Tag Archive: ouder en kind


Hoe ga je best in gesprek met je kinderen? Luisterlijn Awel deelt zijn geheimen

Silhouet, Goedkeuring, Diverse Familie, Kind, Moederdag

Ga in gesprek met jongeren, want ze hebben het moeilijk in deze coronatijden. Het is goedbedoeld advies dat vaak terugkeert, maar hoe doe je dat? Hoe voer je een goed gesprek met je kinderen, je leerlingen of andere jongeren? Mag je advies geven? Hoe stel je het best vragen? En wat als het echt niet klikt? Goedele Vermaelen, stafmedewerker gesprekskwaliteit van luisterlijn ‘Awel’ geeft professioneel advies.

“Het belangrijkste zijn de vier grondhoudingen. Die zijn fundamenteel in de opleiding van onze vrijwilligers. Ze zijn gebaseerd op de theorie van de Amerikaanse psycholoog Carl Rogers en verfijnd door de jarenlange expertise die we bij Awel hebben opgebouwd.’

Wees echt

Iedereen wil een gesprek aangaan met iemand die echt is, geen masker opzet of doet alsof, al zeker niet als je je niet helemaal goed voelt. Onze tip is dan ook: als je het niet meent, moet je het niet zeggen. Wees echt en oprecht. Echtheid gaat ook over een mens durven te zijn: soms zegt een jongere iets dat pijn doet, omdat je zelf ooit iets hebt meegemaakt, omdat het je bezorgd maakt of omdat het ingaat tegen jouw waarden. Als dat gebeurt, ga je misschien minder aandachtig luisteren. Het is goed om daar even bij stil te staan, om het vervolgens te kunnen loslaten en je opnieuw op het gesprek te richten. Je kan ook kort uitleggen waarom iets je raakt. Het helpt niet alleen om misverstanden te voorkomen, maar je stelt ook een mooi voorbeeld dat het oké is om geraakt te worden en je kwetsbaar op te stellen.

Empathie heeft niet veel woorden nodig. ‘Pfff, amai, zo lastig voor u’, zeggen is al voldoende, want het erkent de last van de jongere

Wees empathisch

Geen makkelijke houding, want het vraagt veel aandacht. Empathie heeft meestal niet veel woorden nodig. ‘Pfff, amai, zo lastig voor u’, zeggen is al voldoende, want het erkent de last van de jongere en het geeft aan dat het oké is dat hij of zij zich niet oké voelt. Empathie gaat ook over zo goed mogelijk willen begrijpen hoe de jongere zich voelt, goed beseffende dat alleen die persoon zelf het echt kan begrijpen. Het is dus belangrijk om die onwetendheid vast te houden en veronderstellingen altijd af te toetsen. Bijvoorbeeld ‘Begrijp ik het goed dat je je alleen voelt?’ Zo geef je de jongere kans om het te weerleggen wanneer het niet klopt. Wees ook bescheiden. Het is niet zo fijn als iemand het beter weet, conclusies trekt of ongevraagd met oplossingen komt. En niet te vergeten: empathie is niet hetzelfde als zeggen dat je het zelf ook al eens hebt meegemaakt en dan over je eigen ervaringen vertellen.

Aanvaard wat de jongere voelt

Maak de jongere niet kleiner en laat je oordelen achterwege. Ga mee in de beleving en aanvaard en erken de emoties. Als een kind aangeeft dat het niet fijn is op school en je reageert als volwassene met ‘Je hebt toch fijne leerkrachten?’, dan voelt de jongere zich niet gehoord. Kleine tip: als je je zin begint met ‘ja, maar’, dan ben je waarschijnlijk niet aanvaardend.
Aanvaarding om gedrag is nog iets anders: als iemand onaanvaardbaar gedrag stelt, mag je dat zeker zeggen. Maar probeer wel te aanvaarden wat de basis voor dat gedrag is. Vraag waarom de jongere iets doet. Als je erin slaagt de beleving van de jongeren te accepteren, dan zal de jongere zich aanvaard voelen.

Kom als volwassene niet met kant-en-kla­re oplossin­gen, maar laat de jongere zelf zoeken hoe hij of zij het wil aanpakken

Geloof in de kracht van jongeren

Neem de boel niet over en kom niet met kant-en-klare oplossingen, maar laat de jongere zelf zoeken hoe hij of zij het wil aanpakken. Je kan steun bieden door te helpen zoeken en door vragen te stellen. Maar als de jongere uiteindelijk zelf de verantwoordelijkheid opneemt en keuzes maakt, versterkt dat zijn daadkracht, veerkracht en zelfredzaamheid.
Als een jongere zelf niet ziet waarin hij of zij krachtig is, kan je helpen. Zo vind je misschien dat de jongere dapper is geweest door het gesprek met jou aan te gaan, maar heeft hij dat zelf niet in de gaten. Geef gerust een compliment. Oprechte complimenten kunnen versterkend werken. Een andere manier om op zoek te gaan naar sterktes is door te vragen ‘Wat helpt jou om je beter te doen voelen?’ of ‘Hoe ben je erin geslaagd om vol te houden?’ Focussen op krachten werkt wel enkel als je eerst erkenning gegeven hebt voor de last op hun schouders. Anders ga je voorbij aan wat moeilijk is en misschien nog tijd nodig heeft.
Behalve deze vier basishoudingen zijn er ook nog tal van technieken die Awel gebruikt om met jongeren in gesprek te gaan. Eén ervan is dat je met je volle aandacht bij het gesprek moet zijn en blijven. Richt je aandacht volledig op de jongere, vermijd afleiding en leg dus je gsm weg. Wees nieuwsgierig op de goede manier, wees nieuwsgierig naar hoe de jongere het ervaart. En als je geen woorden hebt, is het fijn dat er gewoon iemand is, die aandacht schenkt. Aandacht geven betekent ook dat de jongere centraal staat in het gesprek. Je hoeft je eigen ervaringen of meningen niet te onderdrukken, maar probeer ze even op de tweede plaats te zetten.
Blijf er tijdens het hele gesprek ook op letten dat de sfeer goed zit. Soms klikt het meteen, soms niet. In dat tweede geval praat je misschien beter eerst over iets leuks, bijvoorbeeld over iets waar de jongere goed in is. Je toont zo je oprechte interesse en geeft de jongere tijd om zelf te kiezen of hij over een moeilijk onderwerp wil praten of niet.

Jongeren zullen zich gezien en gehoord voelen, waardoor ze zich ook minder eenzaam voelen. En dat is uiteinde­lijk wat je wil bereiken door in gesprek te gaan met hen: dat ze zich minder alleen voelen.

Soms voelen we schroom om vragen te stellen, maar eigenlijk is het als jongere fijn om een vraag te krijgen. Vragen kunnen helpen om de situatie te begrijpen en je toont je interesse. Gesloten vragen, waarop het antwoord ja of nee is, geven weinig ruimte om echt te gaan vertellen. Open vragen zoals ‘hoe bedoel je?’ of ‘hoe is dat voor jou?’ zijn dus een betere optie.
Tot slot is het ook belangrijk om erkenning te geven voor de last waarmee iemand rondloopt. Door te zeggen: ‘Dat lijkt me niet makkelijk wat jij nu meemaakt’ geef je de boodschap dat emoties er mogen zijn. Jongeren zullen zich gezien en gehoord voelen, waardoor ze zich ook minder eenzaam voelen. En dat is uiteindelijk wat je wil bereiken door in gesprek te gaan met hen: dat ze zich minder alleen voelen.

BRON: https://www.hln.be/binnenland/hoe-ga-je-best-in-gesprek-met-je-kinderen-luisterlijn-awel-deelt-zijn-geheimen~a36b4734/

het belangrijkste is laten voelen dat je er bent voor je kind. Luisteren is al even belangrijk dan praten. Een handgebaar voor top of gewoon zeggen ja kan al voldoende zijn. Laat je kind altijd uitpraten en zeg ook dat emoties getoond mogen worden. Het kan soms goed doen om met je kind ergens heen te gaan. Zoals een speeltuin of een park om te praten. Hoe ouder ze zijn hoe meer je moet laten zien dat je er bent voor ze. Dat je te doen hebt met hun vragen soms zelfs met hun angsten. Ga de angsten of hun vragen zeker niet uit de weg, toon er begrip voor. En probeer soms ook een vraag te stellen wat je er samen aan kan doen. Als men het woord samen gebruikt komt dit echt aan bij je kind dat je het wilt helpen.
Het is zeker niet makkelijk en al zeker niet als er emoties bij de pas komen.
En kom je er als ouder niet uit durf dan hulp in te roepen. Zowel van Awel of tele-onthaal. Dat kan telefonisch of via chat.

Mamma, Moeder, Mam, Ouder, Dochter, Baby Meisje, Meisje

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Wat als je kind klikt of een driftbui krijgt? Bekende gezinstherapeut Hedvig Montgomery schiet te hulp

Getty Images
Straffen of proberen te begrijpen? Beschermen tegen al het kwaad of vrij laten om fouten te maken? Ouder zijn is niet simpel. Zeker niet met de alle zogezegde opvoedexperts die elkaar tegenspreken, maar wél pretenderen de waarheid in pacht te hebben. Voor ouders die af en toe met de handen in het haar zitten (elke ouder dus) brengt de Noorse gezinstherapeut Hedvig Montgomery het basisboek ‘De zeven stappen naar succesvol ouderschap’ uit.

“Mijn kind verdient het allerbeste.” Dat moet het uitgangspunt zijn van zowat elke ouder. En dat levert heel wat mama’s en papa’s best wat stress op. Volgens een onderzoek van de UGent vindt 70% van de Vlaamse ouders dat ze hun kroost opvoeden zoals het moet. Maar de rest? Zij hebben jammer genoeg wél het gevoel dat ze tekortschieten.

Perfecte papa en mama

Al is dat nergens voor nodig. Ouders mogen best foutjes maken. Dat zegt onder meer Hanne Luyten, die in het gehypte boek #Nietaankindengezinverklappen durft toegeven dat ze elke dag opnieuw worstelt met het hele ouderschapsgedoe. En dat is zeker geen slechte instelling, stelt gezinstherpaut Hedvig Montgomery. De Noorse psychologe werkt al meer dan 20 jaar met kinderen en gezinnen en heeft enkele boeken geschreven over de Scandinavische kunst van het opvoeden.

“De perfecte ouder bestaat niet”, vertelt Montgomery ons. “Het is vooral belangrijk dat je ‘goed genoeg’ probeert te zijn. Het maakt niet uit dat je af en toe fouten maakt. Zolang het niet té vaak voorkomt en het geen al te grote misstappen zijn, natuurlijk. Bovendien kunnen kinderen veel leren van ouders die flaters begaan, dat toegeven en het goed proberen te maken.”

En toch. Vaak blijven we tobben en denken: “Doen we het wel goed?”. Ook de mama’s op de NINA-redactie zitten soms met twijfels en zorgen. En omdat vele moeders worstelen met gelijkaardige vragen, schotelden we onze grootste uitdagingen voor aan Montgomery. Zij is zo lief om haar belangrijkste tips te delen.

Wat als je 6-jarige een woede-aanval krijgt?

“Eerst en vooral: 6-jarige kinderen hebben zo’n driftbui af en toe nodig. Op deze leeftijd leren ze immers om hun gevoelens onder controle te krijgen. Dat heeft als gevolg dat ze zich gelukkiger voelen, maar ook kwader zijn en extra gefrustreerd zullen gedragen. Soms lijkt het zelfs alsof je plots met een tiener in huis zit. Weet vooral dat het weer zal afkoelen. Het enige wat je kan doen in de tussentijd? Het niet erger maken. Je zoon of dochter is op dat moment ook gevoelig, en hij of zij wilt absoluut geen gezichtsverlies lijden. Het beste is om lief en begripvol te reageren.”

Wat als je kind geen goede slaper is? En als hij of zij weigert om onder de wol te kruipen en bij het krieken van de dag opstaat?

“Kinderen zijn nu eenmaal geen goede slapers. De keerzijde van de medaille: ze hebben wel veel slaap nodig. En daar moet jij hen bij helpen. Wat je juist moet doen, hangt af van de leeftijd van het kind. En van het kind zelf, want de ene heeft er meer moeite mee dan de andere. Maar het allerbelangrijkste is dat je jouw uk helpt om balans te vinden in het leven. En geloof me vrij: daar ga je zéker 16 jaar lang zoet mee zijn. Elke keer dat je dochter met tegenzin gaat slapen, moet je haar sussen. Zo help je haar het kantelpunt te vinden waarop ze in slaap valt. Wordt je zoon ’s nachts wakker? Ook dat is een teken dat hij je nodig heeft en dat je hem moet troosten. Op het moment zelf lijkt dat misschien tijdverspilling, maar ik verzeker je: dat is het niet.”

Wat als je kinderen ruzie maken? Hoe laat je ze het conflict zelf oplossen?

“Wanneer je jongste 3 jaar oud is, kan hij of zij zichzelf verdedigen. Vanaf dat moment moet jij je niet meer moeien als je kroost met elkaar in de clinch ligt. Ze moeten zelf een antwoord zoeken op vragen als: ‘Wie is de sterkste?’ of ‘Van wie is dat speelgoed?’. Zo leren ze elkaar beter kennen. Als mijn kinderen hebben geruzied en iemand voelt zich achteraf slecht, pak ik ze even apart. Ik vraag hoe ze het probleem hebben opgelost, en wat hij of zij van die oplossing vindt. Meng je vooral niet te snel in een conflict. Zeker niet als één van de twee zich als een klikspaan gedraagt. Dan duurt het langer voor ze hun broer of zus leren kennen en ermee overweg kunnen.”

Wat als mijn kind tegen de lamp loopt? Is ervaring de beste levensles of moet ik ergens de grens trekken?

“Kinderen moeten fouten kunnen maken. Dat is de enige manier waarop ze leren en hoe ze hun zelfvertrouwen opbouwen. Maar waar trek je de grens? Dat is een goede vraag. Over het algemeen wil ik niet dat mijn kinderen anderen lastig vallen. Als hun gedrag toch storend is voor mensen in de omgeving, toon ik wat ze fout doen. Ze hebben nog wat begeleiding nodig om een sociaal wezentje te worden.”

Wat als mijn kind liever met een tablet speelt dan buiten met een bal of met de doos Lego?

“Veel kinderen willen héél de tijd met een tablet spelen. Dat technologisch snufje bevat immers een hele wereld die ze dolgraag willen verkennen. Maar toegegeven: wat kinderen willen, komt niet altijd overeen met wat ze nodig hebben. Ze moeten bewegen, hun lichaam gebruiken, de handen uit de mouwen steken en hun verbeelding de vrije loop laten gaan. Het is onze taak om hen ook zulke dingen te laten doen. Kijk daarom even naar je eigen gedrag. Gebruik je soms de tablet als dat niet nodig is? Staar je ’s avonds ook nog vaak naar je computerscherm? Als je wilt dat je kind boeken leest, moet je het goede voorbeeld geven en af en toe ook eens een boek doorbladeren. Dat geldt ook voor Lego, sporten en muziek. Toon ook hoe leuk die zaken zijn.”

Wat als ik mijn tiener meer zelfvertrouwen wil geven?

“Tieners dromen van zelfstandigheid en zijn ernaar op zoek. Ze zijn op zoek naar zichzelf. Jouw belangrijkste taak: tonen dat de tiener niet alleen staat in die zoektocht en dat hij of zij goed bezig is. Wees aangenaam gezelschap en maak duidelijk dat je jouw kind graag ziet. Ook al is dat op sommige dagen een tikje moeilijker. Op een bepaald moment zal je zoon of dochter zichzelf en die zelfstandigheid vinden. En jij bent dan de trotse ouder van een zelfverzekerde volwassen persoon. In de tussentijd: laat elke dag weten dat je er bent. Dat je klaarstaat om te helpen en een luisterend oor wilt zijn.”

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/wat-als-je-kind-klikt-of-een-driftbui-krijgt-bekende-gezinstherapeut-hedvig-montgomery-schiet-te-hulp~a089c3bd/

Ouders weten soms geen raad meer hoe ze een kind anders kunnen benaderen. Ze gaan straffen of noem maar op. Maar is dit wel een goede manier. Je straft maar wat heeft het kind eraan? Het kan zelfs zijn dat op een moment het kind dit als een spel gaat zien. Je kan best een kind benaderen op gelijke hoogte maar ook in de taal door voor hen begrijpbaar is. Het tablet of pc. Hier zijn vaak de ouders de schuld van. Omdat ze dit geven om het kind rustig te houden. En als men dan vraagt ga toch eens buiten spelen dan wordt dit gezien als straf. Hoe ouder het kind wordt hoe meer deze iets uit gaat proberen. Hoe ver kan het gaan naar de ouders toe. Daarvoor moet je niet altijd het kind straffen het is ook zijn/haar proces van het leven te ontdekken. Als het kind nog broertjes of zusjes heeft zullen deze allemaal een bepaald gedrag gaan projecteren. Dat maakt het als ouder het er zeker niet makkelijk op. Maar dan dan ook even na, en weet dat iedereen moet leren. Dat jezelf ook de nodige lessen hebt moeten krijgen om te komen waar je nu bent.
En ik wil eindigen met dit. Het maken van een kind vind iedereen zo leuk en zalig. Het opvoeden dat is voor heel wat moeilijk. Men krijgt er geen beschrijving bij.

Ook mogen we niet vergeten dat we van kinderen en tieners veel kunnen leren, als men zich ervoor open kan stellen als ouder.

Afbeeldingsresultaat voor opvoeding

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

OUDER EN KIND

ALS OUDER LEEF JE VOOR JE KIND
JE DOET ER ALLES AAN OM HEM TE HELPEN
SOMS KRIJG JE DAN ONGEWENST BERICHT
EN MOET JE EVEN DOOR EEN ZURE APPEL HEEN
MAAR ALTIJD MET IN HET ACHTERHOOFD
HET KOMT GOED
TIJD BRENGT RAAD
EVEN NIET AARDS GENOMEN
OOK DAT WEET HET KIND
EN OOK DAT GEEFT AAN
MAAR SOMS NIET BEGRIJPEND NAAR ANDEREN TOE
TOCH DOE JE ALLES EN ZAL MEN GENIETEN
INTENS EN VOL LIEFDE

Afbeeldingsresultaat voor symbool eenhoorn

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Je als ouder inleven in de gedachten van je kind.

Het is soms heel moeilijk om een kind te peilen. Te weten wat het wilt of niet wilt. Het heeft nog zoveel te leren. Iedere dag is het een uitdaging, een les. Sommigen hebben daar zelfs een handleiding bij nodig, en is het soms moeilijk om het kind te begrijpen. Wat gebeurde er dat het gelijk gaat roepen tieren of gooien met allerlei dingen? Allemaal te maken met triggers die wij als ouders soms nog niet doorhebben, of waar wij ons op dat moment niets van aantrekken. Maar voor een kind kunnen ze heel hard binnenkomen.
Ook als het kind ouder wordt krijgt het met allerlei lessen af te rekenen. Met zowel goede als slecht. Sluit zelf maar eens je ogen en ga eens terug in jouw eigen verleden. Goede en minder goede dan ook echt slechte zullen de revue passeren. Maar wij hebben ze leren plaatsen wij hebben ze leren in een kastje te stoppen. En zolang deze niet geopend wordt worden we er ook niet aan herinnerd. Maar een kind moet nog leren moet zijn stappen nog zetten. Vaak stappen van spiegelen maar ook van pijn te ervaren. Zelf van momenten dat ze met zichzelf geen blijf weten en dan in crisis gaan. Hoe pak je het aan als ouder? Hoe ga je ermee om als ouder?
Je kunt beginnen te roepen te tieren dat niets uit zal halen dan dat je het nog erger kan maken. Of je kunt opzoek gaan van wat kunnen we er samen aan doen. En daar dan ook mee aan de slag gaan. Dat hebben we allemaal ook moeten doen dat we ooit zelf leerde hoe het leven in elkaar zat. Soms waren we goed gelovig en volgde we, dat niet altijd positief uitdraaide of we zochten zelf naar het inzicht. Wanneer voelt iemand zich veilig dat deze een zuiver gevoel krijgt. Maar ook dat gevoel kan geschonden worden. Dan zie je maar pas hoe moeilijk het leven is. Omdat we in gedachten en gevoel het aardse naar boven blijven halen. Dat er eigenlijk veel meer is dan dat maar niet aan gedacht wordt. Neem maar wat je niet ziet kan je voor jezelf zichtbaar maken. Dat is bij je kind ook zo. Zie in de ogen bekijk je kind en voel aan. Net zoals bij mensen en dan is het aan jezelf of je bent naïef of je zegt nee.
Het leven van alle dag kent geen handleiding die wordt ook nergens bijgeleverd. Die moeten we zelf maken. Die moeten we herschrijven en herschrijven. Tot we aan het besef komen er is meer. Meer dan waar wij in leven en voor leven.
Voor heel wat zal het herkenbaar zijn, voor heel wat kunnen het nog negatieve gevoelens naar boven roepen. Dat is een teken dat je nog bepaalde dingen bij je draagt en niet het begrip hebt dat je nu leeft. Of dat er wonde zijn die zo hard je verwond hebben dat het moeilijk is om het leven nu te zien zoals het is.
Ook spreekt men altijd van veiligheid. Je goed voelen is je veilig voelen. Maar je kunt je pas veilig voelen als het leven veilig aanvoelt.
Het is als ouder soms zo moeilijk om je in te leven omdat je vaak ook een spiegel voor je krijgt. Dat maakt dat het allemaal niet makkelijk is om ergens op in te spelen. Je inleven al helemaal niet op momenten.

Afbeeldingsresultaat voor levensboom

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Pubers een maand lang geen complimenten geven, is dat een goed idee?

De Nederlandse opvoedingsdeskundige Marina van der Wal roept ouders op om hun pubers een maand lang geen complimenten te geven. “Met een compliment geef je een waardeoordeel. Het kind voldoet namelijk aan jouw eisen en voelt alleen maar meer druk om aan die verwachtingen te blijven voldoen”, zegt ze. Maar is iedereen het daar wel mee eens? De Vlaamse pedagoog Pedro De Bruyckere in elk geval niet.

Marina van der Wal is een Nederlandse opvoedingsdeskundige die regelmatig te zien is in de talkshow ‘Koffietijd’ op RTL4 en onder meer ‘Het Enige Echte Eerlijke Puberopvoedboek’ heeft geschreven. Zij roept ouders op om in de maand april geen complimentjes uit te delen aan hun pubers. Volgens haar kunnen die namelijk een omgekeerd effect hebben. Zij wordt daarin bijgetreden door Eddie Brummelman, psycholoog aan de Universiteit Amsterdam, die er onderzoek naar voerde. Kinderen zouden er volgens hen onzekerder, minder gemotiveerd en zelfs depressief van kunnen worden. Opgeblazen complimenten kunnen pubers bovendien ook narcistisch maken.

Verwachtingen

“Met een compliment geef je een waardeoordeel. Het kind voldoet namelijk aan jouw eisen en voelt alleen maar meer druk om aan die verwachtingen te blijven voldoen”, zegt van der Wal in een interview met RTL. “Grootouders verbazen zich vaak over hoe wij onze kinderen de hemel in prijzen. Vroeger was het doodnormaal als je je fiets netjes terug in de schuur zette.”

Niet dat je hen niet meer positief mag aansporen, dat doe je gewoon beter op een andere manier volgens de puberexperte. “Ik zie dat je weer aan je huiswerk zit, is vaak al genoeg om je kind te motiveren om dat de volgende keer weer te doen”, zegt ze.

“Elk kind is anders”

Niet iedereen is het echter eens met van der Wal als het over die complimenten gaat, zo ook de Vlaamse pedagoog Pedro De Bruyckere. Hij denkt niet dat zo’n lineaire maatregel bij ieder kind doeltreffend zal zijn. “Elk kind is anders en dus is ook niet alles toepasbaar op elk kind. Het is belangrijk om te kijken naar wat een kind nodig heeft en hoe hij of zij reageert op complimentjes. Met een schouderklopje nu en dan is niets verkeerd. In de relatie tussen ouders en hun kinderen zijn vooral vertrouwen en authenticiteit belangrijk. Heel recent onderzoek toont trouwens aan dat het narcisme bij jongeren afneemt.”

BRON: https://www.gva.be/cnt/dmf20180307_03395428/puberexperte-roept-op-om-maand-lang-geen-compliment-te-geven-aan-kind-maar-is-dat-wel-goed-idee

Een kind heeft dat nodig en dat heeft niets te maken dat het te maken heeft met het voldoen aan eisen en verwachtingen. Een compliment geeft een bepaalde meerwaarde, een gevoel een vertrouwen. Als men dat zou afnemen zou een kind emotioneel kunnen worden. In een gezin moet een gevoel zitten een eenheid en daar hoort een compliment ook bij.
Het doet iemand goed om het te ontvangen en dat hoeft niet met lichamelijk contact te zijn, dat kan even goed met woorden gedaan worden. Een kind is dan nog anders dan een volwassene en zal dit opnemen. Deze zal zeker niet proberen om de volgende keer het nog beter te doen, maar weet wel dat het goed bezig is.

Hoe staan jullie tegen een compliment geven bij een kind?

Afbeeldingsresultaat voor compliment geven aan kind

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Leerkrachten focussen te veel op slechte punten (en zo kan het anders)

© Thinkstock.

De evaluatie van kinderen op school door leerkrachten kan veel beter, dat heeft een bevraging van de Gezinsbond onder ouders aan het licht gebracht. De krant Het Nieuwsblad meldt dat leraars zich te veel concentreren op slechte punten en te weinig positieve feedback geven, aldus de ouders.

Of het nu gaat om het oudercontact of een opmerking op het rapport, leerkrachten concentreren zich eerder op de zwaktes van de leerling en niet op de sterke punten. Directeur gezinspolitiek Christel Verhas van de Gezinsbond zegt dat ouders zo geen globaal beeld krijgen van hun kind op school, vaak horen ze enkel waar het fout gaat en niet op welke vlakken hun kind het goed doet. Ook professor in de onderwijskunde Martin Valcke (UGent) zegt dat Vlaamse leerkrachten moeten leren ook op andere dingen te focussen. “Punten op zich zeggen weinig. Het is belangrijker om op te lijsten wat de leerling al bereikt heeft en duidelijk te maken op welke vlakken er nog een tandje bijgestoken moet worden. Zo krijgen de ouders een breder beeld van de schoolprestaties.”

Zo evalueer je leerlingen op een bredere, positieve manier:

– Maak je verwachtingen op voorhand duidelijk. Geef tijdens de les zelf al duidelijk aan wat de leerlingen exact moeten kunnen.

– Geef aandacht, vertrouwen en positieve feedback.

– Niet de punten op zich zijn belangrijk, maar wel de inspanning van de leerling. Als hij of zij hard gewerkt heeft voor slechts een matig resultaat, verdient dat toch een schouderklopje. Maak duidelijk wat de leerling goed heeft gedaan en wat de werkpunten zijn.

– Zorg er ook voor dat er geen onderlinge concurrentie onder de leerlingen ontstaat. Dit kan je doen door cijfers nooit luidop te lezen.

– Vermijd negatieve opmerkingen, maar geef schouderklopjes als leerlingen het goed doen.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/575/Gezin/article/detail/2531079/2015/11/20/Leerkrachten-focussen-te-veel-op-slechte-punten-en-zo-kan-het-anders-.dhtml

Het zijn niet alleen leerkrachten die geen feedback kunnen geven ouders hebben het daar ook moeilijk mee naar hun kinderen toe. Bepaalde ouders pushen hun kinderen zo hard dat ze eigenlijk alleen maar schoolboeken kennen in plaats van kind zijn. En die willen dat ze maar 8 of 9 halen maar het kind is daar niet echt blij mee en het kind heeft een angst als het met lagere punten naar huis komt. Is dat niet erg? Ouders en leerkrachten zouden beter het kind moeten stimuleren en feedback geven en niet alleen stil te staan bij mindere punten. Dat wekt bij het kind geen goed gevoel op. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Ouders moeten met kinderen praten over sextingen

Ard van der Steur vindt dat het aan ouders om kinderen te leren dat ze niet aan sexting moeten doen.

De minister van Veiligheid & Justitie roept ouders op kinderen dit normbesef bij te brengen……

Dat zei hij tijdens een debat over zedenzaken. De PvdA wil jongeren die seksueel getinte foto’s van anderen op internet zetten, zoveel mogelijk laten aanpakken met een werk- of leerstraf via Bureau Halt.

Telegraaf-opvoeddeskundige Marina van der Wal reageert in de krant: “Van der Steur heeft volkomen gelijk als hij zegt dat ouders de taak hebben om hun kinderen mediawijs op te voeden. Er is echter een probleem: ouders erkennen pas net de grote invloed die social media en bijvoorbeeld Whatsapp op hun kinderen hebben en hoe belangrijk deze communicatiemiddelen voor pubers zijn. Omdat ze er zelf niet mee grootgebracht zijn, is het moeilijk om zich te verplaatsen in hun kinderen; ze delen de ervaringen niet.”

Daar komt nog iets bij. “Heel veel ouders zijn niet geïnteresseerd in social media. Ze hebben er totaal geen behoefte aan. Dat is hun goed recht, natuurlijk. Tegelijkertijd ervaren ze op deze manier de invloed niet, én weten ze weinig of niets van bijvoorbeeld privacy-instellingen. Ouders willen social media nog wel eens betitelen als ‘gedoe’. Als kinderen met ‘dat gedoe’ in de problemen komen, is zo’n uitgangspunt natuurlijk niet de ideale basis om nog iets te vertellen.”

Haltstraffen zullen volgens Marina niet werken. “Als je ouders wilt motiveren om hun verantwoordelijkheid te nemen, dan doe je dat door kennis over te dragen. Niet door onhandig en onnadenkend kinder- en pubergedrag te gaan afstraffen. Pesten via social media is natuurlijk een ander verhaal.”

BRON: http://seks.blog.nl/voorlichting-anticonceptie/2015/09/27/ouders-moeten-met-kinderen-praten-over-sextingen

Gerelateerde afbeelding

Kinderen zullen het niet komen vertellen hoor aan de ouders. En dan mag je er nog over praten en al argumenten tegen aan gooien. Als ze alleen zijn weet je niet wat ze doen. En dan mogen we niet vergeten dat ook bepaalde ouders zich ermee bezig houden. Die moeten dan gaan zeggen kijk uit als je zoiets verstuurd. Waar zit de logica.
Je kan altijd proberen je kind er aandacht aan geven dat je nooit weet wat er gebeurd met de verstuurde foto. Maar meestal reageert een kind dan het is toch naar mijn lief.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

WAAROM TIENERS DOMME DINGEN DOEN

Waarom tieners domme dingen (als spoorlopen) doen

© Thinkstock.

Tijdens de puberteit herkennen mama’s vaak hun engeltjes van weleer niet meer. Neurowetenschapper Frances E. Jensen legt in het boek ‘The Teenage Brain’ uit waarom jongeren anders denken, hoe je hen kunt steunen en hen kunt steunen door een van de meest turbulente periodes in een mensenleven.

Hoe komt het dat lieve kinderen veranderen in driftkikkers die plots om de haverklap ‘Ik haat je’ roepen? Een van de grootste veranderingen in een puberlichaam zijn hormonen, testosteron, progesteron en oestrogeen. Die stoffen zijn aanwezig sinds de geboorte en worden plots geactiveerd om het proces van de puberteit in te zetten. Dit is de periode waarop jongens gezichtsbeharing krijgen en meisjes borsten ontwikkelen en beginnen te menstrueren. Het tienerbrein komt voor het eerst met deze hormonen in aanraking.

Geen controle
Geslachtshormonen worden actief in het emotionele centrum van het brein op het moment dat het hersendeel dat zorgt voor controle over impulsen zich nog moet ontwikkelen. Dit verklaart waarom tieners zo ontvlambaar zijn en emotioneel geladen ervaringen opzoeken. Onthoud dat ze hun uitbarstingen en beledigingen niet kunnen controleren. Het kan soms veel geduld vragen, maar tel tot tien voor je reageert op wat je tiener zegt of doet. Herinner er hen dan kalm aan wat wel en wat niet aanvaardbaar gedrag is.

Korte termijn
Een leerkracht beledigen of onthullende naaktfoto’s doorsturen, weinige mensen worden volwassen zonder iets idioot te doen. Jensen zegt dat experimenteel gedrag belangrijk is voor tieners als ze onafhankelijk beginnen te worden. Het probleem is dat de frontale cortex, het hersengebied dat verantwoordelijk is voor het oplossen van problemen, dan nog niet ontwikkeld is. Dit betekent dat tieners het moeilijk hebben om op lange termijn te denken en de gevolgen van hun daden te begrijpen. Ook maakt is het moeilijk voor tieners om te weerstaan aan verleiding.

Steeds dezelfde fouten
De sensatie van risicovol gedrag verhoogt de productie van het feel-goodhormoon dopamine in het jonge brein. Hierdoor zijn gevaarlijke dingen aantrekkelijker voor tieners dan voor volwassenen. Waarom blijven ze dan dezelfde fouten maken? Bij volwassenen helpt de anterieure cingulate cortex het gedrag te controleren en fouten te detecteren. Tieners leren minder uit hun fouten omdat dit hersendeel nog minder ontwikkeld is.

Je kan als ouder best riskeren een zeurkous genoemd te worden door je kind te blijven herinneren aan wat wel mag en wat niet. Hun brein is ontvankelijk voor het leren van nieuwe informatie. Dus uiteindelijk zal de boodschap wel doordringen.

© Thinkstock
In de tijd van de puberteit gaan kinderen hun ware ik zoeken en voelen. Het lichaam veranderd hun gedachten zijn niet zoals het geweest is en gaan ook ingaan tegen bepaalde dingen die ouders zeggen. Dat maakt dat het kind juist in die periode als moeilijk kind gezien wordt. Maar het is eigenlijk een belangrijke fase in hun leven. Dat zeker niet de makkelijkste is voor de ouders. Want wat men zegt wordt niet geloofd of aanvaard.
Ik vond het wel een goede tekst zowel voor ouder als puber.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Hoe je kind op te voeden in het post pedagogische tik-tijdperk

Een 50-tal jaar geleden was de zogenaamde pedagogische tik nog schering en inslag. Nu weten we echter wel beter dan onze kroost een draai om de oren te geven. Toch is je kind op een correcte en kordate manier opvoeden voor heel wat ouders nog steeds een heuse opgave. Deze 5 tips helpen je alvast op de goede weg.

1. Beloon goed gedrag
We focussen bij het opvoeden al te gemakkelijk op het afstraffen van negatief gedrag, terwijl goed bedrag belonen minstens even belangrijk is. Goed gedrag belonen wil echter niet zeggen dat je zoon- of dochterlief telkens hij of zij iets goed doet met cadeautjes moet belonen. Een welgemeend compliment op tijd en stond werkt minstens even goed. Voor uitzonderlijke prestaties kan je natuurlijk wel een cadeautje als beloning geven, maar reserveer zo’n dingen alleen voor de echt belangrijke momenten.

2. Wees duidelijk over de regels
Als de regels bij je thuis vaag zijn, of alleen besproken worden wanneer er eentje gebroken wordt, dan is het geen wonder dat je kinderen het moeilijk hebben om deze na te leven. Het is daarom aan jou, als ouder, om vanaf het begin aan je kinderen duidelijk te maken wat kan en wat niet kan.

3. Laat je niet meeslepen in oeverloze discussies
Laat jezelf niet tot een oeverloze discussie verleiden wanneer je je zoon of dochter hebt terechtgewezen. Geef op argumenten als “maar dat is niet eerlijk” bijvoorbeeld het antwoord “dat weet ik”. Hoe minder je zegt, hoe duidelijker je standpunt zal worden.

4. Wees consequent
Soms is het even moeilijk om als ouder de regels consequent toe te passen, als het is om ze als kind na te leven. Het is makkelijk om wat lakser te zijn als je moe bent, maar het stuurt een compleet verkeerde boodschap naar je kind toe. Het stelt al wat je zegt in vraag, omdat je blijkbaar je eigen regels niet belangrijk genoeg vindt om consequent toe te passen. Regels en structuren geven je kind de geruststelling dat zijn ouders er altijd zijn om voor zijn welzijn uit te kijken. Voel je dus niet slecht omdat je het plezier van je kind zou vergallen, maar weet dat je hem of haar hiermee op lange termijn vooral een dienst bewijst.

5. Wees zelf een goed rolmodel
Je mag dan nog zoveel regels hebben als je wil, je eigen daden maken een veel grotere indruk. Het is niet voor niets dat de belangrijkste manier waarop mensen bijleren nog steeds is via imitatie. Als je wil dat je kind eerlijk is, zorg er dan ook voor dat je zelf eerlijk bent. Als je een beleefd kind wil, is het belangrijk dat je zelf ook beleefd bent. Zo simpel (en tegelijkertijd: zo moeilijk) is het.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/575/Gezin/article/detail/2245491/2015/03/09/Hoe-je-kind-op-te-voeden-in-het-post-pedagogische-tik-tijdperk.dhtml

Maak je af en toe eens zo groot als je kind om iets uit e leggen. Dat laat je kind aanvoelen dat je niet groter bent of niet hoger wilt staan als je kind. Belonen is goed maar kijk uit het kind kan het zien als een spel en het snel doorhebben. Het is van belang om duidelijk naar het kind te zijn, met wat het goed gedaan heeft en waar je toch niet mee tevreden bent of boos over geworden bent. Straffen mag maar leg ook uit voor wat het kind een straf krijgt.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Ouders weten niets over seksleven van kroost

Ouders hebben geen idee van wat hun kinderen allemaal uitspoken op seksueel vlak. Dat blijkt uit een enquête van het Nederlandse tijdschrift J/M. Zo denkt bijvoorbeeld amper 16 procent van de ouders dat hun 16-jarige zoon of dochter al seks gehad heeft, terwijl bijna de helft van de jongeren het op die leeftijd gedaan heeft. Volgens Sensoa gaan deze resultaten ook op voor ons land. “Veel ouders wíllen gewoon niet weten wat hun kinderen seksueel doen.”

“Seks? Daar doet mijn kind niet aan.” Dat is wat vele ouders denken, of toch willen geloven. In hun ogen is hun kind vaak nog te jong om al seksueel actief te zijn, maar de werkelijkheid is anders. Dat blijkt uit de vergelijking van een enquête die het Nederlandse tijdschrift voor ouders J/M hield bij 700 ouders van kinderen tussen 4 en 17 jaar oud en een onderzoek bij jongeren zelf. Bij de ouders van 13-jarigen bijvoorbeeld gelooft amper 13 procent dat hun zoon of dochter al getongzoend heeft. Terwijl in werkelijkheid liefst een derde van de 13-jarigen zegt dit al gedaan te hebben. En ook in interesse in pornoblaadjes vergissen ouders zich schromelijk: slechts 8 procent denkt dat zijn kind dit leest. Maar in de jongerenenquête geeft een kwart toe geregeld in pornoboekjes te bladeren.Hoewel het een onderzoek is bij Nederlandse ouders, gaan dezelfde cijfers ook op voor Vlaanderen. “Gesprekken met ouders en andere studies hieromtrent bevestigen dat ook Vlaamse ouders niet veel wijzer zijn over het seksleven van hun kinderen”, zegt Lies Verhetsel van het Vlaams expertisecentrum voor seksuele gezondheid, Sensoa. “Vaak is dit omdat ouders gewoon niet verwachten dat hun kind hier al mee bezig is. Voor hen is het nog steeds hun ‘kleintje’. Maar ook veel ouders wíllen hier gewoon niet meer over weten. Net zo min als kinderen willen weten hoe hun ouders vrijen. En kinderen verbergen het zelf ook heel erg.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/35/Seks-Relaties/article/detail/1692217/2013/08/24/Ouders-weten-niets-over-seksleven-van-kroost.dhtml

Zeker als het over deze gesprekken gaat dan gaan er al snel deuren dicht. Omdat heel wat ouders er niet over willen praten, en dat het kind zo een angst heeft om iets met de ouders te delen. Het kind krijgt al snel een antwoord van: dat moet je maar aan je moeder vragen, en als deze dan naar de moeder gaat, krijgt het te horen je moet dit maar aan je vader vragen. Waar staat het kind met hun vragen nergens. Gaan dan zelf opzoek en zo krijg je dan weer dat de ouders niets van het kind weten.

Ook de ouders maken geen tijd meer om met het gezin in het algemeen te praten. Ze hebben geen tijd en de tijd die ze na het werk hebben spenderen ze nog liever aan hen zelf.

Zoals in de tekst beschreven staat denken nog heel wat ouder op de oude gewoonte, mijn kind dat is braaf zou zoiets nooit door voor het huwelijk. Gaan we nu allemaal lachen met zijn alle. Want die tijd is al lang voorbij. Als ik gewoon al eens kijk dat zie je het verschil nog niet meer tussen een adolescent persoon en een vroege volwassenen. Hier beginnen dan ook al de problemen, want het lichaam veranderd vroegtijdig of gaan zich opmaken dat ze ouder tonen. En zo hun eigen zoektocht maken.

Wanneer men erover zou kunnen praten zouden ook minder jonge moeders bekend zijn, zou men over ziekte kunnen praten en weet het kind wat te doen. Al kan het dan nog mis gaan, maar dan weet ook het kind waarheen.

MENSEN PRAAT OOK OVER DIT MET JE KINDEREN DE DAG VAN VANDAAG.

ENKELE GOEDE LINKS.
http://www.seksualiteit.be/
http://www.soa.be/

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Nadia wandelt

Wandelblog

We Love Me Now

Very OK Person! Connect with me; lovemeanonymous5@gmail.com Instagram: _l.o.v.e.me

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Umjetnost, zdravlje, civilizacije, fotografije, priroda, knjige, recepti, itd.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen met nonkel Juul en consoorten.

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

Theo-Herbots-Freelance-Journalist-Fotograaf

Gedachten over Levensstijl en Gezondheid. Een gezondheid 😀 en Fotografie💥-Blog 💌Speciaal voor U ✅, Samen met U ✅, Samen door U ✅💚

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Ruelha

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Ontmanteld en Ontwricht

Blog door Chana Van Ryzeghem

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

ESRUNRIA

Be the kind of person you would like to meet!

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

ruhumayolculuk 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry malamakerij

Mala's magie

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

De kleine dingen

Op zoek naar groot geluk in kleine dingen

%d bloggers liken dit: