Tag Archive: lichamelijke aanraking


Een verhaaltje met een tintje grijs erin.

Wellness, Schoonheid, Bloem, Deco, Plantaardige

Wanneer men iemand leert kennen. Deel je heel veel. Je deelt dezelfde gedachte men deelt bepaalde gevoelens. Toch moet er altijd gepraat worden. Het leren kennen gebeurd niet op enkele dagen. Het leren van elkaar lichaam al helemaal niet. Dat moet men leren kennen. In eerste instantie begint dat bij jezelf. Als je eigen lichaam niet kent en durft te voelen. Kan je het ook niet delen. Dan blijft het aangename gewoon oppervlakkig en zal men niet komen tot een extase van gevoelens. En soms wil je dat toch bereiken. Alleen maar ook dit delen. Meermaals heb ik al geschreven en stukjes geplaatst over tantra. Waar de meeste zoiets van hebben. Dat is een sekte dat heeft alleen maar met seks te maken. Nee het heeft met gevoel te maken. En het eerste je eigen gevoelens leren kennen en aanvoelen. Wat doet het dat jouw hand je lichaam aanraakt

je hand je lichaam streelt
je hand je intieme delen streelt
je hand je erogene zones streelt?
Wie kan daar vanuit zichzelf een antwoord opgeven?

Liefde is gevoel en gevoel is een extase dat je innerlijk gewaar mag worden. Dat een rilling laat voelen dat je hartslag sneller laat slagen je ademhaling heviger wordt. Maar voordat je dit bereiken kan moet je weten wat je voelt. Wanneer jezelf gaat strelen kan je dit zacht doen, kan je iets harder druk zetten. Naargelang je dit leert zal je merken dat bepaalde lichaamsdelen iets meer druk nodig hebben dan andere. Hier spreek ik dan nog niet van het aanraken van de vulva of de borsten of bij de mannen de penis. Je haar, je lippen, je oren, je handen, armen, buik, benen en voeten spelen hier een belangrijke rol in mee. Stel jezelf de vraag waar voel je wat. Wat voelt aangenaam. Juist door zo je lichaam af te gaan leer je ook je lichaam kennen. Dat noemt men sensueel. Je wekt een lust gevoel op. Dat zelfs kan ontstaan door bepaalde geuren ook. Of een combinatie van om je in die stemming te brengen.
Als men nu een bad of douche neemt, maak het eens gezellig in de badkamer. Een geurtje een kaars wat muziek. In plaats van je gelijk snel uit te kleden ga je dit nu doen op een heel rustige manier en je kan jezelf bewonderen in de spiegel. Voel wat je uittrekt en je handen die je lichaam aanraken. Tot je naakt bent. Als je dan onder de douche gaat of in bad voel het water op je lichaam. De verbondenheid ermee. Als je gaat wassen. Neem een lekker geurende zeep en geen washandje maar gebruik gewoon je handen. Op dit moment met je ook je geslachtsdelen aanraken. Voor de vrouwen gebruik onderaan geen zeep. Doe dit met gewoon water. Geef aandacht aan alles ook aan je vulva. Geniet van het nu momentje met jezelf. Als je dit allemaal goed onder de knie hebt dan ken je ook je lichaam.
Als je een stapje verder wilt gaan leer dan je vagina en borsten en voor de mannen je penis kennen. Streel jezelf. Voel hoe je tot een bepaald gevoel komt daar je misschien een orgasme mee kan opwekken of krijgen. Doe dit in alle rust en waar je niet gestoord kan worden.
Zo leer jezelf jouw lichaam kennen.


Wanneer je iets wilt delen qua gevoelens. Deel dit eerst eens met lichte kleding aan, zonder ondergoed. Ga rustig voor elkaar zitten en kijk elkaar in de ogen. Laat dan een voor een elkaar hand over een lichaamsdeel gaan.  Begin bij het aanraken van elkaar handen en ga zo verder. Ga dan naar het hoofd en voel. Voel wat het met je doet. Ga zo verder over het lichaam tot de voeten en tenen. Raak het lichaam zacht aan met je handen. Dit kan soms zoveel meer geven dan wat men kent om voortplanting. Nee soms is het heerlijk om elkaar echt te leren kennen. Ook leer je zo jezelf tot rust te brengen.

Spiritueel is het zo mooi om zoiets te mogen delen. Want ook dit is een spirituele les. Die je alleen leert als je ervoor openstaat. En dat openstaan begint al in eerste instantie bij jezelf.

Het lichaam
Zo mooi zo intens
Vol gevoel en liefde
Dat jij alleen gewaar worden kan
Door intense aanraking
Door intense liefde te geven
Dan pas kan het stromen
En overstromen
Dat is aanraken met gevoel en aandacht met kijken
Aandacht van jouw lichaam
Dat stroomt als het water van de zee

Tibet, Tantra, Kundalini, Yantra, Yogi, Yoga, Chakra

In het Mahayana worden Zes Perfecties gebruikt

  1. Dana paramita: gulheid, zichzelf geven aan anderen
  2. Sila paramita : deugd, moraal, juist gedrag
  3. Prajna paramita : transcendentale wijsheid, inzicht
  4. Ksanti paramita : geduld, tolerantie
  5. Virya paramita : energie, ijver
  6. Dhyana paramita : eenpuntige concentratie, overdenken
Boeddha, Tantra, Gestalte, Shiva, Shakti, Harmonie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Meer huidhonger door lange lockdown: psychologe
legt uit hoe je het gemis aan fysiek contact compenseert

Terug leren voelen met Holistic Pulsing - zacht in beweging komen

Voor minstens 1.718.738 alleenwonende Belgen zijn aanrakingen door anderen vrijwel onmogelijk geworden omwille van ‘social distancing’. En dat nu net velen nood hebben aan troost, veiligheid, geborgenheid, rust en zekerheid. “De huidhonger die erdoor ontstaat, heeft een negatief effect op de gezondheid. Extra zelfzorg kan dan tijdelijk verlichting brengen”, zegt psychologe en seksuologe Patricia Meyntjens. Nog meer tips voor (mentale) zelfzorg in deze bizarre periode lees je in onze ‘Thuisblijfgids’.

Een kus, knuffel of schouderklopje zijn fijn om te geven én te ontvangen, maar door de lockdown light die sinds 18 maart van kracht is, worden heel wat mensen daar al bijna een maand van onthouden. “Na zich een tijdje te hebben gefocust op de primaire behoeften, worstelen steeds meer mensen met een gemis aan huidcontact”, beaamt Patricia Meyntjens. “Aanraking is een primaire behoefte, net als eten en drinken. Onze huid is ons grootste orgaan (2 m2, red.).

De tastzin is het eerste zintuig dat we ontwikkelen en het laatste dat we in ons leven verliezen. Het is wetenschappelijk bewezen dat we zonder fysieke aanrakingen meer kans hebben om eenzaam of depressief te worden en een verminderde weerstand krijgen. Bij baby’s en kinderen kan dat zelfs tot ontwikkelingsachterstand leiden.”

Minder stress

Huidcontact brengt een pak chemische reacties teweeg in onze hersenen, stelt Meyntjens. “Door aanraking vermindert de aanmaak van het stresshormoon cortisol en verhoogt die van het knuffelhormoon oxytocine, waardoor we ons ontspannen en gelukkiger voelen. In angstige tijden, zoals nu, is het logisch dat we daar meer behoefte aan hebben, omdat het ons een veilig gevoel geeft. Die hunkering naar fysieke aanrakingen wordt door wetenschappers ‘huidhonger’ genoemd. De term heeft ook een seksuele lading, maar dat is het nu voor velen net niet: de hoogste prioriteit ligt bij puur huid-huidcontact: simpele aanrakingen als een hand op een schouder, een hand die jouw hand vastneemt, een knuffel…”

Het klinkt wat ouderwets, maar het helpt om weer te leren ‘cocoonen’

Patricia Meyntjens

Meer badkamertijd

Omdat we noodgedwongen moeten vertragen, ziet Meyntjes een oplossing in zelfzorg. “Daar is nu ook meer tijd voor. Het is een goed idee om wat meer niet-functionele tijd in je badkamer door te brengen: een heerlijk lang bad nemen, gedurende enkele minuten een warme vochtige handdoek op je gezicht leggen, je lichaam pamperen en liefdevol masseren met bodycrème… Allemaal simpele dingen die huidhonger kunnen stillen. Ook onder een warm dekentje kruipen, je huisdier aaien, jezelf knuffelen, zachte kleding aantrekken, zorgt voor aanraking. Het klinkt wat ouderwets, maar het helpt om weer te leren ‘cocoonen’. Dat surrogaten helpen om huidhonger te stillen als er geen betekenisvolle andere in de buurt is, werd al aangetoond door psycholoog Harry Harlow. In een experiment sloot hij baby-aapjes op in een kooi met twee surrogaatmoeders: eentje van metaaldraad met een fles melk, en een andere gemaakt van zachte doek, zonder melk. Als ze angstig waren, verkozen de aapjes de laatste.”

Vluchtige chats

En wat met al die digitale tools die we inzetten om toch maar het sociaal contact te onderhouden? Meyntjens: “Je kunt uren met iemand online praten, maar dat zal nooit een knuffel vervangen. Mooi dat men aandacht heeft voor hun eenzaamheid en het contact met ouderen via videochats onderhoudt, maar voor een grote groep ouderen is dit te abstract of vluchtig, omdat hun geheugen en tijdsbesef niet even adequaat meer zijn. Concreter is het aanreiken van een tastbare herinnering, zoals een oude foto van hen met de (klein)kinderen. Die kunnen ze vastnemen — het geeft letterlijk iets om aan te raken ­— en helpt om terug te denken aan die fijne periode. Zo komen herinneringen en gelukkige gevoelens naar boven die ze in hun geheugen associeerden met dat moment. Velen van ons zijn dit verleerd en verlangen instant behoeftebevrediging. Maar door te fantaseren en visualiseren, kunnen we onszelf projecteren in een situatie met aangename aanrakingen en fijne gevoelens. Misschien moeten we ons dus meer focussen op uitstel van verlangen? Zoals een knuffelbeestje bij een kind kortstondig de geruststellende uitstraling van een betekenisvolle andere kan compenseren, geeft het dragen van een zomerjurkje dat je herinnert aan die leuke datenight een geborgen, veilig gevoel dat stress vermindert.”

Liefdevolle aanrakingen zijn levensnoodzakelijk, maar wáren in onze westerse cultuur de voorbije decennia al minder vanzelfsprekend geworden

Patricia Meyntjens

Huidhonger kunnen we dan wel tijdelijk stillen, Meyntjens hoopt toch dat het virus ons niet ‘contactgestoord’ maakt in de toekomst. “Liefdevolle aanrakingen zijn levensnoodzakelijk, maar wáren in onze westerse cultuur de voorbije decennia al minder vanzelfsprekend geworden. Eerst omwille van religieuze regels, maar ook door de nasleep van de Dutroux-affaire, aanklachten van pedoseksuele priesters en leraars, seksuele intimidatie op het werk, de Me Too-beweging… En we moeten misschien ook (h)erkennen dat de aanrakingen die we wel nog hadden voor de coronacrisis al oppervlakkig of weinig doorleefd waren: een vluchtige kus op de wang, snel de hand schudden… Al zullen ook deze vormen van begroetingen wellicht nog meer in vraag gesteld worden. Nu al zien we een transformatie in hoe we met elkaar omgaan. Het lijkt erop dat we elkaar bij een begroeting voortaan nog amper zullen aanraken, zoals in Aziatische landen. Er wordt dan wel meer respect en hoffelijkheid getoond, we lopen het risico om aanrakingen exclusief voor te behouden voor de partnerrelatie. We staan dus met z’n allen voor de uitdaging om, na de coronacrisis, uit te zoeken hoe we aanraking weer veilig en vertrouwd kunnen maken voor iedereen in onze omgeving.”

Zo compenseer je het gemis aan fysiek contact:
• Je lichaam liefdevol masseren met bodycrème
• Onder een warm dekentje kruipen
• Zachte kleding aantrekken
• Jezelf knuffelen
• Gedurende enkele minuten een warme, vochtige handdoek op je gezicht leggen
• Een heerlijk lang bad nemen
• Je huisdier aaien

Neem ook eens de tijd om jezelf te beminnen

VOORAL SINGLES IN KNUFFELNOOD

Door de coronacrisis ligt het openbare leven in België nu al zo’n vier weken stil. Dat is voor niemand gemakkelijk, maar voor singles kan het extra zwaar vallen. Toch houden ze de moed erin: “Dit voelt aan als een herontdekking.”

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/meer-huidhonger-door-lange-lockdown-psychologe-legt-uit-hoe-je-het-gemis-aan-fysiek-contact-compenseert~ab1bea31/

Wat voor heel veel mensen begint door te wegen is het sociaal contact en lichamelijk contact. Dat ze moeten missen. Ook in een wooncentrum weegt dit heel zwaar, en mensen die door het virus in een kunstmatige slaap gehouden zijn. Dan eruit gehaald worden en naar een gewoon kamer worden gebracht en via het raam hun partner en kinderen te zien krijgen. Heel emotioneel maar ook zijn vele de dag kwijt. Het gevoel van gemis drukt er nu hard erin. Toch moet je proberen om jezelf heel veel aandacht te geven. Om even die knuffel dat schouderklopje aan jezelf te geven. Het is niet verkeerd om je lichaam goed te leren kennen. Er aandacht aan te geven. Wat je vroeger misschien niet zou doen kan je nu jezelf aanleren. Een knuffeldier is ook wel goed om te omarmen. Heb je een huisdier neem deze een vaker op je schoot of praat ermee. Dat is allemaal iets dat normaal is maar niet meer of nooit gedaan werd. We zullen anders moeten gaan leven en met elkaar omgaan. En dit teken is zuiver omdat velen niet meer weten dat ze leven en dat er anderen op de wereld ook zijn. Ze leven in hun cocoon hun stress en gejaagd leventje en denken aan werk en voor de rest niets. Nu moet men leren om rust te leren ervaren en kennen.
Aanrakingen zijn voor de mens belangrijk al van er leven op aarde is. Maar het moet aangeleerd worden terug. De aanraking geeft een gevoel en dat kan je ook bekomen door kleine dingen vast te nemen aan te voelen. Voelen en het met jezelf delen is een belangrijke factor.

Zacht water van AquaCell; voelt alsof er crème of lotion in zit

Ayurvedische zelfmassage ⋆ Yoga Online

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

 

‘Hij betastte en kuste me tegen mijn wil in’

Aanranding op klaarlichte dag komt vaker voor dan je waarschijnlijk denkt. Werd in de trein op weg naar school lastiggevallen door een man. “Ik kreeg een naar gevoel zodra hij naast me kwam zitten, maar ik kon geen kant op.”
 “Het was een snikhete dag, ik denk nu zo’n twee of drie jaar geleden. Ik had ’s middags college en moest daarvoor met de trein naar Zwolle reizen. Het was druk in de trein, maar ik had gelukkig een plek in de stiltecoupé. Ik zat meteen om de hoek van de schuifdeur, bij het raam. Ik was blij met die plek, maar dat zou later wel anders zijn.”
Naar gevoel
“Ik was met mijn telefoon bezig toen er iemand naast me kwam zitten. Al direct kreeg ik een naar gevoel, ik weet nog steeds niet precies wat dit was. Maar de man die naast me zat, zag er ook niet echt heel jofel uit. Zijn precieze uiterlijk kan ik me niet meer herinneren, maar hij was licht getint en zag er een beetje uit als een zwerver. Ik schoof wat dichter naar het raam toe en ging gewoon verder op mijn telefoon. Het eerste gedeelte van de reis verliep vrij rustig. De man zat gewoon voor zich uit te kijken en ik ontspande een beetje. Maar de laatste tien minuten ging het mis.
Hij boog zich ineens naar me toe en tikte mijn hand aan. Ik had muziek in mijn oren en was totaal niet aan het opletten, dus ik schrok me een hoedje. Ik deed één oordopje uit en hij mompelde in gebrekkig Engels iets over de tijd. Ik fluisterde hoe laat het was en wees daarna op het raam, waar met koeienletters ‘stilte’ op stond geschreven. Hij glimlachte een beetje, maar bleef tegen me mompelen. Voor de zekerheid sloot ik mijn Facebook af, want ik was bang dat hij mijn naam zou zien staan. Ook deed ik mijn oordopje weer in, ten teken dat het gesprek afgelopen was. Maar hij bleef maar op mijn hand tikken.”
Betasten
“Nu ik eraan terugdenk, krijg ik weer een naar gevoel in mijn buik. Omdat we helemaal aan het begin van de coupé zaten, had niemand het door toen de man ineens zijn hand op mijn been legde. Omdat het zo warm was, had ik een korte broek aan en het gevoel van zijn hand was genoeg om me een kleine paniekaanval te geven. Ik duwde zijn hand weg en schudde met mijn hoofd, maar dat leek hem niet te deren. Hij begon weer tegen me te mompelen en zei allemaal dingen als ‘pretty girl’ en ‘beautiful’.
Ik voelde me ontzettend onveilig, ook al zat ik in een coupé vol met mensen. Mijn hele leven lang had ik geroepen dat niemand mij zonder toestemming zou kunnen aanraken, want dan zou ik ze wel een lesje leren. Maar deze man zat mij te betasten en het enige dat ik deed was verder wegkruipen in dat stomme hoekje in de trein. Op een of andere manier kon ik gewoon niet mijn mond openen om er iets van te zeggen, durfde ik geen geluid te maken. Volgens mij stond het zweet op mijn voorhoofd en ik kon wel janken van geluk toen er werd omgeroepen dat we bijna bij station Zwolle waren.”
Kussen
“Toen de trein bijna stilstond, boog de man zich ineens naar me toe en kuste hij me op mijn wang. Ik trok natuurlijk meteen weg, maar hij deed het daarna nog een keer. Inmiddels was de trein tot stilstand gekomen en ik pakte razendsnel mijn tas. Natuurlijk bleef de man zitten waar hij zat en stond hij niet op om mij erlangs te laten. Het gevolg was dat ik over hem heen moest klimmen en half op zijn schoot belandde om de coupé uit te komen. Ik wilde zó graag die trein uit dat het me allemaal niets kon schelen.
Ik moest echt vechten om mijn tranen in te houden en mijn handen trilden helemaal. Toen ik de trein uitstapte en verse lucht inademde, voelde ik me meteen tien keer beter. Ik heb nog gecheckt of hij achter mij aankwam, maar dit was gelukkig niet het geval. Ik vroeg me af of ik een conducteur moest aanhouden om het te melden, maar ook dat heb ik niet gedaan. Ik wilde gewoon zo ver mogelijk van die trein en dat station vandaan zijn, dus ik ben naar de fietsenstalling gelopen en ben gewoon naar school gefietst.
Ik heb in de wc’s op school tien keer mijn gezicht, been en handen gewassen, maar ik bleef me vies voelen. Ik vertelde tegen een paar vriendinnen wat er was gebeurd, maar we hebben er niet echt over gepraat. Misschien vonden zij het niet zo belangrijk omdat hij me niet ‘echt’ had gekust op mijn mond of me niet ‘echt’ had aangerand. Ik vroeg me de hele dag ook af of dit wel telde als aanranding.”
Emotie en spanning
“Toen ik ’s middags weer naar huis moest met de trein was ik ontzettend op mijn hoede. Ik koos de drukste coupé en een stoel in een vierzits aan het gangpad om te zitten. Ik ontspande pas een beetje toen er allemaal tienermeisjes om me heen gingen zitten. Mijn ouders waren thuis toen ik thuiskwam en toen ze vroegen hoe mijn dag was geweest, barstte ik ineens in tranen uit. Ik kon opeens geen normale gedachte meer vormen en alle emotie en spanning kwam eruit. Ik stond echt als een klein kind te janken.”
“Uiteindelijk kwam het verhaal er met horten en stoten uit. Mijn ouders waren heel lief voor me, ze zeiden dat het niet mijn schuld was en dat dit wel telde als aanranding. Ik voelde me vooral heel stom dat ik niet hard om hulp had geroepen of dat ik de man niet had geslagen. Maar als hadden komt, is hebben te laat. Het hele voorval heeft zeker wel invloed gehad op hoe ik nu in de trein zit. Als ik alleen ben, kies ik altijd voor een stoel aan het gangpad en ik let altijd op wie er naast me komt zitten. Als er ooit weer zoiets gebeurd hoop ik dat ik niet bevries en om hulp durf te vragen. Maar totdat je in zo’n situatie komt, weet je niet hoe je zal reageren…”
Iets tegen je wil in al is het van een vreemde al is het van familie vrienden of partner is het aanranding. Heel wat mensen vergeten dat gewoon maar iets niet willen en je verplichten iets te doen. Dat maakt dat het tegen jouw wil is dat je erin mee gaat. Het heeft dan ook een impact op je en blijvende angst. Durf het te bespreken en aan te geven. Ik haal ook altijd de partner erbij omdat het ook juist daar gebeurd en velen zien dit niet in als iets schuldig. Maar het is het wel.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

ALS MENS STRELEN WE ELKAAR HEEL WAT AF.

Wij als mensen strelen elkaar toch heel wat af. Soms bewust of onbewust. In een streling zit ook een hand geven, een knuffel. Maar ook naast elkaar zitten. Iedere aanraking heeft met een streling te maken. Het is eigenlijk iets gewoon daar we niet bij stil staan. Maar kijk maar eens naar een baby en moeder. Hoe meer men de baby streelt hoe meet de baby zich veilig voelt. Het geeft je een goed warm gevoel.

Ook hoe we dit bij dieren doen. Want ook deze strelen we heel veel en vaak.

Strelen kan men op allerlei manieren en bepaalde zullen denken ja het is vanuit gevoel dat we dit doen. Maar eigenlijk is het meer vanuit een gedachte. Als wij iemand benaderen gaan we onze hersenen in werking zetten om ons hand uit te steken of een zoen te geven. Gevoel komt op zo een moment er niet bij kijken. Dat komt als men de ander al iets langer kent of omdat je iets voelt voor de ander. Dan zal het ook op een andere manier gegeven en gevoeld worden. Er ziet iets in en je voelt de energie.

Nu even over het woord strelen.

Strelen is een aanraking. Van het lichaam maar niet altijd door een ander lichaamsdeel. Strelen kan men ook met voorwerpen doen. Of door een hond of kat kan je ook gestreeld worden. Een streling is iets delen en daar gaat het juist om. Ga je het delen vanuit gevoel, of vanuit gedachten of vanuit je persoonlijkheid. Drie verschillende strelingen. Maar toch allemaal voelbaar. Het is een streling voor het oog. Dat gaat dan vanuit gedachte en je zal het innerlijk aanvoelen. Dat aanvoelen kan op allerlei manieren en zal voor iedereen anders zijn. Vanuit gevoel heeft het te maken met een aanraking persoonlijk. Vanuit persoonlijkheid heeft te maken met beleefdheid.

Een streling kan aangevoeld worden als iets warms maar ook als bedreiging. Ook dat moeten we als mens toch altijd in ons achterhoofd houden. Ongeveer zijn er 35 aanrakingen of genoemde strelingen die we allemaal wel zullen kennen. Mocht je hier meer willen lezen kan dit op http://www.lichaamstaal.nl/aanraking.html

Ik wil het houden over hoe wij het geven en aanvoelen.

Als ik iemand een hand geef voel ik veel aan. Als ik iemand een knuffel geef voel ik veel aan. Als ik iemand sensueel streel voel ik veel aan. Het heeft allemaal met voelen te maken. Maar het voelen vanuit ons eigen gevoel, men weet nooit hoe het aanvoelt bij de andere persoon. En of de ander het wel leuk vind om het te krijgen. Want soms wordt het niet eens gevraagd maar spontaan gedaan. En kan men niet zeggen dat de ander het oke vind. Bij iemand een hand geven valt het nog wel mee, alhoewel men soms ook kan aanvoelen dat het niet echt gewenst is. Men ziet of voelt dat vaak aan als een man een vrouw een hand geeft. Ook zijn er bepaalde landen waar het eens niet mag elkaar aanraken zonder toestemming van de ander. Het is een vorm van vriendelijkheid, van medeleven van intense gevoelens. Daarom is een streling een aanraking soms heel persoonlijk.

Wanneer je iemand benaderd met het lichaam denk er dan aan of de persoon het ook zo wilt. Zelfs met een hand te geven, sommige zijn het echt niet gewoon.

  

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Waar vrouwen liefst (niet) aangeraakt worden

Een onverwachte aanraking tegen onze schouder, been of zelfs gezicht, hoe vervelend vinden we dat? Mannen hebben over het algemeen minder problemen met aanrakingen van onbekenden, terwijl vrouwen dan weer toleranter zijn voor fysiek contact met vrienden. Dat blijkt uit onderzoek van Oxford University en de Finse Aalto University, die onze voorkeuren voor aanrakingen in een overzichtelijke tabel goten.

Oxford University en de Aalto University uit Finland vroegen aan meer dan 1.300 proefpersonen uit Engeland, Finland, Frankrijk, Italië en Rusland waar voor hen de grenzen liggen van een comfortabele aanraking.

Aanrakingen van vreemden
Over het algemeen staan mannen iets opener tegenover fysiek contact. Als het over aanrakingen met vreemden gaat, vinden vrouwen het enkel acceptabel als hun handen worden aangeraakt. Mannen zijn toleranter, en zien er zelfs geen graten in als hun geslachtsorgaan door een vreemde vrouw wordt aangeraakt. Wel zijn ze niet zo happig op fysiek contact met andere mannen.

Vriendschappelijk lichaamscontact
Wat lijfelijk contact met bekenden betreft, zijn vrouwen minder snel geïrriteerd door aanrakingen, zowel van mannelijke als vrouwelijk vrienden, kennissen en familie. Mannen gaven dan weer duidelijk aan dat ze niet staan te springen voor fysiek contact met andere mannen, zelfs als dat hun vrienden zijn.

De conclusie luidt dan ook dat veel afhangt van de relatie die je hebt met de persoon die je aanraakt. Een aanraking van een volstrekt vreemd persoon is iets totaal anders dan diezelfde aanraking van een vriend(in), en al helemaal als dat je partner is. De resultaten van het onderzoek worden weergegeven in onderstaande tabel. Een zwarte kleur op het lichaam geeft aan dat die zone totaal “taboe” is om aan te raken. Verder gaan de kleurschakeringen van geel (geen problemen mee) via oranje naar donkerrood (onaangenaam).

We hebben allemaal onze zones waar we niet graag aangeraakt willen worden en al zeker niet door vreemde of mensen die we niet graag hebben. Nu bij een vrouw ligt het nog iets anders dan bij een man. Bij een man is er maar een zone die naar voren springt aan de voorkant van het lichaam. Dat dit bij een vrouw toch iets meer is, zowel aan de voor- als aan de achterkant. Een aanraking of lichaamscontact kan ook heel intens aanvoelen, juist doordat weet je dan soms niet wat de aan raker echt wilt of ermee wilt bedoelen. Iemand een knuffel geven kan gewoon fijn zijn, maar men kan die knuffel ook aanvoelen als iets intiems of meer willen. Een voorbeeld op een werkvloer dat toch geregeld als ongewenst gedrag naar voren komt is, als iemand je aanraakt op je volledige schouders en dan nog heel dichtbij je komt met het hoofd om te kijken wat je aan het doen bent. Dit kan persoonlijk heel ongewenst zijn maar ook komt de persoon in je comfort zone terecht en dat kan ook heel akelig aanvoelen. Maar langs de andere kant is het dan ook weer zo, dat je het van de ene wel kan verdragen misschien en van de andere niet. Daarom moet je ook voor jezelf je grenzen kunnen stellen naar iedereen toe. Zodat ze geen verkeerd beeld krijgen. Dus is het eigenlijk aan jezelf hoe je de zone van aanraking zelf gaat indelen.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

‘Ik werd wakker met mijn baas z’n hand in mijn broek’

Anneloes ging op haar 17e nog één keertje met haar ouders op vakantie. In Nederland. Dat vond ze allemaal prima, maar dan wilde ze wel vakantiewerk doen op de vakantiebestemming. Maar dat hele verhaal had niet zo’n happy ending.

Anneloes (31) ging voor de laatste keer met haar ouders op vakantie. “Ik wilde niet meer met mijn ouders mee op vakantie. Ik wilde alleen gaan. Maar ik was 17 en mijn moeder vond het niet oké als ik in mijn uppie ergens naartoe zou reizen. Overbezorgd dacht ik toen. Meer dan terecht denk ik nu. We hadden afgesproken dat ik nog één keertje met mijn ouders mee zou gaan en dan ik het jaar daarop, als ik 18 was, mijn eigen vakantie mocht boeken.”

Werk in de strandtent
“Prima mam, ik wil best nog één keer met jullie op vakantie, maar ik wil niet de hele dag met jullie opgescheept zitten, dus dan ga ik daar wel werken.” Ik was altijd al van het werken. Liever te veel dan te weinig. Daar konden mijn ouders alleen maar achter staan. Ik belde alle strandtenten in de omgeving. Net zo lang tot iemand me nodig had om een paar weekjes de bediening op de friteuse, het ijsscheppen en de schoonmaak te verzorgen. Ik deed daar echt alles in die toko. Mijn ouders zouden twee weken op een camping 5 km verderop blijven. Al die tijd zou ik zoveel mogelijk in de strandtent werken. Om er vervolgens, als het van alle kanten beviel, nog een weekje aan vast te plakken en in mijn uppie op de camping te blijven. Dat vertrouwden ze wel, want mijn baas was ten slotte een betrouwbare man waarmee ze het goed konden vinden en op de camping had ik ook al een groep vrienden om me heengebouwd die ook nog wel even zouden blijven. En anders vond ik wel weer nieuwe mensen waar ik terecht zou kunnen als er iets aan de hand was. Zo moeilijk was ik nou ook weer niet.”

Toen werd ik wakker
“Eigenlijk ging het allemaal best wel van een leien dakje. Ik kon veel uren draaien, ik had leuke collega’s en we hadden elke week een personeelsfeest van onze fooi. Het leek zo’n te gekke ervaring. Tot we ons laatste personeelsfeest hadden aan het begin van mijn laatste week. De week dat mijn ouders alweer in hun eigen huis waren. Het was net een sprookje, inclusief de zwarte bladzijden waar sprookjes kinderen mee aan het huilen maken. We zouden gaan barbecueën op het strand en uiteindelijk zouden we met z’n allen om het kampvuur blijven slapen. Met het personeel hebben we de hele bar leeggedronken. Er was geen druppel alcohol meer over. Ook mijn baas kon niet meer recht op zijn benen staan. En inderdaad vielen we allemaal om het kampvuur in slaap: mijn collega’s, mijn baas, zijn vriendin en haar dochters. Mijn baas en zijn vriendin lagen tegenover mij. Tot ik midden in de nacht wakker werd. Mijn baas lag naast me. Ik voelde zijn ene hand op een borst en zijn andere hand in mijn broek. Gadverdamme! Wat had hij gedaan? Wat moest ik doen? ‘Als zijn vriendin het maar niet zag’, was mijn eerste gedachte. Ik voelde me enorm schuldig tegenover haar. Te belachelijk voor woorden. Ik heb me van hem afgedraaid en sloot meteen weer mijn ogen. Ik deed net alsof ik sliep, terwijl ik de hele nacht geen slaap meer kon vatten. Toen we wakker werden was alles doordrongen van een intense rookgeur. Een geur waarvan ik nog steeds kotsneigingen krijg als ik het ruik. Het doet me denken aan dat moment. Aan hoe vies ik me toen voelde.”

En dan moet je nog 5 dagen
“Zodra we wakker waren gingen we de boel opruimen. Ik zei niks. Ik heb nog twee uur geholpen, maar kon geen woord uit mijn strot krijgen. Er zat een brok voor. Een brok in mijn keel die mij het zwijgen oplegde. Iedereen mocht naar huis, en ik moest blijven schoonmaken. Als enige. Dat trok ik natuurlijk niet. Ik heb mijn spullen gepakt en ben zo snel mogelijk naar mijn tent gefietst. Maar wat moest ik daar? Moest ik aangifte doen? Moest ik het tegen iemand zeggen? Moest ik naar huis gaan? Ik moest namelijk nog 5 dagen in de strandtent werken. En als ik naar huis zou gaan, zou ik toch een reden moeten opgeven bij mijn ouders. No way, als ik dit tegen ze vertelde, dan zou ik echt nooit meer iets mogen. Ik reisde voor mijn bijbaantje al het hele land door en ik was veel te bang dat ik dat niet meer zou mogen. Ik heb mijn mond gehouden tot op de laatste dag. Toen heb ik het hele verhaal tegen mijn collega’s gezegd. Ik was bang voor hun reactie, want zij kwamen al 10 jaar bij die strandtent. Maar ook voor hen was dat het laatste jaar. Ze hadden al vermoedens dat de baas rare dingen deed. Maar ze hebben nooit een bevestiging van hun gevoel gekregen. Tot nu. Nu wisten ze dat het niet koosjer was. Zij zijn, zonder uitleg, per direct opgestapt. Dat gaf me ontzettend veel steun.”

Maar dat is nog niet alles
“En dan denk je dat dat het was. Maar helaas. Ik werkte namelijk gewoon door. Een paar dagen na het voorval zag ik een creapy gast op het terras zitten. Een kleine, slungelige, oude wielrenner. Hij zal zeker de 60 gepasseerd zijn. Hij had een lange baard en leek een beetje op een kaboutertje. Door wat er was gebeurd stonden al mijn zintuigen op scherp. Elke reden om situaties niet te vertrouwen greep ik aan. Ik was hartstikke bang voor alles. Ook dit maakte mij angstig. En dat liet me meteen aan mezelf twijfelen. Want maakte ik mezelf niet gek? Mijn baas riep dat ik klaar was en dat ik dan mocht gaan. De gast atte zijn volle biertje en wilde meteen betalen. Mijn baas liep langs de w.c. en zag dat die nog niet was schoongemaakt. Of ik die nog even wilde doen voordat ik wegging. Prima. De gast bestelde een nieuw biertje. Dat was al vreemd. Zeker toen deze situatie zich nog drie keer herhaalde. Toen ik uiteindelijk klaar was en naar huis ging gebeurde precies dat waarvoor ik bang was: de gast kwam me achterna. Het kwam geen moment in me op om te twijfelen. Ik belde meteen mijn moeder en schreeuwde door de telefoon dat ik achterna gezeten werd door een enge gast. Ik beschreef hem luidkeels. Hij kon precies horen dat mijn moeder nu wist hoe hij te herkennen was. Ik had hem in no-time afgeschud. Ik wil niet weten wat er was gebeurd als ik hem niet was kwijtgeraakt en ik, met hem in de achtervolging, door het donkere bos was gefietst.
Wat voor een cliché dit ook is: de dieptepunten in het leven maken je sterker. Ik weet nu bijvoorbeeld (uit ervaring helaas) dat ik van me af zou meppen. Een trap in hun zaakje, dat is wat ze nu kunnen krijgen. Ik nagel ze aan de schandpaal. Ik zorg dat zij achterna gezeten worden in plaats van ik. Wie het laatst lacht…”

Wat mooi is kan eindigen in iets heel zwart. En dan te merken wat alcohol allemaal niet doet. Wat doe je op zo een moment, hoe ga je ermee om. Allemaal vragen waar je toch even bij stil blijft staan. Dan laat het toch maar weer zien dat je toch voorzichtig moet omspringen met alcohol en dergelijke.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Pensieri Parole e Poesie

Sono una donna libera. Nel mio blog farete un viaggio lungo e profondo nei pensieri della mente del cuore e dell anima.

zinderen

op weg naar authentiek leven

Nadia wandelt

Wandelblog

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Art, health, civilizations, photography, nature, books, recipes, etc.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Dolle avonturen met nonkel Juul

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Inhale Peace; Exhale Love. Joy will Follow! - RUELHA

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

YOUNGREBEL

Blog about life, positivity, selfcare, food and beauty.

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

ruhumayolculuk 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry malamakerij

Mala's magie

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

WorldsApart

So Close & Yet So Far...

%d bloggers liken dit: