebouwd in het kind en dienen later als model in volwassen relaties. De mate van gehechtheid bepaalt hoe het kind omgaat met zijn sociale behoeften. Kinderen die genegeerd worden (zoals in de bovengenoemde experimenten) of van wie de ouders niet op de juiste manier communiceren kunnen ongewenste patronen ontwikkelen die hen in hun verdere leven parten gaan spelen.
Ouders die zijn afgeleid door hun mobieltjes zijn nauwelijks afgestemd op hun kinderen. Hiermee gaan ze voorbij aan het kwetsend effect van het negeren van de emoties van het kind. Ook het gevoel van eigenwaarde van het kind wordt hiermee aangetast. Tijdens gesprekken gaven kinderen blijk van verveling, omdat zij niet in staat waren op te boxen tegen de aandacht die de ouders hadden voor hun mobieltjes in plaats van voor hun kinderen. Hun gevoelens t.a.v. de telefoons wisselen tussen vijandigheid (noemen het “domme telefoons”, en verlangen (concurreren met de ouders en de telefoon zelf). De kinderen van het fast-food restaurant werden flink onrustig, steeds rumoeriger en misdroegen zich om de aandacht van de ouders te krijgen. En wat doen ouders vaak als reactie op de frustratie van hun kind? Helaas overhandigen zij het kind hun mobieltje en zo leert het op zijn beurt de sfeer te bederven en zich af te sluiten, net zoals de ouders het deden.
Volgens de American Academy of Pediatrics “brengen kinderen van vandaag gemiddeld zeven uur per dag door met entertainment media, waaronder tv’s, computers, telefoons en andere elektronische apparaten… Studies hebben aangetoond dat overmatig mediagebruik kan leiden tot aandachtsproblemen, school problemen, slaapstoornissen en eetstoornissen en obesitas.” Terwijl sommige technologieën kunnen helpen met leerproblemen, zijn andere technologieën een bedreiging voor de vaardigheden van onze kinderen. Televisie bijvoorbeeld wordt gelinkt aan aandachtsproblemen bij kinderen. Studies hebben aangetoond dat 1- tot 3-jarigen die blootgesteld zijn aan de tv meer kans op ADHD hebben dan 7-jarigen.
Los van de risico’s op de ontwikkeling zijn er sociale en psychologische gevolgen om bij stil te staan. Het “inpluggen” van een kind in de technologie kan het kind doen leren dat het niet eens een paar minuten kan verdragen zonder entertainment. Het kan een afhankelijkheid creëren die hem verder verschuift van vertrouwen op face-to-face menselijke interactie en zelfs van zijn eigen verbeelding. Bovendien kan dit het kind wegvoeren van vaardigheden voor een innerlijk bewustzijn (mindfulness) die zouden moeten leiden naar een gelukkiger en gezonder leven.
Mindfulness beschrijft de mentale toestand van het bewustzijn – afstemming of de gevoeligheid van de ene persoon op de geest van een ander persoon. Mindfulness helpt mensen om meer te leven in het moment in een langzamer tempo, met minder stress en een betere algemene gezondheid. Als de technologie ons van de verbinding wegneemt, dan creëren we daarmee een generatie die veel minder bewust is, egocentrischer, narcistischer, snel verveeld.
Van sociale intelligentievaardigheden wordt verder vermeld dat zij een betere graadmeter zijn voor succes in het leven, zelfs beter dan IQ. Deze vaardigheden zijn onder andere het kennen van de emoties (zelfbewustzijn), omgaan met emoties, het motiveren van jezelf, het herkennen van emoties bij anderen en omgaan met relaties. Zou het kunnen zijn dat als kinderen teveel naar de schermen kijken zij daarmee beroofd worden van de interactie die nodig is om hun sociale intelligentie op te bouwen?
Als ouders moeten we ons deze vragen stellen, in het digitale tijdperk zijn deze vragen van groot belang ten aanzien van het opvoeden van onze kinderen. Echter, door de antwoorden hierop hoeven we niet meteen in paniek te raken en er van uitgaan dat er niets aan te doen is. Wat we kunnen en moeten doen is om meer van onszelf bewust te worden, om zo een betere aansluiting met onze kinderen te scheppen. Dit betekent niet dat we moeten overdrijven in ons ouderschap, aangezien onze samenleving die neiging heeft. Wat telt is de tijd die we met onze kinderen doorbrengen, onze telefoons wegleggen en echt naar onze kinderen kijken, luisteren naar wat zij te zeggen hebben en hen laten weten dat zij gehoord en gezien worden. En als het gaat om technologie, moeten we het goede voorbeeld geven door ze te laten zien in plaats van ze te vertellen hoe we op gezondere manieren deze “onvermijdelijke” apparaten in ons leven kunnen integreren.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/ben-er-voor-kind-ouders-mobieltje/

Soms denk ik bij me zelf wordt er nog wel met elkaar gewoon gepraat. Zelfs aan tafel hebben de meeste mensen hun gsm in hun handen. Of ligt hij naast hun. Niet alleen jongeren maar ook ouderen. En als men dan kinderen heeft. Die dit doen. Dan is het moeilijk om het te verbieden als je het zelf doet. Kinderen kunnen op zo een moment om aandacht vragen. En vaak op een verkeerde manier. Maar het is zeker geen verkeerde manier. Omdat een kind zich wilt laten zien op zo een moment. Dan komt vaak boosheid bij de ouders naar boven. Maar eigenlijk zouden ze even naar zichzelf moeten kijken. En vanuit zichzelf moeten weten dat ze verkeerd bezig zijn. En kind vraagt aandacht op momenten en dan moet men als ouder de laptop of gsm weg kunnen leggen.
Sommigen hebben nog veel lezen te leren als het aankomt op kind ouder.

Silhouetten, Vader En Zoon, Zonsondergang, Familie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM      

Meisjes van 10 gebruiken op sociale media al filters om hun gezicht te bewerken. Pedagoog: “Geef niet meteen kritiek”

Kind, Meisje, Confetti, Verjaardag, Viering, Gelukkig

Het leven speelt zich voor een groot deel online af, zelfs bij kinderen: apps als TikTok of Instagram zijn niet meer weg te denken. En dat is niet altijd een goede zaak. Volgens een nieuw onderzoek gebruiken meisjes vanaf hun tiende al filters op sociale media, en daar is hun zelfbeeld vaak de pineut van. Wat kan je doen als ouder? Pedagoog en gedragstherapeut Marijke Bisschop geeft tips. 

Kleine kinderen die rondlopen met een smartphone of tablet: tegenwoordig is het geen gek zicht meer. Het is dus niet verrassend dat ze ook op jonge leeftijd al beginnen te experimenteren met sociale media. En het gebruik van filters hoort daarbij. Gemiddeld zijn jongeren 10,4 jaar oud wanneer ze voor het eerst een filter gebruiken om hun uiterlijk te veranderen. Dat blijkt uit een enquête van beautymerk Dove in het kader van hun ‘Self-Esteem Project’.

Zelfbeeld

Nog uit de studie blijkt dat meisjes zichzelf niet altijd graag zien online. Gemiddeld maken ze 8,5 selfies, voor ze er eentje goed genoeg vinden om te delen. Vanaf het middelbaar durft amper de helft een onbewerkte foto van zichzelf op sociale media te delen. En hun zelfbeeld? Dat zakt naarmate ze ouder worden. Drie op de vier meisjes van 10 jaar houden van hun spiegelbeeld. Drie jaar later zijn het er nog maar één op de drie. 
Toch moeten we ons niet meteen zorgen maken, nuanceert pedagoge Marijke Bisschop. “Het is normaal dat jongeren aan zichzelf twijfelen als ze opgroeien. In de lagere school hebben ze weinig zorgen. Maar vanaf de puberteit gaan ze op zoek naar hun eigen identiteit: wie wil ik worden? Hoe wil ik eruit zien? Hun hersenen schieten in gang. Plus, ze zijn kritischer voor zichzelf, want tieners krijgen puistjes, vetter haar, rondingen, … Ze beginnen zichzelf te vergelijken met anderen en voelen zich vaak onzeker.”

Tips voor ouders

Sociale media hebben ongetwijfeld een impact. Jongeren vergelijken zich immers niet alleen met leeftijdsgenoten, maar ook met knappe influencers op Instagram of TikTok. Filters worden bij de vleet gebruikt – hallo volle lippen, vaarwel flaporen en wipneusjes – en dat schept onbereikbare schoonheidsidealen. 

Begin niet meteen kritiek te uiten, maar probeer een open gesprek te hebben, met een nieuwsgie­ri­ge blik.Pedagoge en gedragstherapeute Marijke Bisschop

Het is belangrijk dat ouders niet in paniek schieten, stelt Bisschop. Als je bang wordt en het gebruik van filters verbiedt, krijg je het tegenovergestelde resultaat: kinderen doen het juist meer én misschien zelfs stiekem achter je rug. “Sociale media spelen een grote rol in het leven van jongeren. Begin dus niet kritiek te uiten, maar probeer een open gesprek te hebben, met een nieuwsgierige blik. Waar kijken ze naar? Welke profielen volgen ze? Wat vinden ze van die influencers?”
“Maak duidelijk dat je wilt begrijpen hoe apps en filters werken, en vraag eventueel om uitleg. ‘Hoe werkt dat juist?’ Dan kan je terloops vragen of ze er gevaren in zien”, vervolgt de pedagoge. “Heb je toch het gevoel dat je kind zich verliest in de virtuele wereld? En te veel piekert over z’n uiterlijk? Dan mag je die twijfels uiten, opnieuw zonder kritiek. Probeer er vrijdagavond aan tafel over te praten en te achterhalen naar wie ze opkijken. ‘Ik vind jou veel leuker en echter dan die influencer’, kan je dan bijvoorbeeld zeggen. Of: ‘Ik merk dat je je minder goed in je vel voelt. Heeft dat volgens jou te maken met sociale media?’”

Kijk naar Tatyana Beloy en Lizzo

Beautymerk Dove geeft samen met de enquête nog een duidelijke boodschap mee: “Veel meisjes zouden graag trotser zijn op zichzelf, op hun lichaam en hoe ze eruitzien, en daar kunnen ze onze hulp bij gebruiken.” Ouders kunnen inderdaad het goede voorbeeld geven door (af en toe) filters te laten vallen en foto’s zonder retouches online te zetten. 
Ook bekende sterren doen daaraan mee. Vlaamse actrice Tatyana Beloy roept op Instagram op om échte foto’s te posten, net als de Amerikaanse zangeres Lizzo. Zij plaatste zowaar een naaktfoto online. “Normaal gezien zou ik deze foto bewerken”, bekent Lizzo, “door mijn buik en mijn huid glad te strijken. Maar nu wou ik het au naturel doen.” De zangeres gaat ook samenwerken met Dove om negatieve effecten van sociale media in te perken en de gangbare schoonheidsnormen te veranderen. “Let’s get real y’all”, klinkt het enthousiast.

BRON: https://www.hln.be/dossier-nina/meisjes-van-10-gebruiken-op-sociale-media-al-filters-om-hun-gezicht-te-bewerken-pedagoog-geef-niet-meteen-kritiek~a4ffc5a6/

Niet alleen in deze groep jongeren komt het voor. Dat ze alles doen om hun gezicht te bewerken. Heel wat mensen duren niet echt laten zien wie ze zijn. Gaan dan alles uit de kast halen om een foto te bewerken.
Maar vraag maar eens aan een aantal mensen of ze zichzelf graag zien op foto. Het antwoord is maar al te vaak nee. En bij jongeren is dat ook zo.
Velen kampen met een negatief zelfbeeld. Dat maakt dat ze ook op sociale media zich anders voordoel. Niet alleen met hun uiterlijk ook met leeftijd.
Ook wordt er vaak naar anderen gekeken. Men wilt eruit zien als die of die. Maar niet ieder lichaam is hetzelfde. Als jong iemand is dat soms heel moeilijk te begrijpen. Juist daarom is het goed dat ouders hen daarin kunnen helpen. Als de ouders natuurlijk zelf een goed zelfbeeld van zichzelf hebben.
Sociale media speelt voor velen een grote rol in hun leven. Zeker bij jongeren. Ga dan zeker niet het verbieden om filters te gebruiken. Dan krijg je het tegenovergestelde en gaan ze het toch stiekem doen. Maar probeer als ouder een kijk te krijgen van wat je kind doet en hoe ze het doen.
Je ware ik durven tonen is nog altijd het beste.
Wat niet vergeten mag worden meisjes en vrouwen hebben het hier vaak het meeste probleem mee.

Sociale Media, Moeder, Verlichting, Internet

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

De pedagogische neveneffecten van alle leugentjes die we onze kinderen vertellen. “Liegen is besmettelijk”

Moeder, Zoon, Familie, Baby, Kind, Liefde, Vrouw, Geluk

Sinterklaas die cadeautjes brengt, de Kerstman die kousen vult: de meeste ouders vertellen hun kroost weleens een leugentje. Wetenschappers buigen zich nu over de vraag welk effect liegen in de opvoeding heeft. Maakt het een kind wantrouwiger? Asocialer en agressiever? Of valt het allemaal wel mee? Nooit liegen is niet haalbaar, beseffen ze. Maar: “De ene leugen is problematischer dan de andere.”

Liegen is van alle tijden, maar de omgang met feiten en de waarheid is een vraagstuk dat ouders in toenemende mate bezighoudt. Dat merkt Pedagogisch onderzoeker ­Rianne Kok van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Ze wordt regelmatig om advies gevraagd, vaak rond de illustere datum 5 december. En thema’s als alternatieve feiten en nepnieuws zijn onderwerp van gesprek in politiek, media en maatschappij. “Ouders moeten zich er daarom ook vaker toe verhouden.” Ze ziet op opvoedwebsites als Ouders van Nu dat ouders advies vragen: is het wel verstandig om te liegen?

Twee keer per dag

Volwassenen liegen vaker tegen elkaar dan ze denken, blijkt uit onderzoek. Gemiddeld verdraaien we twee keer per dag de waarheid, concludeerde Koks collega Sophie van der Zee, die in Rotterdam onderzoek doet naar de detectie van leugens bij volwassenen. Maar de intentie waarmee we liegen maakt een belangrijk verschil, weet Kok. Egoïstische leugens vertellen we vanuit eigenbelang, om onszelf beter voor te doen. Maar er zijn ook sociale motieven: liegen om je medemens niet te kwetsen, of om de ander een goed gevoel te geven. Die intenties maken liegen een lastig concept in de opvoeding. Wat te doen met een kind dat een verjaardagscadeautje stom noemt? Kok: “Veel ouders zeggen dat het belangrijk is om eerlijk te zijn. Maar dat gaat niet in alle gevallen op.”
Bovendien: ouders zéggen wel dat ze eerlijkheid belangrijk vinden, maar ze handelen daar niet altijd naar. Die paradox vindt Kok interessant. Ze is benieuwd wat het met een kind doet als het die gemengde signalen krijgt. Dat er leugentjes worden verteld, vindt ze begrijpelijk. “Ik kijk niet moraliserend naar dit onderwerp. Ik kan me best voorstellen dat ouders soms dingen achterhouden of niet de hele waarheid vertellen, als zij het idee hebben dat hun kind daar nog niet aan toe is.”
Ouders liegen om kinderen ergens toe te bewegen, om lastige situaties te vermijden of om een kind een goed gevoel te geven, zegt Kok. “Als je zegt dat het snoep op is, dan hoef je ook niet uit te leggen waarom het kind geen snoepje meer mag. En tegen een kind dat vioolles krijgt, zeg je misschien dat het prachtig klinkt, terwijl het eigenlijk niet om aan te horen is.”
Ook leugens over fantasiefiguren als de tandenfee en Sinterklaas komen veel voor. Maar die leugens zeggen volgens Kok minder over de individuele opvoedkeuzes van ouders. “Als ouder is het nogal lastig om je daaraan te onttrekken, omdat het een collectieve leugen is waaraan zelfs op school wordt meegedaan. Al kun je als ouder altijd nog kiezen hoe uitgebreid je daarin meegaat.” Ze vindt de leugens die ouders zelf verzinnen voor hun kroost interessanter.

Meest voorkomende leugen

‘Parenting by lying’ noemt de Amerikaanse psychologieprofessor Gail Heyman het als ouders liegen als opvoedstrategie gebruiken. Net als Rianne Kok raakte Heyman geïntrigeerd door dit thema. Het viel haar op dat er boeken vol zijn geschreven over kinderen die liegen, maar dat de rol van ouders onbekend is. “Dat is vreemd, want we hebben bewijs dat kinderen leren door te kijken naar wat de mensen om hen heen doen. Dus door tegen kinderen te liegen leren we hen te liegen.” Aan de Universiteit van Californië in San Diego besloot Heyman zo’n tien jaar geleden zich daarin te verdiepen.
Dat de meeste ouders liegen werd haar al snel duidelijk. In de International Journal of Psychology publiceerde Heyman een studie op basis van vragenlijsten ingevuld door zo’n tweehonderd Chinese en Amerikaanse ouders van jonge kinderen; 84 procent van de Amerikaanse ouders en 98 procent van de Chinese ouders bleek weleens een leugentje te vertellen om het gedrag van kinderen te beïnvloeden. Daar zaten ook ouders tussen die het eens waren met de stelling ‘Liegen is altijd verkeerd’. De meest voorkomende leugen in beide culturen: “Als je nu niet meekomt, laat ik je hier achter.”
Dat kinderen de neiging tot liegen overnemen van volwassenen, werd ook in onderzoek aangetoond. Collega’s van Heyman aan de Universiteit van Californië, psychologen Chelsea Hays en Leslie Carver, deden een experiment met 168 kinderen in leeftijdscategorieën 3 tot 7. Ze deelden de kinderen op in twee groepen. De eerste groep betrapte een volwassene op een leugen: die vertelde dat er een grote pot snoep in een kamer stond, maar dat bleek niet zo te zijn. De andere groep werd zonder leugen naar de kamer gelokt. In vervolgopdrachten bleken kinderen die waren voorgelogen over de pot met snoep het meest geneigd tot oneerlijk gedrag.
Liegen is dus ‘besmettelijk’. En als jonge kinderen moeten beslissen wie te vertrouwen, maakt het uit of een volwassene eerder tegen ze heeft gelogen. Als ouders tegen hun kinderen liegen, kan dit dus het vertrouwen van het kind in anderen ondermijnen, denkt ook Heyman. Maar het is nog niet zo gemakkelijk om te onderzoeken wat het voor een kind betekent als er in de opvoeding veel gelogen wordt, zegt zij. In de opvoeding spelen nu eenmaal ook andere factoren een rol.
Toch deed ze een poging om erachter te komen. Heyman vroeg 377 jongvolwassenen uit Singapore hoeveel er in hun jeugd tegen hen was gelogen, en hoe de band met hun ouders nu is. Ondervraagden die het vaakst waren voorgelogen, bleken zelf vaker te liegen tegen hun ouders en anderen. Ook scoorden ze hoger op antisociaal gedrag en hadden ze vaker last van gedragsproblemen zoals agressie. Dat zijn interessante bevindingen. “Maar we kunnen niet zomaar zeggen dat het een tot het ander leidt”, stelt Heyman. “Daarvoor zou meer en ander onderzoek nodig zijn. Ik zou graag de effecten van soorten leugens op de langere termijn bestuderen, maar dat moet ik overlaten aan een nieuwe generatie.”

‘Lieg bewust’

Het onderzoek waar Kok de komende vijf jaar aan werkt, gaat uitwijzen wat het effect van liegen in de opvoeding is. Maar kunnen onderzoekers Heyman en Kok alvast wijze raad geven aan ouders die willen weten of liegen acceptabel is?
Gail Heyman noemt bepaalde leugens problematischer dan andere. “Als je bijvoorbeeld een kind vertelt dat een familielid dat ziek is in goede gezondheid verkeert, zullen kinderen zich op de lange termijn waarschijnlijk meer zorgen maken.” Ze is ook geen fan van leugens die zijn bedoeld om kinderen bang te maken of die kunnen ­leiden tot misvattingen over wetenschappelijk vastgestelde feiten (“Eet je groenten, ­anders krijg je puistjes over je hele gezicht”).
Heyman wil niet betogen dat ouders nooit mogen liegen. “Maar ze moeten wel nadenken over wat ze doen en waarom, in plaats van reflexmatig te liegen om dingen gemakkelijker te maken.” Als kinderen bijvoorbeeld emotioneel niet voorbereid zijn om ergens mee om te gaan, zegt ze, is een goede benadering om hun vragen daarover naar waarheid te beantwoorden, zonder alle details in te vullen. Luister dan goed, zegt ze. “Kinderen zullen met hun vragen laten weten wat ze nog meer willen horen.”
Ook Kok vindt nooit liegen geen haalbaar advies. In plaats daarvan zegt ze: lieg bewust. “Vraag je eens af als opvoeder: wanneer vind ik het wel en niet nodig om te liegen?”

BRON: https://www.hln.be/familie/de-pedagogische-neveneffecten-van-alle-leugentjes-die-we-onze-kinderen-vertellen-liegen-is-besmettelijk~abec2893/

Wij als ouders liegen vaak in deze periode tegen onze kinderen of kleinkinderen. Probeer het maar eens uit te leggen dat de sint niet bestaat op een bepaalde leeftijd. En je kind geeft je als antwoord. Maar je hebt het altijd gezegd. Wat kan een kind dan nog geloven. (on)Bewust liegen we redelijk veel tegen kinderen. Weet je nog tegen meisje, van korstjes krijg je dikke borstjes. En ga zo maar door. Allemaal onschuldig op dat moment. Maar men zadelt het kind wel op met een leugen. Of als ouder wordt je door je kind betrapt in de slaapkamer. En als je kind dan vraagt wat zijn jullie aan het doen en wat waren die geluidjes. En hop weer een leugen die je moet verzinnen. Is het dan wel verstandig om over bepaalde zaken te liegen? Denk dat het verstandiger is om er zelf even goed over na te denken. Wat zou het bij jezelf doen mochten ze zoiets zeggen en ooit moet te weten komen dat het niet waar is. Heel wat hangt af van de leeftijd natuurlijk. Maar als je bepaalde leugens tegen een peuter en kleuter blijft zeggen kan dat ook gevolgen hebben. Denk maar ook eens aan verhaaltjes die je vertelt maar eigenlijk niet bestaan. Dit kan voor een kleuter niet leuk zijn.

Vogel, De Natuur, Vleugel, Hemel, Vlucht, Stork

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

7 dingen die Vlaamse ouders écht niet snappen over jongeren

© thinkstock.

Morgen publiceert Joepie de resultaten van haar grote onderzoek naar misvattingen over jongeren. Bij het analyseren van de resultaten viel meteen op dat de meningen van jong en oud soms mijlenver uit elkaar liggen. Wat snappen Vlaamse ouders duidelijk écht niet over jongeren? We zetten graag 7 grote misvattingen op een rij.

© thinkstock
© thinkstock

Meer dan 1.600 jongeren én ouderen, onder wie BV’s zoals zanger Ian Thomas (17) en zijn moeder, regisseur en ‘Slimste Mens’ Adil El Arbi (26) en zangeres Laura Tesoro (18) namen deel aan het onderzoek van Joepie. Dit zijn de opvallendste misvattingen.

“Jongeren leiden een zorgeloos bestaan.”
Slechts 8% van de jongeren die aan het onderzoek meewerkten heeft naar eigen zeggen ‘weinig zorgen’,  terwijl ouders helemaal anders denken: 37% denkt dat jongeren een zorgeloos bestaan leiden. Jongeren hebben dus ook hun zorgen en alles behalve een onbezorgd leventje.

“Jongeren vinden hun vrienden belangrijker dan hun familie”
Minder dan de helft van de ouderen denkt dat jongeren hun familie belangrijker vinden dan vrienden, terwijl 67% van de jongeren zegt familie belangrijker te vinden.

“Jongeren hechten vooral belang aan hun online vrienden.”
Ouderen denken ook verkeerdelijk dat jongeren asociaal zijn. Een meerderheid (56%) van de ouderen denkt immers dat jongeren vooral belang hechten aan hun ‘online vrienden’, terwijl slechts 14% van de jongeren akkoord gaat met die stelling. Jongeren hebben dus ook een leven naast Facebook en internet.

“Jongeren voelen zich voor weinig verantwoordelijk.”
Meer dan de helft van de ouderen denkt dat jongeren zich voor weinig verantwoordelijk voelen (56%), maar bij de jongeren gaat maar 24% akkoord met deze stelling. Jongeren hebben dus meer verantwoordelijkheidszin dan hun ouders denken.

“Jongeren zijn niet bezig met het uitstippelen van hun toekomst.”
Minder dan de helft van de ouderen denkt dat jongeren nu al bezig zijn met hun toekomst (42%), maar ook dat blijkt niet waar. 78% van de jongeren zegt wel degelijk bezig te zijn met het uitstippelen van hun toekomst.

“Jongeren willen zich niet inzetten voor zij die het moeilijk hebben.”
Jongeren hebben verder duidelijk ook meer sociaal en maatschappelijk engagement dan ouderen denken. 76% van de jongeren zegt zich te willen inzetten voor mensen die het moeilijk hebben terwijl maar 51% van de ouderen dit denkt.

“Jongeren eten veel fastfood en amper gezonde voeding”
Volgens veel ouderen eten jongeren vandaag vooral ongezond eten zoals fastfood (63%), maar veel minder jongeren gaan hiermee akkoord (39%). Jongeren eten achter de rug van hun ouders dus misschien veel minder ongezond dan mama en papa denken.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/575/Gezin/article/detail/2196738/2015/01/27/7-dingen-die-Vlaamse-ouders-echt-niet-snappen-over-jongeren.dhtml

Jongeren gaan soms anders om met bepaalde dingen, dit met ergernis van de ouders natuurlijk. Maar als men er kan over praten dan kan men er als ouder inzicht in krijgen. Wat is nu leuker voor een jonger iemand familie of vrienden. Ze moeten hun pad nog zoeken en laat ze dat ook zoeken, alleen laat aanvoelen dat je altijd paraat staat om te luisteren naar hen. Zo win je ook hun aandacht als je iets wilt bespreken.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Ouders die in vechtscheiding zitten, moeten psychologische test ondergaan

Jeugdzorg wil ouders in probleemgezinnen verplicht psychologisch kunnen testen.

Zo moet duidelijk worden of kinderen waaover de ruzies en onenigheden worden uitgevochten gevaar lopen.

Dat zegt vicevoorzitter Jan-Dirk Sprokkereef van Jeugdzorg Nederland in het NRC.

Jeugdzorg heeft bij scheidingen een verantwoordelijkheid zodra de veiligheid van de kinderen in het geding is. Maar volgens Sprokkereef heeft zijn bureau niet de goede instrumenten.

“Ik zou willen dat we ouders kunnen verplichten mee te werken. Heel veel ouders willen niet dat er naar hen en hun rol in de situatie wordt gekeken. Het probleem ligt niet bij mij, zeggen ze”, aldus Sprokkereef tegen de krant.

Aanleiding voor het voorstel is de zaak rond Ruben en Julian uit Zeist, die vermoedelijk door hun vader zijn vermoord. Sprokkereef wil niet ingaan op die zaak. “Uit respect voor de familie.”

BRON: http://relatie.blog.nl/scheiden-lijden/2013/05/25/ouders-die-in-vechtscheiding-zitten-moeten-psychologische-test-ondergaan#more-15843

Of men nu met deze test tot een kern kan komen heb ik mijn betwijfel over. Omdat het gezien moet worden niet alleen vanuit de scheiding maar ook voorafgaand. Meestal zijn er al heel wat discussie of problemen in het huwelijk die gewoon mee genomen worden bij de scheiding. Natuurlijk met een vechtscheiding zijn het de kinderen die hier de dub van zijn. Maar dit niet alleen door de vader, ook door de moeder en zelfs door beide. Zodat eigenlijk het kind een speelbal wordt in heel het proces. Beter zou zijn dat er sneller opvolging wordt gegeven en aandacht aan deze mensen. Zodat ze geholpen worden waar nodig, en dat dit soms nog heel lang kan duren nu. Zodat ze de problemen gewoon niet meer kunnen verwerken en zo tot een daad van ergernis overgaan. Het is niet alleen moord maar ook ontvoering. Dat even erg is voor een van beide, en ja ook voor de kinderen zelf. Ze weten nooit wat er gebeurd en meestal in een vechtscheiding gaan ze nog de schuld op zichzelf leggen. Daarom een goede begeleiding en opvolging kan meer resultaat halen dan een test. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Foute opvoeding verhoogt kans dat kind gepest wordt

© Thinkstock.

Kinderen die door hun ouders te veel tegen negatieve ervaringen beschermd worden, hebben 25 procent meer kans om gepest te worden door hun leeftijdsgenoten. Dat heeft een grootschalige Britse studie aangetoond.

Een analyse van 70 eerdere studies waar 200.000 jongeren aan deelnamen, onthulde dat een foute opvoeding invloed heeft op het feit dat kinderen slachtoffer worden van pesterijen. Overbeschermde kinderen lopen tussen de 20 en de 30 procent kans om gepest te worden. Verwaarlozing verhoogt het risico met 40 procent, een strenge opvoeding met 28 procent.

Streng maar rechtvaardig
Een negatieve strenge opvoeding werd in verband gebracht met een licht verhoogde kans dat iemand pest of gepest wordt. Een warme maar strenge opvoeding beperkt net het risico dat leeftijdsgenoten je lastig vallen. Eerder onderzoek toonde aan dat jonge slachtoffers van pesterijen vaker gezondheidsproblemen ontwikkelen, met stress en depressies kampen of zelfmoord plegen.

Ouders naar de les?
De onderzoekers vragen dat anti-pestprogramma’s zich vaker concentreren op een positieve familiale opvoeding. Professor Wolke concludeert: “Opvoedingslessen zouden een goede preventieve maatregel zijn. Hoewel de betrokkenheid, steun en toezicht van ouders maken dat een kind populairder is bij leeftijdsgenoten, verhoogt overmatige bescherming het risico om gepest te worden.

Slecht = goed
“Kinderen hebben steun nodig, maar sommige ouders proberen hen te sparen van alle negatieve ervaringen. Zo voorkomen ze dat kinderen leren om te gaan met pesters en maken ze hen kwetsbaarder. Deze jongeren leren niet kwaliteiten als autonomie en assertiviteit te ontwikkelen. Een kleine dosis van iets slecht kan eigenlijk goed voor je zijn, je kunt het met een vaccin vergelijken. Als je kind een probleem op de speelplaats heeft, dan kan hij dat best zelf oplossen, zo leert  hij of zijn belangrijke lessen over conflicten te trekken.”

BRON: http://www.nina.be/nina/nl/10063/Body-mind/article/detail/1622219/2013/04/26/Foute-opvoeding-verhoogt-kans-dat-kind-gepest-wordt.dhtml

Eerst en vooral zou ik de vraag willen stellen wat is een foute opvoeding. Wat voor de een goed is kan voor de ander minder goed zijn. Het is toch maar zoals men het zelf als ouder wilt bekijken.
Kinderen hebben en gevoel nodig waar ze heen kunnen gaan. En als dat er niet is door omstandigheden dan is het voor het kind ook moeilijk om over een probleem te praten. Of dit nu juist wel of niet het pesten aanwakkert.
Ik lees in het laatste regeltje het kind moet zelf naar oplossingen zoeken en leren met een conflict om te gaan. Klopt maar dan moet het ook een richting krijgen om het te leren. Dat kan niet de schuld van de ouders zijn maar daar moet algemeen aan gewerkt worden. En in eerste instantie is het kind langer op school dan thuis en dan is het zo dat de school er soms ook een les kan naar richten, zodat kinderen leren met een probleem om te gaan of hoe ze het kunnen oplossen.
Wat ik wel belangrijk vind is dat het kind altijd weer dat de ouders naar hen luisteren. En dat gebeurd niet vaak meer.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Ouders zetten gênante foto’s op Facebook om dochter te straffen

De ‘beschamende’ foto van het koppel uit Wisconsin.

De stijgende populariteit van sociale media hebben onze maatschappij aanzienlijk veranderd: dit treft ons werk, vriendschappen en zelfs onze manier van opvoeden. Een Amerikaanse moeder en vader gebruikten Facebook om hun dochter op een creatieve manier aan de virtuele schandpaal te nagelen.

In plaats van hun dochter op een traditionele manier te straffen, gebruikte het koppel uit het Amerikaanse Wisconsin de smartphone van het meisje om grappige foto’s van zichzelf op haar Facebookprofiel te zetten. Haar broer laadde de foto’s, op eentje trekken ze bijvoorbeeld gekke gezichten, ook op met het onderschrift: “Mijn ouders namen de gsm van mijn zus in beslag en postten 10 van deze foto’s Facebook.”

De reacties op de straf van de ouders zijn gemengd. Sommigen vinden het geniaal, anderen uitten hun sympathie. Rohinton leeft bijvoorbeeld mee met het tienermeisje: “Ik herinner me hoe het was om tiener te zijn. Moest ik dit hebben meegemaakt, dan zou dit de verschrikkelijste ervaring van mijn leven zijn.”

Voorgangers
De moeder en de vader zijn niet de eersten om hun kind op deze manier te straffen. Tommy Jones, bijvoorbeeld, ontdekte dat zijn dochter grof sprak over hem op Facebook en vernietigde haar laptop. Het filmpje van deze actie ging viraal, maar hij kreeg ook heel wat slechte reacties op het internet. Blogster Kirby zegt dat Facebook een plek is waar mensen met elkaar contact kunnen houden: “Het is geen plek waar je je kind kunt vernederen.”

Meer kwaad dan goed
Deze publieke straf haalde heel wat Amerikaanse media, hierdoor discussiëren experts of virtuele straffen aanvaardbaar, efficiënt zijn of dat het meer kwaad dan goed doen. Opvoedingsexpert Alfie Kohn zegt dat deze actie contraproductief kan zijn. “Het is beter samen met je kinderen te praten over hun daden. “Als je je kind straft, kun je dit beter op een manier doen die rechtstreeks verband houdt met de reden waarom ze gestraft krijgen. Je kunt nooit het gedrag van je kind veranderen door het tegen te werken, dit kan de relatie tussen dochter en kind voorgoed scheden.”  Velen oordelen echter dat deze foto’s grappig zijn en niet vernietigend werken.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/12/Kinderen/article/detail/1526707/2012/10/31/Ouders-zetten-genante-foto-s-op-Facebook-om-dochter-te-straffen.dhtml

Is dit een straf die je oplegt aan je kinderen of is het meer een vorm als ouder kind van pesten (vernederen). Want door zoiets door heel de wereld te laten gaan straf je het kind niet, maar pest (verneder) je eigenlijk hen. En dat kunnen zware gevolgen hebben. Ook door zo een straf te geven, praat je niet met het kind zodat het eigenlijk niet weet wat deze verkeerd gedaan heeft. Maar ga je gelijk op hun gevoelens spelen, dat meer met zich meebrengt dan alleen dat op het internet gezet is.
Denk twee keer na als ouder om zoiets te doen.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Waar ouders spijt van krijgen: kind gadget geven

Een derde van de ouders krijgt spijt van het feit dat ze hun kinderen een spelconsole, gsm of computer hebben gegeven. Ze vrezen dat deze toestellen hun geduld, creativiteit en sociale vaardigheden schaden.

Meer dan de helft van de kinderen tussen drie en zestien jaar heeft een spelconsole, bij een kwart staat een eigen televisietoestel op zijn slaapkamer. Jongeren zijn gemiddeld drie uur en vijf minuten bezig met moderne gadgets. 67 procent van de 2.000 ondervraagde ouders stoort zich aan de hoeveelheid tijd dat kinderen achter de computer of voor het televisiescherm zitten in plaats van andere activiteiten te doen. Meer dan zeven op de tien moeders en vaders proberen de tijd die jongeren aan hoogtechnologische gadgets spenderen te beperken, maar de helft geeft na een tijdje toch toe.

Ruziën
Twee derde van de ouders geeft deze gadgets de schuld van het feit dat ze minder quality time als gezin doorbrengen. 80 procent wil allesbehalve een gadget als volgend verjaardags- of kerstcadeau geven. De helft van de moeders en vaders maakt regelmatig ruzie met hun kinderen over het gebruik van televisie of gsm, bij een op de vier gebeurt dit dagelijks. Zes op de tien ouders zouden willen dat hun kroost creatiever is, maar 74 procent geeft wel toe dat ze dit niet genoeg aanmoedigen. Minder dan de helft van de ouders zegt dat hun nageslacht weet hoe een papieren vliegtuigje te vouwen.

Schadelijke gevolgen
Mediapsychologe Emma Kenny: “Het is belangrijk na te denken over de langetermijneffecten van een gebrek aan creatieve activiteiten tijdens de jeugd. Dit kan leiden tot een gebrek aan concentratie en geduld, ook kan de jeugd minder goed problemen oplossen doordat ze niet creatief zijn.”  Directeur van Hobbycraft, het bedrijf dat het onderzoek liet uitvoeren, Catriona Marshall: “Omdat de meeste ouders dit zelf aan hun kinderen gaven, vinden ze het moeilijk om deze gadgets opnieuw af te nemen.”

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/387/Mama-zijn/article/detail/1446820/2012/05/31/Waar-ouders-spijt-van-krijgen-kind-gadget-geven.dhtml

Ik zou de titel veranderen naar, de ouders zijn schuldig aan het kopen van bepaalde dingen voor hun kinderen en geen sociaal contact meer met hen te hebben. Kinderen kunnen heel wat vragen maar het is aan de ouders om ja te zeggen. Koopt men dan wel iets kan je altijd met je kind afspraken maken, maar dit moet je echt doen voor je het koopt. Zo zou je kunnen zeggen aan tafel wordt er niet gesmst, je mag aan de pc voor een uurtje maar met goed weer kom je er niet achter. Natuurlijk dan moeten de ouders dit ook respecteren en zelf doen. Want daar komen de meeste ruzies door, ja maar je doet het toch ook: dit zou het kind kunnen aangeven. En dan is het al heel moeilijk om dit te verantwoorden.
Dus ouders soms is het gewoon afspraken maken.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Tips voor tijgermama’s en ploetermoeders

Tips voor tijgermama's en ploetermoeders

Je zou het niet zeggen als je de Angelina Jolies van deze wereld vrolijk met hun immer snoezige kroost voorbij ziet huppelen, maar opvoeden is een zware taak. Moeders worden beoordeeld op hun kind, en dat leidt al eens tot excessen. Van tijgermama tot ploetermoeder: soms loopt het uit de hand. Herken je stiekem jezelf? Geen nood: onze relaxtips helpen je uit de brand.

 

TIJGERMAMA

Spartaanse opvoeding loont

Te herkennen aan?

De eeuwig gefocuste arendsblik, waarmee in de gaten gehouden wordt of het kind wel zijn uiterste best doet. Tijgermama’s eisen buitenaardse prestaties van hun kinderen. Geen softe aanpak, maar een spartaanse stijl. Beroemdste voorbeeld is Amy Chua, die geen genoegen neemt met een negen op tien en haar dochters dwingt om urenlang hun pianostukken te oefenen, ook al barsten ze in tranen uit. Hard werk loont, is de redenering: waarom zou China anders zoveel topsporters voortbrengen?

Het kind?

Twee opties: ofwel slaagt de tijgermama en creëert ze een wonderkind waarbij Mozart bleekjes afsteekt. Ofwel blijkt het kind niet over grootse talenten te beschikken, en dan is de kans groot dat het bezwijkt onder de moederlijke druk. In dat geval zal de tijgermama naar alle waarschijnlijkheid de bankrekening van psychologen spekken.

Relaxtip?

Stop het grote vergelijken: die andere moeders doen uiteindelijk ook maar wat.

VELCRO-MAMA

Kleef aan je kind

Te herkennen aan?

De eeuwige verbondenheid met haar kind. Velcro-mama’s zijn nog een graadje erger dan helikoptermoeders, die boven hun kind cirkelen om elke hobbel op zijn pad weg te werken. Velcro-mama’s willen hun kind behoeden voor elke mogelijke valpartij of traantje van verdriet en doen dat door ze zo dicht mogelijk op de huid te kleven.

Het kind?

Woont waarschijnlijk op zijn dertigste nog thuis in ‘hotel mama’, met elke avond een verse maaltijd voor de neus en netjes gestreken kleren op het bed. Wil het zich uiteindelijk aan de velcro-mama ontworstelen (door bijvoorbeeld te willen gaan samenwonen), moet het voorbereid zijn op emotionele chantage en intense huilbuien.

Relaxtip?

Heb vertrouwen: je kind groeit toch wel op, dankzij jou en af en toe ondanks jou. En zorgen maken hoort erbij: maak je pas zorgen als je je geen zorgen maakt.

SLUMMY MUMMY

Ploeteren is een kunst

Te herkennen aan?

De kwijlplek op de schouder op zowat elk t-shirt, de flodderige pyjamabroek waar ze tot ’s middags in rondloopt en de permanent uitgebluste blik. Ploetermoeders nemen het opvoeden doodernstig en zien het als voltijdse dagtaak. Ze nemen ook gretig advies aan uit opvoedboeken en zijn doodsbenauwd dat ze hun kind door een foute opvoeding kansen zullen ontnemen.

Het kind?

Krijgt alles gedaan van de mama, die hem probleemloos van voetbaltraining naar verjaardagsfeestje naar blokfluitles voert. Opgelet echter: ook bij ploetermoeders kan de emmer der vernedering overlopen en dan is het voor het kind tijd om even andere oorden (lees: logeerpartij bij oma en opa) op te zoeken, zodat mama kan ontstressen.

Relaxtip?

Negeer goedbedoelde adviezen die beginnen met ‘als ik jou was’ of ‘als je slim bent’. En onthoud de vuistregel: altijd inconsequent is ook consequent.

BRON: http://www.vandaag.be/lifestyle/96550_tips-voor-tijgermamas-en-ploetermoeders.html

Een kind moet ook kunnen leren, niet alleen op de schouder(s) van de moeder of de ouders. Het moet zich ook vrij kunnen voelen. En toch wetende dat er iemand is om te helpen. Als een moeder of ouders het kind niet los kunnen laten, komt er een moment van stress. Die stress zal zich altijd omzetten naar de zwakke schakel in het gezin in dit geval het kind. Op dat moment zou het kind ruzie krijgen, en eigenlijk niet weten waarom. Juist omdat de moeder even alles teveel vind en het kind ook nog helemaal in het oog wilt houden.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

HOE PAK JE EEN PUBER AAN?

Pak je zo een moderne puber aan?

Gisteren verscheen een artikel over een man die de laptop van zijn vijftienjarige puberdochter doorboorde met negen kogels omdat ze klaagberichten schreef over haar ouders op Facebook. De vader in kwestie besloot vuur met vuur te bestrijden en maakte zijn antwoord op de virtuele aanklacht van dochter Hannah Jordan minstens even publiek.

Zo filmde hij zichzelf tijdens het voorlezen van de bewuste ‘ouderonvriendelijke’ Facebookpost, waarna hij zijn dochter omschreef als een ondankbaar wicht en haar huisarrest gaf voor vermoedelijk de rest van haar leven. Hij beëindigde zijn pleidooi ten slotte met het aan flarden schieten van Hannahs laptop die hij naar eigen zeggen pas een update had gegeven met hele dure software.

Publiek, publieker, publiekst
Dit filmpje deelde hij ten slotte met de hele wereld door het op Youtube te plaatsen, waar het al snel een hit werd. De meningen over de aanpak van deze ‘moderne papa’ lopen uiteen (van “staande ovatie” tot “kindermisbruik”). Er was zelfs een aanvraag van een Berlijnse kunstgalerij om de laptop vol kogelgaten te kopen. Helaas is het bewijs verdwenen, want het filmpje én de bijhorende reacties werden ondertussen verwijderd.

Moderne pubers
Even alles op een rijtje: Hannah is dus een tiener die Facebook gebruikt als uitlaatklep om voluit te puberen en te klagen over haar ouders. Ze kreeg hiervoor eerder al eens huisarrest en dacht papa en mama te slim af te zijn door hen te blokkeren. Maar Tommy Jordan (IT-specialist en vader van dienst) was echter niet zo makkelijk om de tuin te leiden. Hoe het verhaaltje afloopt weet u al, maar wat ik me blijf afvragen, is: welk lesje wou hij dochterlief nu eigenlijk leren?

We waren zelf ook ooit allemaal pubers en het is belachelijk te denken dat tieners vandaag niet meer zouden rebelleren of honderduit klagen over hun ouders. Integendeel, ze krijgen in deze moderne maatschappij zelfs steeds meer kanalen om het te doen. Hebben ouders ooit kunnen vermijden dat kinderen het niet altijd eens zijn met de opvoedkundige strategieën?

Rolmodel
Toegegeven de open brief van Hannah was niet bepaald liefdevol, maar zonder twijfel herkenbaar. Zo schreef ze onder andere dat ze ‘hun godverdomde slaaf niet is’ en dat ‘als ze koffie willen, ze hun gat moeten opheffen en het zelf halen’. De typische klusjeshatende puber dus.

Publiek aangevallen worden is nooit fijn, niet voor ouders, maar zeker ook niet voor kinderen. Dit gedrag niet alleen nadoen, maar het ook nog eens versterken met geweld (bye bye, dure laptop) is niet bepaald een opvoedkundig hoogstandje als je’t mij vraagt. Kort samengevat hebben we hier dus te maken met een vader die zich gedraagt als een vijftienjarige (met een vuurwapen) en zich vervolgens nog durft afvragen waar dochterlief het vandaan haalt. Akkoord, ze is duidelijk hevig aan het puberen, maar wat wil je met zo’n rolmodel?

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/12/Kinderen/article/detail/1394530/2012/02/14/Pak-je-zo-een-moderne-puber-aan-.dhtml

Dit vind ik erg om te lezen. Als ouders zich zo gaan opstellen naar een puber. Dan is mijn vraag al snel zou de ouder iets behaald hebben om zo op te treden.
Wanneer ouders niet kunnen praten met een puber zijn er wegen genoeg nu die heel wat pijnen en emoties kunnen veroorzaken. Zowel voor de ouder als de puber is het dan belangrijk om het niet zover te laten komen zoals hier in de tekst beschreven wordt. Ook is het altijd belangrijk je puber echt te kennen. Aan lichaamstaal zie je al heel veel en dan kan je al praten als je aanvoelt dat er iets niet gaat.
Vergeet nooit als ouder zijn het ook onze kinderen waar we van leren kunnen. Alleen moet je er durven voor openstaan en te aanvaarden.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

deniseblogt

Blogs over van alles en nog wat

Leven met Endo

Laten we samen endometriose overwinnen

Pensieri Parole e Poesie

Sono una donna libera. Nel mio blog farete un viaggio lungo e profondo nei pensieri della mente del cuore e dell anima.

zinderen

op weg naar authentiek leven

Nadia wandelt

Wandelblog

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Art, health, civilizations, photography, nature, books, recipes, etc.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen in een klein dorpje

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Inhale Peace; Exhale Love. Joy will Follow! - RUELHA

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

YOUNGREBEL

Blog about life, positivity, selfcare, food and beauty.

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

Ka Sry mala & INZICHT makerij

Inzicht in je eigen licht.

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

%d bloggers liken dit: