Tag Archive: kinderen


7 tips om het zelfbeeld van je kind te boosten

Getty Images
“Mama, ik ben te dik”, “Ik ben nergens goed in”, “Niemand vindt mij leuk” … Geen enkel ouderhart is immuun voor de uitspraken van een onzeker kind. Toch is paniek nergens voor nodig, ieder kind heeft het weleens moeilijk. Een gezond zelfbeeld wordt door tal van factoren beïnvloed, maar als ouder kan je je kind alvast een handje helpen om goed in zijn of haar vel te zitten. An Vandeputte, psychologe van eetexpert.be, geeft een paar concrete tips.

1. Geef eerlijke feedback

Realistische feedback, waarbij een kind zijn goede én minder goede kanten leert kennen, is cruciaal voor een realistisch zelfbeeld. Je kind helemaal ophemelen geeft vaak een averechts effect, dus wees gerust eerlijk. Liefst van al geef je je kind ook feedback die gericht is op het proces en niet op de persoon. Persoonsgerichte feedback focust op het individu, bijvoorbeeld ‘Jan, je bent een echte sloddervos’. Diezelfde boodschap kan je ook met procesgerichte feedback brengen: door op het gedrag te focussen. ‘Jan, het is echt een rommeltje op je kamer. Ruim je kamer op’. Door het proces te benoemen begrijpt Jan veel beter wat je precies van hem verwacht. Feedback geven start al op jonge leeftijd, over kleine én grote dingen.

2. Laat je kind zelf kiezen en kansen grijpen

Kinderen moeten kunnen groeien en grenzen verleggen om te ontdekken waar ze goed in zijn. Ouders hebben vaak de neiging om voor hun kinderen te beslissen, zeker als het wat moeilijker gaat, bijvoorbeeld in het geval van leerproblemen. Maar experimenteren en risico’s nemen hoort bij een gezonde opvoeding. Geef je kind voldoende ontdekkingskansen, zodat het nieuwe facetten van zichzelf ontdekt. Gun je kind voldoende autonomie. Daar kan je het best al van kleins af aan mee starten. Zelfs voor kleuters is het belangrijk om keuzes te krijgen, uiteraard aangepast aan hun kunnen. Laat je driejarige bijvoorbeeld zelf beslissen welk van de twee jurkjes of twee spelletjes het vandaag wordt.

3. Maak je kind weerbaar voor jaloezie

Kinderen meten zichzelf met anderen om te leren hoe goed ze ergens in zijn. Dat daar af en toe wat jaloezie bij komt kijken, hoeft niet negatief te zijn. Eigenlijk betekent jaloezie niets meer dan: ik zie iets bij een ander dat ik ook graag zou kunnen of doen. Het kan zelfs voor een duwtje in de rug zorgen om nieuwe ervaringen op te zoeken. Wel belangrijk is dat je kind met een kritisch blik naar de wereld om zich heen kijkt. Vergelijken met bekenden en leeftijdsgenootjes vormt de identiteit, maar zich spiegelen aan neppe beelden op internet en artificiële social media profielen van onbekenden kunnen nefast zijn voor het zelfbeeld. Schermtijd beperken en goed uitleggen wat echt is en wat niet houdt je kind met zijn voetjes in de echte wereld.

4. Herken het gedragstype van je kind

Kinderen hebben allerlei mechanismen om hun onzekerheden te verbergen. Je kan je kind helpen door te begrijpen op welke manier het met onzekerheid omgaat, en een aangepaste aanpak te voorzien. We onderscheiden we vier gedragstypes die op een laag zelfbeeld wijzen: de bangeriken, de ontwijkers, de stoorzenders en de overdrijvers. Bij bangeriken en ontwijkers komt het erop aan hen te verleiden om nieuwe uitdagingen aan te gaan, met kleine stapjes. Een kind dat storend of opgeblazen gedrag vertoont, mist vaak de juiste taal om zijn onzekerheid te verwoorden. Ook daarbij kan je helpen door op zoek te gaan naar de bodem van het probleem. Van daaruit kan je dan opnieuw met kleine stapjes te werk gaan.

5. Geef het goede voorbeeld

De naaste omgeving van een kind speelt wel degelijk een belangrijke rol in de vorming van het zelfbeeld. We merken dat kinderen van ouders met een laag zelfbeeld daar makkelijker stukken van overnemen. Tot de leeftijd van twaalf jaar kijken kinderen echt over de schouder van mama en papa mee. Hoe ze in het leven staan, naar thema’s als werk en sociale contacten kijken, omgaan met gezondheid… Daarom is het zo belangrijk om zelf een goed voorbeeld te stellen. En dat mag ‘gewoon’ zijn. Hoe kijk je naar jezelf? Hoe praat je over jezelf en over anderen? Dat is belangrijker dan je denkt. Wees eerlijk en toon je kinderen hoe het leven écht is.

6. Wees lief voor alle lichamen

Ook de manier waarop ouders naar hun eigen lichaam kijken, heeft een invloed op kinderen. Bekijk je jezelf ’s ochtends in de badkamer door een erg kritische bril? Dan is de kans groot dat je kind dat ook zal doen. Jonge kinderen in de groei die met hun lichaam lijken te worstelen, hebben vooral behoefte aan geruststelling. Vertel hen dat groeien iets heel goeds is en dat hun lichaam niet overal tegelijkertijd kan groeien. Tieners zitten met een lichaam dat even uit vorm is. Dat kan hen in de war brengen. Hen help je door de focus van het uiterlijke naar het innerlijke te verleggen. Echte schoonheid zit vanbinnen. Geef het goede voorbeeld en let ook op hoe je over anderen praat. Zeg dus niet ‘die vriendin met haar dikke billen’, maar ‘die vriendin met haar lieve lach.’

7. Schakel een hulplijn in

Heb je het gevoel dat je er alleen niet uit raakt? Soms is er meer nodig. Een gezond kind speelt, ontdekt graag nieuwe dingen, eet en slaapt vlot. Is dat niet het geval? Dan kan het lonen om professionele hulp in te schakelen. Ook bij tieners die vast lijken te lopen of vermijdingsgedrag vertonen, kan dat zinvol zijn. Dat hoeft heus geen drama te betekenen. Heel wat kinderen en jongeren hebben een periode in hun leven waarin het even wat minder loopt. Door er aandacht aan te schenken en je kind de nodige tools mee te geven, help je het om verder te groeien.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/7-tips-om-het-zelfbeeld-van-je-kind-te-boosten~a162c757/

Als een kind opgroeit bij ouders waarvan het zelfbeeld ook niet op en top is, dan zal het kind dat overnemen. Het zal nooit tevreden zijn. Maar ook zal het altijd wel iets aan te merken hebben. Kinderen projecteren veel van de ouders. Daar staat men niet bij stil als ouder. Als een kind geen goed zelfbeeld heeft dan kan het wel eens in problemen komen. Durf als ouder ook uit te leggen dat wat men van anderen ziet in boekjes of tv niet echt te verwezenlijken is. Zeker naar meisjes toe. Jongens hebben dit vaak op sportgebied. Dat ze een laag zelfbeeld hebben omdat ze niet altijd mee kunnen met anderen. Net als wij moet een kind leren, dat kan alleen maar door fouten te maken. Maar als het kind weet waar deze terecht kan om erover te praten dan krik je ook hier het zelfbeeld mee op.

Afbeeldingsresultaat voor zelfbeeld bij kinderen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Advertenties

Rode neuzen xl

Afbeeldingsresultaat voor rode neuzen dag 2018

De inzet om jongeren zich bewust van te maken. Als ze met problemen zitten om erover te praten. Dit met een derde of met gespecialiseerde hulp. Er bestaan genoeg instantie waar men tegenwoordig terecht kan. Denk maar aan 106, 1813. Waar men als jongere terecht kan met bepaalde vragen of gewoon om gehoord te worden.
Jongeren wordt met heel wat blootgesteld in eerste instantie de druk van hun leven. Maar ook op sociaal vlak en op sociale media. Dat eigenlijk nog de grootste boosdoener is. Mocht men de jongeren daar al eens attent op maken dat sociale media er niet alleen is om te vergelijken of om elkaar te pesten. Maar dat dit ook helpt om iets te delen. We moeten hier aandacht aan blijven geven. Jongeren met problemen of met psychische problemen. Hebben het vaak moeilijk om te functioneren in het leven, en hebben vaak negatieve gedachten over zichzelf en in het slechtste geval gedachten van zelfmoord tot zichzelf pijn doen. Snijden maar ook niet eten. Ik ga zeker hier de wetenschappelijke namen niet voor gebruiken alleen omdat het moet begrepen worden door jongeren.
Jongeren en hun problemen. Kunnen gaan van thuis problemen, tot pesterijen en dat is ook een van de belangrijkste erin, maar ook door iets niet te kunnen verwerken van een gebeurtenis. Dit alles maakt het vaak zo moeilijk voor hen en gaan zich isoleren of afzonderen. Dan krijgen ze af te rekenen met een negatief gevoel dat kan gaan ik hou niet meer van mezelf, ik wil niet leven, ik wil dood.
Als je dit als ouder meemaakt dan denk je vaak ik heb gefaald. Of waar ben ik tekort gekomen. Ben ik als ouder wel goed geweest voor mijn kind. Allemaal vragen die komen doordat je kind het moeilijk heeft of zich het moeilijk maakt. Hulp zoeken kan beter als vroeger. Denk ook maar op school aan het clb of een leerkracht die naar je luisteren wilt. Dat was er allemaal vroeger niet. Ook ouders die je willen helpen maar vaak zien we dat een ouder een kind niet kan helpen. Ze zijn te nauw betrokken en staan te emotioneel te dichtbij.
Nu gisteren wat het in het sportpaleis de slotshow en die is uitgezonden op tv. Met ook de nodige commentaar van jongeren met een probleem en hoe ze erin zijn gesukkeld. Heel emotioneel dat kan ik wel zeggen.
De opbrengst van de rode neuzen organisatie heeft 4269073 € opgebracht. Een mooi centje dan men zeker voor dit goed kan gebruiken. En laat toch ook zien dat heel veel mensen ermee bezig zijn om jongeren gelukkiger te zien.

Afbeeldingsresultaat voor rode neuzen dag 2018

Op YouTube nog nog heel wat filmpje te bekijken. rode neuzenXL

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO

OM SHANTHI

Spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

 

AUM MANI PADME HUM

11-jarige jongen wordt jarenlang verplicht seks te hebben met stiefmoeder “om hem niet homo te laten worden”

Themabeeld
iStock Themabeeld
Het verhaal van de 11-jarige Daniel Dowling is even schrijnend als misselijkmakend. De jongen werd drie jaar lang misbruikt door zijn vader en stiefmoeder “uit vrees dat hij homo zou worden”. Nu, 25 jaar na de feiten, werd het tweetal eindelijk achter de tralies gezet.

Het begon allemaal onschuldig op een zondagnamiddag in 1993. De 11-jarige Daniel Dowling speelde samen met zijn vader Richard Dowling en diens nieuwe vriendin Annette Breakspear (toen beiden 38) een potje mens-erger-je-niet. Na enkele spelletjes gespeeld te hebben, besloot vader Richard het gebeuren wat spannender te maken door er een striptease-spel van te maken. Wie verloor, moest iets uittrekken. Enkele potjes later zat Annette Breakspeare poedelnaakt aan tafel.

“Ze droegen me op haar aan te raken en haar borsten te kussen”, getuigt de nu 36-jarige Daniel. “Mijn vader spoorde me aan het te doen dus ik dacht dat het oké was. Achteraf bekeken denk ik dat die nacht een test was om te zien hoe ik zou reageren. Snel nadien begon het echte misbruik.”

We keken porno in bed en vervolgens hadden we trio’s. Ze zei me wat ik moest doen. Soms was papa zelfs niet thuis, maar moest ik van haar nog naar de slaapkamer komen

Daniel Dowling

Seksuele terreur

Niet veel later pikte Richard zijn zoon op van de scouts. Hij vertelde hem dat hij Annette “een kus voor het slapengaan moest geven”. “Ik wandelde de kamer binnen en zij lag naakt en geboeid op bed”, zegt Daniel, “Ik gaf haar een kus en maakte aanstalten om te vertrekken, maar ze vroeg me om haar aan te raken en één van haar handen los te maken. Die avond hadden we voor het eerst seks. Na enkele minuten kwam ook mijn vader binnen en deed hij met ons mee.”

Deze misselijkmakende gebeurtenis was het begin van drie jaar seksuele terreur. Soms moest Daniel samen met Annette naar porno kijken waarna ze hem zei: “Dit is hoe je het moet doen.” Op nog een andere avond riep ze hem in haar kamer en verplichtte ze hem seks met haar te hebben. Eén keer werd hij zelfs in de slaapkamer geroepen terwijl zijn vader en Annette aan het vrijen waren. Richard moest dan van zijn vriendin stoppen waarna zijn zoon zijn plaats moest innemen.

“Ik was enig kind en speelde veel met Lego. Zij kwam echter steeds binnen en verplichtte me dingen met haar te doen. We keken porno in bed en vervolgens hadden we trio’s. Ze zei me wat ik moest doen. Soms was papa zelfs niet thuis, maar moest ik van haar nog naar de slaapkamer komen.”

Nog een pedofiel

Pas drie jaar en zo’n 20 verkrachtingen later hield de nachtmerrie eindelijk op. Richard en Annette gingen uit elkaar. De reden voor de breuk was dat Annette op één dag  zowel seks met Daniel had als met Daniel’s grootvader, de vader van Richard. Dat was de druppel die de emmer deed overlopen waardoor Richard een punt achter de relatie zette.

De 14-jarige Daniel en zijn vader verhuisden van hun woonplaats Bracknell naar het Britse kustplaatsje Weymouth. Hier sloeg het noodlot twee jaar later opnieuw toe toen de jongen in handen viel van nog een andere pedofiel. Dat kwam al snel uit toen de politie getipt werd over de man en zijn huis bestormde. Hier vonden ze een resem beelden van naakte jongens, onder hen ook Daniel.

In de nasleep van dit traumatiserende incident ging Daniel in therapie bij een kinderpsycholoog. Daar praatte hij voor het eerst over hoe hij eerder al misbruikt werd door zijn vader en stiefmoeder. De psycholoog gaf Daniels verhaal door aan de politie die zijn vader naar het kantoor liet komen. De man zei dat Daniel slechts een“aandachtszoekende leugenaar” was. De zaak werd verder niet meer onderzocht. Annette werd zelf nooit verhoord.

Het einde van het onderzoek kwam hard aan bij Daniel en duwde hem nog dieper in de put. Angstaanvallen en depressies volgden elkaar op waarna hij zelfs een zelfmoordpoging ondernam.

“Monsterlijk misbruik”

Pas in 2015, 22 jaar nadat het misbruik begon, raapte Daniel  zijn moed bij elkaar en belde hij zijn vader. Gewapend met een recorder sprak hij over het misbruik en dwong hij hem tot een bekentenis. Richard, die aan de telefoon alles bekende, wist niet dat zijn zoon het hele gesprek opnam. Met de audiofile als bewijs stapte Daniel naar de politie in Surrey, waar hij voor het eerst serieus genomen werd. Kort daarop gaf Richard zijn daden toe en zei hij er erg beschaamd en gedegouteerd over te zijn. “Ik weet niet of de politieopleidingen zijn verbeterd of dat ik in 1998 gewoon pech had, maar ik raad alle slachtoffers van misbruik in het verleden aan om alsnog uit de schaduw te treden en aangifte te doen.”

Eens het proces in mei dit jaar van start ging, bleek Daniels vader over weinig realiteitsbesef te beschikken. Als verzachtende omstandigheid voor zijn daden gaf hij aan dat hij bang was dat Daniel “homo zou worden”. Naar eigen zeggen zou hij geprobeerd hebben Daniel te wapenen tegen alle homoseksuele pedofielen door hem te leren wat goed en kwaad was. Ook wou hij zijn zoon tonen hoe hij een vrouw moest behandelen. Hij wees zelf naar de “manipulatieve Annette” als grote schuldige. Zij zou hem erg beïnvloed hebben.

Ik raad alle slachtoffers van misbruik in het verleden aan om alsnog uit de schaduw te treden en aangifte te doen

Daniel Dowling

Voor de rechter pleitte dat hem zeker niet vrij. “Jouw verwrongen idee van goed en kwaad zorgde ervoor dat je zoon steeds weer verkracht werd door je partner. Je bent erin gefaald hem te beschermen van het gedrag van je vriendin en jezelf. De schade is erg groot en het misbruik van vertrouwen monsterlijk.” Annette werd veroordeeld tot acht jaar cel. Richard kreeg vijf jaar.

“Voor mij is hij dood”

Daniel, die nu openlijk homoseksueel is, ondervindt nog elke dag schade van die bewuste periode. “Ik werd geseksualiseerd vanop zulke jonge leeftijd dat seks nu niets meer voor me betekent.” Hij is momenteel single en koestert niets dan woede voor het tweetal dat zijn jeugd verpestte. “De weinige positieve herinneringen uit mijn jeugd zijn vernietigd door hen. Wanneer ik haar parfum ruik of een mens-erger-je-niet zie, komt alles weer boven.”

Ook over het gedrag van zijn vader in de rechtbank is hij niet te spreken. Hij had hem op voorhand al twee jaar niet meer gesproken en is ook nu niet van plan terug toenadering te zoeken. “Papa stak de schuld op mij in plaats van zelf schuld te bekennen. Voor mij is hij nu dood.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/11-jarige-jongen-wordt-jarenlang-verplicht-seks-te-hebben-met-stiefmoeder-om-hem-niet-homo-te-laten-worden~affdb07e/#comments

Dat zijn geen waardige ouders. Als je een kind zoiets aandoet teken je deze voor heel zijn leven. Het is een trauma op alle gebieden. Hoe kan je als ouder zoiets aandoen bij je kind. Dan ben je toch in mijn ogen gestoord.

Afbeeldingsresultaat voor huilend kind

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

VLAAMSE KLEUTERS BEWEGEN TE WEINIG

Vlaamse kleuters bewegen te weinig: dit kunnen ouders doen

iStock
Vlaamse kleuters bewegen te weinig en kijken te veel naar een tv of tablet. Negen op de tien halen de internationale richtlijnen niet, zo blijkt uit onderzoek van de UGent. Kleuters zouden maar een uur per dag achter een scherm mogen zitten en drie uur moeten bewegen, maar dat halen ze niet.

Wat kleuters wel goed doen, is slapen. Dat doen ze gemiddeld 11 uur per nacht. Daarmee halen ze de internationale aanbevelen norm.

Eigenlijk zouden kleuters drie uur per dag moeten bewegen. Die richtlijn wordt echter niet gehaald: Vlaamse kleuters bewegen gemiddeld maar 2 uur en 14 minuten. Ouders en leerkrachten kunnen (hun) kinderen zeker stimuleren om meer te bewegen of bijvoorbeeld rechtstaand te puzzelen.

Schermtijd

In het onderzoek werd ook gefocust op de tijd die kinderen voor een scherm doorbrengen. De studie toont dat kleuters gemiddeld 1 uur en 20 minuten per dag naar de televisie kijken of spelletjes spelen op een tablet. De internationale richtlijn beveelt echter aan dat maximum een uur per dag te doen.

Het onderzoek wijst er ook op dat kinderen hun ouders als rolmodel zien en hun gedrag kopiëren. Minder gsm-gebruik in de buurt van kinderen, zou dus ook kunnen helpen om hun schermtijd in te perken.

Gevolgen

Kinderen die met ongezond gedrag te maken hebben op jonge leeftijd, hebben op latere leeftijd ook meer kans op gezondheidsproblemen, zoals hartaandoeningen of het ontwikkelen van overgewicht.

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/vlaamse-kleuters-bewegen-te-weinig-dit-kunnen-ouders-doen~a3464485/

Vaak hebben de ouders ook geen tijd om met de kinderen iets te doen. Ze zetten ze dan maar liever voor een scherm. Ook is het zo dat ze in de school meer en meer met schermen bezig zijn en ook daar is vaak niet echt ruimte nog om het kind goed te bewegen.
Zelf zie ik ook nog heel weinig kinderen buiten spelen. En dan kan men wel zeggen tijden zijn veranderd. Maar denk ook dat ouders meer een angst hebben om hun kind nog buiten te laten spelen.

Afbeeldingsresultaat voor spelende kinder

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Artsen waarschuwen: waarom je kinderen niet mag slaan

Artsen waarschuwen: waarom je kinderen niet mag slaan

Ouders doen er beter aan om hun kinderen nooit te slaan als ze ongehoorzaam of stout zijn. Die nieuwe richtlijn schuift de American Academy of Pediatrics naar voren. Het raadt artsen wereldwijd aan om dat advies ook mee te geven met de ouders.

Hoewel een flink pak billenkoek enkele decennia geleden nog gebruikelijk was, ligt die tijd ver achter ons. In 51 landen, waarvan 20 in de EU, is het ondertussen verboden om je kind te slaan. Ook in ons land ligt al een tijdje een dergelijk wetsvoorstel op tafel. Toch zijn er nog altijd ouders die menen dat een zogenaamde pedagogische tik moet kunnen. Daar maakt de American Academy of Pediatrics, die zo’n 67.000 Amerikaanse kinderartsen vertegenwoordigt, nu een sterk statement tegen.

“Een van de belangrijkste relaties die we allemaal hebben, is die tussen onszelf en onze ouders, en het is logisch om angst en geweld in die liefdevolle relatie te elimineren of te beperken”, zegt dokter Dr. Robert D. Sege die mee aan de nieuwe richtlijn schreef. Het gaat in feite om een update van een twintig jaar oude richtlijn die ouders “aanmoedigde” om hun kinderen niet te slaan. Anno 2018 wordt het geweld regelrecht veroordeeld.

Later agressiever

De richtlijn komt er nadat onderzoek in 2016 had uitgewezen dat kinderen helemaal geen baat hebben bij een klap zo nu en dan. “Je trekt er misschien wel hun aandacht mee, maar je leert hen zo niets over het onderscheid tussen goed en kwaad”, zegt Sege nog. Bovendien tonen nieuwe studies aan dat kinderen die lichamelijke straffen hebben ondergaan zich op latere leeftijd agressiever gaan gedragen. In een kleinere studie werd ook al aangetoond dat kinderen die vaak klappen kregen minder grijze materie hadden en een lager IQ.

Zo straf je best

Maar hoe straf je dan wel je kind? Volgens Dr. Vincent J. Palusci is empathie belangrijk. “Leer je kind anders te behandelen naar gelang de ontwikkelingsfase waarin ze zich bevinden, zodat je hen kunt helpen afkoelen als een situatie lijkt te gaan exploderen.”

Kind en Gezin raadt deze tips aan:

  • Duidelijk en rustig communiceren: leg je kind op ooghoogte en luisterafstand (dus niet vanuit een andere kamer) uit wat het niet mag. Toon begrip voor zijn of haar negatieve emoties zonder toe te geven. Reik hierbij ook een alternatief aan: bv. “Nu mag je geen koekje, maar als je straks boterhammen gegeten hebt, mag je nog één koekje eten.”
  • Even apart zetten: het is beter om je kind even af te zonderen in dezelfde ruimte. Je kind naar een andere kamer sturen kan vaak nogal hard en drastisch overkomen.
  • Negeren: Maak je kind duidelijk dat je niet naar hem of haar luistert zolang het zich slecht blijft gedragen. Het is wel belangrijk om nadien nog even te praten over wat er net gebeurd is

BRON: https://www.gva.be/cnt/dmf20181107_03922407/kinderen-slaan-is-niet-alleen-een-nutteloze-straf-het-schaadt-hen-ook

Bepaalde zullen het nog wel kennen en misschien zelfs nog lichamelijk voelen de slagen die ze vroeger kregen voor straf. Zijn ze daarmee geleerd nee. Veel pijn hebben ze geleden en voor de rest niets. Nu is er veel heibel over een corrigerende tik. Mag het of mag het niet? Denk eens na als volwassene. Als je een kind slaagt hoe hard het aankomt. Dat voor de volwassene zacht is komt 10 maal harder aan bij het kind. En is dat een straf? Waar dan nog niet gesproken wordt over wat het kind verkeerd gedaan heeft. Het heeft vaak alleen een verwittiging gehad met als DIT MAG JE NIET MEER DOEN. Is dat een boodschap naar het kind. Nee. Als een kind een fout gemaakt heeft. Probeer dan met jouw kind te praten over de fout luister ook naar je kind. Want misschien wou het aandacht en wie moet er dan gestraft worden toch jezelf eigenlijk.
Ook kan het nuttig zijn om samen met je kind even apart gaan te zitten. Zodat je het kind uit de zone haalt waar het probleem zich heeft voorgedaan.
Met slagen haal je niets uit, denk maar eens na hoeveel impact dit heeft op het kind.

Gerelateerde afbeelding

Gerelateerde afbeelding

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Van puistjes tot porno: nieuwe site geeft jongeren betrouwbare antwoorden op 1.000 vragen: “Het is niet omdat ze alles kunnen googelen dat ze alles wéten”

Voor het nieuwe platform WAT WAT bundelen 70 jeugdinfopartners – denk aan Awel, Tele-Onthaal of het CLB - en de Ambrassade hun krachten. In de vorm van de website watwat.be, via sociale media en een label bundelt het platform voor jongeren tussen 11 en 24 jaar alle mogelijke informatie over thema’s als geld, geloof, seks, problemen op school of praten met de ouders.
Wat Wat Voor het nieuwe platform WAT WAT bundelen 70 jeugdinfopartners – denk aan Awel, Tele-Onthaal of het CLB – en de Ambrassade hun krachten. In de vorm van de website watwat.be, via sociale media en een label bundelt het platform voor jongeren tussen 11 en 24 jaar alle mogelijke informatie over thema’s als geld, geloof, seks, problemen op school of praten met de ouders.
Kan ik als jongere legaal porno kijken? En wat zijn mijn opties als ik schoolmoe ben? Zelfs wie simpelweg op zoek is naar een aantal bloktips, kan vanaf vandaag terecht op WAT WAT – het nieuwe informatiemerk van de Vlaamse Overheid voor jongeren dat allesbehalve betuttelend en sturend wil zijn. Ook ouders vinden op de webstek wegwijs in de leefwereld van hun kind.

Voor het nieuwe platform WAT WAT bundelen 70 jeugdinfopartners – denk aan Awel, Tele-Onthaal of het CLB – en de Ambrassade hun krachten. Minister van Jeugd Sven Gatz (Open Vld) maakte er al sinds zijn aantreden een speerpunt van: nog te vaak moet onze jeugd het stellen met foutieve informatie wanneer ze, voornamelijk online, op zoek gaan naar antwoorden op vragen en dilemma’s in hun leefwereld.

De meeste kinderen gaan voor vraag en antwoord nog steeds te rade bij ouders, leeftijdsgenoten of leerkrachten, zo bleek uit recent onderzoek van de Hogeschool Gent, in opdracht van de Ambrassade. Jongeren doen dat voornamelijk wanneer het over onderwerpen als vriendschap, verliefdheid en pesten gaat en slaan verder volledig de digitale weg in. Hoe ouder ze worden, hoe vaker ze Google raadplegen. “Met Google of een leerkracht aanspreken is niets verkeerd”, weet Sarah Latré van de Ambrassade. “Maar dan moet de informatie wel juist zijn of zonder oordeel.” Uit hetzelfde onderzoek bleek nog dat jongeren moeite hebben met de enorm stroom aan informatie. Ook weet niet iedereen goed of de sites die ze tegenkomen wel betrouwbaar zijn, en vinden ze de tekst vaak niet op maat geschreven.

Net daar komt WAT WAT kijken. In de vorm van de website watwat.be, via sociale media en een label bundelt het platform voor jongeren tussen 11 en 24 jaar alle mogelijke informatie over thema’s als geld, geloof, seks, problemen op school of praten met de ouders. Nu al worden 1.000 vragen beantwoord, de komende jaren komen er nog veel meer actuele vraagstukken aan bod. Even goed geeft het platform antwoorden op dilemma’s: is een mop racistisch of gewoon grappig? “Jongeren zijn goed geïnformeerd, maar soms overschatten we ze ook”, aldus Gatz. “Het is niet omdat ze alles kunnen vinden dat ze ook alles weten. Daarom willen wij een betrouwbaar platform zijn. Zonder betuttelende overheidstaal.” De informatie wordt aangepast per leeftijd: zo kunnen 11-jarigen er perfect terecht voor informatie over seks en seksueel misbruik, maar worden thema’s als voorbehoedsmiddelen en SOA’s pas vanaf 14 jaar aangeboden. “Alle info over die onderwerpen wordt gecheckt en geschreven door experten die weten wat wel en niet kan, en die weten wat er in hun leefwereld afspeelt”, aldus Sarah Latré. Ook ouders kunnen baat hebben bij de webstek. Denk maar aan het moeilijke gesprek dat wel eens over drugs gevoerd moet: hoe probeert een kind dat gesprek aan te knopen, en wat als het dat niet durft?

lees verder onder de foto:

Platformen zoals Awel blijven gewoon bestaan, maar leveren expertise aan WAT WAT en worden daar ook gelinkt.  Ook op sociale media is WAT WAT actief en vandaag wordt de campagne afgetrapt met acht invloedrijke jongeren op sociale media die hun eigen worstelingen met het leven delen. WAT WAT wordt ook een label dat jongerenorganisaties kunnen aanvragen – organisaties als Wel Jong Niet Hetero, Ketnet en CLB dragen het vandaag al.

DEZE JONGEREN DELEN HUN DILEMMA

Stien Edlund.
Wat Wat Stien Edlund.

Stien Edlund (17) – 2,8 miljoen volgers op Musical.ly: “Jezelf zijn of anderen nadoen?”

“Echte vrienden zijn vrienden waarbij je jezelf kunt zijn. Want als je niet jezelf bent en je bent plots in een situatie bent waarin je wel jezelf bent, laten ze je gewoon vallen. Op Musical.ly zag ik een heleboel jongens en meisjes die playbackten. Ik wou dat ook proberen, maar ik voelde mij na een aantal post er niet zo goed bij. Ik dacht dat ik misschien betere video’s kon maken, want ik dans supergraag. Dus dan ben ik dansvideo’s gaan maken en ben ik gewoon mezelf gebleven. Ik had wel een beetje schrik in het begin hoe de mensen gingen reageren, want ik ging niet gewoon mee met de rest. Maar ik kreeg superveel lieve reacties en dat vond ik superleuk! Mijn vrienden accepteren mij nu ook gewoon om wie ik ben. Ik ben misschien een beetje anders dan de anderen, maar dat vinden mijn vrienden helemaal niet erg want ik ben gewoon mezelf.”

Elodie Gabias.
Wat WAt Elodie Gabias.

Elodie Gabias (21) – 40.000 volgers op Instagram: ”Perfectie nastreven of taboes doorbreken?”

“Al die perfecte plaatjes die iedereen op Instagram voorgeschoteld krijgt van mooie meisjes, mooi geschminkt, het perfecte lichaam, alles erop en eraan, voor mij hoeft dat totaal niet. Ik geef liever een beeld van hoe ik ben in de realiteit. Als ik bijvoorbeeld een foto post in bikini, ga je mij geen moeite zien doen om er goed slank uit te zien, dat een bepaald vetje niet getoond wordt en zo. Ik ben liever echt: kijk dit ben ik. Dit is ook de realiteit gewoon, niemand is perfect. Ik zit gewoon goed in mijn vel.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/van-puistjes-tot-porno-nieuwe-site-geeft-jongeren-betrouwbare-antwoorden-op-1-000-vragen-het-is-niet-omdat-ze-alles-kunnen-googelen-dat-ze-alles-weten~a61de2e6/

Jongeren zitten soms met zoveel vragen. Gaan opzoek maar krijgen niet het antwoord daar ze verder mee kunnen. Dan is het toch belangrijk dat er een site is die deze op de goede weg kunnen zetten. En dat ze dan vanuit zichzelf verder kunnen leren. Er wordt zo vaak gezocht op google maar men komt vaak op site die er helemaal niets mee te maken hebben, of waar het antwoord bijster bij blijft. Wat heeft iemand daar aan.
En voor heel veel jongeren is het niet meer zo evident om te overleven. Niet alleen hun eigen vragen waar ze mee kampen, maar ook vaak vragen over hun ouders. Ze hebben het ook vaak heel moeilijk om de druk van het dagelijks leven aan te kunnen. 

Afbeeldingsresultaat voor wat wat ambrassade

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Generatie ongelukkig: burn-out maakt steeds jongere slachtoffers

Getty Images
 “Als we niet ingrijpen, komt er een tsunami van burn-outs op ons af”. Dat is de opvallende conclusie van een nieuwe oriëntatiestudie naar het fenomeen. Het burn-outrisico bij generatie Z, oftewel de 8- tot 23-jarigen van vandaag, blijkt immers alarmerend hoog.

“We kunnen naar generatie Z verwijzen als burning boomers: de generatie wordt namelijk gedefinieerd door een aantal kenmerken die, als niet wordt opgelet, een risico op burn-out kunnen vormen bij het betreden van de arbeidsmarkt”, stelt Willemijn Van Dommelen resoluut. In opdracht van haar vzw ’t Hart voor Iedereen, een organisatie die mensen met psychosociale problemen ondersteunt, deed trendbureau Trendwolves onderzoek naar het burn-outrisico bij de werknemers van morgen, oftewel Generatie Z.

Dat millennials (de huidige 24- tot 38-jarigen) vaak last hebben van burn-out en depressie, was al even bekend. Met dank aan de cocktails van prestatiedruk, hoge verwachtingen, faalangst en stress die ze dagelijks voorgeschoteld krijgen. Maar de generatie die na hen komt, Generatie Z, is er dus zo mogelijk nog erger aan toe. Daarom vindt Van Dommelen dat we de focus moeten verschuiven. “Nu zien we de jongste slachtoffers van overmatige stress over het hoofd. Een kwart van de studenten in Nederland zou nu al met burn-outverschijnselen kampen, en een op de zeven heeft last van ernstige angst- en depressieklachten.”

Andere, meer stresserende tijden

Wat deze generatie jongeren dan zo gevoelig maakt voor de gezondheidsepidemie van deze tijd? Ten eerste doet de huidige economische onzekerheid zijn duit in het zakje, stelt het rapport van Trendwolves. Terwijl millennials nog geloofden dat ‘the sky the limit’ was, zijn hun nakomers realistischer. “Ze geloven nog steeds dat ze alles kunnen krijgen wat ze willen, maar menen dat ze hier wel hard voor moeten werken. Generatie Z is bijgevolg een heel ambitieuze en ondernemende generatie die een balans zoekt tussen de me- en we-componenten: ze zijn individualistisch en beseffen dat ze het heft en dus hun geluk in eigen handen moeten nemen – een idee dat leidt tot stress en druk.”

Ten tweede speelt de snel veranderende technologie een rol. De Gen Z’er heeft nooit een wereld zonder internet gekend. Daardoor wordt rust een steeds schaarser goed: deze ‘always on’-generatie zou door overmatig smartphonegebruik vaak slechter slapen, wat hen vatbaarder maakt voor depressie.

Ten derde ligt er erg veel druk op hun jonge schouders. De juiste studiekeuze maken, tussen het studeren door ook nog tijd vinden om aan een uitgebreid CV te timmeren om zich te onderscheiden van de rest, studentenwerk doen om het studiegeld te betalen én een succesvol sociaal leven tonen aan de vele volgers op sociale media: de tijd dat je enkel op tijd en stond in de aula verwacht werd, ligt voorgoed achter ons. En dat heeft zo zijn effect op de student van tegenwoordig, lezen we in het rapport. “Die studiestress uit zich volgens het recente onderzoek van Hogeschool Windesheim niet alleen in emotionele uitputting, maar ook in zelfmoordgedachten bij één op de vijf studenten – en alcoholmisbruik – bijna negen op de tien studenten drinkt ‘risicovol’. En om aan de hoge verwachtingen te voldoen, probeerde 9 procent van de Belgische studenten volgens een studie van de VAD ooit stimulerende medicatie uit om beter te presteren op school.”

De nood aan preventie dringt zich dan ook op. Het kabinet van federaal minister Maggie De Block (Open Vld) liet al weten de studie ernstig te nemen.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/generatie-ongelukkig-burn-out-maakt-steeds-jongere-slachtoffers~a38519fe/

Gisteren werd ik nog met de neus op de feiten gedrukt. Dat meer en meer jongeren in stress leven en zelfs verder wegzakken in een burn-out. Nu zijn er al scholen die daar heel wat aandacht aangeven. Om deze kinderen te steunen maar ook te leren hoe ermee om te gaan. Ik stond verteld dat het zelfs in de lagere school al voorkomt. Dus men ziet eigenlijk dat jongeren en volwassenen het toch zwaar krijgen in deze maatschappij om te blijven meedraaien.
Het het gaat dus al niet meer alleen over volwassenen die met dit probleem kampen.

Afbeeldingsresultaat voor stress

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Vader biedt ouders via internet aan om kinderen billenkoek te geven als ze zich niet gedragen. De reacties zijn hevig

Getty, Facebook
Een Amerikaanse vader bevindt zich in het oog van een gigantische discussie over lijfstraffen. Dwayne Stamper uit Indiana postte vorige week een bericht op Facebook waarin hij andere ouders aanbood om de broek van hun kinderen warm te zetten als die zich niet gedroegen. Sommigen konden zich helemaal vinden in zijn manier van opvoeden, anderen joeg het compleet de gordijnen in. De man kreeg zelfs doodsbedreigingen, zo vertelt hij op sociale media.

De post die het vuur aan de lont stak, is intussen ongeveer 180.000 keer gedeeld en kreeg zo’n 10.000 reacties. Op de foto is de vader van vijf kinderen te zien, terwijl hij met een knuppel achter een standje zit waar hij ‘gratis billenkoek’ aanbiedt. “Ouders, hebben jullie kinderen slaag nodig? Kan de zomer niet snel genoeg voorbij zijn? Kom gerust langs, ik zit klaar. Geen kinderen ouder dan 13 jaar, want die zouden míj kunnen slaan”, stond erbij te lezen.

Aanleiding voor zijn initiatief was een incident waarover hij een dag eerder berichtte op sociale media. Stamper stond toen te wachten in een restaurant in Muncie – waar hij woont – toen hij een moeder met haar wenende kind opmerkte. “De jongen was misschien 5 of 6 jaar en huilde terwijl hij een dekentje vasthield”, doet hij het verhaal. “Ze zei hem dat hij ermee moest ophouden, maar hij bleef maar doorgaan.” Na een paar minuten besloot hij tussenbeide te komen.

“Ik vroeg de vrouw met een lach of ze wilde dat ik het probleem zou oplossen”, gaat hij verder. “Daarop antwoordde ze dat de jongen gewoon ‘over zijn toeren was’ omdat hij geen kauwgom kreeg. Ik probeerde er verder geen aandacht aan te schenken, maar toen het kind 5 minuten later nog altijd aan het wenen was, zei ik: ‘Je weet toch dat hij zal stoppen als je zijn broek warm zet.’ Waarop de oma van het kind antwoordde: ‘Toch niet, hij is verwend.’ Dat kon ik niet laten passeren en ik vertelde hen dat een riem tegen zijn billen hem wel van gedacht zou doen veranderen.”

“Mijn ouders lieten me nooit wenen in een winkel en zeker niet als het was omdat ik iets niet kreeg”, besluit de man. “Ouders, als jullie je kinderen toelaten om zich zo te gedragen, dragen jullie bij aan de softe maatschappij van vandaag. Je moet je kind niet zomaar slaan, maar je moet het wel tonen dat de wereld niet op zijn of haar gehuil zit te wachten.”

Bang

In een interview met Yahoo voegde Stamper er nog aan toe dat hij als kind ook slaag had gekregen en dat het hem geleerd had om zich te gedragen. “Kinderen zouden een beetje bang moeten zijn voor hun ouders”, zei hij nog. “Te veel vrijheid leidt tot gedragsproblemen.”

Zelf sloeg hij zijn kinderen maar tot ze 13 jaar waren. “Kinderen die voor die leeftijd nog nooit een pak slaag gekregen hebben, kunnen niet meer bijgestuurd worden, ze hebben geen angst. En nee, het is geen kindermishandeling. Kindermishandeling is als je je kind slaat met je hand of je vuist op een andere plek dan de billen”, besloot hij.

Zijn statements lokten heel wat reacties uit. Velen schaarden zich helemaal achter hem: “Amen. Dat is wat er mis is met de kinderen van vandaag. Wij als ouders moeten hen weer leren wie de baas is”, klonk het in de commentaren. “We hebben meer mensen nodig zoals jij. Geef je kinderen nu een pak slaag zodat de politie het later niet moet doen.” en “Ik vind dat er niets mis is met een pak slaag als een kind zich niet gedraagt (binnen bepaalde grenzen, anders is het mishandeling). Ik zie veel ouders die zweren bij het principe dat ze geen lijfstraffen geven, maar krab vaak in mijn haar als ik hen bezig zie tegen hun kroost. Je vraagt je soms af wie de ouder is en wie het kind.”

“Geweldig”

“Ik vind dit geweldig”, zegt iemand anders. “Mijn ouders gaven mij soms billenkoek en leerden ons wat discipline en respect is. Ze leerden ons wat onze plaats was als kinderen. Ze leerden ons dat ze onze ouders waren en niet onze vrienden. We konden over alles met hen praten, maar gingen nooit de grens over tussen volwassene en kind. Als meer ouders zich als ouders zouden gedragen en niet zouden proberen om de vriend te zijn van hun kind, zouden die laatsten meer respect tonen.”

Anderen konden de post van Stamper absoluut niet smaken. “Er is duidelijk iets mis met iedereen die aanbiedt om de kinderen van iemand anders te slaan. Dit is ziek en pervers. En dan nog een standje oprichten als een lagereschoolkind ook. Als je aan mijn kind zou komen, zou ik je iets aandoen.”

Geweld

En ook: “Sorry, maar geweld brengt geweld voort. Het is niet omdat jij slechte ouders had dat je dat zelf ook moet zijn. Als je wil dat je kind je respecteert, moet jij hem of haar ook respecteren.”

De wetenschap lijkt het tweede kamp overigens gelijk te geven. Zo schreef professor Elizabeth Gershoff van de universiteit van Texas – die gespecialiseerd is in de menselijke ontwikkeling en familiewetenschappen – dat onderzoek aantoont dat het slaan van kinderen hen niet leert hoe ze zich moeten gedragen in de toekomst. Dat deed ze in een blog op de nieuwssite HuffPost. “Meer nog, slaag vergroot zelfs de kans op ongehoorzaamheid, problematisch gedrag en agressie”, zegt ze. “Het vergroot ook de kans dat kinderen mentale problemen ontwikkelen zoals een angststoornis of depressie.”

Onder de indruk

De man zelf is onder de indruk van de schokgolf die hij veroorzaakte en probeert de extreme reacties die hij kreeg te kaderen. “Ik kreeg zelfs doodsbedreigingen”, vertelt hij zelf op Facebook. “Anderen dreigden dat ze me zelf billenkoek zouden geven, verweten me en haalden me door het slijk. Ik ga niet discussiëren met hen. Het was trouwens niet allemaal slecht, ik heb er meer dan 1.000 nieuwe vrienden bij op Facebook.”

Vanmorgen nuanceerde hij ook nog zijn stelling. Hij vertelde dat billenkoek niet altijd het antwoord is en dat je altijd eerst verbaal moet proberen om je kind discipline bij te brengen.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/vader-biedt-ouders-via-internet-aan-om-kinderen-billenkoek-te-geven-als-ze-zich-niet-gedragen-de-reacties-zijn-hevig~a74c66c2/

Ik kreeg tranen in mijn ogen als ik dat las. Voor wat noemt hij kindermishandeling slagen met de blote hand en een knuppel is dat dan niet. Dat vind ik al een rare instelling. Een corrigerende tik pedagogische tik kan deze tijden voor problemen zorgen. Dat zeker bij ouderen ook wel bekend zal zijn, want deze zijn vaak geconfronteerd met een tik.
Want ik ook niet begrijp is dat ze minder angst zouden hebben. Juist zijn deze kinderen soms probleem kinderen op een moment en zoeken vaak een partner die dominant is naar hen toe.

Een kind dat men straft moet je ook als ouder uitleggen voor wat je de straf geeft. Zodat het kind het ook begrijpt. Als je gaat slagen wat haalt dat uit. Heb het ooit meegemaakt dat in een supermarkt een kind aan de kassa en tik tegen het gezicht kreeg omdat het niet luisterde. Dan heb ik de ouders ook aangepakt en gevraagd de rede van het slagen. Het kind huilde en juist daardoor werden de ouders nog bozer. Gek want een kind leer je niets aan door te slagen. Integendeel dit kan van een rustig kind een heel ander iemand maken op oudere leeftijd. Dat niet positief te noemen is.

En mensen sta eens stil bij de slagkracht die op het kind aankomt. Je denkt als het zacht was maar je zou versteld staan hoe hard een tik aankomen kan.

Afbeeldingsresultaat voor pedagogische tik

Afbeeldingsresultaat voor pedagogische tik

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Ouders hebben 2.184 discussies per jaar met hun kinderen

Getty
“Ruim je schoenen nu toch eens op.” “Je had wel kunnen laten weten dat je zo laat thuis ging zijn hé.” Het zijn discussies die in elk gezin wel eens voorkomen. Ouders zouden zo’n 2.184 discussies per jaar hebben met hun kinderen. En die gaan vooral over eten en drinken.

Onderzoekers ondervroegen 2.000 ouders van kinderen tussen de twee en twaalf jaar oud via een poll om te weten te komen over wat ze nu juist het vaakst ruzie hebben met hun kroost. De meest voorkomende ruzies? Wat ze willen doen, eten en drinken.

Het resultaat: gezinnen zijn het gemiddeld zes keer per dag oneens, dat is zo’n 42 keer per week en 182 keer per maand.

Niet volledig leeggegeten borden zorgen het vaakst voor een discussie, gevolgd door rommelige slaapkamers. Al wordt er ook vaak geruzied over kinderen die klaagden dat ze honger hadden om dan vervolgens hun neus op te trekken bij het zien van gezonde voeding.

Ouders ‘winnen’ de ruzie vaak maar de helft van de tijd, zo geven zes op de tien ouders toe dat ze vaak een compromis sluiten met hun nakomelingen om de vrede te bewaren.

“Veel ouders zijn ervan overtuigd dat een compromis sluiten met hun kinderen de beste manier is om iedereen gelukkig te houden,” legt een woordvoerder van Capri-Sun, het bedrijf dat het onderzoek liet uitvoeren, uit aan The Independent. “De meeste discussies in een gezin gaan over eten en drinken. Ouders hebben de moeilijke taak om de ruzie op te lossen terwijl ze de touwtjes in handen houden.”

Snoep

Kinderen die nog snel voor het avondeten snoep en chocolade naar binnenspelen, tijdrekken voor het naar bed gaan en onder hun huiswerk proberen uit te muizen zorgen ook vaak voor woorden.

Gemiddeld duurt een ruzie in een gezin iets langer dan acht minuten. Ouders zouden zo’n zestien minuten per dag onderhandelen met hun kinderen, het vaakst over wat ze nu juist gaan eten.

Negen op de tien ouders belonen hun kinderen wanneer ze doen wat hen gevraagd wordt. Zo mogen ze langer tijd doorbrengen met hun gadgets (22%) of krijgen ze meer zakgeld (23%). 45% van de ouders gebruikt de gadgets dan ook weer als dreigement wanneer de kinderen ongehoorzaam zijn.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/ouders-hebben-2-184-discussies-per-jaar-met-hun-kinderen~ae2dfb4a/

Kinderen durven hier echt een spel van maken om iets te krijgen. En ook als ze het bij een van de ouders niet klaar krijgen gaan ze naar de ander. Daar wordt dan een verhaal rond gemaakt dat die ouder vaak ja zegt. Tot de ander het te oren krijgt en zo bestaat er dan weer de kans dat de ouders ruzie hebben. Joepie de opvoeding van kids. Vaak zal er een compromis gesloten worden waar het kind beter vanaf is als de ouders. Voorbeeld een vakantie dag en ’s morgens wordt gezegd we gaan wandelen en in de namiddag naar de speeltuin of zwembad. Dan kan het kind al gaan protesteren en proberen van toch niet te gaan wandelen. Waardoor vaak de wandeling verkort wordt op opgeschoven wordt na de middag. Het kind gelukkig.
Het is vaak heel moeilijk om in discussie te gaan met je kind. Als men het doet is het van belang dat je dit op een kindvriendelijke manier doet. Neem het voorbeeld. Men zou tegen het kind kunnen zeggen, maar in de wandeling komen we ook mooie dingen tegen. Het is allemaal hoe je het brengt. Ook als ouder eens durven aangeven dat je het ook niet leuk vind dat je lang op een bankje moet zitten in de speeltuin om je in het oog te houden.
We mogen niet vergeten het gebeurd niet alleen bij kleine kinderen ook in de puberteit en jongvolwassene wordt men ermee geconfronteerd.

Afbeeldingsresultaat voor ouder kind

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Modeshow van Sports Illustrated promoot borstvoeding in het openbaar

Mara Martin en haar 5 maanden oude baby.
PhotoNews Mara Martin en haar 5 maanden oude baby.
Mara Martin is één van de 16 modellen die op de catwalk paradeerde voor de Sports Illustrated’s Miami Swim Week fashion show. Met haar gouden bikini zag ze er fenomenaal uit. Maar wat haar echt tot de ster van de show maakte, is dat ze ondertussen borstvoeding gaf aan haar 5 maanden oude baby.

Eerlijk is eerlijk: als ik doorgaans een model zie passeren dat quasi onmiddellijk na de geboorte van haar uk er weer uitziet om door een ringetje te halen, rol ik eens goed met mijn ogen. Van een realistisch schoonheidsideaal gesproken. Maar Mara Martin vormt de knappe uitzondering op de regel.

Amper 5 maanden na de bevalling trotseerde ze de catwalk in een bikini mét haar baby Aria, terwijl ze nota bene borstvoeding gaf. Respect! Voor de bezorgde moeders onder ons: Aria kreeg voor de gelegenheid een blauwe hoofdtelefoon zodat ze geen last zou hebben van de luide muziek en het gejoel van het publiek.

Wij zijn duidelijk niet de enigen die enthousiast reageren. Vooral op sociale media zijn de reacties overwegend positief. “Wauw, deze show helpt mensen beseffen dat borstvoeding normaal en zelfs ab-so-luut essentieel is voor het menselijke leven”, “Dit is zo inspirerend!” of “Goed gedaan, eindelijk iemand die het de moeite waard vindt om moeders die borstvoeding geven te representeren. Jullie zullen waarschijnlijk heel wat commentaar krijgen, maar ik hoop dat jullie beseffen hoe krachtig en geweldig jullie zijn!”, wordt er onder meer geschreven.

Nog andere mensen hebben alleen maar lof voor Sports Illustrated, het Amerikaanse sporttijdschrift dat elk jaar een badpakkenspecial organiseert. “Jullie tonen dat vrouwen in alle maten en vormen mooi zijn”, klinkt het. SI stuurde immers niet alleen een kersverse moeder de catwalk op, maar ook Brenna Huckaby, een bekende snowboardster die enkele jaren geleden haar been moest laten amputeren. Zij kregen het gezelschap van een reeks andere strakke gespierde én welgevormde dames. De booschap van het toonaangevende tijdschrift komt dus luid en duidelijk over: alle vrouwen met verschillende lichaamstypes zijn mooi.

INSTAGRAM: https://www.instagram.com/si_swimsuit/?utm_source=ig_embed

BRON: https://www.hln.be/nina/style/modeshow-van-sports-illustrated-promoot-borstvoeding-in-het-openbaar~a952786b/#comments

De laatste zin wil ik hier toch nog eens in drukletters zetten en de belangrijkste voor heel wat vrouwen die over zichzelf anders denken. ALLE VROUWEN MET VERSCHILLENDE LICHAAMSTYPES ZIJN MOOI.
Neem zeker een kijkje op de link van instagram.

Het is als een tempel en aanvaard het zoals het is. Soms moet je met iets vrede nemen en zeggen zo ben ik, ik ben wie ik ben.
Ik blijf hier aandacht aan besteden alleen al omdat mensen zich moeten zien zoals ze zijn. Aan iedereen is iets aan te merken en af te keuren, maar het is jouw eigen tempel. En geniet daar van binnen van.
Je lichaam is als een zaadje, je moet het verzorgen om te groeien om je schoonheid te laten zien zoals je bent.

En net als borstvoeding geven, wat is er verkeerd aan? Het is een natuurlijk proces van moeder naar kind toe.

Afbeeldingsresultaat voor lichaam spiritueel

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

Op zoek naar mijn ziel

een stille revolutie

Godinnen

Dé taboedoorbrekende blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- Explore your moon -

I am the moon, and the moon is me

Bewustzijnenzo

Schepje bewustheid, scheutje spiritualiteit, druppeltje humor allemaal in een blender..en tadaaa

Crohn & ik

mijn leven met de ziekte van Crohn

They Call Me Jelke

But do I call them back

Buiten en Binnen Zinnen

Wat van jou is is van jou, wat van mij is is ook van jou

Het zwarte monster

Een gevecht tegen alles wat ik heb

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

volwassenwordenmetadhd

schrijfsels hyperkinetisch en emotioneel tot menselijkheid gebracht

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Wu Cares!

nobody cares

Morgana Brighid

Waarzeggerij en Healing. Voor raad en daad.

YogaDagboek

Yoga • Voeding • Lifestyle

HARME BLOGT

marginale blogs van een 71 jarige

Phuro! Be inspired!

Van inspiratie tot transformatie

Dirk Pieters

writer, buddhist, yogi / schrijver, boeddhist, yogi

Healthy & Travel T(r)ips

Blog van een Gezondheids - & Reisfreak

WishMeAvril

Gezond en Gelukkig Lifestyleblog

struikuiltje

Persoonlijk blog

Beejoie

Bits & ends

LiefsCarolien.nl

Inner beauty, Food, Lifestyle and a sparkle personal

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

Wil je beter omgaan met narcisme?

Omgaan met een narcist(e) en zelfliefde ontwikkelen.

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Maria de Ridder

Durf de uitdaging aan te gaan om jezelf opnieuw uit te vinden

Onderweg na kanker

over omgaan met kanker en hoe het in al die grote kleine dingen sporen vraagt

Personal Plus Training

Personal training op locatie

The Desires of Living

De verlangens in je leven

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

%d bloggers liken dit: