Tag Archive: kinderen


Waarom je je kinderen beter niet vraagt of ze een goede dag op school hadden

Unsplash
“Hey schat, had je een goede dag op school?” Het is bij de meeste ouders steevast het eerste zinnetje dat ’s avonds uit hun mond komt. Maar volgens erkende counselor Kristin Wilson stel je die vraag beter niet aan je kids.

“Als je je kind vraagt of het goed ging op school, geef je hun meteen de boodschap dat je wil dat alles in orde is of goed gaat”, vertelt Wilson. “Kinderen willen hun ouders niet teleurstellen, dus zijn ze geneigd om “zeker” te antwoorden of te knikken om je zo te laten geloven dat alles in orde is, zelfs als dat niet het geval is.”

Aan de andere kant zegt Wilson dat te open vragen zoals “Hoe was je dag?” vaak korte antwoorden uitlokken waardoor je niet weet wat er écht in het hoofd van je kind omgaat. De oplossing? Om te weten te komen hoe je kind zich echt voelt, stelt Wilson voor om specifieke, maar toch open vragen te stellen zoals: “Hoe was het samenspelen met Lize vandaag?” en “Hoe ging je wiskundetest?”

“Het uiteindelijke doel is om je kinderen het gevoel te geven dat ze alles tegen je kunnen vertellen, of dat nu positief of negatief is. Door zulke vragen te stellen zullen ze dus ook eerlijker en opener tegen je zijn over alles anders dat er in hun leven gaande is”, aldus Wilson.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/waarom-je-je-kinderen-beter-niet-vraagt-of-ze-een-goede-dag-op-school-hadden~a3353f97/

Dat hebben of doen we allemaal naar onze kinderen toe. Hoe was het geweest op school. En vaak krijg je het antwoord goed. Maar meer komt er dan ook vaak niet uit. Net zoals je vraagt aan volwassenen hoe is het met je, of als iemand in de kliniek ligt. Altijd zal bijna het antwoord goed vallen. Maar vaak is dat een leugen, dit om bestwil. Maar ook eigenlijk verkeerd om zo een vraag te stellen. Het zijn gesloten vragen waar niets echt op zal komen. Stel open vragen met hoe gaat het, hoe ging het. Dan laten je een openheid voor een gesprek.
Naar je kinderen toe kan je soms beter wachten tot je thuis bent en samen op de bank zit. Of dat het kind wat gespeeld heeft en dan zo een gesprekje aangaan. Doe dergelijke gesprekjes op een kindvriendelijke manier. Als het kind het toch moeilijk heeft dan kan je er rustig een gesprek mee aangaan. Dan ga je merken dat het kind ook zal aanvoelen dat je wilt luisteren. Dat toch een van de belangrijkste punten is.
Dus mensen denk twee keer na ongeacht tegen wie je zeg heb je een goede dag gehad. Stel of probeer je vraag open te stellen:
open vragen stellen en hoe je het doet:
Door open vragen te stellen nodig je je gesprekspartner uit veel informatie te geven. Dit in tegenstelling tot gesloten vragen waarop de ander alleen “ja” of “nee” kan antwoorden. Open vragen stellen is een basisvaardigheid om goede gesprekken te kunnen voeren.
Een open vraag is open naar je gesprekspartner. Je geeft hem alle ruimte om een antwoord te bedenken. De vraag begint met een vraagwoord:

  • Wie
  • Wat
  • Waar
  • Wanneer
  • Hoe

Afbeeldingsresultaat voor open vragen voorbeelden

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Advertenties

Schrijnend opvangtekort in jeugdpsychiatrie: dochter (12) loopt weg en wil sterven, “maar situatie is niet ernstig genoeg”

Agentschap Jongerenwelzijn heeft begrip, “maar oplossing vinden is voor de politiek”

De adoptieouders van de twaalfjarige Yamilette – het meisje dat vorige week van huis wegliep – zijn de wanhoop nabij. Hun dochter wacht al maanden op geschikte psychiatrische hulp. “Intussen stichtte ze brand, ondernam ze zelfmoordpogingen en liep ze al vier keer weg van huis. Blijkbaar brengt ze zichzelf niet genoeg in gevaar om voorrang te krijgen.”

“Mama, ik heb hulp nodig. Ik weet niet of ik het al die maanden nog volhoud.” Het moederhart van Katleen Van Wassenhoven (45) breekt telkens opnieuw als adoptiedochtertje Yamilette smeekt om geholpen te worden. “Ze liep dit jaar al vier keer weg, een keer tot in Nederland, ze kraste al meermaals met een scheermesje in haar onderarm en probeerde brand te stichten in haar kamer door papier rond een nachtlamp te houden”, zucht de mama. “Ze zegt soms dat ze dood wil en krijgt aanvallen dat ze begint te krijsen. Nadien komt ze al huilend bij ons en zegt dat ze van ons houdt. Maar het is allemaal niet erg genoeg om haar versneld te laten opnemen voor psychiatrische begeleiding. Cru om te zeggen, maar de zelfmoordpogingen en brandstichtingen moeten drastischer zijn om kans te maken op een snellere begeleiding.”

De zelfmoordpogingen en brandstichtingen moeten ‘drastischer’ zijn om kans te maken op een snellere begeleiding. Dat is toch onbegrijpelijk?!

Katleen Van Wassenhoven (45)

(Te) warm gezin

Yamilette is een Chileens meisje dat in maart 2015 een thuis vond bij het koppel in Sint-Pieters-Leeuw. Ze spreekt perfect Nederlands, volgt notenleer en danslessen en is lid van de lokale Chiro. Katleen en haar man Marc Vanhassel (58) vangen haar op in een warm nest. “Net omdat ze een goede thuis heeft en omdat ze zichzelf niet genoeg in gevaar brengt, krijgen we geen voorrang. Een gedwongen opname via de jeugdrechter is onmogelijk, omdat Yamilette zich vrijwillig wil laten begeleiden en geen criminele feiten pleegt. Nu ze voor de vierde keer is weggelopen, zien de politie en het gerecht haar verdwijningen niet meer als ‘onrustwekkend’.”

Mijn man vond haar vrijdag om 18 uur terug in een cafeetje in de Jamarlaan. Ze kon amper op haar benen staan en haar gsm en schoenen waren gestolen.

Katleen Van Wassenhoven (45)

De tiener liep woensdag om 18.30 uur opnieuw weg van huis. Een plan dat ze -zo bleek achteraf- smeedde met een jongen uit Halle die in een open instelling verblijft. “Maar hoe ze elkaar leerden kennen is ons een raadsel”, zeggen de ouders. “Vrijdagnamiddag belde die jongen naar zijn instelling: hij en Yamilette hadden ruzie gekregen en hij vroeg om hem te komen halen. Van Yamilette nog geen spoor, maar hij zou haar volgens zijn moeder achtergelaten hebben in een Portugees café in de omgeving van het Zuidstation. Mijn man is die richting uitgereden en trof haar rond 18 uur aan in een cafeetje in de Jamarlaan. Ze kon amper op haar benen staan en haar gsm en schoenen waren gestolen.”

Yamilette heeft een zwaar trauma opgelopen – wellicht is ze in Chili misbruik – en daardoor kan ze onze liefde niet aanvaarden.

Katleen Van Wassenhoven (45)

Een ziekenwagen bracht het meisje naar het ziekenhuis. Uit onderzoek bleek dat ze cannabis gerookt had. Bovendien werd tussen haar bezittingen een ongeopend condoom gevonden. “We hopen uit de grond van ons hart dat ze niet misbruikt geweest is, maar we hebben er het raden naar aangezien ze niets zegt over de afgelopen dagen”, zeggen de ouders. “Omdat het nu echt wel ver was gegaan, eisten we dat ze nu wel opgenomen zou worden, maar het ging niet. Na letterlijk met onze vuist op tafel te slaan werd ons rond 3 uur ’s nachts een eenmalige gunst toegestaan, althans volgens het ziekenhuis: ze mag tot maandagmiddag op de urgentiedienst van de jeugdpsychiatrie (LUK) verblijven.”

Wachtlijst

Het is een zoveelste episode in de lijdensweg van het gezin. “Vanaf haar aankomst wisten we dat er iets aan de hand was”, luidt het. “Zindelijk was ze niet en ze had regelmatig last van hevige nachtmerries waardoor ze nog altijd met licht aan slaapt. Een psycholoog verwees ons door naar de bekende kinderpsychiater Peter Adriaenssens van het UZ Leuven. Na een wachttijd van vijf maanden kregen we in Leuven te horen dat ze een zwaar trauma heeft en kampt met hechtingsstoornissen. In haar hoofd kan ze onze liefde niet aanvaarden, waardoor ze wegloopt. Meer dan waarschijnlijk werd ze in Chili misbruikt.”

Een langdurige opname van een jaar bleek nodig, maar ligt niet voor de hand. “Na heel wat telefoontjes kwamen we begin dit jaar te weten dat er ten vroegste in de zomer een plaats voor ons meisje zou vrijkomen. Door de eerder aangehaalde redenen is een priorbehandeling uitgesloten, terwijl het dus echt fout loopt met Yamilette.”

Er zijn lange wachttijden, en dat betreuren we, maar het is aan de politiek om oplossingen te voorzien.

Peter Jan Bogaert

Jongerenwelzijn herbekijkt situatie

Peter Jan Bogaert, woordvoerder van het Agentschap Jongerenwelzijn, bevestigt dat jongeren pas opgenomen worden als ze zichzelf in gevaar brengen. “Daarnaast speelt ook de steun- en draagkracht van het gezin een rol”, zegt Bogaert. “Er zijn lange wachttijden, en we betreuren dat. Toch is het de politiek die daar oplossingen moet voorzien. Wij fungeren als tussenpersoon en zoeken met de ouders naar oplossingen in het jeugdhulplandschap. We hebben heel veel begrip voor de bezorgdheid van de ouders van Yamilette en maandag gaan we met hen contact opnemen. We bekijken dan welke mogelijkheden er zijn zoals thuisbegeleiding, dagopvang en of een voorrangstraject.”

Wie vragen heeft over zelfdoding, kan terecht op het gratis nummer 1813 en www.zelfmoord1813.be.

BRON: https://www.hln.be/regio/sint-pieters-leeuw/schrijnend-opvangtekort-in-jeugdpsychiatrie-dochter-12-loopt-weg-en-wil-sterven-maar-situatie-is-niet-ernstig-genoeg~af8bca96/

Het is toch op dit gebied om te huilen. En zeker ook voor de ouders die ermee geconfronteerd worden. Er moet altijd iets ernstigs gebeuren voor men in actie komt. En dat het kind de nodige zorgen krijgt. Maar als iemand met deze gedachten loopt kan men gehoord worden zoals hier aangegeven 1813, maar ook tele onthaal 106 kan iemand een steuntje in de rug geven. Om andere gedachten te krijgen. Maar zoiets blijft altijd zwaar voor iedereen die er nauw mee verbonden is.
Praten helpt vaak, maar is altijd beter tegen onbekende.

Afbeeldingsresultaat voor tele onthaal

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

GEPEST WORDEN DOOR HAARKLEUR

“Hij haat zijn haarkleur en voelt zich lelijk”: moeder van gepest jongetje (7) trekt aan alarmbel

 Sanne Nederlof
Moeder Sanne Nederlof uit het Nederlandse dorp Lekkerkerk is het beu dat haar zoontje Julian (7) wordt gepest wegens zijn haarkleur. Op Facebook deelde ze haar woede en verdriet. “Ik dacht dat dit gebeurde in 1950, niet anno 2019.” Aan haar oproep om Julian wat liefde te tonen, is massaal gehoor gegeven.

“Ik plaatste een Facebookbericht en het liep vervolgens volledig uit de hand. Het overvalt me gewoon”, vertelt Sanne aan onze Nederlandse collega’s van Algemeen Dagblad. “Je beseft niet dat het zo breed wordt gedeeld als je zoiets online zet. Maar het wordt nu zelfs wereldwijd gedeeld.” Het bericht van Sanne is inmiddels ruim 150.000 keer gedeeld op Facebook.

De reacties onder het bericht stromen binnen. “Niet alleen de haarkleur is prachtig, Julian is 100 procent oké zoals hij is. Van hem is er maar één”, schrijft Ineke Linssen onder het bericht. En Nele de Mondt schrijft: “Je mag fier zijn op deze knappe gast…you rock kerel!”

Haar zoontje Julian heeft “prachtige rossige haren”, maar zo denkt hij er zelf niet over. “Hij haat het, wil het liefst naar de kapper om het af te knippen óf te verven. Hij voelt zich lelijk en heeft er dagelijks verdriet om”, schrijft Sanne in haar bericht. Julian wordt gepest om zijn haarkleur en mag volgens de boze moeder soms zelfs niet mee doen met buitenspelen. “Ik dacht dat dit gebeurde in 1950, niet anno 2019.”

De maat is vol

Gisteren gebeurde dat opnieuw: Julian kwam thuis na het buitenspelen en vertelde zijn moeder dat hij weer was gepest. “Dan is opeens de maat vol. Toen heb ik dat bericht geschreven.” Haar doel was om haar zoon en andere roodharigen te laten zien dat hun haarkleur juist heel mooi is. Dat doel is behaald.

Het raakt moeder Sanne: “De hele dag door heb ik Julian wat reacties laten lezen. Hij zei: ‘Ik wist niet dat er zo veel mensen zijn die rood haar mooi vinden!’” Maar de moeder van het jongetje blijft kritisch. “Het probleem is hiermee niet opgelost. Pesten, op welke manier en om welke reden dan ook, kan iemand echt kapot maken.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/-hij-haat-zijn-haarkleur-en-voelt-zich-lelijk-moeder-van-gepest-jongetje-7-trekt-aan-alarmbel~a98a334f/#comments

Hoe erg is het tegenwoordig niet gesteld. Dan men afgerekend wordt op haarkleur. Wat is er mis met een haarkleur die niet bruin, zwart of blond is. Niets want het is even mooi. Net als sproetjes een pracht zijn op iemands gezicht. Maar dan zie je maar weer hoe diep men iemand kan raken. En voor wat? Want aan iedereen is wel iets aan te merken. 
Je mag trots zijn als ik je zo zie staan op de foto.

Gerelateerde afbeelding

Afbeeldingsresultaat voor lichamelijk pesten

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO

OM SHANTHI

Spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

 

AUM MANI PADME HUM

Wat als je kind klikt of een driftbui krijgt? Bekende gezinstherapeut Hedvig Montgomery schiet te hulp

Getty Images
Straffen of proberen te begrijpen? Beschermen tegen al het kwaad of vrij laten om fouten te maken? Ouder zijn is niet simpel. Zeker niet met de alle zogezegde opvoedexperts die elkaar tegenspreken, maar wél pretenderen de waarheid in pacht te hebben. Voor ouders die af en toe met de handen in het haar zitten (elke ouder dus) brengt de Noorse gezinstherapeut Hedvig Montgomery het basisboek ‘De zeven stappen naar succesvol ouderschap’ uit.

“Mijn kind verdient het allerbeste.” Dat moet het uitgangspunt zijn van zowat elke ouder. En dat levert heel wat mama’s en papa’s best wat stress op. Volgens een onderzoek van de UGent vindt 70% van de Vlaamse ouders dat ze hun kroost opvoeden zoals het moet. Maar de rest? Zij hebben jammer genoeg wél het gevoel dat ze tekortschieten.

Perfecte papa en mama

Al is dat nergens voor nodig. Ouders mogen best foutjes maken. Dat zegt onder meer Hanne Luyten, die in het gehypte boek #Nietaankindengezinverklappen durft toegeven dat ze elke dag opnieuw worstelt met het hele ouderschapsgedoe. En dat is zeker geen slechte instelling, stelt gezinstherpaut Hedvig Montgomery. De Noorse psychologe werkt al meer dan 20 jaar met kinderen en gezinnen en heeft enkele boeken geschreven over de Scandinavische kunst van het opvoeden.

“De perfecte ouder bestaat niet”, vertelt Montgomery ons. “Het is vooral belangrijk dat je ‘goed genoeg’ probeert te zijn. Het maakt niet uit dat je af en toe fouten maakt. Zolang het niet té vaak voorkomt en het geen al te grote misstappen zijn, natuurlijk. Bovendien kunnen kinderen veel leren van ouders die flaters begaan, dat toegeven en het goed proberen te maken.”

En toch. Vaak blijven we tobben en denken: “Doen we het wel goed?”. Ook de mama’s op de NINA-redactie zitten soms met twijfels en zorgen. En omdat vele moeders worstelen met gelijkaardige vragen, schotelden we onze grootste uitdagingen voor aan Montgomery. Zij is zo lief om haar belangrijkste tips te delen.

Wat als je 6-jarige een woede-aanval krijgt?

“Eerst en vooral: 6-jarige kinderen hebben zo’n driftbui af en toe nodig. Op deze leeftijd leren ze immers om hun gevoelens onder controle te krijgen. Dat heeft als gevolg dat ze zich gelukkiger voelen, maar ook kwader zijn en extra gefrustreerd zullen gedragen. Soms lijkt het zelfs alsof je plots met een tiener in huis zit. Weet vooral dat het weer zal afkoelen. Het enige wat je kan doen in de tussentijd? Het niet erger maken. Je zoon of dochter is op dat moment ook gevoelig, en hij of zij wilt absoluut geen gezichtsverlies lijden. Het beste is om lief en begripvol te reageren.”

Wat als je kind geen goede slaper is? En als hij of zij weigert om onder de wol te kruipen en bij het krieken van de dag opstaat?

“Kinderen zijn nu eenmaal geen goede slapers. De keerzijde van de medaille: ze hebben wel veel slaap nodig. En daar moet jij hen bij helpen. Wat je juist moet doen, hangt af van de leeftijd van het kind. En van het kind zelf, want de ene heeft er meer moeite mee dan de andere. Maar het allerbelangrijkste is dat je jouw uk helpt om balans te vinden in het leven. En geloof me vrij: daar ga je zéker 16 jaar lang zoet mee zijn. Elke keer dat je dochter met tegenzin gaat slapen, moet je haar sussen. Zo help je haar het kantelpunt te vinden waarop ze in slaap valt. Wordt je zoon ’s nachts wakker? Ook dat is een teken dat hij je nodig heeft en dat je hem moet troosten. Op het moment zelf lijkt dat misschien tijdverspilling, maar ik verzeker je: dat is het niet.”

Wat als je kinderen ruzie maken? Hoe laat je ze het conflict zelf oplossen?

“Wanneer je jongste 3 jaar oud is, kan hij of zij zichzelf verdedigen. Vanaf dat moment moet jij je niet meer moeien als je kroost met elkaar in de clinch ligt. Ze moeten zelf een antwoord zoeken op vragen als: ‘Wie is de sterkste?’ of ‘Van wie is dat speelgoed?’. Zo leren ze elkaar beter kennen. Als mijn kinderen hebben geruzied en iemand voelt zich achteraf slecht, pak ik ze even apart. Ik vraag hoe ze het probleem hebben opgelost, en wat hij of zij van die oplossing vindt. Meng je vooral niet te snel in een conflict. Zeker niet als één van de twee zich als een klikspaan gedraagt. Dan duurt het langer voor ze hun broer of zus leren kennen en ermee overweg kunnen.”

Wat als mijn kind tegen de lamp loopt? Is ervaring de beste levensles of moet ik ergens de grens trekken?

“Kinderen moeten fouten kunnen maken. Dat is de enige manier waarop ze leren en hoe ze hun zelfvertrouwen opbouwen. Maar waar trek je de grens? Dat is een goede vraag. Over het algemeen wil ik niet dat mijn kinderen anderen lastig vallen. Als hun gedrag toch storend is voor mensen in de omgeving, toon ik wat ze fout doen. Ze hebben nog wat begeleiding nodig om een sociaal wezentje te worden.”

Wat als mijn kind liever met een tablet speelt dan buiten met een bal of met de doos Lego?

“Veel kinderen willen héél de tijd met een tablet spelen. Dat technologisch snufje bevat immers een hele wereld die ze dolgraag willen verkennen. Maar toegegeven: wat kinderen willen, komt niet altijd overeen met wat ze nodig hebben. Ze moeten bewegen, hun lichaam gebruiken, de handen uit de mouwen steken en hun verbeelding de vrije loop laten gaan. Het is onze taak om hen ook zulke dingen te laten doen. Kijk daarom even naar je eigen gedrag. Gebruik je soms de tablet als dat niet nodig is? Staar je ’s avonds ook nog vaak naar je computerscherm? Als je wilt dat je kind boeken leest, moet je het goede voorbeeld geven en af en toe ook eens een boek doorbladeren. Dat geldt ook voor Lego, sporten en muziek. Toon ook hoe leuk die zaken zijn.”

Wat als ik mijn tiener meer zelfvertrouwen wil geven?

“Tieners dromen van zelfstandigheid en zijn ernaar op zoek. Ze zijn op zoek naar zichzelf. Jouw belangrijkste taak: tonen dat de tiener niet alleen staat in die zoektocht en dat hij of zij goed bezig is. Wees aangenaam gezelschap en maak duidelijk dat je jouw kind graag ziet. Ook al is dat op sommige dagen een tikje moeilijker. Op een bepaald moment zal je zoon of dochter zichzelf en die zelfstandigheid vinden. En jij bent dan de trotse ouder van een zelfverzekerde volwassen persoon. In de tussentijd: laat elke dag weten dat je er bent. Dat je klaarstaat om te helpen en een luisterend oor wilt zijn.”

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/wat-als-je-kind-klikt-of-een-driftbui-krijgt-bekende-gezinstherapeut-hedvig-montgomery-schiet-te-hulp~a089c3bd/

Ouders weten soms geen raad meer hoe ze een kind anders kunnen benaderen. Ze gaan straffen of noem maar op. Maar is dit wel een goede manier. Je straft maar wat heeft het kind eraan? Het kan zelfs zijn dat op een moment het kind dit als een spel gaat zien. Je kan best een kind benaderen op gelijke hoogte maar ook in de taal door voor hen begrijpbaar is. Het tablet of pc. Hier zijn vaak de ouders de schuld van. Omdat ze dit geven om het kind rustig te houden. En als men dan vraagt ga toch eens buiten spelen dan wordt dit gezien als straf. Hoe ouder het kind wordt hoe meer deze iets uit gaat proberen. Hoe ver kan het gaan naar de ouders toe. Daarvoor moet je niet altijd het kind straffen het is ook zijn/haar proces van het leven te ontdekken. Als het kind nog broertjes of zusjes heeft zullen deze allemaal een bepaald gedrag gaan projecteren. Dat maakt het als ouder het er zeker niet makkelijk op. Maar dan dan ook even na, en weet dat iedereen moet leren. Dat jezelf ook de nodige lessen hebt moeten krijgen om te komen waar je nu bent.
En ik wil eindigen met dit. Het maken van een kind vind iedereen zo leuk en zalig. Het opvoeden dat is voor heel wat moeilijk. Men krijgt er geen beschrijving bij.

Ook mogen we niet vergeten dat we van kinderen en tieners veel kunnen leren, als men zich ervoor open kan stellen als ouder.

Afbeeldingsresultaat voor opvoeding

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Helft van de meisjes onder de 15 jaar willen minstens 1 aspect van hun uiterlijk veranderen

Getty Images
1 op de 4 meisjes die actief zijn op sociale media in ons land, voellen de druk om online leuk en mooi over te komen. Maar liefst 49% van de meisjes tussen de 8 en 15 jaar willen zelfs iets veranderen aan hun uiterlijk en 1 op de 5 verwijderen een foto als die niet genoeg likes krijgt. Dat blijkt uit een onderzoek van Dove bij 500 Belgische jongeren.

Dat sociale media een vertekend beeld van de realiteit weerspiegelen, is niet nieuw. En dat Instagram en co voor onzekerheid zorgen, is dat ook niet. Al zijn jongeren en dan met name meisjes wel een extra kwetsbare groep. Dat blijkt nogmaals uit het onderzoek van Dove waarvoor ze 500 Belgische jongeren tussen de 8 en 15 jaar gesproken hebben.

Om aan het ideaalbeeld op sociale media te voldoen gebruikt 30% van de jongeren filters of effecten om er beter uit te zien op foto’s. 56% post alleen foto’s wanneer ze vinden dat ze er écht mooi opstaan, 36% maakt zich speciaal op voor de foto en 23% stelt hun leven leuker voor dan het in werkelijkheid is. Meisjes hechten daarnaast heel veel belang aan de likes en reacties die ze krijgen op foto’s of filmpjes die ze posten. 1 op de 5 verwijderen een foto als die niet genoeg likes krijgt. En van die meisjes voelt 18% zich in zulke gevallen eenzaam. De druk die sociale media met zich meebrengen is immers enorm groot. Een groot deel van de meisjes wordt weleens gepest of geeft aan dat ze de druk voelen van hun volgers om regelmatig berichten te posten. Een positieve reactie daarentegen, zorgt volgens meer dan de helft van de respondenten voor meer zelfvertrouwen.

“Het is normaal dat tieners denken dat deze beelden de norm zijn als ze niet de juiste informatie krijgen”, zegt Chrystelle Charlier, projectmanager digitale marketing, bodyconfidenceblogger en moeder van een dochter van 13 jaar oud. “De standaard wordt vervormd, waardoor de vergelijking met de werkelijkheid teleurstellender wordt. Hoe moeten we geloven dat ons gezicht “mooi” is als geen van de gezichten die we online zien, echt is? Socialemediakanalen tonen gemodelleerde afbeeldingen die volledig geretoucheerd zijn. Jongeren moeten zich hier bewust van zijn om op die manier ook weerbaarder te zijn tegen de beelden die ze te zien krijgen.”

“Vandaag de dag kan eender wie een post, een foto en bij uitbreiding zelfs de persoon op de foto goed- of afkeuren. Als een post geen reacties of likes krijgt, zal de tiener het gevoel hebben dat die niet “gevalideerd” wordt door zijn leeftijdsgenoten. Om gevalideerd te kunnen worden, moet men meegaan met de trend van bewerkte lichamen en geretoucheerde gezichten. Meisjes willen bevestiging omdat ze op zoek zijn naar verbondenheid om op die manier zichzelf te definiëren. Maar positieve waarden zijn slechts gering aanwezig op de socialemediakanalen die schoonheid, succes en bezit vooropstellen”, aldus Charlier.

Dochters en moeders

Opvallend is dat uit het onderzoek ook blijkt dat het zelfbeeld van moeders een belangrijke rol speelt. Als zij aangeven zelf tevreden te zijn over hun uiterlijk, geven meisjes zichzelf namelijk een opvallend hogere score (7,5 op 10 tegenover 6,5 op 10). Toch geeft 77% van de meisjes aan zich weleens onzeker te voelen over haar uiterlijk. Dat percentage ligt beduidend lager bij jongens (67%) en bij meisjes van wie de ouder zich nooit onzeker voelt (37%). Ook willen 4 op de 10 meisjes niet naar school gaan op momenten dat ze zich onzeker voelen over hun uiterlijk. 49% van de meisjes zouden dan ook minstens één aspect van haar uiterlijk willen veranderen en 70% vinden het belangrijk om er altijd goed uit te zien.

Met het Self-Esteem Project wil de cosmeticagigant moeders, maar ook jeugdleiders en onderwijzers helpen om vanuit hun positie invloed uit te oefenen op het zelfvertrouwen van die jonge meisjes. Meer info vind je op de website.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/helft-van-de-meisjes-onder-de-15-jaar-willen-minstens-1-aspect-van-hun-uiterlijk-veranderen~a4003975a/

Toen had ik er al iets over geschreven https://shivatje.wordpress.com/2012/06/26/de-jeugd-die-niet-echt-gelukkig-is-met-hun-lichaam/
Juist gaat het nu nog over jongere meisjes. Meisje worden langs alle kanten onder druk gezet en zien zichzelf vaak niet graag in de spiegel. De druk via media maar ook hoe ze tegen elkaar doen of vergelijken. Het is toch erg als een kind eigenlijk al met bepaalde gedachten rondloopt om iets aan hun lichaam te willen veranderen. Een belangrijk punt dat hierin meespeelt is, hoe het zelfbeeld in het gezin verloopt. Als iemand daar een slecht zelfbeeld heeft dan wordt daar aandacht aangegeven. En je kind hoort dat, wilt het ook zoiets laten doen ooit.  Het projectiegedrag. Dat mocht je als ouder geconfronteerd worden met een kind en een laag zelfbeeld. Dan kan je er beter over praten. Natuurlijk moet je eigen zelfbeeld ook wel positief zijn.

Afbeeldingsresultaat voor zelfbeeld

Afbeeldingsresultaat voor zelfbeeld

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Dit zijn de klusjes waarmee je kinderen zouden moeten helpen in het huishouden, per leeftijdscategorie

 

Je kinderen klusjes laten doen leert ze niet alleen verantwoordelijkheid te nemen – en jou een handje in het huishouden te helpen -, het is ook wetenschappelijk bewezen dat ze er gelukkiger en succesvoller van worden. Maar hoe weet je nu welke klusjes je mag geven aan je zesjarige? En is het iets te ambitieus om je tweejarige te vragen om de kat te voederen? Ontdek het met onze handige takenlijst.

Leeftijd van 2 tot 3 jaar:

  • hun speelgoed opruimen
  • hun vuile was in de wasmand doen
  • helpen de huisdieren te voederen
  • gemors schoonmaken (met behulp van de ouders)
  • helpen het bed op te maken

Leeftijd van 4 tot 5 jaar:

  • witte van donkere was scheiden (en kousenparen bij elkaar zoeken nadat ze gewassen zijn)
  • oppervlaktes afstoffen
  • planten water geven
  • de vloer vegen met een kleine borstel
  • helpen met de tafel te zetten en af te ruimen

Leeftijd van 6 tot 7 jaar:

  • hun bed opmaken
  • helpen hun lunchpakket te maken
  • was opvouwen
  • kamers stofzuigen
  • de vaatwasser leegmaken (en dingen die ze niet kunnen wegzetten aan hun ouders geven)

Leeftijd van 8 tot 9 jaar:

  • de vaatwasser inladen
  • bladeren harken
  • de was wegleggen
  • de boodschappen uitladen en op de juiste plaats zetten
  • de vuilnisbak buitenzetten

Leeftijd van 10 tot 12 jaar:

  • de vloer dweilen
  • eenvoudige maaltijden bereiden (onder toezicht!)
  • het beddengoed verversen
  • de auto wassen en reinigen binnenin
  • het toilet schoonmaken

13 jaar en ouder:

  • kleding strijken
  • de was doen (de delicate stuks was je beter zelf)
  • het diner klaarmaken
  • de ramen wassen (op de benedenverdieping)
  • de vaatwasser opzetten

BRON: https://www.goedgevoel.be/artikel/happy-kids/dit-zijn-de-klusjes-waarmee-je-kinderen-zouden-moeten-helpen-in-het-huishouden-per-leeftijdscategorie

Dat heb ik toch niet gedaan tijdens de opvoeding van mijn kids. Zelf denk ik dat iedere ouder er anders mee omgaat. Ik vermoed dat mijn vrouw het niet gewenst zou hebben dat de kids mee de was moesten doen of noem maar op. Nu zelf was ik 12 dat ik heel wat moest doen. En ja je wordt er zelfstandig door je leert met vallen en opstaan. En had zeker en vast een pracht van een mama maar spijtig genoeg te vroeg gegaan en vaak niet kon wat nodig was. Maar ze deed tot het laatste wat van een mama verwacht werd.
Ik vind zelf dat een kind kind moet kunnen zijn. En dat ze al spelend moeten leren. Dat doe je niet met klusjes te geven. Wat dat kan ook als ze aan het spelen zijn. Wat wel is opruimen. Dat kan je ze perfect leren en ook hun kamer. Hoe jonger je daarmee begint hoe beter. Maar als ik dan even naar mijn dochters kijk die nu uit het huis zijn. Ooit hebben ze dat geleerd en nu is het juist anders om. Maar dat is hun levensstijl en ook dat kan je niet veranderen. Nog beter dat mag je niet veranderen.

Afbeeldingsresultaat voor opruimen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

7 tips om het zelfbeeld van je kind te boosten

Getty Images
“Mama, ik ben te dik”, “Ik ben nergens goed in”, “Niemand vindt mij leuk” … Geen enkel ouderhart is immuun voor de uitspraken van een onzeker kind. Toch is paniek nergens voor nodig, ieder kind heeft het weleens moeilijk. Een gezond zelfbeeld wordt door tal van factoren beïnvloed, maar als ouder kan je je kind alvast een handje helpen om goed in zijn of haar vel te zitten. An Vandeputte, psychologe van eetexpert.be, geeft een paar concrete tips.

1. Geef eerlijke feedback

Realistische feedback, waarbij een kind zijn goede én minder goede kanten leert kennen, is cruciaal voor een realistisch zelfbeeld. Je kind helemaal ophemelen geeft vaak een averechts effect, dus wees gerust eerlijk. Liefst van al geef je je kind ook feedback die gericht is op het proces en niet op de persoon. Persoonsgerichte feedback focust op het individu, bijvoorbeeld ‘Jan, je bent een echte sloddervos’. Diezelfde boodschap kan je ook met procesgerichte feedback brengen: door op het gedrag te focussen. ‘Jan, het is echt een rommeltje op je kamer. Ruim je kamer op’. Door het proces te benoemen begrijpt Jan veel beter wat je precies van hem verwacht. Feedback geven start al op jonge leeftijd, over kleine én grote dingen.

2. Laat je kind zelf kiezen en kansen grijpen

Kinderen moeten kunnen groeien en grenzen verleggen om te ontdekken waar ze goed in zijn. Ouders hebben vaak de neiging om voor hun kinderen te beslissen, zeker als het wat moeilijker gaat, bijvoorbeeld in het geval van leerproblemen. Maar experimenteren en risico’s nemen hoort bij een gezonde opvoeding. Geef je kind voldoende ontdekkingskansen, zodat het nieuwe facetten van zichzelf ontdekt. Gun je kind voldoende autonomie. Daar kan je het best al van kleins af aan mee starten. Zelfs voor kleuters is het belangrijk om keuzes te krijgen, uiteraard aangepast aan hun kunnen. Laat je driejarige bijvoorbeeld zelf beslissen welk van de twee jurkjes of twee spelletjes het vandaag wordt.

3. Maak je kind weerbaar voor jaloezie

Kinderen meten zichzelf met anderen om te leren hoe goed ze ergens in zijn. Dat daar af en toe wat jaloezie bij komt kijken, hoeft niet negatief te zijn. Eigenlijk betekent jaloezie niets meer dan: ik zie iets bij een ander dat ik ook graag zou kunnen of doen. Het kan zelfs voor een duwtje in de rug zorgen om nieuwe ervaringen op te zoeken. Wel belangrijk is dat je kind met een kritisch blik naar de wereld om zich heen kijkt. Vergelijken met bekenden en leeftijdsgenootjes vormt de identiteit, maar zich spiegelen aan neppe beelden op internet en artificiële social media profielen van onbekenden kunnen nefast zijn voor het zelfbeeld. Schermtijd beperken en goed uitleggen wat echt is en wat niet houdt je kind met zijn voetjes in de echte wereld.

4. Herken het gedragstype van je kind

Kinderen hebben allerlei mechanismen om hun onzekerheden te verbergen. Je kan je kind helpen door te begrijpen op welke manier het met onzekerheid omgaat, en een aangepaste aanpak te voorzien. We onderscheiden we vier gedragstypes die op een laag zelfbeeld wijzen: de bangeriken, de ontwijkers, de stoorzenders en de overdrijvers. Bij bangeriken en ontwijkers komt het erop aan hen te verleiden om nieuwe uitdagingen aan te gaan, met kleine stapjes. Een kind dat storend of opgeblazen gedrag vertoont, mist vaak de juiste taal om zijn onzekerheid te verwoorden. Ook daarbij kan je helpen door op zoek te gaan naar de bodem van het probleem. Van daaruit kan je dan opnieuw met kleine stapjes te werk gaan.

5. Geef het goede voorbeeld

De naaste omgeving van een kind speelt wel degelijk een belangrijke rol in de vorming van het zelfbeeld. We merken dat kinderen van ouders met een laag zelfbeeld daar makkelijker stukken van overnemen. Tot de leeftijd van twaalf jaar kijken kinderen echt over de schouder van mama en papa mee. Hoe ze in het leven staan, naar thema’s als werk en sociale contacten kijken, omgaan met gezondheid… Daarom is het zo belangrijk om zelf een goed voorbeeld te stellen. En dat mag ‘gewoon’ zijn. Hoe kijk je naar jezelf? Hoe praat je over jezelf en over anderen? Dat is belangrijker dan je denkt. Wees eerlijk en toon je kinderen hoe het leven écht is.

6. Wees lief voor alle lichamen

Ook de manier waarop ouders naar hun eigen lichaam kijken, heeft een invloed op kinderen. Bekijk je jezelf ’s ochtends in de badkamer door een erg kritische bril? Dan is de kans groot dat je kind dat ook zal doen. Jonge kinderen in de groei die met hun lichaam lijken te worstelen, hebben vooral behoefte aan geruststelling. Vertel hen dat groeien iets heel goeds is en dat hun lichaam niet overal tegelijkertijd kan groeien. Tieners zitten met een lichaam dat even uit vorm is. Dat kan hen in de war brengen. Hen help je door de focus van het uiterlijke naar het innerlijke te verleggen. Echte schoonheid zit vanbinnen. Geef het goede voorbeeld en let ook op hoe je over anderen praat. Zeg dus niet ‘die vriendin met haar dikke billen’, maar ‘die vriendin met haar lieve lach.’

7. Schakel een hulplijn in

Heb je het gevoel dat je er alleen niet uit raakt? Soms is er meer nodig. Een gezond kind speelt, ontdekt graag nieuwe dingen, eet en slaapt vlot. Is dat niet het geval? Dan kan het lonen om professionele hulp in te schakelen. Ook bij tieners die vast lijken te lopen of vermijdingsgedrag vertonen, kan dat zinvol zijn. Dat hoeft heus geen drama te betekenen. Heel wat kinderen en jongeren hebben een periode in hun leven waarin het even wat minder loopt. Door er aandacht aan te schenken en je kind de nodige tools mee te geven, help je het om verder te groeien.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/7-tips-om-het-zelfbeeld-van-je-kind-te-boosten~a162c757/

Als een kind opgroeit bij ouders waarvan het zelfbeeld ook niet op en top is, dan zal het kind dat overnemen. Het zal nooit tevreden zijn. Maar ook zal het altijd wel iets aan te merken hebben. Kinderen projecteren veel van de ouders. Daar staat men niet bij stil als ouder. Als een kind geen goed zelfbeeld heeft dan kan het wel eens in problemen komen. Durf als ouder ook uit te leggen dat wat men van anderen ziet in boekjes of tv niet echt te verwezenlijken is. Zeker naar meisjes toe. Jongens hebben dit vaak op sportgebied. Dat ze een laag zelfbeeld hebben omdat ze niet altijd mee kunnen met anderen. Net als wij moet een kind leren, dat kan alleen maar door fouten te maken. Maar als het kind weet waar deze terecht kan om erover te praten dan krik je ook hier het zelfbeeld mee op.

Afbeeldingsresultaat voor zelfbeeld bij kinderen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Rode neuzen xl

Afbeeldingsresultaat voor rode neuzen dag 2018

De inzet om jongeren zich bewust van te maken. Als ze met problemen zitten om erover te praten. Dit met een derde of met gespecialiseerde hulp. Er bestaan genoeg instantie waar men tegenwoordig terecht kan. Denk maar aan 106, 1813. Waar men als jongere terecht kan met bepaalde vragen of gewoon om gehoord te worden.
Jongeren wordt met heel wat blootgesteld in eerste instantie de druk van hun leven. Maar ook op sociaal vlak en op sociale media. Dat eigenlijk nog de grootste boosdoener is. Mocht men de jongeren daar al eens attent op maken dat sociale media er niet alleen is om te vergelijken of om elkaar te pesten. Maar dat dit ook helpt om iets te delen. We moeten hier aandacht aan blijven geven. Jongeren met problemen of met psychische problemen. Hebben het vaak moeilijk om te functioneren in het leven, en hebben vaak negatieve gedachten over zichzelf en in het slechtste geval gedachten van zelfmoord tot zichzelf pijn doen. Snijden maar ook niet eten. Ik ga zeker hier de wetenschappelijke namen niet voor gebruiken alleen omdat het moet begrepen worden door jongeren.
Jongeren en hun problemen. Kunnen gaan van thuis problemen, tot pesterijen en dat is ook een van de belangrijkste erin, maar ook door iets niet te kunnen verwerken van een gebeurtenis. Dit alles maakt het vaak zo moeilijk voor hen en gaan zich isoleren of afzonderen. Dan krijgen ze af te rekenen met een negatief gevoel dat kan gaan ik hou niet meer van mezelf, ik wil niet leven, ik wil dood.
Als je dit als ouder meemaakt dan denk je vaak ik heb gefaald. Of waar ben ik tekort gekomen. Ben ik als ouder wel goed geweest voor mijn kind. Allemaal vragen die komen doordat je kind het moeilijk heeft of zich het moeilijk maakt. Hulp zoeken kan beter als vroeger. Denk ook maar op school aan het clb of een leerkracht die naar je luisteren wilt. Dat was er allemaal vroeger niet. Ook ouders die je willen helpen maar vaak zien we dat een ouder een kind niet kan helpen. Ze zijn te nauw betrokken en staan te emotioneel te dichtbij.
Nu gisteren wat het in het sportpaleis de slotshow en die is uitgezonden op tv. Met ook de nodige commentaar van jongeren met een probleem en hoe ze erin zijn gesukkeld. Heel emotioneel dat kan ik wel zeggen.
De opbrengst van de rode neuzen organisatie heeft 4269073 € opgebracht. Een mooi centje dan men zeker voor dit goed kan gebruiken. En laat toch ook zien dat heel veel mensen ermee bezig zijn om jongeren gelukkiger te zien.

Afbeeldingsresultaat voor rode neuzen dag 2018

Op YouTube nog nog heel wat filmpje te bekijken. rode neuzenXL

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO

OM SHANTHI

Spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

 

AUM MANI PADME HUM

11-jarige jongen wordt jarenlang verplicht seks te hebben met stiefmoeder “om hem niet homo te laten worden”

Themabeeld
iStock Themabeeld
Het verhaal van de 11-jarige Daniel Dowling is even schrijnend als misselijkmakend. De jongen werd drie jaar lang misbruikt door zijn vader en stiefmoeder “uit vrees dat hij homo zou worden”. Nu, 25 jaar na de feiten, werd het tweetal eindelijk achter de tralies gezet.

Het begon allemaal onschuldig op een zondagnamiddag in 1993. De 11-jarige Daniel Dowling speelde samen met zijn vader Richard Dowling en diens nieuwe vriendin Annette Breakspear (toen beiden 38) een potje mens-erger-je-niet. Na enkele spelletjes gespeeld te hebben, besloot vader Richard het gebeuren wat spannender te maken door er een striptease-spel van te maken. Wie verloor, moest iets uittrekken. Enkele potjes later zat Annette Breakspeare poedelnaakt aan tafel.

“Ze droegen me op haar aan te raken en haar borsten te kussen”, getuigt de nu 36-jarige Daniel. “Mijn vader spoorde me aan het te doen dus ik dacht dat het oké was. Achteraf bekeken denk ik dat die nacht een test was om te zien hoe ik zou reageren. Snel nadien begon het echte misbruik.”

We keken porno in bed en vervolgens hadden we trio’s. Ze zei me wat ik moest doen. Soms was papa zelfs niet thuis, maar moest ik van haar nog naar de slaapkamer komen

Daniel Dowling

Seksuele terreur

Niet veel later pikte Richard zijn zoon op van de scouts. Hij vertelde hem dat hij Annette “een kus voor het slapengaan moest geven”. “Ik wandelde de kamer binnen en zij lag naakt en geboeid op bed”, zegt Daniel, “Ik gaf haar een kus en maakte aanstalten om te vertrekken, maar ze vroeg me om haar aan te raken en één van haar handen los te maken. Die avond hadden we voor het eerst seks. Na enkele minuten kwam ook mijn vader binnen en deed hij met ons mee.”

Deze misselijkmakende gebeurtenis was het begin van drie jaar seksuele terreur. Soms moest Daniel samen met Annette naar porno kijken waarna ze hem zei: “Dit is hoe je het moet doen.” Op nog een andere avond riep ze hem in haar kamer en verplichtte ze hem seks met haar te hebben. Eén keer werd hij zelfs in de slaapkamer geroepen terwijl zijn vader en Annette aan het vrijen waren. Richard moest dan van zijn vriendin stoppen waarna zijn zoon zijn plaats moest innemen.

“Ik was enig kind en speelde veel met Lego. Zij kwam echter steeds binnen en verplichtte me dingen met haar te doen. We keken porno in bed en vervolgens hadden we trio’s. Ze zei me wat ik moest doen. Soms was papa zelfs niet thuis, maar moest ik van haar nog naar de slaapkamer komen.”

Nog een pedofiel

Pas drie jaar en zo’n 20 verkrachtingen later hield de nachtmerrie eindelijk op. Richard en Annette gingen uit elkaar. De reden voor de breuk was dat Annette op één dag  zowel seks met Daniel had als met Daniel’s grootvader, de vader van Richard. Dat was de druppel die de emmer deed overlopen waardoor Richard een punt achter de relatie zette.

De 14-jarige Daniel en zijn vader verhuisden van hun woonplaats Bracknell naar het Britse kustplaatsje Weymouth. Hier sloeg het noodlot twee jaar later opnieuw toe toen de jongen in handen viel van nog een andere pedofiel. Dat kwam al snel uit toen de politie getipt werd over de man en zijn huis bestormde. Hier vonden ze een resem beelden van naakte jongens, onder hen ook Daniel.

In de nasleep van dit traumatiserende incident ging Daniel in therapie bij een kinderpsycholoog. Daar praatte hij voor het eerst over hoe hij eerder al misbruikt werd door zijn vader en stiefmoeder. De psycholoog gaf Daniels verhaal door aan de politie die zijn vader naar het kantoor liet komen. De man zei dat Daniel slechts een“aandachtszoekende leugenaar” was. De zaak werd verder niet meer onderzocht. Annette werd zelf nooit verhoord.

Het einde van het onderzoek kwam hard aan bij Daniel en duwde hem nog dieper in de put. Angstaanvallen en depressies volgden elkaar op waarna hij zelfs een zelfmoordpoging ondernam.

“Monsterlijk misbruik”

Pas in 2015, 22 jaar nadat het misbruik begon, raapte Daniel  zijn moed bij elkaar en belde hij zijn vader. Gewapend met een recorder sprak hij over het misbruik en dwong hij hem tot een bekentenis. Richard, die aan de telefoon alles bekende, wist niet dat zijn zoon het hele gesprek opnam. Met de audiofile als bewijs stapte Daniel naar de politie in Surrey, waar hij voor het eerst serieus genomen werd. Kort daarop gaf Richard zijn daden toe en zei hij er erg beschaamd en gedegouteerd over te zijn. “Ik weet niet of de politieopleidingen zijn verbeterd of dat ik in 1998 gewoon pech had, maar ik raad alle slachtoffers van misbruik in het verleden aan om alsnog uit de schaduw te treden en aangifte te doen.”

Eens het proces in mei dit jaar van start ging, bleek Daniels vader over weinig realiteitsbesef te beschikken. Als verzachtende omstandigheid voor zijn daden gaf hij aan dat hij bang was dat Daniel “homo zou worden”. Naar eigen zeggen zou hij geprobeerd hebben Daniel te wapenen tegen alle homoseksuele pedofielen door hem te leren wat goed en kwaad was. Ook wou hij zijn zoon tonen hoe hij een vrouw moest behandelen. Hij wees zelf naar de “manipulatieve Annette” als grote schuldige. Zij zou hem erg beïnvloed hebben.

Ik raad alle slachtoffers van misbruik in het verleden aan om alsnog uit de schaduw te treden en aangifte te doen

Daniel Dowling

Voor de rechter pleitte dat hem zeker niet vrij. “Jouw verwrongen idee van goed en kwaad zorgde ervoor dat je zoon steeds weer verkracht werd door je partner. Je bent erin gefaald hem te beschermen van het gedrag van je vriendin en jezelf. De schade is erg groot en het misbruik van vertrouwen monsterlijk.” Annette werd veroordeeld tot acht jaar cel. Richard kreeg vijf jaar.

“Voor mij is hij dood”

Daniel, die nu openlijk homoseksueel is, ondervindt nog elke dag schade van die bewuste periode. “Ik werd geseksualiseerd vanop zulke jonge leeftijd dat seks nu niets meer voor me betekent.” Hij is momenteel single en koestert niets dan woede voor het tweetal dat zijn jeugd verpestte. “De weinige positieve herinneringen uit mijn jeugd zijn vernietigd door hen. Wanneer ik haar parfum ruik of een mens-erger-je-niet zie, komt alles weer boven.”

Ook over het gedrag van zijn vader in de rechtbank is hij niet te spreken. Hij had hem op voorhand al twee jaar niet meer gesproken en is ook nu niet van plan terug toenadering te zoeken. “Papa stak de schuld op mij in plaats van zelf schuld te bekennen. Voor mij is hij nu dood.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/11-jarige-jongen-wordt-jarenlang-verplicht-seks-te-hebben-met-stiefmoeder-om-hem-niet-homo-te-laten-worden~affdb07e/#comments

Dat zijn geen waardige ouders. Als je een kind zoiets aandoet teken je deze voor heel zijn leven. Het is een trauma op alle gebieden. Hoe kan je als ouder zoiets aandoen bij je kind. Dan ben je toch in mijn ogen gestoord.

Afbeeldingsresultaat voor huilend kind

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

VLAAMSE KLEUTERS BEWEGEN TE WEINIG

Vlaamse kleuters bewegen te weinig: dit kunnen ouders doen

iStock
Vlaamse kleuters bewegen te weinig en kijken te veel naar een tv of tablet. Negen op de tien halen de internationale richtlijnen niet, zo blijkt uit onderzoek van de UGent. Kleuters zouden maar een uur per dag achter een scherm mogen zitten en drie uur moeten bewegen, maar dat halen ze niet.

Wat kleuters wel goed doen, is slapen. Dat doen ze gemiddeld 11 uur per nacht. Daarmee halen ze de internationale aanbevelen norm.

Eigenlijk zouden kleuters drie uur per dag moeten bewegen. Die richtlijn wordt echter niet gehaald: Vlaamse kleuters bewegen gemiddeld maar 2 uur en 14 minuten. Ouders en leerkrachten kunnen (hun) kinderen zeker stimuleren om meer te bewegen of bijvoorbeeld rechtstaand te puzzelen.

Schermtijd

In het onderzoek werd ook gefocust op de tijd die kinderen voor een scherm doorbrengen. De studie toont dat kleuters gemiddeld 1 uur en 20 minuten per dag naar de televisie kijken of spelletjes spelen op een tablet. De internationale richtlijn beveelt echter aan dat maximum een uur per dag te doen.

Het onderzoek wijst er ook op dat kinderen hun ouders als rolmodel zien en hun gedrag kopiëren. Minder gsm-gebruik in de buurt van kinderen, zou dus ook kunnen helpen om hun schermtijd in te perken.

Gevolgen

Kinderen die met ongezond gedrag te maken hebben op jonge leeftijd, hebben op latere leeftijd ook meer kans op gezondheidsproblemen, zoals hartaandoeningen of het ontwikkelen van overgewicht.

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/vlaamse-kleuters-bewegen-te-weinig-dit-kunnen-ouders-doen~a3464485/

Vaak hebben de ouders ook geen tijd om met de kinderen iets te doen. Ze zetten ze dan maar liever voor een scherm. Ook is het zo dat ze in de school meer en meer met schermen bezig zijn en ook daar is vaak niet echt ruimte nog om het kind goed te bewegen.
Zelf zie ik ook nog heel weinig kinderen buiten spelen. En dan kan men wel zeggen tijden zijn veranderd. Maar denk ook dat ouders meer een angst hebben om hun kind nog buiten te laten spelen.

Afbeeldingsresultaat voor spelende kinder

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

HSP, wat moet je ermee?

Jong en hoogsensitief. Maken we het onszelf niet te moeilijk?

La Bella Bora

A bohemian lifestyle, travel, inspiration and mindset blog

Crudo e Cotto

Blog di cucina vegana

easydiet.blog

easy diet, detox juice, detox water, anticancer food, weight lose food, weight lose, healthy drinks, juice, drinks, healthy life, happiness, anti stress, food lover, gym lover, yoga lover, food porn, harmony, soul, body, mind.

Moments of Inspiration

momenten van inspiratie zijn ín ons en om ons heen

Moda-Creative thinking

Moda-Creative thinking

Op zoek naar mijn ziel

een stille revolutie

Wij godinnen

Dé taboedoorbrekende blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

Hotstuffforladies

everything for ladies

Bewustzijnenzo

Schepje bewustheid, scheutje spiritualiteit, druppeltje humor allemaal in een blender..en tadaaa

Crohn & ik

mijn leven met de ziekte van Crohn

They Call Me Jelke

But do I call them back

GROWYOURMINDNOW

PLEUN MARIA JOHANNA

Het zwarte monster

Een gevecht tegen alles wat ik heb

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

volwassenwordenmetadhd

schrijfsels hyperkinetisch en emotioneel tot menselijkheid gebracht

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Wu Cares!

nobody cares

Morgana Brighid

Waarzeggerij en Healing. Voor raad en daad.

YogaDagboek

Yoga • Voeding • Lifestyle

HARME BLOGT

marginale blogs van een 71 jarige

Phuro! Be inspired!

Van inspiratie tot transformatie

Dirk Pieters

writer, buddhist, yogi / schrijver, boeddhist, yogi

Healthy & Travel T(r)ips

Blog van een Gezondheids - & Reisfreak

WishMeAvril

Gezond en Gelukkig

struikuiltje

Persoonlijk blog

LiefsCarolien.nl

Inner beauty, Food, Lifestyle and a sparkle personal

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

Leren omgaan met narcisme?

Omgaan met een narcist en zelfliefde ontwikkelen.

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Maria de Ridder

Durf de uitdaging aan te gaan om jezelf opnieuw uit te vinden

Onderweg na kanker

over omgaan met kanker en hoe het in al die grote kleine dingen sporen vraagt

%d bloggers liken dit: