Tag Archive: Lhasa


Verklaring van de Kashag op de 63ste herdenking van de volksopstand in Lhasa in 1959

Verklaring van de Kashag op de drieënzestigste herdenking van de Tibetaanse volksopstand

Drieënzestig jaar geleden, op 10 maart 1959, kwamen Tibetanen in Lhasa vreedzaam in opstand tegen de bezetting van Tibet door de Chinese regering. Vandaag is het ook veertien jaar geleden dat de Tibetanen in maart 2008 geweldloos protesteerden in heel Tibet. Wij brengen hulde aan de dappere mannen en vrouwen in Tibet die hun leven hebben opgeofferd voor onze spirituele en politieke zaak, en zijn solidair met de Tibetanen die nog steeds zwaar worden onderdrukt in Tibet.
In de lange geschiedenis was Tibet het machtigst tijdens de heerschappij van de Drie Grote Religieuze Koningen. Zelfs na ineenstorting van dit rijk geboot de boeddhistische religie van Tibet in Oost-Azië dezelfde invloed als de militaire macht van Mongolië en de politieke macht van China. Met de keizerrijken die Tibet bezetten en de opeenvolgende Chinese keizerrijken onderhield Tibet een ‘priest-patron’ relatie, die meestal in wederzijds respect en harmonie verliep.
Toen de Chinese communisten op 1 oktober 1949 de macht overnamen, kondigden zij de zogenaamde “vreedzame bevrijding” van Tibet aan. Kort daarna, in 1950, vielen de sterkere Chinese communistische troepen Chamdo aan en versloegen het Tibetaanse leger. Tibet werd voor het eerst volledig bezet nadat de Tibetanen in 1951 werden gedwongen het 17-Punten Akkoord te ondertekenen. Hoewel Zijne Heiligheid de Dalai Lama en de Tibetaanse regering alles in het werk stelden om op basis van de overeenkomst samen te werken met de Chinese regering, werd de basis voor een vreedzaam samenleven verbroken door de voortdurende onderdrukking door het Chinese leger. Zijne Heiligheid de Dalai Lama, gevolgd door zo’n 80.000 Tibetanen, had geen andere keuze dan te vluchten.
In de daaropvolgende twee decennia beleefde Tibet de donkerste periode uit zijn geschiedenis. De komst van de “democratische hervormingen” in de Tibetaanse provincies Kham en Amdo in 1956 leidde tot de vernietiging van kloosters en de arrestatie van lama’s en monniken. Op dat moment had de Chinese regering geen duidelijk beleid inzake etnische kwesties. Dat zou echter spoedig veranderen toen Mao Zedong naar aanleiding van de opstand van Tibetanen en Salaren in het district Yadzi in de provincie Amdo in 1958 erop wees dat de nationaliteitskwestie in wezen een klassenkwestie is. Hij ontketende een eindeloze cyclus van rampzalige campagnes in naam van de onderdrukking van de opstand, democratische hervormingen en Culturele Revolutie. Het was het eigenlijke begin van de culturele genocide in Tibet, die leidde tot de dood van 1,2 miljoen Tibetanen en de vernietiging van meer dan 6.000 kloosters.
De jaren tachtig getuigden van het hervormings- en ‘opening-up’ beleid in China,  de afkondiging van de vierde grondwet van de Volksrepubliek China en de wet op nationale regionale autonomie. Bovendien zorgde de goedkeuring van een reeks verordeningen in Tibetaanse autonome prefecturen en provincies voor een juridische ondersteuning van de tenuitvoerlegging van het liberale beleid, zoals de restauratie van kloosters, de heropleving van religieuze studies van monniken en nonnen, de bevordering van Tibetaanse taal en de opleiding van Tibetaanse kaderleden en grondbezitters. Ook het toelaten van Tibetaanse fact-finding delegaties en verkennende missies vanuit India, en het openstellen van Tibet voor Tibetanen om hun familie en verwanten te ontmoeten, boden een sprankje hoop op een oplossing van het Sino-Tibetaanse conflict.
De situatie in Tibet verslechterde echter na de zuivering van de liberaal gezinde Chinese leiders zoals Hu Yaobang, de plotselinge dood van de 10e Panchen Lama, de afkondiging van de staat van beleg om de vreedzame protesten van het Tibetaanse volk in Lhasa de kop in te drukken (in 1989), het neerslaan van de democratische studentenbeweging van Tiananmen en de impasse in het proces van dialoog tussen de Tibetaanse en de Chinese regering. Met name vanaf de jaren negentig heeft de Chinese regering een hard beleid gevoerd om haar controle over Tibet te versterken. In naam van de ontwikkeling van de infrastructuur in Tibet versnelde zij de overplaatsing van Chinezen naar Tibet en verhoogde zij het aantal Chinese kaderleden in het lokale bestuur van de Tibetaanse gebieden. Onder de dekmantel van verplicht onderwijs werd de controle op de management van de kloosters versterkt en werden de lineages van de kloosters doorgesneden.
China’s controle over Tibet werd gemakkelijker na de start van het zgn. ‘Westerse Ontwikkelingsprogramma, het Western Development Plan’, waaronder grootschalige ontwikkelingsprogramma’s ten behoeve van de Chinese migranten en de exploitatie van de minerale rijkdommen in Tibet werden uitgerold. De bevordering van de Chinese taal onder de dekmantel van tweetalig onderwijsbeleid ondermijnde de Tibetaanse taal nog meer. De Chinese regering voerde een beleid dat erop gericht was zich de bevoegdheid en legitimiteit toe te eigenen om de reïncarnatie van levende boeddha’s te selecteren en zo het Tibetaanse volk te controleren.
Dit beleid bereikte zijn hoogtepunt in de ongekend wijdverbreide vreedzame protesten van Tibetanen in de drie traditionele provincies van Tibet in 2008. De Chinese regering onderdrukte de opstand met geweld, waarbij honderden Tibetanen omkwamen en duizenden werden gearresteerd. Het leidde tot massale inzet van strijdkrachten en beperking van de bewegingsvrijheid van Tibetanen in heel Tibet. Het beleid om Chinees de onderwijstaal in de scholen te maken werd versneld, en de campagne voor “patriottisch onderwijs” in de kloosters werd versterkt. Als gevolg daarvan zijn sinds 2009 in heel Tibet 156 Tibetanen uit protest tot zelfverbranding overgegaan, waarbij zij opriepen tot de terugkeer van Zijne Heiligheid de Dalai Lama naar Tibet en tot vrijheid voor de Tibetanen. Ook de Chinees-Tibetaanse dialoog is in 2010 in een impasse geraakt.
Onze grootste zorg is nu de voortdurende systematische sinisering van de nieuwe generatie Tibetanen in Tibet. In 2011 riepen sommige beleidsadviseurs van de Chinese Communistische Partij op tot de afschaffing van het nationale systeem van regionale autonomie en de goedkeuring van de zogenaamde “tweede generatie van etnisch beleid” om de identiteiten van de 56 nationaliteiten te verzwakken en één enkele Chinese nationale identiteit te versterken. Zij riepen op tot het intrekken van het voorkeursbeleid voor de etnische minderheden, het aanmoedigen van etnische assimilatie, het afdwingen van het gebruik van de Chinese taal en het sluiten van scholen voor nationaliteiten. Deze maatregelen worden nu daadwerkelijk uitgevoerd in Tibet.
In 2012 moest de Chinese regering haar beleid om basisscholen in dorpen samen te voegen tot kostscholen terugdraaien nadat zij in China op hevig protest was gestuit. De Chinese State Council vaardigde in 2015 echter een bevel uit waardoor kinderen in etnische gebieden verplicht zijn om in internaten te studeren, te leven en op te groeien. Geschat wordt dat in 2019 ongeveer 78% van alle leerlingen in Tibet gedwongen zijn in een internaat te leven.
Evenzo heeft het Chinese ministerie van Onderwijs in augustus 2021 een decreet uitgevaardigd om het “Homofonieplan voor gemeenschappelijke taal voor kleuters” in etnische en plattelandsgebieden in te voeren tijdens het 14e vijfjarenplan. In dit decreet wordt de kleuters opgedragen Mandarijn te leren als spreek- en schrijftaal om een zogenaamd goede basis te leggen voor het verplichte onderwijs. Evenzo werd de taal van het examen voor het verkrijgen van overheidsbanen in Tibetaanse gebieden veranderd van het Tibetaans in het Chinees. Een dergelijk beleid om Tibetaanse kinderen het recht te ontnemen hun taal te leren, die de kern vormt van hun identiteit, cultuur en godsdienst, zal in de komende twee decennia ernstige gevolgen hebben.
Het systematisch ontnemen van het recht om de eigen taal te leren en te gebruiken is een grove schending van de rechten van de minderheden (minority nationalities) zoals vastgelegd in de Chinese grondwet en de wet op nationale regionale autonomie. Het laat ook duidelijk zien hoe de Chinese regering verschillende nationale en internationale verklaringen over de bescherming van talen schendt, waaronder de verklaring van de Wereldconferentie over de Protection of Language Resources die in september 2018 in Changsha in China is gehouden, de VN-verklaring over de rechten van inheemse volkeren en het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, die China heeft ondertekend.
Wij respecteren de grondwet van de Volksrepubliek China omdat deze de gelijkheid van de nationaliteiten garandeert en de basisrechten van de minderheden waarborgt. Om de Chinese taal te bevorderen heeft het Chinese Permanent Comité van het Nationale Volkscongres echter in december 2021 de grondwetsbepalingen met betrekking tot het recht van de nationaliteiten om hun eigen taal te onderwijzen, ingetrokken. Dit is een grove misinterpretatie en misbruik van de beginselen van de Chinese grondwet.
Wij respecteren het Chinese volk en zijn cultuur. Maar wij kunnen ons niet als één enkele Chinese nationaliteit beschouwen, omdat het Tibetaanse volk een afzonderlijk ras is dat afstamt van zes oorspronkelijke voorouderlijke stammen en een cultuur die diepgaand beïnvloed is door de Bon-traditie en het boeddhisme.
Als de Chinese regering de liefde en loyaliteit van het Tibetaanse volk voor de Volksrepubliek China wil winnen, moet zij haar onderdrukking van de mensenrechten van de Tibetanen en de vernietiging van de Tibetaanse identiteit beëindigen door haar eigen grondwet te eerbiedigen. China moet het historische feit aanvaarden dat Tibetanen en Chinezen als buren in harmonie en wederzijdse hulp hebben samengeleefd. China moet ophouden met denken en handelen dat aanleiding geeft tot vijandschap tussen Tibetanen en Chinezen, en in plaats daarvan aandacht schenken aan de aspiraties van de Tibetanen. 
Hoewel het Tibetaanse volk zijn ware aspiraties de afgelopen 63 jaar duidelijk heeft gemaakt, blijft de Chinese regering een beleid voeren dat het tegendeel bewerkstelligt. In naam van de aanleg van infrastructuur en natuurreservaten worden Tibetaanse nomaden en boeren gedwongen te verhuizen, waardoor hun traditionele leefomgeving met geweld wordt aangetast. De verhuizing wordt uitgevoerd onder het mom van armoedebestrijding en opleiding en overplaatsing van de “overtollige arbeidskrachten op het platteland”. De Tibetaanse studenten worden naar China gestuurd om daar te werken als onderdeel van de assimilatie. Evenzo worden huwelijken tussen Tibetanen en Chinezen aangemoedigd onder het motto van “rolmodellen voor etnische harmonie”.
De atheïstische Chinese regering blijft zich bemoeien met de Tibetaans-boeddhistische traditie van reïncarnatie, de controle over de kloosters en de beperking van het academisch onderwijs en de bewegingsvrijheid van monniken en nonnen. Onder het mom van “aanpassing van het Tibetaans boeddhisme aan de socialistische samenleving en ontwikkeling in de Chinese context” heeft de Chinese regering de verspreiding van religieuze inhoud online verboden en blijft zij boeddhistische beelden in Drakgo afbreken en het Kharmar-klooster in Kham met geweld sluiten. Ook de willekeurige arrestaties en gevangenneming van Tibetaanse intellectuelen, zoals Go Sherab Gyatso, schrijvers, leraren, studenten, mensenrechten- en milieuactivisten gaan onverminderd door. Ook zijn er berichten over vernieling van Tibetaans-boeddhistische tempels en stoepa’s in China, waarbij deze worden ontdaan van traditionele architectuur, Tibetaanse geschriften en muurschilderingen.
De Central Tibetan Administration (CTA) hoopt een voor beide partijen aanvaardbare oplossing te vinden voor de toekomstige status van Tibet door middel van een dialoog op basis van de “Middle-Way Approach”, en met name door er bij de Chinese regering op aan te dringen haar verkeerde beleid te corrigeren. Wij zijn bereid een discussie aan te gaan om een duurzame oplossing te vinden op basis van gelijkheid, vriendschap en wederzijds voordeel. Zolang het Chinees-Tibetaanse conflict niet is opgelost, zullen wij, als de vrije woordvoerders van onze broeders in Tibet, alles in het werk stellen om met resultaatgerichte middelen de voortdurende onderdrukking en uitroeiing van de Tibetaanse identiteit door de Chinese regering onder de aandacht te brengen van de parlementen, regeringen, denktanks en de media in de wereld.
Ondanks de onderdrukking door China blijven de Tibetanen in Tibet onwankelbaar in hun vastberadenheid en moed om hun religie, cultuur en taal in stand te houden en de natuurlijke omgeving te beschermen. Hun geest is de ruggengraat van onze vastberadenheid. De verantwoordelijkheid die onze landgenoten in Tibet op zich nemen, is een inherent mensenrecht en ook in overeenstemming met de Chinese grondwet. Daarom is het van het grootste belang om de strijd voor het recht op behoud van onze identiteit vastberaden en onwrikbaar voort te zetten. Het beleid van de Chinese regering in Tibet indachtig, moeten de Tibetanen in ballingschap hun inspanningen verdubbelen om onze cultuur en identiteit te behouden.
De Tibetanen in ballingschap hebben onder leiding van Zijne Heiligheid de 14e Dalai Lama uitstekende resultaten geboekt bij de opbouw van een effectief bestuur. Wij moeten onze inspanningen richten op de instandhouding daarvan.
Wij willen van de gelegenheid gebruik maken om onze oprechte dank te betuigen aan verschillende landen, vooral de centrale en deelstaatregeringen van India, en Tibet Support Groups voor hun steun aan de Tibetaanse zaak gedurende de laatste 60 jaar. Wij danken de regering van de VS voor haar recente benoeming van de speciale coördinator voor Tibetaanse aangelegenheden. Wij dringen er bij de gelijkgezinde landen op aan de Middle Way-aanpak te steunen om de kwestie Tibet op te lossen door de ware historische status van Tibet te erkennen.
Wij bidden oprecht voor Tsewang Norbu, een 26-jarige bekende Tibetaanse zanger, die op 25 februari in Lhasa tot zelfverbranding is overgegaan. Door de zware beperkingen en bewaking door de Chinese regering kon niet worden vastgesteld of hij nog leeft of dood is. In deze kritieke periode van onze strijd is het verlies van het leven van één enkele patriottische Tibetaan een onherstelbaar verlies voor onze zaak. Aangezien het leven van elke Tibetaan kostbaar is, moeten we in leven blijven en bijdragen aan onze spirituele en politieke zaak.
We vieren deze dag ook in de schaduw van de oorlog die door de invasie van Oekraïne is veroorzaakt. Wij bidden voor hen die hun leven hebben verloren en voor hen die gewond zijn geraakt in dit conflict, en wij zijn solidair met het Oekraïense volk. Wij bidden ook voor het onmiddellijke einde van de wereldwijde pandemie en andere door de mens veroorzaakte conflicten, en mogen de mensheid in vrede en geluk leven.
Tenslotte bidden wij voor het lange leven van Zijne Heiligheid de Dalai Lama en de spontane vervulling van zijn wensen. Moge de waarheid van de Tibetaanse zaak zegevieren.

Kashag, 10 maart 1959

BRON: https://savetibet.nl/nieuwsartikel/verklaring-van-de-kashag-op-de-63ste-herdenking-van-de-volksopstand-in-lhasa-in-1959/

Solidariteit met Tibet op de 63ste herdenking van de volksopstand in Lhasa ICT op 10 maart 1959

Solidariteit met Tibetanen op 63e verjaardag van nationale opstand

De Internationale Campaign for Tibet betuigt haar solidariteit met het Tibetaanse volk op de 63e herdenking van de Tibetaanse Volksopstand van 10 maart 1959.
Op 10 maart 1959 kwamen de Tibetanen als één man in opstand tegen de bezetting door China en riepen op tot hun recht om hun eigen zaken te regelen. Drieënzestig jaar later is de situatie in Tibet alleen maar verslechterd. Tibet is het minst vrije land ter wereld, samen met Zuid-Soedan en Syrië, volgens een nieuwe ranglijst van Freedom House op 24 februari 2022.
Op 10 maart 1959 omsingelden tienduizenden Tibetanen het Norbulingka paleis in Lhasa in een poging om de Dalai Lama te beschermen.
Drieënzestig jaar bezetting door China hebben de eerbied en loyaliteit van het Tibetaanse volk voor de Dalai Lama en de waarden die hij vertegenwoordigt, niet verminderd. Dit is een krachtige boodschap aan de Chinese regering. De inzet van de Dalai Lama om de Tibetaanse strijd geweldloos te houden, ondanks de enorme uitdagingen, blijft een inspiratiebron voor ICT en geweldloze bewegingen in de hele wereld.
Recentelijk hebben de crisis in Oekraïne en de benarde toestand van het Oekraïense volk de internationale gemeenschap ook ernstige zorgen gebaard. Net als de Tibetanen wordt een kleinere gemeenschap geconfronteerd met rechtstreekse aanvallen en bedreigingen voor haar voortbestaan door een groter, machtiger buurland. Wij betuigen onze onvoorwaardelijke solidariteit met het Oekraïnse volk en zijn van mening dat vredelievende mensen overal ter wereld achter het Oekraïnse volk zouden moeten staan.
De wereldgemeenschap heeft gefaald in haar steun aan het Tibetaanse volk toen het Chinese leger in 1949 Tibet binnenmarcheerde. Vandaag, 73 jaar later, is het probleem in Tibet nog lang niet opgelost. Sinds 2010 is er geen dialoog meer geweest tussen de gezanten van de Dalai Lama en de Chinese leiders.
Wij dringen er bij de internationale gemeenschap op aan de vreedzame strijd van het Tibetaanse volk proactief te steunen. Wij roepen de Chinese regering op in te zien dat het oplossen van de kwestie Tibet via onderhandelingen met de vertegenwoordigers van de Dalai Lama de enige levensvatbare oplossing is voor dit al decennia durende probleem.
Vandaag de dag is er een nieuwe generatie Tibetanen die in Tibet is opgegroeid. Ondanks het feit dat zij geen directe ervaring hebben met het leven vóór de Chinese bezetting, zijn deze jonge mensen trots op hun taal, cultuur, tradities en spiritualiteit, die voortdurend het doelwit zijn van de Chinese regering.
Bij de herdenking van deze 10e maart zijn wij solidair met de Tibetanen in Tibet in hun streven naar vrijheid en gerechtigheid.

BRON: https://savetibet.nl/nieuwsartikel/solidariteit-met-tibet-op-de-63ste-herdenking-van-de-volksopstand-in-lhasa-ict-op-10-maart-1959/

10 December, een dag om nooit te vergeten

Vandaag, 33 jaar geleden, werd ik neergeschoten in Lhasa toen de Chinese oproerpolitie zonder waarschuwing het vuur opende op ongewapende Tibetaanse demonstranten. Het was 10 december 1988, de veertigste herdenking van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

De monnik die de Tibetaanse vlag droeg werd van enkele meters afstand neergeschoten en overleed ter plekke; later die dag bleek dat er zo’n 18 Tibetanen gedood en vele tientallen gewond en gevangengenomen waren. Zo vierde China de internationale dag van de rechten van de mens.
Ik overleefde en ondanks Chinese pogingen mij de mond te snoeren en te intimideren, legde ik een getuigenverklaring af in de Verenigde Naties. Nederland was vervolgens, bij monde van ambassadeur van Schaik, het eerste land in 26 jaar dat China officieel aansprak op het schenden van mensenrechten in Tibet. Nadat China in 1989 de staat van beleg in Tibet afkondigde en het land hermetisch op slot deed, nam de VN in 1991 een historische resolutie tegen China aan over Tibet. De resolutie riep China op de rechten en vrijheden van het Tibetaanse volk te respecteren. Tibet stond weer op de officiële agenda van de VN.
Het was een moment van hoop. De Dalai Lama ontving een jaar later, op 10 december 1989 de Nobelprijs voor de Vrede, riep China op te onderhandelen over betekenisvolle autonomie voor Tibet binnen de Volksrepubliek en werd wereldwijd door regeringsleiders op het hoogste niveau ontvangen, ook in Nederland. Net zoals vele Tibetanen in Tibet geloofde ik dat een oplossing voor het Tibetaanse conflict in zicht was.

33 jaar later is die hoop de grond in geboord. Na de wijdverbreide opstand van Tibetanen tegen de Chinese onderdrukking in 2008 voorafgaande an de Olympische Spelen in Beijing draaide China de duimschroeven aan. Onderhandelingen tussen China en vertegenwoordigers van de Dalai Lama liepen vast, demonstraties in Tibet werden onmogelijk en 156 Tibetanen staken zichzelf in brand als ultieme daad van -solo- verzet. Vandaag de dag leven Tibetanen in een digitale dictatuur waarin zij slechts kunnen overleven door zich aan te passen en Chinees te zijn.
Op 10 december 2021 zullen er geen demonstraties plaatsvinden in Tibet, geen Tibetaanse vlag rond de Jokhang gedragen worden. En mocht er toch geprotesteerd worden, dan zullen wij dit niet horen. Een eenzame figuur, Dhondup Wangchen, die in 2008 zes jaar cel kreeg voor het maken van een film waarin Tibetanen zich simpelweg uitten over de situatie in Tibet, reist nu de wereld over de stem van Tibetanen in Tibet te vertolken, voorafgaande aan de Winterspelen in Beijing in 2022. Zijn boodschap: Geloof China niet als het beterschap belooft. Laat je atleten niet gebruiken om de gruweldaden van China in Tibet te legitimeren. Laten we op 10 december, internationale dag van de rechten van de mens, onze stem laten horen. Voor hen die dat zelf niet kunnen.

BRON: https://savetibet.nl/nieuwsartikel/10-december-een-dag-om-nooit-te-vergeten/

Zoals heel wat dagen die men niet vergeet is dit er ook zo een van.

Dag van de rechten van de mens, wake op de Dam - Stichting Tibet Support  Groep Nederland

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

China annuleert groot Tibetaans cultureel festival

De Chinese autoriteiten in Lhasa (de hoofdstad van Tibet) hebben aangekondigd dat alle activiteiten in verband met het jaarlijkse “Shoton”-festival worden geannuleerd. Volgens China is de COVID-19 pandemie de reden voor de annulering van het festival.

Shoton, of het “yoghurtfestival”, dat op 8 augustus 2021 zou beginnen, is een van de belangrijkste religieus-culturele festivals in de Tibetaanse hoofdstad Lhasa. Het omvat monastieke ceremonies met een “thangka” (Tibetaanse religieuze schildering) en een Tibetaanse traditionele operavoorstelling in de tuin van de Norbulingka, de zomerresidentie van de Dalai Lama’s.
De Chinese autoriteiten presenteren dit festival tegenwoordig als onderdeel van hun claim om de Tibetaanse cultuur te promoten. Het festival wordt echter ook gebruikt om hun politieke agenda te promoten. Zo was het festival dit jaar neergezet als een onderdeel van de viering van de 70e verjaardag van wat China de vreedzame bevrijding van Tibet noemt, maar wat eigenlijk een gewelddadige annexatie was. In 2011 was het thema van het festival: “Het geluk begiftigde Lhasa, het allesomvattende Shoton” en in 2014 was het thema van het festival “Mooi huis, gelukkig Lhasa”.
In een toespraak op 5 augustus 2021 heeft de task force voor de bestrijding van de pandemie verklaard dat wegens de toename van het aantal COVID-gevallen in 17 Chinese provincies en steden, alle openbare evenementen in het kader van het Shoton-festival worden stopgezet. Met deze maatregelen hoopt China de activiteiten die verband houden met de herdenking van de 70e verjaardag van de vreedzame bevrijding van Tibet te beschermen, als mede het welzijn van alle mensen in de stad.
Ook vorig jaar hebben de autoriteiten de programma’s in verband met het Shoton-festival beperkt vanwege de COVID-situatie.

BRON: https://savetibet.nl/nieuwsartikel/china-annuleert-groot-tibetaans-cultureel-festival/

Shoton festival of yoghurtfeest zie hier Zo zie je dan weer dat ze ook geen feest mogen vieren. En al zeker niet dat het niet goedgekeurd is door de Chinese overheid. Triest echt triest.

bol.com | Gebedsvlaggenkoord Tibetaans - 12.5x12.5x120 - Katoen (10 stuks)  - S

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Verontrusting over historisch ensemble Potala paleis in Lhasa

Op 17 februari (2018) raasde een grote uitslaande brand door de zevende-eeuwse Jokhang-tempel in Lhasa, een onderdeel van het historische ensemble van het Potala paleis, dat op de Werelderfgoedlijst staat (Afbeelding. 1). De omvang van de schade aan dit gebouw van uitzonderlijke en unieke architecturale en religieuze betekenis, is nog steeds niet bekend, grotendeels vanwege het gebrek aan concrete informatie van de kant van de Chinese autoriteiten, en er bestaat de zorg, dat mogelijk onjuiste reparatiewerkzaamheden worden ondernomen met betrekking tot het historische bouwwerk. Deze ontwikkeling benadrukt het belang van een evaluatie van de status van conserveringswerkzaamheden in de historische en culturele hoofdstad van Tibet, Lhasa, en roept additionele en urgente vragen op voor de 42ste sessie van de Werelderfgoed commissie.

Brand Jokhang tempel 17 februari 2018

Afbeelding. 1: De brandende Jokhang-tempel, 17 februari 2018.

Foto: anoniem

De huidige bedreigingen voor Lhasa’s resterende culturele erfgoed, waaronder het historische ensemble van het Potala paleis, is acuut vanwege een aantal factoren, waaronder een dramatische toename van het Chinese binnenlandse toerisme en een snel uitbreidende infrastructuur, waarin Lhasa een spil is van een nieuw netwerk van wegen, spoorwegen en luchthavens voor zowel militair als civiel gebruik, hetgeen de strategische betekenis van de regio voor de Chinese Communistische Partij weerspiegelt. Deze context wordt onderstreept in het stedenbouwkundig plan voor Lhasa (2007-2020), waarin ontwikkeling en toerisme de belangrijkste prioriteiten zijn, en conservering nauwelijks wordt genoemd. Het stedenbouwkundig plan van juni 2008, waarvan International Campaign for Tibet een kopie heeft bemachtigd, stelt dat de planning prioriteit op korte termijn “het gebruiken van de sprong voorwaarts ontwikkeling” is, terwijl op basis van het lange termijn hoofddoel een “Nieuw Lhasa zal worden gebouwd onder harmonieus en welvarend socialisme.” In het gedeelte over de renovatie van de stad voor toerisme, is er geen sprake van het behoud van historische gebouwen.1)

Potala paleis area

Nightlife Potala area

Afbeelding 2 en 3: De visuele en spirituele integriteit van het Potala-paleis wordt nog steeds verstoord door het fenomeen van moderne verstedelijking.

Foto’s: (2) KB, (3) Carlos Mel Bruno

De historische Tibetaanse architectuur in het oude centrum van Lhasa en de gebouwen in de UNESCO werelderfgoed locatie bufferzone zijn niet adequaat beschermd, ondanks de voorgewende nadruk van de Chinese autoriteiten op hun belang. Slechts ongeveer 50 van de historische gebouwen van Lhasa staan vandaag de dag nog overeind, van 700 in 1948.2) In de jaren tachtig en het begin van de jaren 90 werden de meeste traditionele gebouwen van het oude Lhasa afgebroken en vervangen door drie tot vier verdiepingen tellende betonnen huizen in ‘neo-Tibetaanse’ stijl. Veel van deze gebouwen werden vervangen nadat het Potala Paleis Ensemble was genomineerd als UNESCO Werelderfgoed (het was ingeschreven in 1994) en de historische oude stad door de Chinese autoriteiten was aangewezen, als een “Nationale Historische en Cultureel Beroemde Stad” waarbij de monumentale historische gebouwen in de buurt van de Jokhang-tempel werden aangeduid als “Voorkeur Beschermde Locatie”.3)

Vlak na de nominatie van het Potala-paleis voor UNESCO-status, begin 1995, werd tweederde van de historische gebouwen waaronder het historische Tibetaanse regeringsdistrict Shol aan de voet van het paleis afgebroken.

Nightlife Potala area

Afbeelding. 4: In 2000, slechts ongeveer 50 traditionele huizen werden achtergelaten in het centrum van Lhasa.

Kaart: Andre Alexander

Het UNESCO-werelderfgoed ‘merk’ wordt gebruikt als onderdeel van de ambitieuze plannen van de Chinese regering om het hoogwaardige toerisme in Lhasa en daarbuiten te bevorderen, een onderdeel van China’s strategische en economische doelstellingen in Tibet. In slechts drie dagen tijdens de Tibetaanse en Chinese Nieuwjaarsperiode van 15 tot 18 februari 2018, bezochten 216.400 toeristen de Tibetaanse Autonome Regio, een stijging van 30,7% in vergelijking met dezelfde periode vorig jaar, met een omzet van 25 miljoen dollar in het toerisme.4)

Het beschouwen van Tibetaanse cultuur als gebruiksartikel – terwijl tegelijkertijd de authentieke cultuur wordt ondermijnd door het op Tibetaanse religieuze identiteit gerichte Chinese beleid – werd duidelijk tijdens een recente Toerisme Expo in Lhasa, tijdens welke een ‘nieuwe visie’ op het diep symbolische voormalige huis van de Dalai Lama, het Potala-paleis, werd gepresenteerd in de lobby van het InterContinental Hotel.5)

Tibetanen zelf worden steeds verder gemarginaliseerd door het gebruik van het Chinees als taal van het toerisme in Tibet, waardoor er werkgelegenheid ontstaat voor grote aantallen Chinese immigranten in een op zich arbeidsintensieve industrie.

De hausse in het toerisme valt samen met een trend van intensivering van de repressie en hardline-beleid gericht op de Tibetaanse culturele identiteit. Een officiële circulaire, die in februari in Lhasa en de Tibetaanse autonome regio werd verspreid, drong er bij het publiek op aan om aangifte te doen van degenen, die ervan verdacht worden loyaal te zijn aan de ‘kwaadaardige krachten’ van de Dalai Lama. Daarnaast criminaliseert de circulaire in een verwijzing naar “22 illegale activiteiten” in feite iedereen, die het gebruik van de Tibetaanse taal willen aanmoedigen of de Tibetaanse cultuur willen beschermen, hetgeen bestempeld wordt als “reactionaire en bekrompen nationalistische ideeën”.6)

In een dergelijk politieke klimaat zullen Tibetanen waarschijnlijk bang zijn zich uit te spreken in culturele erfgoed kwesties. Dit zou kunnen verklaren waarom in de nacht van de brand in de Jokhang sommige eerste berichten uit Lhasa ontkenden dat het vuur de Jokhang ook maar had bereikt, ondanks het online circulerende videobewijsmateriaal.

Dit heeft waarschijnlijk invloed op de lokale betrokkenheid van Tibetanen bij culturele erfgoed kwesties in Lhasa. Chinese autoriteiten verwijzen naar een aantal overheidsdepartementen, die betrokken zijn bij conservering, maar verzuimen om de betrokkenheid van Tibetaanse deskundigen, ambachtslieden of lokale mensen te vermelden bij het herzien van plannen, een kwestie, die de Werelderfgoed commissie zou moeten aankaarten. De beperkingen op NGO’s in China en Tibet bemoeilijken het probleem en maken het bijna onmogelijk om te komen tot een ​​onafhankelijke evaluatie van het conservering. Daarnaast is het zeer moeilijk voor UNESCO-delegaties om toegang te krijgen tot Lhasa.

Het historische ensemble in kwestie in Lhasa bestaat uit het Potala-paleis, het winterverblijf van de Dalai Lama sinds de 7e eeuw tot de huidige Dalai Lama’s vlucht in ballingschap in 1959, de Jokhang-tempel, en de Norbulingka, het voormalige zomerpaleis van de Dalai Lama.7)

De drie gebouwen werden bijgeschreven als UNESCO werelderfgoed in respectievelijk 1994, 2000 en 2001. In het stedenbouwkundig plan voor Lhasa wordt het Ensemble-gebied aangewezen als een van de belangrijkste gebieden voor “verbetering” in het “korte termijn bouwplan”, waardoor de vrees ontstaat voor mogelijke sloopwerkzaamheden om toeristische infrastructuur te creëren.

Nightlife Potala area

Afbeelding. 5: Het originele Shasarzur-gebouw in het centrum van Lhasa in 1995. Foto: Andre Alexander

Nightlife Potala area

Afbeelding 6: Het Shasarzur-gebouw vervangen door een gebouw in pseudo-Tibetaanse stijl, Foto: Tibet Heritage Fund

Ook de omgeving is van onschatbare waarde. De overleden expert in de Lhasa-architectuur Andre Alexander schreef: “Lhasa’s prestige en invloed als bakermat en centrum van het Tibetaanse boeddhisme gaf het een centrale rol binnen de Tibetaanse beschaving.” Het is zorgelijk dat noch het UNESCO Werelderfgoed, noch de Chinese Communistische Partij refereren naar het behoud van de historische gebouwen rond de Barkhor of in de bufferzones. Er is duidelijkheid nodig over welke gebouwen zullen worden geconserveerd, evenals over de details in de planning om deze gebouwen te behouden.

Aanbevelingen

  • Het is van groot belang om zowel het Potala Palace-ensemble als het Barkhor-gebied te beschermen. We bevelen aan dat het UNESCO Werelderfgoedcomité richtlijnen geeft over de bescherming van het historische Barkhor gebied en gebouwen in de bufferzone van het Potala Historisch Ensemble, gebaseerd op een duidelijke definiëring van de bufferzones en een gedetailleerd plan voor de bescherming van de weinige overgebleven traditionele gebouwen en tempels. Authentiek cultureel erfgoed is ook een toeristische waarde, mits het niet de lokale Tibetaanse bevolking uitsluit en marginaliseert.
  • De commissie zou moeten aandringen op actieve betrokkenheid van Tibetaanse ambachtslui en deskundigen bij hun culturele erfgoed met het doel de particuliere en openbare Tibetaanse ruimten nieuw leven in te blazen in plaats van deze te veranderen in een museum.
  • De commissie zou moeten aandringen op de antwoorden op vragen over de schade als gevolg van de brand in Jokhang van 17 februari als een zaak van grote urgentie. Daarbij zou de commissie moeten aansturen op toegang tot Lhasa door een UNESCO-delegatie voor een onafhankelijke verificatie van de status van de unieke en waardevolle architectuur, en haar standbeelden en muurschilderingen, met name het Jowo Rinpoche standbeeld. 8)
  • Het Comité moet de Chinese autoriteiten ter verantwoording roepen voor de uitsluiting van het Tibetaanse maatschappelijk middenveld bij conservering kwesties en het van boven opgelegde beheer van Tibetaanse historische en culturele bezienswaardigheden, hetgeen niet strookt met de principes van de UNESCO inzake culturele diversiteit en rechten. (Universele Verklaring van UNESCO over culturele diversiteit, 2001: “De verdediging van culturele diversiteit is een ethische verplichting, onafscheidbaar van respect voor de menselijke waardigheid. Het veronderstelt een instemming met mensenrechten en fundamentele vrijheden, in het bijzonder de rechten van personen, die tot minderheden behoren en die van inheemse volkeren.”) 9)
  • In het stedenbouwkundig plan voor Lhasa (2007-2020) is het Ensemble-gebied aangewezen als een van de belangrijkste gebieden voor “verbetering” in het “korte termijn bouwplan”. De commissie zou moeten aandringen op antwoorden over wat dit inhoudt en ervoor zorgen dat het behoud van historische gebouwen centraal staat in de plannen.

Nightlife Potala area

Afbeelding. 7: De ruïnes van een traditioneel Tibetaans huis, afgebeeld tegen de achtergrond van nieuwbouw. De sloop van traditionele Tibetaanse huizen voor de bouw van socialistische bouwstenen gebeurt dagelijks. Afbeelding geleverd aan de International Campaign for Tibet

Referenties

1) Algemeen stedenbouwkundig plan voor Lhasa (2007-2020) (Revisie), Brochure, Lhasa Gemeentelijk bureau voor grond en hulpbronnen, juni 2008. Kopie in het Chinees en vertaald in het Engels door de International Campaign for Tibet.

2) Onder het ‘Lhasa-ontwikkelingsplan 1980-2000’ en het ‘Barkhor-instandhoudingsplan 1992’. ‘Lessen uit de poging om het architecturale erfgoed van Lhasa’s oude stad te behouden’ door Pimpim de Azevudo en Andre Alexander, Tibet Heritage Fund, uitgegeven door World Heritage Watch, Berlijn 2016, Proceedings of the International Conference in Bonn 2015, UNESCO Werelderfgoed en de rol van het maatschappelijk middenveld. Het geschatte aantal van 700 historisch-traditionele gebouwen in 1948, daalde tot 300 in 1995 en bereikte tegen 2005 het aantal van 50, volgens Amund Sinding-Larsen (2012), Lhasa-gemeenschap, werelderfgoed en mensenrechten’, International Journal of Heritage Studies (p 301).

3) In 1961 en 1988 kondigde de Staatsraad van China de Potala Paleis, de Jokhang-tempel en de Norbulingka waren aangewezen als Staat Voorrang Beschermde Locaties, volgens het rapport over de Status van Conservering van het Historische Ensemble van het Potala-paleis (China), het Verdrag inzake de Bescherming van het Culturele en Natuurlijke Erfgoed van het Wereld Cultureel erfgoed: China, SACH SoC 2015 4/5, Rijksbestuur voor Cultureel Erfgoed, Volksrepubliek China, november 2015. Hetzelfde rapport verklaarde dat de Chinese regeringen de laatste jaren op alle niveaus een reeks inspanningen hebben gedaan om de “authenticiteit en integriteit van de Werelderfgoed bezit in Lhasa veilig te stellen waaronder: goedgekeurde oude stad van Lhasa (Barkhor Historic Area) als unieke en kostbare architectuur van Nationaal Historisch en Cultureel Beroemde Stad en vermelde gebouwen in de bufferzone van de Jokhang-tempel als voorkeur beschermde locaties op verschillende niveaus “.

4) Volgens de door Xinhua geciteerde regionale commissie voor toerisme ontwikkeling, ‘Toerisme bloeit in Tibet tijdens vakantieweek’, 20 februari 2018.

5) International Campaign for Tibet-rapport ‘China toont nieuwe plannen tijdens Tourism EXPO in Lhasa, terwijl van bovenaf opgeleggen van economisch model en repressie doorgaat’, 13 september 2016, https://www.savetibet.org/china-showcases-new-plans-at-tourism-expo-in-lhasa-while-top-down-imposition-of-economic-model-and-repression-continues

6. International Campaign for Tibet report ‘Chinese politie circulaire dringt er bij het publiek op aan om loyaliteit aan ‘kwade krachten’ van de Dalai Lama te rapporteren’, 13 februari 2018, https://savetibet.nl/nieuws-en-agenda/nieuwsoverzicht/2018/februari/chinese-politie-circulaire-dringt-er-bij-het-publiek-op-aan-om-loyaliteit-aan-kwade-krachten-van-de-dalai-lama-te-rapporteren/

7) Werelderfgoed: Erfgoed ensemble van het Potala-paleis, Lhasa (C707), Conservering Status 2017, State Administration of Cultural Heritage, PRC, november 2017. Hetzelfde rapport beschrijft de drie als volgt: “De schoonheid en originaliteit van de architectuur van deze drie locaties, hun rijke versiering en harmonieuze integratie in een opvallend landschap, dragen bij aan hun historische en religieuze belang.”

8. International Campaign for Tibet report, ‘Nieuwe zorg voor de historische structuur van de Jokhang-tempel na grote brand, nu China omvang van de schade geheim houdt’, 12 maart 2018,

BRON: https://www.savetibet.nl/nieuws-en-agenda/nieuwsoverzicht/2018/juni/verontrusting-over-historisch-ensemble-potala-paleis-in-lhasa/

Vrees voor omvang schade na grote brand in heilige Jokhang Tempel tijdens Tibetaans Nieuwjaar

 

  • Een grote brand heeft op de tweede dag van het Tibetaanse Nieuwjaar (Losar) schade toegebracht aan de Jokhang tempel in Lhasa, een van de heiligste en oudste plaatsen in Tibet. Dramatische online geplaatste video’s toonden op zaterdag 17 februari door het dak uitslaande vlammen van de zevende-eeuwse tempel. Huilende en biddende Tibetanen waren te horen op de achtergrond en terwijl ze toekeken.
  • De vrees bestaat dat de schade groter is dan de autoriteiten willen toegeven en er wordt gemeld, dat de communicatie is geblokkeerd en dat berichten over de brand op sociale media worden verwijderd, hetgeen in lijn is met het repressieve politieke klimaat in Lhasa. Duizenden pelgrims verblijven in verband met nieuwjaar op dit moment in de hoofdstad van Tibet.

Het duurde enkele uren voor de Chinese autoriteiten bevestigden, dat er brand was uitgebroken in de Jokhang, een UNESCO Werelderfgoed plaats. Onmiddellijk werd het nieuws gebagatelliseerd en verklaard, dat alles onder controle was en dat er geen gewonden waren. Ondanks de wereldwijde verontrusting en bezorgdheid over het nieuws posten de Chinese staatsmedia vandaag een vrolijke afbeelding van de secretaris van de Tibetaanse Autonome Regio partij, Wu Yingjie. In schijnbare pogingen om de indruk te wekken, dat er niets aan de hand is, was hij op het plein aan de voorkant van de tempel bezig “alle etnische groepen hartelijk te begroeten” na de gedeeltelijke heropening van de tempel op zondag (18 februari). [1] Het belangrijkste heiligdom zelf blijft echter gesloten.

Een Tibetaan, die met pelgrims in Lhasa heeft gesproken vertelde ICT: “Het vuur vormde een aangrijpende aanblik voor Tibetanen en de mensen waren uiterst emotioneel. Velen van hen interpreteerden dit als een rampzalig voorteken, mede omdat het gebeurt op de tweede dag van Losar.”

De Chinese staatsmedia hebben online tot nu toe geen nadere toelichting gedaan van omvang brandschade. Lhasa was al strikt afgegrendeld tijdens Losar en in de aanloop naar de herdenking van de maart opstand in 1959 en protesten in Lhasa en over heel Tibet van 10 maart 2008. Een kort nieuwsbericht van gisteren (17 februari) maakte bekend, dat partijsecretaris Wu “zie met spoed naar de plaats” had begeven nadat de brand om 18.40 (Lhasa tijd) was uitgebroken. [2] Volgens Tibetaanse bronnen werd de toegang tot het gebied direct beperkte en werden Tibetanen blijkbaar gewaarschuwd om geen foto’s of video’s meer online te delen. Het staats medianetwerk Global Times bevestigde de brand op dezelfde dag, maar pas ongeveer vijf uur na de brand was uitgebroken. [3]

Een Tibetaanse journalist, Tsering Kyi, postte dat berichten op social media over de brand door de Chinese autoriteiten werden verwijderd en schreef: “Het onderwerp is vandaag op de Chinese social media een van de meest gezochte onderwerp. Toch is er geen enkele persoonlijke post en wordt alles in cyberspace direct verwijderd”. [4]

Het vuur begon naar verluid in een gebouw in de buurt van de Jokhang. Sommige bronnen geven aan dat dit het Meru Nyingpa klooster was in de steegjes van de Barkhor en dat het zich vervolgens verder heeft verspreid. Een bron die in contact staat met een ooggetuige, zei dat verschillende gebouwen in de omgeving zijn platgebrand, hoewel dit niet kan worden bevestigd. Het vuur brak uit toen Tibetanen afgelopen vrijdag (16 februari) Losar vierden. Het Tibetaanse nieuwjaar staat valt dit jaar op dezelfde dag als het Chinese Nieuwjaar.

De Jowo standbeeld, het meest heilige boeddhistische icoon in Tibet – en waarvan verondersteld wordt dat het door Shakyamuni Boeddha, de stichter van het boeddhisme, is gezegend – is naar verluid niet beschadigd is, aldus berichten uit Lhasa.

De Jokhang staat sinds 2000 op de UNESCO Werelderfgoedlijst als onderdeel van een ‘historische collectie plaatsen’ en staat op het punt besproken te worden tijdens de volgende zitting van het World Heritage Committee in Bahrein in juni. In verband met bezorgdheid over het cultuurbehoud in Lhasa heeft het UNESCO Werelderfgoed Committee de Chinese regering vorig jaar verzocht om een geactualiseerd verslag over de staat van het Potala Paleis, het Norbulingka en de Jokhang.  In juni (2018) moet het antwoord van de Chinese regering worden geëvalueerd.

China’s inspanningen om informatie te beperken over de brand zijn een indicatie van het belang van de Jokhang in religieus, cultureel en ook politiek opzicht. In het hart van het Barkhor gebied is de Jokhang de locatie geweest van tal van vreedzame protesten tegen de Chinese overheersing. De veiligheid zal waarschijnlijk tijdens de komende 10 maart herdenking nog verder worden opgevoerd, als de gehele Tibetaanse Autonome Regio is gesloten voor buitenlanders.

De Jokhang is het meest heilige van Tibet’s religieuze gebouwen en wordt beschouwd als het religieuze hart van Tibet en de Tibetaanse culturele wereld. Het gebouw biedt onderdak aan meer dan 3000 Boeddhabeelden en andere goden en historische figuren. Het werd gesticht tijdens de regeerperiode van Songtsen Gampo, die wordt beschouwd als degene die het boeddhisme naar Tibet heeft gehaald. Het is in 1610 aanzienlijk vergroot onder leiding van de vijfde Dalai Lama, die ook heeft toegezien op de bouw van het Potala Paleis. De twee gebouwen dienden een dubbelrol in Lhasa als politieke en religieuze centrum van Tibet en speelden een centrale rol in het versterken de in 1682 overleden vijfde Dalai Lama, die als eerste Dalai Lama wereldse en geestelijke macht uitoefende over heel Tibet.

De in Beijing wonende Tibetaanse schrijfster Tsering Woeser vertelde AFP, dat ze “zeer verontrust” was over de Jokhang en zei: “Tibetanen beschouwen Lhasa als een heilige plaats, maar Jokhang is een heilige plaats binnen die heilige plaats – het meest heilige in heel Tibet. Sommige mensen zeggen dat het alleen vanwege Jokhang is, dat de heilige stad Lhasa zelfs ook maar bestaat. Waar ze ook zijn in de wereld, Tibetanen willen allemaal naar Lhasa toe om bij Jokhang te bidden. Het is de wens van een mensenleven. Vele, die een bedevaart maken naar Lhasa door zich te prostreren, doen dit alleen om de tempel te bezoeken.” [5]

Voetnoten:

[1] Chinese staatsmedia artikel, ‘Opening Jokhang Tempel’, 18 februari 2018, news.online.sh.cn/news/gb/content/2018-02/18/content_8784960.htm 

[2] Chinese staatsmedia, 17 februari 2018, met als bronvermelding de Tibet Daily: news.sina.com.cn/c/nd/2018-02-17/doc-ifyrrmye2398964.shtml 

Ook Xinhua heeft het nieuws gepost, dat het vuur was geblust en plaatste de informatie op 17 februari om 23.45 uur: www.xinhuanet.com/english/2018-02/17/c_136982222.htm

[3] Global Times, ‘Brand breekt uit bij Jokhang tempel in Tibet’, 17 februari 2018, www.globaltimes.cn/content/1089818.shtml

[4] Tsering Kyi microblog op 18 februari, @dreamlhasa

Indrukwekkende uiting van verbondenheid in Lhasa met de Dalai Lama

 

Indrukwekkende uiting van verbondenheid met de Dalai Lama en de Tibetaanse religie:

In Lhasa verzamelden zich gisteravond voor de Jokhang tempel veel Tibetanen om te bidden, hoewel hier volgens de Tibetaanse religieuze kalender geen speciale aanleiding voor was.

ICT ontving onderstaande video van onze ICT medewerkers in Bodh Gaya. Het wordt aangenomen dat de Tibetanen alleen naar de Jokhang tempel zijn gekomen vanwege de afsluiting van het Kalachakra-ritueel in India.

Ondanks het uitdrukkelijke verbod van de Chinese autoriteiten proberen Tibetanen in Tibet deze voor hun belangrijke initiatie zo goed mogelijk te volgen. Eerder heeft de Dalai Lama aangegeven dat hij tijdens het ritueel aan zijn landgenoten in Tibet zal denken en dat de initiatie ook voor hen geldt, ondanks de fysieke afstand.

 

Indrukwekkende uiting van solidariteit met de Dalai Lama en de Tibetaanse religie:

In Lhasa verzamelden zich gisteravond voor de Jokhang tempel veel Tibetanen om te bidden, hoewel hier volgens de Tibetaanse religieuze kalender geen speciale aanleiding voor was.

ICT ontving onderstaande video van onze ICT medewerkers in Bodh Gaya. Het wordt aangenomen dat de Tibetanen alleen naar de Jokhang tempel zijn gekomen vanwege de afsluiting van het Kalachakra-ritueel in India.

Ondanks het uitdrukkelijke verbod van de Chinese autoriteiten proberen Tibetanen in Tibet deze voor hun belangrijke initiatie zo goed mogelijk te volgen. Eerder heeft de Dalai Lama aangegeven dat hij tijdens het ritueel aan zijn landgenoten in Tibet zal denken en dat de initiatie ook voor hen geldt, ondanks de fysieke afstand.

BRON: https://www.savetibet.nl/nieuws-en-agenda/nieuwsoverzicht/2017/januari-2017/indrukwekkende-uiting-van-verbondenheid-in-lhasa-met-de-dalai-lama/

Buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders onderschrijven tijdens Lhasa conferentie het CCP Tibet-beleid en de aanvallen op de Dalai Lama

Een prominente Britse Lord, een Oostenrijkse parlementariër en de directeur van het Confucius Instituut in Wenen, was een van de buitenlandse aanwezigen op een conferentie in Lhasa. Tijdens de conferentie werd de vijandige propaganda tegen de Dalai Lama onderschreven en het ‘geluk’ van de Tibetanen onder Chinese heerschappij bevestigd.

In de Chinese staatsmedia circuleerde gisteren (14 augustus) een ‘Lhasa consensus’ over “het geluk en de tevredenheid van de Tibetanen”, terwijl zich het nieuws verspreidde dat paramilitaire troepen twee dagen geleden het vuur openden op ongewapende Tibetanen in het oosten van Tibet, waarbij minstens tien Tibetanen ernstig gewond raakten.

International Campaign for Tibet (ICT) heeft op 12-13 augustus vragen gesteld aan individuele buitenlandse deelnemers aan de conferentie in Lhasa. Tsering Jampa, Executive Director van ICT-Europe stelt: “Wij zijn geschokt door de deelname van buitenlanders aan een conferentie, die tot doel heeft om de waarheid over de situatie in Tibet verdoezelen en volledig voorbij gaat aan de beoordelingen van VN-vertegenwoordigers, overheden en onafhankelijke NGO’s over de situatie in Tibet. Het zal de geloofwaardigheid van de deelnemers geen goed doen, en doet ernstige vragen rijzen voor de politieke partijen en de academische instellingen, die de buitenlandse afgevaardigden vertegenwoordigen.”

De door de Chinese autoriteiten georganiseerde ‘Lhasa Consensus’ vond plaats in het kader van het ‘2014 Forum over de ontwikkeling van Tibet’, en verklaarde dat: “De deelnemers opmerken, dat Tibet een gezonde economische groei geniet, en sociale harmonie, een diepgewortelde Tibetaanse cultuur en prachtige natuur heeft en dat de mensen een gelukkig leven leiden.” De ‘Consensus’ viel ook zowel de Dalai Lama aan en de aandacht in de internationale media voor Tibet, en stelde: “De deelnemers zijn het er unaniem over eens dat wat zij daadwerkelijk in Tibet gezien hebben, radicaal verschilt van wat de 14de Dalai [Lama] en de Dalai-kliek hebben gezegd. Uitspraken van de Dalai-kliek over Tibet zijn vervormd en onjuist. […] Veel westerse media zijn bevooroordeeld, hetgeen heeft geleid tot veel misvattingen.” (De volledige tekst is hier online te zien).

International Campaign for Tibet in Duitsland schreef aan de Sociaal Democratisch Partij in het Oostenrijkse parlement naar aanleiding van de deelname van Peter Wittmann, een lid van de Oostenrijkse Nationale Raad. De concrete vraag in de brief was of de partij de ‘Lhasa Consensus’ steunt en of de heer Wittmann, die voorzitter is van de constitutionele commissie van het Oostenrijkse parlement, deel nam in zijn officiële hoedanigheid. ICT heeft ook contact opgenomen met de Universiteit van Wenen om te informeren of zij de ‘Consensus’ ondersteunt  in verband met de aanwezigheid van Richard Trappl, directeur van het Confucius Instituut aan de universiteit.

In het Verenigd Koninkrijk hebben journalisten geprobeerd om Labour woordvoerder Lord Neil Davidson of Glen Clova, schaduw Advocaat-Generaal voor Schotland, te vragen over de door hem tijdens de conferentie naar voren gebrachte mening, die tegen die van zijn politieke partij ingaan. De Chinese staatsmedia meldden dat Lord Davidson instemde met een op de conferentie overeengekomen uitgangspunt, dat de journalistiek in de Westerse media uit de desinformatie van de Dalai Lama put om de situatie in Tibet verkeerd te voor te stellen, en dat Lord Davidson toevoegde: “De westerse media schrijven alleen maar over het geluk van mensen in China’s Tibet en weten weinig over het soort ontwikkeling dat plaatsvindt in Tibet.” (Lees hier meer).

De Britse Labour-partij zegt dat het “uiterst bezorgd blijft over de situatie van de mensenrechten in Tibet”. Britse journalisten waren niet in staat om Lord Davidson te bereiken voor commentaar. Lord Davidson is een praktiserend advocaat in het Verenigd Koninkrijk en heeft dienst gedaan in de mensenrechtencommissie van de Faculteit der Advocaten.

Op dezelfde dag dat de conferentie in Lhasa opende, raakten tien Tibetanen ernstig gewond nadat paramilitaire politie het vuur opende op een menigte vreedzame demonstranten, die opriepen tot de vrijlating van een gerespecteerde dorpsleider. (Tien Tibetanen gewond nadat de politie het vuur opent in Kardze, Tibet). Sinds 2009 hebben meer dan 130 Tibetanen zichzelf in een politiek klimaat van intense onderdrukking in brand gestoken. De Chinese regering heeft op de zelfverbrandingen gereageerd – waarvan twee plaatsvonden in Lhasa – door intensivering van de militaire opbouw in Tibet en versterking van juist dat beleid en de benaderingen, die de oorzaak zijn van deze daden, zoals de agressieve campagnes tegen de loyaliteit aan de Dalai Lama.

Het was niet duidelijk of alle buitenlandse deelnemers de ‘Lhasa Consensus’ hadden ondertekent, zoals door de Chinese staatsmedia is aangegeven. Toen hem daar naar werd gevraagd door een journalist zei een van de deelnemers, de voormalige burgemeester van Christchurch, Nieuw-Zeeland, Sir Bob Parker: “Helemaal niet. Ik ben me ervan bewust dat de verklaring werd afgelegd, maar ik heb deze zeker niet ondertekend. Ik denk dat een aantal van de aanwezigen, een beetje verbaasd was om te vernemen over die verklaring.” (Lees hier meer).

Andere buitenlandse deelnemers aan de conferentie warn onder meer Pat Breen, voorzitter van de Gezamenlijke Commissie voor Buitenlandse Zaken en Handel van het Ierse Parlement, Robert John Parker, voorzitter van Huaxin International Ltd. uit Nieuw-Zeeland, Kondo Shoichi, Secretaris-Generaal van het niet-gebonden Sino-Japanse Vriendschap Unie van Parlementariërs en voormalig Japans vice-minister voor het milieu; Bob Parker, voormalig burgemeester van Christchurch, Nieuw-Zeeland; N. Ram, voorzitter en uitgever van de Hindoe Group van Kranten, en Kulasri Kariyawasam, secretaris van het Chinese Sociaal en Cultureel Samenwerkingsverband van Sri Lanka.

BRON: https://www.savetibet.nl/nieuws-agenda-media/nieuwsoverzicht/2014/augustus-2014/buitenlandse-hoogwaardigheidsbekleders-onderschrijven-tijdens-lhasa-conferentie-het-ccp-tibet-beleid-en-de-aanvallen-op-de-dalai-lama/

deniseblogt

Blogs over van alles en nog wat

Leven met Endo

Laten we samen endometriose overwinnen

Pensieri Parole e Poesie

Sono una donna libera. Nel mio blog farete un viaggio lungo e profondo nei pensieri della mente del cuore e dell anima.

zinderen

op weg naar authentiek leven

Nadia wandelt

Wandelblog

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Art, health, civilizations, photography, nature, books, recipes, etc.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen in een klein dorpje

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Inhale Peace; Exhale Love. Joy will Follow! - RUELHA

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

YOUNGREBEL

Blog about life, positivity, selfcare, food and beauty.

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

Ka Sry mala & INZICHT makerij

Inzicht in je eigen licht.

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

%d bloggers liken dit: