Tag Archive: kinderen


Neem jij de uitnodigingen van jouw kind aan?

Onze kinderen zijn onze grootste zegen en de grootste last in ons leven. Ze bezorgen ons tranen van geluk en van verdriet. Door hen kunnen we intens veel liefde voelen, meer dan we ooit hadden kunnen vermoeden. Net zo groot kunnen ook onze gevoelens van angst zijn. Ze maken onvermoede kwaliteiten in ons wakker en halen het slechtste in ons naar boven op de momenten dat we ons onmachtig voelen.

Onze kinderen raken ons

Dat onze kinderen ons zo raken is niet voor niets. Op die manier maken ze ons bewust van onszelf en nodigen ze ons uit om te groeien. Ieder kind heeft zo z’n eigen uitnodigingen aan ons en het is onze keuze om ze aan te nemen of niet. Nemen we ze aan, dan zullen we groeien en onszelf verder ontwikkelen, samen met ons kind. Negeren we de uitnodigingen, dan kunnen we er zeker van zijn dat er nieuwe volgen, net zo lang tot we er klaar voor zijn om ze wél aan te nemen.

Wat raakt

Om te kunnen zien welke uitnodigingen onze kinderen aan ons doen, hoeven we alleen maar te kijken naar wat ons zo raakt. Van welk gedrag van ons kind worden we emotioneel? Welk gedrag ontroert ons? Over welke kwaliteiten van ons kind praten we steeds weer met anderen? Welk gedrag roept weerstand in ons op? Welk gedrag zijn we liever vandaag dan morgen kwijt? Van welk gedrag weten we niet meer wat we ermee aan moeten?

De uitnodiging zien

Als je weet wat je zo raakt, dan kun je onderzoeken welke uitnodiging er voor jou in zit. Mijn oudste dochter was bijvoorbeeld heel accepterend naar iedereen om zich heen. Ze was enthousiast over alle vriendinnetjes, hoe ze zich ook gedroegen tegenover haar. Ze bleef vol lof over mijn vader, ook toen hij haar pijn had gedaan met dingen die hij zei. En met iedere fout van mij kon ze even liefdevol omgaan.
Haar manier van zijn ontroerde me iedere keer weer en ik besefte dat hierin een uitnodiging voor mij zat. Een uitnodiging om te voelen wat ik voel zonder de ander te beschuldigen dat hij of zij mij dit heeft aangedaan. Om steeds weer met liefde en acceptatie naar de ander te kijken en van binnen te weten dat we dezelfde liefdevolle intenties hebben voor het leven. Dat was in het begin een hele strijd. Ik wilde namelijk gelijk hebben (Je hebt me pijn gedaan! Wat je deed was niet goed!). Maar hoe vaker ik het anders deed, hoe meer ik ging ervaren dat het zowel mij als de ander goed deed.

Als het pijn doet

Zo heeft je kind ook een uitnodiging voor je als het gaat om gedrag dat pijn doet, gedrag waarvan je in de weerstand gaat, gedrag waarvan je niet weet wat je ermee moet. Vaak is het lastiger om daar de uitnodiging in te zien omdat het zoveel pijn doet en omdat het gedrag is dat je niet wilt. Toch is het juist heel waardevol om daar wel op deze manier naar te kijken.
Zo liet mijn oudste dochter mij bijvoorbeeld ook heel ander gedrag zien. Extreme boosheid, tot aan slaan toe. Niets wat we probeerden hielp, tot ik de uitnodiging van haar aan mij kon zien. Toen ik besefte dat ze me uitnodigde om mijn eigen boosheid te voelen (boosheid die ik na mijn puberteit veilig had weggeborgen achter hoge, stevige muren) en daar op een goede manier mee om te gaan, verdween haar extreme boosheid als sneeuw voor de zon.

Een kado

De uitnodiging die ons kind aan ons doet, is dus eigenlijk niets anders dan een geschenk. Het maakt ons bewust van kwaliteiten die in ons aanwezig zijn, maar die we niet volop de ruimte te geven om te bloeien. En het attendeert ons op oude pijn die we mogen laten helen.

Naast een geschenk voor ons, is het ook een geschenkvoor ons kind als we de uitnodiging aannemen. Zo werd mijn aandacht voor de accepterende levenshouding van mijn dochter anders (ik had niet meer de behoefte om het steeds weer te benoemen als kwaliteit) omdat ik de kwaliteit in mezelf ontwikkelde. Hieronder ontstond er bij haar ruimte om meer te zijn dan dit. En kreeg ze daarnaast een moeder die meer accepterend met haar en anderen kon omgaan. Door zelf verantwoordelijkheid te nemen voor mijn opgesloten boosheid, ontstond er bij haar ruimte om de boosheid die ze uit liefde tijdelijk voor me gedragen had, los te laten.

Schrijven en puzzelen

Het is niet altijd makkelijk om te zien welke uitnodiging je kind voor je heeft. Wat je kan helpen is om het op te schrijven. Om op papier te zetten wat je zo raakt en daar zo specifiek mogelijk in te zijn. Kies daarbij voor één ding per keer. Als je het op hebt geschreven lees het dan eens een aantal keren terug en kijk welke plek de dingen die je hebt opgeschreven in je eigen leven hebben.
Wil je kind bijvoorbeeld niet eten, vraag jezelf dan af hoe jij tegenover eten staat. Hoe was jij als kind? Wat betekent voeding voor jou? Welke dingen gun jij jezelf wel of niet? Op welke manier kun en wil jij anders met letterlijke voeding omgaan? Maar kijk ook verder dan dat. Welke betekenis heeft voeding nog meer voor jou? Op welke manieren voed jij jouw leven? En op welke niet? Gun jij jezelf in je leven de dingen die jou voeden (waar jij gelukkig van wordt, die jou energie geven) of juist niet?

Gedrag veranderen

En als je dan de puzzelstukjes gevonden hebt en je wilt de uitnodiging aannemen, verander dan stap voor stap je gedrag. Wees niet teleurgesteld als het mis gaat (ik kan nog steeds niet alles wat me pijn doet omarmen en accepterend omgaan met de ander), maar houd vol. Het is net als met leren fietsen, in het begin begrijp je niet hoe je ooit in balans kunt blijven en vooruit kunt komen. Maar na genoeg oefening begrijp je niet meer hoe je ooit dacht dat je het niet zou kunnen.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/neem-jij-de-uitnodigingen-van-jouw-kind-aan-2/

Als ouder kennen we allemaal het spreekwoord ze kunnen het bloed onder je nagels vandaan halen. Of ik plak ze achter het behangpapier. Maar eigenlijk kunnen we als ouder ook veel leren van hen. Alhoewel we zeker niet met alles eens zijn en we ze dagelijks zullen omarmen. Omdat ze weer even iets uitgestoken hebben of omdat ze weer eens niet willen luisteren. Maar heb je dan als ouder eens even naar jezelf gekeken. Voor wat je kind even niet wilt luisteren. Misschien dat je op een moment ook niet naar hen wou luisteren en dat nu je kind hetzelfde doet. Ach het zijn kinderen en ze moeten leren. Maar dat leren is vaak spiegelen van de ouders. Waar je niet bij stilstaat. Sta je als ouder open voor het leren van je kinderen. Hoe ze spelen praten en hun fantasie laten spelen. Is veel van belang om ze te laten groeien en mee te groeien als men als ouder ervoor openstaat. Maar de ouders willen liever een stil kind denken vaak aan zichzelf en dat maakt dat het kind soms kan uitbarsten en zo door de ouders berispt worden. Omdat de ouders er niet tegen kunnen of meer met andere zaken bezig zijn. Bepaalde maken dus geen tijd meer om met hun kinderen buiten te komen te spelen en naar hen te luisteren. Dat is zo spijtig. Want het hoort bij de opvoeding.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Aum Shanti,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

EEN STIL KIND

Wat stille kinderen ons te vertellen hebben

Stille kinderen zijn een zegen in de grote klassen van tegenwoordig, kinderen die rustig en stil hun gang gaan. Die luisteren en doen wat er van ze gevraagd wordt. Ouders zijn er blij mee, ze schikken zich naadloos in de drukke schema’s en lijken alles prima te vinden.
Of niet? Als ouder of leerkracht kun je soms zomaar het gevoel krijgen dat er meer in ze omgaat. Dat ze eigenlijk wel iets anders zouden willen. Dus stel je ze wat vragen en probeer je te achterhalen wat zij zelf graag zouden willen. Maar echte antwoorden komen er niet. Dus stop je ermee, want het gaat immers prima zo.

Is het oké dat wij ze niet horen?

Maar wat nu als het eigenlijk niet zo prima is? Als deze kinderen wel degelijk iets te vertellen hebben, maar wij ze niet horen. Omdat we niet voldoende veiligheid, aandacht, ruimte of stilte kunnen bieden. Of omdat we onvoldoende creatief zijn in de manier waarop we ze horen. Misschien vinden we het zelf wel ongemakkelijk en bewegen we liever weg van dat ongemak. Wellicht vinden we de huidige situatie wel fijn en zijn we bang voor verandering. Er kunnen allerlei redenen zijn waarom we ze niet willen of kunnen horen. En willen we daar verandering in aanbrengen, dan zullen we dus moeite moeten doen.

De tijd nemen

Wat je allereerst zou kunnen doen is de tijd nemen om je kind (of het kind in je klas*) te observeren. Niet één keer, maar verschillende keren in verschillende situaties. Kijk eens wat je opvalt in bijvoorbeeld het gedrag, de lichaamshouding, de gezichtsuitdrukking, de gekozen woorden, de toon, de interactie (of afwezigheid daarvan) met de ander. Is er iets wat steeds terugkeert? Iets wat jou bijzonder raakt? Of wat om een andere reden sterk opvalt?

In de spiegel kijken

Betrek dan datgene wat je zo opvalt eens op jezelf. Hoe zit dit bij jou? Herken je dit? Of juist helemaal niet? Spiegelt jouw kind hier iets? Heeft hij of zij een boodschap voor jou? Gaat het om gedrag dat jij wat meer of minder zou mogen laten zien? Herken je een angst en zou je daar op een andere manier mee om mogen gaan? Raakt het aan (oud) verdriet van jou en is het tijd om daar iets mee te doen? Prikkelt het een verlangen in jou naar iets dat je lang geleden hebt weggestopt? Kortom, welke raakvlakken heeft wat je ziet in jouw kind met wat je in jezelf kunt zien?

Handelen op basis van wat je hebt gezien

Heb je niets herkend van jezelf, kijk dan eens wat je zou kunnen doen voor/richting jouw kind met wat je hebt gezien. Welke behoefte vermoed jij bij jouw kind? Wat zou je kind nodig kunnen hebben van jou? Handel overeenkomstig en kijk wat er gebeurt. Zie je verandering, benoem dit dan. Vertel jouw kind welke verandering jij hebt opgemerkt en vraag of jouw kind dit herkent. Of hij of zij er blij van wordt. En bespreek dan wat jij anders hebt gedaan richting je kind. Vraag of je kind dit prettig vindt of niet en of je dit gedrag moet doorzetten.

Geen verandering

Bemerk je geen verandering dan zou je met je kind in gesprek kunnen gaan. Je zou kunnen uitleggen dat je graag meer wilt weten over wat er in je kind omgaat en dat je daarom een tijdje heel goed hebt gekeken. Dat je daarbij dingen zijn opgevallen en dat je die graag zou willen delen. Vraag dan of je kind daar open voor staat. Is het antwoord ja, spreek dan vanuit jezelf (ik zie, ik denk, ik voel) en vraag steeds of iets klopt of niet. Moedig je kind aan om je te corrigeren als je dingen zegt die voor hem of haar niet kloppen.

Communicatie via papier

Voor sommige kinderen is een gesprek over zichzelf geen goede vorm. Het is te direct, te confronterend en gaat te snel. In plaats van het gesprek aan te gaan zou je je kind bijvoorbeeld briefjes kunnen laten schrijven en daarop reageren met een briefje van jou. Dit kan een heel veilige en laagdrempelige manier van communiceren zijn. Je kunt ook gesprekken aangaan over soortgelijke situaties, bijvoorbeeld aan de hand van een stuk in een boek, een film of een ander kind (of volwassene). Je zegt dan bijvoorbeeld “Ik denk dat dat meisje in het boek zich soms wel eenzaam voelt..” en vraagt dan “Wat denk jij?”.

Vermijd oogcontact

Als je kind praten lastig vindt, vermijd dan het oogcontact. Ga lekker naast elkaar zitten. Of nog beter, ga samen wandelen of fietsen en praat ondertussen. Oogcontact kan voor sommige kinderen heel indringend en oncomfortabel zijn, waardoor de situatie onveilig voelt. Ook sturende vragen kunnen onveilig voelen. Stel zoveel mogelijk open vragen en sta open voor het antwoord dat je krijgt. Ga verder met dat antwoord (en niet met wat je had verwacht of wat je zou willen horen). Kinderen voelen haarfijn aan als wij ze een bepaalde kant op willen sturen en de meeste vinden dat niet prettig.

Neem de tijd

En daar is het woord tijd opnieuw. Tijd is wat mij betreft de heilige graal in deze. Neem de tijd en geef de tijd. Het kan soms heel lang duren voordat er een antwoord komt; durf te wachten. Durf je kind de ruimte te geven om lang stil te zijn. Vaak voelt dat ongemakkelijk en ga je daardoor zelf praten of een nieuwe vraag stellen, maar meestal is dat niet nodig. Laat je kind merken dat het oké is dat het lang duurt. Twijfel je of je kind jouw vraag begrepen heeft, dan kun je dat vragen en eventueel je vraag anders formuleren. Is je vraag wel begrepen, dan mag je dus gewoon wachten op het antwoord.

Wat hebben stille kinderen ons te vertellen?

Misschien had je op een antwoord gehoopt toen je dit artikel bent gaan lezen. Maar dat antwoord kan ik je niet geven. Er is niet één centrale boodschap. Ieder kind heeft ons iets anders te vertellen en het is aan ons om ze allemaal te horen. Dit artikel is een pleidooi om tijd te maken voor de kinderen die de tijd niet opeisen voor zichzelf. Om ze te horen en iets te doen met wat zij ons te vertellen hebben.

* Voor ‘jouw kind’ kun je ook steeds lezen ‘het kind in jouw klas’.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/stille-kinderen-vertellen/

Wil in eerste instantie beginnen met een stil kind is geen ziek kind. Ouders kennen hun kind het beste. Een stil kind is een kind dat men meer moet observeren. Want het kan zoveel overbrengen. Maar juist omdat men het niet gewend is van een kind kan men er soms moeilijk mee omgaan. Ook bij een kind kan lichaamstaal een belangrijke rol spelen. Net als hoe het speelt of met wat het speelt maar ook met de tekeningen die ze inkleuren of tekenen. Daar kan men soms heel wat uithalen. En stil kind is als een stille volwassene. Ze zullen wel iets zeggen als het nodig is. Of zich laten horen op een andere manier. Stille kinderen zijn aangenaam maar voor velen ook een vorm van frustratie. Dat is dan weer een les dat men eruit moet leren.
Soms krijgen ze te horen wees eens wat assertiever durf op te komen voor jezelf. Maar men zou vertelt staan dat ze dat zeker en vast op gepaste tijdstippen wel kunnen.
Natuurlijk naar gelang de leeftijd kan het ook zijn dat het kind zichzelf nog aan het zoeken is of dat er een probleem is. Dan is het soms aangeraden om toch hulp te zoeken om te kijken wat er scheelt.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Tien Eenvoudige Stappen om de Energie van je Kind te Kalmeren

Eerste tip:

Wanneer je kind van streek is, controleer dan je eigen energie! Als je energetisch vervormd of gestresst bent, zullen zij dat ook zijn. Neem even de tijd om te kalmeren of je te ontspannen en merk op hoe dit van invloed is hun energie. Tip: Doe een “Hook Up” wanneer je merkt dat je gestresst of boos bent op je kind. Je zult merken dat het je kind veel sneller tot bedaren brengt en je zult jezelf ook beter voelen!

Hookup
Hookup
  1. Kruis je voeten bij je enkels
  2. Houd je armen recht naar voren, met de rug van de handen naar elkaar gericht, de duimen omlaag
  3. Kruis een hand over de andere en plaats de handpalmen samen met de vingers tussen elkaar geschoven.
  4. Buig de ellebogen en vouw de handen in en omhoog totdat ze comfortabel op je borst rusten.
  5. Adem diep in terwijl je het puntje van de tong tegen de bovenkant van het gehemelte achter de voortanden plaatst.
  6. Wanneer je uitademt, ontspan dan de tong in de mond.
  7. Houd die positie vast totdat je een kalmerend gevoel binnen voelt. (Dat kan een minuut of twee duren).
  8. Ontspan en ontvouw handen en voeten.
  9. Druk op de vingertoppen van een hand tegen de vingertoppen van de ander en de voel de energie waar ze elkaar ontmoetten. Blijf in deze positie gedurende minstens 30 seconden. (De energie kan warm aanvoelen, tintelend of als het ware trillend, zoemend of kloppend)
  10. Als je kind vraagt wat je doet, vertel hem/haar dat het een manier is om te kalmeren. Vraag hen of ze met je mee willen meedoen!

Tip twee:

Deze techniek zal meestal helpen een kind te ontspannen en te kalmeren wanneer het boos, bang of driftig is.

dinosaurus

Het temmen van de Dinosaurus

  1. Wrijf je handen snel tegen elkaar om energie te verzamelen in je handen.
  • Neem beide handen en plaats ze dicht bij het hoofd van je kind in de buurt van elk van zijn oren. Zonder het lichaam van het kind te raken, zwaai je rond zijn oren en langs de zijkant van zijn hoofd, nek, schouders en armen en langs zijn handen naar beneden. Je handen werken als een magneet die de overtollige energie uit het lichaam van je kind naar beneden trekt.
  • Deze beweging moet waarschijnlijk 3 tot 5 keer worden herhaald totdat het kind zichtbaar kalmeert.
  • Enige zachte woorden die zijn boosheid erkennen en hem laten weten dat het o.k. is om wat voor gevoelens dan ook te hebben, kunnen nuttig zijn voor het kind.
  • Ouders kunnen dit ook doen om zichzelf te helpen ontspannen en hun eigen overtollige energie te kalmeren!

Neem gewoon één hand tegelijk, kruis naar de andere kant van je hoofd en zwaai langs je nek, armen en van de vingers af. Vergeet niet om langzaam en diep in- en uit te adem te halen terwijl je je overtollige energie bevrijdt.

Tip drie:

De Kalmerende Drievoudige Warmer is een andere krachtige manier om de overtollige energie van een kind te kalmeren. Als deze procedure één of twee keer per dag gedurende drie of vier weken herhaald wordt, kun je letterlijk het zenuwstelsel van een kind resetten in een rustiger modus.

Kalmerende Drievoudige Warmer

  1. Terwijl het kind rustig in een ontspannen houding zit of ligt, houd dan de voorkant van zijn knie en de achterkant van zijn elleboog vast, aan één kant van het lichaam. Misschien voel je de energie tintelen terwijl die via het been naar de grond beweegt. Is je kind ook in staat om de energie te voelen bewegen?
  • Als de ene kant aanvoelt alsof hij klaar is (het zou 5 minuten of meer kunnen duren), herhaal dan dezelfde procedure bij de tegenovergestelde elleboog en knie.
  • Verplaats je vervolgens zó dat je de kleine inkeping aan de buitenkant van de kleine teen met een van je wijsvingers vast kunt houden. Met behulp van je andere wijsvinger druk je op de plek waar de 4e en 5e vingers van het kind bij elkaar komen (rechts van waar de V is gevestigd). Je kunt ongeveer net zolang op deze punten drukken als de hoeveelheid tijd die de elleboog en knie-punten in beslag hebben genomen. Dit wordt herhaald aan beide kanten totdat alle vier de punten zijn afgewerkt.
    Tip: Dit is een ontspannende activiteit voordat je kind gaat slapen. Het kan hen werkelijk helpen sneller in slaap vallen, en tegelijkertijd helpen hun zenuwstelsel te herprogrammeren.

Tip vier:

Laat het kind een karateslag gebruiken met een affirmatie om het te helpen uit een negatieve of onwillige staat te komen. Energetisch is dit bekend als psychologisch omgekeerd. Wanneer iemand´s energie omgekeerd is, doen we letterlijk het tegenovergestelde van wat ons zou helpen, of we maken keuzes die ons belang saboteren.

EFT Karate Chop Point
  1. Als het kind wil meewerken, laat het dan met de buitenkant van de hand tegen de uitgestrekte palm van de andere hand tikken in een (zachte) karateslagbeweging.

Laat het kind tijdens het tikken, zijn eigen versie van het volgende opzeggen:

a. “Ook al ben ik op dit moment boos, ik ben een super kind!”

b. “Ik hou van mezelf en ik ben o.k., ook al heb ik dit probleem “(woede, verdriet, angst, boosheid, etc.)

c. “Ook al voel ik me nu een slecht kind; ik hou van mezelf en accepteer mezelf volledig!”

  1. Herhaal het tikken en de affirmaties hardop, met drie pauzes om diep adem te halen tussen elke affirmatie- en tikkensessie.
  • Als het kind problemen heeft met het opzeggen van de affirmaties en het doen van de tikken, doe het dan voor op je eigen lichaam. Zet je in voor hun hoogste goed.

Tip vijf:

Laat je kind denken aan een plaats waar het zich rustig, vredig en ontspannen voelt. Deze veilige plek kan een echte of een denkbeeldige plek zijn. (Controleer of er geen negatieve herinneringen aan verbonden zijn.) De eerste keer dat je over de veilige plaats praat, helpt het als het kind ontspannen is en in een positieve gemoedstoestand verkeert.

Veilige Plaats met een Vlinder Omhelzing

  1. Laat je kind zo gedetailleerd mogelijk een rustige, kalme plaats beschrijven. (Soms laat ik het kind zijn Veilige Plek tekenen.)
  • Is deze kalme, vredige plek in een gebouw of buiten in de natuur?
  • Terwijl het kind zich deze bijzondere plek voorstelt, waarbij het langzaam en diep in- en uitademt en het het kalme, ontspannen gevoel in zijn lichaam voelt, kruist het zijn armen over de borst tikt het licht met zijn vingertoppen op zijn borst totdat het zich helemaal kalm en ontspannen voelt. Dit proces van zacht tikken heet een Vlinder Omhelzing.
  • Wanneer het kind geagiteerd of overstuur is, herinner hem dan aan zijn bijzondere rustige plek. Laat het zich de veilige plek in zijn hoofd voorstellen en een Vlinder Omhelzing doen om zich beter te voelen! Sommige kinderen willen hun Veilige Plek tekenen.

Tip Zes:

Een andere manier om je kind te helpen ontspannen en spanningen of ongemakkelijke gedachten of gevoelens los te laten, is zijn positieve punten aan te raken op zijn voorhoofd. De reden dat het zo goed werkt is omdat het een neurovasculair punt is dat de bloedsomloop verbetert en helpt om de bloedstroom terug te brengen naar het denkende deel van de hersenen. Als je het effect nog krachtiger wilt maken, kun je het kind een hook up laten doen terwijl je deze punten aankraakt.

Positieve Punten Aanraken

  1. Wrijf je handen flink tegen elkaar en schud ze daarna af om de energie te verzamelen in de handen.
  • Plaats je vingertoppen licht op de positieve punten van het voorhoofd van je kind. De positieve punten bevinden zich direct boven de wenkbrauwen en onder de haarlijn. (Je kunt ook de hele hand gebruiken op het voorhoofd, met de andere hand aan de achterkant van het hoofd, net boven waar de schedel aan de nek grenst. Dit heeft betrekking op de angstpunten aan de achterkant van het hoofd en zet een energie-resonantie tussen de twee handen in gang.)
  • Meestal vraag ik het kind na te denken over iets schokkends dat hem ooit is overkomen of iets waardoor het zich gestresst voelt. Dit duurt meestal ongeveer een minuut of meer.
  • Denk eraan dat indien het kind een hook up doet terwijl je deze punten aanraakt dit een nog krachtiger oefening wordt.
  • Als het kind niet wil meewerken om deze procedure te doen, stel dan voor om het voor je kind te doen terwijl je het bij wijze van voorbeeld op jezelf uitvoert.

Tip Zeven:

Vergrendeling van de positieve energie van het hart is een andere manier om het zenuwstelsel te zuiveren van negatieve energie en positieve liefdevolle energie te verhogen.

“Lock In” van het Hart

Vertel je kind dat je het gaat leren hoe het de liefdevolle positieve gevoelens van zijn hart groter kan maken. Leg uit dat een “Hart Lock In” is als het openen van een deur in hun hart om zo meer zonneschijn en liefde binnen te laten.

  • Laat het kind zijn ogen sluiten en het zich op zijn hartcentrum concentreren terwijl het denkt aan iets dat hem zich gelukkig of geliefd doet voelen. Laat het kind zijn hand op zijn borst plaatsen als hij dit gevoel of deze gevoelens van liefde daar voelt.
  • Laat het kind zich nu voorstellen dat het een sleutel heeft waarmee het zijn hart kan openen om zo meer licht en liefde binnen te laten. Kan het zich voorstellen dat zijn adem langzaam in en uit door de deur van zijn hart gaat?
  • Als hun liefdevolle hartenergie is gestegen, laat ze dan denken aan iemand naar wie ze graag wat positieve liefdevolle energie zouden willen sturen. Wanneer ze klaar zijn, kunnen ze een zeepbel van liefdevolle energie naar de persoon waar zij aan denken sturen. Kunnen ze voelen hoe de deur van hun hart zich verder opent, naarmate ze positieve liefdevolle energie sturen? Wat voor kleur had de luchtbel van de liefdevolle energie die ze hebben verstuurd? Is er nog iemand anders naar wie ze graag liefdevolle energie zouden willen sturen?
  • Gelukkige, positieve muziek spelen terwijl het kind liefdevolle energie verstuurt voegt een aardige touch toe. Stel voor dat het kind doorgaat met het sturen van liefdevolle energie aan verschillende personen of plaatsen. Het is ook leuk om door de dag heen liefdevolle energie over en weer te sturen!
    6) Praat met ze, nadat ze klaar zijn, over wat ze hebben zien gebeuren terwijl ze deze “Hart Lock In” activiteit deden. Meestal zal er een toename zijn van hun positieve, liefdevolle gevoelens.

Tip Acht:

Wanneer je kind behoefte aan een energetische verandering heeft, kan water zorgen voor een mooi rustgevend effect. Of het nu een zwembad is, een meer, een wastafel vol zeepsop, een ontspannend bubbelbad of een sprinkler op een hete middag, het zal zorgen voor een vrijlating van de negatieve energie uit hun lichaam. De release van negatieve energie kan verder bevorderd worden door 1/4 of 1/2 kopje Epsom zout aan hun badwater toe te voegen. Het reinigt de aura en helpt met de energetische verschuiving. Een paar druppels lavendelolie voegt ook een aangename geur aan het bad en kalmeert het centrale zenuwstelsel.
Ervoor zorgen dat je kind genoeg water heeft om te drinken is een andere manier om je kind te helpen emotioneel in evenwicht te blijven. (Frisdrank, sap en melk kunnen de behoefte aan water van het lichaam niet vervangen!) Water is een grote stress buster en helpt de hersenen efficiënter werken.

Tip Negen:

Aromatherapie of Bach Flower Remedies is een andere manier om het elektrische systeem van het lichaam te herprogrammeren. Een Bach Bloesem-remedie die een kind/volwassene helpt te kalmeren heet Rescue Remedy.

Rescue Remedy
Rescue Remedy

(Deze homeopathische remedie kan worden gevonden bij uw lokale drogist of via een natuurgeneeskundige.) Simpelweg 4 druppels op de tong laten vallen of in een klein glas water of sap kan helpen het kind in een meer rustige en ontspannen toestand te brengen (zonder bijwerkingen).
Rescue Remedy is gemaakt van de essentie van zes Engels wilde bloemen: Impatience, Star of Bethlehem, Cherry Plum, Rock Rose, Clematis en Crab Apple. Deze 6 essences worden gemengd tot een oplossing van druivenalcohol die snel de helende energie verspreidt in het lichaam.

Tiende Tip:

Kinderen zijn begiftigd met prachtige en creatieve verbeelding. Wanneer kinderen boos of opgewonden zijn, kan het nuttig voor ze zijn zich voor te stellen hoe hun persoonlijke beschermengel eruit ziet. Is deze mannelijk of vrouwelijk? Groot en machtig of klein, wendbaar en snel? Heeft hij een naam en een duidelijke persoonlijkheid? Is het iemand die ze kennen die al is overleden? Als ze een gelegenheid hebben gehad om hun beschermengel visualiseren, laat ze er dan een tekening van maken of vind iets dat hem kan vertegenwoordigen. Ik veranker graag het gevoel van veiligheid en bescherming in het kind door het een Vlinder Omhelzing te laten doen, terwijl het kijkt naar de afbeelding van zijn beschermengel die over hem waakt en hem beschermt. Ouders kunnen hun kind vertellen dat ze hun beschermengel kunnen oproepen wanneer ze hulp nodig hebben of zich veilig willen voelen. Sommige ouders willen dat het kind leert te bidden dat zijn engel hem helpt wanneer het hem/haar nodig heeft.

Engelen en Elfjes

  1. Bespreek met je kind het begrip “beschermengel”, die voor hem zorgt en hem beschermt.
  • Stimuleer je kind om te visualiseren hoe zijn engel er kan uitzien. (mannelijk of vrouwelijk, krachtig en sterk of klein en snel?) Heeft hij een naam en duidelijke persoonlijkheid? Is het iemand die ze kennen die al is overleden?
  • Laat het kind een tekening maken van hoe hij denkt dat zijn beschermengel eruit ziet en installeer vervolgens het beeld dieper met behulp van de Vlinder Omhelzing terwijl het kijkt naar de afbeelding of voorstelling van zijn engel.
  • Laat het kind nadenken over een probleemsituatie en doe dan de Vlinder Omhelzing. Hoe helpt zijn engel hem met de situatie?
  • Als het kind ook in andere situaties graag de aanwezigheid van zijn engel wil voelen, laat het dan gewoon de afbeelding in zijn hoofd oproepen en doe voorts nog een Vlinder Omhelzing. Engelen kunnen vooral troostend zijn als je kind probeert in slaap te komen!
  • Laat je kind weten dat het een beroep kan doen op zijn engel, wanneer het zich veiliger wil voelen of een probleem wil oplossen.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/tien-eenvoudige-stappen-om-de-energie-van-je-kind-te-kalmeren/

Soms is het beter om je kind tot rust te brengen door je eigen rust erin te leggen. Als ik nu zie hoe kinderen soms de rust moeten vinden vind ik het om te huilen. Tv een iPad en het kind is stil. Maar soms eens een gesprek aangaan kan al de rust brengen. Een kind dat boos is of ergens mee zit wil dit er ook uitlaten. Dat kan dus ook op een positieve manier gebeuren.
Als een kind te druk is komt het vaak omdat het aandacht wilt hebben. Spijtig genoeg geven ouders daar niet altijd aandacht aan en denken al snel dat hun kind ADHA heeft. En in het slechtste geval beginnen ze op een moment met medicatie. Al zijn er genoeg alternatieve.
Ook mogen we niet vergeten dat er ook heel veel op het kind afkomt dat ze zien en horen. En waar we als ouder toch ook rekening mee moeten houden. Hier moet men ook over praten met je kind.
We mogen niet vergeten dat een kind ook graag zijn/haar hartje lucht al moet je soms er naar vragen.
En een laatste tip speel met je kind of laat het buitenspelen. Ze deel je ook elkaars energie en geniet je van elkaar.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Je lichaam als voertuig. Een voorleesboekje voor kinderen, om zelf uit te printen.

Je lichaam als voertuig

De wereld is druk. Voor volwassenen, maar ook voor kinderen.Het is heel makkelijk om afgeleid te worden van wat er zich afspeelt in hun eigen lijfje. Van wat ze zelf voelen en willen, in plaats van wat anderen van hen vragen.

Dit korte getekende boekje is (met veel liefde door Marloes gemaakt) voor ouders en kinderen, om lekker vaak voor te lezen. Het gaat over het energetisch reinigen van je lichaam, over het belang van gronden, en over jezelf beschermen. Simpel beschreven, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En dat zou het ook moeten zijn.

Blad2

Het regelmatig voorlezen van dit boekje zorgt ervoor dat ouders en kinderen vertrouwt raken met energetische lichaamszorg, en het brengt focus op de veilige zone van het eigen lichaam in drukke tijden.Je kunt de pagina’s uitprinten en er gemakkelijk een boekje van maken door ze in een insteekhoesje te doen en daarna in een map. Of druk gaatjes in de pagina’s en bind ze bijeen met een lint. En natuurlijk kun je de tekeningen mooi in laten kleuren door je zoon of dochter. Veel leesplezier!

Download hier kosteloos het boekje voor kinderen

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/je-lichaam-als-voertuig-een-voorleesboekje-voor-kinderen-om-zelf-uit-te-printen/

Het mocht gedeeld worden. Het is echt een aanrader voor ouder en kind. Het kan je even tot nadenken zetten. Dat toch belangrijk is. En ja zo krijg je ook weer meer contact met je kind. Het voorlezen of het laten lezen en dan er verder op ingaan. Moet toegeven een mooi boekje.

Nils Holgersson, Selma Lagerlöf, Monument, Een Boek

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Laag zelfbeeld is kwestie van genen én omgeving: “Blijf de positieve punten van kinderen benadrukken”

Meisje, Triest, Wanhopig, Eenzaam, Verdriet, Nadenkend

Een laag zelfbeeld is herkenbaar voor jongeren en hun ouders, met mogelijks zware psychische gevolgen. “Daarom moeten we leren milder te zijn voor onszelf”, zegt psychologe Inez Germeys.

Adolescentie

Een stukje van ons zelfbeeld – hoe we naar onszelf en onze relatie tot anderen kijken – is biologisch bepaald en ligt vast van bij onze geboorte. De ene is dus gevoeliger voor een laag zelfbeeld dan de ander, waardoor ze zichzelf neerhalen en hun uiterlijk of kunnen maar niks vinden. Maar ook onze omgeving is voor een groot deel bepalend, weet psycholoog Inez Germeys (KU Leuven). “Zelfbeeld bouw je immers ook op in relaties. Om te ontdekken wie we zijn spiegelen we ons aan anderen, zeker in de adolescentie, wanneer jongeren hun identiteit ontwikkelen. Dan wordt dus ook de basis gelegd. Negatieve ervaringen in die interactie, zoals pesten, kunnen dat zelfbeeld beschadigen of verlagen.” 

Blijf positieve punten benadruk­ken bij je kind. Dat ze de sfeer erin houden, of altijd aandacht hebben voor hun grootmoe­derSarah Van Gysegem, Gezinsbond

“Twijfelen aan jezelf is niet zo abnormaal tijdens het opgroeien, het is immers dan dat je je ervan bewust wordt dat mensen naar je kijken”, voegt Sarah Van Gysegem toe. Zij is opvoedingscoach bij de Gezinsbond.  “Er zijn veel jongeren die zich niet goed voelen in hun vel, en dat heeft alles te maken met de hormonenstorm en lichamelijke veranderingen. Maar wie tijdens die ontwikkeling zelfs maar één denigrerende opmerking hoort, kan dat zichzelf inprenten en daar jaren later nog mee zitten. Vandaag komt daar ook sociale media bij kijken, waarin jongeren zich met elkaar vergelijken en soms een vertekende realiteit zien.”

Signalen

Volgens een bevraging van de Gezinsbond uit 2017 vond 17 procent van de ouders dat hun tiener helemaal niet zelfzeker was over hun lichaam of talenten. Er zijn signalen die daarop kunnen wijzen, zoals een kind dat zichzelf continu naar beneden haalt. Van Gysegem: “Of let eens op uitspraken, bijvoorbeeld wanneer je samen naar televisie kijkt, zoals ‘die mevrouw is tenminste mooi’. Ook kan er iets aan de hand zijn wanneer je kind zich plots obsessief met voeding bezighoudt of een hobby plots links laat liggen. Niet dat we voor alles moeten applaudisseren, maar geef kinderen een pluim, en ze krijgen vleugels. Benadruk hoe ze de sfeer erin houden in de familie. Hoe ze aandacht hebben voor hun grootmoeder. Hoe ze klaar staan om het gras te helpen maaien. En dat dat veel waardevoller is dan een strak lijf. Ook al lijkt het alsof ze niet luisteren en die positieve punten meteen weer vergeten, blijf het doen.” “Ook de gebruikte taal is daarin belangrijk”, weet Germeys. “Zo bestaat er een simpel maar belangrijk onderscheid tussen een persoon en zijn gedrag. Bén je een stout kind? Of doé je iets stout?” 

Psychische problemen

Wat belangrijk is om weten, aldus psychologe Germeys, is dat ons zelfbeeld kan fluctueren. Afhankelijk van een levensfase of de context, zoals de werkvloer of een vriendengroep, voelen we ons meer of minder veilig. “Daarom is een negatief zelfbeeld ook niet iets dat je moet overwinnen of moet van genezen”, verduidelijkt ze. “Als Julie zegt dat het nog steeds aan haar kleeft, kan dat betekenen dat ze het aanvaard heeft als een van haar eigenschappen.” Maar: het mag je niet belemmeren. “Want dan zorgt het ervoor dat je bepaalde dingen niet durft doen, kwaliteiten niet ontwikkelt of sommige relaties niet durft aangaan.”

Je denkpa­troon omkeren en leren positief naar jezelf te kijken: het kanInez Germeys, KU Leuven

“Daarnaast weten we dat een negatief zelfbeeld een hoger risico geeft op psychische problemen, zoals depressie, psychose en angststoornissen. Hoe dat komt, onderzoeken we nog. Maar wie denkt dat hij waardeloos is, kan ook weleens denken dat mensen het – in jouw ogen terecht – slecht met je voor hebben en achterdochtig worden.”
“Eenvoudig is het niet, maar je denkpatroon omkeren en leren positief naar jezelf te kijken, kan zeker”, besluit ze. “Wat loopt er wél goed? Waar ben je wél goed in? Ouders en leerkrachten kunnen daarbij helpen, net als therapie. In Nederland loopt een studie waarin jonge mensen via een app regelmatig oefenen om op een positieve manier naar zichzelf te kijken en milder voor zichzelf te zijn. Dat werkt preventief.”

BRON: https://www.hln.be/binnenland/laag-zelfbeeld-is-kwestie-van-genen-en-omgeving-blijf-de-positieve-punten-van-kinderen-benadrukken~a75e766e/

Bij jongeren en dit begint al rond 6jaar kan het zijn dat ze een slecht of negatief zelfbeeld hebben. Ze voelen zich dan ook vaak uitgesloten of durven niet echt zichzelf zijn. Ik ben stom, ik ben lelijk, ik kan dat niet. Juist op deze leeftijd kan dit een zwaar impact hebben op hun leven. Ook heeft het veel te maken met de groep waar het kind zich in bevind. Daar kan ook al snel een vorm van pesterijen in voorkomen. En dan pesten op psychische vlak met woorden. Zodat het kind een angst krijgt en zelfs het moeilijk krijgt om te leren. Als ouder is het heel moeilijk om daar je kind mee te helpen. Omdat je er te nauw aan verbonden bent. Wat je zeker moet doen is luisteren naar je kind. Zodat het weet dat het gehoord wordt. Begin zeker niet met te zeggen. Wees eens sterk, laat je niet doen. Daar heeft het kind geen boodschap aan. Soms kan je niet anders als ouder om iemand in te schakelen. Een kinderpsycholoog.
Kinderen met een laag zelfbeeld hebben ook vaak te kampen met een positief vertrouwen zodat ze minder goed in hun vel zitten.
Enkele punten die kunnen leiden tot een laag zelfbeeld.

  • Je kind praat negatief over zichzelf, bijvoorbeeld “Ik ben dom” of “Ik kan ook niks goed doen”
  • Je kind vraagt veel bevestiging of hij het wel goed doet
  • Je kind heeft moeite kritiek. Hij wordt dan boos of klapt juist dicht
  • Je kind heeft moeite om voor zichzelf op te komen
  • Je kind vertoont opvallend gedrag: veel teruggetrokken, erg verlegen of angstig, snel boos of prikkelbaar, agressief of veel last van onverklaarbare lichamelijke klachten
  • Je kind denkt negatief over zichzelf op meerdere gebieden, zoals z’n uiterlijk, leercapaciteiten op school, sportvaardigheden, z’n gedrag en het omgaan met vriendjes
  • Je kind vindt het moeilijk om complimenten te ontvangen
  • Je kind blokkeert regelmatig of vermijdt spannende situaties

Mocht dit je als ouder opvallen kan je werken aan een beter zelfvertrouwen. Als je dat sterk kan maken dan gaat men het zelfbeeld ook positiever zien. Dan zal je kind door ook sterker in worden.
Je kan enkele tips gebruiken om je kind te helpen
Geef als ouder liefde en aandacht
Focus samen op het positieve
Stimuleer je kind
Speel spelletjes knutsel en teken samen en moedig je kind aan
Geef het ruimte om ook zelfstandig iets te doen.
En complimenteer je kind ervoor
Luister naar je kind
Een kind moet zich goed voelen in zijn vel. Dat zal dan ook meegenomen worden heel het leven lang.
Als volwassenen dit hebben kan dit even harde gevolgen hebben als bij het kind. En als je begint te praten met een volwassene die een laag zelfbeeld heeft dan is dat al vaak van toen bij de jeugd.

Nu in de tekst spreken ze over het zit in de genen daar ben ik niet eens mee. Want er zijn ouders die sterk in het leven staan en waarvan het kind een laag zelfbeeld heeft. Mochten er broertjes of zusjes zijn is het ook niet zo dat ieder kind een laag zelfbeeld heeft.

Meisje, Wandelen, Teddybeer, Kind, Lopen, Vrouwelijke

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Ook kinderen maken momenteel moeilijke periode door: expert legt uit hoe je met hen in gesprek gaat en ze gemotiveerd houdt

Kind, Onderwijs, Angst, Terreur, Gewelddadige

We zijn intussen acht maanden na de eerste lockdown, maar sporten is alweer uit den boze, je mag maximaal met vier buiten afspreken en het ziet ernaar uit dat we Sinterklaas en andere feestdagen niet in familiekring zullen vieren. Hoe blijf je al dat minder leuke nieuws brengen aan je kroost? En hoe hou je kinderen en jongeren gemotiveerd om zich aan de regels te houden? “Sta in deze moeilijke periode stil bij wat wél nog kan”, weet ontwikkelingspsychologe Inge Glazemakers. Zij legt uit hoe je als gezin deze moeilijke tijd zo goed mogelijk doorstaat.

Ga samen in gesprek over hoe jullie de vrijgekomen tijd zullen invullen

“Heel wat toffe activiteiten mogen al langere tijd niet meer. En, laat ons eerlijk zijn, dat is voor ons allemaal een beetje moeilijk. Eigenlijk geldt de eerste tip dus zowel voor volwassenen als voor kinderen: sta in deze moeilijke periode stil bij wat wél nog kan”, adviseert prof. Inge Glazemakers, ontwikkelingspsychologe verbonden aan de Universiteit Antwerpen. “Ga als gezin samen in gesprek over hoe jullie de vrijgekomen tijd zullen invullen. Gaan jullie komend weekend wandelen? Of willen jullie liever samen koken of bakken? Houden jullie een gezelschapsspelletjesmiddag? Of bouwen jullie samen een kamp? Zo hebben jullie iets concreets om naar uit te kijken. Geef je kinderen hier inspraak in. Ga bijvoorbeeld samen op het internet zoeken naar mooie wandelroutes in de buurt. Op die manier nemen zij een actieve rol op en hebben ze niet het gevoel dat ze overgeleverd zijn aan de omstandigheden. Routines helpen hier ook bij. Gingen jullie vroeger elke zondag naar de grootouders, wat nu niet meer mogelijk is? Creëer dan een nieuwe routine door bijvoorbeeld elke zondag uitgebreid te brunchen en las een belmomentje in naar oma en opa.”

Nu al beginnen over uitstapjes of reizen in de kerst- of zomervakan­tie is niet zo’n goed idee, bedenk liever concrete ideeën om de komende week naar uit te kijkenontwikkelingspsychologe Inge Glazemakers

“Niemand weet hoelang de huidige maatregelen nog gaan duren. Je mag dat ook eerlijk antwoorden als je kinderen hiernaar vragen. Maar hou daar wel rekening mee bij jullie plannen. Dan zijn er minder teleurstellingen als een activiteit toch weer in het water zou vallen”, vervolgt de psychologe. “Nu al beginnen over uitstapjes of reizen in de kerst- of zomervakantie is niet zo’n goed idee, bedenk liever concrete ideeën om de komende week naar uit te kijken.”

Voorzie alternatieven

Wat we wel al weten is dat Sinterklaas en de eindejaarsfeesten dit jaar anders zullen verlopen. “Vraag aan je kinderen welk aspect van de feestdagen zij het leukst vinden, zodat jullie dat tenminste kunnen behouden. Is dat het ritueel van samen cadeautjes uitpakken? Samen genieten van een lekkere maaltijd of een film? Zulke dingen zijn wel mogelijk. Gezellig samenzijn met de hele familie wordt moeilijker, maar als ouder kan je wel een andere manier bedenken om toch een samenhorigheidsgevoel te creëren. Plan bijvoorbeeld een knutselactiviteit, zodat je kinderen een cadeau kunnen maken voor oma en opa. Of laat hen een uitgebreide brief schrijven, die ze met Sinterklaas of Kerst kunnen voorlezen via Zoom. Op die manier blijft de sfeer van die bijzondere dagen enigszins aanwezig.”

Benadruk dat je zoon of dochter niet de enige is die zich zo voelt. Iedereen zit in hetzelfde schuitje

“Moet je kind huilen omdat zijn sportlessen zijn afgelast, of is het boos omdat een feestje niet kan doorgaan? Toon daar begrip voor. Verdrietig zijn mag. Teleurgesteld zijn mag. Het helpt om te benadrukken dat je zoon of dochter niet de enige is die zich zo voelt. Iedereen zit in hetzelfde schuitje, dus zijn of haar sportvriendjes kunnen ook niet trainen. Niemand kan naar het feestje. Zeg gerust dat jij de situatie als ouder ook niet leuk vindt. Maar geef wel het goede voorbeeld door op een positieve manier met je teleurstelling om te gaan, namelijk door nieuwe plannen te smeden en er het beste van te proberen maken.”

Blijf zelf rustig

Ben je zelf ongerust door de aanslepende besmettingen, of heb je last van stress? “Het heeft geen zin om dat te proberen verbergen. Kinderen merken toch dat er iets aan de hand is”, weet Glazemakers. “Beschouw de situatie liever als een leermoment. Benoem je gevoelens en toon hoe je hier op een goede manier mee omgaat. ‘Mama heeft het eventjes moeilijk, dus ze gaat een wandeling maken om rustig te worden’, bijvoorbeeld. Of: ‘Papa heeft stress, dus hij gaat even in de zetel zitten en op zijn ademhaling letten of naar muziek luisteren.’ Zo leert je kind positieve copingstrategieën aan. Merk je dat je kinderen ongerust zijn? Vraag waar ze precies bang voor zijn – want dat kan iets helemaal anders zijn dan je misschien verwacht – en stel hen vervolgens gerust. Als ze het eng vinden dat zo veel mensen ziek blijven worden, kan je benadrukken dat er heel veel zorgverleners klaarstaan om hen te helpen. Zijn je kinderen bang om zelf corona op te lopen, blijf dan herhalen dat ze dat kunnen voorkomen door goed hun handen wassen en afstand te houden. Zo voelen ze enige controle over de situatie.”

Tieners begrijpen de ernst van corona heus wel. Ze weten dat de situatie in ziekenhui­zen dramatisch is. Vraag liever waar je zoon of dochter het precies moeilijk mee heeft

“Tieners verliezen als het ware het meest door de coronamaatregelen, omdat op hun leeftijd normaal alles draait rond vrienden en sociale contacten. Voor hen is het dus een extra moeilijke periode”, weet de psychologe. “Daar komt nog bij dat ze vaak beschuldigend met de vinger worden gewezen. Wil je je tiener op het hart drukken om zich altijd aan de maatregelen te houden? Ga dat gesprek aan vanuit een standpunt van vertrouwen. Denk bijvoorbeeld samen na over bepaalde situaties: ‘Ik weet dat je verstandig bent en ik vertrouw je. Maar soms is het moeilijk om te weten hoe je moet handelen Stel dat je met drie vrienden gaat joggen, maar één van hen houdt zich niet aan de afstand. Wat ga je doen?’. Meestal handelen tieners impulsief. Ze denken in het hier en nu. Als je jouw zoon of dochter al op voorhand over zulke situaties laat nadenken, heeft hij of zij op zo’n moment iets om op terug te vallen. Bij ander risicogedrag zoals alcohol drinken werkt die aanpak ook.”
Je boos maken kan eerder averechts werken. “Tieners begrijpen de ernst van corona heus wel. Ze weten dat de situatie in ziekenhuizen dramatisch is. Vraag liever waar je zoon of dochter het precies moeilijk mee heeft. Misschien is hij of zij wel bang om vrienden te verliezen als hij of zij zich teveel afzondert, en weegt dat op dit moment net iets zwaarder door? Als je dat weet, kunnen jullie samen op zoek naar oplossingen. Denk maar aan de toestemming om enkele vrienden (op afstand) uit te nodigen in de tuin.”

BRON: https://www.hln.be/familie/ook-kinderen-maken-momenteel-moeilijke-periode-door-expert-legt-uit-hoe-je-met-hen-in-gesprek-gaat-en-ze-gemotiveerd-houdt~a40bdaa1/

Ga zeker niet over vakanties praten. Dan men zelf niet zeker is wat kan en wat niet. Zo zou je het kind nog meer teleur stellen. Wanneer het kind het moeilijk heeft en dit merk je al snel op. Is het van belang om er op een kindvriendelijke manier een gesprek mee aan te gaan.
Waar heb je het moeilijk mee?
Hoe kunnen we dat samen oplossen?
Zo laat je het kind voelen dat je ervoor hen bent. En zoeken naar oplossingen kan door te praten maar soms ook door een tekening te laten maken. Zo laat je het kind ook creatief bezig zijn. Men mag niet vergeten dat ze nu heel wat afpakken. Sinterklaas dat helemaal anders loopt, kerst en nieuwjaar dat ook anders zal verlopen. En waar sommige jongeren en zelfs ouderen het toch moeilijk mee hebben. Veer hen maar ook voor ouderen volwassenen is het van belang dat ze maatregelen goed opvolgen. Hoe moeilijk het ook is. En zeker voor ouderen die alleen wonen. Durf ook daar eens contact mee te zoeken. Net als met kinderen. Een praatje kan wonderen doen.
Ga samen wandelen deel iets creatiefs thuis. Je kan zoveel doen om het samen aangenaam te maken.

Kind, Toren, Bouwstenen, Blokken, Houten Blokken

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

DE ONMOGELIJKE VRAGEN VAN KINDEREN

Filosoof geeft eerste hulp bij ‘onmogelijke’ vragen van kinderen: “Begin met te zeggen dat je het zelf niet weet”

School, Studenten, Kinderen, Boord, Kleurpotloden

“Waarom doen mensen elkaar pijn?” “Is er leven na de dood?” “Wat is de zin van dit alles?” Kinderen overvallen volwassenen maar wat graag met de moeilijkste vragen, en liefst op de meest onmogelijke momenten. Een gepast antwoord vinden is niet eenvoudig, maar het eerste kinderboek van filosoof Ignaas Devisch (50) kan zeker helpen.

Eerlijk is eerlijk: nog niet zo lang geleden was het niet eens lastig om kinderen de mond te snoeren. Zinnen als ‘waarom? daarom!’ of ‘omdat ik het zeg’ volstonden als antwoord. “Vijftig, zestig jaar geleden leerden kinderen om op te kijken naar mensen zoals hun ouders, de leerkracht of de pastoor”, zegt Ignaas Devisch, hoogleraar medische filosofie en ethiek aan de Universiteit Gent. “Als zo’n autoriteit sprak, gingen we ervan uit dat het wáár was wat die vertelde. Verder moesten we niet zoeken naar het antwoord op de vraag: ‘hoe weten we of iets waar is?'”
“Daarnaast komt er nu veel meer informatie op kinderen af dan vroeger. Heel wat zaken komen al snel hun leefwereld binnen: geweld, terrorisme, volwassenen die naaktfoto’s naar elkaar sturen… Kinderen stellen zich daar vragen bij. En die kunnen ze héél goed verwoorden, ook al hebben wij dan niet echt een debat- of praatcultuur zoals in Nederland. Ja, het is zo dat kinderen soms heel moeilijke vragen kunnen stellen. Als ouder moet je geen schrik hebben van zo’n gesprek. Weet je het antwoord zelf niet, dan geef je dat best gewoon toe. Deel je ongemak omdat je zelf niet alle antwoorden weet. Het kind zal zo heel snel voelen dat het ruimte krijgt.”
Gevaar dat je kind op je zal neerkijken als je niet meer de alwetende ouder bent, is er volgens Devisch niet. Je kind zal je net respecteren omdat je het vertrouwen geeft. En als het komt aandraven met een onmogelijke vraag op een onmogelijk moment, mag je dat volgens de prof gewoon aangeven: “Zeg dat het een interessante vraag is en dat je er later op zal terugkomen. Dan weet het kind dat zijn vraag gehoord is.” Voorwaarde is wel dát je later met de vraag samen aan de slag gaat.
Devisch schreef zijn boek nog in onverdachte precorona-tijden, maar het is intussen actueler dan ooit. Het virus zorgt voor veel meer vragen, ook bij kinderen. Hoe moeten ze – als het gaat over Covid-19 – ooit het onderscheid maken tussen opinies, bewerkte feiten en waarheden? Devisch reikt in zijn boek een aantal opstapjes aan om over deze en andere vragen te filosoferen. Hieronder vindt u vier opstapjes.

Antwoorden zoals ‘het is zo’ of ‘omdat ik het zeg’ frustreren kinderen enormHoogleraar Ignaas Devisch

Hoe weten we of iets waar is?

Devisch: “De waarheid, dat is een oerfilosofisch probleem. Via sociale media krijgen kinderen heel veel beelden en informatie binnen. Je moet hen leren om kritisch naar hun scherm te kijken en om niet alles zomaar voor waar aan te nemen. Wat wordt er gezegd en waarom? Wat heb je gehoord? Waarom plaatst iemand deze foto op het internet? Kinderen afschermen van sociale media is geen goed idee. Als je hen niet leert hoe ze kritisch om moeten gaan met al die informatie, zijn ze vaak een vogel voor de kat.”

Is er leven na de dood?

“Hierover worden heel veel constructies verzonnen, zoals oma is nu een sterretje aan de hemel. Niets op tegen, maar je kind zal doorvragen: wat bedoel je dan precies? Geef toe dat je er zelf geen weg mee weet. Antwoorden zoals ‘het is zo’ of ‘omdat ik het zeg’ frustreren kinderen enorm. De wereld is veranderd. Begin met te zeggen dat je het zelf niet weet. Dan voelt het kind dat zijn ouders eerlijk zijn én dat het moeilijk is.”

Waarom doen mensen elkaar pijn?

“Kinderen worstelen met die vraag, want het fenomeen pesten kennen ze heel goed. Het gaat erom het hele verhaal achter het pesten te zoeken. Wie doet wie pijn? Waarom? Is de pester iemand die vroeger zelf gekwetst is? Dat zijn heel complexe vraagstukken die je niet kan afdoen met één of twee zinnen. Maar dat geldt voor alle vragen. Je mag dat ook eerlijk zeggen: deze vraag is zo moeilijk dat we die niet in 1, 2, 3 kunnen beantwoorden.”

Wat maakt mij gelukkig?

“Kinderen zijn al heel vroeg bezig met de vraag wat hen gelukkig maakt, wat ze nodig hebben om gelukkig te zijn. Als volwassenen daarover met hen praten, wordt de vraag ‘wat wil je doen in het leven’ algauw verengd tot ‘wat wil je later studeren’. Je kan samen met je kind op zoek gaan naar antwoorden en daaruit zal een enorm potentieel blijken. Het mooie is dat kinderen nog geen positie hebben ingenomen. Ze hebben geen vastgeroeste denkbeelden die ze moeten verdedigen.”

BRON: https://www.hln.be/binnenland/filosoof-geeft-eerste-hulp-bij-onmogelijke-vragen-van-kinderen-begin-met-te-zeggen-dat-je-het-zelf-niet-weet~a392ce44/

Op een moment komen kinderen met vragen. De ouders weten vaak niet hoe ze moeten reageren. En al snel komt het antwoord vraag dit maar aan mama of papa. Naar gelang waar de vraag over gaat. Probeer altijd zo eerlijk mogelijk en op een kindvriendelijke manier erop te antwoorden. Je kan er altijd een verhaal rond maken. Zodat het antwoord ook begrijpbaar is. Heel veel vragen zijn natuurlijk rond de problematiek waar ze nu inzitten. Maar ook vragen over seksualiteit komen op een moment aan de orde. Het is altijd belangrijk als ouder dat je laat voelen dat je naar je kind luistert. Zodat deze ook aanvoelt als ze met een vraag zit deze altijd kan stellen. Zonder dat het kind een angst moet hebben.
Als ouder kan je soms ook het internet gaan gebruiken of erbij roepen.
Ook zal het kind vaak antwoorden WAAROM. En dat is juist het moeilijke om dan verder te gaan. Telkens er een waarom vraag komt mag je als ouder ook altijd zeggen ik weet het echt niet.
Het is zeker niet altijd makkelijk om hun vragen te beantwoorden.

Soms kan het ook nuttig zijn om je kind zelf op onderzoek uit te laten gaan. Maar dan met een ouderlijk oog erop gericht.

Familie, Kinderen, Vader, Moeder, Strand, Sun

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

SCHOOLJAAR NIEUWE PROBLEMEN.

Nieuw schooljaar, nieuwe problemen? Zo wapen je je kind tegen pesterijen

Bully, Pesten, Jongens

Pesten is een moeilijk thema en het is niet eenvoudig om het als ouder op te lossen. Er zijn immers heel wat betrokken partijen: het slachtoffer, de pester of pesters, de klasgroep, de ouders, het schoolklimaat … Wil je pesterijen aanpakken? Dan moet je al die partijen daarbij betrekken. Wat je als ouder wél kan doen om je kind te wapenen tegen pesterijen? Klinisch psychologe An Coetsiers geeft tips. 

1. Leer je kind hoe het zijn grenzen kan aangeven

“Doet iemand iets wat je kind niet leuk vindt? Leer het dan dat het moet zeggen dat het andere kind moet stoppen en dat het ook moet aangeven waarom. Daarin zit voor mij trouwens het onderscheid tussen plagen en pesten. Als een kind iets doet, maar ermee stopt wanneer het andere kind aangeeft dat het dat niet fijn vindt, gaat het om plagen. Blijft het kind nadien verder doen, dan gaat het om pesten.” 

2. Leer je kind het onderscheid tussen plagen en pesten

“Jongere kinderen kennen het verschil tussen de twee vaak niet. Komt je zoon of dochter vertellen over een incident op school? Kom dan niet onmiddellijk met tips af, maar luister eerst goed. Zeg niet dat je kind zich niets van de situatie moet aantrekken, maar geef het erkenning door iets te zeggen à la: ‘Oei, dat moet niet leuk geweest zijn, vertel eens wat er precies gebeurd is.’ Je kan je kind het incident ook laten naspelen, zodat je een goed zicht krijgt op wat er aan de hand is.” 

3. Leer je kind sociale vaardigheden 

“Wanneer kinderen me zeggen dat ze niet mogen meespelen op school, blijkt vaak dat ze zelf geen initiatief nemen. Ze gaan bijvoorbeeld niet naar een groepje toe om te vragen of ze mogen meedoen. Er zijn ook kinderen die enkel over zichzelf praten, en geen vragen stellen aan anderen. Daar kan je als ouder rond werken in je opvoeding. Leer je kind hoe het kan vragen om mee te spelen en hoe het interesse kan tonen in anderen. Nog een voorbeeld: speel je een gezelschapsspel met je zoon of dochter? Laat hem of haar dan niet altijd winnen of met zijn favoriete pion spelen. Op de speelplaats verloopt het immers ook niet altijd zoals hij of zij wil.”

4. Anticipeer op eventuele moeilijkheden 

“Heeft je kind dyslexie, stottert het of heeft het suikerziekte? Dat zijn uiteraard geen redenen om gepest te worden, maar het is wel een goed idee om op voorhand te bespreken wat het kan zeggen als klasgenoten er vragen over stellen. Zit er iemand in de klas van je kind met wie het in het verleden problemen had? Doe dan hetzelfde, en overleg samen hoe je kind met die klasgenoot kan omgaan. Je zoon of dochter gaat zijn of haar hele leven lang vervelende mensen tegenkomen, en het is belangrijk dat hij of zij daar goed mee om kan gaan.” 

5. Probeer niet te overreageren 

“Vertelt je kind dat het gepest wordt? Rijd dan niet meteen naar school om de pestkop aan te pakken of te roepen tegen de leerkracht. Blijf rustig, en zeg tegen je zoon of dochter dat het moeilijk wordt om het alleen op te lossen, en dat je gaat overleggen met de andere partijen. Sommige ouders werden vroeger zélf gepest en zijn geneigd om direct in actie te schieten. Probeer je kind eerst een luisterend oor te bieden en vraag of hij of zij het oké vindt dat je ingrijpt.” 

6. En hoe zit het met online pesten? 

“Online pesterijen voorkomen is niet makkelijk. Het belangrijkste is om toezicht te houden én je kind de etiquette van sociale media te leren. Zomaar foto’s van iemand anders doorsturen is bijvoorbeeld not done. Het is ook een trend onder jongeren om foto’s en filmpjes te posten en die een score te geven. Leer je kind dat het eraan kan meedoen, op voorwaarde dat het iedereen dezelfde score geeft. Als het de ene vriendin een 7 geeft, en de andere een 10, leidt dat sowieso tot ruzies.” 

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/nieuw-schooljaar-nieuwe-problemen-zo-wapen-je-je-kind-tegen-pesterijen~acad785d/

Voor bepaalde is het zeker niet zoals gewenst. En zeker met deze tijden hebben bepaalde het zeer moeilijk om zich aan te passen. Als je dan niet assertief kan zijn dan kan je wel eens problemen hebben. Dat maakt dat er een vorm kan ontstaan van pesten. Dat van kwaad naar erger kan gaan. Als je merkt als ouder dat je kind gepest wordt. Luister er naar. Praat met je kind. Maar ga zeker niet zeggen dat ze zwak is. Of dergelijke. Nee je moet er naar luisteren en proberen om naar een oplossing te zoeken. Als het kind voelt gehoord te worden is dat zeker al een voldoening.

Wanhopig, Triest, Terneergeslagen, Huilen, Hopeloos

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Child Focus lanceert opsporingsapp: “Kostbare tijd winnen door snel info te verspreiden én te krijgen”

Child Focus lanceert de app ChildRescue, een extra middel om vermiste kinderen op te sporen.
Child Focus Child Focus lanceert de app ChildRescue, een extra middel om vermiste kinderen op te sporen.

Child Focus lanceert vandaag de app ChildRescue, waarmee vermiste kinderen sneller kunnen worden opgespoord. Wie de app installeert, krijgt een pushbericht wanneer een kind is verdwenen en kan via de app meteen informatie doorsturen over het vermiste kind. “Elk jaar behandelen we 2.000 dossiers. De eerste minuten zijn van levensbelang, hiermee nemen we voorsprong in het opsporen van kinderen”, zegt Child Focus-CEO Heidi De Pauw.
Met de app springt Child Focus op de digitale trein om op zeer korte termijn veel mensen te bereiken. Het gebruik ervan is simpel: wie de app op zijn of haar smartphone heeft geïnstalleerd, krijgt pushberichten wanneer een kind is vermist in zijn of haar regio. 
“Zo kunnen we in een mum van tijd de juiste mensen bereiken”, zegt CEO Heidi De Pauw. “Wanneer een kind in bijvoorbeeld Hasselt is verdwenen, heeft het in eerste instantie weinig zin om in Ieper mensen mee te laten uitkijken. Met de app kunnen we zeer gericht het zoekgebied instellen en bijvoorbeeld enkel mensen in Hasselt en een straal van 30 kilometer rond de stad snel alarmeren.”

2.000 cases per jaar

Child Focus behandelt jaarlijks om en bij de 2.000 dossiers van verdwenen kinderen, een combinatie van nieuwe zaken en langlopende dossiers. Van die zaken wordt 95 procent met succes afgerond. In 2019 werden 215 zaken als “onrustwekkend” beschouwd. 
“In dat geval maken we samen met de politie en justitie de afweging of er een publieke oproep moet worden gelanceerd of niet”, zegt De Pauw. “Dat kan een grootschalige oproep zijn via affiches, de sociale en traditionele media en noem maar op. Maar ook een discretere opsporingscampagne is mogelijk, waarbij we onder meer bus- en taxichauffeurs inschakelen en hen mee laten uitkijken.”

Hoe sneller we info verspreiden en binnenkrijgen, hoe sneller het kind in goede gezondheid kan worden teruggevonden. Kinderen die alleen rondzwerven op straat worden blootgesteld aan allerlei gevaren.

Heidi De Pauw

Wanneer een brede opsporingscampagne nodig blijkt, worden vanaf nu alle beschikbare gegevens in het achterliggende systeem van de app ingevoerd. Waar en wanneer is het kind verdwenen, hoe heet het, hoe ziet het eruit etc. Het initiële zoekgebied wordt ingesteld en het pushbericht wordt verstuurd naar iedereen in die relevante regio die de app heeft geïnstalleerd. 
“De tijd die we daarmee winnen is van levensbelang. De ervaring leert ons dat élke minuut telt bij een verdwijning. Hoe sneller we info verspreiden en binnenkrijgen, hoe sneller het kind in goede gezondheid kan worden teruggevonden. Kinderen die alleen rondzwerven op straat worden blootgesteld aan allerlei gevaren. Ze kunnen een ongeval krijgen, worden ontvoerd of verdwijnen in allerlei smerige netwerken van bijvoorbeeld kinderprostitutie”, zegt De Pauw nog.

App leert uit zichzelf

De brave burger die de app heeft geïnstalleerd, krijgt de melding en kan meteen zijn of haar ogen openhouden. “Wie denkt iets te hebben gezien, kan in de app op het opsporingsbericht reageren en informatie toevoegen”, zegt Nel Broothaerts, directeur Preventie en Ontwikkeling bij Child Focus. “De locatie en het tijdstip van waar het kind is gezien, of het kind alleen was of niet en alle mogelijke andere informatie komt dan meteen bij ons en de politiediensten terecht. Wie wil, kan ook een foto meesturen die het onderzoek kan helpen.”
Bij Child Focus worden alle meldingen netjes gebundeld en aangeduid op een kaart. “Zo zien we waar de meeste meldingen vandaan komen, waardoor we onze zoekacties beter kunnen coördineren en het eventuele zoekgebied kunnen verleggen. Wanneer er bijvoorbeeld 60 meldingen komen uit Mechelen en 3 uit Ieper, zullen we in eerste instantie focussen op de regio Mechelen. Uiteraard trekken we ook de meldingen uit Ieper na, maar het systeem zal suggesties doen van waar we moeten zoeken. Let wel: het systeem bepaalt niets uit zichzelf, maar ondersteunt en geeft suggesties. Het is nog altijd iemand van Child Focus of bijvoorbeeld de Cel Vermiste Personen die beslist of het zoekgebied wordt verlegd of niet.”
Op termijn moet de app ook zichzelf beter maken, door te leren uit behandelde dossiers. De grootte van een initieel zoekgebied, eventuele verplaatsingsgedrag van kinderen, enzovoort. Het zal uit alle zaken info halen om sneller en beter suggesties te kunnen doen aan de speurders. “We hopen tegen eind dit jaar 50.000 downloads te hebben”, zegt Broothaerts nog. “Hoe meer mensen actief meezoeken, hoe meer kinderen we kunnen redden.” 
Wanneer een kind is teruggevonden, krijgt iedereen een kort bericht met de melding dat de actie is afgelopen. Alle gegevens van het verdwenen kind worden dan ook verwijderd uit de app in het belang van de privacy van het kind en de familie. 

Wie de app wil downloaden kan terecht op de website van Child Focus, in de Appstore van Apple of de Google Play Store voor Android. 

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/child-focus-lanceert-opsporingsapp-kostbare-tijd-winnen-door-snel-info-te-verspreiden-en-te-krijgen~a3153336/

Alles kan helpen om een kind snel op te sporen en zo kostbare tijd verloren te laten gaan.

Child Focus - Shopping Houthalen-Helchteren

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Poep, plas, piemel!” Zo ga je als ouder om met de vieze woorden-fase

Park, Moeder, Meisje, Mama, Kind, Peuter, Landschap

De Nederlandse mama en journaliste Anna van den Breemer (36) schrijft regelmatig over een alledaags opvoedkundig probleem waarvoor ze een oplossing zoekt. Deze week: wat is toch het nut van de plas-poep-fase?
“Piemel!” gilde mijn zoon vanuit de buggy, terwijl we door de drukke winkelstraat wandelden. Dat mijn kinderen van 2 en 4 jaar al geruime tijd in de ‘poep-plas’-fase zitten, daar was ik me zeer van bewust, maar nu het was het repertoire van ‘vieze woorden’ kennelijk uitgebreid met een variant die wellicht op wat minder begrip kon rekenen van omstanders. Hoe moet je hier als ouder mee dealen? En waarom bestaat deze fase überhaupt?

Wat zeggen de deskundigen?

De periode waarin kinderen grapjes over poep en plas maken, speelt ongeveer vanaf 3-jarige leeftijd en kan wel vijf jaar duren, tot ze acht zijn. “Het komt veel voor en vaak wordt de relatie gelegd met uitdagen en het opzoeken van grenzen”, zegt Marijn van Dijk, adjunct-hoogleraar ontwikkelingspsychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Het gedrag dient een doel: kinderen ontwikkelen in die levensfase hun autonomie. Het bezigen van vieze woorden is een veilige vorm van het verkennen van grenzen: kinderen weten best dat ouders het niet willen hebben, maar écht kwaad zullen ze niet snel worden.
“Maar ik wil ook het positieve benadrukken: je kind heeft humor en dat is erg knap”, meent Van Dijk. “Voor humor heb je sociale gevoeligheid nodig. Kinderen die pies- en poepgrapjes maken, spelen met verwachtingen: ze snappen dat het niet de sociale conventie is. Poep zeggen op de wc is niet grappig, maar praten over scheetjes tijdens het eten wel, juist omdat het niet hoort.”
“Humor is een sociaal plakmiddel en dat je kind dit soort grapjes begrijpt zal in veel andere situaties goed van pas komen”, aldus Van Dijk. In een onderzoek van Amy Paine en haar collega’s van de Cardiff University bleek dat wanneer twee jonge kinderen 15 minuten samen speelden, er bij maar liefst 90 procent grapjes werden gemaakt. “Dit waren gemiddeld ongeveer 11 grapjes in dat kwartier. Qua populariteit stond het zeggen van taboewoorden, zoals poep, op nummer 5, na grapjes met taal en inconsistenties, bijvoorbeeld je haar kammen met een vork.”

Hoe ga je ermee om?

“Hoe meer aandacht je aan de vieze woorden geeft, hoe interessanter het wordt”, zegt opvoedexpert Annelies Bobeldijk van WOW Opvoedcoaching. Lachen, straffen of boos worden zijn uiteindelijk allemaal vormen van aandacht schenken. Negeren is dus het beste medicijn. Als het gedrag geen reactie meer ontlokt en dus niet meer wordt beloond, dan is het niet interessant meer, zo is de achterliggende gedachte.
Hoe pak je dat negeren aan? Als je net samen een leuk spelletje aan het spelen bent met je kind, kan dat nogal kunstmatig aanvoelen. “Ik zou niet uit het niets je kind opeens gaan negeren. Vertel je kind dat jullie dit soort woorden niet zeggen en dat je, als hij doorgaat, wat anders gaat doen”, zegt Bobeldijk. “Formuleer het positief: als hij weer anders praat, dan kunnen jullie verder spelen.”
Bobeldijk hoort weleens van ouders: mijn kind doet het er gewoon om, want hij weet dat het niet mag. “Maar zo werkt het niet bij jonge kinderen. Ze reageren vanuit impulsen en ze denken echt niet: ik ga mijn moeder even flink voor paal zetten in de supermarkt.”
“Om de lading er een beetje af te halen, kun je thuis de kinderen twee minuten lang zoveel mogelijk vieze woorden laten verzinnen”, tipt Bobeldijk. “Je kunt zeggen: dit soort woorden zijn eigenlijk niet zo netjes en ik wil niet dat je ze gebruikt, zeker niet waar vreemden bij zijn. Maar het zijn ook grappige woorden, dus ik snap dat jij ze leuk vindt. Daarom zeggen we ze nu allemaal en straks buiten niet meer.” Hopelijk levert dat vervolgens een piemelloos wandelingetje op.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/-poep-plas-piemel-zo-ga-je-als-ouder-om-met-de-vieze-woorden-fase~a6f16dbf/

Kinderen komen in een fase terecht dat ze niet aangename woorden gaan gebruiken. Als ze deze dan nog gaan uiten wanneer je buiten bent en goed hoorbaar zijn. Kan dit voor problemen zorgen. Alhoewel de meeste woorden ergens zijn opgepikt. En dat ze eigenlijk niet begrijpen wat ze zeggen. Als je daarop in gaat als ouder zal je merken dat dit niet over zal gaan. Want dan denken ze dat je het eigenlijk leuk vind. Gewoon laten en er geen aandacht aangeven. Dan ga je merken dat het vaak snel ophoud. Maar ga zeker als ouder ook bepaalde woorden niet gebruiken. Al zijn ze er soms sneller uit dan je denkt.
Dus als het nu nog eens gebeurd kan je beter er niets opzeggen.
ik moet soms toch lachen met mijn eigen kleinkinderen wat er allemaal uit die mondjes komt. En zeker de jongste die heeft echt geen blad voor de mond om bepaalde dingen gewoon hard te zeggen. Probeer dan maar eens je lach in te houden.

Mam, Kinderen, Moeder, Familie, Kind, Gelukkig, Samen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

deniseblogt

Blogs over van alles en nog wat

Leven met Endo

Laten we samen endometriose overwinnen

Pensieri Parole e Poesie

Sono una donna libera. Nel mio blog farete un viaggio lungo e profondo nei pensieri della mente del cuore e dell anima.

zinderen

op weg naar authentiek leven

Nadia wandelt

Wandelblog

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Art, health, civilizations, photography, nature, books, recipes, etc.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen in een klein dorpje

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Inhale Peace; Exhale Love. Joy will Follow! - RUELHA

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

YOUNGREBEL

Blog about life, positivity, selfcare, food and beauty.

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

Ka Sry mala & INZICHT makerij

Inzicht in je eigen licht.

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

%d bloggers liken dit: