Category: Psychologische teksten


Toxic productivity, dit is het en zo kun je er beter mee omgaan

Vrouw, Burnout, Multitasking, Gezicht, Contour, Leeg

Zeg eens, ben jij iemand die veel van zichzelf vraagt? Die zich altijd nuttig wil maken en voor iedereen de beste versie van zichzelf wil zijn? En voel je je bij uren bingen vanaf positie languit op de bank aan het einde van de dag eigenlijk alles behalve fijn? Je bent niet de enige! Er blijkt voor dit onrustige gevoel een heus label te bestaan; toxic productivity. Gelukkig zijn er manieren om je ‘productiviteitsdruk’ een halt toe te roepen.

Toxic productivity in tijden van (light) lockdown

Toxic productivity dus. Zeker in deze tijd waarin we geen volle agenda’s met koffiedates, diners en vrijmibo’s hebben, voelen veel mensen de druk – inclusief onrustig gevoel – om zich nuttig te moéten maken. Oude vertrouwde routines zijn komen te vervallen, waardoor meer vrije tijd overblijft. Tijd waar je alles uit moet halen. 
Van nieuwe hobby oppakken tot extreem veel zweten in de sportschool. Je ziet dat er veel ‘moeten’ in het spel is. Die continue drang om altijd maar productief te zijn en ‘aan’ te staan, kan ongezonde vormen aannemen. Schadelijk voor jezelf en je dagelijkse leven. Iets wat vaak in de loop van de tijd binnensluipt.

3 tekenen van toxic productivity

Mensen die te kampen hebben met toxic productivity herkennen zich vaak in (een mix van) onderstaande drie kenmerken:

1: Zo veel uren werken dat het je gezondheid en/of persoonlijke relaties schaadt

Er is niets mis met het zijn van een harde werker met veel doorzettingsvermogen en vastberadenheid. Wanneer het werk voorrang krijgt op je basisbehoeften, zoals de lunchpauze, genoeg drinken, genoeg nachtrust pakken en je persoonlijke hygiëne, dan is de verhouding werk-privé uit balans. Tunnelvisie die op de lange termijn nadelig voor jezelf en je geliefden kan zijn.

2: Onrealistische verwachtingen hebben

Het tweede kenmerk van toxic productivity is het voor jezelf creëren van onrealistische verwachtingen. Zeker in crisistijden nu ons leven er heel anders uitziet, kan je simpelweg niet altijd van jezelf dezelfde hoeveelheid to do’s afvinken als wat je in tijden voor corona zou doen. Probeer je dat wel continu van jezelf te verwachten dan vergroot je je stressniveau. 

3: Moeite met niets doen en stilte

Als je een haat-liefdeverhouding met productief willen zijn hebt, kan het verdomd lastig zijn om bijvoorbeeld uren te Netflixen. Want ja, dat is toch weggegooide, niet-productieve tijd? Hoewel de gedachte je in eerste instantie wel aansprak, heeft het er uiteindelijk voor gezorgd dat je nu met een onrustig ik-moet-wat-doen gevoel zit. Een keer is hier natuurlijk niets mis mee, maar heb je het om de haverklap dan spreekt men van toxic productivity.

Tips hoe je toxic productivity kan doorbreken

Mocht je jezelf in één of meerdere punten herkennen en je wil iets aan je toxic productiviteit veranderen, dan kan je volgens experts aan de slag met een paar simpele tips. Waar je aan kan denken:

  • Spreek met jezelf af om niet meer na het avondeten de laptop open te klappen of pc aan te raken. Gun jezelf zodra je aan tafel gaat een vrije avond.
  • Bepaal voor jezelf vanaf welk tijdstip je je telefoon op stil wil zetten en uit het zicht wil leggen. En wat als er iets van werk komt? Morgen een nieuwe dag en anders kunnen ze je bij spoed altijd bellen!
  • Maak aan het begin van de werkweek met jezelf de afspraak hoeveel uren je maximaal aan werk wil besteden. En nu komt het, probeer je er ook aan te houden.
  • Gun jezelf – juist nu we zo veel uren binnenzitten – de tijd om eens een lekkere lange middagwandeling te maken. Even die frisse neus halen, zodat je daarna weer vol energie (en concentratie) aan de bak kan. Niemand gaat sneller typen van een hele dag non-stop achter de pc zitten. Pauzes inbouwen is essentieel.
  • Verzeker jezelf dagelijks van de nachtrust die je lichaam en geest nodig hebben. Tot ’s nachts doorwerken om daarna om 7:00 weer ‘aan’ te staan, gaat niemands productiviteit ten goede komen.
  • En tot slot, bedenk eens waar jij – naast je nachtelijke zzz’ – verder van oplaadt. Waar krijg je energie van? Probeer dit soort dingen te verweven met je werkdagen. Alleen zo haal je eruit wat erin zit!

BRON: https://www.msn.com/nl-be/gezondheid/medisch/toxic-productivity-dit-is-het-en-zo-kun-je-er-beter-mee-omgaan/ar-BB1b4bLO?li=BBDNPrw

Ze hebben het heel moeilijk met niets doen of stil zitten. Ze willen eigenlijk voor alles hun best doen. Ze willen voor zichzelf altijd het nodige te doen hebben. Daarbij streven ze vaak naar perfectie. Dat niet altijd haalbaar is. Zeker als er tijden zijn waar men iets minder productief kan zijn. Dat kan voor hen zwaar gaan opwegen. En zullen ze altijd wel iets zoeken om bezig te zijn. Ze vergeten dan ook vaak aan zichzelf te denken. Tijd vrij maken voor zichzelf dat kennen ze bijna niet. Als je vraagt aan hen waar ze energie van krijgen of uithalen. Is het antwoord werken en bezig zijn. Toch zal dat op een moment opbreken en zullen er gezondheidsproblemen ontstaan.
Belangrijk is om een goede dagindeling te maken en te hebben. Ook al werk je van thuis uit dan is het aan jezelf om de uren werk te respecteren. En uren voor jezelf te nemen. Bel ook eens met een collega, maar blijf dan even niet zitten. Wandel rond zodat je beweging hebt en toch even het werk achter je kan laten.

Student, Laptop, Benadrukt, Avatar, Online Onderwijs

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Psychologen waarschuwen voor gevolgen van voltijds thuiswerk

Vrouw, Laptop, Notebook, Vergadering, Bank, Sofa

Psychologen waarschuwen voor de gevolgen van langdurig en voltijds thuiswerk zoals dat tijdens deze coronacrisis voor heel wat werknemers de regel is geworden. Het wegvallen van de werkvloer kan zorgen voor sociaal isolement en wie thuis werkt heeft het vaak moeilijk om de grens met het privéleven te bewaken. Begrip van de werkgever en praktische zaken zoals een ergonomische bureaustoel kunnen het thuiswerk verlichten.

De expertengroep Psychologie & Corona, verbonden aan meerdere Belgische universiteiten, vraagt in haar laatste rapport om “een optimale balans van zodra de epidemiologische toestand het toelaat”. Wetenschappelijk onderzoek heeft voorheen steeds aangetoond dat thuiswerk de levenskwaliteit kan verhogen. Maar vandaag is het voor heel wat mensen de norm en recente studies wijzen op negatieve gevolgen omdat contact met sommige collega’s zo wegvalt, werkdagen niet écht worden afgesloten en het familieleven onder druk komt te staan.
Sinds eind oktober is thuiswerk opnieuw de norm om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. Het aantal Belgische werknemers dat minstens één dag per week telewerkt, is volgens cijfermateriaal gestegen van 16,9 procent naar 62 procent.
Een “plotse en dramatische verschuiving”, stellen de psychologen van de expertengroep. “Want ook werknemers en werkgevers met weinig telewerk-ervaring worden plots gedwongen om over te gaan naar virtuele manieren om samen te werken.” Het is nodig dat werkgevers rekening houden met die uitdaging, zo pleiten de experten, want de situatie verschilt sterk van een gebalanceerd en vrijwillig engagement om thuis te werken en recent onderzoek toont dat telewerkers onder de huidige omstandigheden een reeks negatieve gevolgen ervaren.

Conflicten

Zo dreigen professionele verplichtingen een hypotheek te leggen op het familieleven en fietsen familiale zorgen vaak spontaan door het thuiswerk. “Bij de eerste lockdown hebben we leerkrachten opgevolgd”, zegt VUB-onderzoeker Tim Vantilborgh. “We zagen toen dat het niveau van gerapporteerde werk-familieconflicten snel steeg.” Het probleem is uitgesproken bij mensen die hun woonst met veel huisgenoten moeten delen, maar ook andere doelgroepen zoals singles ondervinden moeilijkheden.

Pauzes overslaan

De huidige situatie maakt het doorgaans moeilijk om afstand te nemen en te herstellen van werk, omdat de grenzen vervagen. “Je gaat ’s avonds sneller nog een extra mailtje beantwoorden want het werk is maar een stap weg.” 
Bovendien blijkt dat mensen thuis harder werken, zegt Vantilborgh. “Er bestaat nog steeds een verkeerd beeld over telewerk als tijd om het een beetje rustig aan te doen. Dat blijkt helemaal niet uit de data. Mensen die telewerken kloppen juist meer uren, bijvoorbeeld omdat ze pauzes overslaan, doorwerken of ’s avonds nog wat extra werk verrichten.”
Dat lijkt goed nieuws voor werkgevers maar er is een keerzijde: minder tijd voor herstel en uitputting. “Je kan kiezen om op korte termijn financiële doelstellingen te behalen”, zegt Vantilborgh. “Maar dat kan zich op lange termijn ook wreken indien je werknemers ten prooi vallen aan andere problemen.” Een aanhoudende stroom van digitale vergaderingen zorgt niet noodzakelijk voor goede communicatie en duidelijke verwachtingen.

Evenwicht

Hoewel thuiswerk duidelijke voordelen heeft en een blijver is, vragen de experten om een beter evenwicht. “Het is belangrijk om te streven naar een goede balans tussen de twee.” Het rapport spreekt van twee dagen thuiswerk per week, maar Vantilborgh zegt over die richtlijn dat de ideale balans gebaseerd moet zijn op elk specifiek geval. Een comeback van kantoorwerk is sowieso pas mogelijk wanneer het virus onder bedwang is en versoepelingen aan de orde zijn.
“Ik lees dat meer bedrijven telewerk gaan invoeren”, zegt Vantilbogh.”Maar als we mensen continu laten telewerken, zijn daar ook nadelen aan verbonden. Dat zal niet anders zijn na de pandemie.” 

Structuur

In het rapport raden de experten aan om actief op zoek te gaan naar manieren om te herstellen van het werk zoals sportlessen, wandelen of sociale activiteiten via videochat. “Breng structuur aan in je werkdag”, klinkt het. “Kies een aparte plaats om thuis te werken en leg duidelijke werkuren vast. Gebruik rituelen om je werkdag te starten en te eindigen.” Ook is het belangrijk om regelmatig pauzes te nemen.
Hoewel de uitbraak van het Coronavirus ook werkgevers economische kopzorgen bezorgd, is het volgens de onderzoekers belangrijk dat die zich medelevend opstellen en familie-ondersteunend zijn. Daarvoor bestaat trouwens een wettelijke basis, CAO 85, die vraagt dat bedrijven een formeel telewerkbeleid moeten opstellen, “inclusief een duidelijke omschrijving van verwachtingen van telewerkers”.

Ergonomische stoel

Het loont ook om werknemers te helpen om thuis een goede werkplek te installeren, bijvoorbeeld door een ergonomische stoel of toetsenbord te ontlenen of te delen in de kosten van een stabiele internetverbinding. “Tracht te vermijden dat werknemers het gevoel hebben dat ze steeds bereikbaar moeten zijn”, klinkt het bij de psychologen. Een zekere empathische ingesteldheid en vertrouwen in werknemers is ten slotte nodig. “Wanneer telewerkers continu gecontroleerd worden, daalt hun gevoel van autonomie en vermindert hun welzijn”, waarschuwt het rapport.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/psychologen-waarschuwen-voor-gevolgen-van-voltijds-thuiswerk~a0bc31a2/

In het begin is het misschien allemaal leuk en goed. Er werd naar gestreefd al voor de pandemie. Maar nu het verplicht is en wie kan ziet men toch heel wat psychische problemen de kop opsteken. Men staat op trekt vaak iets makkelijk aan en hop de laptop gaat aan. Men maakt geen tijd meer om zich op te maken zoals voor naar het werk te gaan. Dan krijg je dan men eigenlijk maar iets makkelijk aantrekt want niemand ziet het. Als er dan een meeting is, gaan ze vaak juist het bovenste deel opmaken. Ook qua beweging is het minder. Op het werk ga je al eens naar het koffiemachine, kom je daar een collega tegen doe je soms ook eens een praatje. Dat alles valt weg. Ook gaat men meer eten als men thuis werkt. Dan krijg je ook nog eens dat je thuis soms moet afrekenen dat je rekening moet houden met je partner die ook thuis werkt en soms kinderen die er ook nog eens rondlopen. Soms is het dan heel moeilijk om je ergens optimaal op te concentreren. Waardoor frustraties beginnen op te spelen. Waar door spanningen ontstaan en zo ruzies erdoor komen. Dat spijtig genoeg soms ontaarden op geweld.

Brainstorming, Denken, Man En Vrouw, Teamwork, Samen


Ook is het voor velen heel moeilijk om werk en familiaal te scheiden. Dat maakt dat ze nog even na werktijd hun mails bekijken en beantwoorden. En dat hun bezigheden thuis er onder leiden.
Ook het missen van sociaal contact met collega’s. Soms heb je een bepaalde band met enkele waar je toch anders mee praat dan tegen je partner. Door thuis te zitten zien we ook dat het voor velen moeilijker wordt om sociaal contact in heren te houden met collega’s. Alles gaat virtueel dat toch niet hetzelfde is.
Het is belangrijk om voor jezelf toch een onderscheid te maken. Tussen werk en thuis. Dat men ook de nodige beweging neemt. Wandelen of na de uren toch iets onderneemt met het gezin. Let op voeding. Want dit kan lichamelijke problemen geven. Let op je houding. Want werken thuis op een stoel of werken op je werk aan een bureau en op een bureaustoel is toch anders. Las voor jezelf momenten in om je lichaam te strekken en toch even te bewegen. En na je dagtaak laat het werk voor wat het is. Zet laptop en gsm uit of gsm op stil. Morgen is er ook nog een dag.

Bureau, Slimme Telefoon, Laptop, Telefoon, Slimme, Desk

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Zo stop je voor een ander te denken

Man, Hoofd, Silhouet, Kleur, Vuil, Aquarel, Punten

Voor een ander denken is misschien wel de meest voorkomende communicatiefout. Denken we dat we de paranormale gave hebben om te weten wat de ander denkt en hoe die zal reageren? Natuurlijk hebben we die niet.
Je hebt vast weleens gehad dat je iets op je werk niet snapte. Je bepaalt dat je collega vast te druk is om je te helpen, dus ga je zelf maar het één en ander proberen. Door voor de ander te denken heb je nu jezelf tekort gedaan maar ook de ander. Het kost je heel veel tijd waardoor je je deadline niet haalt en je collega is hierdoor ook meer tijd kwijt. Dit had voorkomen kunnen worden als je direct om hulp gevraagd had.
Waarom denken we toch voor anderen? Dit doen we onbewust door wat onze zintuigen ervaren, wat we weten over de ander en door wat je uit eerdere ervaringen hebt geleerd. Je vormt op basis hiervan een conclusie die goed kan zijn, maar ook verkeerd kan zijn. In je onderbewuste liggen namelijk ook overtuigingen die gevoed zijn door angst. Deze overtuigingen kunnen je conclusie beïnvloeden. Kortom, je projecteert je eigen onzekerheid op de ander. Je raadt het al, dat gaat mis.
Stel jezelf deze vraag als je merkt dat je weer voor de ander begint te denken: hoe komt het dat ik weet wat de ander wil, denkt en voelt? Als je concludeert dat je dit eigenlijk helemaal niet kunt weten, ben je aan jezelf en die ander verplicht dit te vragen. Wanneer je hierin slaagt zul je merken dat je je vrijer en zelfverzekerder zult voelen en dat communicatie op alle fronten in je leven soepeler verloopt.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/lifestyle/nieuws/zo-stop-je-voor-een-ander-te-denken/ar-BB1aP5rr?li=AAdeqpu

Allemaal doen we dat wel eens. Denk maar aan de zinnen; Wat zullen ze wel niet denken van me of ze zullen me wel raar vinden of ik dacht dat…. Dat zijn jouw gedachten die opkomen. Het zijn vaak mensen die over zichzelf onzeker zijn of streven naar perfectie. Dat zijn dan vaak de zinnen die in je opkomen; het niet goed genoeg vinden wat ik heb gedaan of denken dat ik niet hard genoeg mijn best heb gedaan. Dat zijn gedachten gaan invullen voor de andere. Maar eigenlijk zijn ze op dat moment met zichzelf bezig. En bezorgen ze zichzelf onnodige stress. Want door te denken voor anderen ben jezelf in een negatief daglicht aan het zetten. Toch kan het je ook iets helpen. Je kan iets denken het zeggen en van daaruit een gesprek laten opengaan. Ik dacht dat je dit niet graag zou hebben. Is jezelf even op een veilig punt zetten. Maar hier moet je dan weer uitkijken dat bepaalde je niet gaan pakken op je gevoel. Het komt vaak voor op de werkvloer maar ook in relaties.
Wat kan je er nu aan doen. Proberen om die gedachten niet naar boven te laten komen. Door assertief te zijn naar jezelf toe. Ik hoe die gedachten niet te hebben. Ik zal het wel horen als ze het me komen zeggen. Dan kan ik er nog altijd over praten.
Als je merkt dat je weer wat voor een ander aan het invullen bent is het belangrijk dat je jezelf de volgende vragen stelt.

  1. Hoe weet ik precies wat ze wil?
  2. Hoe weet ik precies dat hij mij niet aardig vindt?
  3. Hoe weet ik precies dat hij mij niet wil helpen?

En kan het beter zijn om de vraag aan de persoon te stellen. Voorbeeld. Hij zal me wel niet willen helpen. KAN JE EVEN ME HELPEN ALS HET MOGELIJK IS. Dan merk je dat je niet jouw gedachten erin zet maar dan je een open vraag stelt waar een antwoord op zal volgen.

Idee, Teamwork, Denken, Werken, Agentschap, Advertentie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

LIEFDE NA DE DOOD

Liefde na de dood: 1 op de 20 Vlamingen verliest partner, helft ervan wordt wel opnieuw verliefd

Paar, Bruid, Liefde, Bruiloft, Bank, Rest

Tijdens het Allerheiligenweekend denken we allemaal aan geliefden die we verloren zijn. Voor 1 op de 20 Vlamingen is dat een partner, blijkt uit een studie van onderzoeksbureau iVox in opdracht van JOE, voor het radioprogramma ‘Love, Sex & Drama’. Meer dan de helft van hen zegt dat de overleden partner zou willen dat ze een nieuwe liefde vinden. Bijna de helft van hen doet dat ook. 


Een partner verliezen is een zware beproeving. Hoe overleef je het rouwproces? Hoe stel je jezelf open voor een nieuwe liefde? En als je een nieuwe liefde vindt, deel je met die persoon dan je verdriet? Voor 1 op de 20 Vlamingen zijn het courante vragen: zij verloren ooit een geliefde. 
Driekwart van hen wist vooraf dat de partner zou komen te sterven. Maar dat maakte het er niet makkelijker op. Slechts de helft van hen (51%) voerde gesprekken met de partner over wat zou gebeuren na zijn of haar dood. Even veel van hen (51%) maakte geen afspraken over financiën.

Aankloppen bij therapeut

Achteraf belanden de achterblijvers bijna altijd in een zwart gat, blijkt uit de cijfers. 84 procent geef aan dat het verlies van de partner het ergste was wat hen ooit kon overkomen. 2 op de 5 Vlamingen spreken liever niet over het verlies met anderen. En een derde (34%) zegt professionele hulp nodig gehad te hebben. Vooral jonge mensen kloppen aan bij een therapeut of psycholoog. 
In een poging om hun gedachten te verzetten, stort 43 procent van de achterblijvers zich op het werk, 42 procent zoekt familie op en 31 procent vrienden. Een nieuwe hobby of vrijwilligerswerk zijn ook welkome afleidingen. 

Schuldgevoel

De meeste Vlamingen in een relatie (51%) kunnen zich niet inbeelden dat ze na de dood van hun partner ooit evenveel van iemand anders zouden kunnen houden. Vooral vrouwen en jongeren geloven dat. Bijna driekwart (74%) zou het moeilijk vinden om vanaf ‘nul’ te moeten beginnen met iemand nieuw. 2 op de 5 Vlamingen (37%) zou zich zelfs schuldig voelen tegenover de overleden partner als ze verliefd zouden worden op iemand anders. 
Maar wanneer het noodlot toeslaat, slaan de cijfers – gelukkig – om. Meer dan de helft van de Vlamingen die een partner verloren (56%), zegt dat hun overleden partner wilde dat ze een nieuwe liefde zouden vinden. En bijna de helft (49%) van hen vindt ook nieuw liefdesgeluk. Maar de gedachte aan de overleden partner is nooit ver weg. Het merendeel van de Vlamingen (82%) wil met de nieuwe partner kunnen praten over het verlies. En zelfs een derde zou de nieuwe geliefde voorstellen aan de ex-schoonfamilie. 

BRON: https://www.hln.be/psycho/liefde-na-de-dood-1-op-de-20-vlamingen-verliest-partner-helft-ervan-wordt-wel-opnieuw-verliefd~ac036d31/

Voor wat zou er na het rouwproces geen nieuwe liefde of vriendschap mogen ontstaan. Het is toch normaal dat iemand na heel het proces haar/zijn leven verder mag zetten. Hier staat zelfs geen leeftijd op. Spijtig genoeg zijn er ook jonge mensen die hun partner snel heen moeten laten gaan. Dan is het toch ook normaal dat deze ook een nieuwe vriendschap of liefde kan tegenkomen.
Het belangrijkste van al is. Dan men eerst het proces van verlies verwerkt. En soms kan dit beter gaan, als je een steun van iemand kan hebben. Daarom hoeft dat nog niet uit te draaien op iets speciaals. Na heel het proces start een nieuw leven. Dat men moet opbouwen. Dat doe je niet door thuis te gaan zitten kniezen. Dat leven wil je steeds delen. Men hoeft de persoon nooit te vergeten. Die draag je altijd in je hart. Maar om iets nieuws op te bouwen mag je ook niet te streng voor jezelf zijn. Ik bedoel ermee ga zeker niet vergelijken. Want zo ga jezelf maar pijn doen. Genieten kan je als je liefde kan delen dat vanuit gevoel komt naar elkaar toe.

Even een kleine opsomming.
eerst het verwerken
dan het voor jezelf een plaats geven
je leven terug oppakken
leren genieten
je gevoel terug delen
en terug verder gaan in het leven.

Wat wel zo is. Is dat vaak mensen een angst hebben om terug hetzelfde mee te maken. En dat moet men ook proberen te plaatsen. Want met die gedachten mag je niet rond blijven lopen.

Mensen, Man, Vrouw, Paar, Kus, Knuffel, Liefde

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Zijn complimentjes echt nodig? ‘Een compliment blijft een oordeel’

Duimen Omhoog, Bouwer, Timmerman, Mechanic, Glimlach

Je onzekere partner een hart onder de riem steken of kleine kinderen aanmoedigen: overladen met complimentjes lijkt een goed en makkelijk medicijn. Of toch niet? In het boek Psychological Perspectives on Praise vertellen 32 gedragswetenschappers dat een compliment soms meer kwaad doet dan goed.
In het Westen schieten we soms door in het geven van complimenten, zegt ontwikkelingspsycholoog Eddie Brummelman van de Universiteit van Amsterdam, redacteur van het boek. “We zijn steeds individualistischer geworden. We vinden het steeds belangrijker dat we ons goed voelen over onszelf en dat onze kinderen boven het maaiveld uitsteken.”
In Amerika worden dan ook meer complimenten gegeven dan in bijvoorbeeld Japan en China. “En terwijl de complimenten daar gaan over inzet en bijdrage aan het collectief, wordt in het Westen vaker de persoon geprezen.”
Juist met dat soort complimenten moeten we heel voorzichtig zijn, waarschuwt Brummelman. “Een compliment is een positief oordeel, maar het blijft een oordeel. Kinderen zijn hier gevoelig voor.” Ook gedragswetenschapper Patty Leijten schrijft in Psychological Perspectives on Praise dat zodra kinderen ook maar iets van taal beginnen te begrijpen, subtiele verschillen in het verwoorden van een compliment al bepalend kan zijn voor een positief of juist negatief effect. Brummelman: “Complimenten zijn echt veel complexer dan we denken.”

‘Wat ben je slim!’

Complimenten geven aan je kind, vooral als hij of zij onzeker is, lijkt een gezond reflex, zegt Brummelman, “maar helaas werkt dit juíst bij deze kinderen soms averechts”. Complimenten als ‘wat ben je slim’, of ‘wat kun je ongelofelijk goed zingen’ remmen een onzeker kind af, in plaats van te motiveren, legt hij uit. Het kind kan uitdagingen gaan vermijden; bang om de verwachtingen niet te kunnen waarmaken.
Maar hoe moet dan wel? Prijs niet de persoon, maar beloon het gedrag, zegt Brummelman. Als een kind thuiskomt met een goed cijfer, is ‘wat heb je hard gewerkt’ een beter compliment dan ‘wat ben je toch slim’. “Bij toekomstige tegenslagen denkt het kind dan niet ‘ik ben te dom’, maar ‘ik ga nog beter mijn best doen’.”
Ook voor volwassenen zijn complimenten niet altijd gunstig. Voor onzekere mensen is het op de korte termijn fijn en geruststellend complimenten te krijgen van hun partner, schrijft hoogleraar psychologie Edward Lemay in Psychological Perspectives on Praise. Maar of het op de lange termijn ook werkt, betwijfelt hij. Hoe onzekerder de ene partner, hoe meer complimenten de ander geeft in de poging de onzekerheid weg te nemen, blijkt uit onderzoek. En juíst onzekere mensen kunnen zoveel complimenten ongeloofwaardig gaan vinden.
Een mogelijke oplossing hiervoor is om de complimenten te compenseren met kritiek op minder gevoelige vlakken, oppert Lemay. Is je partner bijvoorbeeld onzeker over zijn of haar uiterlijk maar minder over zijn of haar kookkunsten? Maak dan een compliment over het uiterlijk maar geef kritiek op de ovenschotel.

Affectie en warmte tonen kan zonder compliment

Verliest een compliment niet zijn oprechtheid en spontaniteit, als er zo goed over nagedacht moet worden? “Natuurlijk blijft het fijn om spontaan een compliment te krijgen of te geven” zegt Brummelman, “maar als complimenten een structurele rol spelen in je leven is het goed om iets te veranderen.”
Denk goed na of een compliment écht nodig is, raadt hij aan. Voor affectie en warmte zijn complimenten niet nodig, maar samen tijd doorbrengen en interesse in elkaar tonen wél. “Kijk samen naar die mooie tekening, praat over het goede cijfer en stel vragen in plaats van te oordelen. Samen genieten is vaak veel zinvoller dan elkaar complimenteren.”

BRON: https://www.msn.com/nl-be/gezondheid/medisch/zijn-complimentjes-echt-nodig-een-compliment-blijft-een-oordeel/ar-BB1auf6f?li=BBDNPrw

Ergens ben ik mee. Het is naargelang hoe je een compliment geeft, en tegen wie. Als iemand heel onzeker is kan je de persoon soms beter aanmoedigen. Zo toon je interesse in wat de persoon doet. En kan je over dat nog praten met de persoon waar deze mee bezig is. Een compliment geven is een gevoel uit. Maar niet iedere persoon kan dat gevoel ontvangen. En dan kunnen deze het wel op een heel andere manier opvatten. Zodat ze angst krijgen om nadien iets verkeerd te doen.
Denk maar eens als je tegen iemand zegt: wat zie je er goed uit vandaag. Dan kan al snel het antwoord komen. Was het dan gisteren anders. En daar sta je met jouw mooi complimentje.
Daarom is het altijd goed bekijken tegen wie en hoe je een complimentje geeft. En soms moet een complement niet met woorden zijn maar een gebaar.

Glimlach, Vuist, Vinger, Thums, Duimen Omhoog, Hand

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Zelfliefde als sleutel naar het leven dat je verlangt

Zelfvertrouwen, Zelf Veiligheid, Hart, Basisvertrouwen

Onbewust en vanuit onrust in mijzelf, zocht ik de oplossing voor mijn problemen altijd buiten mijzelf. Ik probeerde een andere hobby, andere werkplek of zelfs relatie om de leegte die ik ervoer, naar gelukkig zijn te veranderen. Ik had totaal niet in de gaten dat ik bij een ander de bevestiging zocht of ik er wel toe deed en hoopte dat een ander mij zag of liefhad om iets waard te zijn. Natuurlijk werkte dit niet, maar erop terugkijkend heeft het best lang geduurd voordat ik dit doorhad. Want wat ik namelijk door deze manier van mijn geluk zoeken deed, was mijzelf afhankelijk van een ander maken. Of andersom bekeken, de ander verantwoordelijk maken voor mijn geluk! Keer op keer ‘overviel’ het leven me en ik leek er niks aan te kunnen doen.
Totdat ik op een bepaald punt in mijn leven in aanraking kwam met (toen nog) het concept ‘zelfliefde’. In de beginfase, zoekend naar wat zelfliefde inhield, ervoer ik het als egoïsme. Dit vond ik totaal niet bij mij passen. Dus ik begreep het eigenlijk niet zo goed; is het dan de bedoeling dat we allemaal alleen maar aan onszelf gaan denken? Maar die verantwoordelijkheid voor mijn geluk, die ik in alles buiten mijzelf gelegd had, bleef mij teleurstellen. Als het ware bleef de buitenwereld mij triggeren met vervelende situaties, zoals vriendinnen die er eigenlijk nooit voor mij waren terwijl ik wél altijd voor hen was of familieleden die mij niet belangrijk leken te vinden, waardoor ik mij totaal ongeliefd voelde. Niet wetende dat ik het eigenlijk zelf creëerde doordat ik geen verantwoordelijkheid voor mijn eigen geluk nam, kwam ik in een spiraal terecht, met zo’n gevoel van ‘waarom overkomt mij dit steeds?’

Voor jezelf zorgen

Nu zie ik dat ik daardoor steeds uitgenodigd werd om me toch nog eens te verdiepen in het concept dat ik als egoïsme bestempeld had. Door de opmerking “in het vliegtuig moet je ook eerst je eigen zuurstofmasker opzetten als het dreigt neer te storten, anders ben je snel klaar met anderen helpen”, voelde ik het ineens. Het was echt waar! Eerst voor mijzelf zorgen, dan voor een ander! En zo begon de echte reis naar het leven waar ik naar verlangde, met zelfliefde als sleutel.
De oorzaak van altijd anderen voorop stellen en zo erg op de buitenwereld gericht zijn, had zijn oorsprong in angst. Angst om te veranderen, angst om er niet bij te horen, niet gezien, gehoord of geliefd te worden.
Iedere actie die ik te doen had, hielp me wakker te blijven en ik stelde mijzelf de vraag: doe ik dit uit liefde of angst? En warempel, vaak was het angst, want als ik liefde koos voelde dat als iets engs. Maar waar ben ik dan eigenlijk bang voor, vroeg ik mij iedere keer af? Wat is het ergste dat kan gebeuren?
Vaak bleek dat er helemaal niks ernstigs kon gebeuren, dus ik werd een durfal. Zo voelde het tenminste voor mij, op de momenten dat ik voor mijzelf koos. Iets heel eenvoudigs als gewoon eens een paar dagen vakantie voor mijzelf, voelde als enorm egoïsme maar toch verlangde ik er ook naar, dus ik koos ervoor! Ik waagde sprongen in het diepe door liefde te kiezen en ik begon te beseffen dat ik daarmee ook veel meer datgene koos wat ik echt zelf wilde en fijn vond.
Ieder bewust moment waarop ik angst kon transformeren naar liefde, koos ik voor mijn essentie: onvoorwaardelijke liefde. Dat gaf mij vertrouwen, want elke keer als ik voor liefde durfde te kiezen, kreeg mijn leven de positieve draai die ik zocht. Het universum steunt je namelijk héél graag als jij keuzes maakt die bij jouw ware essentie horen en daarmee ook verheldert wat je écht fijn vindt.
Wat ik energetisch deed, was ‘niet-liefde-delen’ die leegte in mijn energie veroorzaakten, stap voor stap vullen. Ik was mijn eigen energie aan het helen. Ik werd steeds meer ‘heel’ steeds meer wie ik werkelijk ben!

Wat is heel zijn?

Zie jezelf als een universeel veld van energie, ontsprongen uit pure onvoorwaardelijke liefde. Het leven, je verleden, wellicht eerdere zielservaringen, creëren ‘niet-liefde delen’ in jouw energieveld. Hierdoor verandert de samenstelling van jouw pure liefdes-energie en jij kunt steeds lastiger bij jouw essentie; die pure onvoorwaardelijke liefde.
Hoe minder je erbij kunt, hoe verder je je van jezelf verwijderd voelt, hoe meer de buitenwereld dingen reflecteert waar jij niet blij van wordt. Je niet blij voelen zou je moeten triggeren om naar binnen te keren, zodat je daar de verbinding met jezelf kunt herstellen. Maar wat wij massaal doen is het tegenovergestelde.
Je steekt veel energie in dingen buiten jezelf veranderen om de verwijdering van je ware zelf, de leegte, op te lossen. Je wordt afhankelijk van wat anderen van je vinden, raakt de verbinding met jezelf en je innerlijke kracht kwijt. Voordat je het weet reageer je meer vanuit wat de buitenwereld van jou vraagt, dan vanuit wat jij zelf van binnen voelt.
Hierdoor verlies je uit het oog waar jij echt naar verlangt. Door alle verwachtingen die de buitenwereld van je krijgt en die jij jezelf oplegt, krijg je de verkeerde focus. Verkeerde focus levert verkeerde creatie op. En weer creëer je dus buiten jezelf waar jij eigenlijk niet echt naar verlangt, weer krijg je het gevoel ‘waarom moet mij dit altijd overkomen’, weer krijg je de bevestiging van jouw eigen uit verbinding met jezelf zijn. Opnieuw de uitnodiging om nu wel naar binnen te keren en zelfliefde te kiezen.

Hoe dan wel?

Zoals ik eerder uitlegde, zelfliefde was de route naar mijn ware zelf en daarbij de innerlijke balans die buiten mij het leven creëerde dat ik echt verlang.
Ben jij ook klaar met de leegte IN jezelf en veel energie in verandering steken om vervolgens te creëren wat je eigenlijk niet wilt? Wil jij die route van zelfliefde ook starten of zit je op de route en ben je even de routebeschrijving kwijt? Lees dan onderstaande 13 punten waarin ik je basisinzichten geef in wat je anders kunt doen:

1. Stop met oordelen over jezelf en leer alles van jezelf accepteren; het ‘goede’ en het ‘slechte’. Kiest om alle delen van jezelf te omarmen en serieus te nemen, inclusief de delen die onzeker, angstig, streverig of moe zijn. Stop met vechten tegen alle delen die jou imperfect maken en ga ze zien als mogelijkheid tot groei in zelfliefde,

2. Kies ervoor om bewust te zijn van je gedachten, gevoelens en emoties en neem, omdat je weet dat iedere emotie zich om een bepaalde reden aandient, alles serieus.

3. Neem je lichaam mee in het proces en durft te voelen wat zich IN je lichaam afspeelt en wat jouw lichaam nodig heeft. Stop met kijken naar wat anderen doen, jij bepaalt wat jij en jouw lichaam nodig hebben.

4. Maak stiltemomenten een prioriteit in je leven. Zonder stilte, zonder stilstaan, raak je uit verbinding met jezelf.

5. Leef in het moment. Word je bewust dat controle je uit plezier voelen haalt. Iedere gedachte aan het verleden of de toekomst, haalt je uit het nu.

6. Vervang vanzelfsprekendheid door dankbaarheid.

7. Maak ontvankelijkheid belangrijker in je leven. Balans in geven en ontvangen, maar weet ook dat zonder zelf in een ontvangende modus te zijn, het universum jou niet kan bereiken. Hierdoor kunnen de dingen die je verlangt veel moeilijker tot realisatie komen.

8. Koppel rijkdom los van geld.

9. Neem verantwoordelijkheid over AL jouw keuzes. Koppel de intentie liefde aan al jouw acties, verbindingen en woorden. Jij bent verantwoordelijk over jouw tijd en energie; jij bepaalt wat goed voor JOU is.

10. Stem al jouw verbindingen met anderen af op eerlijkheid, integriteit en onvoorwaardelijkheid.

11. Maak je kernwaarden helder en stel hier jouw grenzen naar anderen op af.

12. Leef vanuit je hart! Hier zitten je echte verlangens. Laat je leiden door wat JIJ echt wilt.

13. Ga jezelf het waard vinden! Zonder de gunfactor komt het niet naar je toe. Transformeer overtuigingen en emoties die je weerhouden van erin geloven dat je het kan en waard bent, naar vertrouwen en overgave.

14. Als laatste en zeker niet minder belangrijke; weet dat pas wanneer je jezelf liefhebt, je ook vanuit ogen van onvoorwaardelijke liefde naar de buitenwereld kunt kijken.

De sleutel: zelfliefde

Door dit alles aan stapje voor stapje aan jezelf te geven, kan je écht aan de ander geven. Zo kan de puurste verbinding met anderen, met situaties en kansen op je pad ontstaan. Je bent terug in je eigen oorspronkelijke energetische staat: de essentie liefde. Waaruit je jouw eigen realiteit kunt vormen, jouw verlangens kunt verhelderen en kunt aantrekken wat jij diep van binnen verlangt.
Het is dus veel meer dan “Ik hou van mijzelf” durven zeggen. Als je overtuigd bent dat je van jezelf houdt, dan zou je ook een omgeving waar alleen liefde gereflecteerd wordt moeten zien. Als dit niet het geval is, dan is er nog groei naar zelfliefde mogelijk. Want iedere uiterlijke confrontatie of trigger van de buitenwereld, is een uitnodiging om naar binnen te keren en te luisteren naar welk niet-liefde deel IN jou aangesproken wordt. Dit deel de ruimte geven, maakt heling mogelijk. Hierdoor kan weer een deel niet-liefde voor jezelf, transformeren naar zelfliefde. Hierdoor wordt jouw energie letterlijk heel, kom je in je innerlijke kracht en manifesteer je alles wat je maar wilt!

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/zelfliefde-als-sleutel-naar-het-leven-dat-je-verlangt/

Zelfliefde is thuis komen bij jezelf. Jezelf kennen en te zijn wie je echt bent. Men geeft liefde aan jezelf. Want jouw ik is belangrijk. Voor je dit met anderen delen kan. Al snel denkt men dat men egoïstisch bent. Maar dat is niet zo. Zelfliefde is genieten van het leven. Van het leven zoals jij zelf wilt beleven. Stop met oordelen veroordelen naar jezelf. Dat maakt dat jezelf pijn gaat doen en niet echt liefde kent voor jezelf. Durf te praten uit gevoel maar je hoeft niet altijd je gevoel te uiten. Ik bedoel dat men dit alleen doet bij personen die je goed kent of nauw aan het hart liggen.
Geniet van het leven en dat hoeft niet veel te kosten. Maat dat maakt je gelukkig. Dat je dan weer op jouw manier kan doorgeven als je afspreekt.
Ken jij zelfliefde of werk je eraan om zelfliefde aan jezelf te geven.
En mensen denk erom. Niemand is perfect want perfectie bestaat niet. En daar mag men niet naar streven. Het is van fouten dan men leert. En zo geef jezelf weer zelfliefde.
Heb er al meermaals over geschreven omdat het toch een belangrijke is in ons bestaan hierop aarde.

Knuffel, Vreugde, Welkom, Man, Zonsondergang, Omarmen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Eenzaamheid gaat even snel rond als virus: “Dat corona mij maar komt halen, ik heb toch niemand”

Alleen, Triest, Depressie, Eenzaamheid, Jong

We gaan mekaar minder mogen vastpakken, maar laten elkaar niet los. Dat vaste voornemen van de regering zal nodig zijn, want de eenzaamheid woekert. “We horen nu al zo vaak zeggen: ‘Niemand kiest mij als contact. Ik tel niet meer mee.’ Het wordt nog moeilijk straks na het langdurige isolement om al die mensen terug te halen.”

Jeanine Moerman (75) is erg ongerust dat ze terug haar kot in moet. Ze heeft net haar middagmaal genuttigd, in het dienstencentrum Ter Borre in Strombeek. “Ik kwam hier vroeger nooit, of maar heel af en toe eens voor een koffie. Hier alleen binnenstappen, dat heb ik nooit gedurfd. Op een dag heb ik toch de klik gemaakt. Nu kom ik hier elke middag eten, en ik zit straks weer in het publiek bij het lijndansen. Dat bezorgt me plezier. Maar ik ben bang dat het straks niet meer mag. Ik ben alleen. Ik heb voor mijn zieke ouders gezorgd tot ze overleden, mocht van thuis nooit vrienden maken en ben ook nooit getrouwd of moeder geworden. Als ze hier straks weer moeten sluiten, ga ik de dieperik in, zoals tijdens de lockdown. Thuis komen de muren op me af. Ik heb al momenten gehad dat ik niet meer wou leven. Ik zeg soms: dat corona mij maar komt halen, ik heb toch niemand.”

In de lockdown hoorde ik nog van mensen die genoten van de de relatieve rust. Dat hoor ik nu absoluut niet meer. Zelfs mensen die ‘goed tegen alleen zijn kunnen’, hoor ik zeggen dat het echt heel lastig wordtChris De Ketelbutter, psycholoog

Het nieuwe ábnormaal

Jeanine is nochtans niet alleen. Bij de weduwnaar op zijn flat of bij de niet meer zo happy single; bij de thuiswerker, dag na dag alleen tussen vier muren terwijl de kinderen voorlopig wel nog naar school gaan; bij de jongere alleen voor zijn laptop. De eenzaamheid gaat even snel rond als het virus. Is misschien nog ongrijpbaarder. En ze vreet. “Iemand zei me deze week op mijn consultatie: ‘Chris, ik kook al maanden niet meer voor mezelf, ik kan het niet meer opbrengen.’ En ik hoor veel mensen zeggen: ‘Ik kríjg het van dat ‘nieuwe normaal’. Dit is het nieuwe ábnormaal.’ Een mens die beknot wordt in zijn ontmoetingen ziet af. Simpel”, zegt Chris De Ketelbutter, psycholoog en gewezen directeur van Tele-Onthaal Oost-Vlaanderen. “In de lockdown hoorde ik nog mensen die genoten van de relatieve rust. Dat hoor ik nu absoluut niet meer. Zelfs mensen die ‘goed tegen alleen zijn kunnen’, hoor ik zeggen dat het echt heel lastig wordt.”
Jennifer Pots, coördinator van Tele-Onthaal: “Wij noteren een zeer grote piek van oproepen, meer dan 20 procent gaat over eenzaamheid. Opnieuw even hoog als tijdens de lockdown, en de cijfers zullen met de verstrengde contactmaatregelen zeker nog stijgen. Onze versterkte chatkanalen zijn bijna helemaal ingenomen door tieners. Als klasgenoten en leerkrachten wegvallen, merk je toch dat er weinig overschiet. Daarom: het is belangrijk die scholen open te houden.”

Besmet en beschaamd

Chris De Ketelbutter: “Ik vind dat er te weinig empathie is voor de jongeren. Ook zij zijn eenzaam. Ook zij willen lijfelijk samen zijn. Je kan in 27 WhatsAppgroepjes zitten en 500 berichtjes versturen per dag, je blijft op je honger zitten. ‘Yolo’ en ‘fomo’ is niet voor niks jongerentaal: in de jaren waarin zij sociaal zouden moeten uitbreken, botsen ze op een maatschappij die stilstaat. Dat is voor hen echt niet makkelijk. Ze krijgen bovendien van veel de schuld. Uiteraard zeggen sommigen dan: ‘Foert, de pot op, wij zijn toch al de zwartepiet.'”
“Sociaal contact is net als eten en drinken: een basisbehoefte. Maar straks is het al om half vijf donker en zullen we nog meer moeten binnen zitten. Er zijn mensen die uit angst voor besmetting nog strenger zijn voor zichzelf dan de maatregelen voorschrijven. Er zijn ook mensen die zich bijna schamen dat ze besmet zijn geraakt of in quarantaine moeten door risicocontacten. De grimmigheid tegenover de ander neemt toe, terwijl dat allemaal niet hoeft.”

Een klassieker: zorg goed voor jezelf. Je mag jezelf echt wel trakteren op positieve dingetjes. En maak een daginde­ling, al is dat moeilijk in coronatijdJennifer Pots, coördinator Tele-Onthaal

Zelfcensuur

Jennifer Pots: “De eigenwaarde en het zelfvertrouwen van heel wat mensen keldert: ‘Ik tel niet meer mee.’ Iedereen plooit zich terug op zijn eigen contacten. Wie er tussenuit valt, redeneert: ‘Ik ben voor niemand meer belangrijk genoeg dat men mij nog opzoekt of bij zijn toegestane contacten rekent.’ Onze vrijwilligers zijn wel goed in een warme babbel, maar eenzaamheid is niet iets waar je makkelijk zomaar wat tips tegenover zet. Mensen hebben niet meteen nood aan therapie, merken we: dat helpt ook niet tegen eenzaam zijn. Ze zoeken wel dat klankbord, liefst face to face.”
Chris De Ketelbutter: “Dus: ga eens aanbellen bij de buurvrouw van wie je denkt dat ze niet veel volk ziet. Doe praktische dingen voor elkaar. Stuur bewust eens een berichtje. En laat niet te veel negativiteit sluipen in de contacten die wél nog mogen.”
Jennifer Pots: “En toch. Mensen doen aan zelfcensuur om het weinige contact dat er nog is niet te verpesten, om hun familie niet te belasten. Want ontgoocheld, bezorgd of verdrietig zijn: dat zijn geen vrolijke verhalen om te ventileren. De collega’s bij Tele-Onthaal adviseren hoe dan ook: probeer tegenover je omgeving toch niet te doen alsof. En voor die omgeving: zeg eens vaker ‘Jij telt wél nog mee.’ ‘Ik denk aan jou.’ Of: ‘Je bent wél een vriend.’ Dat doet zoveel deugd. Nog een klassieker: zorg goed voor jezelf, je mag jezelf echt wel trakteren op positieve dingetjes. En maak een dagindeling, al is dat moeilijk in coronatijd. Wij horen heel vaak zeggen: ‘Níks doet mij nog plezier.’ Dan samen eens nagaan wat iemand voorheen wél interesseerde en of dat misschien toch nog mogelijk is, gaat vaak vlotter dan wanneer die persoon er alleen zit op te piekeren. Elke ochtend om de krant gaan of elke middag in het dienstencentrum gaan eten en daar een babbeltje slaan, ook dat is voor velen zo belangrijk om dat te kunnen blijven doen.”

Bevrijdingsfeestjes

Krijgen we de knop nog weer omgedraaid? Of geraken we in ons isolement verstrikt? Jennifer Pots: “Wij kijken bezorgd vooruit. Eenzaamheid tast de kern van je bestaan aan. Dat gaan we straks na al die maanden van strenge maatregelen niet zomaar in een-twee-drie weer kunnen ombuigen, vrees ik.”
Chris De Ketelbutter: “Sommige mensen zullen het sociaal contact opnieuw moeten oefenen. Maar mijn ervaring leert: als de omstandigheden weer comfortabeler worden, stellen mensen zich weer open. Daar ben ik niet bang voor. Vraag mensen naar de mooiste momenten in hun leven, en het gaat altijd over: delen met anderen. Ik denk dat er nogal wat bevrijdingsfeestjes gevierd gaan worden, als we hier ooit door zijn.”

Bel anoniem en gratis naar 106 (24u/7d) of chat via ww.tele-onthaal.be.

Zij belden de voorbije dagen naar Tele-Onthaal

Meisje van 18 jaar, zit in haar laatste jaar middelbaar dankzij corona. Als ze reguliere examens had moeten doen, was ze zeker gebuisd geweest. Ze voelt zich niet op haar plaats in de klas, is erg onzeker, vindt er weinig aansluiting. De hele coronaperiode weegt zwaar door. Er is wel één leerlingbegeleider die haar steunt.

Vrouw, erg ontmoedigd door de slechte cijfers. Ze had zo uitgekeken naar haar pensioen maar als alleenstaande voelt ze zich geïsoleerd, ze heeft weinig contacten. Vindt wat afleiding in lange wandelingen. Af en toe met 106 bellen geeft haar het gevoel dat er toch iemand in haar geïnteresseerd is.

Man, voelt zich niet goed in zijn vel. Wijt het aan corona. Moet verplicht thuiswerken en dat eist zijn tol: voelt zich geïsoleerd, de muren komen op hem af. Zijn collega’s zijn z’n voornaamste contacten. Heeft het moeilijk om zich te blijven motiveren om alleen te moeten werken.

Eerstejaarsstudente, ervaart de voorbije maand als stressvol, beklemmend, eenzaam. Ze heeft veel minder les dan verwacht, heeft het moeilijk om andere studenten te leren kennen. Zit met een mentale breakdown. Wil er haar ouders niet mee lastigvallen omdat zij zich te veel zorgen zouden maken.

Man, depressief, eenzaam, vreest een nieuwe lockdown. Hij is al jaren in begeleiding wegens depressie en kan daardoor niet werken. Tijdens de lockdown is zijn begeleiding eerst stopgezet, daarna online voortgezet. Hij kreeg stress van die digitale gesprekken. Het positieve aan corona is dat hij weer meer contact heeft met zijn broer en zus, ze spreken geregeld af.

Weduwe van 75 jaar. Lockdown viel haar zwaar. Ze miste haar kinderen, en vooral kleinkinderen. Vreest voor een tweede lockdown. Weer zo lang de kleinkinderen moeten missen, overleeft ze niet. Haar kleinkinderen lange tijd niet kunnen zien en vastpakken, resulteert bij haar in nachtmerries.

Risicopatiënt, durft niet buitenkomen, heeft geen vrienden. Zijn vriendin heeft het uitgemaakt. Vraagt zich af hoe hij de komende weken moet doorkomen. Ziet een nieuwe lockdown niet zitten. Het gemis aan fysiek contact is ondraaglijk. Hij vlucht in de alcohol. Begeleiding wil hij niet: dat is te lang wachten en kost te veel.

BRON: https://www.hln.be/dossier-coronavirus/eenzaamheid-gaat-even-snel-rond-als-virus-dat-corona-mij-maar-komt-halen-ik-heb-toch-niemand~a36ad9e1/

Hond, Triest, Wachten, Vloer, Triest Hond, Huisdier

Eenzaamheid is de stille doder. Sommigen kampen niet alleen met de pandemie maar ook nog eens met dit. Toch heeft het veel te maken met je eigen ingesteldheid. Men kan nog buiten men kan nog iemand zien men kan nog praten met mensen. Maar de vraag is wilt men dat? De hulplijnen zoals hier boven beschreven staat 106 en tele-onthaal krijgen heel wat telefoontjes. Dat is toch een teken dat iemand contact zoekt. Dat deze tijden van zeer groot belang is. Al is het dan maar via telefoon of telechat. Zo voel je ook niet alleen. Als je iemand weet of kent die zich eenzaam voelt. Neem er even contact mee en je mag altijd vragen om even een praatje te doen of langs te gaan. We mogen niet vergeten niet alleen ouderen voelen dit ook de jeugd. Omdat ze dit niet gewoon zijn om zo te leven. En ja het zal ons nieuw leven worden. Men zal er een weg in moeten gaan vinden. Vaak zegt men na een gesprek zorg goed voor jezelf en is er iets bel. Maar die boodschap komt bij de meeste al niet meer aan. Beste is dat men zegt we zijn ervoor elkaar en wij allemaal samen komen er doorheen.
De meeste mensen moeten niet tussen hun vier muren blijven zitten. Kom buiten al is het slecht weer dat kan goed doen. En voor wie niet buiten kan komen. Wel het zijn deze die dan een gesprek wel kunnen gebruiken.
Jongeren kunnen bijvoorbeeld een huisdier aanschaffen. Dat kan ook al heel wat goed maken.
Tot slot en spijtig genoeg dat ik dit altijd in deze tijden zal schrijven. We staan voor een nieuw uitdagen en dat is anders met ons leven omgaan.

Sociale Afstand, Virus, Afstand, Ziekte, Infectie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Elke dag een ‘dankjewel’: dankbaarheid als positieve pil in onzekere tijden. “Alles wat wij vanzelfsprekend vinden, is dat eigenlijk niet”

Bedankt, Kaart, Bericht, Opmerking, Waardering

Soms is het verschil tussen blijdschap en balen een kwestie van perspectief. Een perspectief dat dankbaarheid heet. “Het gras is niet groener aan de overkant, maar waar je het water geeft. En water geven doe je door dankbaar te zijn.” Een auteur en twee experts leggen uit waarom ‘dankjewel’ zo heilzaam is en geven concrete tips. “Volg het voorbeeld van een klein kind, want die zijn dankbaar voor de kleinste dingen.”
“Wij Vlamingen zijn enorm geprivilegieerd. Onze samenleving is veilig, luxueus, en het enige waar ik mij bij wijze van spreken zorgen om moet maken, is dat het vandaag regent. Dus we vervallen al snel in zagen en klagen”, zegt Zita Theunynck. “Tel daarbij onze voornamelijk negatieve nieuwsberichtgeving bij op en je krijg het perfecte recept voor depressies en een wankelende mentale gezondheid. Maar eigenlijk zouden we ook mega dankbaar kunnen zijn voor alles wat er is.”
Daarom begon ze de dingen waarvoor ze dankbaar is op te schrijven en te delen op sociale media. “En om de ‘neuters’ die daar commentaar op hebben voor te zijn, maakte ik er iets humoristisch van”, zegt ze. “Ik geloof enorm in de kracht van humor, en het vermogen om jezelf te relativeren. Het helpt echt om dankbaar te zijn. Maar ik durf ook te lachen met mezelf als die millennial die het nodig vindt om alles waarvoor ze dankbaar is op te schrijven en te delen. Als mijn nuchtere West-Vlaamse oma die dankbaarheid-postjes ziet, vraagt ze waarschijnlijk zich af waar ik in godsnaam mee bezig ben. Maar hey, het werkt wel. Een mix van dankbaarheid en mopjes, wie kan daar tegen zijn?”

Beter relativeren

Dankbaarheid heeft inderdaad een enorme impact op ons”, zegt Leo Bormans, geluksonderzoeker en bestsellerauteur van ‘GELUK. The world book of happiness’. “Wereldwijd onderzoek toont aan dat dankbare mensen gelukkig, hoopvol en liefdevol in het leven staan. Ze zijn enthousiaster, optimistischer, meer verwonderd. En ze kunnen moeilijke situaties of emoties beter relativeren, waardoor ze niet zo lang in de negativiteit blijven hangen. Zo is gebleken dat de positieve emoties van vrouwen met borstkanker door dankbaarheidsoefeningen constant bleven, terwijl die juist daalden bij vrouwen uit een andere testgroep die niet actief bezig waren met dankbaar zijn. Dankbaarheid kan zorgen voor een lagere bloeddruk, een betere nachtrust en minder last van ontstekingen.”

Ik heb in mijn eigen leven een gevoel van ‘positieve paranoia’ gecreëerd. Ik word ‘achtervolgd’ door mensen die mij gelukkig willen maken

Leo Bormans, geluksonderzoeker

Positieve paranoia

Dankbaarheid heeft niet alleen gunstige effecten op ons welbevinden, het kan zelfs een manier van leven zijn. “Ik heb in mijn eigen leven een gevoel heb van ‘positieve paranoia’ gecreëerd. Ik word dus achtervolgd door mensen die mij gelukkig willen maken. De bakker zit bijvoorbeeld in het complot, want hij is al van vier uur ’s ochtends op, zodat ik lekkere broodjes kan eten bij het ontbijt. De buschauffeur die mij naar mijn afspraak brengt is er deel van. Of iemand die naar me lacht op straat. Als je die filosofie toepast, zijn zelfs vroegere ergernissen niet zo erg meer. Als ik hoor dat de plaatselijke scouts een trommelkorps organiseren op zondagochtend, ga ik gewoon buiten staan en denk ik: ‘Heerlijk dat mijn dag nu begint met een trommelkorps voor mijn deur’. En dan ben ik daar oprecht dankbaar voor. Ik kan het toch niet veranderen, dus kan ik er beter een fanfare van maken die in het complot zit, dan dat ik erover ga zeuren.”

Dankbaarheidsdagboek 

Dankjewel zeggen tegen iemand anders is al een hele mooie en effectieve vorm van dankbaarheid. Wil je meer? Dan kan je een dankbaarheidsdagboek bijhouden. “Schrijf elke dag drie dingen op waarvoor je dankbaar bent. Het zal ervoor zorgen dat je alert blijft en dingen opmerkt waar je dankbaar voor kan zijn. Je perspectief op de wereld zal veranderen. Je kan dan dankbaar zijn voor kleine dingen, maar ook voor heel grote dingen. Dat je leeft, bijvoorbeeld, zoals Zita Theunynck zo mooi verwoordde. Sommige mensen ervaren nu in coronatijden dankbaarheid voor het feit dat ze gezond zijn, en op een terras een koffie kunnen drinken. Dat soort dingen die we als vanzelfsprekend beschouwden, zijn dat nu helemaal niet meer. Veel mensen geven aan voor het eerst de lente te hebben gezien. Daar kan je een heel dankbaar gevoel van krijgen. En dat is alles behalve naïef.”

We vinden het normaal dat ons hart klopt. We staan daar niet bij stil. Tot het stilstaat. Een gezond lijf, dat is echt een geschenk

Heidi Gelders, master coach

De gewoonste dingen zijn wonderbaarlijk

You only miss the sun when it starts to snow, zingt Passenger in zijn wereldhit Let her go. En het is waar: we beseffen pas wat we hadden, wanneer we het kwijt zijn. “Alles wat wij als vanzelfsprekend zien, is eigenlijk helemaal niet zo vanzelfsprekend”, vult master coach Heidi Gelders aan. “Dat is een van de vele aspecten van dankbaarheid. We vinden het normaal dat we een dak boven ons hoofd hebben hebben, dat er water uit onze kraan komt, dat we dingen kunnen kopen in de supermarkt. Maar natuurlijk is het dat niet. Bedenk je eens welke weg water aflegt voor het uit onze kraan stoomt, of hoeveel mensen actief hebben gewerkt voor het eten dat op je bord ligt? We mogen zelfs dankbaar zijn voor de zwaartekracht, omdat die onze beide voetjes op de grond houdt.”
“Dankbaar zijn voor een koffietje op een terras is geweldig. En verwonderd zijn over het feit dat je dat koffietje überhaupt kàn drinken, voegt nog een extra dimensie toe”, zegt Gelders. “Je hoeft echt niet naar de Iguazuwatervallen in Argentinië om verwonderd te zijn over het leven. Voel je hartslag gewoon eens. Je hart dat onophoudelijk klopt, je longen die zich vullen met zuurstof, en wonden die helen zonder dat jij daar ook maar iets voor moet doen. Is dat niet fantastisch? Zelfs de slimste dokters begrijpen nog steeds niet helemaal hoe het menselijk lichaam werkt. Het is bijna pure magie. We vergeten weleens dat ons kloppend hart écht een geschenk is, tot het stilstaat. Dankbaar zijn voor en verwonderd zijn over die ‘gewone’ dingen vóór ze wegvallen, dat is zo’n essentieel aspect van gelukkig zijn.”
Het gezegde luidt: waar je aandacht aan geeft groeit. “Het gras is niet groener aan de overkant, maar waar je het water geeft”, lacht Heidi. “Door je te focussen op alles wat er wél is, ga je vanzelf positiever in het leven staan. En op die manier creëer je je eigen realiteit. Kies je een leven van klagen en doemdenken? Of een leven vol vreugdevolle momenten die bol staan van verwondering?”

Zegeningen

Wil je nog een stapje verder gaan en dankbaarheid écht in je leven integreren? Dan heeft de master coach een paar praktische tips. 

1. “Dénk niet alleen aan dingen om dankbaar voor te zijn, maar voél die dankbaarheid ook. Gebruik al je zintuigen. Stel, je wandelt door het bos en je voelt de zonnestralen op je gezicht. Misschien heeft het net geregend en snuif je die typische frisse lucht na een regenbui. Zo simpel is het.” 

2. “Volg het voorbeeld van een kleine kind, want die zijn dankbaar voor de kleinste dingen. Onlangs zag ik een peuter fietsen door een grote regenplas. Het was mooi om te zien hoe hij straalde en gelukkig was. Dat is dankbaarheid in de puurste vorm. Daarom is tijd doorbrengen met kinderen een goed idee. De verrukte uitdrukking op hun gezichtjes, wanneer ze bijvoorbeeld iets nieuws proberen, kan ook bij jou een geluksgevoel opwekken. Volg daarom je kind eens wanneer die op ‘ontdekkingstocht’ is in een park of zelfs een speeltuin. Wedden dat hij je een spinnenweb wijst waar nog dauw op ligt, of een mooie steen ziet die lijkt op een schelp?”

3. “Overloop voor je aan je dag begint, waar je alvast dankbaar voor kan zijn vandaag. Hier kan je opnieuw zien, voelen en ervaren wat precies maakt dat je voor die komende gebeurtenissen dankbaar bent. Maak het zo concreet mogelijk. Je begint daardoor op een heel andere, constructieve manier aan je dagelijkse routine. Bij het slapengaan kan je even bedenken wat het beste is dat je die dag is overkomen, en nog belangrijker: wààrom je daar juist zo dankbaar voor was. Zo ruil je die onafgewerkte to-do lijstjes in voor een lijstje zegeningen, die je echt blij maken.”

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/-elke-dag-een-dankjewel-dankbaarheid-als-positieve-pil-in-onzekere-tijden-alles-wat-wij-vanzelfsprekend-vinden-is-dat-eigenlijk-niet~a5a022f3/

Eigenlijk zouden we meer dankbaar mogen zijn. Al is het soms heel moeilijk. Het woord dankbaar naar jezelf of anderen doet je goed. Het geeft je een goed gevoel.
IK BEN DANKBAAR DAT IK ‘S MORGENS MIJN OGEN OPENEN MAG.
IK BEN DANKBAAR DAT IK IEMAND KAN HELPEN.
IK BEN DANKBAAR DAT IK LEVEN MAG.
Zo van die zinnen voelen zo goed aan. En maken soms een moeilijke dag aangenaam. Hoe komt het toch dat velen hier een probleem mee hebben? Vaak omdat ze zelf niet goed in hun vel zitten. Uit een bepaalde angst leven. Of niet durven te zijn wie ze daadwerkelijk zijn. Vergeet niet alles dat je hierop aarde hebt. Dat dit je gegeven is uit liefde. Liefde is ook dankbaar zijn. Dat wordt maar al te vaak vergeten. Het leven bied zoveel en spijtig genoeg zeggen we te weinig daar dankjewel voor.

Dankbaar, Waardering, Dankbaarheid, Bedankt

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“We krijgen piek aan donkere gedachten”: jeugdplatform wil dat zelfs een dipje bespreekbaar wordt

Menselijk, Jonge Mensen, Gezicht, Jongere, Man, Hoofd

Er komt dit najaar een piek aan van psychische problemen bij jongeren. Dat zegt jeugdinformatieplatform WAT WAT. De meldingen over depressies, angst en eenzaamheid evenaren nu al het niveau van de eerste golf. Een campagne moet dat thema nu bespreekbaar maken: voel je je eens wat minder, praat er dan over. Ook als het maar om een gewoon dipje gaat.
De waarschuwing komt van jeugdinformatieplatform WAT WAT, waartoe organisaties zoals hulplijn Awel Nok Nok behoren, dat specifiek werkt rond veerkracht en weerbaarheid bij jongeren. Elk van die organisaties pikt bij jongeren dezelfde signalen op over een toename van psychische problemen. Awel, bijvoorbeeld, kreeg de laatste tijd meer meldingen van jongeren die door corona met donkere gedachten kampen. Het gaat daarbij zowel om scholieren als om beginnende studenten.

Campagne start vandaag

Ook vóór corona kregen al heel wat jongeren te maken met psychologische klachten. Cijfers tonen aan dat ongeveer de helft er ooit mee af te rekenen krijgt. In één op de vijf gevallen waren die problemen zelfs van ernstige aard. Door corona is dat cijfer nog toegenomen en de prognose is somber: WAT WAT verwacht dit najaar een piek.
Vandaag start WAT WAT met een campagne, bedoeld om het taboe rond mentaal welzijn te doorbreken. Acht jongeren vertellen in vier afleveringen op YouTube openhartig over hun eigen moeilijke momenten. Die openheid is belangrijk, zegt ook professor Gwendolyn Portzky van het Vlaams Expertisecentrum Suïcidepreventie. “We kunnen niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is om open te praten over psychische moeilijkheden en donkere gedachten. De omgeving speelt hierbij een cruciale rol. Het is ontzettend belangrijk dat de omgeving alert is voor de signalen en het gesprek hierover durft te starten.”

Bij de campagne hoort een kaartspel. Dat is momenteel terug te vinden op watwat.be/donkeregedachten.

Tiana Pereira (21) uit Veltem: “Geen goeie klik met psycholoog, maar mijn huisarts is een toffe”

Door een hele reeks gebeurtenissen, waaronder een knieblessure, ontwikkelde Tiana een eetstoornis. Die heeft ze nu grotendeels onder controle, maar corona bracht nieuwe problemen: gevoelens van eenzaamheid en onmacht.
“Ik heb in m’n middelbaar altijd goed in m’n vel gezeten, voelde me best gelukkig. De eerste deuken in dat geluk zijn gekomen toen ik verder ging studeren. Al m’n vrienden gingen naar de VUB, ik besloot naar de hogeschool in Leuven te gaan om leerkracht LO te worden. Ik kwam daar alleen aan en merkte dat ik het moeilijk vond om nieuwe vrienden te maken. Ik zat er ook niet op kot en dus bleef ik een beetje geïsoleerd.”

‘Mama, het gaat niet’

“Na een tijdje leerde ik nieuwe mensen kennen, maar tegen dan was ik al in een eetstoornis gerold. Ik wijt dat aan de sociale media. Ik voldeed niet aan de beelden die je daar ziet en ik trapte in die valkuil. Rond diezelfde periode kreeg ik een knieblessure en daardoor kon ik op school m’n stage niet doen, met alle gevolgen van dien: ik slaagde dat jaar niet. Ik sportte minder, kwam bij, kon niet meer blij zijn met mezelf.”

Elkaar tegenkomen op school: ik mis dat heel erg. Die tweede lockdown gaat nog zwaarder zijn dan de eerste

Tiana Pereira

“Ik heb hard gewerkt aan die stoornis en langzaam kwam ik daardoor. Maar toen kwam er corona. Ik voelde me eindelijk weer beter in m’n vel, maar van de ene dag op de andere zat ik samen met mijn ouders, mijn oudere broer en mijn twee oudere zussen de klok rond onder één dak. Ervoor was ik veel van huis. Ik had altijd wel iets te doen. Plots was ik aangewezen op mezelf en ik begon veel te denken. Was ik goed bezig? Hoe ging m’n toekomst eruitzien? Ik vond dat een heel heftige periode. Ik ben hoogsensitief, dus elke emotie die in huis hing, pikte ik op. Op zeker ogenblik ben ik naar mijn mama gestapt. ‘Mama, het gaat niet zo goed met mij.’ Ik vond dat best moeilijk, want ik wilde haar niet teleurstellen. Maar ze reageerde heel begripvol. ‘Ik had het al gezien, meisje.’ Ik ben meteen naar de huisarts gegaan en heb daar m’n verhaal gedaan. De huisarts verwees me door naar een psycholoog, maar daar had ik geen goeie klik mee en dus ben ik regelmatig op gesprek blijven gaan bij de huisarts. Ze is een toffe, ik heb een heel goeie band met haar.”
“De zomer was beter, maar nu voel ik dat het weer bergaf gaat. Ik ben iemand die veel sociaal contact nodig heeft en dat gaat nu niet. De helft van mijn lessen is online en dat is zwaar. Drie uur achter een computer zitten is veel zwaarder dan drie uur in een leslokaal. Elkaar tegenkomen op school: ik mis dat heel erg. Samen naar het lokaal wandelen. Gezellig iets gaan eten. Ik snak naar vrijheid, maar die is er niet. Ik ben bang voor een tweede lockdown. Dat gaat nog zwaarder zijn dan de eerste keer.”
“Als ik praat over hoe ik me voel, wordt daar soms nog slecht op gereageerd. ‘Stel je niet aan, je overdrijft.’ Rond mentale problemen hangt nog altijd een taboe en dat moet weg. Ik merk bij mezelf: hoe meer ik erover praat, hoe lichter het wordt op mijn schouders. Praten en luisteren helpt écht.”

Muhammed Tanrikulu (22) uit Antwerpen: “Het is alleen nog maar van moeten, moeten, moeten”

Hij studeert rechtspraktijk, maar voor slechts één op de tien lessen moet advocaat in spe Muhammed z’n huis uit. Hij voelt zich opgesloten tussen vier muren en dat maakt hem somber.
“Ik durf van mezelf te zeggen dat ik gelukkig ben opgegroeid. Ik heb veel vrienden, hou van koken, reis graag en droom ervan advocaat te worden. Mensen zeggen dat ik het goed kan uitleggen, dus misschien kan dat wel lukken.”
“Ik ging altijd graag naar school, maar door corona is dat nagenoeg helemaal stilgevallen. Ik heb amper nog fysieke lessen, bijna alles is online. Soms voel ik me een stempelaar. Een ‘dopper’, zoals ze in Antwerpen zeggen. Ik zit hier maar te wachten en te hopen tot er nog eens een les is en ik weer buiten mag. Ik voel me daar vreselijk bij.”

Altijd die vier muren

“Vroeger genoot ik ervan om op school op te trekken met andere studenten. We praatten met elkaar, gingen samen iets eten, konden elkaar al eens iets vertellen. Dat is nu helemaal weggevallen en ik mis dat enorm. Ik ben een sociaal mens. Niemand kunnen zien, dat hakt erin bij mij. Ik voel me machteloos. Ik zeg weleens tegen mijn mama: ‘Die vier muren, het is me soms echt te veel.’ Ik kom uit een warm gezin, heb het thuis goed. Maar genoeg is genoeg. Vroeger was ik bijna altijd weg, nu zit ik altijd thuis. Je mag niet zus, je mag niet zo – het is alleen maar van moeten, moeten, moeten.”

We zijn de toekomst van de maatschappij. Maar dan moeten we eerst kunnen groeien

“Ik heb geen onoverkomelijk grote problemen, ik ben ook niet in behandeling. Maar ik heb het soms wél moeilijk en ik vind het belangrijk om dat hardop te zeggen. Ik vind het belangrijk om daarover te kunnen spreken. Gelukkig kan ik dat thuis. Mijn mama is nog jong, ik beschouw haar als een vriendin. Ook bij mijn vrienden kan ik terecht. Ze ervaren dezelfde moeilijkheden. Ik merk onder studenten een grote solidariteit. Er is veel wederzijds begrip. We spreken zelfs over dingen waar je vroeger rode wangen van zou hebben gekregen. Dat is goed. Iedereen zou dat wat vaker moeten doen: woorden geven aan z’n gevoelens. Hetzij door ze tegen iemand te vertellen, hetzij door ze neer te schrijven.”
“Ik maak me zorgen over wat er op ons afkomt. Ik verwacht een enorme toename aan jongeren met psychische problemen, ook op lange termijn. Ik vergelijk dat graag met een veld, waar je zaadjes in plant. Op een dag komen uit die zaadjes jonge planten. Als het hard waait of het gaat hagelen, zullen die plantjes schade lijden en ze zullen niet meer mooi opgroeien. Zo is het met ons, jongeren, ook. We zijn de toekomst van deze maatschappij. Maar dan moeten we eerst kunnen groeien. De vraag is alleen: hoeveel hagelbuien gaan we nog krijgen?”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/-we-krijgen-piek-aan-donkere-gedachten-jeugdplatform-wil-dat-zelfs-een-dipje-bespreekbaar-wordt~a4511bd2/

Jongeren lopen heel snel rond met deze gedachten. Omdat ze heel deze situatie niet kunnen plaatsen. Er zijn momenteel scholen die een lesuur meditatie geven waar nadien ook over gepraat wordt. Door de meditatie komen vaak emoties naar boven zodat ze daarover kunnen praten. Dat is nu ook bij adolescent. Ze praten te weinig over hun gevoel waar ze nu mee kampen. En als ze het al doen dan zitten ze vaak al te diep. Zodat ze het voor zichzelf nog moeilijker maken. Ook bij hun ouders kunnen ze niet altijd terecht. Omdat deze ook een heel ander leven hebben. Denk maar thuiswerk. Maar ook zitten sommige ouders ook met zoveel vragen en angsten. Toch zal men moeten leren om dit leven te aanvaarden. En te doen wat nodig is. Het leven is op korte tijd veranderd. En dat zijn mensen gewoon niet gewoon. Ze zijn uit hun comfort zone getrokken uit het leven dat ze gewoon zijn. Jongeren hebben het vaak heel moeilijk om geen vrienden te kunnen ontmoeten. En zo zich eenzaam beginnen te voelen. Speel daar als ouder op in. Zodat ze weten dat ze ook gehoord worden.

Heb gezien dat de kaarten via de link die hier staat gratig te downloaden zijn.

Roze Roos Op Spoor, Stop Jongeren Zelfmoord

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Aantal jongeren dat hulp zoekt door corona stijgt pijlsnel: “Ik voel me gewoon zo machteloos”

Warm, Jongeren, Zomer, Landschap, Vrienden, Groep, Veld

Alsmaar meer jongeren zoeken hulp door de aanhoudende coronamaatregelen. Bij de jongerentelefoon Awel is het aantal oproepen over eenzaamheid, depressie en angst de voorbije maand verdubbeld in vergelijking met september vorig jaar. Vier jongeren van de #generatiecorona doen hun verhaal: “ik voel me vaak zo machteloos”. 
Sinds het school- en academiejaar is gestart, is het aantal oproepen rond depressie, eenzaamheid en angst gevoelig toegenomen bij jongerentelefoon en -chatdienst Awel. Alleen al tijdens de laatste week van september liepen 49 oproepen binnen van jongeren die met depressieve gedachten kampten. In dezelfde periode vorig jaar waren dat er ‘maar’ 20. Ook de cijfers van jongeren die met eenzaamheid, angst en spanning kampen verdubbelen. In de week van 14 tot 20 september contacteerden 46 jongeren Awel om geholpen te worden met hun angstige gedachten, terwijl dat er vorig jaar nog 19 waren.
De lockdown heeft er dus stevig op ingehakt bij de jonge generatie, dat is duidelijk. Heel wat tieners voelen zich vergeten in deze bizarre tijden. 

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/aantal-jongeren-dat-hulp-zoekt-door-corona-stijgt-pijlsnel-ik-voel-me-gewoon-zo-machteloos~ac285857/

Niet alleen jongeren voelen psychische problemen. Heel wat mensen hebben ermee te kampen. Ze kunnen het voor zichzelf niet plaatsen. Jongeren hebben nog niet veel meegemaakt. En dan krijgen ze met dit soort leven te kampen. Ze moeten veel laten en afzeggen en weten met zichzelf geen blijf. Ze kunnen niet om met het leven dat ze nu moeten gaan leren te leven. Dat is ook voor ouderen. Die hebben al zoveel meegemaakt en daar speelt eenzaamheid een zware tol. Dat maakt dat deze soms zeggen, voor mij hoeft het niet meer.
Jongeren zouden hieruit veel kunnen leren. Maar dat is de grote vraag willen ze dat wel?
Het nadeel van alles is ook dat er zoveel verander en dat jongeren er ook niet meer aan uit kunnen. Wat mag wat mag niet.

Jongeren, Straat, Muzikant, Muziek, Man, Gitaar, Stad

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Blogs van Iris

Een beetje van dit en een beetje van dat..

Crazyhormonen

Hormonen issues en alles wat je moet weten over je schildklier!

Yolanda - "Det här är mitt privata krig"

Att vara annorlunda/att inte passa in i samhällets ramar

Fit 'N' Inch

Fitness,food,fashion

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

LOLA loves CHAMPAGNE

Lola neemt je mee in haar zoektocht naar dat ietsje meer dat haar leven kleurt.

allisone

we are all connected

VOICE

To bring out the best in you ...

amankumar000

A storyteller with a poetic heart

The Eternal Words

An opinionated girl penning down her thoughts.🌸❤

Essexworldliteraturesite

Towards a Read/Writ/ing of World Literature

Roses and Brimstone

❧ A Little Heart With Extraordinary Passion

de wereld door mijn ogen

verhalen of poezie met foto's

A.&V.travel

WHEREVER YOU GO, GO WITH ALL YOUR HEART.

Storyteller's Eye Word

immagina un mondo di amore teatrale

Sunshiny SA Site

Kavita Ramlal, Proudly South African

Mooi Leven, by De Gans

Fotografie en Schrijverijen

Dogmavrij

Een liefdevolle vinger op de zere plek, omdat heling begint met (h)erkenning.

Banter Republic

It's just banter

Droomvlucht...living your dream 🌏💚

You say I dream too big, I say you think too small!

Straf Verhalen

Verhalen over discipline en straf (en meer...)

wendiesweb

Met liefde geschreven...🖋

Vegan & Spiritualiteit

Veganistische voeding en Spirituele groei

verhaal achter de foto

een foto zegt meer dan 1000 woorden.

Project 'IK'

Een zoektocht naar positief egoïsme

Pieter Dierckx

art/kunst & yoga & massage

Блог красоты и здоровья от LiDea

О себе, о женщинах, об особенностях женского организма, об изменениях, связанных с возрастом. О красоте и здоровье, о том, чтобы сохранить их в условиях дефицита времени. О том, как сделать так, чтобы чувствовать себя королевой, чтобы окружающие видели её в вас.

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

La Bella Bora

Een tropisch lifestyle- en reisblog vol verhalen en inspiratie

Vvolutie (Wij godinnen)

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

Ontdek, Ontwikkel & Ervaar!

Hotstuffforladies

Alles voor de moderne vrouw :Beauty,fashion shop blogs & revieuws. Altijd vind ik de leukste aanbiedingen & koopjes. Ook dan kan je er super uit zien💫💎💍💠💃💗👗🛍👠 De lekkerste zelf gemaakte recepten & de leukste shop en make-up vlogs!

%d bloggers liken dit: