Tag Archive: borstamputatie


Na dubbele borstamputatie en chemokuur krijgt Sarah (28) te horen dat ze nooit borstkanker heeft gehad

  Afbeeldingsresultaat voor Sarah Boyle
Sarah Boyle (28) is een gebroken vrouw. Maandenlang onderging ze chemotherapie waarna haar borsten werden geamputeerd – om dan naderhand te horen dat de diagnose verkeerd was en ze helemaal geen borstkanker had.

De wereld van de Britse vrouw uit Stoke-on-Trent stortte eind 2016 in elkaar toen ze van artsen vernam dat ze ernstig ziek was. Maar wat er in de daaropvolgende jaren gebeurde, zou haar nog meer traumatiseren.

Er moest volgens de dokters immers koste wat kost vermeden worden dat de kanker zou uitzaaien. Dus onderging Sarah meerdere sessies chemotherapie en ook een dubbele borstamputatie. Daarna volgde een borstreconstructie.

Biopsie

Pas in juli 2017 kwamen de behandelende artsen tot het besef dat er een fout was gemaakt. Het resultaat van de biopsie werd verkeerd gerapporteerd. Sarah had helemaal geen kanker en de zware behandelingen waren dus niet nodig geweest. De directie van het ziekenhuis excuseerde zich voor de verkeerde diagnose. Het ging om een “menselijke fout’”

“De afgelopen jaren waren heel zwaar voor me. Het feit dat men mij vertelde dat ik kanker had, was op zich al verschrikkelijk. Maar om dan te horen dat al die behandelingen en operaties onnodig waren, was pas echt traumatiserend voor mezelf en mijn gezin.”

Hoger risico

Bovendien ondervindt Sarah nog steeds de nadelige gevolgen van de behandelingen en heeft ze vernomen dat ze een hoger risico op kanker heeft door de borstreconstructie.

De vrouw vernam dat de kankerbehandelingen zouden kunnen leiden tot vruchtbaarheidsproblemen. Maar ze werd toch nog een tweede keer moeder. Ze kon evenwel geen borstvoeding geven aan kleine Louis.

“Schokkende zaak”

Sarah heeft een advocatenbureau ingeschakeld om te onderzoeken hoe dit is kunnen gebeuren. “Dit is een schokkende zaak waarbij een jonge moeder hartverscheurend nieuws heeft gekregen en zware behandelingen heeft moeten ondergaan die achteraf gezien niet nodig waren”, verklaarde advocate Sarah Sharples. “Het hele gebeuren heeft een enorme impact gehad op mijn cliënte op zo vele manieren. We willen nu nagaan of het ziekenhuis maatregelen heeft genomen om dergelijke drama’s in de toekomst te voorkomen’, luidde het.

“We maken ons evenzeer grote zorgen over het type implantaten dat werd gebruikt om de borsten van Sarah te reconstrueren. Er zijn berichten over het mogelijke verband met een zeldzame vorm van kanker.”

“Het is begrijpelijk dat onze cliënte met een aantal vragen zit die zo snel mogelijk moeten beantwoord worden.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/na-dubbele-borstamputatie-en-chemokuur-krijgt-sarah-28-te-horen-dat-ze-nooit-borstkanker-heeft-gehad~a9092633/

Dat zulke fouten kunnen bestaan. Waar je een hele mensenleven mee omgooit. Dat iemand een verdict krijgt om zo snel mogelijk het nodige te laten doen wil de kanker niet doorzetten. Het ondergaat spijtig genoeg, en dan moet te horen krijgen het was eigenlijk niet nodig. Maar nu met wat er gedaan is loop je wel een kans tot kanker te krijgen.
Er gebeuren spijtig genoeg fouten en als mens is dit ook normaal, maar je bent wel met een levend wezen bezig. En nadien trekken vaak de artsen hun handen ervan terug. Zodat ze gevrijwaard blijven. Maar ook dit zou niet mogen, een arts kan even goed een fout maken, en dat moet ook toegegeven kunnen worden.

Dat is het laatste wat een vrouw wilt meemaken in het leven.

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Ik liet mijn borsten preventief amputeren na genetische test. Maar die bleek fout”

Instagram
23 jaar was Maureen Boesen toen ze de beslissing nam om haar beide borsten preventief te laten amputeren. Ze had te horen gekregen dat ze – net als zo veel andere vrouwen in haar familie – een genmutatie had die haar een ernstig verhoogd risico gaf op borst- en eierstokkanker en ze wilde niets aan het toeval overlaten. Tien jaar later bleek plots dat er een fout was gebeurd.

De Amerikaanse doet haar verhaal in een blog op de website Nipples Optional. Daar vertelt ze samen met haar zussen over haar bijzondere familie. Die heeft een lange geschiedenis van erfelijke borst- en eierstokkanker, die teruggaat tot 1863. Haar voorouders brachten de mutatie in het BRCA-gen mee toen ze op het einde van de 19de eeuw met de boot van Polen naar de VS migreerden.

Doorbraak

Vanwege die voorgeschiedenis werd haar familie in het begin van de jaren 1990 gevraagd om deel te nemen aan een wetenschappelijk onderzoek dat de mutatie in kaart moest brengen. “Er was toen nog niet veel bekend over het erfelijke karakter van kanker”, schrijft Maureen (31). “Mijn familie bleek uiteindelijk de sterkste statistische significantie te hebben van allemaal, bij zowel borst- als eierstokkanker. Het leidde tot een doorbraak in het kankeronderzoek. In ruil voor onze bijdrage kregen we allemaal onze individuele testresultaten.”

Maureen was 5 jaar toen ze de test deed, maar moest wachten tot haar 18de voor ze haar resultaten kon inkijken. Uiteindelijk deed ze dat pas in 2008, toen ze 21 jaar was. “Preventief kon er toch nog niet veel gebeuren en de richtlijn is dat je pas op controle begint te gaan 10 jaar voor de leeftijd dat je directe familielid de kankerdiagnose kreeg. Bij mijn moeder was kanker vastgesteld op haar 32ste, dus ik had technisch gezien tot mijn 22ste. Op 8 juni 2008 maakte ik een afspraak.”

De consultatie ging niet zoals ze verwacht had. Ze zat aan een lange tafel met haar ouders en haar zus Bridget, die al wist dat ze de mutatie had. Net als haar broer Paul. Haar oudste zus Kathryn had de mutatie niet. “De onderzoeker – die flink wat aanzien had in zijn onderzoeksdomein – leek er eeuwen over te doen, maar uiteindelijk kwam het hoge woord eruit: ik had positief getest voor de mutatie. Het kwam niet als een schok, maar toch vroeg ik hem of er geen kans was dat de test niet accuraat was. Want ik had er een vreemd gevoel bij. Hij zei dat die kans onbestaande was.”

Maureen nam daarop de ingrijpende en onomkeerbare beslissing om haar borsten preventief te laten wegnemen. Het gebeurde toen ze 23 jaar was. Op vrijdag 13 november. En hoewel ze niet bijgelovig was, zou tien jaar later blijken dat het wel degelijk een slecht gesternte was.

“Ik voelde me op het moment zelf optimistisch, sterk en hoopvol”, schrijft ze. “Ik was niet van plan de genetische mutatie toe te laten om mijn leven overhoop te gooien. Na de operatie ging ik gewoon door, trouwde ik en kreeg ik met mijn man drie prachtige kinderen.”

Maar ook haar voortplantingssysteem werd bedreigd. Want de mutatie geeft vrouwen ook een risico van meer dan 60 procent om eierstokkanker te ontwikkelen. “Mijn grootmoeder stierf eraan toen ze een veertiger was”, gaat Maureen verder. “Ze had toen zes jonge kinderen. Dat was een lot dat ik niet wilde ondergaan. En daarom besloot ik om ook mijn eierstokken, eileiders en baarmoeder weg te laten nemen. Hoewel de ingreep minder zichtbaar is dan een borstamputatie, zijn de effecten vaak ingrijpender. Mijn zus Bridget had de operatie recent ondergaan en door het plotse verlies van hormonen, voelde ze zich angstig, geïrriteerd, moe, triestig en vergeetachtig. Het was iets waar ik niet naar uitkeek. Hormoonvervangers zouden de effecten van de menopauze wat verminderen, maar een wondermiddel was het niet.”

Operatie

En ook: door de operatie zou ze geen kinderen meer kunnen krijgen. “Ik was pas 32 jaar. Was ik daar al klaar voor? De aanbevolen leeftijd voor de ingreep is 35, maar mijn risico ging elk jaar omhoog. Ik besloot uiteindelijk om alvast met een gynaecologische oncoloog te gaan praten.”

De instelling waar die specialist werkte, raadde haar aan om zich eerst en vooral opnieuw te laten testen. Ook haar verzekeringsmaatschappij wilde een rapport waarin zwart op wit stond dat ze de mutatie had. De resultaten van het onderzoek uit de jaren negentig waren niet voldoende. Daarop maakte Maureen een afspraak voor een test, waarvan ze al wist wat die zou zeggen. Ze was echter niet voorbereid op het resultaat dat ze vier weken later kreeg.

Het nieuws kwam op dinsdag 19 september vorig jaar. “U bent negatief voor de mutatie”, klonk het opeens aan de telefoon. “Ik liet mijn smartphone vallen en begon oncontroleerbaar te snikken”, vertelt Maureen. “Het was schokkender, verwarrender en overweldigender dan te horen krijgen dat je positief bent. Daar was ik op voorbereid. Op dit niet.”

In shock

Ze voelde zich niet opgelucht of blij. “Ik was eigenlijk in shock”, vertelt de vrouw. “Ik was wel opgelucht dat mijn kinderen de mutatie niet konden hebben, maar niet dat ik mijn kinderen geen borstvoeding had kunnen geven. Ik zal nooit weten hoe dat voelt. Dat heeft mijn foutieve test me ontnomen en dat maakt me triest.”

Maureen ging door een wervelwind aan emoties. Het liefste wilde ze in een hoekje wegkruipen, maar ze had een voltijdse job en drie kleine kinderen om voor te zorgen. En ze wilde antwoorden.

Eerst probeerde ze het via e-mail en toen dat geen resultaat had via telefoon. Uiteindelijk kreeg ze een bericht van het instituut waar de oorspronkelijke tests waren afgenomen met de belofte dat ze het zouden bekijken. Vier maanden later kwam dan eindelijk het antwoord. “Nieuwe tests hadden aangetoond dat de stalen niet verwisseld waren”, zegt ze. “Het DNA dat ze in de jaren 90 hadden getest, was wel degelijk een match met dat van mij. Twee commerciële labs die de test opnieuw deden met een nieuw staal bloed, kwamen echter ook tot de conclusie dat ik de mutatie niet had.”

Intussen slaagde Maureen erin om vrede te vinden met het resultaat. “Ik voel eindelijk de opluchting”, zegt ze. “Mijn dochter zal er niet mee te maken krijgen en daar ben ik dankbaar voor. Maar er blijven nog vragen. De universiteit zet haar onderzoek verder en heeft me beloofd om ook anderen op de hoogte te brengen die hierdoor getroffen kunnen zijn.”

Raad

Ze heeft ook een raad. “Het is belangrijk om je dokter te vertrouwen, maar je mag ook je intuïtie niet negeren. Laat je niet intimideren als de dokter zegt dat je intuïtie fout is. Laat hen je niet het gevoel geven dat je gek bent. Je kent je lichaam beter dan wie ook.”

Ter info: kanker is maar in ongeveer 5 procent van de gevallen erfelijk. Vrouwen die geen mutatie hebben op het BRCA1- of BRCA2-gen lopen volgens cijfers van het UZ Leuven 11 procent kans op borstkanker en 1,5 procent kans op eierstok- of eileiderkanker. Bij een mutatie op het BRCA1-gen wordt dat respectievelijk 60 tot 80 procent en 30 tot 40 procent en bij een mutatie op het BRCA2-gen 60 tot 80 procent en 20 tot 30 procent. Mannen hebben in het eerste geval een risico van 1 procent op borstkanker en in het tweede geval een risico van 7 procent.

BRON: https://www.hln.be/wetenschap-planeet/medisch/-ik-liet-mijn-borsten-preventief-amputeren-na-genetische-test-maar-die-bleek-fout~a15b21ac/

Denk twee keer na als je voor zo een drastische ingreep kiest. Het is niet gezegd dat het meermaals in de familie voorkomt dat men ook borstkanker zal krijgen. Ook de test zelf kost heel wat geld. En ze raden het niet echt aan. Als je dan toch dragen bent van het gen dan nog is er kan dat je borstkanker niet krijgt. Denk maar eens terug rond heel het goed met angelina jolie. Dan hebben ook heel wat vrouwen een arts geraadpleegd. Want je zou maar eens borstkanker moeten hebben of krijgen.
Je jaarlijks laten controleren en maandelijks zelf een controle uitvoeren kan ook heel wat verhelpen. En mocht je dan iets voelen, ga er dan al niet vanuit dat het kanker is. Vaak gaat het over klakklieren.

Afbeeldingsresultaat voor borstkanker

Afbeeldingsresultaat voor borstkanker

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Mijn nieuwe tepels waren de kers op de taart. Pas dan kwam het gevoel dat ik echt weer borsten had.”

Lut onderging een dubbele borstamputatie.
Shutterstock Lut onderging een dubbele borstamputatie.
Lut onderging een dubbele borstamputatie. Met weefsel uit haar buik maakte de plastisch chirurg twee nieuwe borsten. Of liever: borstjes. “Mijn borsten waren groter en mooier dan wat ik nu heb. Maar ik ben blij met wat ik heb.”

Enkele maanden na de geboorte van haar eerste kind voelde Lut iets hards in haar borst. “Ik dacht aan een verstopte melkklier, maar het was een kwaadaardige tumor. Gelukkig zonder uitzaaiingen. Maar die borst moest er wel af, meteen. Tijd om na te denken was er niet.”

Na de amputatie volgde een zware behandeling: chemotherapie, bestralingen en medicatie die de hormonen stillegde. “Ik was ziek en doodmoe en mijn libido was helemaal weg. Daarbovenop kwam de zorg voor ons kind. Het was een loodzware periode, ook voor onze relatie. Het gaat beter nu. Zelf ben ik wel veranderd. Ik werk nu deeltijds en ben assertiever geworden. Aan onbenulligheden wil ik echt geen tijd meer verliezen.”

Diepe decolleté

Een borstprothese inplanten kon niet bij Lut. Een borstreconstructie met weefsel uit haar eigen buik was de oplossing. Maar zoiets kan maar eenmaal. “Als ik ooit in mijn andere borst kanker zou krijgen, was er geen buikweefsel meer over om ook die te reconstrueren. Na veel nadenken en overleggen heb ik dan gevraagd om ook mijn tweede borst weg te halen en te reconstrueren. Ik wilde geen enkel risico meer lopen.”

De procedure nam verschillende operaties in beslag. Is Lut tevreden over het resultaat? “Niet als ik vergelijk met vroeger. Maar ik ben tevreden met wat de plastisch chirurg gedaan heeft. Die ene borst was technisch een moeilijk geval, dat had hij meteen gezegd. Maar ik kan nu zonder beha een T-shirt aanschieten of gaan zwemmen. Ik ben zelfs al naar een feest geweest in een jurk met een diepe decolleté. Mijn mooiste overwinning. De laatste stap was het tatoeëren van de tepels. Heel levensecht zijn die. Toen er alleen huid was, toonde ik mijn nieuwe borsten nog aan iedereen. Met die tepels stopte ik ze weer weg. (lacht) Pas toen had ik het gevoel: ik heb terug borsten.”

Terugbetaling wordt anders

De borstreconstructies van Lut kostten duizenden euro’s. Ze kreeg een deel terug via de ziekteverzekering en de hospitalisatieverzekering. Binnenkort start er een nieuwe terugbetalingsregeling. Prof. dr. Phillip Blondeel, plastisch chirurg in het UZ Gent, plaatst een paar kanttekeningen.

Phillip Blondeel: “Een borstreconstructie met een prothese is niet altijd mogelijk. Bovendien krijg je na een aantal jaren verhardingen en andere complicaties. Een borstreconstructie met eigen weefsel is vaak de beste optie. Maar het is wel duurder, omdat we langer aan de operatietafel staan – drie of vier keer langer dan met een prothese.”

In België betaalde de ziekenkas een borstreconstructie met eigen weefsel tot voor kort maar voor een klein stukje terug. Het supplement dat de plastisch chirurgen aanrekenden, werd grotendeels door de hospitalisatieverzekering bijgepast. Probleem: één op vijf vrouwen heeft geen hospitalisatieverzekering. Bovendien kwamen sommige artsen in opspraak omdat ze te hoge supplementen aanrekenden.

Phillip Blondeel: “De minister heeft ingegrepen: vanaf nu betaalt de ziekteverzekering de hele ingreep terug. Voor de patiënten is dat op korte termijn goed nieuws: ze moeten zelf niks meer betalen. Het is echter nog onduidelijk wat het effect op de chirurgen en de ziekenhuizen zal zijn. Zullen zij deze zeer belastende en complexe ingreep blijven aanbieden aan die nieuwe tarieven? De angst bestaat dat er vaker voor een borstprothese zal gekozen worden in plaats van voor een reconstructie met eigen weefsel. Die tendens bestaat in de buurlanden al meerdere jaren. Tot voor kort was België het enige land ter wereld waar er meer reconstructies met eigen weefsel dan met een prothese gebeurden. In Nederland is dat maar 2 op 10, in Frankrijk 1 op 10. In die landen is de terugbetaling streng geregeld en zeer laag. Ik hoop dat we in ons land niet die richting opgaan.”

BRON: https://www.hln.be/geld/consument/-mijn-nieuwe-tepels-waren-de-kers-op-de-taart-pas-dan-kwam-het-gevoel-dat-ik-echt-weer-borsten-had~a4eaf124/

Vrouwen die zoiets moeten ondergaan borstamputatie kan ik best begrijpen dat er een mooi moment is als ze nieuwe borsten krijgen. Natuurlijk en dat is vaak het zwaarste van al het prijskaartje. Je hebt zo gevochten tegen een ziekte en dan wil je terug borsten en moet je spijtig genoeg toch heel wat eurootjes neertellen. Dan mag hier zeker iets voor gedaan worden, zodat vrouwen terug het gevoel mogen voelen vrouw te zijn.

Afbeeldingsresultaat voor borstreconstructie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Borstkanker van zijn mama inspireert jongen om zelf een beha te maken die kanker opspoort

© thinkstock.

Toen de mama van de 18-jarige Julián Ríos Cantú zo’n vijf jaar geleden borstkanker kreeg, stond zijn wereld op z’n kop. In amper een paar maand groeide haar tumor, die toen de grootte had van een rijstkorrel, uit tot een tennisbal. Zijn moeder overleefde de ziekte, maar moest wel haar borsten laten amputeren. En ook Julián werd wakkergeschud: hij besloot om ook zelf niet bij de pakken te blijven zitten.

© Instagram.

En dus begon de Mexicaanse jongen aan een eigen project: Eva, een beha die borstkanker al in een vroeg stadium zou kunnen opsporen. Door de sensoren binnenin worden temperatuur, vorm en gewicht gemeten. Wanneer iemand een tumor heeft, stroomt daar meer bloed naartoe, waardoor die plek zal veranderen. Via een app kan de draagster van de beha zelf de resultaten zien.

Momenteel is de Eva nog een prototype, al zal ze waarschijnlijk binnen 2 jaar ook effectief op de markt komen. Samen met twee vrienden die mee in het project stapten, won Julián al de eerste prijs van de prestigieuze Global Student Entrepreneur Awards (GSEA), waar ze zo’n 18.000 euro opstreken.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/33/Fit-Gezond/article/detail/3151395/2017/05/07/Borstkanker-van-zijn-mama-inspireert-jongen-om-zelf-een-beha-te-maken-die-kanker-opspoort.dhtml

Soms kom je tot inzicht als je met iets geconfronteerd wordt. Je gaat opzoek je probeert uit en dan kom je toch een geheel. Het helpen van anderen vrouwen om zo snel mogelijk borstkanker op te sporen. Maar dan moet je het op de markt kunnen brengen en dat vraagt meestal nog het meeste werk.

Afbeeldingsresultaat voor beha tekening

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

https://shivatje.wordpress.com/

 

AUM MANI PADME HUM

‘Ik liet mijn borsten preventief verwijderen’

Of je nu cup E hebt of een bescheidenere maatje, wij vrouwen zijn vaak wel gehecht aan onze voorgevel. Maar wat nu als je hoort dat de kans op borstkanker extra groot is bij jou? Hou jij je borsten dan? Of laat je ze voor de zekerheid verwijderen? Chantal (34) stond voor die moeilijke keuze. Het gen BRCA2 dat zij erfde van haar moeder zou voor een verhoogde kans op borstkanker zorgen.
“Ik was nog maar 19 jaar toen mijn moeder na een lang ziekbed overleed aan borstkanker. Opeens stond ik er alleen voor. Met mijn broer en twee zussen was ik niet zo close en ook met mijn vader had ik geen contact.”

Afbeeldingsresultaat voor geen beha nodig

Erfelijkheidsonderzoek 
Chantal geeft toe op haar 25e pas echt het verlies van haar moeder te hebben verwerkt. Maar die grote klap maakte al snel plaats voor een andere. “Mijn zus nam contact met mij op en vertelde dat ze wilde weten of de borstkanker van onze moeder erfelijk was. Ze wilde een erfelijkheidsonderzoek laten doen en vroeg of ik daarmee instemde. Als de uitslag van dit onderzoek positief zou zijn, betekende dit dat ik automatisch een kans van 50 procent zou hebben op het erfelijke gen.”

In onzekerheid blijven zag Chantal niet zitten. Ze stemde in met de test, maar deze bleek positief te zijn: het erfelijke gen BRCA2 was gevonden in haar moeders bloed. “De volgende stap was om mijn eigen bloed te laten onderzoeken op dit gen. Mijn zussen gingen mij beiden voor en waren allebei erfelijk belast. Zij kozen ervoor om hun borsten preventief te laten verwijderen. Ik was nog maar 26 jaar oud en wilde me nog niet laten testen hierop. Een aantal jaren met extra controles gingen voorbij. Toen ik bijna 30 jaar was, kon ik er toch niet meer tegen en moest ik weten of ik erfelijk belast was. Ik liet bloed prikken en vier weken later zou ik uitslag krijgen. Ik scheurde de enveloppe open toen hij op mijn deurmat lag. En daar stond het, in koeienletters: u bent erfelijk belast met het BRCA2 gen. Mijn wereld stond letterlijk op z’n kop.”

“Van jongs af aan riep ik dat ik mijn borsten weg zou laten halen als ik het gen zou hebben, maar nu moest het dus ook écht gebeuren. Natuurlijk kun je ervoor kiezen om streng onder controle te staan, maar ik nam het zekere voor het onzekere.” Een week later meldde Chantal zich in het Erasmus MC. “Het moment dat ik op het bed door de gangen van het ziekenhuis werd gereden, vergeet ik nooit meer. Mijn vriendinnen die mee waren als steun, mochten niet verder dan de klapdeuren. Huilend namen we afscheid van elkaar.”

Geen borsten meer 
“In de operatiekamer was het werkelijk een bijennest van mensen die op me stonden te wachten. Ik kreeg een slaapmiddel toegediend via een infuus en een kapje op mijn mond. Acht uur later werd ik wakker. Zonder borsten. Zonder mijn tieten. Ze waren weg. Zo nieuwsgierig als ik was, wilde ik meteen weten hoe het eruit zag. Gelukkig was het wat ik ervan gehoopt had. Met veel pijn, maar vol opluchting, mocht ik na drie dagen naar huis.” Maar hier hield het nog niet op voor Chantal. “Doordat er tijdelijke expanders achter mijn borstspier waren geplaatst, moest ik wekelijks naar het ziekenhuis om deze expanders op te laten vullen. Voor een mooie reconstructie is het belangrijk dat de borstspier en huid langzaam worden gerekt. Na zes maanden werd ik geopereerd: de expanders werden verwisseld voor siliconen. Ik had van mezelf kleine borsten, maar nu ik toch mocht kiezen voor nieuwe, ging ik voor een volle C-cup!”

“Ik ben single, maar ik maak me totaal geen zorgen hoe een toekomstige vriend hierover denkt. Als hij het niets vindt en weg wil rennen, dan geef ik hem het liefst nog een extra duw! Zo’n kortzichtig iemand heb ik niet nodig. Door mijn gen heb ik nog steeds een verhoogde kans op eierstokkanker. Volgend jaar word ik 35 en zal ik hierover in gesprek gaan met het ziekenhuis. Het is nu drie jaar geleden dat ik afscheid heb genomen van mijn borsten, maar ik heb geen seconde spijt gehad van mijn keuze. Ik kan mezelf in de spiegel aankijken en trots zijn. Ik heb dit gedaan!”

BRON: http://www.ze.nl/artikel/228413-chantal-ik-liet-mijn-borsten-preventief-verwijderen-

Het is een keuze die je maakt op een moment. Toch is er dan geen zekerheid dat je geen baarmoederhalskanker of eierstokkanker krijgt. Omdat het nauw aan elkaar verbonden is. 
Ooit hebben wij het ook gevraagd aan de specialist voor onze dochters en die zei. Je kan de test laten doen (die heel duur is) en dan weet je of ze drager zijn of niet. Dan hebben ze een keuze want het is niet altijd zeker dat ze borstkanker gaan krijgen. En nemen de zware beslissing dan nog kan er kanker komen. Dus zelf vind ik het iets waar je zeker en vast goed over moet nadenken. 
En eigenlijk is heel dit gebeuren voortgekomen uit wat ooit Angelina Jolie heeft laten doen en dit open in de media heeft laten zetten. 

Afbeeldingsresultaat voor geen beha nodig

Afbeeldingsresultaat voor VERWIJDEREN VAN BORSTEN

Afbeeldingsresultaat voor VERWIJDEREN VAN BORSTEN

Foto’s google

Vrouw onderging dubbele borstamputatie, maar wil geen reconstructie: “Ik voel me fantastisch”

De Britse fotografe Jai Eastwood (52) werd twee jaar geleden met borstkanker geconfronteerd en moest haar beide borsten laten amputeren. Na de ingreep koos ze niet voor een reconstructie, wel voor een fotoshoot. Vandaag toont ze de beelden en vertelt ze dat ze zich ook zonder boezem fantastisch voelt.

Bij Jai werd in april 2014 borstkanker vastgesteld. Ze had kwaadaardige tumoren in beide borsten,waardoor ze die moest laten weghalen. Na vier maanden chemotherapie en een zes uur durende operatie, weigerde ze om haar boezem te laten reconstrueren.

“Ik vertelde aan de dokter dat ik komaf wilde maken met de kanker en mijn borsten wilde laten wegnemen, maar bedankte voor een reconstruerende operatie. Met ‘nieuwe’ borsten zou ik constant denken aan wat ik verloren ben. Het lijkt me vreemd om te doen alsof die borsten de mijne zouden zijn”, zegt de vrouw in een interview met de Britse krant Metro, die de intieme foto’s van de vrouw publiceert.

Na de amputatie verzamelde Jai de moed om voor de camera te poseren. Haar doel? Andere vrouwen tonen dat ze niet minder zijn zonder boezem. “Het eerste jaar na de ingreep voelde ik me als een jongetje. Ik had geen haar en geen borsten meer. Vandaag voel ik me fantastisch en verstop ik mezelf niet”, klinkt het.

Soms heeft Jai het niet makkelijk. Ze zegt dat ze een tijd geleden werd aangesproken in het vrouwentoilet. Een dame dacht dat ze een man was en vroeg haar wat ze in het verkeerde toilet deed. “Het is kanker, jij miserabele vrouw”, antwoordde ze zelfzeker. De ex-kankerpatiënte voegt er nog aan wat ze op zo’n mindere momenten doet. “Ik ga mooi rechtop staan, glimlach en ik ben weer vertrokken”, zegt ze.

BRON: http://www.gva.be/cnt/dmf20161126_02593216/vrouw-onderging-dubbele-borstamputatie-maar-wil-geen-reconstructie-ik-voel-me-fantastisch

Het aanvaarden van de ziekte en wat het van je lichaam weg neemt is belangrijk. De keuze die je nadien maakt is wat jezelf voelt om verder door het leven te gaan. Het is zwaar en ook zo een reconstructie is een zware tijd. Daarom respect als deze dame zo door het leven wilt gaan.
Nu in de meeste gevallen kunnen ze terug twee mooie borsten geven, maar er kunnen altijd complicaties optreden. Daar toch ook rekening mee moet gehouden worden. 

Afbeeldingsresultaat voor borsten reconstructie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Naakte Anastacia laat littekens borstamputatie zien

  © Fault.

Anastacia (48) heeft op een bijzondere manier aandacht gevraagd voor borstkanker. Drie jaar na haar dubbele borstamputatie gaat de zangeres uit de kleren om te laten zien wat de operatie met haar lichaam heeft gedaan. Aan Fault Magazine vertelt ze dat haar littekens, die over hele rug lopen, lang heeft gehaat.

In 2003 kreeg Anastacia de diagnose borstkanker. Ze overwon de ziekte, maar tien jaar later kwam het terug. En dit keer moesten haar borsten geamputeerd worden. Haar littekens zitten niet op de gebruikelijke plek, op haar bh-lijn, maar een heel stuk over haar rug.

“De artsen moesten om mijn tatoeage heen”, legt de Amerikaanseaan het blad uit. “De artsen moesten een stuk huid vinden dat ‘onaangeraakt’ was. Ik verwachtte niet dat ze zo lang zouden zijn, maar het was de enige manier.”

Na de operatie moest ze erg aan haar nieuwe lichaam wennen. Over de littekens: “Ik haatte ze. Ik vond het verschrikkelijk hoe groot ze zijn.”

Kunst
Ze was naar eigen zeggen erg nerveus om haar gehavende rug aan een groot publiek te laten zien. “Maar ik wil naar het strand kunnen gaan en er zeker van zijn dat de eerste foto’s van mijn lichaam niet de foto’s zouden zijn die ik niet zelf naar buiten heb gebracht.”

“Dankzij deze fotoshoot ben ik er zeker van dat de wereld op dezelfde manier naar mijn littekens kijkt als ik: als kunst.”

Twee jaar geleden vertelde Anastacia nooit te hebben gedacht dat ze tot twee keer toe ziek zou worden. “Sinds ik 10 jaar geleden herstelde van borstkanker heb ik me als vanzelfsprekend regelmatig laten controleren. Al die tijd was ik schoon en dacht ik dat de ziekte definitief uit mijn lijf was verdwenen.”

https://www.instagram.com/fault_magazine/

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/944/Celebrities/article/detail/2997664/2016/11/22/Naakte-Anastacia-laat-littekens-borstamputatie-zien.dhtml

Je vecht voor je leven en dan krijg je het psychisch aspect dat ook zwaar weegt op iemand. De littekens die zichtbaar blijven en waar je dagelijks mee geconfronteerd wordt. Dat toch ook soms moeilijk is om ermee te leven.
Heb dan ook respect voor iemand die het bewust wilt tonen en te laten zien je mag het tonen je hebt het overwonnen.

Afbeeldingsresultaat voor LITTEKENS BORSTAMPUTATIE

 

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Betere terugbetaling van borstreconstructie met eigen weefsel

 
© thinkstock.

De Nationale Commissie Artsen Ziekenfondsen (medico-mut) heeft een akkoord bereikt over een betere terugbetaling van borstreconstructies met eigen weefsel na borstverwijdering ten gevolge of ter preventie van kanker. Dat meldt het Riziv. Esthetische supplementen worden helemaal verboden en de persoonlijke tussenkomst van de patiënt vermindert.

Ieder jaar ondergaan ongeveer 1.500 vrouwen zo’n ingreep, en de voorbije jaren was vastgesteld dat aanzienlijke supplementen werden aangerekend. Bovenop de klassieke supplementen werden ook zogenaamde esthetische supplementen aangerekend, ook op tweepersoonskamers, waardoor vrouwen geconfronteerd werden met eigen bijdragen van soms meer dan 5.000 euro.

Anderzijds voerden de plastisch chirurgen aan dat de honorering ontoereikend was.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/14/Nina/article/detail/2787326/2016/07/05/Betere-terugbetaling-van-borstreconstructie-met-eigen-weefsel.dhtml

Toch weer een stapje in de goede richting. Dat een terugbetaling voor een borstrecontructie beter zal terugbetaald worden. Zo geef je een vrouw toch een tweede kans om er vrouwelijk uit te zien. Al is dit toch een zware operatie, daar men ook niet altijd de nodige informatie over krijgt. Niet de operatie maar nadien eigenlijk is het heel zwaar.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Vrouw toont hoe haar lichaam er uitziet na borstkanker

Vrouw toont hoe haar lichaam er uitziet na borstkanker

https://www.instagram.com/megofranz/

De Amerikaanse Meghan Franz was slechts 26 toen ze in oktober 2015 de diagnose ‘borstkanker’ kreeg. De afgelopen maanden kreeg ze chemotherapie en onderging ze een borstamputatie. Om andere vrouwen die hetzelfde meemaken een hart onder de riem te steken, besloot Meghan haar ervaringen open en bloot te delen met de wereld.

Nadat ze bekomen was van de eerste shock, wilde Meghan haar ziekte en het proces van haar behandeling delen met anderen die hetzelfde meemaakten. “Ik besloot om van het leven te blijven houden en andere meisjes te helpen”, vertelt ze aan de website Self. Dat deed ze door een blog bij te houden die ze ‘Sparkle On‘ noemde en waarin ze elke stap van haar behandeling documenteerde. De diagnose, de chemotherapie, de taart met borsten waarmee vriendinnen haar opvrolijkden tot de beslissing om uiteindelijk een dubbele mastectomie te ondergaan – alles deelde ze met haar volgers. Niet alleen in tekst, maar ook in foto’s, want Franz toont haar lichaam zoals het is, ook met de littekens van mastectomie. “Ik post deze foto’s omdat ik wil dat vrouwen weten dat ze nog altijd mooi zijn, dat ze alles aankunnen als ze positief en sterk blijven”. Op dit moment heeft Meghan voorlopige vullingen, die haar lichaam voorbereiden een definitieve borstreconstructie volgend jaar.

Toch kreeg Meghan niet alleen positieve reacties op haar openhartige foto’s. “Als ik keek naar de profielen van wie de negatieve opmerkingen had gepost, zag ik dat het vooral jonge kinderen waren”, zegt ze. “Dat vind ik verontrustend – stel je voor hoeveel kinderen ze op school pesten? Dat raakt me nog het meest”.

Toch laat Meghan zich niet uit haar lood slaan. “Ik heb ook heel veel meisjes bereikt die me lieten weten dat ik hen zelfvertrouwen heb gegeven”, zegt ze. Haar blog bereikt ongeveer elke dag 1.000 lezers en haar toekomst ziet er opnieuw mooi uit. In april hoorde ze van de dokters dat haar tumor succesvol verwijderd werd en in juni begint ze met radiotherapie. “Er is nog altijd een weg af te leggen, maar het einde is in zicht”, zegt ze daarover.

BRON: http://www.gva.be/cnt/dmf20160520_02298516/vrouw-toont-hoe-haar-lichaam-er-uitziet-na-borstkanker

Optimistisch blijven is nog het moeilijkste. En juist laat deze dame toch zien dat je niet bij de pakken moet blijven zitten maar voor het leven moet gaan.
Ik kan best begrijpen dat je met deze foto’s echt andere kan helpen en meer zelfvertrouwen kan geven. En zo zie je dan maar weer dat iemand andere op een gewone manier kan helpen en steunen.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Preventieve borstamputatie blijkbaar toch niet altijd beste keuze

 

Nadat jarenlang een pleidooi werd gehouden voor preventieve borstamputatie, blijkt uit nieuw onderzoek dat die ingreep toch niet altijd de beste keuze is. Dat schrijft Het Nieuwsblad vandaag.

Bij vrouwen die een vroeg stadium van borstkanker hebben, is het vaak beter de borst te sparen en radiotherapie te geven dan de borst volledig te amputeren. Dat staat in een studie van Marissa van Maaren van het ­Integraal Kankercentrum ­Nederland. Zij bekeek de gegevens van 37.207 vrouwen bij wie tussen 2000 en 2004 een vroeg stadium van borstkanker werd vastgesteld. De patiënten die een borstsparende operatie hadden ondergaan, hadden 21 procent meer kans om na tien jaar nog in leven te zijn dan de vrouwen bij wie de borst werd weggenomen.

“Het verhaal van Angelina Jolie heeft een piek veroorzaakt in het aantal amputaties, maar er is te vaak onnodig voor die ingreep gekozen”, zeggen artsen Rudy Van den Broecke (UZ Gent) en Jacques De Grève (UZ Brussel).

Van den Broecke zegt dat het in de meerderheid van de gevallen beter is een borstsparende operatie te doen waarbij de tumor wordt weggenomen met slechts een klein deel van het gezonde borstweefsel, gevolgd door radiotherapie.

Op dit moment wordt in dertig tot veertig procent van de gevallen gekozen voor amputatie. “We moeten naar een verhouding 80 procent borstsparende ingrepen, 20 procent amputaties”, zegt De Grève.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/82/Borstkanker/article/detail/2555863/2015/12/14/Preventieve-borstamputatie-blijkbaar-toch-niet-altijd-beste-keuze.dhtml

Via de link kan je het filmpje bekijken. 
Nu wat ik al meermaals geschreven heb, een borstbesparende operatie is soms beter dan een amputatie. Nu preventief over gaan naar borstamputatie omdat het gen aanwezig is of omdat het veel in de familie voorkomt is nog altijd geen zekerheid. Dit is meer en meer naar voren gekomen door bekende mensen in de media. En vrouwen het is voor een vrouw toch het belangrijkste om de borsten te behouden denk ik. 
Ik heb ooit de vraag gesteld aan een gynaecoloog of onze kinderen zich moesten laten testen. Waarop de prof al snel zei en dan weten ze misschien dat ze drager zijn maar is het nog niet zeker dat ze het krijgen, en dus ook anders om. Dat ze geen drager zijn en rust vinden maar wel borstkanker krijgen. En de testen kosten nog heel veel geld. Zelf onderzoek en een jaarlijkse onderzoek is veel belangrijker zei hij. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Pensieri Parole e Poesie

Sono una donna libera. Nel mio blog farete un viaggio lungo e profondo nei pensieri della mente del cuore e dell anima.

Nadia wandelt

Wandelblog

We Love Me Now

Very OK Person! Connect with me; lovemeanonymous5@gmail.com Instagram: _l.o.v.e.me

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Umjetnost, zdravlje, civilizacije, fotografije, priroda, knjige, recepti, itd.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen met nonkel Juul en consoorten.

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

Theo-Herbots-Freelance-Journalist-Fotograaf 💙|| Daily Information in 💌 in 1️⃣1️⃣0️⃣ Languages ✅

You can translate any page and post on this "GREAT" Blog into 110 Languages with the Google Translate Widgete 😀‼ || Gedachten over Levensstijl en Gezondheid. Een gezondheid 😀 en Fotografie💥-Blog 💌Speciaal voor U ✅, Samen met U ✅, Samen door U ✅💚||

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Inhale Peace; Exhale Love. Joy will Follow! - RUELHA

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Ontmanteld en Ontwricht

Blog door Chana Van Ryzeghem

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

YOUNGREBEL

Blog about life, positivity, selfcare, food and beauty.

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

ruhumayolculuk 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry malamakerij

Mala's magie

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

%d bloggers liken dit: