Tag Archive: oud worden


De zegen van ouder worden in een nieuwe tijd- De levenscyclus vanuit een spiritueel perspectief.

Leve de vergrijzing!

Vergrijzing. We lezen er dagelijks over in de krant. Het begrip wordt geassocieerd met enorme problemen: overvolle bejaarden- en verzorgingshuizen, een onbetaalbare gezondheidszorg, dementie, aftakeling en ga zo maar door. Oud worden lijkt zo ongeveer het ergste wat een mens kan overkomen, en de vergrijzing is maatschappelijk gezien een ramp. Dit is de teneur van wat we lezen.

Iedereen wordt ouder. Met iedere seconde die verstrijkt worden we allemaal een beetje ouder. Het is een natuurlijk proces waaraan alle levende wezens onderworpen zijn. Hoe kan het zijn dat we een proces dat zo natuurlijk is met z’n allen zo zijn gaan verafschuwen? Is er iets mis met de natuur? Of is er iets mis met onszelf, onze manier van denken over ouder worden?
Hoe denken oude mensen zelf eigenlijk over die gevreesde oude dag? Uit onderzoek naar geluk versus leeftijd blijkt dat er sprake is van een U-vormige curve. Jonge en oude mensen zijn het gelukkigst. In het midden van je leven is de kans groter dat je ongelukkig bent dan in je jeugd of op je oude dag. Uit het onderzoek blijkt nota bene dat oude mensen zelfs nog iets gelukkiger zijn dan jonge mensen! 1)
Hoe is dit mogelijk? Hoe kan het dat als oud worden kennelijk zoveel problemen met zich mee brengt, mensen zich doorgaans dan toch gelukkiger gaan voelen?
Laten we de levenscyclus van een mens eens vanuit een spiritueel perspectief bekijken.

De geboorte: het verlies van onszelf

Geboren worden is spiritueel gezien een duik in de materie. We verlaten het rijk van de ziel, een sfeer van geluk en vrede. De grenzen en beperkingen van tijd en ruimte, het gevoel van afgescheidenheid zoals wij dat hier ervaren, bestaan daar niet. Vrijheid is daar het sleutelwoord. Alles is er verfijnd, mooi en liefdevol; angst en lijden zijn afwezig.
Toch gaan we in op de uitnodiging van de Aarde en beginnen met iedere geboorte een langdurig proces van indaling in en verbinding met de fysieke sfeer. In oude boeken wordt de geboorte wel ‘de kluistering van de ziel’ genoemd. De ziel komt terecht in de harde sfeer van de materie met zijn starre wetten; alles is daar gescheiden van elkaar. De ziel voelt zich niet thuis in deze sfeer, hoort hier niet thuis en kan dan ook alleen overleven door zich regelmatig terug te trekken. Dit is wat wij slaap noemen, en deze is onmisbaar.
Natuurlijk is de geboorte een belangrijk moment, maar het proces van indaling is dan nog lang niet voorbij. Dit is pas het geval als we een jaar of veertig zijn. Rond die tijd is de duik in de materie op zijn dieptepunt. De afstand tot je oorsprong is dan het grootste.
Gedurende de kindertijd is de band met de oorspronkelijke zielesfeer nog sterk. Kinderen kunnen dan ook heel ongedwongen gelukkig zijn, helemaal opgaan in het moment en het leven als wonderlijk mooi ervaren. Genieten van het leven op een speelse ongedwongen manier is voor hen vanzelfsprekend. Jammer genoeg overheerst in onze samenleving een verwrongen mannelijke, zware opvatting van spiritualiteit waardoor we deze kwaliteiten niet als spiritueel herkennen: we zien ze niet als voorbeeld maar als tekenen van onvolwassenheid. Deze zware spirituele opvatting is niet afkomstig uit het oorspronkelijke christendom. In de Bijbel is daar nog een spoor van terug te vinden: “Laat de kinderen tot mij komen. Houd ze niet tegen, want juist voor kinderen is het Koninkrijk van God.” 2)

De puberteit: omlaag zinken

Voordat de volwassenheid toeslaat is er een overgangsfase: de puberteit gevolgd door de adolescentie. Het bewustzijn daalt dieper af in de materiële sfeer, de afstand tot de lichte sfeer van de oorsprong wordt groter. Het natuurlijke, ongedwongen geluk en zelfvertrouwen uit de kindertijd raken verloren. Twijfels en angsten slaan toe; niets is vanzelfsprekend meer. Er ontstaat verzet en onzekerheid. Het verzet richt zich meestal tegen de omgeving: de ouders, de school, de maatschappij in zijn algemeenheid – ze worden vaak zeer kritisch bekeken. Onbewust krijgen zij de schuld van het verlies dat gevoeld wordt. Maar in wezen is het verzet gericht tegen de innerlijke ontwikkeling: het steeds dieper afdalen in de aardse sfeer en het verder los raken van de bron.
In de sfeer van de ziel is je eigen zijn en je plaats in het grote geheel een natuurlijk gegeven. Je weet en voelt daar wie je bent, wat je rol is in het grote geheel. Het weten dat zonder jou de kosmos niet compleet is, dat je een onmisbaar deel van het grote geheel bent, is daar vanzelfsprekend. In de puberteit raakt dit besef verloren en het gevolg is een identiteitscrisis. Die kan soms zo overweldigend zijn dat jonge mensen aan drugs en alcohol verslaafd raken en in sommige gevallen zelfs zelfmoord plegen. Dit alles gebeurt vaak vanuit een diep verlangen om het contact met de sfeer van de ziel weer te herstellen.
Maar verzet is gelukkig niet het enige kenmerk van deze periode. Het is ook een tijd waarin de waarde van het leven op Aarde ontdekt wordt. Juist in de puberteit zien we belangstelling voor natuur, muziek, literatuur en interessante ideeën opbloeien. De belangstelling voor de ander neemt toe: de eerste verliefdheid is er. Ook de eigen originaliteit wordt voor het eerst gevoeld. Iedere ziel is uniek en neemt zijn eigen zaadjes mee naar de aarde. Zaadjes die ontkiemen gedurende de kindertijd en in de puberteit boven de grond komen. Vaak ontstaan gedurende deze levensfase de originele ideeën en gevoelens, die gedurende de volwassenheid uitgroeien tot een definitieve vorm. Als alles goed verloopt, gaat het verlies van de kindertijd samen met een periode van herontdekking van wie je bent.
Die herontdekking zorgt ervoor dat het verzet op den duur wordt losgelaten en de stroom van het leven wordt gevolgd. Het belangrijkste wat je een mens in de periode van puberteit en adolescentie kunt geven is vertrouwen. Het vertrouwen dat er een weg en plaats is voor hem of haar in deze verwarde wereld, hoe anders je ook bent, hoe anders je je ook voelt. Het is juist dit anders zijn, dat de wereld nodig heeft.

Volwassen: het dieptepunt van ons leven.

De volwassenheid, het fysieke hoogtepunt van het leven, is spiritueel gezien het dieptepunt. De ‘afstand’ tot de sfeer van de ziel – tot onze eigen ziel – is dan het grootst. We zijn nu het verst verwijderd van onze spirituele natuur. De duik in de materiële sfeer heeft nu zijn dieptepunt bereikt. Gedurende deze periode is de mens dan ook het ongelukkigst in zijn leven.
De fysieke wereld met zijn wetten wordt nu vaak gezien als de enige realiteit. In deze periode draait het vaak om geld en bezit, maatschappelijk status en hard werken. De fixatie daarop zorgt ervoor dat een mens zichzelf nog verder vergeet.
De identificatie met de materiële sfeer is in de volwassenheid vaak zo sterk dat men gaat denken dat dit het enige is dat er bestaat, hier draait alles om. De traditionele spirituele opvattingen die er mogelijk zijn, in de vorm van de bekende godsdiensten, zijn vaak op angst en dogma gebaseerd. Ze geven een verwrongen beeld van spiritualiteit en doen vaak meer kwaad dan goed.
Het belangrijkste dat een volwassene te doen heeft is er voor zorgen dat de zaadjes die hij als ziel meebracht nu kunnen uitgroeien tot mooie bloemen. Hiervoor is het nodig dat hij trouw blijft aan zichzelf, en zich niet laat meesleuren door de druk en de regels van de maatschappij. Vaak lukt dit niet: de idealen uit de adolescentie en puberteit, de gevoelens uit de kindertijd – ze worden nu vaak als dom en naïef beschouwd. Ze passen immers niet bij wat de maatschappij lijkt te verwachten. De authentieke zielsuitingen die er nog zijn worden door de heersende moraal als egoïstisch, onverantwoordelijk of wereldvreemd bestempeld: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. We moeten in de maatschappelijke mal passen anders horen we er niet bij. Professoren vertellen ons dat we onze hersenen zijn, en die hersenen zijn een machine die slijt bij het ouder worden.3) Vandaar dat de volwassen mens niet gelukkig is: er wordt hem wijsgemaakt dat hij een machine is en hij wordt geacht zich te gedragen als een machine: 40 uur per week werken en drie weken per jaar op vakantie.
Ik weet nog dat ik voor het eerst naar de kleuterschool ging. Ik was somber. Als kleuter van vier zag ik het al helemaal voor me: jarenlang naar school en dan werken. Ik vroeg me af wanneer ik weer vrij zou zijn. Op het einde van de lagere school vroegen ze me tijdens een test wat ik later wilde worden, ik antwoordde: rentenier. Ik wilde gewoon weer vrij zijn, ik wilde niet dat een systeem bepaalde wat ik zou moeten doen.
Tijdens mijn volwassen leven lukte het me gelukkig een comfortabel baantje te vinden voor drie dagen in de week. Anderen vonden het maar vreemd: dat ik als volwassen man geen carrière maakte, maar liever door de natuur wandelde, boeken las en filosofeerde met vrienden.
Pas toen ik in de veertig was, besefte ik dat het ook anders kon. Ik maakte toen van mijn hobby (nadenken over levensvragen, het beoefenen van hypnotherapie) mijn werk. Ik liet mijn parttime baan op den duur los. Ik ontdekte dat ik vrij kon zijn, de dingen kon doen die ik leuk vond én daarmee in mijn levensonderhoud kon voorzien. De sleutel daartoe was zelfvertrouwen: het geloof dat ik vanuit mijn ziel iets unieks te geven had en dat de aarde mij daarvoor zou belonen. En met dat inzicht was voor mij de weg omhoog, de weg naar mezelf, weer begonnen.

Ouder worden: hoe het niet moet

Als we ouder worden, begint de weg omhoog weer, terug naar de ziel. We mogen gaan loslaten, het dieptepunt van onze duik in de materiële sfeer is voorbij. We gaan weer omhoog, keren terug naar de oorsprong. De natuurlijke beweging van het ouder worden is een groei naar het licht, naar de ziel toe. Vanuit spiritueel standpunt gezien word je dus meer in plaats van minder: wijsheid, zelfvertrouwen en levensgeluk nemen toe. De natuurlijk ouder wordende mens wordt er zich in sterke mate bewust van dat hij veel meer is dan zijn aardse ik. Hij realiseert zich dat zijn werkelijke zijn uitstijgt boven de rollen die hij heeft gespeeld in de materiële sfeer van de aarde. Hij begint weer te beseffen wie hij werkelijk is: een eeuwig wezen van levend licht.
Maar er is een probleem. We leven in een maatschappij waarin het geloof overheerst dat de fysieke werkelijkheid álles is, dat het daar allemaal om draait, en dat oud worden een slechte zaak is. Mensen zijn zich helemaal gaan identificeren met hun fysieke lichaam. Oud worden wordt geassocieerd met verlies en aftakeling, wordt gezien als een beweging in de richting van het niets. Hierdoor is er bij veel mensen sprake van verzet tegen de beweging van het oud worden. Dit verzet zorgt ervoor dat de natuurlijke beweging omhoog, naar de ziel, naar meer vreugde en licht, wordt onderbroken. Je verzetten tegen de beweging van het ouder worden werkt averechts en het werkt als een self-fulfilling prophecy: wat je vreest wordt waar omdat je het vreest. Het verzet zorgt ervoor dat het bewustzijn zich vastklampt aan de fysieke sfeer en het lichaam. Dit vastklampen, het zich afwenden van het eigen innerlijke licht, heeft een aantal tragische gevolgen voor de ouder wordende mens.
– Om te beginnen heeft het ouder wordende lichaam extra zielelicht nodig om gezond te blijven. Naarmate het bewustzijn zich tijdens de ouderdom weer meer verbindt met de wereld van de ziel, gaat de energie vanuit de spirituele wereld sterker doorstromen naar het lichaam. Het lichaam deelt als het ware in het licht en geluk dat in de sfeer van de ziel ontdekt wordt, en dit geeft het lichaam extra kracht en gezondheid. De kwaaltjes van de oude dag hebben er minder vat op.
Maar als het bewustzijn zich niet richt op dit licht, maar zich vastklampt aan het fysieke, moet het lichaam deze extra energie missen. Dit vergroot de kans op problemen met de gezondheid.
– In brede zin is de maatschappelijke functie van de ouder wordende mens het uistralen van spiritueel licht naar de samenleving toe. Oudere mensen kunnen door hun levenservaring en hun toenemende verbinding met de sfeer van de ziel de levens van jongere mensen positief beïnvloeden door hun wijsheid, inzicht en mededogen. Iedereen voelt bij oudere mensen van nature een bepaalde wijsheid en rust. Je kunt je echt gezien voelen door iemand die met geduld en aandacht naar je luistert. De positieve invloed van ouderen kan natuurlijk allerlei vormen aannemen: van een invloedrijke spirituele persoonlijkheid, tot een lieve wijze oma waartoe de hele familie zich wendt om raad. Maar er zijn ook schrijvers, kunstenaars en therapeuten die op zeer hoge leeftijd hele bijzondere dingen doen en anderen ongekend weten te inspireren. Oude mensen vormen de verbinding tussen de wereld van het tijdloze en de praktische wereld van alledag.
Een maatschappij waarin de waarde van de ouderdom niet wordt gezien is dan ook een maatschappij waarin het contact met het spirituele verloren is geraakt. We zien dan een volledig op hol geslagen samenleving: kijk om je heen.
– Ook voor de ouder wordende mens zelf is het tragisch als de natuurlijke plaats in de maatschappij niet wordt ingenomen. Er wordt dan géén plaats meer ingenomen; als oudere lijkt je rol uitgespeeld. Het gevolg is eenzaamheid en het leven in een kleine, saaie wereld. Juist op de leeftijd waarop een mens bij uitstek geschikt is voor geestelijk en spiritueel werk wordt hij uitgerangeerd. Ooit gehoord van een schrijver of kunstenaar die stopte op zijn vijfenzestigste? Denk eens in welke schitterende boeken en kunstwerken wij zouden missen als deze mensen zich ook aan de krankzinnige regel moesten houden van het stoppen met werken op je vijfenzestigste? Op dit moment ben ik de onlangs verschenen autobiografie aan het lezen van de in 1925 geboren Claude Lanzmann (maker van de beroemde film Shoah).4) Op iedere bladzijde word ik getroffen door de enorme eruditie, levenswijsheid en rijkdom van dit boek. Volgens de normen van onze samenleving had die man al meer dan 20 jaar lang niets moeten doen! Absurd. Oudere mensen worden klein gemaakt en maken zichzelf klein: aftakeling in psychisch en lichamelijk opzicht is het gevolg.

Ouder worden: zeven tips op weg naar het licht

Op een natuurlijk manier oud worden in onze samenleving, waarin zo negatief wordt gedacht over de ouderdom, vereist een ommezwaai in het denken. Hier enkele tips.

1) Vergeet alles wat de maatschappij zegt en denkt over het ouder worden, oude mensen en vergrijzing.

De maatschappelijke visie op het ouder worden is een niet spirituele. De mens wordt niet gezien als een bezield, spiritueel wezen, maar als een fysiek organisme dat geleidelijk aan steeds verder aftakelt. Maar dit klopt dus gewoon niet. Ieder mens die met een open hart en een open geest naar het leven kijkt, komt tot de ontdekking dat er meer is. Dat het leven een spirituele dimensie heeft, en dat die spirituele dimensie veel fundamenteler is dan de fysieke. Juist een ouder mens kan met die dimensie makkelijker contact maken, en er inspiratie en kracht uit putten.

2) Besef dat er niets verloren gaat

Niets en niemand raakt verloren in de nacht, alles van waarde blijft. Eén van de eerste ontdekkingen die we doen als we gestorven zijn en de andere zijde betreden, is dat alles er nog is. Alle mooie ervaringen, onze familieleden en de mensen die we lief hadden, de wereld van onze jeugd, de vrienden van vroeger – alles is er nog. En we kunnen er contact mee maken, het opnieuw beleven als we willen. Het is er allemaal daar – voor ons. Juist door mee te gaan met de stroom van het leven, met het oud worden, reiken we uit naar deze tijdloze wereld waar al het wezenlijke bewaard wordt. Als we durven los te laten, kunnen we dit innerlijke weten toelaten. Het is dit weten – het besef dat niets verloren gaat – dat rust en vrede schenkt.

3) Treed naar buiten. Oud zijn is de levensfase om je licht te laten stralen. Hiermee dien je de maatschappij en je medemens.

Jongere mensen begrijpen vaak niets van ouderen. Hoe kunnen die zo rustig, vredig en schijnbaar gelukkig zijn terwijl ze dagelijks geconfronteerd worden met aftakeling, terwijl de dood zo dicht bij is? Hoe kan iemand die kaal is gelukkig zijn? Het antwoord is dat ouderen over een innerlijk weten beschikken dat jongeren niet hebben. Een ouder mens is doorgaans getekend en gerijpt door levenservaringen die hem milder en bedachtzamer stemmen dan de gemiddelde jonge mens. Een ouder mens heeft vaker moeten loslaten en overgeven. Hieruit kan een innerlijk weten groeien dat rust en geluk brengt. Ouderen zouden de maatschappij en hun (jongere) medemensen een enorme dienst bewijzen als ze dit weten wat meer zouden uitspreken. Kijk eens eerlijk naar wat de wereld nodig heeft: nieuwe telefoons, snellere auto’s? Nee: wijsheid, rust en vrede. Is dat niet wat ouderen te geven hebben?

4) Ga de ideeën van anderen relativeren. Neem ze niet zo serieus.

Het leven is een spel. De mensen (lees: volwassenen) die er middenin zitten, gaan helemaal in het spel op, ze nemen hun rol heel serieus. Laat je niet teveel meeslepen door het spel, kijk ernaar van een afstandje, kijk er doorheen, en zie de spelers die hun rol spelen. Door de menselijke samenleving als een spel te zien, wordt het makkelijker de ideeën, normen en verwachtingen die daarin gelden, los te laten. Dit geeft je innerlijk de ruimte om nieuwe energieën en inzichten toe te laten, die horen bij een andere levensfase.

5) Vertrouw op het leven

Ouder worden is jezelf overgeven, je overgeven aan een natuurlijk proces.
Vertrouw op het leven. Vertrouw er op dat het leven je zal brengen wat bij je past. Let wel: past bij de persoon die je nu bent, niet bij de persoon die je was.
Door het verleden los te laten en je over te geven, kunnen hele nieuwe dingen op je pad komen, kun je nieuwe kanten van jezelf ontdekken. Een gevoel van leegte en verlies ontstaat door vast te houden aan het oude, door vast te houden aan iets dat niet meer bij je past. Vertrouw op het leven en laat los.

6) Vertrouw ook jezelf

Geloof eens werkelijk dat wijsheid met de jaren komt. Vertrouw op die wijsheid. Maak je niet kleiner dan je bent. De hele maatschappij probeert oude mensen al klein te maken, ga daar niet in mee. Laat jezelf zien. Wees niet bang je wijsheid te delen met anderen, wees niet bang je plaats in te nemen. Er zijn bijvoorbeeld veel oude mensen die contact met overleden familieleden voelen. Daar durven ze niet over te praten uit angst niet serieus genomen te worden. Wees niet bang, laat die angst los. Praat er openlijk over.

7) Identificeer je niet langer met je lichaam en de fysieke wereld, maar met je bewustzijn.

Jezelf identificeren met je ervaring in de fysieke wereld is leuk en interessant zolang het een spel is. Je gaat even helemaal in iets op, en dan laat je het weer los. Daardoor groeit je bewustzijn. Iedere ervaring is een verrijking. Als het jezelf identificeren met rollen in de fysieke wereld op natuurlijke wijze gebeurt, verloopt het volgens een bepaald ritme. Je voelt dan vanzelf aan wanneer het tijd is om een ervaring of rol los te laten en weer te beseffen wie je werkelijk bent. Dit hoort er te gebeuren als je ouder wordt.
Stel je voor dat je in een auto rijdt. Als je denkt dat je de auto bént, is het heel erg als er iets mis gaat met de auto. Als je beseft dat je de bestuurder bent, is het allemaal niet zo erg: je weet dat je de auto niet bent, dat je er gewoon uit kunt stappen.
Ga eens voor de spiegel staan en kijk er in. Kijk naar je gezicht: dat wordt ouder. Maar daarachter zit iets dat niet ouder wordt, dat tijdloos is: je bewustzijn. Voel dat. Door je te identificeren met je bewustzijn, en niet met je ouder wordende lichaam, ga je mee met de natuurlijke beweging van het ouder worden. Het contact met wie je echt bent, met de spirituele sfeer van de ziel, verdiept zich. Dit brengt innerlijke rijkdom en licht voort. Mensen die dit doen, stralen wijsheid en vrede uit.

De zegen van de vergrijzing

Vergrijzing is een zegen.
Om te beginnen zijn oudere mensen gelukkiger, dus vergrijzing betekent meer gelukkige mensen in onze samenleving, dus wordt de samenleving als geheel gelukkiger. Vergrijzing betekent ook het einde van een rampzalige bevolkingsexplosie die de ondergang van zoveel dieren en plantensoorten betekent. We zijn op weg naar een toekomst met minder mensen en dus meer ruimte voor de natuur, een toekomst met meer geluk en vrede.
Door de vergrijzing wordt het onmogelijk om ouderen te negeren en weg te stoppen. De vergrijzing dwingt de samenleving om ouderen hun natuurlijke plaats te laten innemen. Ook ouderen zelf worden gedwongen die plaats in te gaan nemen. Aan de waanzin dat mensen die spiritueel gezien hun meest vruchtbare leeftijd bereiken, niets meer mogen doen, komt een einde. Dit betekent dat ouderen zich niet langer zullen verbergen, maar hun licht laten stralen. Overal waar ze gaan, brengen ze wijsheid, vrede en rust. Ze zullen de op hol geslagen mensheid verbinden met de tijdloze werkelijkheid van de ziel en erkend worden om hun vanzelfsprekende wijsheid. Het resultaat zal een samenleving zijn die gebaseerd is op innerlijk weten en leven in harmonie met elkaar en de aarde, en niet langer op het najagen van uiterlijk succes en uitbuiting van onze planeet. Het zal ook een samenleving zijn waarin er minder angst is voor de dood en de ouderdom. Iedereen zal duidelijker beseffen dat dit de weg terug is naar het licht, naar onze oorsprong.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/zegen-ouder-worden-nieuwe-tijd/

In deze tijd spreken ze van vergrijzing. Maar eigenlijk heeft het altijd bestaan. Mensen werden vroeger ook 80 en 90 jaar. Maar toen werd er anders omgegaan met deze ouderen. Ze bleven langer thuis of werden verzorgd door kinderen of familie. Nu kunnen de verzorgingstehuizen het niet meer aan. En laten ze heel veel ouderen eigenlijk aan hun lot over. Toch hebben juist deze mensen zoveel levenservaring dat het vaak leuk is als ze beginnen te vertellen. Alhoewel ze ook bare tijden gekend hebben. Net zoals wij nu meemaken. Nu zie je vaak dat deze mensen in eenzaamheid leven en de dag stil doorbrengen.
deze tekst laat goed aanvoelen dat oud worden echt iets mooi is en past bij onze samenleving. Maar ook dat dit op een moment de weg is om de aarde te verlaten. En zich terug bij de zielen te voegen.

Spiritueel gezien is ouder worden het mooiste gegeven op aarde. En dan een menswaardige heen gaan krijgen is de perfecte slotsom.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Aum Shanti,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM PADME HUM MANI

“Ouder worden is aftakelen? Onzin.” Experte legt uit hoe we negatieve stereotypen over ouderen verhelpen

Ze zijn zielig, zwak en hun beste tijd is voorbij: zo denken de meesten van ons over oude mensen. ‘Ageism’ heet dat. Vief, een vereniging voor 60-plussers, lanceert #denkFOUD: een campagne die die vele negatieve stereotypen over ouderen in de kijker zet. Ook Ashton Applewhite (69), experte in leeftijdsdiscriminatie, ergert zich dood aan ‘ageism’. Ze leert ons een ander, correcter beeld van verouderen. “Een negatieve kijk op ouder worden kan je leven met 7,5 jaar verkorten.”

“We willen bij de Vlaamse bevolking een mindshift opwekken over ouder worden.” Vief, een Vlaamse vereniging van en voor 60-plussers, heeft het gehad met de manier waarop de samenleving kijkt naar ouderen. Daarom lanceert ze de campagne #denkFOUD, waarmee ze de negatieve stereotypen over ‘oude knarren’ de wereld uit wil helpen. “We weerleggen die foute denkbeelden op een feitelijke en objectieve manier”, klinkt het op de website. De eerste denkfout in de kijker? Ouderen hebben geen seks meer. 

“Ageism zou weleens het laatste nog aanvaarde vooroordeel kunnen zijn”, zegt Ashton Applewhite. “In het hart van een vooroordeel zitten stereotypen: ouderen worden als zielig en zwak afgeschilderd, hun beste tijd is voorbij, ze zijn niet relevant meer. Ouder worden is in die optiek haast uitsluitend een verhaal van verlies en aftakeling, van incompetentie en afhankelijkheid. Wat onzin is. Maar het ergste is dat ageism zo wijdverspreid is en zo diep zit, dat we het allemaal een beetje zijn gaan geloven. En hoe idioot is dat? Iedereen wordt ooit ouder.” 
“Bij racisme en seksisme hebben we het over ‘de ander’, maar bij ageism hebben we het over ons toekomstige zelf. We moeten een einde maken aan dat negatieve discours. Verouderen is geen probleem dat opgelost moet worden of een ziekte waarvoor een remedie moet worden bedacht. Het is een natuurlijk, krachtig en levenslang proces dat iedereen treft. Het zou ons kunnen verenigen. Nu drijft het ons uit elkaar in twee grote groepen: jong en oud.”

Wie is Ashton Applewhite? 

Ashton Applewhite (69) wordt in de VS ­beschouwd als dé expert in leeftijdsdiscriminatie en ageism. Ze schrijft erover op haar blog ‘This Chair Rocks’, ook de titel van haar (nog niet vertaalde) boek. Ze geeft ­lezingen over het onderwerp voor o.a. de Verenigde ­Naties. Haar TED Talk ‘Laten we ophouden met leeftijdsdiscriminatie’ werd ondertussen meer dan anderhalf miljoen keer bekeken.

Gelukkiger op je tachtigste

Applewhite was niet altijd zo’n positief ingestelde ageismactivist. Haar zoektocht naar wat het nu eigenlijk betekent, ‘ouder worden’, begon met een opmerking van haar schoonmoeder. “Bobs ouders hadden een boekhandel. Zijn moeder, Ruth, was in de tachtig toen ze tegen me zei: ‘Men wil maar één ding van ons weten: wanneer we met pensioen gaan. Kan jij niet eens iets schrijven over waarom die vraag ons steeds weer wordt gesteld?’ Ja, waarom eigenlijk? Waarom zouden mijn schoonouders niet actief mogen blijven?” 
Het zaadje was geplant en Ashton begon een blog: Sowhenareyougoingtoretire.com. Ze interviewde tachtigjarigen die nieuwe passies hadden ontdekt, en ontmoette bejaarden die een actief en gelukkig leven leidden. Haar mening over de ­‘latere leeftijd’ werd grondig overhoopgehaald.

Dat ik op mijn tachtigste weleens gelukkiger zou kunnen zijn dan op mijn dertigste, was nooit bij me opgekomen.Ashton Applewhite

“Ik was heel naïef toen ik aan het boek begon, ­onwetend zeg maar. En bang. Als ik aan het verouderingsproces dacht, passeerden alle clichés: de angst dat mijn gezondheid dramatisch zou achteruitgaan, de overtuiging dat ik niet alleen mijn looks maar ook mijn individualiteit zou verliezen, en de hamvraag: zal ik hard vechten tegen dat proces of is het makkelijker om je erbij neer te leggen? Dat ik op mijn tachtigste weleens gelukkiger zou kunnen zijn dan op mijn dertigste, was nooit bij me opgekomen.”
“Maar het was wel de realiteit die ik vaststelde. Ik ontmoette massa’s actieve en gelukkige tachtigjarigen. Ik merkte hoe oudere mensen genieten van het leven, net omdat ze zich heel erg ­realiseren dat elke dag telt. Ik werd me bewust van die enorme discrepantie die er bestaat tussen de werkelijkheid van het ouder worden en het idee dat we ervan hebben. Waar komt ageism vandaan? Wie heeft ons in godsnaam wijsgemaakt dat het uitsluitend een verhaal is van dementie, depressie en ­incontinentie?”

Laten we die boosdoeners maar meteen noemen. Wie heeft ons dat wijsgemaakt?

Ashton Applewhite: “Als je hoopt dat ik een aantal sigaar ­rokende heren in een achterkamertje kan aanwijzen … Nou, nee. Een aantal ontwikkelingen hebben ouder worden in een ander daglicht gesteld. Allereerst was er de uitvinding van de drukpers en de verspreiding van kranten en boeken, waardoor ouderen niet langer de doorgevers van kennis en geschiedenis waren. Moet je die evolutie betreuren? Natuurlijk niet. Ik ben geen voorstander van een zogenaamde gerontocratie, waarbij ouderen alle macht hebben en vereerd worden. Maar ik ben evenmin liefhebber van onze maatschappij, waarin jong zijn de absolute standaard is.” 

Er is een hele industrie gebouwd op de angst rond ouder worden.

“Andere factoren waren de industrialisatie en verstedelijking, die families uit elkaar rukten en een einde maakten aan het intergenerationele wonen. Plots waren grootouders geen hulp meer, maar een zorg. Ze werden weggestopt in verzorgingstehuizen en ‘retirement villages’, gepensioneerdengetto’s, zodat we eigenlijk nog weinig met hen in contact kwamen. Ook de demografie speelde niet in het voordeel van bejaarden. De groep werd zo groot dat ze als last ­gezien werden, een probleem voor de sociale zekerheid en de gezondheidszorg. En ik wijs graag naar het kapitalisme en consumentisme als boosdoeners. Als je een natuurlijk proces – verouderen – problematiseert, dan kan je er geld aan verdienen door oplossingen te bieden. Van voedingssupplementen en vitamines tot inlegkruisjes en antirimpelcrèmes … Er is een hele industrie gebouwd op de angst rond ouder worden.”

Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik erg bang ben van ouder worden. Want voor mijn beide ouders was dat wel het verhaal: dementie, depressie en incontinentie.

“Dementie is horror, daar heb ik geen ander woord voor, maar het is niet de enige manier om ouder te worden. Gelukkig maar. Cijfers van de alzheimervereniging in de VS stellen dat een op de tien ouderen de aandoening krijgt. Dat blijft veel in absolute cijfers, maar het betekent ook dat negentig procent het niet heeft. Bovendien dalen de cijfers, ook voor dementie. Maar als je dementie of alzheimer van dichtbij hebt meegemaakt, dan beïnvloedt dat je visie. Dan is het moeilijk om je te verzoenen met het ouder worden, dat begrijp ik. Maar ik raad je aan om het te proberen, want onderzoek heeft uitgewezen dat die donkere gedachtes een effect kunnen hebben op je levensduur. De stress van een negatieve kijk op het ouder worden zou je leven met 7,5 jaar kunnen verkorten.”

Vraag aan een 65-plus­ser of hij terug wil naar een vroegere ­periode in het leven, en hij zegt bijna ­altijd nee.Ashton Applewhite

“Ik wil niet zweverig doen: ‘eet boerenkool’ of ‘denk positief’ en alles zal wel in orde komen. Er zijn geen garanties, je kan pech hebben. Maar als je de feiten nuchter bekijkt, zijn er maar twee zaken over ouder worden die we zeker weten: we zullen afscheid moeten nemen van mensen die we vaak ons hele leven hebben gekend, en sommige lichaamsdelen zullen het laten afweten. Die twee zaken staan vast. De rest varieert per persoon. Het is geen zekerheid dat je verstandelijk zal achteruitgaan. Je zal niet per definitie ziek en zwak worden. De meeste mensen worden op een mooie en gelukkige manier oud, en blijven tot op hoge leeftijd zelfstandig. Dat moet je voor ogen blijven houden. Ouder worden is veel leuker dan we denken. Vraag aan een 65-plusser of hij terug wil naar een vroegere ­periode in het leven, en hij zegt bijna ­altijd nee. Haast niemand wil weer jonger zijn. De gelukscurve is een U-vorm. We zijn happy als kind en weer als oudere, maar tussenin niet zo.”

Wat is het geheim van goed en ­gelukkig ouder worden?

“Zoveel goeroes en wetenschappers hebben die vraag proberen te beantwoorden. Maar er is geen geheim. Verouderen is leven. Leven is verouderen. Je wordt geboren en vanaf dan komt er telkens weer een dag bij. Het geheim van goed ouder worden is dus: goed leven. Zin voor humor hebben, tolerant en open zijn, nieuwsgierig blijven. Wees een goed mens. Behandel anderen zoals je zelf behandeld wil worden. Sta midden in de wereld en beleef hem ten volle. Zit aan de zijkant van het leven en observeer. Koop een sportwagen of een schommelstoel. Doe waar je zin in hebt.”

Die schommelstoel is geruststellend, want het lijkt alsof je tegenwoordig de Mick Jagger-, Jane Fonda- of Sophia Loren-school van ouder worden moet volgen en hyperactief moet blijven: nog op tournee gaan op je zeventigste, of een nieuwe filmrol op je tachtigste.

“Goed voor hen, maar niets verplicht je om hetzelfde te doen. Je hoeft niet per se een marathon te lopen of een cursus paaldansen te volgen op je zeventigste. Breien is ook oké. Alle versies van ouder worden zijn goed, niet alleen de ‘sportieve’.”
“Mijn belangrijkste inzicht over ouder worden is dat onze individualiteit niet verdwijnt, maar met de jaren net meer uitgesproken wordt. Ageism heeft de neiging om van oudere mensen een homogene groep te maken. Ze hebben allemaal dezelfde leeftijd: oud, en delen allemaal dezelfde voorkeuren.”

Mijn moeder werd in het verzorgingstehuis steevast voor een liedjesprogramma op tv gezet waar ze absoluut niet van hield.

“Eenmaal de 65 voorbij moet je maar van schlagers houden. Terwijl experts net vastgesteld hebben dat hoe ouder we worden, hoe verschillender we allemaal zijn. Op mijn veertigste had ik meer gemeen met mijn leeftijdsgenoten dan nu op mijn 69ste. Toen zaten we allemaal in eenzelfde levensfase met gelijklopende problemen. Nu heb ik een erg specifiek traject achter de rug en ben ik tot zeer persoonlijke inzichten gekomen. Laat je dus niet vertellen dat er een juiste manier is om ouder te worden, er is alleen jouw manier.”

Dwingt ageism mensen om zich jong te blijven gedragen?

“Je hoort het bejaarden weleens zeggen: ‘Ik doe yoga, ik ga joggen, ik ben nog erg actief. Ik voel me helemaal niet oud.’ Ze nemen psychologisch afstand van hun leeftijdsgenoten omdat ze de heersende stereotypes geïnternaliseerd hebben. Ze zijn oud, maar ze willen het niet zijn. De Wereldgezondheidsorganisatie heeft er een prioriteit van gemaakt om te vechten tegen ageism, en te werken aan een positieve beeldvorming. Net omdat die stereotypen zo’n grote invloed hebben op ons welzijn, onze eigenwaarde en ons zelfrespect.”

Als je als vrouw ­tekenen van ouderdom vertoont – grijze haren of rimpels – word je onzicht­baar.Ashton Applewhite

U had nog geen grijs haar, maar liet het op uw 55ste grijs verven, als reactie op de ongeschreven regel dat vrouwen moeite moeten doen om er jong te blijven uitzien.

“Vanaf het moment dat je als vrouw ­tekenen van ouderdom vertoont – grijze haren of rimpels – word je onzichtbaar. Dan ben je niet meer interessant en zeker niet langer aantrekkelijk. Daar wilde ik tegen reageren. ‘Iedereen grijs!’, riep ik enthousiast op een lezing. Ik kreeg een reactie die je hoogstens als lauw kan omschrijven, en dat was een verdiende les in nederigheid. Wie ben ik om andere vrouwen voor te schrijven wat ze met hun haar moeten doen? Ik zondigde tegen mijn eigen regel: doe waar je zin in hebt.”

U bent een groot gelover in bewustwordingsprocessen om ageism tegen te gaan.

“Kijk waar de vrouwenbeweging nu staat door het continue werken aan bewustwording. ‘The personal is political’ was dé slogan van het feminisme, maar is ook toepasbaar op leeftijdsdiscriminatie. Het persoonlijke is politiek. Stop met te denken dat jouw negatieve ervaringen met ouder worden alleen de jouwe zijn, en erger nog: dat het op een of andere manier ‘jouw schuld’ is dat het afrekenen aan de supermarktkassa wat minder vlot gaat of dat de bus wat langer moet wachten tot je opgestapt bent.”
“Het zijn de bestaande structuren en vooroordelen die je dat gevoel opdringen. Laat ik een vergelijking maken. Het feit dat je als man van een andere man houdt, is absoluut niet problematisch. Maar homofobie maakt er een probleem van. Het feit dat je een gekleurde huid hebt, bemoeilijkt je leven niet. Dat doet racisme. Het is niet het verloop van de tijd en het verouderen dat je in een hoekje duwt en als zwak neerzet, dat is ageism.”
“De negatieve opinies over oud worden zijn zo diep in onze maatschappij verankerd dat het me zou verbazen als er ­iemand vrij zou zijn van ageism. Als we liegen over onze leeftijd of onze gezichten laten botoxen tot onbeweeglijke maskers, zijn we medeplichtig. Als we op een feestje alleen maar met mensen van onze eigen leeftijd praten, zijn we ­medeplichtig. Als we van file veranderen in de supermarkt omdat er ‘een oud mevrouwtje’ voor ons staat, zijn we ­medeplichtig.”
“Je eigen vooroordelen onder ogen zien is moeilijk. Maar het kan het begin van een sterke beweging worden. Oud en jong, we moeten bondgenoten zijn, geen vijanden. Er zullen nog veel conversaties en coalities nodig zijn om een beweging tegen leeftijdsdiscriminatie op gang te brengen, maar het begin is gemaakt. We’re all in this together.”

Enkele startpunten

Onderzoek je eigen ‘ageistische’ reflexen in plaats van te proberen te bewijzen dat je absoluut niet aan leeftijdsdiscriminatie doet. Je moet de vooroordelen herkennen om ze te kunnen challengen.

• Als je eraan twijfelt of een uitspraak discrimineert, vraag je dan af of ze toepasselijk zou zijn op een jonger of ouder persoon. Wanneer wordt iemand een schattig meneertje?

Let op met ‘nog’. Oudere mensen rijden niet ‘nog’ met de auto, hebben niet ‘nog’ seks of gaan niet ‘nog’ op reis. Het zijn voor hen gewone handelingen die ze al jaren doen, zoals iedereen.

Vermijd stereotiepe adjectieven als kwiek, kranig, kras … Wat is er mis met energiek en sterk?

Zie de schoonheid in oude gezichten en lichamen, ze is er.

• Pas op met: “Wat zie je er nog goed uit.” Het wordt ongetwijfeld met de beste bedoelingen gezegd, maar volgens Ashton Applewhite is de uitspraak doordrenkt met ageïsme. “Het is een dubieus compliment. Je wordt verondersteld om je gevleid te voelen, maar eigenlijk benadrukt het alleen maar hoe oud je eigenlijk wel bent. Vroeger werd ik ongemakkelijk van die uitspraak. Sinds ik volledig vrede heb met mijn leeftijd, antwoord ik opgewekt: ‘bedankt, jij ook.’ Dat zorgt altijd voor verwarring, zeker als de persoon in kwestie jonger is.”
Geef een ouder persoon dus geen complimenten die alleen maar gebaseerd zijn op hoe anders (fitter, stijlvoller, sterker) die is dan de meeste personen van hun leeftijd. “Ik kan niet geloven dat u al 75 bent” is een compliment ten koste van alle andere 75-jarigen, en de formulering houdt in dat de bewondering gebonden is aan uitzonderlijk gedrag. Geef ‘gewoon’ een compliment: ‘wat bent u elegant’, of ‘wat ziet u er fit uit’, zonder de ‘voor uw leeftijd’.”

BRON: https://www.hln.be/psycho/ouder-worden-is-aftakelen-onzin-experte-legt-uit-hoe-we-negatieve-stereotypen-over-ouderen-verhelpen~a0588d51/

Allemaal worden we een dagje ouder. En is ons lichaam niet meer zoals we jong waren. Maar het is zo mooi om ieder jaartje een jaartje erbij te krijgen. Sommigen hebben spijtig genoeg af te rekenen met ziekte of dergelijke. Maar velen willen toch niet terug naar een bepaalde leeftijd. Omdat ze genieten van het leven. Omdat ze genieten van waarin ze zich bevinden. Men heeft al zoveel doorstaan men heeft al zoveel lessen gehad dat men ook op leeftijd mag en kan genieten. Ook is het dan zo mooi om anderen zien op te groeien en ook daarvan te leren. Ja we kunnen leren van kinderen van onze kleinkinderen. Het is niet omdat men een leeftijd heeft dat we niet van hen kunnen leren. Of zoals velen zeggen ik heb de leeftijd ik weet het toch zeker. Maar dat is zeker een verkeerde instelling. Bekijk maar eens die spellende kinderen hoe ze omgaan met elkaar. En bedenk dan eens hoe ouderen zich soms opsluiten en vereenzamen. Juist omdat ze niet meer buitenkomen of geen vrienden meer hebben.
En ja we zullen niet alles meer zo snel kunnen als vroeger. Maar als men zich daarbij kan neerleggen kan je van ieder moment zo genieten. Zelfs ook van de kleine dingen.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Oud worden

Baby, Moeder, Zuigeling, Kind, Vrouwelijk, Vrolijk, Wit

We blijven hierop aarde niet eeuwig jong. Ons lichaam verander jaar na jaar. We worden wijzer jaar na jaar. En toch vinden bepaalde mensen het moeilijk dat ze een jaartje ouder worden. Ze willen niet inzien dat hun lichaam veranderd. Ze willen eeuwig jong er blijven uitzien. Met alle gevolgen die eraan vast kunnen hangen. Operaties herstel noem maar op. Crème smeren voor wat ze denken dat het helpt maar meer geld uit de beurs gooien dan dat het resultaat heeft.
Toch kan men leren om van ieder jaartje dat erbij mag komen te genieten. Te weten dat het jaartje dat voorbij is je ook iets hebt mogen leren en meenemen. Het gewoon hoe jezelf erin kan vinden en voelen. Natuurlijk zijn niet alle jaren zoals we willen. En worden we geconfronteerd met tegenslagen en met geluk. Geboorte pijn ziekte en sterven zal ons op deze reis achtervolgen. Men kan dan diep ergens in blijven hangen of men kan voor jezelf de keuze maken en er nog iets van maken. Hoe moeilijk het misschien ook is. Dit hoort er nu eenmaal bij hierop aarde. Toch zal men merken hoe ouder men wordt hoe meer betekenisvol het leven kan zijn. Vaak hoor je dan ook na het 40ste levensjaar het eigenlijk mooier wordt. En eigenlijk is dat ook wel zo. Omdat men dan bepaalde dingen geleerd heeft en dit dan ook vaak kan doorgeven. Aan de kinderen. Maar ook deze moeten vanuit zichzelf leren. Daarom zijn we allemaal hierop aarde. Als men op een moment het begrip krijgt dat het leven meer is dan dat men denkt. Dan pas zet je een stapje in een andere wereld. En weet men dat wat hier is vaak gebaseerd is op illusie in sommige gevallen. Wat je nu zit kan straks helemaal anders zijn. En wat iemand ziet kan voor een ander iets helemaal anders aangezien worden. Dat is het aardse leven. We geven vanuit ons zelf een woord aan een beeld. Wanneer wie dat besef krijgen kom je uiteindelijk in de vijfde dimensie.
De vijfde dimensie is dan ook bewustzijn. In de vijfde dimensie ben je geheel bewust van het feit dat je bewustzijn bent en je lichaam tijdelijk als voertuig dient. In deze dimensie ben je een wezen van pure onvoorwaardelijke liefde en licht zonder oordeel, ego en angst.
Dat is puur leven. Het leven bestaat uit onvoorwaardelijke liefde. Naar jezelf toe naar anderen. Oordelen veroordelen of vooroordelen zullen we allemaal we eens hebben maar probeer ze niet op een negatieve basis te hebben. Zo zou je  dan hier kunnen leven in liefde zonder angst oud te worden.
We worden geboren.

We worden elk jaartje een jaartje ouder.
We leren en geven door.
We genieten of proberen van het leven te genieten.
Tot de cirkel rond is hier.
En er een ander leven zich openstelt.
Het boeddhistisch levenswiel is daar een mooie illustratie van.

Oude Vrouw, Woestijn, Ouderdom, Bedoeïenen, Droog, Oud

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

JE NOOIT OUD NOEMEN

Waarom je jezelf niet ‘oud’ mag noemen

We weten al langer dat we onszelf niet ‘dik’ mogen noemen, omdat dat een aanslag vormt op ons zelfbeeld. Maar daar blijft het niet bij, zo blijkt uit nieuw onderzoek, want we mogen onszelf ook niet ‘oud’ noemen. Dat zou de ontevredenheid over je lichaam verhogen, wat op zijn beurt kan leiden tot eetstoornissen, angst, depressies en andere fysieke en mentale problemen.

Een team van de Trinity University in Texas kwam tot die conclusie na een onderzoek bij meer dan 900 Amerikaanse, Britse en Australische vrouwen tussen 18 en 87 jaar. Aan hen werd gevraagd of ze zichzelf vaak ‘dik’ of ‘oud’ noemden en hoe (on)tevreden ze waren met hun lichaam.

Jong én oud
De resultaten toonden aan dat vrouwen van alle leeftijden zich wel eens bezondigden aan ‘oude’ praat. Dat wil zeggen dat ze allemaal wel eens aangaven dat een ouder wordend uiterlijk onaanvaardbaar is.

Maar liefst 66 procent van de ondervraagde vrouwen bekende dat ze minstens af en toe aan deze ‘oude’ praat deden. Vrouwen die 46 jaar of ouder waren, deden dat het meest. Dat is niet echt verrassend, maar dit wel: bijna de helft van de vrouwen tussen 18 en 29 jaar bekende dat ze zichzelf minstens af en toe ‘oud’ noemden.

Lichaamsbeeld
Opvallend was dat de vrouwen die zichzelf het vaakst ‘oud’ noemden ook vaker een verminderde lichaamstevredenheid of zelfs eetstoornissen rapporteerden.

Dat is natuurlijk niet helemaal onlogisch: onze samenleving is geobsedeerd door een jong uiterlijk, dus wie zich focust op grijze haren of rimpels kan zijn lichaam beginnen te haten. Dat verklaart ook waarom steeds meer vrouwen een beroep doen op plastische chirurgie.

Bij mannen daarentegen stelt dat probleem zich niet. “Zij mogen wel ouder worden”, zegt psychologe en onderzoekleidster dr. Carolyn Becker. “Kijk maar naar de oudere celebs, zij worden ‘verfijnd’ of ‘knap’ oud, maar voor vrouwen is dat niet toegelaten.”

Taboe
Tot nog toe werd het effect van deze ‘oude’ praat echter niet bestudeerd, vooral omdat het onderzoek naar het lichaamsbeeld meestal gebeurt bij jonge vrouwen. Bovendien is prater over ouder worden ook niet altijd slecht. Het wordt pas een probleem als je daarmee aangeeft dat het altijd beter is om jong te zijn.

Dr. Becker hoopt dat ‘oude’ praat een taboe zal worden, net zoals gebeurt met de ‘vette’ praat. “Al zal dat niet gemakkelijk zijn”, weet Aida Zorrilla, die al hevig stijdt tegen de vette praat. “Aan je gewicht kan je zelf iets doen, maar je wordt wel elk jaar ouder. Het enige wat je kan veranderen, is je attitude.”

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/11/Psychologie/article/detail/1583400/2013/02/21/Waarom-je-jezelf-niet-oud-mag-noemen.dhtml

Er wordt geacht dat we allemaal oud worden. En als je dan voor de spiegel zou gaan staan en zeggen ik wordt oud gaat je zelfbeeld en vertrouwen omlaag. Iedere leeftijd heeft zijn charmes, net zoals het lichaam dat ook zal veranderen. Als men ziet dat dit al vanaf de geboorte is leer er dan ook mee leven hoe ouder je wordt het te aanvaarden. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

aardemeisje916141755.wordpress.com/

Terug naar onze eigen natuur

Kiran ✨

Reading And Writing is the best Investment of Time ✨ ( Motivational Thoughts) "LIFE IS A JOURNEY"

Ms. C. Loves

If music be the food of love, play on✨

Multidimensional_Art

L'illusione, la realtà oltre lo specchio.

deniseblogt

Blogs over van alles en nog wat

Leven met Endo

Laten we samen endometriose overwinnen

Pensieri Parole e Poesie

Sono una donna libera. Nel mio blog farete un viaggio lungo e profondo nei pensieri della mente del cuore e dell anima.

zinderen

op weg naar authentiek leven

Nadia wandelt

Wandelblog

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Art, health, civilizations, photography, nature, books, recipes, etc.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Vreemde avonturen in een klein dorpje

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Inhale Peace; Exhale Love. Joy will Follow! - RUELHA

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

YOUNGREBEL

Blog about life, positivity, selfcare, food and beauty.

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

%d bloggers liken dit: