Tag Archive: opvoeding


VLAAMSE KLEUTERS BEWEGEN TE WEINIG

Vlaamse kleuters bewegen te weinig: dit kunnen ouders doen

iStock
Vlaamse kleuters bewegen te weinig en kijken te veel naar een tv of tablet. Negen op de tien halen de internationale richtlijnen niet, zo blijkt uit onderzoek van de UGent. Kleuters zouden maar een uur per dag achter een scherm mogen zitten en drie uur moeten bewegen, maar dat halen ze niet.

Wat kleuters wel goed doen, is slapen. Dat doen ze gemiddeld 11 uur per nacht. Daarmee halen ze de internationale aanbevelen norm.

Eigenlijk zouden kleuters drie uur per dag moeten bewegen. Die richtlijn wordt echter niet gehaald: Vlaamse kleuters bewegen gemiddeld maar 2 uur en 14 minuten. Ouders en leerkrachten kunnen (hun) kinderen zeker stimuleren om meer te bewegen of bijvoorbeeld rechtstaand te puzzelen.

Schermtijd

In het onderzoek werd ook gefocust op de tijd die kinderen voor een scherm doorbrengen. De studie toont dat kleuters gemiddeld 1 uur en 20 minuten per dag naar de televisie kijken of spelletjes spelen op een tablet. De internationale richtlijn beveelt echter aan dat maximum een uur per dag te doen.

Het onderzoek wijst er ook op dat kinderen hun ouders als rolmodel zien en hun gedrag kopiëren. Minder gsm-gebruik in de buurt van kinderen, zou dus ook kunnen helpen om hun schermtijd in te perken.

Gevolgen

Kinderen die met ongezond gedrag te maken hebben op jonge leeftijd, hebben op latere leeftijd ook meer kans op gezondheidsproblemen, zoals hartaandoeningen of het ontwikkelen van overgewicht.

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/vlaamse-kleuters-bewegen-te-weinig-dit-kunnen-ouders-doen~a3464485/

Vaak hebben de ouders ook geen tijd om met de kinderen iets te doen. Ze zetten ze dan maar liever voor een scherm. Ook is het zo dat ze in de school meer en meer met schermen bezig zijn en ook daar is vaak niet echt ruimte nog om het kind goed te bewegen.
Zelf zie ik ook nog heel weinig kinderen buiten spelen. En dan kan men wel zeggen tijden zijn veranderd. Maar denk ook dat ouders meer een angst hebben om hun kind nog buiten te laten spelen.

Afbeeldingsresultaat voor spelende kinder

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Advertenties

Vader biedt ouders via internet aan om kinderen billenkoek te geven als ze zich niet gedragen. De reacties zijn hevig

Getty, Facebook
Een Amerikaanse vader bevindt zich in het oog van een gigantische discussie over lijfstraffen. Dwayne Stamper uit Indiana postte vorige week een bericht op Facebook waarin hij andere ouders aanbood om de broek van hun kinderen warm te zetten als die zich niet gedroegen. Sommigen konden zich helemaal vinden in zijn manier van opvoeden, anderen joeg het compleet de gordijnen in. De man kreeg zelfs doodsbedreigingen, zo vertelt hij op sociale media.

De post die het vuur aan de lont stak, is intussen ongeveer 180.000 keer gedeeld en kreeg zo’n 10.000 reacties. Op de foto is de vader van vijf kinderen te zien, terwijl hij met een knuppel achter een standje zit waar hij ‘gratis billenkoek’ aanbiedt. “Ouders, hebben jullie kinderen slaag nodig? Kan de zomer niet snel genoeg voorbij zijn? Kom gerust langs, ik zit klaar. Geen kinderen ouder dan 13 jaar, want die zouden míj kunnen slaan”, stond erbij te lezen.

Aanleiding voor zijn initiatief was een incident waarover hij een dag eerder berichtte op sociale media. Stamper stond toen te wachten in een restaurant in Muncie – waar hij woont – toen hij een moeder met haar wenende kind opmerkte. “De jongen was misschien 5 of 6 jaar en huilde terwijl hij een dekentje vasthield”, doet hij het verhaal. “Ze zei hem dat hij ermee moest ophouden, maar hij bleef maar doorgaan.” Na een paar minuten besloot hij tussenbeide te komen.

“Ik vroeg de vrouw met een lach of ze wilde dat ik het probleem zou oplossen”, gaat hij verder. “Daarop antwoordde ze dat de jongen gewoon ‘over zijn toeren was’ omdat hij geen kauwgom kreeg. Ik probeerde er verder geen aandacht aan te schenken, maar toen het kind 5 minuten later nog altijd aan het wenen was, zei ik: ‘Je weet toch dat hij zal stoppen als je zijn broek warm zet.’ Waarop de oma van het kind antwoordde: ‘Toch niet, hij is verwend.’ Dat kon ik niet laten passeren en ik vertelde hen dat een riem tegen zijn billen hem wel van gedacht zou doen veranderen.”

“Mijn ouders lieten me nooit wenen in een winkel en zeker niet als het was omdat ik iets niet kreeg”, besluit de man. “Ouders, als jullie je kinderen toelaten om zich zo te gedragen, dragen jullie bij aan de softe maatschappij van vandaag. Je moet je kind niet zomaar slaan, maar je moet het wel tonen dat de wereld niet op zijn of haar gehuil zit te wachten.”

Bang

In een interview met Yahoo voegde Stamper er nog aan toe dat hij als kind ook slaag had gekregen en dat het hem geleerd had om zich te gedragen. “Kinderen zouden een beetje bang moeten zijn voor hun ouders”, zei hij nog. “Te veel vrijheid leidt tot gedragsproblemen.”

Zelf sloeg hij zijn kinderen maar tot ze 13 jaar waren. “Kinderen die voor die leeftijd nog nooit een pak slaag gekregen hebben, kunnen niet meer bijgestuurd worden, ze hebben geen angst. En nee, het is geen kindermishandeling. Kindermishandeling is als je je kind slaat met je hand of je vuist op een andere plek dan de billen”, besloot hij.

Zijn statements lokten heel wat reacties uit. Velen schaarden zich helemaal achter hem: “Amen. Dat is wat er mis is met de kinderen van vandaag. Wij als ouders moeten hen weer leren wie de baas is”, klonk het in de commentaren. “We hebben meer mensen nodig zoals jij. Geef je kinderen nu een pak slaag zodat de politie het later niet moet doen.” en “Ik vind dat er niets mis is met een pak slaag als een kind zich niet gedraagt (binnen bepaalde grenzen, anders is het mishandeling). Ik zie veel ouders die zweren bij het principe dat ze geen lijfstraffen geven, maar krab vaak in mijn haar als ik hen bezig zie tegen hun kroost. Je vraagt je soms af wie de ouder is en wie het kind.”

“Geweldig”

“Ik vind dit geweldig”, zegt iemand anders. “Mijn ouders gaven mij soms billenkoek en leerden ons wat discipline en respect is. Ze leerden ons wat onze plaats was als kinderen. Ze leerden ons dat ze onze ouders waren en niet onze vrienden. We konden over alles met hen praten, maar gingen nooit de grens over tussen volwassene en kind. Als meer ouders zich als ouders zouden gedragen en niet zouden proberen om de vriend te zijn van hun kind, zouden die laatsten meer respect tonen.”

Anderen konden de post van Stamper absoluut niet smaken. “Er is duidelijk iets mis met iedereen die aanbiedt om de kinderen van iemand anders te slaan. Dit is ziek en pervers. En dan nog een standje oprichten als een lagereschoolkind ook. Als je aan mijn kind zou komen, zou ik je iets aandoen.”

Geweld

En ook: “Sorry, maar geweld brengt geweld voort. Het is niet omdat jij slechte ouders had dat je dat zelf ook moet zijn. Als je wil dat je kind je respecteert, moet jij hem of haar ook respecteren.”

De wetenschap lijkt het tweede kamp overigens gelijk te geven. Zo schreef professor Elizabeth Gershoff van de universiteit van Texas – die gespecialiseerd is in de menselijke ontwikkeling en familiewetenschappen – dat onderzoek aantoont dat het slaan van kinderen hen niet leert hoe ze zich moeten gedragen in de toekomst. Dat deed ze in een blog op de nieuwssite HuffPost. “Meer nog, slaag vergroot zelfs de kans op ongehoorzaamheid, problematisch gedrag en agressie”, zegt ze. “Het vergroot ook de kans dat kinderen mentale problemen ontwikkelen zoals een angststoornis of depressie.”

Onder de indruk

De man zelf is onder de indruk van de schokgolf die hij veroorzaakte en probeert de extreme reacties die hij kreeg te kaderen. “Ik kreeg zelfs doodsbedreigingen”, vertelt hij zelf op Facebook. “Anderen dreigden dat ze me zelf billenkoek zouden geven, verweten me en haalden me door het slijk. Ik ga niet discussiëren met hen. Het was trouwens niet allemaal slecht, ik heb er meer dan 1.000 nieuwe vrienden bij op Facebook.”

Vanmorgen nuanceerde hij ook nog zijn stelling. Hij vertelde dat billenkoek niet altijd het antwoord is en dat je altijd eerst verbaal moet proberen om je kind discipline bij te brengen.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/vader-biedt-ouders-via-internet-aan-om-kinderen-billenkoek-te-geven-als-ze-zich-niet-gedragen-de-reacties-zijn-hevig~a74c66c2/

Ik kreeg tranen in mijn ogen als ik dat las. Voor wat noemt hij kindermishandeling slagen met de blote hand en een knuppel is dat dan niet. Dat vind ik al een rare instelling. Een corrigerende tik pedagogische tik kan deze tijden voor problemen zorgen. Dat zeker bij ouderen ook wel bekend zal zijn, want deze zijn vaak geconfronteerd met een tik.
Want ik ook niet begrijp is dat ze minder angst zouden hebben. Juist zijn deze kinderen soms probleem kinderen op een moment en zoeken vaak een partner die dominant is naar hen toe.

Een kind dat men straft moet je ook als ouder uitleggen voor wat je de straf geeft. Zodat het kind het ook begrijpt. Als je gaat slagen wat haalt dat uit. Heb het ooit meegemaakt dat in een supermarkt een kind aan de kassa en tik tegen het gezicht kreeg omdat het niet luisterde. Dan heb ik de ouders ook aangepakt en gevraagd de rede van het slagen. Het kind huilde en juist daardoor werden de ouders nog bozer. Gek want een kind leer je niets aan door te slagen. Integendeel dit kan van een rustig kind een heel ander iemand maken op oudere leeftijd. Dat niet positief te noemen is.

En mensen sta eens stil bij de slagkracht die op het kind aankomt. Je denkt als het zacht was maar je zou versteld staan hoe hard een tik aankomen kan.

Afbeeldingsresultaat voor pedagogische tik

Afbeeldingsresultaat voor pedagogische tik

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Ouders hebben 2.184 discussies per jaar met hun kinderen

Getty
“Ruim je schoenen nu toch eens op.” “Je had wel kunnen laten weten dat je zo laat thuis ging zijn hé.” Het zijn discussies die in elk gezin wel eens voorkomen. Ouders zouden zo’n 2.184 discussies per jaar hebben met hun kinderen. En die gaan vooral over eten en drinken.

Onderzoekers ondervroegen 2.000 ouders van kinderen tussen de twee en twaalf jaar oud via een poll om te weten te komen over wat ze nu juist het vaakst ruzie hebben met hun kroost. De meest voorkomende ruzies? Wat ze willen doen, eten en drinken.

Het resultaat: gezinnen zijn het gemiddeld zes keer per dag oneens, dat is zo’n 42 keer per week en 182 keer per maand.

Niet volledig leeggegeten borden zorgen het vaakst voor een discussie, gevolgd door rommelige slaapkamers. Al wordt er ook vaak geruzied over kinderen die klaagden dat ze honger hadden om dan vervolgens hun neus op te trekken bij het zien van gezonde voeding.

Ouders ‘winnen’ de ruzie vaak maar de helft van de tijd, zo geven zes op de tien ouders toe dat ze vaak een compromis sluiten met hun nakomelingen om de vrede te bewaren.

“Veel ouders zijn ervan overtuigd dat een compromis sluiten met hun kinderen de beste manier is om iedereen gelukkig te houden,” legt een woordvoerder van Capri-Sun, het bedrijf dat het onderzoek liet uitvoeren, uit aan The Independent. “De meeste discussies in een gezin gaan over eten en drinken. Ouders hebben de moeilijke taak om de ruzie op te lossen terwijl ze de touwtjes in handen houden.”

Snoep

Kinderen die nog snel voor het avondeten snoep en chocolade naar binnenspelen, tijdrekken voor het naar bed gaan en onder hun huiswerk proberen uit te muizen zorgen ook vaak voor woorden.

Gemiddeld duurt een ruzie in een gezin iets langer dan acht minuten. Ouders zouden zo’n zestien minuten per dag onderhandelen met hun kinderen, het vaakst over wat ze nu juist gaan eten.

Negen op de tien ouders belonen hun kinderen wanneer ze doen wat hen gevraagd wordt. Zo mogen ze langer tijd doorbrengen met hun gadgets (22%) of krijgen ze meer zakgeld (23%). 45% van de ouders gebruikt de gadgets dan ook weer als dreigement wanneer de kinderen ongehoorzaam zijn.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/ouders-hebben-2-184-discussies-per-jaar-met-hun-kinderen~ae2dfb4a/

Kinderen durven hier echt een spel van maken om iets te krijgen. En ook als ze het bij een van de ouders niet klaar krijgen gaan ze naar de ander. Daar wordt dan een verhaal rond gemaakt dat die ouder vaak ja zegt. Tot de ander het te oren krijgt en zo bestaat er dan weer de kans dat de ouders ruzie hebben. Joepie de opvoeding van kids. Vaak zal er een compromis gesloten worden waar het kind beter vanaf is als de ouders. Voorbeeld een vakantie dag en ’s morgens wordt gezegd we gaan wandelen en in de namiddag naar de speeltuin of zwembad. Dan kan het kind al gaan protesteren en proberen van toch niet te gaan wandelen. Waardoor vaak de wandeling verkort wordt op opgeschoven wordt na de middag. Het kind gelukkig.
Het is vaak heel moeilijk om in discussie te gaan met je kind. Als men het doet is het van belang dat je dit op een kindvriendelijke manier doet. Neem het voorbeeld. Men zou tegen het kind kunnen zeggen, maar in de wandeling komen we ook mooie dingen tegen. Het is allemaal hoe je het brengt. Ook als ouder eens durven aangeven dat je het ook niet leuk vind dat je lang op een bankje moet zitten in de speeltuin om je in het oog te houden.
We mogen niet vergeten het gebeurd niet alleen bij kleine kinderen ook in de puberteit en jongvolwassene wordt men ermee geconfronteerd.

Afbeeldingsresultaat voor ouder kind

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Laat je peuter maar wat vaker met rust: waarom te veel beschermen geen goed idee is

Laat je peuter maar wat vaker met rust: waarom te veel beschermen geen goed idee is

Mama’s en papa’s die hun kinderen te veel beschermen en hun doen en laten in extremis controleren, doen hun kroost meer kwaad dan goed. Door het gedrag van de zogenaamde helikopterouders ondervinden kleintjes op latere leeftijd vaak moeilijkheden om emoties en impulsen onder controle te houden. “Kinderen hebben ruimte nodig om te leren”, is de conclusie van een nieuwe studie aan de universiteit van Minnesota, verschenen in het wetenschappelijk vakblad Developmental Psychology.

Voor de studie werden 422 kinderen van twee jaar oud en hun mama’s in het laboratorium uitgenodigd. De kleintjes mochten zich gedurende vier minuten uitleven met het aanwezige speelgoed. Na de speeltijd werd het speelgoed gedurende twee minuten weggenomen. De sessies werden allemaal geregistreerd omdat de vorsers wilden bekijken in welke mate moeders tussenkwamen tijdens het (niet) spelen.

Slechtere schoolresultaten

In de volgende fases van het onderzoek dat acht jaar duurde, werden gekeken hoe de kinderen op hun vijfde reageerden op oneerlijk verdeeld snoep en naar hun vermogen om onder tijdsdruk te puzzelen. Toen ze tien jaar waren, polsten de vorsers via leraren om problemen zoals depressie, angst of eenzaamheid bij de kinderen te beoordelen. Ook hun academische prestaties en zowel emotionele als sociale vaardigheden kregen een score.

Praat met je kind

Wat blijkt nu? Hoe meer moeders hun kinderen controleerden of in een bepaalde richting duwden op hun tweede, hoe minder controle de kleintjes op hun vijfde hadden over hun emoties en impulsen. Op hun tiende vertaalden deze problemen zich ook in slechtere academische prestaties. Bij hen werden ook meer emotionele problemen en een slechtere houding ten opzichte van school vastgesteld. Hoofdonderzoekster Nicole B. Perry geeft ouders een tip mee. “Mama’s en papa’s kunnen hun kinderen helpen om emoties en gedrag te leren beheersen door met hen te praten. Leg hen ook de mogelijke gevolgen uit van bepaald gedrag of verschillende emoties, evenals de consequenties van allerlei antwoorden.”

Korrel zout

Dokter Janet Goodall van de universiteit van Bath, die niet bij deze studie was betrokken, suggereert om de onderzoeksresultaten met een korrel zout te nemen. Volgens haar is het moeilijk om te bepalen hoeveel ouderlijk toezicht ‘te veel’ is na een observatie van amper zes minuten. “Hoewel de studie een verband maakt tussen controlerende ouders en latere problemen bij hun kinderen, wordt niet gezegd dat het gedrag van mama’s en basis aan de basis ligt.”

BRON: https://www.gva.be/cnt/dmf20180619_03569656/laat-je-kind-maar-met-rust-waarom-te-veel-beschermen-geen-goed-idee-is

Te beschermt of overbeschermend zijn is niet goed. Het kind gaat op een moment zo een angst vertonen dat deze altijd zich ergens achter wilt schuilen. Men ziet het nu vaak ook bij kindjes die verlegen zijn en schuilen achter de benen van de ouders. Tot de ouders dan een opmerking maken. Zoals je hoef niet bang te zijn, zeg eens dag. Net zoals er ouders zijn die te controlerend zijn naar hun kinderen toe. Dat maakt dat een kind op een moment gaat proberen om dingen te doen zonder dat ouders het merken. Een kind moet leren het leven leren kennen, maar het kind moet weten waar deze terecht kan met vragen. Die dan ook duidelijk beantwoord worden. Als een kind zich niet veilig voelt en dat ook aangeeft vraag voor wat. Bespreek het in kindertaal. Dan ga je merken dat het kind kan leren hoe het leven echt is. Wij zijn in wezen nergens bang voor, alleen zijn we bang gemaakt door onze ouders of anderen.
Een ander voorbeeld waar ik het over willen hebben en vaak voor problemen zorgt is een pamper vol kaka. Dan wordt er gezegd je stinkt bha is vies. Nadien kan het kind een probleem hebben om grote boodschap te leren doen op het wc. De angst dat deze vies wordt gezien of dat het stinkt.

Afbeeldingsresultaat voor helikopterouders

Afbeeldingsresultaat voor helikopterouders

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Pubers een maand lang geen complimenten geven, is dat een goed idee?

Pubers een maand lang geen complimenten geven, is dat een goed idee?
Foto: Shutterstock

De Nederlandse opvoedingsdeskundige Marina van der Wal roept ouders op om hun pubers een maand lang geen complimenten te geven. “Met een compliment geef je een waardeoordeel. Het kind voldoet namelijk aan jouw eisen en voelt alleen maar meer druk om aan die verwachtingen te blijven voldoen”, zegt ze. Maar is iedereen het daar wel mee eens? De Vlaamse pedagoog Pedro De Bruyckere in elk geval niet.

Marina van der Wal is een Nederlandse opvoedingsdeskundige die regelmatig te zien is in de talkshow ‘Koffietijd’ op RTL4 en onder meer ‘Het Enige Echte Eerlijke Puberopvoedboek’ heeft geschreven. Zij roept ouders op om in de maand april geen complimentjes uit te delen aan hun pubers. Volgens haar kunnen die namelijk een omgekeerd effect hebben. Zij wordt daarin bijgetreden door Eddie Brummelman, psycholoog aan de Universiteit Amsterdam, die er onderzoek naar voerde. Kinderen zouden er volgens hen onzekerder, minder gemotiveerd en zelfs depressief van kunnen worden. Opgeblazen complimenten kunnen pubers bovendien ook narcistisch maken.

Verwachtingen

“Met een compliment geef je een waardeoordeel. Het kind voldoet namelijk aan jouw eisen en voelt alleen maar meer druk om aan die verwachtingen te blijven voldoen”, zegt van der Wal in een interview met RTL. “Grootouders verbazen zich vaak over hoe wij onze kinderen de hemel in prijzen. Vroeger was het doodnormaal als je je fiets netjes terug in de schuur zette.”

Niet dat je hen niet meer positief mag aansporen, dat doe je gewoon beter op een andere manier volgens de puberexperte. “Ik zie dat je weer aan je huiswerk zit, is vaak al genoeg om je kind te motiveren om dat de volgende keer weer te doen”, zegt ze.

“Elk kind is anders”

Niet iedereen is het echter eens met van der Wal als het over die complimenten gaat, zo ook de Vlaamse pedagoog Pedro De Bruyckere. Hij denkt niet dat zo’n lineaire maatregel bij ieder kind doeltreffend zal zijn. “Elk kind is anders en dus is ook niet alles toepasbaar op elk kind. Het is belangrijk om te kijken naar wat een kind nodig heeft en hoe hij of zij reageert op complimentjes. Met een schouderklopje nu en dan is niets verkeerd. In de relatie tussen ouders en hun kinderen zijn vooral vertrouwen en authenticiteit belangrijk. Heel recent onderzoek toont trouwens aan dat het narcisme bij jongeren afneemt.”

BRON: https://www.gva.be/cnt/dmf20180307_03395428/puberexperte-roept-op-om-maand-lang-geen-compliment-te-geven-aan-kind-maar-is-dat-wel-goed-idee

Een kind heeft dat nodig en dat heeft niets te maken dat het te maken heeft met het voldoen aan eisen en verwachtingen. Een compliment geeft een bepaalde meerwaarde, een gevoel een vertrouwen. Als men dat zou afnemen zou een kind emotioneel kunnen worden. In een gezin moet een gevoel zitten een eenheid en daar hoort een compliment ook bij.
Het doet iemand goed om het te ontvangen en dat hoeft niet met lichamelijk contact te zijn, dat kan even goed met woorden gedaan worden. Een kind is dan nog anders dan een volwassene en zal dit opnemen. Deze zal zeker niet proberen om de volgende keer het nog beter te doen, maar weet wel dat het goed bezig is.

Hoe staan jullie tegen een compliment geven bij een kind?

Afbeeldingsresultaat voor compliment geven aan kind

Afbeeldingsresultaat voor compliment geven aan kind

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Waarom zelfs slimme tieners domme dingen doen (en hoe je daar als ouder mee omgaat)

Thinkstock
Als volwassene kunnen we er soms moeilijk bij waarom onze jeugd het juiste antwoord van hun buur afschrijft in plaats zelf te studeren, het een goed idee vindt om met de fiets van een trap te sjezen of steevast te diep in het glas kijkt op de lokale scoutsfuif. Wel, onze hersenen werken nu eenmaal anders, legt professor en kinder- en jeugdpsychiater Jess Shatkin uit.

“Waar zat je in godsnaam met je gedachten?” 

De kans dat je het als tiener ooit eens naar je hoofd geslingerd kreeg, of dat je het zelf al meermaals naar je kroost geroepen hebt, is behoorlijk groot. Jongeren hebben nu eenmaal een neus voor problemen, en jonge ouders hebben dan ook behoorlijk wat werk voor de boeg als ze hun kinderen tegen zichzelf willen beschermen. Alleen, dat is lang niet zo eenvoudig als we zouden willen.

Overal gevaar

“Kinderen worden iedere dag omringd door tal van risico’s,” aldus Shatkin. “Er sterven jaarlijks miljoenen kinderen en jongeren, en niet door ziektes of natuurrampen, maar door stomme dingen. Zo draagt het merendeel van de jongeren zelden een fietshelm, zitten ze allemaal op hun GSM te tokkelen terwijl ze rijden en lopen ze steeds vaker rond met een sigaret tussen hun lippen, ondanks het feit dat iedereen wéét hoe schadelijk roken is. Om maar te zwijgen van de talloze ongewenste zwangerschappen en soa’s door onveilige seks.”

Geen hoopvolle boodschap, beseft ook Shatkin. “Ouders, leerkrachten, politici, … we beseffen dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn is en we zijn dan ook bang dat onze kinderen worden blootgesteld aan verdovende middelen, te veel seks en gevaarlijke situaties. Dus proberen we hen ervan te overtuigen dat ze een groot risico lopen. We hebben allemaal het waanbeeld dat als we hén zouden kunnen overtuigen om de wereld te zien zoals wij, dat ze zouden beseffen met welke gevaren ze allemaal te kampen hebben. De realiteit is echter dat er twee totaal andere mechanismes aan het werk zijn in een volwassen en een tienerbrein wanneer het gaat om risico’s inschatten. Om maar te zeggen: hoe hard we ook proberen om jongeren bang te maken met statistieken en preken, het zal hen niet tegenhouden om af en toe risico’s te nemen. Het heeft dan ook geen zin om je kind keer op keer te vertellen dat onveilige seks gevaarlijk is, dat wéten ze al – vraag het hen maar.”

De evolutie wil nu eenmaal dat mensen die risico’s durven nemen voor anderen de aantrekkelijkste en meest succesvolle partners zijn.

professor Jess Shatkin

Volwassen versus tienerbrein

“Volwassenen nemen een risico-beslissingen op basis van de kleinste hoeveelheid informatie die er voorhanden is. We gebruiken intuïtie en ervaring om tot een besluit te komen, geen statistieken en objectieve data. We gaan de voor- en nadelen niet afwegen omdat we wéten dat de voordelen van 160 km per uur rijden of van een brug in een snelstromende rivier springen, minimaal zijn. Onze hersenen hebben dan ook geen discussie of debat nodig om tot die conclusie te komen, ons brein geeft de voorkeur aan bewuste controle in plaats van emoties.

Bij jongeren verloopt dat cognitieve proces echter heel anders. Zij stellen alles in teken van een ‘beloning’. En die krijg je wanneer de dopamine, ook wel het gelukshormoon, door je lijf giert als je aan een recordtempo over de snelweg dendert. Spannende, nieuwe ervaringen triggeren immers het beloningscentrum in de hersenen. Maar daar stopt het niet: de evolutie wil nu eenmaal dat mensen die risico’s durven nemen voor anderen de aantrekkelijkste en meest succesvolle partners zijn. En precies die hormonen zorgen ervoor dat jongeren steeds hogerop de sociale ladder willen. Groepsdruk en status zijn het hoogste goed. De angst om uitgesloten te worden, zowel emotioneel als fysiek, bijvoorbeeld wanneer je niet uitgenodigd wordt voor een feestje, is zo groot dat het een immense rol speelt bij het nemen van risico-beslissingen.”

Wat kan je doen als ouder?

“Nu we dat weten, kunnen we daar ook op inspelen,” stelt Shatkin bezorgde ouders ook gerust. “Ouders moeten leren om autoritairder te zijn, maar ze moeten ook beter weten hoe ze hun ouderlijk gedrag wat kunnen aanpassen zodat de boodschap beter doordringt bij hun kind. Bang maken werkt niet. Wat wél werkt, is duidelijke regels te stellen (‘zorg dat je thuis bent om 10’ uur in plaats van ‘probeer om 10 uur thuis te zijn’), maar ook positieve bekrachtiging en het selectief negeren van slecht gedrag. Jonge ouders die deze vaardigheden beheersen, hebben over het algemeen vaker kinderen die beter presteren op school, maar ook psychologisch, die beter in hun vel zitten, zelfverzekerder en sociaal vaardiger zijn én minder kans hebben op depressies. Bovendien zullen zij ook minder vaak antisociaal gedrag vertonen, zoals vechten, liegen, stelen, vandalisme en drug- en alcoholmisbruik.

Daarnaast is het belangrijk dat we als ouders leren focussen op belonen in plaats van straffen. Net omdat dat gelukshormoon voor onze jongeren zo belangrijk is, is het cruciaal om hen steeds te blijven verrassen. We moeten de beloningen die voor hen zo belangrijk zijn (zoals afspraakjes, vrienden, …) dan ook koppelen aan de zaken die hen in de toekomst vooruit zullen helpen, zoals huiswerk maken, huishoudelijke klusjes doen, en noem maar op. Een voorbeeld: je hebt jezelf vast al afgevraagd waarom je je kind in godsnaam al op veel te jonge leeftijd een smartphone cadeau deed. Onze kinderen spenderen zo’n 9 tot 11 uur op dat kleine schermpje. Net daarom raad ik ouders aan om alle draagbare schermen in een schaal te leggen tot het huiswerk af is. Ongelimiteerde schermtijd draagt namelijk bij tot obesitas bij kinderen, maar heeft ook een invloed op hun emoties, gedrag en hersenen. Besef dat het gebruik van die toestellen een privilege is voor je kind, géén recht.”

Wie graag meer wil weten over het onderwerp: professor Jess P. Shatkin schreef er ook het boek ‘Born to Be Wild – Why Teens Take Risks, and How We Can Help Keep Them Safe’ over.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/waarom-zelfs-slimme-tieners-domme-dingen-doen-en-hoe-je-daar-als-ouder-mee-omgaat~ab3716c3/

Overal is er wel gevaar voor onze kinderen. Maar vaak mogen we geen vinger wijzen naar het kind maar ook naar de ouders. De ouders mogen ook aangeven draag je fietshelm maar als men het zelf niet doet, gaat het kind wel vragen stellen. Het sms of de gsm net hetzelfde. Als ouders het in de auto doen welk voorbeeld geven ze dan? Ook praten we niet als ouders over bepaalde dingen, zodat ze gaan experimenteren en dan is het vaak te laat. Als ze met een vraag komen worden ze afgewimpeld of wordt er gezegd zoek het maar op. Ook zouden we onze zinnen moeten afstemmen op onze kinderen. Seffens ga je naar bed of nu ga je naar bed. Komt helemaal anders over voor het kind.
Het is niet makkelijk om kinderen op te voeden. We zullen het allemaal naar ons eigen kunnen doen. Maar soms kan het tussen kind en ouder botsen en daar moet men leren mee omgaan. Het kind moet weten waar het terecht kan en gehoord wordt. Dat laat soms ook te wensen over. Omdat ouder het met zichzelf te druk hebben.
Een een kinderen moet leren van de fouten die ze maken, maar laat ze geen fouten zien dat ze na kunnen doen.
En wees als ouder verstandig met bepaalde producten dat voor een kind in een bepaalde face gezien kan worden als drinken of een snoepje.
Kinderen zien dingen anders.

Ik zeg altijd er bestaan geen slimme kinderen, het kind is wijs op zijn eigen manier. Ik ken zoveel kinderen met een beperking die een wijsheid van kennis hebben.

Ouders denk er ook eens aan roepen en slagen helpt een kind niet vooruit. Want kijk naar jezelf zou je het graag hebben als ze roepen als je een fout begaat of je slagen? Nee denk ik.

Afbeeldingsresultaat voor opvoeding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

OPVOEDREGELS

Nieuwe opvoedregel stoot de 3 R’en van hun troon

Iedere ouder kent ongetwijfeld de drie R’en: rust, reinheid en regelmaat en dé opvoedsleutel die al generaties lang meegaat. Amerikaanse pediaters vegen die klassieke regel nu van tafel en zweren niet bij 3 maar 5 R’en. Goed nieuws, ze zijn verrassend leuk!

Goed begonnen is half gewonnen. Bij opvoeden is het net zo. De eerste levensjaren leggen de basis voor het latere leven van je kind. Door je kind de nodige sociale, emotionele en taalkundige vaardigheden bij te brengen, is het op later leeftijd beter gewapend tegen stress en andere uitdagingen die op zijn pad belanden. Dat klinkt als een loodzware taak, maar geen paniek. Amerikaanse pediaters ontwikkelden de 5 R- regel: vijf eenvoudige, intuïtieve gewoonten die de hersenontwikkeling van je kleintje boosten en stress tegengaan. We zetten ze op een rijtje:

Read: Maak elke dag even tijd om samen met je kind te lezen.

Rhyme: Voorzien elke dag rijm- , speel- en knuffelmomenten met je kind. Leuk én belangrijk.

Routines: Vaste gewoonten rond slapen, eten… bieden je kind houvast.

Reward:  Beloon je kind met lieve woorden en prijs het bij succes. Dat komt zijn zelfvertrouwen ten goede en stimuleert positief
gedrag.

Relationship: Werk aan een sterke, warme relatie op met je kind: dé basis voor een gezonde ontwikkeling.

Heel verrassend klinken deze vijf R’en misschien niet. En toch gaan we er in de rush van alledag dikwijls aan voorbij. Je kind na een drukke werkdag snel de tablet toestoppen is nu eenmaal makkelijker dan je samen met een goed boek in de zetel nestelen. Er moet nu eenmaal nog gekookt, gewassen, opgeruimd…. Toch doe je er goed aan alle to do’s even aan te kant te schuiven en bij thuiskomst eerst wat tijd te maken voor onvervalste Q-time. Samen lezen is dé manier om die 5 r’en in een keer af te vinken. Een aanrader dus!

BRON: https://www.goedgevoel.be/happy-spring/nieuwe-opvoedregel-stoot-de-3-ren-van-hun-troon

Opvoeden van een baby een kind het kan zo moeilijk zijn. Maar het kan ook makkelijk als men er tijd voor maakt. Maar vaak nemen ouders er geen tijd meer voor ze hebben het te druk. Maar voor het maken hadden ze het niet te druk zeg ik dan altijd. Maar dan komt het en dan moet men tijd spenderen aan dat ukje. Hier spreekt men van de R’s maar eigenlijk komt het erop neem, geef je kent die warmte die nodig is om te leren in het leven. Om te leren wat liefde is wat emoties zijn wat het is als het flink of stout is. Wat het gedrag moet soms bestraft worden, maar ook geprezen worden als het iets goeds gedaan heeft. Maar spijtig worden soms kinderen aan hun lot overgelaten dat maakt dat ze ook wel in het leven goed te recht komen maar vaak bepaalde gevoelens missen. En dat dan op een verkeerde manier gaan uit en gebruiken. Zo krijgt men dan al snel te horen mijn kind is druk of dat speelt zo op zijn eentje, of gaat tegen alles in wat wij als ouder aanbrengen. Vaak komt dit gewoon om aandacht te vragen. Daar zit het dan juist in ouders hebben het vaak te druk en weten niet meer hoe ze om moeten gaan met het kind dat ze op de wereld gezet hebben. Ook is het vaak zo dat al heel snel een kind naar een opvang gebracht wordt of naar de grootouders. En staan er dan niet bij stil dat ze anders reageren tegen de ouders dan zou moeten.
Een kind is een spiritueel wezen waar wij als ouders en grootouders veel van kunnen en mogen leren alleen moeten we het kunnen aanvaarden en inzien.

Speel eens met je kind, wordt zelf ook eens even terug kind daar kan je zo van genieten samen. Geef je kind een warm nest laat het voelen dat je ervoor ze bent.

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

Jongetje (5) overleeft straf voor bedplassen niet

Jongetje (5) overleeft straf voor bedplassen niet
Speurders gaan op zoek naar aanwijzingen van de dood van het kind in Aire-sur-la-Lys. Foto: AFP

In het noorden van Frankrijk is een jongetje van vijf “in verdachte omstandigheden” gestorven. De jongen liet wellicht het leven nadat hij door zijn stiefvader was gestraft omdat hij in zijn bed had geplast, zo meldt de nieuwsredactie van TF1.

Het drama voltrok zich in de nacht van zondag op maandag, in Aire-sur-la-Lys, op zo’n 50 kilometer van het West-Vlaamse Ieper. Volgens goedingelichte bronnen kregen de hulpdiensten in het midden van de nacht een telefoontje van de stiefvader en de moeder van het kind . Toen ze ter plaatse kwamen, troffen de hulpverleners het jongetje in kritieke toestand aan bij een schuur, waarna hij kort daarna overleed.

Het overlijden van het kind zou het gevolg zijn van een straf die de jongen kreeg opgelegd. Hij zou in zijn bed geplast hebben, waarop de stiefvader hem beval om buiten rondjes te gaan lopen. Na een tijdje zou de jongen onwel zijn geworden en in elkaar zijn gezakt tijdens een cardiovasculaire aanval. Volgens de eerste vaststellingen zou het lichaam van de jongen ook sporen van slagen hebben vertoond.

Zowel de 31-jarige stiefvader als de 23-jarige moeder van het jongetje zijn inmiddels opgesloten. Ze worden ondervraagd door speurders van de brigade van Saint-Omer. Ze zouden ‘troebele’ verklaringen afleggen. Het duo zou niet bekend zijn geweest bij het gerecht.

BRON: http://www.gva.be/cnt/dmf20170206_02716435/jongetje-5-overleeft-straf-voor-bedplassen-niet

Hier blijf ik aandacht aan besteden. Voor wat, gewoon omdat men moet weten dat je met een kind bezig bent en dat een straf hard aan kan komen. Een kind dat in bed plast is een teken dat er iets scheelt dat deze iets niet kan verwerken of een angst heeft. Er bestaan middelen voor om het bedje van het kind droog te houden. Daar hoeft men nog geen straf voor te geven. Het is de oorzaak ervan vinden en dat vind je niet in een zware of lichte straf te geven.
Nee dit kan niet, mensen moeten weten dat een opvoeding niet altijd even goed gaat en met een lach.
En zo zijn dan nog eens kinderen. Net als hier te lezen is.

Afbeeldingsresultaat voor ouders en opvoeding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Welke plek heb jij in de kinderrij en wat doet dat met je?

De oudste? Dan ben je vast en zeker verantwoordelijk, terwijl de jongste meestal als een flierefluiter door het leven stapt.

We kennen allemaal de stereotypes over de geboorte volgorde wel, maar wat is er nu eigenlijk van waar?

De Amerikaanse zender CNN vatte al het recente onderzoek over de plek in de kinderrij.

De oudste
Stereotype: geboren leider, ambitieus, verantwoordelijk

Waarom het klopt: De eerste jaren heeft de oudste geen competitie wat aandacht betreft. “Die onverdeelde aandacht heeft een groot voordeel. Zo wees een Noorse studie uit 2007 uit dat het oudste kind een tot twee meer IQ-punten heeft dan het tweede kind,” legt professor Frank J. Sulloway, auteur van Born to Rebel, uit. Bovendien nemen eerstgeborenen vaak de rol van hun ouders over wanneer er een broertje of zusje bijkomt, vandaar dat ze verantwoordelijk en beschermend van aard zijn.

Waarom het soms niet klopt: Ouders hebben vaak hoge verwachtingen voor hun eerste kind. “Soms heeft het kind het gevoel de ouders teleur te stellen of merkt het dat het de verwachtingen niet kan inlossen. Dat kan ervoor zorgen dat ze gaan rebelleren of een andere richting inslaan,” verklaart psycholoog Kevin Leman, auteur van The Birth Order Book.

De middelste
Stereotype: sociaal wonderkind, bemiddelaar, geobsedeerd door eerlijkheid

Waarom het klopt: “Middelste kinderen hebben niet dezelfde rechten als de oudste of dezelfde privileges als de jongste,” aldus professor Catherine Salmon, coauteur van The Secret Power of Middle Children. Daardoor worden ze vaak experten als het aankomt op onderhandelen en het sluiten van compromissen. Bovendien zijn ze meestal ook erg gesteld op hun vrienden, aangezien de aandacht van hun ouders vaak naar de jongste gaat.

Waarom het soms niet klopt: “Soms gedraagt de oudste zich niet als dusdanig, waardoor die rol vrijkomt,” legt Salmon uit. En wat als er meerdere middelste kinderen zijn? “Bij gezinnen van meer dan drie kinderen is er een universeel principe waarbij ieder kind zich zo veel mogelijk distantieert van de broer of zus die nét ouder is. Stel dat je drie middelste kinderen hebt, dan zullen het eerste en het laatste meer op elkaar lijken dan de tweede,” aldus Salmon.

De jongste
Stereotype: vrij van geest, neemt graag risico’s, charmant

Waarom het klopt: Ouders zijn minder voorzichtig (hey, de oudere kinderen hebben hondenvoer gegeten en overleefden het ook). Bovendien hebben ze meer ervaring dan bij hun eerste kind. “Ouders zijn toleranter, waardoor de jongere kinderen minder goed met regels om kunnen,” verklaart Salmon.

Waarom het soms niet klopt: “Sommige kinderen kunnen er niet tegen dat ze niet serieus genomen worden,” aldus Linda Campbell, professor in menswetenschappen. “Daardoor kunnen ze net heel verantwoordelijk worden, zoals de oudste, of eerder heel sociaal, zoals de middelste.”

Toch het gevoel dat de stereotypes niet bij jouw persoonlijkheid passen? Ook daar heeft wetenschap antwoord voor. Volgens een test van de White-Campbell Psychological Birth Order Inventory zou slechts 23% van de vrouwen en 15% van de mannen zich helemaal kunnen vinden in hun stereotype. Niet verwonderlijk, want er zijn uiteraard nog veel meer factoren die je persoonlijkheid vormen.

1. Temperament
Niets dat zo bepalend is voor je persoonlijkheid als erfelijkheidsfactoren. Ongeveer de helft van je persoonlijkheid kunnen we toeschrijven aan het temperament waarmee je geboren bent, volgens Sulloway. Daarom is die geboortevolgorde dus maar een klein stukje van de puzzel. Het temperament van een kind heeft meer invloed dan de volgorde waarin het geboren is.

2. Gender
“Een grote invloed is het geslacht van het kind,” vertelt professor Alan E. Stewart, die al onderzoek verrichtte naar de geboorte volgorde. Leman valt Stewart daarin bij: “Wanneer de twee eerstgeboren kinderen van een ander geslacht zijn, gedragen ze zich vaak allebei als een oudste kind.” Ze volgen immers een heel ander pad.

3. Bouw en uiterlijk
Leeftijd en lengte gaan vaak hand in hand. Oudere kinderen kunnen anderen commanderen omdat ze groter zijn. Maar wanneer de oudste een stuk kleiner blijkt te zijn dan de middelste of jongste, kan het volgens Leman gebeuren dat de machtsdynamiek kantelt.

4. Talenten
Natuurlijk zijn al je kinderen uniek, maar wanneer het ene kind een viool virtuoos of een Olympisch atleet blijkt te zijn, gaat dat vaak hand in hand met een voorkeursbehandeling, waardoor dat kind dan vaak de plaats van de oudste inneemt. “Het talent van het kind kan andere zaken zoals de geboorte volgorde teniet doen,” legt Leman uit. “Als dat gebeurt, moeten ook de andere kinderen zich aanpassen.” Maar ook andere omstandigheden kunnen voor een dergelijke verschuiving zorgen, zoals een kind met een beperking.

5. Leeftijdsverschil
“Hoe dichter de kinderen bij elkaar liggen qua leeftijd, hoe meer competitie er is,” vertelt Stewart. “Wanneer kinderen één of twee jaar verschillen van leeftijd, zullen er sneller conflicten opduiken. Vooral als ze ook nog eens hetzelfde geslacht hebben,” beaamt Salmon. Het tweede kind, dat in dat geval niet veel jonger is, kan dus de rol van de eerstgeborene overnemen.

Veel experts zijn het erover eens dat een verschil van 5 jaar of meer als een soort herstartknop functioneert, waarbij het eerstvolgende kind zich dan opnieuw zal gaan gedragen als de oudste en het voormalige jongste kind (nu het middelste) die positie niet meer zal verlaten. En wat met tweelingen? “Hier zijn de regels niet van toepassing,” zegt Salmon. “Tweelingen staan beiden in de spotlight.”

BRON: http://relatie.blog.nl/allemaal-familie/2016/06/20/welke-plek-heb-jij-in-de-kinderrij-en-wat-doet-dat-met-je

Heb je een kind zal het alles krijgen heb je er twee krijg je een rang heb je er meerdere dan komt er een rangeverdeling. En zal er op een moment ook een kind een rang gaan aannemen. Het is juist als ouder van hoe ermee om te gaan en ook zelf je niet positief in te gaan stellen in bepaalde rangen. Vaak zie je dat de oudste de jongste mee opvoed op bepaalde hoogte maar dat kan toekomst gericht problemen geven. Natuurlijk is het niet makkelijk om ieder kind een gelijke opvoeding te geven. Net zoals iemand uit huis gaat zal het kind dat lang thuis blijft iets meer ruimte kennen.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Het verband tussen emoties en vage lichamelijke en psychische klachten

Je loopt rond en handelt wat vanuit het ratio. Alles gaat prima. Toch klopt er iets niet. Je voelt je leeg of hebt constant vage klachten. Je komt maar niet van je ongezonde gewoontes af en vraagt jezelf af, is dit het? Waarom voel ik mij niet helemaal goed? Wat klopt hier niet? Er bestaat een grote kans dat dit start bij de ontkenning van je gevoelsleven. Deze ontkenning is geen natuurlijke houding. Het is leven vanuit een rationeel hoofd vol illusies en ja, dat botst meestal met de werkelijkheid. Want, wij mensen bestaan uit meer dan dat.

Een hoofd vol illusies

Het begint vaak al bij de opvoeding. Straffen en belonen lijkt de meest gangbare opvoedmethode. Wat niet “hoort” straf je. Wat wel “hoort” beloon je. Maar, wat wel of niet “hoort” is nog altijd gebaseerd op een zeer ouderwets collectief gedachtegoed vol onnatuurlijke en geforceerde patronen.

Het doel van vele ouders ligt daardoor niet bij het opvoeden van een authentiek mens. Het ligt bij het opvoeden van een goed mens en dan het liefst een soort kopie van zichzelf. Dus alle opvoedkeuzes worden gemaakt door te sturen naar dit mens; een illusie. Zodra er ongewenste emoties aanwezig zijn, wordt er vaak niet gekeken naar het onderliggende onderwerp. In plaats daarvan wordt het bestraft. De emoties worden niet gevalideerd en er wordt geen aandacht aan geschonken. Dit is helemaal niet handig. Om gezonde en dan vooral natuurlijke, ongeforceerde relaties aan te gaan of te onderhouden, zul je namelijk ook gezond met je emoties om moeten kunnen gaan.

Als je als kind zijnde geen emoties mag tonen, behalve lachen, raak je compleet in de war van je eigen gevoelsleven. Want, je voelt toch meer dan alleen vrolijkheid?

Stel je begint te huilen omdat je pijn hebt en moeders zegt dat er niks aan de hand is, welk signaal geeft moeders dan? Je leert op dat moment dat je niet op je gevoel kunt vertrouwen. Huh? Ik heb toch pijn? Precies op dat moment, word je al aangepraat dat je gevoel je niet goed waarschuwt. Volgens je ouders klopt het namelijk niet wat je voelt. Wat gaat er dan gebeuren? Je denkt dat er iets niet klopt aan jezelf en je zelfvertrouwen krijgt op een jonge leeftijd al een enorme klap.

Hoe moet ik emoties toelaten zonder dat het gaat overheersen?

Hoe reageer je dan op emoties? Want, het moet ook niet uit de hand lopen natuurlijk. Nee, we kunnen geen rare krijsende wezens worden. Dat is het andere uiterste en niet evenwichtig. We moeten corrigeren in plaats van keihard afstraffen.

Het is helemaal niet zo ingewikkeld om emoties in goede banen te leiden. Het komt neer op luisteren en valideren. Net als luisteren naar je lijf, je hart, ziel en ratio luister je ook naar je emoties. Wat vertellen jouw emoties? Stel jezelf vragen. Een voorbeeld: je bent chagrijnig na het lezen van een bericht waar jij het niet mee eens bent:

  • Waarom voel ik mij zo? Omdat ik gefrustreerd ben.
  • Waarom voel ik mij gefrustreerd? Omdat mij onrecht wordt aangedaan.
  • Waarom voel ik mij vervelend als mij onrecht wordt aangedaan? Omdat ik mij dan machteloos voel.
  • Waarom kan ik niet omgaan met het gevoel van machteloosheid? Omdat ik dan geen controle heb.
  • Waarom vind ik het vervelend om geen controle te hebben? Omdat ik wil dat de dingen op een, volgens mij, eerlijke manier verlopen.
  • Waarom wil ik dat de dingen op een eerlijke manier verlopen? Omdat ik dan beter met het leven om kan gaan.
  • Waarom wil ik goed met het leven om kunnen gaan? Omdat ik mij daar goed bij voel.
  • Waarom voel ik mij daar goed bij? Omdat ik mij veilig voel in een eerlijke omgeving.

Conclusie. Je bent chagrijnig omdat je je onveilig voelt. Een gevoel van veiligheid is een basisbehoefte waar jij recht op hebt.  Nu begrijp je waar jouw emotie vandaan komt en weet je dat je verlangt naar een veilige omgeving. Hier kun je iets mee. Hierdoor is het gevoel van machteloosheid weg. Je kunt in gesprek gaan om een veilige omgeving te creëren of deze omgeving ergens anders zoeken, als het gesprek niets oplost.

Hetzelfde geldt voor slechte gewoontes. Voordat jij een sigaret opsteekt, hoe voel jij je dan? Blijf doorvragen en er komt een basisbehoefte naar de oppervlakte die je ook anders kunt vervullen.

Voel, luister, valideer en leef gezond!

Het is ongezond om een groot onderdeel waardoor jij je levendig voelt, te gaan negeren. Emoties zijn waardevol en leiden ons samen met ons lichaam, hart, ziel en ratio naar de juiste keuzes. Daarnaast gaat een onderdrukking van emoties zich vaak ergens anders manifesteren in ons lijf. In vage lichamelijke klachten of een raar leeg gevoel. Je wordt er een onnatuurlijk en geforceerd mens van. Mensen zijn gelukkig veel dynamischer dan dat. Het mooie is dat de vrolijkheid na het valideren van andere emoties dan ook veel oprechter is.

Door: Hedy Mutter, gespecialiseerd in media & psychologie

BRON: http://www.dokterdokter.nl/gezond-leven/algemeen/het-verband-tussen-emoties-en-vage-lichamelijke-en-psychische-klachten/

Als ouder geven we onze kinderen heel veel mee. Maar eigenlijk soms niet met een goede bedoeling en wat wij leren is wat wij ooit ook meegekregen hebben. Zo maakt het dat we niet altijd over emoties praten, en als we er over praten dat het meestal is als. Je moet niet zo emotioneel zijn. Maar ergens van binnen als ouder voelen wij ook verdriet. Als je kind emoties voelt voelen wij die ook. Als je een kind straft is het ook van belang om te laten weten voor wat je het kind straft. Zo kan het pas leren van zijn/haar fouten. Hoe ouder ze worden hoe meer ze dan op een moment het aangeleerd er gaan bijhalen en dat maakt dat ze soms in een psychisch probleem komen. Belangrijk is als je in zo een situatie zit of je voelt je niet goed in een situatie stel jezelf bepaalde vragen. Durf voor jezelf die vragen op te schrijven en probeer dit vanuit je gevoel te doen. Niet vanuit een gedachten. Anders ga je weer een welles nietes spelletje krijgen naar jezelf toe. En ga je nog rotter gaan voelen. Het woord waarom zoals hier in de tekst geschreven staat zou ik veranderen naar VOOR WAT. Je moet voor jezelf maar eens kijken wat het doet.

Afbeeldingsresultaat voor emoties

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

hotthingsforladies

Alles voor de moderne vrouw : beauty&fashion; shopblogs- revieuws maar ook recepten en meer😁💅👄👗👜👝🛍👛

Bewustzijnenzo

Druppeltje humor, scheutje spiritualiteit, schepje bewustheid, allemaal in een blender..en tadaaa

Crohn & ik

mijn leven met de ziekte van Crohn

They Call Me Jelke

But do I call them back

GROW YOUR MIND NOW.

PLEUN VAN DEN AKKER

Buiten en Binnen Zinnen

Vliegoefeningen van Maria

Het zwarte monster

Een gevecht tegen alles wat ik heb

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

volwassenwordenmetadhd

schrijfsels hyperkinetisch en emotioneel tot menselijkheid gebracht

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Tinkerbell's House of Magic

Spiritueel , reiki , orakel kaarten en edelstenen

Wu Cares!

nobody cares

Morgana Brighid

Waarzeggerij en Healing. Voor raad en daad.

Debbythechocoholic

FOOD⎢YOGA⎢ LIFE

YogaDagboek

Yoga • Voeding • Lifestyle

HARME BLOGT

marginale blogs van een 71 jarige

Phuro! Be inspired!

Van inspiratie tot transformatie

Dirk Pieters

schrijver, boeddhist, yogi / writer, buddhist, yogi

Healthy & Travel T(r)ips

Blog van een Gezondheids - & Reisfreak

WishMeAvril

Gezond en Gelukkig

struikuiltje

Persoonlijk blog

Beejoie

Bits & ends

LiefsCarolien.nl

Inner beauty, Food, Lifestyle and with a sparkle of personal

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

NARCISME : HOE GA JE ER MEE OM ?

Omgaan met een narcist(e) en zelfliefde ontwikkelen. 0032-49452-4817

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Maria de Ridder

Durf de uitdaging aan te gaan om jezelf opnieuw uit te vinden

Onderweg na kanker

over omgaan met kanker en hoe het in al die grote kleine dingen sporen vraagt

Personal Plus Training

Personal training op locatie

The Desires of Living

De verlangens in je leven

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Femke's dagboek

Een kijk op dagelijkse beslommeringen

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

%d bloggers liken dit: