Tag Archive: kinderen


Laag zelfbeeld is kwestie van genen én omgeving: “Blijf de positieve punten van kinderen benadrukken”

Meisje, Triest, Wanhopig, Eenzaam, Verdriet, Nadenkend

Een laag zelfbeeld is herkenbaar voor jongeren en hun ouders, met mogelijks zware psychische gevolgen. “Daarom moeten we leren milder te zijn voor onszelf”, zegt psychologe Inez Germeys.

Adolescentie

Een stukje van ons zelfbeeld – hoe we naar onszelf en onze relatie tot anderen kijken – is biologisch bepaald en ligt vast van bij onze geboorte. De ene is dus gevoeliger voor een laag zelfbeeld dan de ander, waardoor ze zichzelf neerhalen en hun uiterlijk of kunnen maar niks vinden. Maar ook onze omgeving is voor een groot deel bepalend, weet psycholoog Inez Germeys (KU Leuven). “Zelfbeeld bouw je immers ook op in relaties. Om te ontdekken wie we zijn spiegelen we ons aan anderen, zeker in de adolescentie, wanneer jongeren hun identiteit ontwikkelen. Dan wordt dus ook de basis gelegd. Negatieve ervaringen in die interactie, zoals pesten, kunnen dat zelfbeeld beschadigen of verlagen.” 

Blijf positieve punten benadruk­ken bij je kind. Dat ze de sfeer erin houden, of altijd aandacht hebben voor hun grootmoe­derSarah Van Gysegem, Gezinsbond

“Twijfelen aan jezelf is niet zo abnormaal tijdens het opgroeien, het is immers dan dat je je ervan bewust wordt dat mensen naar je kijken”, voegt Sarah Van Gysegem toe. Zij is opvoedingscoach bij de Gezinsbond.  “Er zijn veel jongeren die zich niet goed voelen in hun vel, en dat heeft alles te maken met de hormonenstorm en lichamelijke veranderingen. Maar wie tijdens die ontwikkeling zelfs maar één denigrerende opmerking hoort, kan dat zichzelf inprenten en daar jaren later nog mee zitten. Vandaag komt daar ook sociale media bij kijken, waarin jongeren zich met elkaar vergelijken en soms een vertekende realiteit zien.”

Signalen

Volgens een bevraging van de Gezinsbond uit 2017 vond 17 procent van de ouders dat hun tiener helemaal niet zelfzeker was over hun lichaam of talenten. Er zijn signalen die daarop kunnen wijzen, zoals een kind dat zichzelf continu naar beneden haalt. Van Gysegem: “Of let eens op uitspraken, bijvoorbeeld wanneer je samen naar televisie kijkt, zoals ‘die mevrouw is tenminste mooi’. Ook kan er iets aan de hand zijn wanneer je kind zich plots obsessief met voeding bezighoudt of een hobby plots links laat liggen. Niet dat we voor alles moeten applaudisseren, maar geef kinderen een pluim, en ze krijgen vleugels. Benadruk hoe ze de sfeer erin houden in de familie. Hoe ze aandacht hebben voor hun grootmoeder. Hoe ze klaar staan om het gras te helpen maaien. En dat dat veel waardevoller is dan een strak lijf. Ook al lijkt het alsof ze niet luisteren en die positieve punten meteen weer vergeten, blijf het doen.” “Ook de gebruikte taal is daarin belangrijk”, weet Germeys. “Zo bestaat er een simpel maar belangrijk onderscheid tussen een persoon en zijn gedrag. Bén je een stout kind? Of doé je iets stout?” 

Psychische problemen

Wat belangrijk is om weten, aldus psychologe Germeys, is dat ons zelfbeeld kan fluctueren. Afhankelijk van een levensfase of de context, zoals de werkvloer of een vriendengroep, voelen we ons meer of minder veilig. “Daarom is een negatief zelfbeeld ook niet iets dat je moet overwinnen of moet van genezen”, verduidelijkt ze. “Als Julie zegt dat het nog steeds aan haar kleeft, kan dat betekenen dat ze het aanvaard heeft als een van haar eigenschappen.” Maar: het mag je niet belemmeren. “Want dan zorgt het ervoor dat je bepaalde dingen niet durft doen, kwaliteiten niet ontwikkelt of sommige relaties niet durft aangaan.”

Je denkpa­troon omkeren en leren positief naar jezelf te kijken: het kanInez Germeys, KU Leuven

“Daarnaast weten we dat een negatief zelfbeeld een hoger risico geeft op psychische problemen, zoals depressie, psychose en angststoornissen. Hoe dat komt, onderzoeken we nog. Maar wie denkt dat hij waardeloos is, kan ook weleens denken dat mensen het – in jouw ogen terecht – slecht met je voor hebben en achterdochtig worden.”
“Eenvoudig is het niet, maar je denkpatroon omkeren en leren positief naar jezelf te kijken, kan zeker”, besluit ze. “Wat loopt er wél goed? Waar ben je wél goed in? Ouders en leerkrachten kunnen daarbij helpen, net als therapie. In Nederland loopt een studie waarin jonge mensen via een app regelmatig oefenen om op een positieve manier naar zichzelf te kijken en milder voor zichzelf te zijn. Dat werkt preventief.”

BRON: https://www.hln.be/binnenland/laag-zelfbeeld-is-kwestie-van-genen-en-omgeving-blijf-de-positieve-punten-van-kinderen-benadrukken~a75e766e/

Bij jongeren en dit begint al rond 6jaar kan het zijn dat ze een slecht of negatief zelfbeeld hebben. Ze voelen zich dan ook vaak uitgesloten of durven niet echt zichzelf zijn. Ik ben stom, ik ben lelijk, ik kan dat niet. Juist op deze leeftijd kan dit een zwaar impact hebben op hun leven. Ook heeft het veel te maken met de groep waar het kind zich in bevind. Daar kan ook al snel een vorm van pesterijen in voorkomen. En dan pesten op psychische vlak met woorden. Zodat het kind een angst krijgt en zelfs het moeilijk krijgt om te leren. Als ouder is het heel moeilijk om daar je kind mee te helpen. Omdat je er te nauw aan verbonden bent. Wat je zeker moet doen is luisteren naar je kind. Zodat het weet dat het gehoord wordt. Begin zeker niet met te zeggen. Wees eens sterk, laat je niet doen. Daar heeft het kind geen boodschap aan. Soms kan je niet anders als ouder om iemand in te schakelen. Een kinderpsycholoog.
Kinderen met een laag zelfbeeld hebben ook vaak te kampen met een positief vertrouwen zodat ze minder goed in hun vel zitten.
Enkele punten die kunnen leiden tot een laag zelfbeeld.

  • Je kind praat negatief over zichzelf, bijvoorbeeld “Ik ben dom” of “Ik kan ook niks goed doen”
  • Je kind vraagt veel bevestiging of hij het wel goed doet
  • Je kind heeft moeite kritiek. Hij wordt dan boos of klapt juist dicht
  • Je kind heeft moeite om voor zichzelf op te komen
  • Je kind vertoont opvallend gedrag: veel teruggetrokken, erg verlegen of angstig, snel boos of prikkelbaar, agressief of veel last van onverklaarbare lichamelijke klachten
  • Je kind denkt negatief over zichzelf op meerdere gebieden, zoals z’n uiterlijk, leercapaciteiten op school, sportvaardigheden, z’n gedrag en het omgaan met vriendjes
  • Je kind vindt het moeilijk om complimenten te ontvangen
  • Je kind blokkeert regelmatig of vermijdt spannende situaties

Mocht dit je als ouder opvallen kan je werken aan een beter zelfvertrouwen. Als je dat sterk kan maken dan gaat men het zelfbeeld ook positiever zien. Dan zal je kind door ook sterker in worden.
Je kan enkele tips gebruiken om je kind te helpen
Geef als ouder liefde en aandacht
Focus samen op het positieve
Stimuleer je kind
Speel spelletjes knutsel en teken samen en moedig je kind aan
Geef het ruimte om ook zelfstandig iets te doen.
En complimenteer je kind ervoor
Luister naar je kind
Een kind moet zich goed voelen in zijn vel. Dat zal dan ook meegenomen worden heel het leven lang.
Als volwassenen dit hebben kan dit even harde gevolgen hebben als bij het kind. En als je begint te praten met een volwassene die een laag zelfbeeld heeft dan is dat al vaak van toen bij de jeugd.

Nu in de tekst spreken ze over het zit in de genen daar ben ik niet eens mee. Want er zijn ouders die sterk in het leven staan en waarvan het kind een laag zelfbeeld heeft. Mochten er broertjes of zusjes zijn is het ook niet zo dat ieder kind een laag zelfbeeld heeft.

Meisje, Wandelen, Teddybeer, Kind, Lopen, Vrouwelijke

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Ook kinderen maken momenteel moeilijke periode door: expert legt uit hoe je met hen in gesprek gaat en ze gemotiveerd houdt

Kind, Onderwijs, Angst, Terreur, Gewelddadige

We zijn intussen acht maanden na de eerste lockdown, maar sporten is alweer uit den boze, je mag maximaal met vier buiten afspreken en het ziet ernaar uit dat we Sinterklaas en andere feestdagen niet in familiekring zullen vieren. Hoe blijf je al dat minder leuke nieuws brengen aan je kroost? En hoe hou je kinderen en jongeren gemotiveerd om zich aan de regels te houden? “Sta in deze moeilijke periode stil bij wat wél nog kan”, weet ontwikkelingspsychologe Inge Glazemakers. Zij legt uit hoe je als gezin deze moeilijke tijd zo goed mogelijk doorstaat.

Ga samen in gesprek over hoe jullie de vrijgekomen tijd zullen invullen

“Heel wat toffe activiteiten mogen al langere tijd niet meer. En, laat ons eerlijk zijn, dat is voor ons allemaal een beetje moeilijk. Eigenlijk geldt de eerste tip dus zowel voor volwassenen als voor kinderen: sta in deze moeilijke periode stil bij wat wél nog kan”, adviseert prof. Inge Glazemakers, ontwikkelingspsychologe verbonden aan de Universiteit Antwerpen. “Ga als gezin samen in gesprek over hoe jullie de vrijgekomen tijd zullen invullen. Gaan jullie komend weekend wandelen? Of willen jullie liever samen koken of bakken? Houden jullie een gezelschapsspelletjesmiddag? Of bouwen jullie samen een kamp? Zo hebben jullie iets concreets om naar uit te kijken. Geef je kinderen hier inspraak in. Ga bijvoorbeeld samen op het internet zoeken naar mooie wandelroutes in de buurt. Op die manier nemen zij een actieve rol op en hebben ze niet het gevoel dat ze overgeleverd zijn aan de omstandigheden. Routines helpen hier ook bij. Gingen jullie vroeger elke zondag naar de grootouders, wat nu niet meer mogelijk is? Creëer dan een nieuwe routine door bijvoorbeeld elke zondag uitgebreid te brunchen en las een belmomentje in naar oma en opa.”

Nu al beginnen over uitstapjes of reizen in de kerst- of zomervakan­tie is niet zo’n goed idee, bedenk liever concrete ideeën om de komende week naar uit te kijkenontwikkelingspsychologe Inge Glazemakers

“Niemand weet hoelang de huidige maatregelen nog gaan duren. Je mag dat ook eerlijk antwoorden als je kinderen hiernaar vragen. Maar hou daar wel rekening mee bij jullie plannen. Dan zijn er minder teleurstellingen als een activiteit toch weer in het water zou vallen”, vervolgt de psychologe. “Nu al beginnen over uitstapjes of reizen in de kerst- of zomervakantie is niet zo’n goed idee, bedenk liever concrete ideeën om de komende week naar uit te kijken.”

Voorzie alternatieven

Wat we wel al weten is dat Sinterklaas en de eindejaarsfeesten dit jaar anders zullen verlopen. “Vraag aan je kinderen welk aspect van de feestdagen zij het leukst vinden, zodat jullie dat tenminste kunnen behouden. Is dat het ritueel van samen cadeautjes uitpakken? Samen genieten van een lekkere maaltijd of een film? Zulke dingen zijn wel mogelijk. Gezellig samenzijn met de hele familie wordt moeilijker, maar als ouder kan je wel een andere manier bedenken om toch een samenhorigheidsgevoel te creëren. Plan bijvoorbeeld een knutselactiviteit, zodat je kinderen een cadeau kunnen maken voor oma en opa. Of laat hen een uitgebreide brief schrijven, die ze met Sinterklaas of Kerst kunnen voorlezen via Zoom. Op die manier blijft de sfeer van die bijzondere dagen enigszins aanwezig.”

Benadruk dat je zoon of dochter niet de enige is die zich zo voelt. Iedereen zit in hetzelfde schuitje

“Moet je kind huilen omdat zijn sportlessen zijn afgelast, of is het boos omdat een feestje niet kan doorgaan? Toon daar begrip voor. Verdrietig zijn mag. Teleurgesteld zijn mag. Het helpt om te benadrukken dat je zoon of dochter niet de enige is die zich zo voelt. Iedereen zit in hetzelfde schuitje, dus zijn of haar sportvriendjes kunnen ook niet trainen. Niemand kan naar het feestje. Zeg gerust dat jij de situatie als ouder ook niet leuk vindt. Maar geef wel het goede voorbeeld door op een positieve manier met je teleurstelling om te gaan, namelijk door nieuwe plannen te smeden en er het beste van te proberen maken.”

Blijf zelf rustig

Ben je zelf ongerust door de aanslepende besmettingen, of heb je last van stress? “Het heeft geen zin om dat te proberen verbergen. Kinderen merken toch dat er iets aan de hand is”, weet Glazemakers. “Beschouw de situatie liever als een leermoment. Benoem je gevoelens en toon hoe je hier op een goede manier mee omgaat. ‘Mama heeft het eventjes moeilijk, dus ze gaat een wandeling maken om rustig te worden’, bijvoorbeeld. Of: ‘Papa heeft stress, dus hij gaat even in de zetel zitten en op zijn ademhaling letten of naar muziek luisteren.’ Zo leert je kind positieve copingstrategieën aan. Merk je dat je kinderen ongerust zijn? Vraag waar ze precies bang voor zijn – want dat kan iets helemaal anders zijn dan je misschien verwacht – en stel hen vervolgens gerust. Als ze het eng vinden dat zo veel mensen ziek blijven worden, kan je benadrukken dat er heel veel zorgverleners klaarstaan om hen te helpen. Zijn je kinderen bang om zelf corona op te lopen, blijf dan herhalen dat ze dat kunnen voorkomen door goed hun handen wassen en afstand te houden. Zo voelen ze enige controle over de situatie.”

Tieners begrijpen de ernst van corona heus wel. Ze weten dat de situatie in ziekenhui­zen dramatisch is. Vraag liever waar je zoon of dochter het precies moeilijk mee heeft

“Tieners verliezen als het ware het meest door de coronamaatregelen, omdat op hun leeftijd normaal alles draait rond vrienden en sociale contacten. Voor hen is het dus een extra moeilijke periode”, weet de psychologe. “Daar komt nog bij dat ze vaak beschuldigend met de vinger worden gewezen. Wil je je tiener op het hart drukken om zich altijd aan de maatregelen te houden? Ga dat gesprek aan vanuit een standpunt van vertrouwen. Denk bijvoorbeeld samen na over bepaalde situaties: ‘Ik weet dat je verstandig bent en ik vertrouw je. Maar soms is het moeilijk om te weten hoe je moet handelen Stel dat je met drie vrienden gaat joggen, maar één van hen houdt zich niet aan de afstand. Wat ga je doen?’. Meestal handelen tieners impulsief. Ze denken in het hier en nu. Als je jouw zoon of dochter al op voorhand over zulke situaties laat nadenken, heeft hij of zij op zo’n moment iets om op terug te vallen. Bij ander risicogedrag zoals alcohol drinken werkt die aanpak ook.”
Je boos maken kan eerder averechts werken. “Tieners begrijpen de ernst van corona heus wel. Ze weten dat de situatie in ziekenhuizen dramatisch is. Vraag liever waar je zoon of dochter het precies moeilijk mee heeft. Misschien is hij of zij wel bang om vrienden te verliezen als hij of zij zich teveel afzondert, en weegt dat op dit moment net iets zwaarder door? Als je dat weet, kunnen jullie samen op zoek naar oplossingen. Denk maar aan de toestemming om enkele vrienden (op afstand) uit te nodigen in de tuin.”

BRON: https://www.hln.be/familie/ook-kinderen-maken-momenteel-moeilijke-periode-door-expert-legt-uit-hoe-je-met-hen-in-gesprek-gaat-en-ze-gemotiveerd-houdt~a40bdaa1/

Ga zeker niet over vakanties praten. Dan men zelf niet zeker is wat kan en wat niet. Zo zou je het kind nog meer teleur stellen. Wanneer het kind het moeilijk heeft en dit merk je al snel op. Is het van belang om er op een kindvriendelijke manier een gesprek mee aan te gaan.
Waar heb je het moeilijk mee?
Hoe kunnen we dat samen oplossen?
Zo laat je het kind voelen dat je ervoor hen bent. En zoeken naar oplossingen kan door te praten maar soms ook door een tekening te laten maken. Zo laat je het kind ook creatief bezig zijn. Men mag niet vergeten dat ze nu heel wat afpakken. Sinterklaas dat helemaal anders loopt, kerst en nieuwjaar dat ook anders zal verlopen. En waar sommige jongeren en zelfs ouderen het toch moeilijk mee hebben. Veer hen maar ook voor ouderen volwassenen is het van belang dat ze maatregelen goed opvolgen. Hoe moeilijk het ook is. En zeker voor ouderen die alleen wonen. Durf ook daar eens contact mee te zoeken. Net als met kinderen. Een praatje kan wonderen doen.
Ga samen wandelen deel iets creatiefs thuis. Je kan zoveel doen om het samen aangenaam te maken.

Kind, Toren, Bouwstenen, Blokken, Houten Blokken

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

DE ONMOGELIJKE VRAGEN VAN KINDEREN

Filosoof geeft eerste hulp bij ‘onmogelijke’ vragen van kinderen: “Begin met te zeggen dat je het zelf niet weet”

School, Studenten, Kinderen, Boord, Kleurpotloden

“Waarom doen mensen elkaar pijn?” “Is er leven na de dood?” “Wat is de zin van dit alles?” Kinderen overvallen volwassenen maar wat graag met de moeilijkste vragen, en liefst op de meest onmogelijke momenten. Een gepast antwoord vinden is niet eenvoudig, maar het eerste kinderboek van filosoof Ignaas Devisch (50) kan zeker helpen.

Eerlijk is eerlijk: nog niet zo lang geleden was het niet eens lastig om kinderen de mond te snoeren. Zinnen als ‘waarom? daarom!’ of ‘omdat ik het zeg’ volstonden als antwoord. “Vijftig, zestig jaar geleden leerden kinderen om op te kijken naar mensen zoals hun ouders, de leerkracht of de pastoor”, zegt Ignaas Devisch, hoogleraar medische filosofie en ethiek aan de Universiteit Gent. “Als zo’n autoriteit sprak, gingen we ervan uit dat het wáár was wat die vertelde. Verder moesten we niet zoeken naar het antwoord op de vraag: ‘hoe weten we of iets waar is?'”
“Daarnaast komt er nu veel meer informatie op kinderen af dan vroeger. Heel wat zaken komen al snel hun leefwereld binnen: geweld, terrorisme, volwassenen die naaktfoto’s naar elkaar sturen… Kinderen stellen zich daar vragen bij. En die kunnen ze héél goed verwoorden, ook al hebben wij dan niet echt een debat- of praatcultuur zoals in Nederland. Ja, het is zo dat kinderen soms heel moeilijke vragen kunnen stellen. Als ouder moet je geen schrik hebben van zo’n gesprek. Weet je het antwoord zelf niet, dan geef je dat best gewoon toe. Deel je ongemak omdat je zelf niet alle antwoorden weet. Het kind zal zo heel snel voelen dat het ruimte krijgt.”
Gevaar dat je kind op je zal neerkijken als je niet meer de alwetende ouder bent, is er volgens Devisch niet. Je kind zal je net respecteren omdat je het vertrouwen geeft. En als het komt aandraven met een onmogelijke vraag op een onmogelijk moment, mag je dat volgens de prof gewoon aangeven: “Zeg dat het een interessante vraag is en dat je er later op zal terugkomen. Dan weet het kind dat zijn vraag gehoord is.” Voorwaarde is wel dát je later met de vraag samen aan de slag gaat.
Devisch schreef zijn boek nog in onverdachte precorona-tijden, maar het is intussen actueler dan ooit. Het virus zorgt voor veel meer vragen, ook bij kinderen. Hoe moeten ze – als het gaat over Covid-19 – ooit het onderscheid maken tussen opinies, bewerkte feiten en waarheden? Devisch reikt in zijn boek een aantal opstapjes aan om over deze en andere vragen te filosoferen. Hieronder vindt u vier opstapjes.

Antwoorden zoals ‘het is zo’ of ‘omdat ik het zeg’ frustreren kinderen enormHoogleraar Ignaas Devisch

Hoe weten we of iets waar is?

Devisch: “De waarheid, dat is een oerfilosofisch probleem. Via sociale media krijgen kinderen heel veel beelden en informatie binnen. Je moet hen leren om kritisch naar hun scherm te kijken en om niet alles zomaar voor waar aan te nemen. Wat wordt er gezegd en waarom? Wat heb je gehoord? Waarom plaatst iemand deze foto op het internet? Kinderen afschermen van sociale media is geen goed idee. Als je hen niet leert hoe ze kritisch om moeten gaan met al die informatie, zijn ze vaak een vogel voor de kat.”

Is er leven na de dood?

“Hierover worden heel veel constructies verzonnen, zoals oma is nu een sterretje aan de hemel. Niets op tegen, maar je kind zal doorvragen: wat bedoel je dan precies? Geef toe dat je er zelf geen weg mee weet. Antwoorden zoals ‘het is zo’ of ‘omdat ik het zeg’ frustreren kinderen enorm. De wereld is veranderd. Begin met te zeggen dat je het zelf niet weet. Dan voelt het kind dat zijn ouders eerlijk zijn én dat het moeilijk is.”

Waarom doen mensen elkaar pijn?

“Kinderen worstelen met die vraag, want het fenomeen pesten kennen ze heel goed. Het gaat erom het hele verhaal achter het pesten te zoeken. Wie doet wie pijn? Waarom? Is de pester iemand die vroeger zelf gekwetst is? Dat zijn heel complexe vraagstukken die je niet kan afdoen met één of twee zinnen. Maar dat geldt voor alle vragen. Je mag dat ook eerlijk zeggen: deze vraag is zo moeilijk dat we die niet in 1, 2, 3 kunnen beantwoorden.”

Wat maakt mij gelukkig?

“Kinderen zijn al heel vroeg bezig met de vraag wat hen gelukkig maakt, wat ze nodig hebben om gelukkig te zijn. Als volwassenen daarover met hen praten, wordt de vraag ‘wat wil je doen in het leven’ algauw verengd tot ‘wat wil je later studeren’. Je kan samen met je kind op zoek gaan naar antwoorden en daaruit zal een enorm potentieel blijken. Het mooie is dat kinderen nog geen positie hebben ingenomen. Ze hebben geen vastgeroeste denkbeelden die ze moeten verdedigen.”

BRON: https://www.hln.be/binnenland/filosoof-geeft-eerste-hulp-bij-onmogelijke-vragen-van-kinderen-begin-met-te-zeggen-dat-je-het-zelf-niet-weet~a392ce44/

Op een moment komen kinderen met vragen. De ouders weten vaak niet hoe ze moeten reageren. En al snel komt het antwoord vraag dit maar aan mama of papa. Naar gelang waar de vraag over gaat. Probeer altijd zo eerlijk mogelijk en op een kindvriendelijke manier erop te antwoorden. Je kan er altijd een verhaal rond maken. Zodat het antwoord ook begrijpbaar is. Heel veel vragen zijn natuurlijk rond de problematiek waar ze nu inzitten. Maar ook vragen over seksualiteit komen op een moment aan de orde. Het is altijd belangrijk als ouder dat je laat voelen dat je naar je kind luistert. Zodat deze ook aanvoelt als ze met een vraag zit deze altijd kan stellen. Zonder dat het kind een angst moet hebben.
Als ouder kan je soms ook het internet gaan gebruiken of erbij roepen.
Ook zal het kind vaak antwoorden WAAROM. En dat is juist het moeilijke om dan verder te gaan. Telkens er een waarom vraag komt mag je als ouder ook altijd zeggen ik weet het echt niet.
Het is zeker niet altijd makkelijk om hun vragen te beantwoorden.

Soms kan het ook nuttig zijn om je kind zelf op onderzoek uit te laten gaan. Maar dan met een ouderlijk oog erop gericht.

Familie, Kinderen, Vader, Moeder, Strand, Sun

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

SCHOOLJAAR NIEUWE PROBLEMEN.

Nieuw schooljaar, nieuwe problemen? Zo wapen je je kind tegen pesterijen

Bully, Pesten, Jongens

Pesten is een moeilijk thema en het is niet eenvoudig om het als ouder op te lossen. Er zijn immers heel wat betrokken partijen: het slachtoffer, de pester of pesters, de klasgroep, de ouders, het schoolklimaat … Wil je pesterijen aanpakken? Dan moet je al die partijen daarbij betrekken. Wat je als ouder wél kan doen om je kind te wapenen tegen pesterijen? Klinisch psychologe An Coetsiers geeft tips. 

1. Leer je kind hoe het zijn grenzen kan aangeven

“Doet iemand iets wat je kind niet leuk vindt? Leer het dan dat het moet zeggen dat het andere kind moet stoppen en dat het ook moet aangeven waarom. Daarin zit voor mij trouwens het onderscheid tussen plagen en pesten. Als een kind iets doet, maar ermee stopt wanneer het andere kind aangeeft dat het dat niet fijn vindt, gaat het om plagen. Blijft het kind nadien verder doen, dan gaat het om pesten.” 

2. Leer je kind het onderscheid tussen plagen en pesten

“Jongere kinderen kennen het verschil tussen de twee vaak niet. Komt je zoon of dochter vertellen over een incident op school? Kom dan niet onmiddellijk met tips af, maar luister eerst goed. Zeg niet dat je kind zich niets van de situatie moet aantrekken, maar geef het erkenning door iets te zeggen à la: ‘Oei, dat moet niet leuk geweest zijn, vertel eens wat er precies gebeurd is.’ Je kan je kind het incident ook laten naspelen, zodat je een goed zicht krijgt op wat er aan de hand is.” 

3. Leer je kind sociale vaardigheden 

“Wanneer kinderen me zeggen dat ze niet mogen meespelen op school, blijkt vaak dat ze zelf geen initiatief nemen. Ze gaan bijvoorbeeld niet naar een groepje toe om te vragen of ze mogen meedoen. Er zijn ook kinderen die enkel over zichzelf praten, en geen vragen stellen aan anderen. Daar kan je als ouder rond werken in je opvoeding. Leer je kind hoe het kan vragen om mee te spelen en hoe het interesse kan tonen in anderen. Nog een voorbeeld: speel je een gezelschapsspel met je zoon of dochter? Laat hem of haar dan niet altijd winnen of met zijn favoriete pion spelen. Op de speelplaats verloopt het immers ook niet altijd zoals hij of zij wil.”

4. Anticipeer op eventuele moeilijkheden 

“Heeft je kind dyslexie, stottert het of heeft het suikerziekte? Dat zijn uiteraard geen redenen om gepest te worden, maar het is wel een goed idee om op voorhand te bespreken wat het kan zeggen als klasgenoten er vragen over stellen. Zit er iemand in de klas van je kind met wie het in het verleden problemen had? Doe dan hetzelfde, en overleg samen hoe je kind met die klasgenoot kan omgaan. Je zoon of dochter gaat zijn of haar hele leven lang vervelende mensen tegenkomen, en het is belangrijk dat hij of zij daar goed mee om kan gaan.” 

5. Probeer niet te overreageren 

“Vertelt je kind dat het gepest wordt? Rijd dan niet meteen naar school om de pestkop aan te pakken of te roepen tegen de leerkracht. Blijf rustig, en zeg tegen je zoon of dochter dat het moeilijk wordt om het alleen op te lossen, en dat je gaat overleggen met de andere partijen. Sommige ouders werden vroeger zélf gepest en zijn geneigd om direct in actie te schieten. Probeer je kind eerst een luisterend oor te bieden en vraag of hij of zij het oké vindt dat je ingrijpt.” 

6. En hoe zit het met online pesten? 

“Online pesterijen voorkomen is niet makkelijk. Het belangrijkste is om toezicht te houden én je kind de etiquette van sociale media te leren. Zomaar foto’s van iemand anders doorsturen is bijvoorbeeld not done. Het is ook een trend onder jongeren om foto’s en filmpjes te posten en die een score te geven. Leer je kind dat het eraan kan meedoen, op voorwaarde dat het iedereen dezelfde score geeft. Als het de ene vriendin een 7 geeft, en de andere een 10, leidt dat sowieso tot ruzies.” 

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/nieuw-schooljaar-nieuwe-problemen-zo-wapen-je-je-kind-tegen-pesterijen~acad785d/

Voor bepaalde is het zeker niet zoals gewenst. En zeker met deze tijden hebben bepaalde het zeer moeilijk om zich aan te passen. Als je dan niet assertief kan zijn dan kan je wel eens problemen hebben. Dat maakt dat er een vorm kan ontstaan van pesten. Dat van kwaad naar erger kan gaan. Als je merkt als ouder dat je kind gepest wordt. Luister er naar. Praat met je kind. Maar ga zeker niet zeggen dat ze zwak is. Of dergelijke. Nee je moet er naar luisteren en proberen om naar een oplossing te zoeken. Als het kind voelt gehoord te worden is dat zeker al een voldoening.

Wanhopig, Triest, Terneergeslagen, Huilen, Hopeloos

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Child Focus lanceert opsporingsapp: “Kostbare tijd winnen door snel info te verspreiden én te krijgen”

Child Focus lanceert de app ChildRescue, een extra middel om vermiste kinderen op te sporen.
Child Focus Child Focus lanceert de app ChildRescue, een extra middel om vermiste kinderen op te sporen.

Child Focus lanceert vandaag de app ChildRescue, waarmee vermiste kinderen sneller kunnen worden opgespoord. Wie de app installeert, krijgt een pushbericht wanneer een kind is verdwenen en kan via de app meteen informatie doorsturen over het vermiste kind. “Elk jaar behandelen we 2.000 dossiers. De eerste minuten zijn van levensbelang, hiermee nemen we voorsprong in het opsporen van kinderen”, zegt Child Focus-CEO Heidi De Pauw.
Met de app springt Child Focus op de digitale trein om op zeer korte termijn veel mensen te bereiken. Het gebruik ervan is simpel: wie de app op zijn of haar smartphone heeft geïnstalleerd, krijgt pushberichten wanneer een kind is vermist in zijn of haar regio. 
“Zo kunnen we in een mum van tijd de juiste mensen bereiken”, zegt CEO Heidi De Pauw. “Wanneer een kind in bijvoorbeeld Hasselt is verdwenen, heeft het in eerste instantie weinig zin om in Ieper mensen mee te laten uitkijken. Met de app kunnen we zeer gericht het zoekgebied instellen en bijvoorbeeld enkel mensen in Hasselt en een straal van 30 kilometer rond de stad snel alarmeren.”

2.000 cases per jaar

Child Focus behandelt jaarlijks om en bij de 2.000 dossiers van verdwenen kinderen, een combinatie van nieuwe zaken en langlopende dossiers. Van die zaken wordt 95 procent met succes afgerond. In 2019 werden 215 zaken als “onrustwekkend” beschouwd. 
“In dat geval maken we samen met de politie en justitie de afweging of er een publieke oproep moet worden gelanceerd of niet”, zegt De Pauw. “Dat kan een grootschalige oproep zijn via affiches, de sociale en traditionele media en noem maar op. Maar ook een discretere opsporingscampagne is mogelijk, waarbij we onder meer bus- en taxichauffeurs inschakelen en hen mee laten uitkijken.”

Hoe sneller we info verspreiden en binnenkrijgen, hoe sneller het kind in goede gezondheid kan worden teruggevonden. Kinderen die alleen rondzwerven op straat worden blootgesteld aan allerlei gevaren.

Heidi De Pauw

Wanneer een brede opsporingscampagne nodig blijkt, worden vanaf nu alle beschikbare gegevens in het achterliggende systeem van de app ingevoerd. Waar en wanneer is het kind verdwenen, hoe heet het, hoe ziet het eruit etc. Het initiële zoekgebied wordt ingesteld en het pushbericht wordt verstuurd naar iedereen in die relevante regio die de app heeft geïnstalleerd. 
“De tijd die we daarmee winnen is van levensbelang. De ervaring leert ons dat élke minuut telt bij een verdwijning. Hoe sneller we info verspreiden en binnenkrijgen, hoe sneller het kind in goede gezondheid kan worden teruggevonden. Kinderen die alleen rondzwerven op straat worden blootgesteld aan allerlei gevaren. Ze kunnen een ongeval krijgen, worden ontvoerd of verdwijnen in allerlei smerige netwerken van bijvoorbeeld kinderprostitutie”, zegt De Pauw nog.

App leert uit zichzelf

De brave burger die de app heeft geïnstalleerd, krijgt de melding en kan meteen zijn of haar ogen openhouden. “Wie denkt iets te hebben gezien, kan in de app op het opsporingsbericht reageren en informatie toevoegen”, zegt Nel Broothaerts, directeur Preventie en Ontwikkeling bij Child Focus. “De locatie en het tijdstip van waar het kind is gezien, of het kind alleen was of niet en alle mogelijke andere informatie komt dan meteen bij ons en de politiediensten terecht. Wie wil, kan ook een foto meesturen die het onderzoek kan helpen.”
Bij Child Focus worden alle meldingen netjes gebundeld en aangeduid op een kaart. “Zo zien we waar de meeste meldingen vandaan komen, waardoor we onze zoekacties beter kunnen coördineren en het eventuele zoekgebied kunnen verleggen. Wanneer er bijvoorbeeld 60 meldingen komen uit Mechelen en 3 uit Ieper, zullen we in eerste instantie focussen op de regio Mechelen. Uiteraard trekken we ook de meldingen uit Ieper na, maar het systeem zal suggesties doen van waar we moeten zoeken. Let wel: het systeem bepaalt niets uit zichzelf, maar ondersteunt en geeft suggesties. Het is nog altijd iemand van Child Focus of bijvoorbeeld de Cel Vermiste Personen die beslist of het zoekgebied wordt verlegd of niet.”
Op termijn moet de app ook zichzelf beter maken, door te leren uit behandelde dossiers. De grootte van een initieel zoekgebied, eventuele verplaatsingsgedrag van kinderen, enzovoort. Het zal uit alle zaken info halen om sneller en beter suggesties te kunnen doen aan de speurders. “We hopen tegen eind dit jaar 50.000 downloads te hebben”, zegt Broothaerts nog. “Hoe meer mensen actief meezoeken, hoe meer kinderen we kunnen redden.” 
Wanneer een kind is teruggevonden, krijgt iedereen een kort bericht met de melding dat de actie is afgelopen. Alle gegevens van het verdwenen kind worden dan ook verwijderd uit de app in het belang van de privacy van het kind en de familie. 

Wie de app wil downloaden kan terecht op de website van Child Focus, in de Appstore van Apple of de Google Play Store voor Android. 

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/child-focus-lanceert-opsporingsapp-kostbare-tijd-winnen-door-snel-info-te-verspreiden-en-te-krijgen~a3153336/

Alles kan helpen om een kind snel op te sporen en zo kostbare tijd verloren te laten gaan.

Child Focus - Shopping Houthalen-Helchteren

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Poep, plas, piemel!” Zo ga je als ouder om met de vieze woorden-fase

Park, Moeder, Meisje, Mama, Kind, Peuter, Landschap

De Nederlandse mama en journaliste Anna van den Breemer (36) schrijft regelmatig over een alledaags opvoedkundig probleem waarvoor ze een oplossing zoekt. Deze week: wat is toch het nut van de plas-poep-fase?
“Piemel!” gilde mijn zoon vanuit de buggy, terwijl we door de drukke winkelstraat wandelden. Dat mijn kinderen van 2 en 4 jaar al geruime tijd in de ‘poep-plas’-fase zitten, daar was ik me zeer van bewust, maar nu het was het repertoire van ‘vieze woorden’ kennelijk uitgebreid met een variant die wellicht op wat minder begrip kon rekenen van omstanders. Hoe moet je hier als ouder mee dealen? En waarom bestaat deze fase überhaupt?

Wat zeggen de deskundigen?

De periode waarin kinderen grapjes over poep en plas maken, speelt ongeveer vanaf 3-jarige leeftijd en kan wel vijf jaar duren, tot ze acht zijn. “Het komt veel voor en vaak wordt de relatie gelegd met uitdagen en het opzoeken van grenzen”, zegt Marijn van Dijk, adjunct-hoogleraar ontwikkelingspsychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Het gedrag dient een doel: kinderen ontwikkelen in die levensfase hun autonomie. Het bezigen van vieze woorden is een veilige vorm van het verkennen van grenzen: kinderen weten best dat ouders het niet willen hebben, maar écht kwaad zullen ze niet snel worden.
“Maar ik wil ook het positieve benadrukken: je kind heeft humor en dat is erg knap”, meent Van Dijk. “Voor humor heb je sociale gevoeligheid nodig. Kinderen die pies- en poepgrapjes maken, spelen met verwachtingen: ze snappen dat het niet de sociale conventie is. Poep zeggen op de wc is niet grappig, maar praten over scheetjes tijdens het eten wel, juist omdat het niet hoort.”
“Humor is een sociaal plakmiddel en dat je kind dit soort grapjes begrijpt zal in veel andere situaties goed van pas komen”, aldus Van Dijk. In een onderzoek van Amy Paine en haar collega’s van de Cardiff University bleek dat wanneer twee jonge kinderen 15 minuten samen speelden, er bij maar liefst 90 procent grapjes werden gemaakt. “Dit waren gemiddeld ongeveer 11 grapjes in dat kwartier. Qua populariteit stond het zeggen van taboewoorden, zoals poep, op nummer 5, na grapjes met taal en inconsistenties, bijvoorbeeld je haar kammen met een vork.”

Hoe ga je ermee om?

“Hoe meer aandacht je aan de vieze woorden geeft, hoe interessanter het wordt”, zegt opvoedexpert Annelies Bobeldijk van WOW Opvoedcoaching. Lachen, straffen of boos worden zijn uiteindelijk allemaal vormen van aandacht schenken. Negeren is dus het beste medicijn. Als het gedrag geen reactie meer ontlokt en dus niet meer wordt beloond, dan is het niet interessant meer, zo is de achterliggende gedachte.
Hoe pak je dat negeren aan? Als je net samen een leuk spelletje aan het spelen bent met je kind, kan dat nogal kunstmatig aanvoelen. “Ik zou niet uit het niets je kind opeens gaan negeren. Vertel je kind dat jullie dit soort woorden niet zeggen en dat je, als hij doorgaat, wat anders gaat doen”, zegt Bobeldijk. “Formuleer het positief: als hij weer anders praat, dan kunnen jullie verder spelen.”
Bobeldijk hoort weleens van ouders: mijn kind doet het er gewoon om, want hij weet dat het niet mag. “Maar zo werkt het niet bij jonge kinderen. Ze reageren vanuit impulsen en ze denken echt niet: ik ga mijn moeder even flink voor paal zetten in de supermarkt.”
“Om de lading er een beetje af te halen, kun je thuis de kinderen twee minuten lang zoveel mogelijk vieze woorden laten verzinnen”, tipt Bobeldijk. “Je kunt zeggen: dit soort woorden zijn eigenlijk niet zo netjes en ik wil niet dat je ze gebruikt, zeker niet waar vreemden bij zijn. Maar het zijn ook grappige woorden, dus ik snap dat jij ze leuk vindt. Daarom zeggen we ze nu allemaal en straks buiten niet meer.” Hopelijk levert dat vervolgens een piemelloos wandelingetje op.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/-poep-plas-piemel-zo-ga-je-als-ouder-om-met-de-vieze-woorden-fase~a6f16dbf/

Kinderen komen in een fase terecht dat ze niet aangename woorden gaan gebruiken. Als ze deze dan nog gaan uiten wanneer je buiten bent en goed hoorbaar zijn. Kan dit voor problemen zorgen. Alhoewel de meeste woorden ergens zijn opgepikt. En dat ze eigenlijk niet begrijpen wat ze zeggen. Als je daarop in gaat als ouder zal je merken dat dit niet over zal gaan. Want dan denken ze dat je het eigenlijk leuk vind. Gewoon laten en er geen aandacht aangeven. Dan ga je merken dat het vaak snel ophoud. Maar ga zeker als ouder ook bepaalde woorden niet gebruiken. Al zijn ze er soms sneller uit dan je denkt.
Dus als het nu nog eens gebeurd kan je beter er niets opzeggen.
ik moet soms toch lachen met mijn eigen kleinkinderen wat er allemaal uit die mondjes komt. En zeker de jongste die heeft echt geen blad voor de mond om bepaalde dingen gewoon hard te zeggen. Probeer dan maar eens je lach in te houden.

Mam, Kinderen, Moeder, Familie, Kind, Gelukkig, Samen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Kinderen spelen steeds minder buiten

Swing, Speeltuin, Spelende Kinderen, Park, Kind, Spelen

Kinderen spelen steeds minder in hun woonomgeving. Er speelden vorige zomer 37 procent minder kinderen op straten, op pleinen en in parken dan in 2008. Meisjes vanaf 9 jaar spelen opvallend weinig buiten en in de stedelijke wijken spelen nog maar half zoveel kinderen als in 2008. Dat blijkt uit een onderzoek van Kind & Samenleving.
Kind & Samenleving trok nog voor de coronacrisis naar zeven heel uiteenlopende wijken om er te observeren hoeveel kinderen er nu echt spelen op straten en pleinen, op speelpleintjes en in parken. In 2008 deed het kennis- en expertisecentrum hetzelfde onderzoek in dezelfde zeven wijken. Voor het eerst brengt onderzoek nu duidelijk in kaart hoe het buitenspelen evolueert.
De onderzoekers telden in 2019 minder spelende kinderen dan in 2008, hoewel er nu in de wijken meer kinderen wonen dan toen. Daarmee rekening houdend spelen er nu 37 procent minder kinderen in hun woonomgeving dan in 2008. Op 11 jaar tijd is dat volgens Kind & Samenleving “een zorgwekkende achteruitgang”.
Die neerwaartse trend is er in de meeste wijken, maar in de drie stedelijke wijken gaat het om een achteruitgang van 50 procent of meer. Waar je als kind woont, maakt heel veel uit voor de speelkansen in de buurt.

Minder buitenspelende meisjes

Meisjes spelen minder buiten dan jongens. In 2008 zagen de onderzoekers op 100 spelende kinderen 45 meisjes; in 2019 nog maar 37. Het genderonevenwicht is bijzonder groot in de leeftijd van 9 tot 11 jaar (slechts 27 procent meisjes) en van 12 tot 14 jaar (34 procent meisjes). Sportzones zijn echt jongensplekken: amper 15 procent van de kinderen daar zijn meisjes.
Spelen gebeurt steeds vaker op plekken die bedoeld zijn om te spelen, te sporten of zich te ontspannen: twee op drie kinderen speelde in 2019 in deze recreatieve zones; in 2008 was dat nog maar één op de twee. Kinderen spelen nu dus meer op speelterreinen, sportzones en grote groene ruimtes, en zijn minder dan vroeger te zien in “algemene” ruimtes zoals buurtpleinen, straten en parkeerzones. Toch blijft de straat voor alle leeftijden een belangrijke speelplek.

Zorgwekkende afname

De onderzoekers maken zich zorgen over de afname van het buitenspelen en pleiten ervoor dat het beleid zich sterker richt op de blootgelegde pijnpunten. Buitenspelen in de buurt heeft immers een onvervangbare waarde: kinderen trekken zelf hun plan om met elkaar om te gaan en hun spel te organiseren, en het is al spelend en bewegend dat kinderen hun eigen buurt leren kennen.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/kinderen-spelen-steeds-minder-buiten~a817f50a/

Omdat veel ouders een angst hebben om hun kinderen te laten buiten spelen. Het is niet meer als vroeger. Dat men meer kinderen op straat zag dan binnen. Maar er was ook minder verkeer, en men hoorde bijna niet dat een kind verdween. Ook hebben ouder liever dat ze hun kind kunnen in het oog houden. En dan maken ouders ook geen tijd meer om mee naar buiten te gaan. Dus gewoon binnen zitten dan.
Zou jij je kind nog alleen durven laten buitenspelen?

Kind Playing, Kind, Children'S Day, Spelende Kinderen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Meer meldingen van kindermisbruik tijdens lockdown

Speurders zoeken Belgische slachtoffers van Oostenrijkse int ...

Zowel de hulplijn voor pedofielen en pedoseksuelen als de sectie kindermisbruik van de federale politie zien een toename in het aantal meldingen. Dat meldt De Morgen vandaag.

Zes weken na de start van het verplichte thuisblijven in België is er een toename van het aantal meldingen bij Stop it Now!, een hulplijn voor pedofielen en pedoseksuelen. “De laatste weken zien we een stijging en een opmerkelijke verschuiving”, zegt Minne De Boeck, projectverantwoordelijke Stop it Now!

Normaal komt 20 procent van de contactnames van bezorgde naasten, zoals partners, familieleden, vrienden of buren, maar nu is dat 65 procent van de contacten. Nog slechts 30 procent komt van mensen die zich zorgen maken om hun eigen gevoelens of gedrag. Dat zijn er anders dubbel zo veel.

Europol, dat cijfers monitort van verschillende politiediensten in de EU, waarschuwde onlangs in een rapport voor een toename in onlinekindermisbruik. Ook de Belgische federale politie stelt een stijging van de meldingen vast. “Het is een momentopname die misschien hierna gecorrigeerd wordt, maar van half maart tot half april is er een stijging van 30 procent”, zegt Yves Goethals, diensthoofd van de sectie Kindermisbruik van de federale politie.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/meer-meldingen-van-kindermisbruik-tijdens-lockdown~a72c7465/

We zien dit meer voorkomen nu in het gezin of tussen familieleden. Als men zoiets vermoed of een kind komt met bepaalde vragen en antwoorden geef er gehoor en aandacht aan.
Ik ken hier echt geen woorden voor.

Venlose bejaarde verdachte van kindermisbruik al eerder ...

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Wat je moet weten over Wattpad, het platform waar jongeren seksuele fantasieën neerpennen

Weinig verschil in seksuele fantasieën jongens en meisjes | NU ...

YouTube, Instagram, TikTok … Het gutst van de online platformen waar jong en oud hun filmpjes en gedachten delen. Maar kende je Wattpad al? https://www.wattpad.com/?locale=nl_NL Op dat gratis sociaal-e-boek-platform kan je je eigen schrijfsels delen met de rest van de wereld. En dat wordt en masse door jongeren, en meer specifiek door tiener- en twintigermeisjes gedaan. Niet om het er over kleding en consorten te hebben, wel om er hun seksueel getinte fantasieën op neer te pennen.

Wattpad is geen nieuw platform, maar werd in 2006 in het leven geroepen door enkele Canadezen om schrijvers een plaats te bieden hun verhalen te delen. Anno 2020 telt de community al 80 miljoen lezers en schrijvers, waaronder veel jonge meiden. Zij delen er sinds het One Direction- en Justin Bieber-tijdperk vlijtig fanfictie op, ofwel fictieverhalen over hun idolen.

Gewelddadig tegen de muur

Zo schreef een meisje het seksueel getint fictieverhaal ‘Precious’ over Justin Bieber, dat maar liefst 8 miljoen keer gelezen werd. Een fragment: “Ik ben niet van jou!”, schreeuwde ik terwijl ik hem wegduwde. Hij duwde me gewelddadig tegen de muur en fluisterde: “Als ik je niet mag hebben, mag niemand dat.”

En zo worden er massaal veel verhalen gedeeld, die achteraf soms zelfs uitgebracht en verfilmd worden. Een voorbeeld is ‘After’, een fanfictionverhaal van Anna Todd dat vorig jaar in de bioscoop te zien was en eerder al uitgegeven werd door Simon & Schuster-uitgeverij. Het verhaal gaat over Tessa die studeert aan de universiteit in Washington en Hardin, vernoemd naar Harry Styles van One Direction, ontmoet. Hardin is een echter een bad boy die samen met zijn rivaal Zed een weddenschap afsloot om Tessa als eerste in bed te krijgen, wat enkele stomende scènes oplevert.

Gechoqueerd

Veel schrijvers gebruiken het platform echter onder een pseudoniem, waardoor je niet kan achterhalen hoe oud de meisjes precies zijn, en dat zowel van de schrijvers als lezers. En dat maakt sommige ouders ongerust. Op de website Common Sense Media kunnen ouders reviews achterlaten over de verhalen die ze lezen. Die variëren tussen “Wat is het probleem?” tot “Ik was gechoqueerd door wat ik las”.

Toch hoeven ze zich niet meteen zorgen te maken. Het is voor jongeren immers een goede manier om hun schrijf- en leesvaardigheid te verbeteren. Bovendien zijn er tal van bekende schrijvers die begonnen zijn met fanfiction. Denk maar aan E.L James van ‘50 Shades of Grey’ en Meg Cabot van ‘The Princess Diaries’. Al is het geen slecht idee om zoon- of dochterlief aan te raden een pseudoniem te gebruiken. Wat online verschijnt, blijft er immers voor altijd staan. Dan is het handig om een andere naam te gebruiken als ze in hun latere leven niet met hun fanfictieverhalen geassocieerd willen worden. Voor meer tips over hoe je als ouder sociale media etc. veilig houdt voor jou en je kroost kan je hier terecht.

BRON: https://www.hln.be/nina/seks-relaties/wat-je-moet-weten-over-wattpad-het-platform-waar-jongeren-seksuele-fantasieen-neerpennen~a2091af7/

Toch niet slecht om dit te kennen als ouder. En dit ook te bespreken met je kinderen of ze daarop zitten. Want men kan wel verhalen schrijven maar men moet weten met wat ze bezig zijn.

Film | Kortfilm.be & Kutfilm.be

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

STRESS IN HET GEZIN

Hoe aandacht de stress in jouw gezin kan verminderen

KIDDO.net

Aandacht is een onderschatte opvoedkwaliteit als je het mij vraagt. We zijn tegenwoordig zo druk met van alles en nog wat dat we het grootste deel van onze tijd op de automatische piloot leven. Er is bijna niets meer waar we nog echt aandacht voor hebben. En dus ook niet voor onze kinderen.

“Ho, ho, nou ik wel hoor”, hoor ik je nu al denken. Gefeliciteerd, dan ben jij één van de weinigen. Of heb je misschien toch een iets te rooskleurig beeld van jezelf? Want wat ik bedoel met aandacht is pure, bewuste, enkelvoudige aandacht. Dus even helemaal met niks anders bezig zijn dan jouw kind op dat moment.

Echte aandacht of aanwezig zijn?

Hoe vaak lukt jou dat? Hoe vaak komt het voor dat je tegelijkertijd iets anders aan het doen bent of met je gedachten ergens anders bent?  Als ik om me heen kijk zie ik het veelvuldig. Een moeder die haar kind van school haalt en haar kind een vraag stelt terwijl ze ondertussen haar telefoon checkt. Een vader die een potje voetbalt met zijn kind en meer oog heeft voor zijn eigen coole trucs dan voor die van zijn kind. Dat lijkt misschien aandacht, maar is voor mij iets heel anders, ik noem het aanwezigheid.

Kinderen merken het als we er met onze aandacht niet helemaal bij zijn. En omdat ze die aandacht wel graag willen, gaan ze er om vragen, op hun geheel eigen wijze natuurlijk. Zo kunnen ze bijvoorbeeld gaan zeuren, jengelen, boos worden of iets doen wat niet mag. Alles om onze aandacht op zich te richten. En die dingen die ze dan doen, die vinden wij helemaal niet fijn. Die kunnen ons zelfs een gevoel van stress bezorgen.

Echte oprechte aandacht kan dit soort situaties en dus stress voorkomen. En het mooie is, het levert zelfs wat op, zowel voor jou als je kind(eren).  Volledige aandacht voor je kind hebben voelt fijn, het brengt je even helemaal in het hier en nu en het versterkt de band tussen jullie. Probeer maar eens uit!

Hoe doe je dat dan?

Door regelmatig echte aandacht te geven aan je kind voorkom je niet alleen vervelende situaties, het zorgt er ook voor dat jij meer momenten van rust en ontspanning ervaart. Want met meerdere dingen tegelijk bezig zijn geeft stress en als je leeft op de automatische piloot dan is de kans groot dat je die stress pas opmerkt als het al te laat is. Bijvoorbeeld door boos of geïrriteerd te reageren op jouw kind, terwijl er eigenlijk niet echt iets aan de hand is.

Echte aandacht is niet iets wat in onze maatschappij wordt aangeleerd, dit in tegenstelling tot veel andere culturen. Het kan dus in het begin best lastig zijn als je ermee gaat oefenen. Maar weet je wat nu zo mooi is, je grootste leermeester bevindt zich vlak voor jouw neus. Kinderen zijn van nature nog heel aandachtig bij wat ze doen, ze laten zich niet makkelijk afleiden van hun spel. En als ze zich al wel laten afleiden dan geven ze hun volledige aandacht aan wat ze heeft afgeleid. Kortom, ze zijn meesters in aandachtig leven. Kijk dus af bij je kind, leer van wat je ziet en pas het toe in jouw eigen leven.

Stress verminderen

Wil jij de stress die jij in jouw gezin ervaart verminderen, begin dan met jezelf te oefenen in volledige aandacht schenken aan wat je aan het doen bent.  Je kunt daarbij klein beginnen, met één moment per dag. Bijvoorbeeld het moment waarop jouw kind uit school komt. Oefen jezelf er dan in om aandachtig aanwezig te zijn. In het begin zul je daarbij afgeleid worden (door van alles en nog wat), dat geeft niks. Keer gewoon met je aandacht terug naar je kind. Hoe meer je oefent hoe makkelijker het voor je zal worden.

Breid het dan langzaam uit en ervaar wat dit oplevert voor jou, jouw kind en de rest van jouw gezin.

Samenvatting

Echte aandacht, volledig aanwezig zijn is een schaars goed in onze maatschappij en dat geeft stress. Stress omdat je met verschillende dingen tegelijk bezig bent en stress omdat je kind aandacht gaat “vragen” op een manier die jij waarschijnlijk niet prettig vindt. Door je aandacht echt te richten op je kind, al is het in het begin maar één kort moment per dag, verminder en voorkom je stress. En daarnaast zul je ook nog eens ervaren welke voordelen het voor jullie met zich meebrengt.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/hoe-aandacht-de-stress-in-jouw-gezin-kan-verminderen-2-2/

In een gezin komt ook wel eens stress voor. Dan kan men gaan denken wat is er aan de hand. Wat kan men eraan doen. Soms is het simpel aandacht geven. Denk maar aan een kind dat luidruchtig is of iets doet dat niet mag. Is vaak om aandacht vragen. Maar ook voelt het kind aan dat een van de ouders onder stress zit. Ik zeg altijd: kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen. Want een kind zoekt ook zijn weg en de ouders moeten hun vleugels durven dicht doen. Hou het kind niet vast om te leren. Aandacht geven is soms zo moeilijk voor sommigen. Omdat ze het ook niet altijd gehad hebben. Maar aandacht geven moet je leren. Moet je leren geven maar ook leren om het te krijgen te aanvaarden. Niet iedereen kan dit aanvaarden die aandacht. En dat kan ook problemen geven. Ook zeg ik altijd het maken van een kind is leuk prettig maar het opvoeden het aandacht geven dat moet men zelf leren. Daar krijg je geen handleiding bij.

Vroege signalen van autisme (ASS) - Autisme Jonge Kind

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Nadia wandelt

Wandelblog

We Love Me Now

Very OK Person! Connect with me; lovemeanonymous5@gmail.com Instagram: _l.o.v.e.me

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Umjetnost, zdravlje, civilizacije, fotografije, priroda, knjige, recepti, itd.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen met nonkel Juul en consoorten.

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

Theo-Herbots-Freelance-Journalist-Fotograaf

Gedachten over Levensstijl en Gezondheid. Een gezondheid 😀 en Fotografie💥-Blog 💌Speciaal voor U ✅, Samen met U ✅, Samen door U ✅💚

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Ruelha

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Ontmanteld en Ontwricht

Blog door Chana Van Ryzeghem

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

ESRUNRIA

Be the kind of person you would like to meet!

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

ruhumayolculuk 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry malamakerij

Mala's magie

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

bijonsinhuissen.wordpress.com/

𝙽𝚘𝚝 𝚊𝚕𝚕 𝚝𝚑𝚘𝚜𝚎 𝚠𝚑𝚘 𝚠𝚊𝚗𝚍𝚎𝚛 𝚊𝚛𝚎 𝚕𝚘𝚜𝚝

%d bloggers liken dit: