Tag Archive: gevoel


RODDEL MINDER

Waarom we minder moeten roddelen en meer moeten gunnen

Afbeeldingsresultaat voor roddelen

‘Heb je gezien wat zij aanhad vandaag?’ De werkvloer van vandaag lijkt soms verdacht veel op het schoolplein van weleer. Kliekjes, roddels en nijd: wordt het vrouwelijk geslacht geplaagd door een onderstroom van geniepigheid en negativiteit? Misschien. Vast staat dat we het tij kunnen keren door onze onzekerheid te verdrijven. Weg bitchfactor, welkom gunfactor.

Komt een man op café. Hij zet zich aan de toog, geheel toevallig in de buurt van een groepje dames dat geanimeerd in een gesprek verwikkeld is. Gegniffel, gelach, eenstemmigheid in de vorm van een luide ‘Ja, zo is ze helemaal!’. De man spitst zijn oren. ‘Ze’ blijkt een andere vrouw uit hun vriendenkring te zijn, die in niet al te vriendelijke bewoordingen over de tongen gaat. ‘Vrouwen’, zucht de man hoofdschuddend. Herkenbaar? Of je nu de rol van gelegenheidsluistervink toebedeeld kreeg of je in het recente verleden ook met een groep vrienden op café bevond, het antwoord luidt – soms met rode wangetjes als nevenefect – ‘ja’. En hoewel de tooghanger uit het bovenstaande voorbeeld er een afwijkende mening op na houdt, wijst veelvuldig onderzoek uit dat zowel vrouwen als mannen niet vies zijn van het occasionele potje roddelen.

“Omdat het een band smeedt”, legt psychologe Roos Woltering uit. “Dat typische geluister achter iemands rug is een manier om aan plaatsbepaling te doen binnen een groep. We roddelen meestal over iemand die ons onzeker maakt. Door die ander even in een negatief daglicht te zetten, kom je er zelf weer wat positiever uit. Bovendien is het een soort controlemechanisme: bevestiging van je uitspraak – ‘Ja, die jurk staat haar écht niet’ – leert je dat je gedrag gewenst is, terwijl een afwimpeling – ‘Goh, ieder z’n eigen smaak’ – aantoont dat je gesprekspartner er anders over denkt. Ook komt geroddel soms voort uit een zekere aarzeling over ons eigen oordeel. Hoe meer we dat bekrachtigd zien door anderen – collega X vindt je baas ook wat bot – hoe sterker we overtuigd raken van ons gelijk.”

Toch zijn het vooral degenen met XX-chromosomen die met achterklap geassocieerd worden. Niet omdat ze het per definitie vaker doen, klinkt het bij de psychologe. Wel omdat roddelen als strijdwapen dichter bij hun persoonlijkheid aanleunt. Empathie, een eigenschap die aan vrouwen toegedicht wordt, speelt een grote rol. “Feit is dat beide seksen af en toe wat uit te vechten hebben onder elkaar. Alleen de manier waarop ze dat doen, verschilt. De strijd van mannen kenmerkt zich eerder door directe agressie. Zij staan ervoor bekend recht voor de raap te zijn, zowel verbaal als fysiek. Conflicten worden dan ook openlijk benoemd en desgewenst uitgepraat tussen pot en pint. Vrouwen zijn eerder indirect agressief, met dank aan hun goed ontwikkelde empathische vermogen. Dat stelt hen in staat om zich in de ander te verplaatsen.” Dat we vanuit het perspectief van de ander naar onszelf kunnen kijken, zorgt er automatisch voor dat aan het oordeel van de ander enorm veel waarde wordt gehecht. Ik denk dat ik het goed doe, maar wat zou de rest van de wereld daarvan vinden? Daardoor ga je je vergelijken, wat onzekerheid met zich meebrengt. En laat roddelen nu net dé ideale manier zijn om die twijfels te verdrijven.” Roddelen komt dus voort uit een bepaalde strijd. En in tegenstelling tot wat de over de grond rollende en aan elkaars haren trekkende vrouwen op televisie ons willen doen geloven, vechten we die nog het liefst uit met geluister achter elkaars rug om. Maar wat hebben we dan precies uit te vechten met de collega over wie samenzweerderig gekletst werd bij de koffieautomaat?

Gelijkheid troef

Om het fenomeen te begrijpen, moeten we volgens loopbaancoach en bedrijfskundige Vréneli Stadelmaier terug naar het speelplein. Ook daar vieren kliekjes, roddels en nijd hoogtij. En vooral: conformisme is de norm. “Terwijl jongens elke activiteit aangrijpen om te bepalen wie ergens het best in is, vormen meisjes groepjes die elk hun eigen ongeschreven regels hebben, met het gelijkheidsprincipe als credo. Niet in de competitie, maar juist in de gemeenschappelijkheid vinden ze hun vriendschap. Hetzelfde soort kapsel, type jas of schoenen: vriendinnetjes van dertien à veertien zijn al vanaf een afstand te herkennen. And there’s no I in ‘team’: zodra er een met haar hoofd boven het maaiveld uitsteekt, voelt dat aan als verraad, als een bedreiging voor de rest. Die denkwijze ontgroeien volwassen vrouwen niet helemaal: ze blijven op zoek gaan naar degenen die qua normen en waarden, levensstijl en overtuiging zoveel mogelijk gelijk zijn. Het succes van een ander steekt dan weleens de ogen uit.” Maar ook ingesleten patronen doen hun duit in het zakje, vervolgt Vréneli. “Leg dertig vrouwen een foto van een man en een foto van een vrouw voor en geef hen vijf seconden om ‘de CEO’ eruit te pikken. Het merendeel zal naar het portret van de man grijpen.

Omdat we leiderschap nog steeds onbewust associëren met mannelijkheid. Daarnaast rijmt het beeld van een vrouwelijke baas niet met de typische eigenschappen die we vrouwen toedichten: lief, bescheiden, dienstbaar, Zij die wel de top bereiken, mogen commentaar van heel wat mannen én vrouwen verwachten. Gelukkig is het tij langzaam aan het keren.” “Vrouwen kunnen én mogen nu alles, en gelukkig maar”, vult psychologe Roos Woltering aan. “Toch zijn er tegelijkertijd nog heel wat ongeschreven regels. Een man die thuisblijft om voor het zieke kind te zorgen is een rariteit, een vrouw die voor een kindergriepje een dag vakantie neemt een evidentie. Bovendien zijn heel wat van die impliciete gedragscodes in strijd met elkaar. Als vrouw moet je carrière maken, maar liefst niet té: brengen je kinderen meer dan drie dagen in de crèche door, dan ben je een afwezige moeder. Maar zet je je carrière even op pauze voor je gezin, dan noemen ze je dom of ambitieloos. En dan heb ik de hele borstvoedingsdiscussie nog niet eens bovengehaald.”

Borstvoedingsmaffia of schoolpleinelite, vast staat dat moeders – en vrouwen bij uitbreiding – maar al te snel klaarstaan met een oordeel over elkaar. Gek op zich, want na de strijd om los te raken van de haard zou je toch verwachten dat we met z’n allen massaal aan hetzelfde zeel trekken? Zowel Woltering als Stadelmaier vergelijken de hele kwestie met een krabbenmand. Voor wie niet zo vertrouwd is met het gedrag van de beestjes: zet een krab in een emmer, en ze slaagt er moeiteloos in om te ontsnappen. Maar als diezelfde krab in een mand vol soortgenoten omhoogklimt, trekken de anderen haar terug naar beneden. Dat doen vrouwen ook. Terwijl we elkaar juist een duwtje zouden kunnen geven om die mand uit te komen.

Niet afgunst of jaloezie, maar vooral onze onzekerheid belemmert de teamspirit. Vanuit de wetenschap dat roddelen de ideale manier is om onzekerheid te verdrijven, is het niet gek dat de collega die er schijnbaar moeiteloos in slaagt om haar gezinsleven met haar carrière te combineren door de mangel gehaald wordt. Of dat het opluchting brengt om te gniffelen over de kledingkeuzes van je vrouwelijke baas, die het succes boekt waar jij van droomt. Maar eerlijk is het niet. “Vrouwen moeten eraan wennen dat we onze positie niet meer ontlenen aan onze man, maar dat we tegenwoordig zelf bepalen waar we staan en wie we zijn. En dat we veel meer aan elkaar kunnen hebben als we positief gestemd zijn over elkaar, elkaar een duwtje geven waar nodig. Zodat we allemaal kunnen groeien”, stelt Vréneli. “Gelukkig maakt vijandigheid langzaamaan plaats voor solidariteit. Dat de genderlabels die kleven op beroepen als brandweerman, CEO of verpleegkundige verdwijnen, doet het krabbenmandefect slinken.”

Stoppen met roddelen

 Vréneli Stadelmaier: “Roddelen gebeurt over iemand die er niet bij is. Het schept een band tussen de deelnemende partijen, maar gaat wel ten koste van het onderwerp van het onderonsje. Dat is niet alleen onaardig, maar tevens heel bedreigend: stiekem besef je namelijk dat jij ook zo over de tong zal gaan als je moet afzeggen voor de volgende vriendinnendate, of een keertje past voor een lunch met collega’s. Hoe de bitchfactor een gunfactor kan worden? Eén: stop met roddelen. Twee: stop met roddelen. Drie: stop met roddelen.” Roos Woltering: “Probeer oordeelloos naar elkaar te kijken, waarbij kritiek plaatsmaakt voor nieuwsgierigheid. Dat iemand het anders doet dan jij, hoeft niet te impliceren dat jouw keuze niet de juiste is. Zo valt een blok onzekerheid weg.”

Roos Woltering: “Uit onderzoek blijkt dat vrouwen een mannelijke baas verkiezen. ‘Omdat mannen rechtdoorzee zijn’, is de vaakst gehoorde reden. Vrouwen willen niemand voor het hoofd stoten, maar van al dat rond de pot draaien wordt niemand gelukkig. Privé of professioneel: durf te zeggen waar het op staat.” Vréneli Stadelmaier: “In mijn praktijk gaf ooit een vrouw af op haar leidinggevende. Ze ergerde zich omdat ze nooit vroeg hoe het met haar kind ging, of ze goed geslapen had en of ze leuke vakantieplannen had. Ik vroeg of ze dat ook gezegd had als het een man geweest was. ‘Natuurlijk niet’, antwoordde ze. Op de werkvloer zien vrouwen elkaar al snel als vriendinnen. Fijn dat het zo gezellig is, maar op de werkvloer is het niet al plezier wat de klok slaat. Commentaar op je werk voelt zo al snel aan als een aanval op de vriendschap. Probeer het niet persoonlijk te nemen en relativeer: het hoeft niet altijd leuk en gezellig te zijn op kantoor.”

Uit de negatieve spiraal

 Vréneli Stadelmaier: “De vrouwelijke groepsdynamiek is er een die berust op gelijkheid. Om die te bereiken, maken we ons bewust zo klein mogelijk. Dat merk je zelfs al bij kinderen. Toen ik taximama voor mijn zoontje en zijn hockeyploeg speelde, hoorde ik vooral dingen als ‘Ik was echt goed vandaag!’ en ‘Hebje mijn goal gezien?’. Bij mijn dochter en haar vriendinnen was de sfeer altijd een pak minder uitbundig: ‘Wat was ik slecht vandaag!’, ‘Ik moet een nieuw shortje hebben, hier lijken mijn benen dik in’ … We willen anderen niet het gevoel geven dat we boven de groep uit willen steken, en daarom halen we onszelf naar beneden. Dat zie je ook later. Vrouwen houden hun mond tijdens vergaderingen uit angst om iets verkeerds te zeggen, of solliciteren uit onzekerheid niet voor een hogere functie.”

Roos Woltering: “Een cliché is een cliché om een reden. De boze stiefmoeder uit sprookjes, het domme blondje van de cafémoppen of vrouwen die afgunst in hun DNA hebben: hoe meer we erin geloven, hoe meer het waarheid wordt. Dingen gegund worden start met zelf gunnen: denk eens na over wat je kan betekenen voor een ander. Lach niet groen als je collega tijdens een meeting komt aandraven met een goed idee, maar bekrachtig haar daarin.” Vréneli Stadelmaier: “De vooroordelen zitten diep, maar door elkaar vooruit te helpen, kunnen we dat veranderen. Zo introduceerde Michelle Obama het ‘amplifying’-fenomeen: tijdens vergaderingen in het Witte Huis spraken vrouwen af om elkaar te herhalen als een van hen een goed idee lanceerde. Zo helpen vrouwen elkaar om gehoord te worden. Bovendien hoef je zo niet langer elkaars outfit te bekritiseren bij de koffieautomaat: stof tot praten genoeg, met al die interessante inzichten van je collega’s.”

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/waarom-we-minder-moeten-roddelen-en-meer-moeten-gunnen~a627edf9/

Wie doet het al eens niet? Maar men kan positief roddelen en negatief. En vaak heeft het te maken met het laatste. Mensen die roddelen hebben vaak zelf moeilijkheden waar ze niet mee naar buiten durven komen, of deze bespreekbaar maken. De persoon waar men over roddelt is er nooit bij, en als het dan nog aan de oren komt van de persoon wordt het soms nog helemaal anders gezegd. 
Maar er zijn ook mensen die graag de roddels aanhoren. Die zich bewust openstellen om het gepraat te horen. Juist voor deze mensen moet men schrik hebben. Want het zijn deze die van een klein vuurtje en bosbrand kunnen maken.
We mogen ook niet vergeten dat de meeste roddels nu via gsm of pc gaan. 

Afbeeldingsresultaat voor roddelen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Dit is het grote verschil tussen alleen zijn en eenzaam zijn

Het lijkt logisch dat je eenzaam wordt door vaak alleen te zijn, maar is dat wel zo? Sommige mensen vinden het immers heel fijn om in hun eentje weg de duiken met een boek. Andersom kan je ook eenzaam zijn wanneer je in gezelschap bent, op een feestje waar je met niemand raakvlakken lijkt te hebben. Er is dus een verschil tussen alleen zijn en eenzaam zijn, we leggen het je uit. 

Het verschil tussen alleen zijn en eenzaam zijn

1. Alleen zijn vertelt iets over het aantal mensen rondom jou (dit is een objectieve weergave van de werkelijkheid), terwijl eenzaamheid een gevoel van isolatie uitdrukt (wat dan weer een subjectieve weergave van de werkelijkheid is).

2. Alleen zijn kan perfect samengaan met gevoelens van geluk. Sommige mensen vinden het fijn om af en toe dingen alleen te doen. Eenzaamheid en geluk passen niet samen, integendeel.

3. Alleen zijn maakt dat je extra kan genieten van bepaalde activiteiten (zoals lezen, hardlopen of slapen). Eenzaamheid daarentegen zal nooit een meerwaarde zijn in het uitoefenen van hobby’s of activiteiten.

4. Alleen zijn op zich hoeft geen nadelige bijwerkingen te hebben. Eenzaamheid daarentegen gaat gepaard met verwarring, slapeloosheid en depressie.

5. Alleen zijn kan een manier zijn om te ontstressen van een drukke wereld vol prikkels, terwijl studies aantonen dat eenzaamheid de aanmaak van stresshormonen net aanwakkert.

6. Alleen zijn heeft niets te maken met persoonlijkheid, terwijl eenzaamheid meer gebruikelijk is bij mensen met een laag zelfbeeld. Dit komt omdat mensen met een laag zelfbeeld sneller geloven dat ze de aandacht en vriendschap niet verdienen. (Wat niet waar is, gurl!!)

7. Alleen zijn op zich kent geen gezondheidsrisico’s. Eenzaamheid daarentegen is gelinkt aan een grotere kans op cardiovasculaire aandoeningen, alcohol- en druggebruik, Alzheimer en een verminderd geheugen.

Zo zie je maar dat de twee begrippen een heel andere betekenis hebben. Het grote gevaar schuilt dus voornamelijk in eenzaamheid. Voel je je eenzaam? Zie dit dan als een trigger om in actie te schieten, praat met vrienden en vertel wat je dwarszit. All will be fine, geloof ons maar.

BRON: https://nsmbl.be/verschil-tussen-alleen-zijn-en-eenzaam-zijn/

Als je aan 100 mensen vraagt kan je alleen zijn volmondig ja. Maar niet voor lang. Toch kan alleen zijn veel rust brengen. Je hoeft je niet af te zonderen van mensen, muziek of een boek. Nee dat zeker niet. Maar wat soms wel hard aankomt is. Dat je alleen voelt in een gemeenschap of op je werk. En dat kan wel zwaar opwegen tot zelfs gezondheidsproblemen geven. Nu eenzaamheid staat los van alleen zijn. Er zijn perfect mensen die alleen kunnen leven en zijn zonder zich eenzaam te voelen. Ze hebben veel om handen en genieten van het leven, ook als ze op vakantie zijn. Eenzaamheid hoor je het vaakst bij mensen die plots alleen komen te staan en zo eigenlijk in een diep gat vallen. Ze gaan zich vaak opsluiten hebben voor niets zin dan alleen voor zich uitkijken. Contacten zoeken ze niet meer, een hobby vinden ze maar niets. En zo kom je steeds meer en meer met jezelf in conflict tot jezelf eigenlijk het leven niet meer ziet zitten of aankan.

Afbeeldingsresultaat voor alleen zijn

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

9 JAAR WORDPRESS

  1. Prestatie: 9-jarig jubileum
    Gefeliciteerd met je jubileum bij WordPress.com!
    Je hebt je 9 jaar geleden geregistreerd op WordPress.com.
    Bedankt voor het gebruiken van onze service! Ga zo door met bloggen.

 

Ik wist al niet dat ik zolang bezig was. Dus bedankt aan al mijn lezers en deze die ook al eens een schrijven achterlaat.

Afbeeldingsresultaat voor schrijven

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

Zo blijf je in het nu, ook in een druk leven

Zo blijf je in het nu, ook in een druk levenEr is maar één tijd en plaats waar je kunt zijn en waarover je enige controle hebt.

Dat is het huidige moment.

Maar de meeste mensen brengen hun tijd door in herinneringen. Dat kan aan iets leuks zijn, zoals het herbeleven van een zonnige vakantie. Of het is iets vervelends zoals piekeren over een conflict of negatieve situatie uit het verleden.

Of we verdwalen in scenario’s over wat er in de toekomst kan gebeuren. Iets leuks dat we wensen dat er gebeurt. Of piekergedachten waarbij we van een molshoop een berg maken.

Of je gedachten gaan gewoonweg alle richtingen uit.

In een studie van 2010 vonden de Harvard-wetenschappers Matthew Killingsworth en Daniel Gilbert dat mensen bijna 47% van hun wakkere uren doorbrengen met het denken over iets anders dan wat ze op het moment zelf doen.

Als je een groot deel van je dag in de toekomst of in het verleden doorbrengt of je hebt moeite met focussen en je voelt dat dit een negatief effect heeft op je leven dan wil je misschien meer leren leven in het huidige moment.

Dit zijn 5 eenvoudige gewoonten die voor mij werken in het dagelijks leven.

1. Doe één enkele taak.

Er is al veel geschreven over het belang van een enkele taak om je werk effectiever te maken.

Niet alleen is multitasking stressvoller en minder productief dan single-tasking, maar technisch is het niet eens mogelijk. Wat voelt als het doen van meerdere taken tegelijk zijn eigenlijk onze hersenen die verwoed heen en weer moeten schakelen.

Als je je volledig op één enkele taak concentreert, heb je meer kans om in een flow te komen, minder stress te voelen en echt te genieten van het werk dat je doet.

2. Doe het langzaam.

Wanneer je wakker wordt en je begint met jouw eerste ding van de dag, vertraag het dan een beetje.

Doe dat en de daaropvolgende dingen in een ontspannen en rustig tempo. Het zal waarschijnlijk niet veel langer duren dan wanneer je het snel probeert te doen. En je zult in staat zijn om makkelijker aanwezig te blijven, je te concentreren op alles wat je doet en daar zelfs een eenvoudige vreugde of stilte in te vinden.

Doe dat in plaats van je stress meteen te verhogen en al voor je ontbijt vast te lopen in zorgen over wat er vandaag kan gebeuren.

3. Zeg tegen jezelf: nu ben ik aan het…

Als ik iets doe, vertel ik mezelf gewoon in mijn hoofd: Nu ben ik aan het….

Als ik bijvoorbeeld mijn tanden poets, dan zeg ik tegen mezelf: Nu ben ik mijn tanden aan het poetsen.

Deze gewoonte is misschien wel het belangrijkst als ik dingen doe waarbij het gemakkelijk is om af te dwalen naar de toekomst of het verleden. Je kan het doen wanneer je je haar kamt of je tanden poetst of wanneer je door de supermarkt stapt.

Ik zeg dit niet heel de tijd tegen mezelf, maar ik gebruik het toch een paar keer door mijn dag heen.

4. Bewaak wat je ’s morgens toelaat in je brein.

Als ik vroeg op de dag e-mail, sociale media en andere websites check, dan krijg ik veel meer versnipperde gedachten. En wordt het een stuk moeilijker om me op iets te concentreren, en aanwezig te blijven.

Dus de vriendelijke optie naar mezelf toe is om die dingen niet vroeg op de dag te checken. En om sites zoals Facebook zo weinig mogelijk te checken.

Als ik zulke dingen tot een minimum beperk dan wordt mijn dag lichter en eenvoudiger en blijf ik niet alleen makkelijker aanwezig, maar krijg ik vaak ook meer belangrijke dingen gedaan.

5. Nee, nee, nee & opnieuw verbinding maken met het hier en nu.

De vier tips hierboven maken het makkelijker om in het huidige moment te blijven en er ten volle van te genieten. Maar elke dag gaan er nog steeds gedachten in alle richtingen, naar het verleden of naar de toekomst.

Daarvoor kan je ook een stop-woord of -zin gebruiken. Zo gauw als ik merk dat mijn gedachten zijn weggedreven, zeg ik tegen mezelf: Nee, nee, nee.

Dan volg ik dat meteen op door me enkel te richten op mijn ademhaling of gewoon via mijn zintuigen op wat er nu om me heen gebeurt, zodat ik een of twee minuten weer volledig in dit huidige moment ben.

coach wim personal life coach business coach

Als coach help ik jou om het beste uit jezelf te halen, en je volledige potentieel te bereiken. Zonder je te vergelijken met anderen. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient! Neem gerust eens contact op voor meer info over coaching.

BRON: https://wimannerel.wordpress.com/2019/09/27/zo-blijf-je-in-het-nu-mindful/comment-page-1/?unapproved=5004&moderation-hash=dbfe01814523f8875a0feb1c4e9c2937#comment-5004

Veel mensen vergeten dat dagelijkse teken rust kan brengen en zelfs een vorm van meditatie kan zijn. Zo blijf je bij de taak maar ga je ook de taak anders bekijken. Dit met een goed gevoel, tot zelfs ervan genieten. Als je een taak naar wens wilt uitvoeren is het ook van belang om dit langzaam aan te doen. Velen werken met een deadline en wat krijg je stress, maar als je de taak tot je neemt dan weet je waaraan je begint en daar moet je aan houden tot ze af is. Dan pas ga je ook een goed gevoel eraan overhouden. Ja multitasking heel wat doen het en krijgen daardoor ook stress. Of vergeten dat ze nog andere taken hebben zoals gezin of kinderen. Daarom is het ook nuttig wil je in het hier en nu blijven om werk gescheiden te houden van het sociale leven.
Zelfs bij een wandeling kan je leren om in het hier en nu te blijven. Dat ook voor velen en valkuil is.

Afbeeldingsresultaat voor hier en nu leven

Afbeeldingsresultaat voor hier en nu leven

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Groot aantal Vlaamse tieners kampt met psychische klachten

Een groot deel van de Vlaamse tieners kampt met psychische klachten. Dat blijkt uit de eerste resultaten van een groot onderzoek van de KU Leuven, dat VRT NWS en Knack konden inkijken. Daarin werden bijna 2.000 Vlaamse tieners bevraagd over hun mentale gezondheid. Vooral sociale factoren blijken een grote rol te spelen.

In het onderzoek kregen 1.913 jongeren uit het eerste, derde en vijfde middelbaar van scholen over heel Vlaanderen een vragenlijst. Daarin moesten ze aangeven hoeveel last ze ondervinden van bepaalde psychische symptomen, zoals slecht slapen, angstig zijn, moeite hebben om zich te concentreren of denken aan de dood.

Uit de resultaten van de studie blijkt dat de meerderheid, bijna de helft van de ondervraagde jongeren, milde psychische klachten ervaart. Een op de drie geeft aan geen of zeer milde klachten te hebben, maar er zijn ook jongeren die matige (15,4 procent) tot zelfs zeer ernstige (2,2 procent) klachten hebben.

Volledig beeld

“Maar het is niet omdat je deze klachten af en toe hebt, dat er een probleem is met je geestelijke gezondheid. De aantallen lijken hoog, maar veel van de onderzochte klachten zijn eigenlijk kenmerkend voor tieners”, zeggen de onderzoekers. Daarom willen ze volgend jaar en over drie jaar dezelfde jongeren opnieuw bevragen. “Op die manier zouden we echt een heel volledig beeld krijgen van hoe de psychische klachten evolueren en wat de oorzaak zou kunnen zijn van bepaalde problemen”, zegt professor Inez Germeys van de KU Leuven.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/groot-aantal-vlaamse-tieners-kampt-met-psychische-klachten~a3c02949/

Dit vind ik zo erg om te lezen. Kunnen tieners en de jeugd dan nergens meer terecht om te praten. Als het niet bij ouders of familie is kan kunnen deze ook via telefoon of chat geholpen worden. Dat kan voor hen al een eerste stap zijn. 106 tele onthaal of de kindertelefoon. Als ze te diep zitten kunnen zo ook met 1813 zelfmoordlijn contact nemen.
De druk op jongeren ligt vaak heel hoog al denken de ouders van niet. Als ze dan nog eens thuis aan hun lot worden overgelaten omdat gsm en laptop voorgaan dan kan dit heel psychische gevolgen hebben.
Of omdat het thuis ook niet al te best gaat kan dit ook op gaan wegen bij het kind. En we mogen niet vergeten en kind ziet en hoort heel veel.

Afbeeldingsresultaat voor kind en psychische problemen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

1 op de 4 Belgen krijgt ooit te maken met psychische problemen, maar erover praten blijft moeilijk

Afbeeldingsresultaat voor psychische problemen

Ons land telt bijna een kwart inwoners dat zich niet goed in z’n vel voelt en de zelfmoordstatistieken pieken al jaren, maar er wordt weinig over gesproken met vrienden of familieleden. Dat blijkt uit een onderzoek van CM en Universiteit Gent. Om het taboe te doorbreken, lanceert het gezondheidsfonds een campagne met het nieuwe leesteken .?. waarmee je kunt aangeven dat je écht wil weten hoe het met iemand gaat.

Voor de studie ondervroegen de onderzoekers van CM en Universiteit Gent 5.700 mensen in Vlaanderen en Brussel. Zo kwamen ze te weten dat mentale problemen zoals depressie, psychose of burn-out steeds vaker voorkomen in ons land, maar dat ook de schroom om erover te praten groot is. Van alle deelnemers die in het verleden mentale problemen hadden of er vandaag mee geconfronteerd worden, gaf 24% aan dat ze daar niet over gepraat hebben met mensen uit hun nabije omgeving. Ze doen dat vooral omdat ze hun problemen liever zelf oplossen (49%) of omdat ze hun omgeving niet willen belasten (48%). Maar ook schaamte (32%) en angst voor reacties (26%) spelen een rol. Bij mannen, 65-plussers en mensen met een lagere opleiding is de schroom nog iets groter.

Professionele hulp

De stap naar professionele hulpverlening blijkt ook al een moeilijke, aangezien 28% aangeeft geen huisdokter, psycholoog of psychiater bezocht te hebben. Ook hier is de voornaamste reden dat mensen hun problemen liever zelf oplossen (55%). Daarnaast houdt de kostprijs (33%) mensen tegen om professionele hulp te zoeken, 21% weet simpelweg niet waar ze terecht kunnen met hun problemen.

“Er zijn nog steeds heel wat onderliggende barrières die maken dat mensen met psychische problemen het gesprek met hun omgeving niet durven aan te gaan en geen professionele hulp zoeken”, reageert Piet Bracke van de vakgroep sociologie aan de Universiteit Gent. “Het blijft voor velen van hen moeilijk om zelf het initiatief te nemen, terwijl we nochtans weten dat praten met vrienden of familieleden helpt. Zich gesteund weten door anderen wanneer het moeilijk gaat, is heilzaam. Bovendien kunnen vrienden of familieleden ertoe bijdragen om de stap naar professionele hulpverlening te verkleinen.” 93% van de respondenten deelt die mening trouwens, maar bijna de helft heeft geen idee hoe ze zo’n gesprek moeten aanpakken.

Bespreekbaar maken

Om het taboe te doorbreken, pakt CM deze week uit met een campagne waarin ze het nieuwe leesteken .?. lanceren waarmee je kunt aangeven dat je oprecht wil weten hoe het met iemand gaat. “Lopen we elkaar vandaag tegen het lijf, dan vragen we wel ‘ça va?’, maar vaak zijn we niet geïnteresseerd in het antwoord op de vraag. Veel meer dan een cliché-begroeting, moet onze ça va een oprechte vraag worden. We moeten tijd durven maken om met vrienden of familieleden het gesprek aan te gaan over hoe ze zich écht voelen.”

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/1-op-de-4-belgen-krijgt-ooit-te-maken-met-psychische-problemen-maar-erover-praten-blijft-moeilijk~a068ac59a/

Als je de cijfers bekijkt sta je wel even stil 1 op 4. En dat klopt ook. Maar er over praten is vaak heel moeilijk en zeker in het begin. Als men gaat proberen om een helpende hand te zijn om deze toch door te verwijzen. Als ze dan hulp hebben of in therapie zitten vinden ze het nog heel moeilijk om dit bespreekbaar te maken. Maar het kan nuttig zijn, om er rekening mee te houden. Zodat je weet hoe je om moet gaan met iemand. Vaak komt het naar boven door een gesprek en dan nog kan het eindigen op een ruzie. Natuurlijk hang je zoiets niet aan de grote klok, je weet ook niet hoe iemand erop gaat reageren. Maar op je werk of als iemand nog naar school gaat kan het ook nuttig zijn als ze ervan weten.
Natuurlijk zit hier ook de leeftijd in. Een jonger iemand zal het moeilijker hebben als een iets oudere. Maar dan nog is het leven de mond dicht te houden dan te spreken en een angst hebben van hoe iemand erop gaat reageren.

Afbeeldingsresultaat voor psychische problemen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

6 KLEINE TRUCJES DIE JE GELUKKIGER MAKEN

Niets waar we tegenwoordig meer mee lijken te worstelen dan met gelukkig zijn. Nochtans is geluk vaak helemaal niet zo ver te zoeken. Deze zes eenvoudige trucjes brengen je bijvoorbeeld al een heel eind op weg.

Afbeeldingsresultaat voor lachen

1. Ga vriendelijk door het leven
Wist je dit al? Als je glimlacht, is het onmogelijk om aan iets negatiefs te denken. Probeer het maar! Het is best straf, maar iets simpels als je mondhoeken optrekken kan echt veel teweegbrengen. Door dat te doen geef je je hersenen namelijk het signaal dat alles rustig en veilig is, en daardoor ga je je automatisch beter voelen.
Zo kan je het oefenen: Zit je je te ergeren in de file? Glimlach, je zal merken dat het moeilijker is om aan iets negatiefs te denken.

2. Wees ambitieus
Het is wetenschappelijk bewezen dat mensen die blijven leren gelukkiger zijn. Ook mensen die zich (realistische) doelen stellen en die stap voor stap proberen te verwezenlijken, gaan vrolijker door het leven. Durf dus gerust de lat hoog te leggen voor jezelf. Al is het wel belangrijk dat je dat doet omdat jij het wil en niet omdat je wil bereiken wat iemand anders heeft. Als je je voortdurend met anderen vergelijkt, zal je juist ongelukkiger worden, want er zal altijd wel iemand hoger scoren dan jij.
Zo kan je het oefenen: In welke activiteiten kan je zo opgaan dat je de tijd vergeet? Maak er meer ruimte voor en ontplooi je er verder in.

3. Geef meer
Wat je geeft in het leven, krijg je in veelvoud terug, dat is algemeen bekend. Stel wel geen daden omdat je verwacht dat je er iets voor in de plaats zal krijgen, maar omdat je oprecht iets voor een ander wil doen. Alleen daar word je gelukkiger van.
Zo kan je het oefenen: Sta er eens bij stil wanneer jij nog eens iemand oprecht bedankt hebt. Doe het vaker!


4. Kies voor eenvoud

Onderzoek heeft uitgewezen dat mensen die in eenvoud leven en weinig belang hechten aan bezit een pak gelukkiger zijn dan zij die veel bezitten en daardoor bang worden dat ze iets zullen verliezen. Om gelukkig te kunnen zijn volstaat het eigenlijk om voldoende te hebben om basisbehoeften zoals eten, drinken, een dak boven je hoofd en gezondheidszorg te kunnen betalen, en net een beetje meer te hebben, zodat je ook ervaringen kan opdoen, zoals een cursus volgen, een reis maken …
Zo kan je het oefenen: Noem drie dingen op die je ooit gelukkig gemaakt hebben en die weinig of niets gekost hebben.


5. Maak tijd voor anderen

Geluk kan je eigenlijk in twee woorden samenvatten: andere mensen. Het draait om kunnen delen met anderen. Zelfs bij mensen die een jacht hebben zal je het zien: zij zijn het gelukkigst op de dag dat ze hun vrienden kunnen uitnodigen om mee te genieten van hun luxe. Investeer daarom zo veel mogelijk tijd in je relaties.
Zo kan je het oefenen: Wacht niet tot vrienden contact met jou opnemen, maar neem zelf het initiatief. Maak je er bij voorkeur niet vanaf met een telefoontje of sms’je, maar maak tijd en zoek de mensen die je belangrijk vindt ook op.

6. Blijf je verwonderen
We zijn gewoontedieren, maar het zijn net de gewoontes en de routine die we opbouwen die heel bedreigend zijn voor ons geluk. Het is iets waaraan je, net zoals aan de liefde, moet blijven werken. Doorbreek daarom geregeld je routines: neem eens een andere weg naar het werk, koop je brood bij een andere bakker … Het houdt je alert. Overdrijf wel niet: elke dag verrassingen maken ook weer niet blij.
Zo kan je het oefenen: Doe minstens eenmaal per week iets dat buiten je gewone routine ligt.

BRON: https://www.goedgevoel.be/artikel/happy-living/6-kleine-trucjes-die-je-gelukkiger-maken

Het zijn juist de kleine dingen die een gelukkig gevoel kunnen geven. En bedankje aan iemand geven doet zoveel voor jezelf. Al begint het gelukkig gevoel ’s morgens al. Als je voor de spiegel staat en je even bekijkt en zegt wat zie je er weer goed uit. Ook dat maakt je gelukkig. Het doet zo goed dat je iets kan geven, al mag dit geen verplichting worden. Maar ook dat hoeft niet altijd iets te kosten, denk maar aan een knuffel. 
En mensen zeg nu zelf, wat is ze mooier dan zo een gevoel heel de dag bij je te dragen?

Afbeeldingsresultaat voor in de spiegel kijken

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Zo is het gesteld met jullie zelfvertrouwen: de resultaten van de grote enquête

Afbeeldingsresultaat voor zelfbeeld

Zelfvertrouwen is een raar beestje. Goed Gevoel peilde bij 4.000 vrouwen van alle leeftijden en maten naar hun zelfvertrouwen. Een mager zesje, meer geven we onszelf niet. Er is dus helaas nog wat werk aan onze innerlijke criticus.

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, we zien zelf helaas niet altijd de mooiste van het land. Wel imperfecties en complexen. Dat leidt tot een algemene gemiddelde score van 6,2 op 10.

Leeftijd speelt een rol: 18- tot 24-jarigen geven zichzelf gemiddeld een 5,7, terwijl 55- tot 70-jarigen zichzelf 6,8 op 10 geven.

Een vrij laag cijfer, vindt Patrick Luyten, hoogleraar psychologie aan de KU Leuven. ‘Zeker bij de jongste groep. Een typisch kenmerk van de tijdsgeest: voortdurend krijgen we het idee ingelepeld dat een vrouw die slank is, automatisch succesvol, geliefd en intelligent zal zijn. Ook het gemiddelde is aan de lage kant: het slankheidsideaal gaat dan ook al even mee. Extra jaren op de teller kunnen helpen die onwerkelijke maatstaf te zien voor wat hij is: een onhaalbaar ideaalbeeld.’

Leve liefde, leve vrienden

Een relatie heeft een sterke invloed op ons zelfvertrouwen. Met een score van 7,5 voelen we ons opvallend zelfverzekerder met een partner.

Professor Luyten: ’Naast je werk en je hobby’s zijn relaties de belangrijkste bron van zelfwaardering. De liefde geeft je het gevoel dat je er mag zijn zoals je bent, omdat je voor een bepaalde persoon de wereld betekent.’

Ook vrienden krikken ons zelfvertrouwen op. Als we door hen omringd worden, geven we onszelf een 7,1.

En kinderen?

Bij de meeste vrouwen (73%) had een zwangerschap geen impact op hun zelfvertrouwen. 25% geeft aan dat ze zichzelf liever zijn gaan zien na de geboorte van hun kinderen.

Als moeder voelen vrouwen zich vrij zelfzeker: ze geven zich gemiddeld een 7,2. Hoe ouder de kinderen, en dus hoe meer ervaren de mama’s zijn, hoe hoger de score.

Mag het een maatje meer zijn?

Hoe hoger het BMI, hoe lager vrouwen hun zelfvertrouwen scoren. Vrouwen met obesitas geven zichzelf met 5,9 de laagste score. Vooral tijdens het sporten keldert hun zelfbeeld: op sportief vlak scoren vrouwen met overgewicht 5,4, terwijl dames met obesitas met een gemiddelde score van 4,8 aangeven dat ze zich niet zo op hun gemak voelen in de sportclub of fitness.

Professor Luyten: ‘Wellicht omdat deze dames zichzelf het minst vaak tegenkomen in onze beeldencultuur. Kijk naar de grote ketens: de meeste merken gaan tot XL of XXL, maar die maten zie je nooit in de etalage. Bovendien leven we in een shamingcultuur, waarin we de illusie van het maakbare lichaam hooghouden.’

Bikinibody

• Meer dan 20% gaat wegens onzekerheid over het lichaam liever niet naar het strand.

• Mooie lingerie zorgt ervoor dat 65% zich vrouwelijker en beter in haar vel voelt.

Uiterlijk vertoon

Op uiterlijk vlak geven we onszelf gemiddeld een lage 5,7. Het goede  nieuws: hoe ouder we worden, hoe zelfverzekerder we zijn over ons uiterlijk. Vrouwen tussen 55 en 70 jaar gaven zichzelf de hoogste score.

Professor Luyten: ‘Heb je al eens een audio-opname van jezelf beluisterd? Waarschijnlijk schrik je wel even: ben ik dat echt, met die rare stem? Hetzelfde doet zich voor wanneer we ons lichaam bekijken: eigenlijk is dat voor een stuk vreemd aan ons. Het overgrote deel van ons zelfvertrouwen zit niet in ons, maar wordt ons aangereikt door anderen. Of net niet. We bouwen het beeld van onszelf op uit de reacties van onze omgeving.’

Selfies &  sociale media

• 59% krijgt al scrollend het gevoel dat anderen beter zijn of een leuker leven hebben. In de jongste groep respondenten kampt 77% met dat idee.

• 79% herkent zich niet in de vrouwen die ze in reclameadvertenties te zien krijgt.

• 74% wil meer diversiteit zien, met een maatje meer, een getinte huidskleur, met een fysieke of mentale beperking of wat extra jaren op de teller.

Professor Luyten: ‘Er zijn veel aanwijzingen dat de overvloedige aanwezigheid van beelden in onze cultuur – zowel op de sociale kanalen als in de gewone media – een invloed heeft. Daarom is het fijn om een tegenbeweging te zien die het heersende picture-perfectideaal overboord gooit.’

Zelfvertrouwen versus afkomst

De laagste sociale klasse geeft zichzelf met 5,9 de laagste score. Voor de hoogste sociale klasse is dat gemiddeld een 6,4.

Professor Luyten: ’Mensen uit de lagere sociale klassen groeien vaak op in een omgeving waarin er door de band genomen minder kansen zijn, terwijl ze meer sociale druk ervaren en vaker geconfronteerd worden met moeilijke levensomstandigheden. Ze komen tegelijkertijd minder vaak in aanraking met zaken die onze veerkracht verhogen en ons weerbaar maken. Wie een hobby uitoefent, ontwikkelt zo een bepaald talent en wint zo aan zelfvertrouwen. Helaas is dat voor bepaalde gezinnen financieel onhaalbaar. Hetzelfde geldt voor vakanties of hogere studies: ook daar kunnen we succes en dus eigenwaarde uit putten, maar ze liggen niet binnen ieders bereik.’

84% heeft weleens een activiteit afgezegd of iets anders gelaten door een gebrek aan zelfvertrouwen.

Bosslady of bange muis?

Uit onze job kunnen we veel eigenwaarde halen. Vooral veertigers, vijftigers en zestigers wandelen met meer zelfvertrouwen over de werkvloer: zij geven zichzelf gemiddeld een 7. Waarschijnlijk omdat ze in de loop van de jaren veel ervaring opgebouwden. Mogelijk staan hun jongere collega’s daarom minder sterk in hun schoenen: de twintigers scoren iets lager, met 6,3.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/zo-is-het-gesteld-met-jullie-zelfvertrouwen-de-resultaten-van-de-grote-enquete~a5d02950/

Heel wat mensen hebben daar een probleem mee zelfvertrouwen. Heeft met zelfbeeld te maken. En wat ik vaak hoor ik plak niet op foto of ik kijk me niet in de spiegel aan. Het zelfvertrouwen wordt daarmee omlaag getrokken. Al je zelfvertrouwen heel laag is ga je dat ook weer uitstralen. Ook bij kinderen komt het meer een meer voor dat hun zelfvertrouwen heel laag is. Heel wat heeft ook te maken met media en noem maar op. Mensen zie zichzelf vaak ook anders dan anderen. Ze laten in negatieve zin zich dan ook nog eens leiden door hen. Dat kan gaan van kleine dingen maar ook grote. Zodat hun vertrouwen in zichzelf kwijt geraakt.

Afbeeldingsresultaat voor zelfvertrouwen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

CONTROLEFREAKS

Eerste hulp voor controlefreaks: redacteur David leert loslaten

 

‘Lose control.’ Ik hoor het rockers en popsterren graag zingen. Maar redacteur David Devriendt lukt het maar niet, zelfs met een minder opwindend bestaan. Zijn hoofd draait altijd op volle toeren. Hij gaat op zoek naar een manier om meer ‘foert’ te zeggen. 

13.757. Ik zie het getal en het angstzweet breekt me uit. Het zijn de ongelezen nieuwsbrieven in mijn mailbox. Al weken, maanden, jaren zijn ze me een doorn in het oog. In plaats van ze te wissen, blijf ik ze verzamelen. In mijn hoofd heb ik tijd om ze allemaal te lezen. Wat als in die ene mail van januari 2018 iets superinteressants staat? Geen enkel magazine kan ik als redacteur voorbijlopen of ik moet erin kijken. Waar ik ook ben. Bij de dokter, in een koffiebar, bij vrienden … Van alles neem ik een foto, want je weet maar nooit. Het is een drang, een verslaving. Ik ben perfectionistisch en hyperkritisch, voor mezelf en­ anderen. Mijn knopje staat altijd aan. Af en toe met serieuze technische storingen als gevolg. Oververhitting! Kortsluiting! Black-out!

Waarom is loslaten zo moeilijk?

Heb je ook nood aan een geschoolde ‘elektricien’ voor een zachte (of harde?) reset van je bedrading? Ik stap ervoor binnen bij dokter Stéphane Pirsoul, psychiater-­psychotherapeut in het Psychiatrisch Ziekenhuis in Duffel en bestuurslid van de Vlaamse Vereniging voor Gedragstherapie. Met de nodige zenuwen voor de eerste sessie.  ‘Dat is heel normaal. Voor perfectionisten en mensen die moeilijk de controle kunnen loslaten, is toegeven dat je een therapeut nodig hebt, een soort mislukking. ‘Oei, ik kan het niet alleen.’ Vaak zijn ze al tegen iets gebotst, zoals een depressie of een burn-out, voor ze professionele hulp inroepen. Het helpt niet dat de buitenwereld perfectionisme vaak niet ziet als probleem. Als je in een sollicitatiegesprek zegt dat je perfectionistisch bent, zien velen een poten­tieel uitstekende werknemer. Bij mij zou er een alarmpje afgaan: oei, gevaar voor burn-out. Controlefreaks en perfectionisten hebben de behoefte alles goed te doen, kunnen veel minder nee zeggen en raken zo overwerkt en overspannen. De omgeving van de ­perfectionist ondervindt daar geen schade van. Want wie wil nu geen collega die alles piekfijn ­afwerkt? Voor de persoon zelf is het zwaar om te dragen.’

Helpt therapie je loslaten?

Gelukkig valt er iets aan te doen. Pirsoul: ‘Ik werk met het gedragstherapeutische proces. Ik ga, met behulp van oefeningen en gesprekken, op zoek naar moeilijkheden in je leven en naar welke gedachten, valkuilen en gedragingen daarvan de oorzaak zijn. Ik pas ook ACT – Acceptance and Commitment ­Therapy – toe. Erg kort door de bocht is dat omarmen wat je niet kan veranderen. En wat je kan ­veranderen, stuur je in de richting die jij uit wil. Het ­aantal sessies hangt af van persoon tot persoon. Het belangrijkste is dat je een vertrouwensband opbouwt met je therapeut. Dat bepaalt voor een groot stuk of een therapie werkt.’

Voor mij heeft dokter Pirsoul een opdracht. ‘De volgende keer dat ik je zie, heb je al je ongelezen mails gewist.’ Maar aan mijn trillende benen voel ik dat ik daar nog niet klaar voor ben.

Luister naar je ademhaling 

Maar het is niet alleen dat kopje dat nooit stopt met malen, ook je lichaam kan in overdrive gaan. Daar kan een ­lichaamstherapeut van pas komen, voor meditatie en fysieke beweging – onder ­andere ademhalingsoefeningen. ‘Als we in de drukte zitten, is dat vaak in ons hoofd, maar op die momenten hebben we doorgaans weinig aandacht voor ons lichaam’, vertelt ­lichaamstherapeut Henry ­Teitelbaum van Groepspraktijk Zuid in Antwerpen. ‘Vreemd, want ons hoofd weegt maar 4 à 5 kilo, terwijl de rest 95 procent van ons lichaamsgewicht uitmaakt. Dat is wat ik doe: door ademhalingsoefeningen, meditatietechnieken en gesprekken mensen bewuster maken van hun lichaam. Wat voel je? Eerder dan: wat denk je?’

Stop met oei-denken

Hoe dat werkt? Al meteen een keer goed in- en uitademen. Dat kan raar zijn, bij een volslagen onbekende, maar gaandeweg kan je – jawel – de controle voelen wegebben. Henry ­Teitelbaum: ‘Je ademhaling doet je beseffen hoe je lichaam er nu voor staat. Als je kwaad bent, adem je anders dan als je verdrietig of blij bent. Bij elke gemoedstoestand zijn er ­lichaamsdelen actiever, of net logger. Die oefening is een pauze op zich, maar ook een pauze omdat je tijd neemt om je lichaam af te toetsen. Misschien voel je meer spanning in je borst of slaat je hart sneller. Je neemt de tijd om te erkennen: ik voel me nu onzeker of onder druk gezet. Dat toegeven maakt een wereld van verschil. Ook krijg je meer focus. Want op elk moment kan je aandacht maar op één iets gericht zijn.’

‘We leven in een cultuur die heel erg neigt naar multitasking, waarbij je liefst 25 dingen tegelijk doet. Het gebeurt vaak onbewust dat je ­aandacht zich splijt. Een cliënt noemde dat ‘oei-denken’. Je zit in een gesprek met vrienden en denkt: oei, ik moet me straks door mijn mails ­ploeteren. Oei, dat ­telefoontje ging niet zo goed. Het is een almaar moeten ‘her-richten’ van je aandacht, een constante beweging tussen de taak die je moet doen en de commentator in je achterhoofd. Heel vermoeiend; het vreet energie.’

Beweeg als een marionet

Herkenbaar? Probeer deze oefening. Beweeg je armen als een marionet aan touwtjes. Alsof je ongecontroleerde bewegingen staat te maken. ‘Het is een goede oefening in die zin dat je schijnbaar de controle over je lichaam afgeeft aan degene die met de marionet speelt. Het zijn jouw armen die bewegen, maar tegelijk heb je er niets mee te maken. Naar je lichaam luisteren is een training. Hoe vaker je oefent, hoe minder de behoefte om aan dingen vast te houden. Ik raad aan de ademhalingsoefening die we gedaan hebben elke 45 minuten te herhalen. Maar het belangrijkste is de attitude: met welwillendheid en vriendelijkheid. De lat ligt heel laag. Het ons moeilijk maken doen we al genoeg. Maak het jezelf gemakkelijk.’

Niet mijn sterkste kant, maar als ik buitenkom, denk ik … nee, vóél ik dat het me deugd gedaan heeft.

Van negatieve gedachten naar positief gedrag

Toch blijft de opdracht om de ongelezen mails te wissen door mijn hoofd spoken. Uiteindelijk stel ik die uit, tot enkele luttele uren voor een tweede sessie bij dokter Stéphane Pirsoul. Alles lezen kan niet meer, maar een delete all krijg ik niet over mijn hart. Tot ik denk aan de opmerkingen van de psychotherapeut en zie dat het oudste ­ ongelezen mailtje uit 2016 dateert! Plots maakt mijn brein een klik: oude melk gooi je ook weg. Ik klik snel snel op het vuilnisbakicoontje. Zo, dat is ­gebeurd! Mijn eerste gevoel is er een van verlies. Tegelijk voel ik me een pak lichter, alsof er een blok van mijn schouders valt. Waarom heb ik dit niet eerder gedaan? Ik stel prompt een nieuw doel: een zero mailbox. Maar dat vindt de therapeut voor mij een gevaarlijke piste. Het mag niet doorslaan.

Kinderherinneringen

Al pratend kan je ontdekken waarom je bent zoals je bent.  Als je – zoals ik – vooral je persoonlijke mails verwaarloost en niet je professionele, wijst dat op een grote focus op werk. Wat kan duiden op de grote werkethos, die je dan weer hebt meegekregen van je ouders. Gelukkig is je verleden niet allesbepalend.

Dokter Pirsoul: ‘Vaak hoor ik: ‘Ik heb het ­meegekregen van thuis, zo ben ik nu eenmaal.’ Dat vind ik te simplistisch. Mensen kunnen leren en groeien. Gedachten en gevoelens kan je niet veranderen, gedrag wel. Als je een negatieve gedachte verdringt, wordt die ­sterker. Wat telt is wat je met die gedachte doet. Je moet ze counteren en er constructief gedrag ­tegenover zetten. Als je dat herhaaldelijk doet, wordt het een automatisme. Elk gedrag is een keuze, niemand legt het op.’

Maar soms zit er zoveel ruis op de lijn dat je je innerlijke stem niet hoort. Heeft hij tips? ‘De meditatieoefeningen kunnen helpen. Soms zijn gedachten gewoon gedachten en moet je ze laten passeren. Of maak eens expres een fout. Een kleintje. Zo zal je zien dat mensen er of geen acht op slaan, of er heel begripvol op reageren.

Hoog risico op burn-out

Voor plichtbewuste overwerkers heeft hij deze raad. ‘Het is heel ­belangrijk dat de grenzen van zelfzorg te bewaren. Zo niet steven je af op een burn-out. Altijd die controle willen houden slorpt ­bakken energie op. Er zijn maar 24 uur in een dag, en je hebt maar één potje. Probeer de oefening van het waardekompas, waarbij je van bepaalde ­levens­domeinen (werk, liefde …) bepaalt hoe belangrijk je ze vindt. En dan zie je bij veel mensen een grote discrepantie. Ze steken veel energie in iets waar ze weinig belang aan hechten. Of omgekeerd. Je kan niet zeggen dat je vrienden superbelangrijk zijn als je er nooit iets voor doet. Dan leef je niet volgens je waarden.’

Work in progress

Dat is het ding met therapie. Je hoopt op snelle oplossingen, maar je krijgt er vooral ­vragen voor in de plaats. Is de balans in mijn leven oké? Verwaarloos ik mezelf? Moet ik een hobby zoeken die meer gemoedsrust brengt? De weg is nog lang, al heeft de stap naar therapie alvast de eerste vruchten afgeworpen.

Meer lezen? De valstrik van het geluk

Een leestip van psychotherapeut dokter Pirsoul om controledrang aan te pakken is De valstrik van het geluk van ­Robert ­Harris (Bohn ­Stafleu van Loghum, € 44,95). De auteur vertrouwt ook op de ACT-methode (Acceptance and Commitment Therapy), waarbij je leert om minder te vechten tegen gevoelens en gedachten, vermijdingsgedrag te ondermijnen en meer contact te krijgen met het hier en nu. Vooral de oefeningen die je aanzetten om vastgeroeste denkpatronen in vraag te stellen zijn interessant. Zoals: wat als je zou terugkijken op je leven als tachtiger en je jezelf vragen zou stellen als ‘ik besteedde te veel tijd aan tobben over …’? Ik was duidelijk te veel bezig met informatie verzamelen die binnen vijf jaar, of zelfs een halfjaar, totaal niet belangrijk meer is. Het helpt je waarden te verhelderen. In plaats van me uren bezig te houden met mijn mailbox, spendeer ik liever tijd met mijn lief en vrienden.

BRON: https://www.goedgevoel.be/artikel/goed-gevoel-habits/eerste-hulp-voor-controlefreaks-redacteur-david-leert-loslaten

Voor controlefreaks en perfectionisten is het heel moeilijk dingen los te laten. Ze willen alles zelf in de hand houden en hebben het moeilijk met iets af te geven. Ze gaan ook alles tig keer controleren en dan nog denken ze iets over het hoofd gezien te hebben. Het komt niet alleen voor op hun werk maar ook thuis en in hun sociale kringen. Ook hebben ze het moeilijk met vragen te stellen of zelfs hulp te vragen en te aanvaarden. Wat je vaak hoort is ik kan dat wel, ik heb het in de hand. Het is vaak moeilijk om met deze mensen iets op te bouwen of te werken. Qua humeur kunnen zo ook snel omslagen van een goed humeur naar boosheid. Vaak blijft dit aan bij woorden. Juist omdat ze het moeilijk hebben met hulp zijn het juist deze die snel tot stress en depressies overgaan en in het slechtste geval een burn-out. Ook heel moeilijk om deze mensen dit af te lezen. Zeker de perfectie.

Afbeeldingsresultaat voor controlefreak

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

NUNCHI

Wat je moet weten over het Koreaans lifestyleconcept ‘nunchi’

Afbeeldingsresultaat voor geluk

Eerst was er hygge: het Deense lifestyleconcept dat stelt dat geluk in de kleine dingen des levens zit. Vervolgens kwam Marie Kondo op de proppen met het feit dat rommel wegsmijten ‘joy’ kan oproepen in je hart én huis. Maar wederom stelt een nieuw concept zich voor en deze keer is het een Koreaans dat de naam ‘nunchi’ krijgt.

Het mag voor ons dan wel gloednieuw zijn, nunchi verwijst naar een eeuwenoude Koreaanse kunst. Bij nunchi, uitgesproken ‘noon-chi’, ga je de gedachten en gevoelens van anderen onder de loep nemen om zo vertrouwen, harmonie en verbinding op te bouwen, legt Euny Hong uit in haar nieuw boek ‘The Power of Nunchi: the Korean Secret to Happiness and Succes’.

Euny wijst er in haar boek op dat nunchi een mengelmoes is van tact, scherpzinnigheid, situaties goed kunnen inschatten en weten hoe je moet reageren. Het komt erop neer dat je moet beseffen wat mensen denken en hoe je moet anticiperen op hun behoeftes. Mensen die ‘nunchi’ doorhebben, passen zich snel aan aan de sfeer die in de kamer hangt.

Daarnaast kan nunchi ook relaties bevorderen. Zo voelen mensen die nunchi onder de knie hebben meteen aan wat hun partner van hen verwacht zonder dat er al te veel woorden aan vuil gemaakt moeten worden.

Hoe begin je eraan?

Maak je hoofd leeg wanneer je een kamer binnenstapt en observeer wat er rondom je gebeurt. Zorg dat dit niet te veel tijd in beslag neemt, want zodra je een kamer binnenstapt, verander je de sfeer en heb je een invloed op de mensen in de ruimte. Het is belangrijk dat je bij nunchi altijd op je eigen instinct vertrouwt. Probeer iemand niet te beoordelen op basis van een eerste indruk.

BRON: https://www.hln.be/nina/vrije-tijd/wat-je-moet-weten-over-het-koreaans-lifestyleconcept-nunchi~ade6d242/

Welk woord men er ook aangeeft. Geluk zit in kleine dingen. Woorden zijn niet altijd nodig als je aanvoelen kan. Net zoals je ergens binnen komt en je eerste indruk naar je gevoel brengt niet naar je gedachten. Want dan ga je onbewust al iets anders denken of bedenken. Een komen vol voorwerpen binnen gaan en je gaat er binnen met denken. Dan zeg je wat een rommeltje. Ga je er gevoelsmatig binnen kan het goed zijn dat je meer aandacht krijgt voor deze die erin leeft. En op zo een manier leg je dan weer op een andere manier vertrouwen. Het is zeker niet makkelijk om zo iemand of iets te benaderen en vraagt toch wat oefening. Maar wie weet krijg je een andere kijken op dingen. Maar ook op jezelf. Je maakt in eerste instantie je hoofd leeg voor je iets wilt of gaat ondernemen.
Men gaat merken dat je contact legt op een andere manier.

Afbeeldingsresultaat voor noonchi

Afbeeldingsresultaat voor nunchi

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Блог красоты и здоровья от LiDea

О себе, о женщинах, об особенностях женского организма, об изменениях, связанных с возрастом. О красоте и здоровье, о том, чтобы сохранить их в условиях дефицита времени. О том, как сделать так, чтобы чувствовать себя королевой, чтобы окружающие видели её в вас.

Daily Day2Day

Léven met gevoel

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

La Bella Bora

A bohemian lifestyle, travel, inspiration and mindstyle blog

Moda-Creative thinking

Moda-Creative thinking

Wij godinnen

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

Ontdek, Ontwikkel & Ervaar!

Hotstuffforladies

De leukste shop revieuws omtrend Beauty & fashion om er trendy en verzorgd uit te zien en Home decoration & assesoires shop blogs - regelmatig koopjes & aanbiedingen zodat je mooi wat geld bespaard. En de lekkerste recepten van mij

Bewustzijnenzo

Schepje bewustheid, scheutje spiritualiteit, druppeltje humor allemaal in een blender..en tadaaa

GROWYOURMINDNOW

PLEUN MARIA JOHANNA

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Wu Cares!

nobody cares

HARME BLOGT

marginale blogs van een 72 jarige

Phuro! Be inspired!

Van inspiratie tot transformatie

Dirk Pieters

writer, buddhist, yogi / schrijver, boeddhist, yogi

healthytraveltrips.wordpress.com/

Reis - en gezondheidsfreak

WishMeAvril

Be inspired by more and live with less!

KOEK

Kunst Op Een Koekje

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

Omgaan met narcistisch misbruik

en zelfliefde ontwikkelen.

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Maria de Ridder

De balans in geven, nemen en ontvangen maakt relaties duurzaam

Personal Plus Training

Personal training op locatie

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

MichielZiet.com

Dagelijkse dingen die soms meer bijzonder zijn dan je denkt

Aquarius

Een klasse WordPress.com site

Theo-Herbots-Blog-Magazine

Zoek niet langer op het Internet, U vindt "ALLES" bij Den Theo

Mieke Van Looy

SfeerFotografe- en Schrijfster

%d bloggers liken dit: