Tag Archive: eierstokkanker


Waarom je meer dan je borsten moet laten checken: “Door onwetendheid over vulva- en vaginakanker blijven veel vrouwen met symptomen rondlopen”

Vrouw, Naakt, Wet, Vrouwelijkheid, Kunst, Lichaam, Huid

Vandaag, op 4 februari, is het Wereldkankerdag. Een goede aanleiding om gynaecologische kankers te belichten. Dat is nodig, want voor veel mensen zijn ze nog een onbekend fenomeen. Had jij bijvoorbeeld al gehoord van vagina- of schaamlipkanker? Was jij op de hoogte dat de anticonceptiepil beschermend kan werken? En wist je dat sommige vrouwen vatbaarder zijn voor baarmoederhalskanker? Gynaecoloog Johan Van Wiemeersch en oncoloog Xuan Bich Trinh vertellen alles wat je moet weten over vrouwenkankers. “Een gynaecologisch onderzoek kan de aandoeningen aan het licht brengen. Daarom benadrukken artsen het belang van een regelmatige check-up.”

Je denkt: mij zal het niet overkomen. En toch: het gebeurt in de ‘beste families’. Denk maar aan de 34-jarige momblogger Lara Switten uit ­Beringen: toen ze in oktober 2020 het nieuws kreeg dat ze baarmoederhalskanker had, deelde ze dat eerlijk met haar tienduizenden volgers op Instagram. En ook tv-presentator Dieter Coppens vertelde in december heel openhartig op Radio 1 hoe bij zijn vrouw Rut baarmoederhalskanker werd vastgesteld. Het komt dus vaker voor dan je denkt.
Zo’n 3.200 vrouwen in België worden jaarlijks getroffen door gynaecologische kanker. Toch is de onwetendheid erover groot: had je bijvoorbeeld al eens over vulvakanker gehoord? Net dat gebrek aan kennis zorgt ervoor dat vrouwen soms te lang met symptomen blijven rondlopen. Bovendien laten we niet graag in ons broekje kijken: schaamte houdt nog steeds heel wat vrouwen tegen om met hun klachten naar een arts te stappen. Of om zich regelmatig te laten onderzoeken. Omdat gynaecologische tumoren niet altijd gepaard gaan met duidelijke symptomen, is screening nochtans levensnoodzakelijk. De meeste kankers zijn namelijk relatief goed te behandelen als ze tijdig worden ontdekt. Daarom: een overzicht.

Check-up: kende je deze vrouwenkankers al?

BAARMOEDERKANKER

Kanker van het baarmoederslijmvlies is de op vier na meestvoorkomende vrouwenkanker. De aandoening treft vooral oudere vrouwen: 95 procent komt voor na de leeftijd van 50 jaar. Obesitas is een belangrijke risicofactor, legt gynaecologisch oncoloog Xuan Bich Trinh (UZA) uit. “In de meeste gevallen is deze kanker te wijten aan een verhoogde of verlengde blootstelling aan het hormoon oestrogeen. Na de menopauze maak je minder oestrogenen aan, maar niet als je obees bent. In het vetweefsel worden hormonen aangemaakt. Meer vetweefsel zorgt voor meer hormoonproductie, en dus zal de oestrogeenspiegel – en dus het risico op baarmoederkanker – stijgen. Ook een hoge bloeddruk en suikerziekte – aandoeningen die vaak gepaard gaan met obesitas – vormen uitlokkende factoren.”
In bepaalde gevallen is er sprake van erfelijke aanleg. “Het erfelijke lynchsyndroom verhoogt de kans op ­­darm- en baarmoederkanker. Vrouwen die drager zijn van een afwijking in het BRCA1-gen (een van de zogenaamde borstkankergenen) hebben ook een verhoogd risico.”

De anticoncep­tie­pil of hormoonspi­raal kan bescher­mend werken.Xuan Bich Trinh, Gynaecologisch oncoloog (UZA)

De anticonceptiepil of hormoonspiraal kan beschermend werken. Prof. Trinh: “Vooral dan het hormoon progesteron in de pil of het spiraal. In zeldzame gevallen wordt het ook ingezet tijdens de behandeling: dit ­gebeurt alleen bij jonge vrouwen die nog een kinderwens ­hebben. Omdat dit type kanker vooral oudere vrouwen treft, is de ­meestvoorkomende behandeling het operatief ­wegnemen van de baarmoeder en de eierstokken. ­Tegenwoordig kan dat via een kijkoperatie, waardoor de operatie een pak minder ingrijpend is dan de hysterectomie van weleer.” 
Omdat de symptomen al vroeg de kop opsteken, wordt baarmoederkanker vaak vastgesteld in een beginstadium. De belangrijkste signalen zijn ­ongewone vaginale bloedingen (ook na de menopauze), bloedverlies na het vrijen en etterige of bloederige ­vaginale afscheiding. De aandoening kan opgespoord worden via echografie.

BAARMOEDERHALSKANKER

Primaire preventie

Wereldwijd is baarmoederhalskanker de op twee na meestvoorkomende kanker bij vrouwen, en van de gynaecologische kankers is het de meest frequente. België kan relatief gunstige cijfers voorleggen op dat vlak, met dank aan het HPV-vaccin en screeningsprogramma’s. Toch valt de ­diagnose jaarlijks zo’n zeshonderd keer. Een enorm spijtige zaak, benadrukt gynaecoloog Johan Van Wiemeersch (GZA), tevens de vicevoorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie. “Tegenwoordig hebben we namelijk alles in huis om baarmoederhalskanker te voorkomen en tijdig op te sporen.” 
Die preventie begint al op jonge leeftijd: momenteel worden alle Belgische meisjes gratis gevaccineerd in het eerste jaar middelbaar onderwijs. Maar waarom ze dat spuitje krijgen, weten ze niet goed. Meer dan 40 procent van de tienermeisjes hoort het in Keulen donderen als de term ‘HPV’ valt, terwijl 53 procent ervan overtuigd is dat het een zeldzaam virus is (*). Nochtans raakt zo’n 80 procent van de seksueel actieve vrouwen én mannen een of meerdere keren in hun leven besmet met HPV. 

Het lichaam slaagt er meestal in om het humaan papilloma­vi­rus zelf op te ruimen, zoals het dat doet met een verkoud­heid.Johan Van Wiemeersch, Gynaecoloog (GZA) en vicevoorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie

“HPV staat voor ‘humaan papillomavirus’, dat baarmoederhalskanker, genitale wratten en andere kankers kan veroorzaken. Het is een uiterst besmettelijk, seksueel overdraagbaar virus”, legt dr. Van Wiemeersch uit. Sinds september 2019 krijgen ook jongens het HPV-prikje gratis aangeboden. Een cruciale stap in de strijd tegen baarmoederhalskanker, omdat zij meisjes via seksueel contact met het virus kunnen besmetten en zelf ook risico lopen om onder andere kankers aan anus, penis, mond- en keelholte te krijgen. Eén kanttekening: besmetting leidt niet automatisch tot erger. “Het lichaam slaagt er meestal in om het virus zelf op te ruimen, zoals het dat doet met een verkoudheid. Van alle HPV-infecties verdwijnt de overgrote meerderheid – zo’n driekwart – spontaan binnen de twee jaar.” 

(*) Bron: enquête Ipsos in ­opdracht van MSD België 

Secundaire preventie

Eén procent van de vrouwen die drager zijn van HPV, ontwikkelt baarmoederhalskanker. “Het vaccin biedt een beschermingsgraad van 75 à 80 procent.” Dat je ingeënt bent tegen HPV, maakt screening dus zéker niet overbodig. “Met een uitstrijkje sporen we onrustige cellen in je baarmoederhals op die mogelijk kwaadaardig kunnen worden. Je start er het best mee vanaf het moment dat je seksueel actief bent”, adviseert dr. Van Wiemeersch. “Herhaal het vervolgens minstens om de drie jaar, zeker als je wisselende seksuele contacten hebt. Klachten van tussentijds bloedverlies, bloederige vaginale afscheiding of bloedverlies na seks kunnen een reden zijn om een extra uitstrijkje te maken.”
Dat er HPV wordt gedetecteerd, hoeft geen reden te zijn voor paniek: “De weg van een HPV-besmetting naar kanker is een proces dat tientallen jaren kan duren en bovendien tijdig gestopt kan worden. Een letsel dat nog in het voorstadium van kanker verkeert, kan bijvoorbeeld lokaal met een LEEP-conisatie behandeld worden: met een ­metalen lusje worden de afwijkende cellen verwijderd.” 
Alle preventieve maatregelen ten spijt sterven er ook in ons land nog steeds vrouwen aan baarmoederhalskanker. Dit type kanker kent drie pieken, respectievelijk rond het 35ste, 50ste en 70ste levensjaar, maar komt vooral voor in de vruchtbare periode. “Recent zag ik een patiënte van rond de veertig. Ze kwam langs voor haar allereerste gynaecologisch onderzoek en had geen klachten. Bij haar werd een vergevorderde, inoperabele tumor vastgesteld. Onderschat dus het belang van een uitstrijkje niet.”

Toekomstmuziek

Ongeveer twee op de drie vrouwen lieten zich vorig jaar via een uitstrijkje screenen op baarmoederhalskanker. Sinds kort bestaat er een selftestkit voor HPV. Dr. Van ­Wiemeersch: “Met de zelfafnameset kan een vrouw zelf ­vaginaal materiaal afnemen en dat naar het lab sturen. De test kan de participatiegraad bij vrouwen verhogen, maar momenteel staat de technologie nog in haar kinderschoenen.”

EIERSTOKKANKER

Prof. Trinh: “Eigenlijk is die naam niet helemaal correct: meestal ontstaat de kanker niet in de eierstok zelf, maar in de eileiders, waar cellen zich ongecontroleerd vermenigvuldigen en een kwaadaardig gezwel vormen. Het is dus een gecombineerde aandoening, die vaak heel lang symptoomloos blijft.”

Eierstok­kan­ker wordt ook ‘the silent killer’ genoemd.Johan Van Wiemeersch, Gynaecoloog (GZA) en vicevoorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie

Dr. Van Wiemeersch: “Eierstokkanker wordt daarom ook ‘the silent killer’ genoemd: slechts in een kwart van de gevallen wordt de tumor tijdig ontdekt. Bij 75 procent is dat niet het geval, waardoor een intensieve operatie en chemotherapie noodzakelijk zijn. De oorzaak van eierstokkanker is niet bekend. Statistisch gezien komt het vaker voor bij vrouwen die geen of weinig kinderen kregen en die in het verleden met vruchtbaarheidsstoornissen kampten. De aandoening piekt bij vrouwen van midden de vijftig, maar kan op alle leeftijden voorkomen. Genetische aanleg speelt soms een rol: mutaties in het BRCA1-gen en ­BRCA2-gen geven een sterk verhoogde kans op borst- en eierstokkanker.”
Als er klachten voorkomen, zijn die veelal aspecifiek, zoals vaker dan normaal moeten plassen, obstipatie of zwelling van de buik. Een vermoeden van eierstokkanker kan tegenwoordig bevestigd worden via een bloedtest. Dr. Van Wiemeersch: “Eierstokkankercellen maken de stof CA 125 aan en geven die af in het bloed: het is een tumormarker.”
Er is ook goed nieuws: over de hele wereld daalt het aantal doden door eierstokkanker. België liet tussen 2002 en 2012 een daling met 21 procent optekenen. Deels dankzij het stijgende gebruik van de pil. Dr. Van Wiemeersch: “De hormonale samenstelling van de anticonceptiepil speelt hier geen rol. Het beschermend mechanisme zit hem in de onderdrukking van de eisprong.” Ook borstvoeding geven zou het risico op eierstokkanker verlagen.

VULVAKANKER

Prof. Trinh: “Dat is een vrij zeldzame gynaecologische kanker die de uitwendige geslachtsdelen treft, waaronder de schaamlippen en de clitoris. Ook hier kan een HPV-infectie een uitlokkende factor zijn. Het ontwikkelingsproces duurt vrij lang, waardoor de prognose meestal gunstig is en een eenvoudige heelkundige ingreep volstaat. De duidelijkste symptomen zijn afwijkende, zwerende gezwelletjes, vlekjes en aanhoudende irritatie. Vulvakanker is, in tegenstelling tot HPV, niet besmettelijk. Het HPV-vaccin heeft als bijkomend voordeel dat het ook de kans op vulva- en vaginatumoren beperkt.” 
“Vulvakanker kan ook uit de dermatologische afwijking lichen sclerosis ontstaan, waarbij de huid van de schaamlippen witter en harder wordt. Deze vorm komt het vaakst voor. De gynaecoloog kan de aandoening meestal gemakkelijk herkennen.”

VAGINAKANKER

Nog zeldzamer is vaginakanker, waarbij het kwaadaardige gezwel inwendig ontstaat. Jaarlijks krijgen ongeveer veertig vrouwen in België de ­diagnose. Meestal bestaat de behandeling uit chirurgie of radiotherapie. Dr. Van Wiemeersch: “De eerste symptomen van vaginakanker zijn meestal abnormaal bloedverlies en afscheiding die anders is dan je gewend bent. Soms kan er ook pijn ontstaan. Een besmetting met HPV en een verminderde afweer – bijvoorbeeld door roken – vergroten de kans op het krijgen van vaginakanker.”

Wat je zelf kan doen

• Anders dan bij baarmoederhalskanker wordt er niet preventief gescreend op baarmoederkanker, eierstokkanker, vulvakanker en vaginale kanker. “Een gynaecologisch onderzoek kan de aandoening wel aan het licht brengen. Daarom benadrukken artsen het belang van een regelmatige check-up.”

• Wie gezond leeft, loopt veel minder risico om kanker te krijgen. Door gezond te eten, alcoholgebruik te matigen en voldoende te bewegen, zou een derde van de kankergevallen voorkomen kunnen worden, stelt de Stichting tegen Kanker.

• Nog een belangrijke tip: stop met roken. Prof. Trinh: “Onderzoek wijst uit dat bij rokers het afweersysteem minder goed werkt. Het lichaam heeft dan meer moeite om een HPV-besmetting op te ruimen. Bij baarmoederhalskanker, vulva- en vaginakanker kan een HPV-infectie een uitlokkende factor zijn.”

BRON: https://www.hln.be/fit-en-gezond/waarom-je-meer-dan-je-borsten-moet-laten-checken-door-onwetendheid-over-vulva-en-vaginakanker-blijven-veel-vrouwen-met-symptomen-rondlopen~adf70fba/

We hebben het altijd of het geregeld nakijken of checken van de borsten. Maar eigenlijk moet een vrouw meer dan dat controleren. Het is daarom niet overbodig om geregeld een uitstrijkje te laten nemen. Zodat de gynaecoloog ook de onderkant goed kan controleren. Voorkomen is in de geval nog altijd het beste. Een vrouwelijk lichaam zit nu eenmaal complexer in elkaar. Daarom is het voor jezelf verstandig om je lichaam optimaal te kennen. En ook durven jezelf onderaan te voelen. Dat begint bij je buik je venusheuvel en ja vrouw ook tussen je benen. Ze kan jezelf aanvoelen of er iets veranderd. Mocht je iets aanvoelen kan je altijd en voor alle zekerheid een afspraak maken bij je arts of gynaecoloog.

Haveloze Kleding, Fotosessie In Gescheurde Kleren

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

KCE: “Geneesmiddel voor eierstokkanker houdt tumor langer onder controle maar verslechtert levenskwaliteit patiënte”

 

 
Eierstokkanker. © thinkstock.

Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) publiceert vandaag de resultaten van een onderzoek naar een geneesmiddel voor de behandeling van eierstokkanker. Het onderzoek heeft aandacht voor de veiligheid, de werkzaamheid en de kosteneffectiviteit van Bevacizumab (merknaam Avastin®) dat bij eierstokkanker in combinatie met chemotherapie wordt voorgeschreven.

Bevacizumab houdt de tumor langer onder controle, zo blijkt uit het onderzoek, maar het doet de globale levenskwaliteit van de patiënte minstens tijdelijk verslechteren. Er is geen bewijs dat het geneesmiddel een significant effect heeft op de totale overleving, behalve dan bij patiëntes bij wie de eierstokkanker is uitgezaaid tot buiten de buikholte. De beste resultaten voor kosteneffectiviteit worden dan ook bij deze laatste groep behaald.

Terugbetaling
Het KCE beveelt aan om met deze bevindingen rekening te houden bij het beslissingsproces over de (verdere) terugbetaling van bevacizumab. Het geneesmiddel wordt momenteel als behandeling van eierstokkanker ten gevolge van een tijdelijke conventie terugbetaald.

In België is eierstokkanker de achtste meest voorkomende kanker bij vrouwen: jaarlijks wordt hij bij ongeveer 850 vrouwen vastgesteld. Als oorzaak van kankersterfte bij de vrouw staat de aandoening op de vijfde plaats.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/957/Binnenland/article/detail/3152502/2017/05/09/KCE-Geneesmiddel-voor-eierstokkanker-houdt-tumor-langer-onder-controle-maar-verslechtert-levenskwaliteit-patiente.dhtml

Dat is de andere kant van medicatie. Het is voor het een goed maar het kan andere lichamelijke problemen geven. Spijtig genoeg kunnen we niet altijd zonder medicatie en zijn we verplicht van het te nemen. Maar men weet eigenlijk nooit hoe het lichaam erop gaat reageren of andere organen. Dan komen ze al snel met nog een medicatie en al snel zie je eigenlijk alleen nog maar een berg van pillen die je moet slikken voor goed te blijven fusioneren. Alleen moet men dan weten dat de maag en lever verdomd hard moet werken om alle giftige stoffen te verwerken.
Ze kunnen de levensduur verlengen dat zeker een pluspunt is, maar ze weten nooit wat het met je lichaam doet op een moment.

Afbeeldingsresultaat voor medicatie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

Gebruik van de pil verlaagt kans op bepaalde vormen van kanker’

Het gebruik van de anticonceptiepil zou vrouwen tegen bepaalde vormen van kanker kunnen beschermen. Het effect zou aanhouden tot dertig jaar nadat het gebruik van de pil is gestopt.

Dat concluderen onderzoekers van de universiteit van Aberdeen. Voor hun onderzoek werd data verzameld van 46.000 vrouwen over een periode van 44 jaar. The Oral Anticonception Study werd gestart in 1968 en is het langst lopende onderzoek ter wereld naar de effecten van de pil.

De resultaten laten zien dat vrouwen die het anticonceptiemiddel gebruiken tijdens hun vruchtbare jaren, een lagere kans hebben om darm-, baarmoederslijmvlies- en eierstokkanker te krijgen.

Lisa Iversen, de hoofdonderzoeker, zegt tegen The Guardian dat er geen bewijs is gevonden dat de pil zorgt voor een verhoogde kans op kanker, “ook niet naarmate vrouwen ouder worden”.

BRON: http://www.nu.nl/gezondheid/4559955/gebruik-van-pil-verlaagt-kans-bepaalde-vormen-van-kanker.html

Zou het juist niet zijn omdat ze na hun vruchtbare jaren ermee stoppen dat het de kop op komt steken. Het kan misschien helpen, maar wat zeggen ze dan over de vrouwen die het alsnog wel krijgen al gebruiken ze de pil?

Afbeeldingsresultaat voor de pil soorten

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

‘Ik liet mijn borsten preventief verwijderen’

Of je nu cup E hebt of een bescheidenere maatje, wij vrouwen zijn vaak wel gehecht aan onze voorgevel. Maar wat nu als je hoort dat de kans op borstkanker extra groot is bij jou? Hou jij je borsten dan? Of laat je ze voor de zekerheid verwijderen? Chantal (34) stond voor die moeilijke keuze. Het gen BRCA2 dat zij erfde van haar moeder zou voor een verhoogde kans op borstkanker zorgen.
“Ik was nog maar 19 jaar toen mijn moeder na een lang ziekbed overleed aan borstkanker. Opeens stond ik er alleen voor. Met mijn broer en twee zussen was ik niet zo close en ook met mijn vader had ik geen contact.”

Afbeeldingsresultaat voor geen beha nodig

Erfelijkheidsonderzoek 
Chantal geeft toe op haar 25e pas echt het verlies van haar moeder te hebben verwerkt. Maar die grote klap maakte al snel plaats voor een andere. “Mijn zus nam contact met mij op en vertelde dat ze wilde weten of de borstkanker van onze moeder erfelijk was. Ze wilde een erfelijkheidsonderzoek laten doen en vroeg of ik daarmee instemde. Als de uitslag van dit onderzoek positief zou zijn, betekende dit dat ik automatisch een kans van 50 procent zou hebben op het erfelijke gen.”

In onzekerheid blijven zag Chantal niet zitten. Ze stemde in met de test, maar deze bleek positief te zijn: het erfelijke gen BRCA2 was gevonden in haar moeders bloed. “De volgende stap was om mijn eigen bloed te laten onderzoeken op dit gen. Mijn zussen gingen mij beiden voor en waren allebei erfelijk belast. Zij kozen ervoor om hun borsten preventief te laten verwijderen. Ik was nog maar 26 jaar oud en wilde me nog niet laten testen hierop. Een aantal jaren met extra controles gingen voorbij. Toen ik bijna 30 jaar was, kon ik er toch niet meer tegen en moest ik weten of ik erfelijk belast was. Ik liet bloed prikken en vier weken later zou ik uitslag krijgen. Ik scheurde de enveloppe open toen hij op mijn deurmat lag. En daar stond het, in koeienletters: u bent erfelijk belast met het BRCA2 gen. Mijn wereld stond letterlijk op z’n kop.”

“Van jongs af aan riep ik dat ik mijn borsten weg zou laten halen als ik het gen zou hebben, maar nu moest het dus ook écht gebeuren. Natuurlijk kun je ervoor kiezen om streng onder controle te staan, maar ik nam het zekere voor het onzekere.” Een week later meldde Chantal zich in het Erasmus MC. “Het moment dat ik op het bed door de gangen van het ziekenhuis werd gereden, vergeet ik nooit meer. Mijn vriendinnen die mee waren als steun, mochten niet verder dan de klapdeuren. Huilend namen we afscheid van elkaar.”

Geen borsten meer 
“In de operatiekamer was het werkelijk een bijennest van mensen die op me stonden te wachten. Ik kreeg een slaapmiddel toegediend via een infuus en een kapje op mijn mond. Acht uur later werd ik wakker. Zonder borsten. Zonder mijn tieten. Ze waren weg. Zo nieuwsgierig als ik was, wilde ik meteen weten hoe het eruit zag. Gelukkig was het wat ik ervan gehoopt had. Met veel pijn, maar vol opluchting, mocht ik na drie dagen naar huis.” Maar hier hield het nog niet op voor Chantal. “Doordat er tijdelijke expanders achter mijn borstspier waren geplaatst, moest ik wekelijks naar het ziekenhuis om deze expanders op te laten vullen. Voor een mooie reconstructie is het belangrijk dat de borstspier en huid langzaam worden gerekt. Na zes maanden werd ik geopereerd: de expanders werden verwisseld voor siliconen. Ik had van mezelf kleine borsten, maar nu ik toch mocht kiezen voor nieuwe, ging ik voor een volle C-cup!”

“Ik ben single, maar ik maak me totaal geen zorgen hoe een toekomstige vriend hierover denkt. Als hij het niets vindt en weg wil rennen, dan geef ik hem het liefst nog een extra duw! Zo’n kortzichtig iemand heb ik niet nodig. Door mijn gen heb ik nog steeds een verhoogde kans op eierstokkanker. Volgend jaar word ik 35 en zal ik hierover in gesprek gaan met het ziekenhuis. Het is nu drie jaar geleden dat ik afscheid heb genomen van mijn borsten, maar ik heb geen seconde spijt gehad van mijn keuze. Ik kan mezelf in de spiegel aankijken en trots zijn. Ik heb dit gedaan!”

BRON: http://www.ze.nl/artikel/228413-chantal-ik-liet-mijn-borsten-preventief-verwijderen-

Het is een keuze die je maakt op een moment. Toch is er dan geen zekerheid dat je geen baarmoederhalskanker of eierstokkanker krijgt. Omdat het nauw aan elkaar verbonden is. 
Ooit hebben wij het ook gevraagd aan de specialist voor onze dochters en die zei. Je kan de test laten doen (die heel duur is) en dan weet je of ze drager zijn of niet. Dan hebben ze een keuze want het is niet altijd zeker dat ze borstkanker gaan krijgen. En nemen de zware beslissing dan nog kan er kanker komen. Dus zelf vind ik het iets waar je zeker en vast goed over moet nadenken. 
En eigenlijk is heel dit gebeuren voortgekomen uit wat ooit Angelina Jolie heeft laten doen en dit open in de media heeft laten zetten. 

Afbeeldingsresultaat voor geen beha nodig

Afbeeldingsresultaat voor VERWIJDEREN VAN BORSTEN

Afbeeldingsresultaat voor VERWIJDEREN VAN BORSTEN

Foto’s google

Vrouwen die een risico lopen op borstkanker: operatie of follow-up?

Het wegnemen van de borsten – mastectomie – is niet de enige oplossing om het risico op borstkanker te verkleinen bij vrouwen die drager zijn van erfelijke mutaties van het BRCA-gen. Andere te overwegen pistes zijn de preventieve verwijdering van de eierstokken en een strikte follow-up.

Vrouwen met een groot risico op borstkanker: neem de tijd om na te denken!

Zo’n  5 tot 10% van de borstkankers en 15 tot 20% van de eierstokkankers zijn toe te schrijven aan – intussen goed bekende – erfelijke mutaties van het BRCA 1- en BRCA2-gen. Vrouwen die drager zijn van zo’n gen lopen 40 tot 85% kans om in de loop van hun leven borstkanker te krijgen. Voor eierstokkanker (tubo-ovariële kanker of kanker in de bekkenstreek) bedraagt het risico voor het BRCA 1-gen 40 tot 50% en dat risico neemt toe vanaf het veertigste levensjaar. Voor het BRCA 2-gen bedraagt het risico 10 tot 20%  en neemt het risico toe vanaf het vijftigste levensjaar.

Maar wat deze vrouwen bij wie een of beide mutaties worden vastgesteld heel terecht angst inboezemt, is dat hun gecumuleerd risico om deze beide types kanker in de loop van hun leven te krijgen in de buurt van 90% komt.

Krishna B. Clough, plastisch en oncologisch chirurg in het ’Institut du Sein’ in Parijs: “Er is nochtans geen haast bij om een beslissing te nemen. Het jaarlijkse risico op borstkanker bedraagt gemiddeld 3% (4,28% tussen 44 en 49 jaar, <1% onder de 34 jaar en 1,59% tussen 35 en 39 jaar). Vrouwen hebben dus de tijd die nodig is om na te denken en om het advies van verschillende artsen in te winnen voor ze een beslissing nemen (1)”.

Voordelen van follow-up en vroege screening

De behandelstrategieën voor vrouwen die met zo’n erfelijke mutatie geconfronteerd worden, beperken zich niet alleen tot heelkundige ingrepen. Er kan ook een follow-up worden ingevoerd, in de hoop dat een eventuele kanker vroeg wordt opgespoord. In een vroeg stadium kan de kanker in het gros van de gevallen genezen worden.

Met die piste voor ogen wordt sinds kort behalve de mammografie en de echografie ook standaard beeldvorming via magnetische resonantie (MRI) gebruikt bij het screenen. MRI is een cruciale extra tool omdat de scan in een heel vroeg stadium borsttumoren opspoort die op dat moment met de andere technologieën nog niet op te sporen zijn.

Krishna B. Clough vat het als volgt samen: “Vrouwen die drager zijn van een gemuteerd BRCA-gen en die hun borsten willen behouden, kunnen om de zes maanden een schema van klinische follow-up doorlopen en elk jaar de drie onderzoeken laten doen: een mammografie, een echografie en een MRI”.

In sommige gevallen kan een preventieve hormoontherapie op basis van tamoxifen worden voorgesteld. De beslissing is geval per geval te nemen.

Vrouwen uit de risicogroep: welke preventieve ingreep?

Vrouwen die drager zijn van een gemuteerd BRCA-gen kunnen vaak niet leven met de voortdurende dreiging boven hun hoofd dat ze kanker kunnen krijgen. Daarom kiezen ze vaak voor een drastischere oplossing: een operatie.

Er zijn twee aanpakken mogelijk om het risico op borstkanker via een operatie te verminderen:

  • Preventieve mastectomie. Alle studies van de voorbije tien jaar zien hierin unaniem: een preventieve mastectomie bij vrouwen die drager zijn van een gemuteerd BRCA1- of 2-gen doet het risico op borstkanker spectaculair afnemen. Het daalt van 50-80% in de loop van het leven naar 3 tot 8%.

Technisch gezien staan de chirurgen vandaag zover dat ze de volledige borstklier wegnemen, maar de tepelhof, de tepel en de huid behouden en tegelijk een plastische reconstructie van beide borsten uitvoeren (bilateraal). De oncoplastische chirurgie, zoals deze techniek heet,  combineert dus tijdens een en dezelfde ingreep de technieken van kankerheelkunde en van plastische chirurgie.

Krishna B. Clough zet een aantal belangrijke elementen nog eens op een rijtje. “Het is hoe dan ook een verminkende ingreep. Veel vrouwen die drager zijn van het BRCA-gen, vragen om beide borsten weg te nemen en denken dat hun nieuwe borsten zelfs beter zullen zijn dan hun eigen borsten! Dat klopt niet. Men moet reconstructie en esthetische chirurgie niet op één hoop gooien! De chirurgen behalen nu wel betere resultaten dan tien jaar geleden, maar ze kunnen nooit de kwaliteit van de oorspronkelijke borsten evenaren: het gevoel in de borsten is weg, er is vreemd materiaal in het lichaam aanwezig (de borstprothesen), er zijn complicaties en het blijft niet bij die ene operatie.

 Een vrouw die borstprothesen laat plaatsen, verlaat diezelfde avond nog het ziekenhuis met 95% goede resultaten (amper 1% complicaties). Maar een vrouw uit de risicogroep die haar borsten laat verwijderen en een reconstructie laat doen, verlaat het ziekenhuis pas na drie dagen, moet ook nog twee weken drains laten zitten en ondergaat het eerste jaar minstens twee operaties. De resultaten van zo’n ingreep hebben niets met esthetische chirurgie van doen. Een borstreconstructie is een complexe zaak en moet worden aangepakt door teams die gespecialiseerd zijn in de chirurgie van borstreconstructies. Alleen dan is het bereikte resultaat van de mastectomie en is het esthetische resultaat optimaal”.  Er zullen 5 tot 20% vroege complicaties zijn waardoor de prothese mogelijk moet worden weggenomen, en er zullen 15 tot 30% latere complicaties zijn die een bijkomende operatie vereisen.

  • Preventieve ovariëctomie: het preventief verwijderen van de eierstokken verkleint tegelijk het risico op eierstokkanker én het risico op borstkanker. Anders dan borstkanker is eierstokkanker moeilijk op te sporen via screening en is het risico op sterfte groot. Bij vrouwen die een annexectomie ondergaan (verwijderen van de eileiders en de eierstokken) neemt het risico op eierstok- en eileiderkanker met maar liefst 80% af. Het risico op borstkanker wordt in dat geval gehalveerd (4).

Krishna B. Clough: “Terwijl het operatief verwijderen van de borst een optie is, is het preventief wegnemen van de eierstokken mogelijk noodzakelijk. Het alternatief voor vrouwen die hun borst willen behouden, is een strikte follow-up; als ze geen kinderwens hebben of geen kinderen meer willen, kunnen we hen ook voorstellen om preventief de eierstokken weg te nemen (ovariëctomie), samen met de eileiders. Er kan ook een hormoonsubstitutietherapie voor de menopauze worden opgestart (in de zeldzame – en betwistbare – studies lijkt het risico op borstkanker niet toe te nemen); deze vrouwen zullen dus niet in de menopauze komen”.

BRON: http://www.e-gezondheid.be/vrouwen-die-een-risico-lopen-op-borstkanker-operatie-of-follow-up/actueel/616

Het moeilijkste wat een vrouw kan overkomen. Borst of baarmoederhalskanker eierstokken . Toch komt het te vaak voor zonder dat er een achtergrond is te vinden. Preventieve jaarlijkse controle is dan toch aan te raden. Maar ook zelf controle van de borsten. Een uitstrijkje laten nemen om alles geen kans te geven wat zware gevolgen kan hebben op het lichaam en psychisch.

Afbeeldingsresultaat voor vrouwelijke kanker

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Jaarlijks wordt bij 900 Belgische vrouwen eierstokkanker vastgesteld

 
© thinkstock.

Bij bijna 900 vrouwen in België wordt jaarlijks eierstokkanker vastgesteld. Dat meldt het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE). Het centrum ontwikkelde samen met een groep van clinici en het College voor Oncologie een klinische richtlijn voor de diagnose, behandeling en follow-up van eierstokkanker op basis van de meest recente wetenschappelijke bevindingen.

Eierstokkanker krijgt volgens het KCE veel minder aandacht dan borstkanker. “Het is nochtans na kanker van het baarmoederslijmvlies de op een na meest voorkomende gynaecologische kanker. Jaarlijks wordt deze diagnose bij bijna 900 vrouwen in België gesteld”, zegt het KCE. “Omdat er in de beginfase vaak geen klachten zijn, wordt een tumor vaak laat ontdekt, als er reeds uitzaaiingen zijn. Eierstokkanker is dan ook de vijfde oorzaak van kankersterfte bij de vrouw.”

Het centrum ontwikkelde een klinische praktijkrichtlijn voor deze kanker. De richtlijn bevat aanbevelingen voor de diagnose, behandeling en follow-up van eierstokkanker, gebaseerd op de meest recente wetenschappelijke gegevens.

Sommige tumoren worden in een vroeg stadium ontdekt, wanneer de tumor nog beperkt is tot een cyste van de eierstok. “Om na te gaan of deze cyste goed- of kwaadaardig is, worden eerst een aantal preoperatieve onderzoeken uitgevoerd, waaronder een echografie en een bloedonderzoek met een tumormarker. Het onderscheid tussen een goed- en kwaadaardig eierstokletsel is bij een echografie echter niet altijd eenvoudig te maken, en de tumormarker is niet altijd voldoende specifiek”, luidt het.

De meeste patiëntes hebben volgens het KCE een gevorderde eierstokkanker, die zich al in de buikholte heeft verspreid. Cruciaal is dan vooral dat alle zichtbare uitzaaiingen operatief worden verwijderd. Als dit zeer nauwkeurig gebeurt, zorgt dit voor een aanzienlijke stijging van de levensverwachting.

Deze richtlijn van het KCE is de eerste noodzakelijke stap naar een zorgverbetering voor eierstokkanker. In een volgende fase worden kwaliteitsindicatoren ontwikkeld en krijgen de zorgverleners feedback over hun resultaten. De uiteindelijke bedoeling is om gerichte acties te ondernemen om de kwaliteit te verbeteren, benadrukt het KCE.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/33/Fit-Gezond/article/detail/2689953/2016/04/29/Jaarlijks-wordt-bij-900-Belgische-vrouwen-eierstokkanker-vastgesteld.dhtml

Dit vind ik relatief veel. Omdat je als vrouw toch jaarlijks een uitstrijkje kan laten nemen. En dat zou de kans op dit toch moeten verkleinen.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Vrouw ontdekt dat ze kanker heeft… via Facebook

http://www.mirror.co.uk/news/uk-news/mum-discovers-shes-cancer-after-5466051

Laura Everly (36) heeft een moeilijk jaar van operaties en chemo achter de rug. De vrouw lijdt aan eierstokkanker, iets dat ze ontdekte toen ze haar symptomen herkende op Facebook.

Laura had al enkele maanden last van een opgeblazen gevoel, lage rugpijn, constipatie en een gespannen blaas. “Maar ik dacht dat ik het prikkelbare darmsyndroom had”, vertelt ze. “Daar had ik al eerder me te maken. Ik ging over op een glutenvrij dieet, maar dat hielp niets.”

Toen ze op en dag echter door Facebook aan het scrollen was, zag ze een preventiepost voor eierstokkanker voorbijkomen. “Ik besefte meteen dat ik alle symptomen had die daar opgelijst stonden. Ik heb meteen mijn huisarts gebeld en foto’s laten maken.”

En inderdaad: er werd een cyste gevonden en verwijderd, en uit de biopsie bleek dat Laura een agressieve vorm van kanker had. De vrouw koos voor een hysterectomie en onderging een zware chemokuur. De dokters zien haar toekomst echter positief in; Laura kan helemaal genezen. De dame wil nu andere vrouwen aansporen om zich te laten onderzoeken. “De symptomen zijn allemaal wat vaag en kunnen ook andere dingen betekenen, maar het is het risico niet waard om ze te negeren.”

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/33/Fit-Gezond/article/detail/2277437/2015/04/06/Vrouw-ontdekt-dat-ze-kanker-heeft-via-Facebook.dhtml

Het is niet de eerste die via internet informatie tot de oplossing komt. Alleen is het moeilijk om het tegen een arts of specialist uit te leggen dat je niet goed in je vel voelt. En dat je het vermoeden hebt dat je ziek bent. 
Toch mensen als je lichaam goed kent ga niet van je standpunt af. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Lotgenote van Angelina Jolie: “Heb ik de foute beslissing gemaakt door angst?”

 
Angelina Jolie liet onlangs haar eierstokken verwijderen omdat ze draagster is van het BRCA1-gen. © afp.

Angelina Jolie heeft haar eierstokken en eileiders operatief laten verwijderen, nadat artsen een beginstadium van kanker vermoedden. De gevolgen van deze drastische beslissing zijn niet min: onvruchtbaarheid en een vroege menopauze. Zelf zegt Angelina niet bang te zijn. Lotgenoten die dezelfde beslissing maakten, vertellen wat de actrice te wachten staat en hoe de ingreep hun leven veranderd heeft.

De Amerikaanse Betsy Billigmeier zag hoe haar moeder twee keer de diagnose van borstkanker kreeg en vervolgens een dubbele borstamputatie onderging. Daarom wist Betsy al snel dat ook zij een verhoogd risico liep op borst- en eierstokkanker, want tests hadden aangetoond dat ook zij draagster was van het BRAC2-gen.Twijfels
Toch heeft Betsy lang getwijfeld over de ingreep: “Mijn artsen legden mij de opties uit en vertelden me dat ik mijn eierstokken kon laten verwijderen om mijn risico op kanker te beperken. Hoewel ik wist dat ik geen kinderen meer wilde, keek ik op tegen de operatie omdat ik dan sneller in de menopauze zou terechtkomen. Ik maakte me zorgen over de opvliegers, het lage libido en de stemmingswisselingen. Daarom wachtte ik lang om de knoop door te hakken, maar mijn man, gezin en mijn vader wilden dat ik de operatie onderging. Uiteindelijk heeft een vriend die zelf tegen darmkanker vocht, me overtuigd om toch de ingreep te ondergaan.”

Rust
Dus op 42-jarige leeftijd maakte Betsy in 2011 de beslissing om haar eierstokken te laten verwijderen. Een jaar later onderging ze de eigenlijke ingreep. “Achteraf bleek dat ik mijn vrees ongegrond was. Uiteraard had ik last van opvliegers en deden mijn gewrichten pijn, ongeveer een jaar ging ik gebukt onder de typische kwaaltjes. Daarna  begon ik meer te sporten, wat erg veel hielp.” Betsy is nu 100 procent zeker dat ze de juiste beslissing heeft gemaakt: “Ook al heeft het lang geduurd om die stap te zetten. Ik ben rustiger geworden, omdat ik mij geen zorgen meer hoef te maken over eierstokkanker.”

© Thinkstock.
Angst was drijfveer
De Amerikaanse Lisa Bonchek Adams liet in 2009 haar eierstokken verwijderen, de borstkankerpatiënte schreef er in november 2010 een emotionele blogpost over de ingreep. “Om mijn kanker te bestrijden, zetten de artsen me op een chemokuur voor borstkanker. Hierdoor ontwikkelde ik cystes op mijn eierstokken. Ik moest talloze echografieën ondergaan om ze in de gaten te houden. De gedachte van eierstokkanker zat altijd in mijn achterhoofd. Na een jaar van injecties, waardoor de hormonen door mijn lijf gierden, kon ik het niet meer aan. “”Bij het type van borstkanker dat ik had, zouden de mogelijk overgebleven kankercellen in mijn lichaam gestimuleerd worden door deze hormonen. Ik wilde de hormonen in mijn lijf beperken, om zo de kans op herval beperken. De artsen zeiden me dat de verwijdering van mijn eierstokken niet zwaarder zou zijn voor mijn lichaam dan de injecties die ik al kreeg”, aldus Lisa op haar blog.

Twijfel
“Enkele weken na de operatie werd ik depressief, door het wegvallen van de hormonen belandde ik in een zware menopauze. Ik huilde constant, had last van gewrichtspijn en kampte met zwakke beenderen. Mijn libido zakte onder nul en geen crème of pil kon mijn seksdrift een boost geven. Ook kampte ik verschrikkelijke migraineaanvallen. Ik weet niet of ik nog dezelfde beslissing zou gemaakt hebben als ik wist wat te gevolven waren. Angst was mijn drijfveer. Toen kon ik alleen aan de kanker denken. Ik vrees dat de artsen de effecten van de operatie bij mij hebben onderschat. Nu meer vrouwen hun eierstokken zullen laten verwijderen door meer tests  voor BRCA-1 en 2, zullen wetenschappers ook meer leren over het effect van de ingreepop de vrouwen.”

“Ik zal nooit weten of ik de juiste beslissing heb gemaakt, nu het beter gaat met mijn borstkanker, voel ik me er beter bij. Maar ik zal me altijd blijven afvragen of de vrees voor kanker me een foute beslissing heeft doen maken”, besloot de vrouw in 2010. Eerder deze maand overleed Lisa aan de gevolgen van borstkanker.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/33/Fit-Gezond/article/detail/2262892/2015/03/24/Lotgenote-van-Angelina-Jolie-Heb-ik-de-foute-beslissing-gemaakt-door-angst.dhtml

Ik zou het perfect hierbij kunnen plaatsen: https://shivatje.wordpress.com/2013/05/14/voor-wat-steeds-meer-vrouwen-kiezen-voor-een-borstamputatie/#comment-12505
Maar het verdient voor mij toch de aandacht. Want wanneer maak je op zo een belangrijk moment de juist beslissing. En als je ze dan maakt weet men ook door welk proces men moet gaan. Daarom toch even dit stukje om vrouwen aan het denken te zetten. En hopen dat je nooit zo een beslissing moet maken.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Het Angelina Jolie effect: richtlijnen voor begeleiding van vrouwen met erfelijke kanker

Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) heeft nieuwe richtlijnen gepubliceerd over testen waarmee een familiale aanleg tot het ontwikkelen van borst- en eierstokkanker kan worden opgespoord en over de begeleiding van vrouwen die bezorgd zijn dat ze een genetisch risico lopen of overdragen. De belangrijkste boodschap van het KCE is dat ongeruste vrouwen niet mogen twijfelen om een borstkankerspecialist te raadplegen. Elke borstkliniek heeft een samenwerkingsakkoord met één van de acht Belgische genetische centra. De genetische centra bieden, naast het uitvoeren van genetische testen, ook de nodige psychologische begeleiding aan de hele familie aan.

Het Angelina Jolie-effect
Door vrijuit in de media te spreken over haar familiale aanleg voor borst- en eierstokkanker bereikte de Amerikaanse actrice Angelina Jolie wereldwijd meer vrouwen dan om het even welke sensibiliseringscampagne. Het aantal gealarmeerde vrouwen dat genetische centra raadpleegde steeg exponentieel. Hierdoor werden zonder twijfel veel levens gered van vrouwen die anders nooit hadden geweten dat ze een hoger risico liepen. Anderen werden dan weer gerustgesteld, omdat het bestaan van een familiale voorbestemdheid kon worden uitgesloten.
Erfelijke borstkankers zijn eerder zeldzaam: ze vormen naar schatting 5 tot 10% van alle borstkankers. Het voorkomen van 2 borstkankers in eenzelfde familie is meestal een ongelukkig toeval, want borstkanker is nu eenmaal de meest frequente kanker bij vrouwen.

Te volgen stappen
Bij de gekende genmutaties BRCA1 of 2 (zoals bij Angelina Jolie) weet men dat het risico op (borst)kanker zeer hoog ligt en dat er iets moet worden gedaan. Toch moeten vrouwen weten dat het verwijderen van de twee borsten (bilaterale mastectomie), gevolgd door een borstreconstructie, waarvoor de actrice koos, niet de enige mogelijke preventieve maatregel is. Door middel van een actieve bewaking, kan de situatie ook in zekere mate onder controle worden gehouden.

Ook andere genmutaties, waarvan het bestaan recenter werd ontdekt, kunnen in dezelfde mate het risico verhogen, maar zijn veel zeldzamer. Daarnaast zijn er nog vele andere genen met mutaties waarvan de impact op het risico op borstkanker zeer laag of nog onduidelijk is. Paradoxaal genoeg zijn net deze laatste gevallen het meest complex, want tot hoever kunnen we gaan met het stellen van zulke diagnoses? En wat met bewaking, preventieve maatregelen, informatie en de onderzoeken die aan de andere familieleden moeten worden aangeboden?

Erfelijkheidsadvies, met eventueel kiembaanmutatie-analyse, heeft niet alleen gevolgen voor de indexpersoon, maar ook voor de familie. Daarom moet er naast de medische aspecten ook met patiëntenvoorkeuren rekening worden gehouden. Patiënten moeten goed en tijdig worden geïnformeerd over alle opties voor de aanpak (surveillance en preventieve behandeling) en over de voor- en nadelen die deze bieden.

Concreet doet het KCE volgende aanbevelingen voor vrouwen met erfelijke borst- en eierstokkanker:
• Vrouwen met een familiale voorgeschiedenis die kan wijzen op een erfelijk risico op borstkanker, moeten naar een Centrum voor menselijke erfelijkheid met specialisatie in de oncologie worden verwezen, of ze nu borstkanker hebben of niet. In de centra krijgen ze erfelijkheidsadvies en worden ze getest. Indien de vrouw zelf geen erfelijke kanker heeft, moet de verwijzende arts aan om haar te vragen een familielid uit te nodigen dat er wel aan lijdt.
• Bij het genetisch testen van een familie moet idealiter eerst het zieke familielid worden onderzocht (screening/zoeken van mutaties), om een mutatie te identificeren in een van de voorbestemmende genen (zoals BRCA1, BRCA2 of TP53). Voor de vrouwen met borst-of ovariumkanker moet de planning van het advies en de testen rekening houden met die van hun behandeling.
• Als een genetische mutatie wordt gevonden, moeten de familieleden stapsgewijs worden getest, volgens de graad van verwantschap. Uitzonderingen op deze stapsgewijze benadering kunnen worden gemaakt, wanneer de familieleden overleden zijn of om welke reden dan ook niet bereikbaar zijn. Daarbij moet men rekening houden met de elementen van familiale voorgeschiedenis, zoals hieronder omschreven.

Familiale voorgeschiedenis
Om het risico van een vrouw in te schatten moet men met de volgende elementen in de familiale voorgeschiedenis rekening houden.
1. Vrouwen met een familie met een statistisch vermoeden van erfelijk overdraagbaar risico (een zogenaamde ‘informatieve familie’) lopen een hoog risico op erfelijke borstkanker wanneer er in eenzelfde kant van de familie:
• twee eerstegraads of tweedegraads verwanten voorkomen die de diagnose borstkanker kregen wanneer ze gemiddeld jonger dan 50 jaar waren (minstens één van hen moet eerstegraads familielid zijn),
OF
• drie eerstegraads of tweedegraads verwanten voorkomen die de diagnose borstkanker kregen wanneer ze gemiddeld jonger dan 60 jaar waren (minstens één van hen moet eerstegraads verwant zijn),
OF
• vier verwanten die de diagnose borstkanker kregen, ongeacht hun leeftijd (minstens één van hen moet eerstegraads verwant zijn).?

2. Niet alle families zijn informatief. Dan moet per persoon worden beslist of er wordt getest na een eerste onderzoek in een Centrum voor menselijke erfelijkheid met specialisatie in de oncologie.?
• Voor families met, naast borstkanker, een van de volgende factoren, moet een test worden overwogen:
– etnische groepen met stichtereffect-mutaties,
– borstkanker aan beide borsten,
– borstkanker bij mannen,
– eierstokkanker,
– sarcoom bij een bloedverwant jonger dan 45 jaar,
– bijnierschorscarcinomen op kinderleeftijd of glioom,
– complex patroon van meerdere kankers op jonge leeftijd,
– triple-negatieve borstkanker onder de leeftijd van 60 jaar.
• Artsen moeten hun patiëntes doorverwijzen naar een Centrum voor menselijke erfelijkheid met specialisatie in de oncologie in geval van:
– borstkanker op zeer jonge leeftijd (<35 jaar),
– epitheliale eierstokkanker,
– alvleesklierkanker met twee eerstegraads familieleden met alvleesklierkanker of eierstok- of borstkanker.

Aan vrouwen met een hoog risico op borstkanker, op basis van de bovenvermelde criteria, moet een individuele risico-evaluatie worden aangeboden. Op die manier krijgen ze advies over de screenings- en surveillancestrategie, over de genetische testen en de preventieve maatregelen. De individuele risicobeoordeling moet worden uitgevoerd door professionals met voldoende kennis en ervaring. Een uitgebreide begeleiding moet worden voorzien en er moet voldoende aandacht worden besteed aan de voorkeuren en ondersteuning van de patiënt.

FOLLOW-UP VAN VROUWEN MET EEN HOOG RISICO
• Voor vrouwen met een bewezen hoog risico op borstkanker wordt vanaf de leeftijd van 25 jaar een jaarlijkse MRI aanbevolen.
• Bij vrouwen jonger dan 30 moet mammografische screening vermeden worden. Bij vrouwen tussen 30 en 40 jaar is voorzichtigheid geboden.
• Voor vrouwen met een bewezen BRCA1 of BRCA2-mutatie (of een vergelijkbaar hoog risico, op basis van andere informatie) die kiezen voor screening in plaats van preventieve borstamputatie (bilaterale mastectomie), kan vanaf de leeftijd van 40 jaar een jaarlijkse MRI en jaarlijkse mammografie worden gemaakt met een interval van zes maanden tussen beide onderzoeken.
• Bij een moeilijk te interpreteren MRI is een echografie nuttig, om het aantal vals-positieven te beperken.

Testen alleen in de genetische centra
De genetische testen zijn zich volop aan het democratiseren en verspreiden, op een soms ongecontroleerde manier. Op het internet verkopen privé bedrijven“doe-het-zelf” testen, waarbij de mensen de resultaten via een eenvoudige e-mail ontvangen, zonder er echt de draagwijdte van te kunnen begrijpen. Het KCE is van mening dat de genetische testen met betrekking tot de familiale aanleg tot kanker alleen zouden mogen worden uitgevoerd door de 8 Belgische centra voor genetica. Zij alleen hebben de expertise om genuanceerde informatie en psychologische begeleiding te verschaffen.

U kunt het volledige rapport van het KCE hier downloaden

BRON: http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=17829

Informeer je goed voor je besluiten neemt. Het is niet altijd gezegd dat een moeder het heeft de dochter het ook krijgt. En dat het weg blijft als je de nodige ingrepen laat doen. De testen en dat mag men niet vergeten kosten heel wat geld. En mocht je dan een positieve uitslag krijgen dan is het nog aan jezelf hoe ga je ermee om. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Nieuwe test helpt eierstokkanker preciezer opsporen en behandelen


 
De test maakt niet alleen het onderscheid tussen goed- en kwaadaardige tumoren, maar laat ook toe om met grote nauwkeurigheid kwaadaardige tumoren te typeren. © thinkstock.

Onderzoek KU Leuven Professor Ben Van Calster (KU Leuven) heeft in samenwerking met “International Ovarian Tumour Analysis” (IOTA) een nieuwe test ontwikkeld voor het opsporen van eierstokkanker. Die maakt het voor het eerst mogelijk om het type van de kwaadaardige tumor vast te stellen, wat meer kansen biedt voor het instellen van een succesvolle behandeling en de overlevingskansen van de patiënte vergroot.

Bestaande testen maken een onderscheid tussen goed- en kwaadaardige eierstoktumoren mogelijk, maar kunnen niet bepalen om welk soort kwaadaardige tumoren het gaat. De nieuwe test laat toe om met grote nauwkeurigheid kwaadaardige tumoren te verdelen in 4 types: borderline kwaadaardige, kanker in een vroeg stadium, gevorderde kanker en tot slot “secundaire metastase”, met uitzaaiing van een andere kanker naar de eierstokken.

Omdat het maken van dit onderscheid tot dusver nog niet mogelijk was, werden de betrokken vrouwen niet steeds naar de juiste specialist doorverwezen. Zeker bij kwaadaardige tumoren is het bepalen van het soort tumor cruciaal om de patiënt om de patiënte de juiste behandeling te geven. Dit bepaalt immers mee de kans op genezing. Soms ondergingen de vrouwen daardoor ook een zwaardere operatie dan strikt noodzakelijk.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/957/Binnenland/article/detail/2091563/2014/10/16/Nieuwe-test-helpt-eierstokkanker-preciezer-opsporen-en-behandelen.dhtml

Deze kanker en borstkanker zijn de meest gevreesde bij de vrouw. En terecht natuurlijk. Want meestal komen deze kankers ook gelijk voor bij de vrouw. En het zijn toch juist deze twee lichaamsdelen of organen die een vrouw vrouwelijk maakt.
Dit stukje wou ik er dan ook graag bijzetten om zo het nodige ervan te kunnen begrijpen.

Eierstokkanker: het zit soms in de familie

Bij de meeste vrouwen met eierstokkanker is er geen sprake van erfelijkheid. Als de ziekte bij twee of meer eerstegraads verwanten (moeder en tante, moeder en oma, moeder en dochter…) voorkomt, is er een verhoogd risico op eierstokkanker en is familieonderzoek zinvol om te beoordelen of er sprake is van een erfelijke afwijking. Bij 5 tot 10% van de vrouwen waarbij eierstokkanker in de familie voorkomt, gaat het om een erfelijke afwijking. Eierstokkanker komt dan vaak samen met andere soorten kanker voor, zoals borstkanker of darmkanker. Het gaat dan om een “autosomaal dominant” overervende aandoening. Daarbij wordt de gevoeligheid voor het ontstaan van kanker van ouder op kind overgeërfd met een kans van 50% dat het kind de gevoeligheid erft.

• Het afwijkende gen dat aanleiding geeft tot borst- en/of eierstokkanker, kan zowel van de moeder als van de vader geërfd zijn. Als het afwijkende gen bij één van beide ouders aanwezig is, is er steeds 50% kans dat dit bij de bevruchting doorgegeven wordt aan het kind. Zowel de moeder als de vader geven immers de helft van hun erfelijk materiaal door aan ieder van hun kinderen. Elk van de kinderen heeft dus 50% kans – 1 kans op 2 – om het afwijkende gen te erven. Natuurlijk betekent dit ook dat ieder van de kinderen 50% kans – 1 kans op 2 – heeft om het afwijkende gen niet te erven.

• Een vrouw die een afwijking (mutatie) heeft in het BRCA1-gen of in het BRCA2-gen, heeft een veel groter risico op borstkanker dan een vrouw zonder een dergelijke afwijking. Afhankelijk van de aard van de afwijking bedraagt haar kans om voor haar 80ste jaar borstkanker te krijgen 60 tot 85%. Een vrouw met een BRCA-mutatie die reeds borstkanker gehad heeft, loopt een risico van 40 tot 60% om in de loop van haar leven ook in de andere borstkanker te krijgen. Daarnaast heeft een vrouwelijke drager van een BRCA-mutatie ook een veel groter risico op eierstokkanker. Dit risico bedraagt 10 tot 40% en is afhankelijk van de aard van de genetische afwijking die voorkomt in de familie. Zowel voor borst- als voor eierstokkanker heeft ze dus een “voorbeschiktheid” (geen absolute zekerheid maar een sterk verhoogde kans). Welke andere factoren een rol spelen bij het al dan niet tot uiting komen van deze ziekten is nog onbekend.
De medische follow-up van de eierstokken bestaat uit een jaarlijks klinisch onderzoek en een vaginale echografie vanaf de leeftijd van 40 jaar indien er geen eierstokkanker in de familie voorkomt en vanaf de leeftijd van 30 jaar indien er wel eierstokkanker in de familie voorkomt.
Voor vrouwen met een familiale belasting bestaat ook de mogelijkheid van preventieve chirurgie van de eierstokken (vanaf 40 jaar of na de menopauze), in overleg met de behandelende arts.

• Bij een man leidt een afwijkend BRCA-gen zelden tot borstkanker. Als hij het afwijkende gen heeft, heeft elk van zijn kinderen – zonen zowel als dochters – 50% kans om het te erven. Zijn dochters hebben dus een sterk verhoogd risico op borst- en/of eierstokkanker

Mogelijke preventieve onderzoeken
• Controle-onderzoek – Familieonderzoek gebeurt in overleg met de gynaecoloog in een Klinisch Genetisch Centrum of een Polikliniek Erfelijke Tumoren. De huidige controlemogelijkheden zijn echografie (beeldvormend onderzoek met behulp van geluidsgolven) en bepaling van het CA125-gehalte in het bloed.

• DNA-onderzoek – Wanneer de familiegeschiedenis wijst in de richting van een erfelijke vorm van borst- en/of eierstokkanker, kan naar een afwijking in het BRCA1-gen of het BRCA2-gen gezocht worden via DNA-onderzoek.
?? Als uit DNA-onderzoek bij aangetaste familieleden blijkt dat een afwijking in het BRCA1-gen of het BRCA2-gen aanwezig is, dan gaat het onbetwistbaar om de erfelijke vorm van borst- en/of eierstokkanker.
Predictief of voorspellend testen van niet aangetaste familieleden is dan mogelijk om te weten of ze al dan niet drager zijn van dezelfde afwijking in hun erfelijk materiaal.

?? Vrouwen die drager zijn van een afwijking in het BRCA1-gen of BRCA2-gen en dus een sterk verhoogd risico hebben op borst- en/of eierstokkanker, moeten zich medisch goed laten volgen. Vrouwen kunnen kiezen tussen twee opties: een regelmatige medische follow-up of een preventieve operatie.

De medische follow-up bestaat uit:
om de zes maanden klinisch onderzoek van de eierstokken en de baarmoeder en een vaginale echografie. Dit gebeurt best vanaf de leeftijd van 30 jaar bij dragers van een BRCA1-mutatie en vanaf 40 jaar bij dragers van een BRCA2-mutatie.
Preventieve chirurgie:
De verwijdering van de eierstokken, eileiders en eventueel baarmoeder kan in overweging genomen worden wanneer er duidelijk geen kinderwens (meer) is.
• Bij dragers van een BRCA1-mutatie: vóór 35-40 jaar (of vroeger afhankelijk van de vroegste beginleeftijd van eierstokkanker in de familie).
• Bij dragers van een BRCA2-mutatie: vóór 45-50 jaar (of vroeger, afhankelijk van de vroegste beginleeftijd van eierstokkanker in de familie).
De wegname van beide eierstokken vóór de menopauze heeft als gevolg dat ook het risico op borstkanker daalt.

• Wie geen drager is van de afwijking in het erfelijk materiaal, kan de afwijking ook niet doorgeven aan de kinderen. De vrouwelijke familieleden die geen drager zijn van een afwijking in het BRCA1-gen of het BRCA2-gen, hebben hetzelfde risico als een willekeurige vrouw uit de algemene bevolking om borst- en/of eierstokkanker te krijgen. Het gaat om een 10% risico voor borstkanker en ongeveer 1% risico voor eierstokkanker.

• In bepaalde families met een duidelijke geschiedenis van borstkanker en/of eierstokkanker kan er op dit moment via DNA-onderzoek (nog) geen afwijking in het DNA gevonden worden. Dit sluit echter niet uit dat het om een erfelijke vorm van borst- en/of eierstokkanker gaat. Daarom moeten de vrouwen in deze situatie wel degelijk rekening houden met een sterk verhoogd risico op borst- en/of eierstokkanker.
Regelmatig onderzoek van de borsten en de eierstokken is aangewezen. Predictief testen van niet aangetaste familieleden is echter niet mogelijk

BRON: http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=9640

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Pensieri Parole e Poesie

Sono una donna libera. Nel mio blog farete un viaggio lungo e profondo nei pensieri della mente del cuore e dell anima.

Nadia wandelt

Wandelblog

We Love Me Now

Very OK Person! Connect with me; lovemeanonymous5@gmail.com Instagram: _l.o.v.e.me

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Umjetnost, zdravlje, civilizacije, fotografije, priroda, knjige, recepti, itd.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen met nonkel Juul en consoorten.

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

Theo-Herbots-Freelance-Journalist-Fotograaf 💙|| Daily Information in 💌 in 1️⃣1️⃣0️⃣ Languages ✅

You can translate any page and post on this "GREAT" Blog into 110 Languages with the Google Translate Widgete 😀‼ || Gedachten over Levensstijl en Gezondheid. Een gezondheid 😀 en Fotografie💥-Blog 💌Speciaal voor U ✅, Samen met U ✅, Samen door U ✅💚||

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Ruelha

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Ontmanteld en Ontwricht

Blog door Chana Van Ryzeghem

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

YOUNGREBEL

Blog about life, positivity, selfcare, food and beauty.

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

ruhumayolculuk 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry malamakerij

Mala's magie

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

%d bloggers liken dit: