Category: Psychologische teksten


De 5 ergste mythes over het vinden van je passie

Passie vinden in je werk

Vind je passie!

Leef je eigen leven!

Vervul je dromen!

Dit soort zinnen heb je vast al vaker gehoord. En wellicht heb je je ook al afgevraagd wat dan wel jouw passie of jouw droom kan zijn.

Soms lijkt het alsof iedereen rond jou het allemaal goed voor elkaar heeft – misschien hebben zij een helder idee over hun passie voor sport, hun liefde voor koken, hun droom om te werken rond kinderen, het milieu, voeding… wat het ook is, zij lijken precies wel een idee te hebben!
En jij werkt in jouw job van 9 tot 5, hebt altijd het voorspelbare en te verwachten pad gevolgd, en nergens langs dat pad heeft iemand jou voorgesteld om jouw passie te vinden of om jouw droom te volgen.
Misschien dacht je dat je gewoon iemand was die geen echte passie heeft. Je bent er gewoon niet mee geboren. En toch hoopte je dat je er op een dag wel op zou botsen.
Heb je ook al dat gevoel gehad? Dat je het nu al allemaal zou moeten uitgevogeld hebben? Dat je nu toch zou moeten weten wat jouw passie is?
Het kan erg verlammend werken wanneer je het gevoel krijgt dat je de trein van de passie gemist hebt. Daarom wil ik vandaag enkele mythes over passie met je delen, zodat je die verwachting kan loslaten en plezier vinden in het ontdekken van je passie.

Mythe 1: Je passie vinden is een resultaat

Passie is een ervaring, een manier van zijn, een gevoel- niet een resultaat. Het is veranderlijk en steeds evoluerend.
Als mensen zijn we altijd aan het groeien, veranderen en ontwikkelen, net als onze passies. Een ander woord voor ‘passie’ is ‘interesse’, en het is heel normaal om een heleboel dingen te hebben die je interesseren, een goed gevoel geven en waarover je gepassioneerd bent.
Passie kan je elke dag ervaren, omdat het van binnenin jezelf komt.

Mythe 2: Op een dag zal je plots miraculeus het licht zien en je passie vinden

Ontdekken welke dingen je energie geven en waarbij je een gevoel van passie ervaart vraagt ruimte, werk, doorzetting, innerlijke reflectie, en het verzamelen van informatie.
Het is heel onwaarschijnlijk dat je op een dag als door de bliksem getroffen wordt door wat je passie is. Daarom bestaat er ook loopbaancoaching: om jou te begeleiden bij het proces van het vinden van wat je goed kan én graag doet.

Mythe 3: Je passie volgen betekent stoppen met je huidige job

Het kan verleidelijk zijn om dit soort zwart-wit denken te koesteren, alsof jouw passie iets moet zijn dat buiten je huidige loopbaan of situatie ligt. Dat is gewoon niet altijd zo.
Je kan ook onderzoeken of er mogelijkheden zijn om van rol te veranderen binnen je huidige job, of om je taken aan te passen, of op een andere manier je job te ‘craften’. Op zijn minst toon je zo aan je werkgever dat je initiatief hebt en gepassioneerd bent om nieuwe uitdagingen aan te pakken. In het beste geval vind je misschien een andere rol die je veel beter ligt!
Bovendien is het aangeraden om je passie te volgen terwijl je gewoon verder blijft werken in je dagelijkse job. De financiële druk wanneer je meteen overschakelt kan een serieuze domper zetten op het geluk van te werken aan je passie.

Mythe 4: Wanneer je het gevonden hebt, heb je het hoogste bereikt en zit je vast voor de rest van je leven

Wanneer we ervan uitgaan dat passie een ervaring is, een gevoel, dan is duidelijk dat onze passie in diverse richtingen kan bewegen doorheen de tijd.
Het is een grote mythe dat je passie dat ene specifieke ding zou zijn, waarbij als je het gevonden hebt je eraan vasthangt voor de rest van je leven. Dat zorgt pas voor druk!

Mythe 5: Passie bestaat echt

Passie is een staat van zijn, die we zelf hebben gecreëerd. Waarom? Wel, omdat we het leven leuker vinden wanneer we de sensatie ervaren die we ‘passie’ noemen. Wanneer we passie voelen, voelen we voldoening. Je kan een heleboel bereiken in je leven, maar als die resultaten je geen voldoening geven, zul je altijd verder blijven zoeken.
Dus, wanneer je huidige job je geen voldoening geeft, zal dat dan plots wel het geval zijn over 10 of 20 jaar? Het kan veilig voelen om te geloven dat je er ‘ooit’ zal geraken, en dat je ‘op een dag’ voldoening, passie en geluk zal voelen.

Maar de waarheid is dat je nu al een gepassioneerd leven kan ervaren, meteen, in dit moment.

Ben je klaar om je leven in eigen handen te nemen en de ontdekking te beginnen naar jezelf? Ben je klaar om te stoppen met buiten jezelf te zoeken naar je passie en geluk? Klaar om binnen in jezelf te kijken? Hou dan zeker deze blog in de gaten, of informeer je over de mogelijkheden voor coaching.

coach wim personal life coach business coach

Als coach help ik jou om het beste uit jezelf te halen, en je volledige potentieel te bereiken. Zonder je te vergelijken met anderen. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient! Neem gerust eens contact op voor meer info over coaching.

BRON: https://wimannerel.wordpress.com/2020/09/11/mythes-vinden-van-mijn-passie/

Je passie je droom waarmaken. Voor sommigen zal deze uitgekomen zijn voor anderen niet. Vaak heeft het te maken met een angst. Om het vertrouwde los te laten en voor je droom te gaan. Je droom waarmaken kan je leven helemaal omgooien in een positief punt. Vaak heeft het te maken met jezelf te zijn. Kiezen voor jezelf en jouw leven.
De foto laat een weg zien. Jouw weg waar je eigenlijk je droom op waar kan maken. Jouw leven jouw zijn.

De Weg, Snelweg, Reis, Verkennen, Bestemming, Passie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Child Focus lanceert opsporingsapp: “Kostbare tijd winnen door snel info te verspreiden én te krijgen”

Child Focus lanceert de app ChildRescue, een extra middel om vermiste kinderen op te sporen.
Child Focus Child Focus lanceert de app ChildRescue, een extra middel om vermiste kinderen op te sporen.

Child Focus lanceert vandaag de app ChildRescue, waarmee vermiste kinderen sneller kunnen worden opgespoord. Wie de app installeert, krijgt een pushbericht wanneer een kind is verdwenen en kan via de app meteen informatie doorsturen over het vermiste kind. “Elk jaar behandelen we 2.000 dossiers. De eerste minuten zijn van levensbelang, hiermee nemen we voorsprong in het opsporen van kinderen”, zegt Child Focus-CEO Heidi De Pauw.
Met de app springt Child Focus op de digitale trein om op zeer korte termijn veel mensen te bereiken. Het gebruik ervan is simpel: wie de app op zijn of haar smartphone heeft geïnstalleerd, krijgt pushberichten wanneer een kind is vermist in zijn of haar regio. 
“Zo kunnen we in een mum van tijd de juiste mensen bereiken”, zegt CEO Heidi De Pauw. “Wanneer een kind in bijvoorbeeld Hasselt is verdwenen, heeft het in eerste instantie weinig zin om in Ieper mensen mee te laten uitkijken. Met de app kunnen we zeer gericht het zoekgebied instellen en bijvoorbeeld enkel mensen in Hasselt en een straal van 30 kilometer rond de stad snel alarmeren.”

2.000 cases per jaar

Child Focus behandelt jaarlijks om en bij de 2.000 dossiers van verdwenen kinderen, een combinatie van nieuwe zaken en langlopende dossiers. Van die zaken wordt 95 procent met succes afgerond. In 2019 werden 215 zaken als “onrustwekkend” beschouwd. 
“In dat geval maken we samen met de politie en justitie de afweging of er een publieke oproep moet worden gelanceerd of niet”, zegt De Pauw. “Dat kan een grootschalige oproep zijn via affiches, de sociale en traditionele media en noem maar op. Maar ook een discretere opsporingscampagne is mogelijk, waarbij we onder meer bus- en taxichauffeurs inschakelen en hen mee laten uitkijken.”

Hoe sneller we info verspreiden en binnenkrijgen, hoe sneller het kind in goede gezondheid kan worden teruggevonden. Kinderen die alleen rondzwerven op straat worden blootgesteld aan allerlei gevaren.

Heidi De Pauw

Wanneer een brede opsporingscampagne nodig blijkt, worden vanaf nu alle beschikbare gegevens in het achterliggende systeem van de app ingevoerd. Waar en wanneer is het kind verdwenen, hoe heet het, hoe ziet het eruit etc. Het initiële zoekgebied wordt ingesteld en het pushbericht wordt verstuurd naar iedereen in die relevante regio die de app heeft geïnstalleerd. 
“De tijd die we daarmee winnen is van levensbelang. De ervaring leert ons dat élke minuut telt bij een verdwijning. Hoe sneller we info verspreiden en binnenkrijgen, hoe sneller het kind in goede gezondheid kan worden teruggevonden. Kinderen die alleen rondzwerven op straat worden blootgesteld aan allerlei gevaren. Ze kunnen een ongeval krijgen, worden ontvoerd of verdwijnen in allerlei smerige netwerken van bijvoorbeeld kinderprostitutie”, zegt De Pauw nog.

App leert uit zichzelf

De brave burger die de app heeft geïnstalleerd, krijgt de melding en kan meteen zijn of haar ogen openhouden. “Wie denkt iets te hebben gezien, kan in de app op het opsporingsbericht reageren en informatie toevoegen”, zegt Nel Broothaerts, directeur Preventie en Ontwikkeling bij Child Focus. “De locatie en het tijdstip van waar het kind is gezien, of het kind alleen was of niet en alle mogelijke andere informatie komt dan meteen bij ons en de politiediensten terecht. Wie wil, kan ook een foto meesturen die het onderzoek kan helpen.”
Bij Child Focus worden alle meldingen netjes gebundeld en aangeduid op een kaart. “Zo zien we waar de meeste meldingen vandaan komen, waardoor we onze zoekacties beter kunnen coördineren en het eventuele zoekgebied kunnen verleggen. Wanneer er bijvoorbeeld 60 meldingen komen uit Mechelen en 3 uit Ieper, zullen we in eerste instantie focussen op de regio Mechelen. Uiteraard trekken we ook de meldingen uit Ieper na, maar het systeem zal suggesties doen van waar we moeten zoeken. Let wel: het systeem bepaalt niets uit zichzelf, maar ondersteunt en geeft suggesties. Het is nog altijd iemand van Child Focus of bijvoorbeeld de Cel Vermiste Personen die beslist of het zoekgebied wordt verlegd of niet.”
Op termijn moet de app ook zichzelf beter maken, door te leren uit behandelde dossiers. De grootte van een initieel zoekgebied, eventuele verplaatsingsgedrag van kinderen, enzovoort. Het zal uit alle zaken info halen om sneller en beter suggesties te kunnen doen aan de speurders. “We hopen tegen eind dit jaar 50.000 downloads te hebben”, zegt Broothaerts nog. “Hoe meer mensen actief meezoeken, hoe meer kinderen we kunnen redden.” 
Wanneer een kind is teruggevonden, krijgt iedereen een kort bericht met de melding dat de actie is afgelopen. Alle gegevens van het verdwenen kind worden dan ook verwijderd uit de app in het belang van de privacy van het kind en de familie. 

Wie de app wil downloaden kan terecht op de website van Child Focus, in de Appstore van Apple of de Google Play Store voor Android. 

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/child-focus-lanceert-opsporingsapp-kostbare-tijd-winnen-door-snel-info-te-verspreiden-en-te-krijgen~a3153336/

Alles kan helpen om een kind snel op te sporen en zo kostbare tijd verloren te laten gaan.

Child Focus - Shopping Houthalen-Helchteren

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Gebrek aan zomerrust weegt op onze gezondheid: 7 op de 10 Belgen bleven thuis

Mode, Sun Hat, Bescherming Tegen De Zon, Feestdagen

Als gevolg van de coronapandemie en de bijbehorende maatregelen hebben velen van ons dit jaar amper zomerrust gekend. En dat weegt op zowel onze fysieke als onze mentale gezondheid. Dat blijkt uit een bevraging van 1.000 Belgen door iVox. Twee op de drie ondervonden een zware impact op hun zomer- en reisplannen. Eén op de vijf heeft zelfs geen verlof genomen.

De helft van de respondenten – die ondervraagd werden in opdracht van de onlineapotheek Viata.be – zegt dat hij of zij zich een pak minder heeft kunnen ontspannen dan tijdens andere zomers, en dat laat zich voelen. Vier op de tien Belgen zeggen meer last te hebben van kwaaltjes zoals hoofdpijn en slapeloosheid. Ook in de slaapkamer heeft corona een kwalijke invloed: één op de vier had de voorbije zomer een minder bevredigend seksleven en bijna 7% van de mannen kampte met potentieproblemen. Vooral de tweede coronagolf viel ons zwaar: 17% ondervond meer huidhonger dan tijdens de eerste, 16% een groter gebrek aan energie en 15% meer slaapproblemen.

7 op 10 bleef thuis

De zomer van 2020 zal door velen ook herinnerd worden als die zonder reis. Zeven op de tien bleven thuis, twee op de tien zelfs zonder verlof te nemen. Slechts één op de vijf ging op vakantie naar het buitenland. Meer dan de helft stelt deze zomer niet toegekomen te zijn aan ontspanning of plezier. Bijna vier op de tien landgenoten voelen zich daardoor niet goed in hun vel. Ongeveer de helft maakt zich de laatste tijd veel zorgen of is extra gestresseerd. 
Een derde was ook vermoeider dan tijdens andere zomers. Opvallend: 45% zegt bijgekomen te zijn in de afgelopen maanden, een kwart meer dan ‘normaal’ tijdens dit seizoen. Vrouwen en jongeren (onder de 34) hebben het duidelijk lastiger gehad dan mannen en ouderen. Bij vrouwen piekte de stress, vermoeidheid en hoofdpijn, bij jongeren vooral de stress.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/gebrek-aan-zomerrust-weegt-op-onze-gezondheid-7-op-de-10-belgen-bleven-thuis~acb98f7b/

De meeste mensen hebben nood aan vakantie. Maar die hebben ze dit jaar in het water zien vallen. En als ze dan op vakantie gingen was het niet zoals voorheen. Het eerste woord dat men te horen kreeg was. Reserveren als je iets wilt gaan doen, drinken of eten. Nee met kinderen is dat niet evident. En toch kan je het thuis ook zo leuk maken. Want we mogen niet vergeten. Dat er mensen zijn die nooit op vakantie kunnen gaan. En die genieten ook die vinden ook de rust in die enkele weken dat ze niet hoeven te werken. Maar sommigen zien nu eenmaal een vakantie als rust. Een All-in en niets doen. Dan alleen maar liggen en zonnen. En vaak hebben ze bij zich nog een ding. Hun gsm of laptop. Want je weet nooit of er een mail van het werk komt.
Mensen thuis kan je het even gezellig maken. En als je vraagt aan 100 mensen. Ken jij je eigen land dan moeten ze diep graven in hun brein. Maar strand en zee in verre landen daar weten ze alles van. Ik kan best begrijpen dat bepaalde cijfers de hoogte ingegaan zijn. Omdat mensen die nieuwe leven niet aankunnen. En meer met stress rondlopen dan dat ze van het leven genieten. Genieten kost geen geld, het is juist hoe je dit zelf bekijkt. Psychologisch zijn er dan ook veel problemen te merken. Zowel in het gezin zelf als persoonlijk. Als men niet gaat leren om nu anders door het leven te gaan zal het nog heel zwaar kunnen worden. Dat zeker gepaard zal gaan met allerlei lichamelijke problemen.
Ook mag men niet vergeten. Als men vakantie neemt en zeker in deze tijden dat men altijd moet terugkomen en dan nog geconfronteerd wordt met alle problemen. Waar je dan soms sneller mee in de psychische problemen geraakt.

Fantasie, Reizen, Vakantie, Bagage, Zee, Strand, Ga Weg

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

XANAX

Xanax heeft 7 jaar van mijn leven verpest en beheerst me nog steeds

“Ik ben nog steeds woedend op de medische wereld dat ze deze shit zo lang door mijn strot hebben geduwd, zonder me iets te vertellen over het risico op verslaving.”ACdoor Annabel Champetier24 augustus 2020, 12:03pm

Eén op de negen Belgen slikt antidepressiva en elke dag plegen er bijna zes mensen in het land zelfmoord – het op vier na hoogste percentage in Europa. Vooral jonge mensen kampen met geestelijke gezondheidsproblemen. Lees hier al onze artikelen over geestelijke gezondheid.

In België wordt veel anxiolytica en antidepressiva gebruikt. Het is een goede business – zelfs zo goed dat artsen eraan herinnerd moesten worden om niet te snel zware medicijnen voor te schrijven bij milde of gematigde symptomen_. Maar ondanks die aanmaning is Xanax, een van de zwaarste anxiolytica, nog steeds_ een van de populairste pillen in het land_._ Advertentie

De 33-jarige Annabel slikt al heel lang Xanax. Toen ze voor het eerst last van angst kreeg, schreef een huisarts het middel direct aan haar voor – zonder enige therapeutische begeleiding. Ze raakte zo verslaafd dat het haar dagelijkse leven nog steeds beïnvloedt. Om nog maar te zwijgen van de spijt die ze heeft. Dit is haar relaas.

De tegenpartij is bijna klaar met hun pleidooi. Over een paar minuten is het tijd dat ik moet spreken. Mijn rechterhand zit in mijn toga verborgen en mijn vingers klemmen zich om mijn doosje Xanax heen. Ik klamp me er nog steeds aan vast – ook al ben ik al acht jaar advocaat.
Het is al zes maanden geleden dat ik een van de tabletten heb geslikt, maar toch kan ik nergens heen zonder ze bij me te hebben. Mocht het zo zijn dat ik de controle kwijtraak, moet ik zeker weten dat ik er altijd eentje kan slikken, zodat alles weer bedekt wordt met een dikke, wollige laag onverschilligheid.
Ik heb mezelf zeven jaar lang op deze manier verdoofd, met goedkeuring van mijn artsen en familieleden. Met een goede dosis antidepressiva en anxiolytica kon ik me door mijn leven heen worstelen, tussen alle angstaanvallen en depressies door. Ik had in 2010 mijn eerste paniekaanval, die me doodsbang maakte. Ik stond te trillen op mijn benen en had de dagen erna geen enkele kracht meer. Ik dacht destijds dat het bij die ene keer zou blijven, maar het gebeurde steeds weer opnieuw – totdat ik in 2012 besloot dat het nooit meer mocht gebeuren.
Bij elke paniekaanval kreeg mijn lijf zoveel te verduren dat ik het gevoel kreeg dat ik minuten van mijn leven verloor. Noem het wat je wilt: paniekaanval, spasmofilie, het gevoel dat je doodgaat – voor mij kwam het erop neer dat ik mijn appartement niet kon verlaten. Zelfs binnenshuis werd de veilige ruimte steeds kleiner, en uiteindelijk was mijn bed nog de enige plek waar ik kon zijn. Mijn vriendje veranderde geleidelijk aan in mijn verpleger. Ik begon te doen alsof ik niet meer zonder onze relatie kon leven, alsof het de voorwaarde voor mijn voortbestaan was. Het is geen goed idee om je romantische relatie te beschouwen als voorstadium voor psychotherapie. Advertentie
Ik maakte een afspraak met een huisarts en legde hem kort mijn situatie uit: ik was 25, ik was net begonnen bij een groot advocatenkantoor en ik was samen gaan wonen met de persoon van wie ik dacht dat het de liefde van mijn leven was. En ik dacht elke dag oprecht dat ik zou sterven van angst.
“Oh, maar het normaal wat je vertelt. Je zet grote stappen, en dat is eng. Je hebt zeker in je tienerjaren geen crisismoment gehad? Nou, die crisis komt nu alsnog. Het is een kleine depressie. Dat kunnen we oplossen.”
Ik verliet de praktijk met een schouderklopje en een recept waarmee ik twee maanden lang antidepressiva en anti-angstmedicijnen kon krijgen. Hij had niet aan me verteld dat ik tegelijkertijd ook therapie had moeten volgen, en hij had me ook niet gewaarschuwd voor het risico op verslaving.
Ik zou drie Xanax-pillen en één antidepressivum per dag moeten slikken. Ik ging blij de deur van de huisartsenpraktijk uit en was opgelucht dat ik een oplossing had gevonden. Ik haastte me naar de dichtstbijzijnde apotheek en vroeg daar direct om een glas water, zodat ik zonder verder oponthoud aan mijn behandeling kon beginnen. Daarna ging ik naar de bioscoop, maar ik herinner me de film niet meer. Ik werd kwijlend wakker tijdens de aftiteling van de film. Ik sliep ook in de metro naar huis. En ik sliep weer toen mijn vriendje thuiskwam. Toen we daarna seks hadden, was ik nog helemaal uit m’n plaat.
Ik vond het geweldig dat ik helemaal legaal en medisch goedgekeurd high was, en dat het van de beste dealer kwam. Ik was niet helemaal van de wereld, alsof ik wiet had gerookt of GHB had gebruikt, maar ik was ook niet meer helemaal op de wereld. Ik had het gevoel dat ik van mijn oude demonen af was, maar dat was slechts een illusie: ze lagen nog steeds op de loer in de schaduw van mijn chemisch verdoofde hersenen.
Dit ging bijna drie jaar zo door. Mijn huisarts leek ook blij te zijn. Ik hoefde zelfs geen echte afspraak meer te maken om mijn pillen voorgeschreven te krijgen; ik belde hem gewoon op en dan liet hij het recept in een envelop achter bij zijn assistent.
Zonder iemand om advies te vragen, verhoogde ik mijn dosis. Ik slikte stiekem vijf tot tien Xanax per dag, soms zelfs meer, en vulde dat ’s avonds aan met wat alcohol. Ik haatte de persoon die ik was geworden, maar ik hield ervan om los van de werkelijkheid te raken als ik mijn dosis overschreed. Eind 2015 begon ik me zorgen te maken. Ik was bijna 10 kilo aangekomen, ik ervoer geen extreme vreugde of verdriet meer en kon nergens meer van genieten. Ik leefde op de automatische piloot.
Ik wilde stoppen. En zoals iemand die op een dag besluit om een glutenvrij dieet te proberen, stopte ik er van de ene op de andere dag mee. Ik begreep alleen niet dat ik verslaafd was geraakt, en wist al helemaal niet dat er een afkickproces zou zijn.
Opeens was de pijn er weer. Het was alsof ik drie jaar geleden een boemerang had weggeworpen en die nu in mijn gezicht terugkwam. Mijn angstaanvallen waren er weer, maar nu nog veel intenser. Mijn depressieve symptomen verergerden. Ik flipte de pan uit en alle beslissingen maakten me doodsbang. Ik wist niet meer wat ik op vrijdagavonden moest doen en zegde zelfs mijn eigen bruiloft af.
In januari 2016 ging het mis. Ik was woedend omdat ik mijn lichaam niet onder controle kon houden. Ik was woedend op mijn dokter die me verslaafd had gemaakt. Maar ik was nog woedender op mezelf. Ik had zo lang tegen mezelf gelogen, en had gehoorzaam de chemicaliën geslikt die me waren overhandigd, zonder te proberen te begrijpen waarom het voor mij zo moeilijk was om te leven. En daar lag ik dan, duizenden pillen verder, maar niets opgeschoten. Advertentie
Ik probeerde zelfmoord te plegen, wat eigenlijk meer een schreeuw om hulp was. Ik moest mezelf resetten. Ik moest aan mezelf en aan anderen toegeven dat ik aan mezelf moest werken, want anders zou ik over vijftig jaar nog steeds in dezelfde situatie zitten.
Ik begon met therapie. En tegelijkertijd raadpleegde ik een psychiater, die me een aangepaste, minder zware dosis gaf. Beetje bij beetje leerde ik weer te functioneren zonder het keer op keer het paardenmiddel tot me te nemen dat ik jaren had gebruikt. En op een ochtend, drie jaar later, na een lange en moeizame tocht, kwam ik uit bed zonder mijn tablet Xanax te slikken.
Ik moest huilen. Door mijn medicatie was ik helemaal vergeten hoe emotioneel ik eigenlijk was. Ik was gewoon een prima meisje geworden: altijd een beetje over the top, voor wie het net zo makkelijk om zich door het leven heen te bewegen als om in te storten. De pillen hadden mijn onderscheidingsvermogen aangetast. Ik maakte uiteindelijk geen onderscheid meer tussen de dingen die me goed lieten voelen en de dingen die misschien wel schadelijk voor me waren. Zo verpestte ik mijn relatie ook en ging ik oninteressante baantjes doen. Ik had geen enkele ruggengraat meer.
Sinds ik geen pillen meer slik, huil ik bijna overal: tijdens een film, als mijn vriendje zegt dat hij van me houdt, als ik een zaak win, als ik er een verlies, soms zelfs als ik klaarkom. Maar ik heb nu het gevoel dat deze emoties bij me horen, dat er geen belemmering meer is voor mijn tranen. Advertentie
Ik ben nog steeds woedend op de medische wereld dat ze deze shit zo lang door mijn strot hebben geduwd zonder me iets te vertellen over het risico op verslaving. Maar ik weet ook dat het zeven jaar geleden voor mij van levensbelang was om mijn pijn in de wacht te zetten en mijn hoofd boven water te houden. Destijds had alleen medicatie me kunnen helpen, en ik zal dan ook nooit iemand veroordelen die op een bepaald moment in het leven de behoefte voelt om antidepressiva of anti-angstmedicijnen te nemen.
Maar ik veracht het gemak waarmee een huisarts – niet eens een psychiater – deze pillen achteloos voorschrijft, zonder een patiënt aan te moedigen om naar een specialist te gaan. Ik had nog vele jaren zo door kunnen gaan, verspilde jaren, jaren die ik me niet meer goed kan herinneren.
De hypocrisie van de Belgische overheid verbaast me. We leven in een land waar blowen illegaal is, maar we mogen wel in alle rust antidepressiva slikken totdat we alle wil om te leven verliezen. In dit tempo zullen we misschien wel net zo eindigen als de Verenigde Staten, waar het aantal overdoses als gevolg van Fentanyl is geëxplodeerd.
Als ik tegenwoordig het gevoel heb dat het niet meer gaat, schreeuw ik, huil ik, ga ik naar mijn therapeut, praat ik mijn vrienden de oren van hun kop. Ik heb zelfs weer angstaanvallen. Het zou kunnen dat ik weer pillen ga slikken, maar deze keer doe ik dat dan met volledige kennis van zaken. Ik wens de verloren jongvolwassene die ik acht jaar geleden was hetzelfde geluk toe. Advertentie
Soms betreur ik het slappe bewustzijn dat ik de afgelopen jaren heb gekweekt. Maar zelfs nu kan ik niet over straat zonder een doosje Xanax in mijn tasje. Voor het geval dat.

Het gebruik van drugs is nooit zonder risico. Voor alle vragen over drank, drugs, pillen, gamen en gokken, neem contact op met de Drug Lijn of bel 078 15 10 20.

BRON: https://www.vice.com/be/article/akw3v8/xanax-verslaving

Spijtig dat artsen of deze die het voorschrijven niets zeggen over bijwerkingen en verslaving. En het wordt soms zo snel voorgeschreven. Behorend tot de benzodiazepinen. De voornaamste toepassing is bij de behandeling van paniekstoornissen en angststoornissen. Het gebruik ter ondersteuning van de behandeling van depressie. Dat toch belangrijk te weten is bij langdurig gebruik. Ook een goede begeleiding is noodzakelijk. Ook voor het nodige te plaatsen. Want de bron van alles moet aangepakt worden. De medicatie zal het allemaal voor jezelf in de hand houden maar eens uitgewerkt val je vaak in een diep dal.
Daarom is het verstandig als ze dit willen voorschrijven er goed over te praten.

Xanax retard 1mg Pfizer kopen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Eindeloos piekeren: waarom je het vaak ’s nachts doet en hoe je er (een beetje) van afkomt

Chimpansee, Vergadering, Triest, Zoogdier, Portret

Iedereen heeft er weleens last van: de hele nacht wakker liggen met piekergedachten. Wat moeten we met dat getob? Wanneer wordt piekeren problematisch? Wat is de invloed van corona en hoe kan je het doemdenken doorbreken? “Chronische piekeraars zien overal gevaar in”, zegt ‘piekerprofessor’ Bart Verkuil.
Af en toe een doorwaakte nacht vol zorgen is voor veel mensen herkenbaar, maar vier op de tien mensen piekeren geregeld en uit verschillende studies bleek dat 1 tot 3 procent van de Nederlanders in 2019 met een heuse piekerstoornis kampte. Hoe ga je daarmee om? Bart Verkuil, die als psycholoog mensen met piekerstoornissen behandelt en aan de Universiteit van Leiden onderzoek doet naar het fenomeen, geeft advies in zijn boek ‘De gelukkige piekeraar’.

Waarover praten we precies als we het over piekeren hebben?

Bart Verkuil: “Piekeren is gedefinieerd als een aaneenschakeling van negatieve en op de toekomst gerichte gedachten. Het zijn vaak gedachten in de vorm van rampscenario’s: ‘Wat als x gebeurt?’ Piekergedachten gaan over zaken die voor jou mogelijk bedreigend zijn in de toekomst. Er zit dus een heel persoonlijke component aan, wat het onderscheidt van bijvoorbeeld diep nadenken.”

Piekergedachten kunnen je zo in beslag nemen dat het je relaties met familie of vrienden schaadt, ten koste gaat van je nachtrust of je depressief maakt

Psycholoog en piekerprofessor Bart Verkuil.

Wanneer wordt het een probleem?

“Op het moment dat je gepieker je dagelijkse leven gaat beïnvloeden. Piekergedachten kunnen je geest zo in beslag nemen dat het je relaties met familie of vrienden schaadt, ten koste gaat van je nachtrust of je depressief maakt. Op een gegeven moment kunnen mensen echt vastlopen. Zeker als het niet aanzet tot actie. Dan kun je in de situatie terechtkomen dat je problemen krijgt op je werk, dingen gaat vermijden of veel gaat klagen. Je krijgt een diagnose als je over een periode van meer dan zes maanden helemaal in beslag wordt genomen door die piekergedachten.”

Hoe ziet de wereld van iemand met een piekerstoornis eruit?

“Die persoon kleurt alles continu op een zeer negatieve manier in. Chronische piekeraars zien overal gevaar in en zijn altijd bezig met wat mogelijk mis kan gaan. Deze mensen hebben over het algemeen veel behoefte aan controle in hun dagelijkse leven. Het piekeren is een manier geworden om die controle te ervaren.”

Controle krijgen op het leven door te piekeren? Hoe gaat dat?

“Door in gedachten met de toekomst bezig te zijn, proberen piekeraars er grip op te krijgen. Daarbij speelt mee dat piekeren een verbale bezigheid is. Je stelt je de toekomst op een talige manier voor, in plaats van op een visuele. We weten dat talige gedachten minder emotionele reacties oproepen dan beelden. Als je praat over een auto-ongeluk, voel je daar minder bij dan wanneer je je er een levendige visuele voorstelling van maakt. Onbewust proberen piekeraars hun negatieve emoties te dempen door in een talige modus te schieten. Die modus hebben piekeraars vaak al op jonge leeftijd onbewust aangeleerd en is in hun jeugd vaak nuttig gebleken. Denk aan iemand die al vroeg in zijn leven veel verantwoordelijkheid moest dragen door bijvoorbeeld voor broertjes en zusjes te zorgen. Die heeft op jonge leeftijd al geleerd om heel goed na te denken over mogelijke gevaren en wat er fout kan gaan. Daardoor kan iemand de zorgfunctie als kind op zich nemen. Maar als je daar later in blijft hangen, kan het je flink hinderen.”

Hoe kun je dat patroon doorbreken?

“Allereerst is het belangrijk om begrip te krijgen voor je gepieker, zodat je niet vervalt in zelfverwijt. Het gepieker helemaal verbannen, gaat namelijk niet lukken. En dat is ook niet nodig. Piekeren hoort tot op zekere hoogte bij het leven. Vervolgens kun je wel leren om anders naar een piekergedachte te kijken. Die gedachte op inhoudsniveau uitdagen: is mijn gedachte waar? In de behandelpraktijk noemen we dat cognitieve gedragstherapie. Dan schrijf je een piekergedachte op en vraag je je af ‘Klopt het wel wat ik tegen mezelf zeg?’”
“Voor sommige mensen kan meditatie ook helpen. Dan kijk je niet naar de inhoud van een piekergedachte, maar leer je om je er niet door mee te laten slepen. Je leert dat een gedachte maar een gedachte is, en je er niet per se iets mee hoeft te doen. Het zijn gewoon wolkjes die voorbijtrekken. Omdat piekergedachten meestal bestaan uit een wirwar van gedachtenstromen, helpt het om dat getob op te schrijven. Daarmee maak je het concreet en haal je het even uit je hoofd. En het helpt ook om onderscheid te maken tussen problemen die je kunt oplossen en zaken die buiten je macht liggen. Voor piekeraars is dat vaak namelijk heel onhelder.”
“Wat bij stelselmatige tobbers ook nog weleens wil ontbreken, is zelfcompassie, het vermogen om jezelf op een vriendelijke, kalmerende wijze toe te spreken. In mijn praktijk behandelde ik bijvoorbeeld een vrouw die zich om alles in het dagelijkse leven zorgen maakte. Waarom? Ze bleek in haar jeugd heel weinig gezien te zijn door haar ouders. Daardoor is ze nooit op een positieve manier toegesproken. Als je ouders nooit eens zeggen ‘Hé, wat goed gedaan’, dan ga je dat integreren in je zelfbeeld. Je leert dan niet hoe je jezelf kalmerend en vriendelijk moet toespreken in probleem-situaties.”

Als je merkt dat je piekerend in bed ligt, stap er dan uit en schrijf je gedachten op

Psycholoog en piekerprofessor Bart Verkuil.

Waarom zijn we juist ’s nachts vatbaar voor gepieker?

“Daar zijn meerdere verklaringen voor. Ten eerste is er ’s nachts veel minder afleiding en krijg je dus meer ruimte om je bewust te worden van wat er zich in je hoofd afspeelt. Daarnaast ben je ’s avonds vaak vermoeider. Dat maakt het lastiger om rationeel te denken. Je bent dan veel vatbaarder voor dwaalgedachten. Ook is het evolutionair gezien functioneel geweest om in het donker meer op je hoede te zijn. Daardoor kunnen problemen ’s nachts groter lijken dan overdag. De laatste verklaring richt zich op wat er ’s nachts in de hersenen gebeurt; die gaan dan alle belangrijke gebeurtenissen die overdag hebben plaatsgevonden nog eens langs. Neurale herhaling noemen we dat. Al met al maakt dat van de nacht het ideale moment om te gaan piekeren.”
“Probeer desalniettemin van je bed geen piekerplek te maken. Als je merkt dat je piekerend in bed ligt, stap er dan uit en schrijf je gedachten op. En bepaal voor jezelf wanneer je wél aandacht gaat besteden aan deze piekergedachten. Dat kan een kalmerend effect hebben op je geest.”

Is er een relatie tussen gepieker en lichamelijke klachten?

“Die is er, en dan hebben we het niet over de ‘piekerrimpels’. Wanneer je piekert, wordt in je lichaam het stresssyteem geactiveerd. Je hartslag verhoogt en er worden hormonen als cortisol aangemaakt. Als je veel piekert, kan dat op de lange termijn lichamelijke klachten geven zoals hoofdpijn, buikpijn of spierpijn. Maar dan hebben we het wel over chronisch piekeren. Over één nachtje tobben hoef je je geen zorgen te maken.”

Verwacht je dat het aantal probleempiekeraars door de coronacrisis gaat toenemen?

“Dat is nu de vraag. Mensen die vatbaar zijn voor piekergedachten kunnen vaak niet goed omgaan met onzekerheden. En onzekerheid is precies wat de coronacrisis brengt. Dus wat dat betreft verwacht ik dat de piekermolen bij veel mensen sneller zal draaien. Aan de andere kant hoor ik ook van cliënten dat ze het juist wel prettig vinden, deze coronatijd. Ze hebben even niet de verplichting om elke dag naar het werk te gaan, waar ze al die problemen hadden en wat al dat gepieker veroorzaakte. Voor hen voelt het alsof ze zich een beetje kunnen herstellen.” 

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/eindeloos-piekeren-waarom-je-het-vaak-s-nachts-doet-en-hoe-je-er-een-beetje-van-afkomt~a9d7e599/

Wie piekert er niet. Al gaat het over kleine dingen. Maar als het niet overgaat kan het problemen geven. Men slaapt niet meer en soms kan het piekeren in de dag doorgaan. Het meeste waar men over piekert is. Geld, relatie en waar we nu mee geconfronteerd worden corona. Zelf heb ik het vermoeden dat er nog heel wat mensen daardoor in psychische problemen gaan komen. Omdat ze het niet kunnen plaatsen, of er niet over kunnen praten. Voor alles is er een oplossing. Maar niet altijd even makkelijk. Men kan dan wel hulp zoeken om het piekeren te relativeren. Maar als je dagelijks geconfronteerd ermee wordt is het niet makkelijk om het los te laten. En je hersenen de rust te geven. Soms kan het nuttig zijn om tijd voor jezelf en je gezin te nemen. Gaan wandelen in een bos samen of alleen. Iets doen met zijn alle om je gedachten even op iets anders te zetten. Samen iets gezelligs doen zoals een gezelschapsspel.

Stad, Man, Persoon, Solo, Venster, Alleen, Denken
Vrouw, Meisje, Vrouwelijke, Jong, Schoonheid, Model

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Elektromagnetische pulsen als middel tegen depressie: “Na afloop van de therapie heeft 4 op de 10 geen symptomen meer”

Ongelukkig, Man, Masker, Triest, Gezicht, Vergadering

Elektromagnetische pulsen die dwars door de schedel heen gaan en je hersenen stimuleren? Klinkt griezelig, maar het werkt. rTMS is even efficiënt tegen ­depressie als antidepressiva of psychotherapie. “De magnetische ­stimulatie herstelt een onevenwicht dat in de hersenen ontstaan is.”

In Canada, Australië en de Verenigde Staten is de ­behandeling al behoorlijk ingeburgerd en vaak ook ­terugbetaald. Bij ons is rTMS (repetitieve trans­craniële magnetische stimulatie) nog een nobele onbekende. Als het van psychiater prof. dr. Chris Baeken afhangt, mag daar snel verandering in komen. Hij doet in het UZ Gent onderzoek naar nieuwe mogelijkheden van rTMS en past de techniek al een jaar of tien toe op ­patiënten, vooral voor de behandeling van ernstige ­depressie. Vier à vijf procent van de Belgen krijgt in zijn leven met deze aandoening te maken. Vaak kunnen zij niet afdoend geholpen worden met antidepressiva of ­psychotherapie.
Chris Baeken: “rTMS is veilig, relatief pijnloos en heeft zo goed als geen bijwerkingen. Tot nu toe zetten we de techniek vooral in bij patiënten bij wie medicatie en gedragstherapie niet of niet meer helpen, als een soort laatste redmiddel. Maar er valt ook veel voor te zeggen om rTMS al vroeger te gebruiken, al dan niet in combinatie met medicatie en gedragstherapie.”

Beetje sciencefiction

Een rTMS-sessie ziet er een beetje uit als een scène in een sciencefictionfilm. De patiënt neemt plaats in een aangepaste stoel en krijgt een elektromagnetisch toestel – de ‘magneetspoel’ – tegen het hoofd gehouden, ter hoogte van de voorhersenen. In het jargon: de prefrontale cortex. Dit gebied speelt een rol in een heleboel belangrijke processen, zoals het verwerven van kennis, het maken van plannen, het beheersen van impulsen, de verwerking van emoties, sociaal gedrag … Kortom: zowat alles wat ons menselijk maakt en onze persoonlijkheid bepaalt.
Chris Baeken: “In de magneetspoel worden heel kort elektromagnetische pulsen opgewekt, die door de schedel heen gaan en een specifiek hersengebied binnendringen. Eén sessie duurt tien à vijftien minuten. Omdat we tijdens zo’n sessie meerdere pulsen toedienen, hebben we het over repetitieve TMS.” Ondertussen is bewezen dat rTMS helpt bij depressie. De verklaring? De magnetische ­stimulatie herstelt een onevenwicht dat in de hersenen ontstaan is.
Chris Baeken: “De voorhersenen staan in contact met het limbisch systeem, een dieper gelegen hersengebied dat onder andere betrokken is bij emotie, genot en motivatie. Vanuit dat limbisch systeem vertrekken er emotionele pulsen naar de voorhersenen. Bij een depressie is het evenwicht tussen de twee hersendelen verstoord: de voorhersenen kunnen de pulsen van het limbisch systeem niet meer onder controle houden. rTMS zet een hele reeks reacties in gang en zorgt zo voor een ‘reset’ van het verstoorde netwerk. Eenvoudig gezegd: de voorhersenen worden actiever en het limbisch gebied wordt afgeremd.”

rTMS is veilig en heeft bijna geen bijwerkingen

Prof. dr. Chris Baeken, psychiater in de vakgroep Hoofd en Huid van het UZ Gent

Vandaag is rTMS meestal voorbehouden voor ‘uitbehandelde’ patiënten, vaak als alternatief voor elektroconvulsietherapie, een techniek die een stuk ingrijpender is (zie kader). rTMS werkt het best bij mensen die niet genezen zijn na één of twee behandelingen met antidepressiva en die nog niet langer dan een jaar depressief zijn. De therapie kan ook een alternatief zijn voor wie veel last heeft van de bijwerkingen van antidepressiva. De vaak gebruikte SSRI’s, waarvan Prozac de bekendste is, kunnen bijvoorbeeld leiden tot slaapproblemen, stoornissen van het libido en fysieke klachten.
Chris Baeken: “rTMS is veilig en heeft bijna geen bijwerkingen. Het is een beetje wennen aan het gevoel en sommige patiënten krijgen wat hoofdpijn, maar die trekt snel weer weg. Héél af en toe kan rTMS een epileptische aanval uitlokken. Maar dat hebben wij hier in al die jaren nog niet meegemaakt.”
Een klassieke behandeling van een ernstige depressie duurt drie tot vier weken, waarbij er elke werkdag een ­rTMS-sessie gegeven wordt. Twintig keer in een maand naar het ziekenhuis komen, is helaas niet zo handig. Daarom experimenteert het UZ Gent nu met een kortere, intensievere therapie. Die duurt maar vier dagen, met vijf sessies per dag. Dat schema blijkt even goed aan te slaan als de veel langere behandeling.

Na afloop van de intensieve therapie heeft veertig procent van de mensen geen symptomen meer

Prof. dr. Chris Baeken, psychiater in de vakgroep Hoofd en Huid van het UZ Gent

Chris Baeken: “Na afloop van de intensieve therapie heeft veertig procent van de mensen geen symptomen meer. Twintig tot dertig procent voelt zich iets beter. Bij de rest heeft rTMS geen effect. Dat resultaat is vergelijkbaar met de effecten van antidepressiva of psychotherapie. Je moet wel onderhoudssessies voorzien, eventueel in combinatie met medicatie en psychotherapie. Zonder verdere behandeling hervalt ongeveer de helft van de patiënten na zes maanden. Een op de vier is langer dan een jaar verlost van de depressie.”

Liever vroeger starten

Dat de korte, intensieve behandeling hetzelfde resultaat bereikt als de lange versie, biedt mogelijkheden om rTMS al in een vroeger stadium te gebruiken.
Chris Baeken: “Op dit moment wordt rTMS meestal pas ingezet wanneer achtereenvolgende medicatiekuren met twee verschillende types van antidepressiva niet aanslaan. Na de eerste kuur moet je altijd eventjes afbouwen voor je aan de tweede mag beginnen. Die periode, die één à twee weken duurt, zouden we graag gebruiken om intensieve rTMS uit te proberen. Als we op die manier veertig procent van de patiënten helpen, hoeven die alvast geen andere medicijnen meer uit te proberen, waarvan we pas na acht tot twaalf weken weten of die aanslaan. We onderzoeken ook hoe we psychotherapie met rTMS kunnen combineren. Dat zou de successcore nog verder kunnen opkrikken. Het is dus geen of-of-verhaal. Wat bij de ene persoon aanslaat, doet niets bij de andere en omgekeerd. We zoeken de beste combinatie voor elke patiënt.”
rTMS is dus efficiënt en geeft nauwelijks bijwerkingen. De logistieke kant ligt wel wat moeilijker. De magneetspoel is een medisch toestel en mag alleen onder supervisie van een arts gebruikt worden. Momenteel hebben maar een zestal centra in Vlaanderen er eentje staan. Een sessie neemt ook wat tijd in beslag. Reken, met de voorbereiding erbij, op een halfuur tot drie kwartier. Thuis medicijnen nemen is een stuk makkelijker natuurlijk. rTMS is voorlopig ook nog niet erkend door het RIZIV. De behandelingen worden dus niet terugbetaald.
Chris Baeken: “rTMS is gratis als je aan een studie deelneemt. In het andere geval betaal je een psychiatrische consultatie, die gelukkig grotendeels terugbetaald wordt, en een forfaitair bedrag van enkele tientallen euro’s per sessie – in het UZ Gent is dat maximaal 35 euro – voor het gebruik van het toestel. Een volledige terugbetaling zou zeker op zijn plaats zijn. Een slecht behandelde depressie zorgt voor veel psychisch lijden en kost de maatschappij handenvol geld. Als je dan weet dat vier op de tien patiënten na een week intensieve rTMS van hun symptomen verlost zijn en dat we op een volledig herstel mikken, kunnen we dus veel leed vermijden én veel geld besparen.”

En er is meer …

rTMS heeft nog andere toepassingen dan ernstige depressie. De Amerikaanse Food and Drug Administration heeft de behandeling ook goedgekeurd voor obsessief-compulsieve stoornissen, zoals dwanggedachten en dwangmatig gedrag. Waarschijnlijk heeft rTMS ook een gunstig effect op posttraumatische stress, maar dat moet verder uitgezocht worden.
Chris Baeken: “Veel onderzoek richt zich ook op mensen met een bipolaire stoornis. Die wisselen manische, extreem uitgelaten periodes af met neerslachtige, depressieve periodes. In de depressieve periodes antidepressiva toedienen is niet gemakkelijk, omdat ze ernstige stemmingsschommelingen of zelfs een switch naar een manische periode kunnen veroorzaken. We zouden dus graag rTMS gebruiken in de depressieve fase, in plaats van medicatie.”

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/elektromagnetische-pulsen-als-middel-tegen-depressie-na-afloop-van-de-therapie-heeft-4-op-de-10-geen-symptomen-meer~a50cb40e/

Zelf had ik er ook al van gehoord dat dit doeltreffend werkt. Niet alleen bij mensen met een depressie en waar medicatie niet voldoet. Maar ook inzetbaar voor andere psychische klachten. Natuurlijk is het altijd beter als medicatie. Want je begint met een pilletje en je weet niet waar het eindigt. Net als de afbouw ervan of de verslaving. Dan is dit toch doeltreffender. Natuurlijk is in eerste instantie de oorzaak vinden. Want dat is de bron die aangepakt moet worden bij gelijk welk psychisch probleem. Als dat niet opgenomen wordt zal het ook moeilijk zijn om te genezen en op een goede manier door het leven verder te gaan. Zonder donkere gedachten te hebben.

Geestelijke Gezondheid, Abstract, Anatomie, Kunst

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Meer burn-out door corona: welke symptomen mag je niet negeren en wanneer grijp je in? “Eens je het onder ogen durft te zien, zit je vaak al te ver”

Holzfigur, Stenen, Leven Strijd, Weerstanden

Schrijnend nieuws in Nederland: daar loopt 56 procent van de werknemers risico op een burn-out, vorig jaar was dat nog 17 procent. De oorzaak spreekt voor zich, zeggen experts: corona. Waarom je het als werknemer nu extra zwaar kan hebben, welke symptomen je niet mag negeren en hoe je kan ingrijpen als het te ver gaat: burn-outcoach Katrien Van Ostaede licht toe. 
Het zijn de resultaten van een onderzoek van het Nederlandse Nationaal Centrum Preventie Stress en Burn-Out (NCPSB): meer dan de helft van de 427 ondervraagde werknemers zou binnen nul en zes maanden met een burn-out te maken kunnen krijgen. Dat is meer dan dubbel zoveel dan in 2019. “We zien door de coronacrisis de risicogroep ontzettend stijgen”, zegt Theo Immers, voorzitter van de NCPSB, aan AD.nl. “Zo’n 80 procent van de overspannen mensen ziet een burn-out trouwens niet aankomen.” Doen we niets, dan vreest Immers dat die werknemers het komende half jaar zullen uitvallen. Maar: “Als je mensen preventief helpt, kan het snel terug veren.”
Ook hier in België lijden werknemers onder de coronacrisis, merkt stress- en burn-outcoach Katrien Van Ostaede. Ze helpt al drie jaar cliënten en bedrijven de ziekte te bestrijden en zet zich schrap voor een grote golf van nieuwe hulpkreten. “Corona neemt onze controle, onze drijfveren en onze ontspanning weg. Dan hoeft het niet te verbazen dat mensen op den duur tegen zichzelf aan lopen.” 

Waarom corona

Waarom corona ons kwetsbaarder maakt voor een burn-out, kent meerdere verklaringen. Sommige spelen zich af op de (virtuele) werkvloer, andere in je privéleven. “Buiten het werk kan je nu minder je batterijen opladen”, zegt Van Ostaede. “Je kan niet meer naar een concert of theaterstuk, je kan je vrienden of familie minder zien. En als je dan toch iets leuks doet, wordt dat aan allerlei regels onderworpen, van mondmasker tot social distancing.” Zorgeloos je gedachten verzetten zit er dan niet echt in.
Op het werk is een verlies van controle een van de grootste factoren. “Corona bepaalt ons leven nu”, zegt Van Ostaede. “En dat voelt voor veel mensen erg lastig, zeker wanneer dat ook in hun carrière doorsijpelt. ‘Ik heb het zelf niet meer in handen’, zeggen veel cliënten me. Als ze kinderen hebben, komt het feit dat ze ook de leerkracht moeten uithangen, er nog bovenop. Die combinatie vraagt zo’n gigantische spreidstand van je brein en dat is enorm stresserend en uitputtend. Plus, thuiswerken met kinderen is moordend voor je focus. Eén afleiding en het duurt vijfentwintig minuten voor je weer met dezelfde concentratie kan verder werken.”

Misschien haal je energie uit brainstorms met collega’s of de autorit naar een klant. Nu zit je de hele dag thuis achter een scherm en mis je al die prikkels

Burn-outcoach Katrien Van Ostaede

Nog een manier waarop corona ons werkleven pittiger maakt? Onze drijfveren vallen weg. Misschien ben je iemand die energie haalt uit sparren met een collega, een brainstorm of een nieuwe omgeving. Misschien laad je op tijdens de autorit naar een klant of de babbels aan de lunchtafel. “Nu zit je de hele dag in hetzelfde huis achter hetzelfde scherm”, zegt Van Ostaede. Ze benadrukt ook het gemis aan erkenning. “Veel mensen halen energie uit een complimentje van de baas of de klant. Maar dat is niet iets dat je snel op mail zet.” Resultaat: minder motivatie, minder energie. 
Het helpt ook niet dat er herstructureringen en faillissementen zitten aan te komen, vult Van Ostaede aan. “Sommige werknemers zien hun bedrijf worstelen en zitten met de angst om ontslagen te worden. Of ze vrezen dat hun team kleiner wordt en de workload daardoor zal toenemen. Die voelbare dreiging kan je net zo goed leegzuigen.”
En dat je thuis zit, is op nog een andere manier nefast. “Het is voor je collega’s of manager moeilijker om te merken dat je ergens mee worstelt”, zegt Van Ostaede. Op kantoor is dat op den duur wel zichtbaar, in een videocall of chatbox niet. Terwijl collega’s belangrijke bewakers zijn van je gezondheid en de eersten zijn om vast te stellen dat je erdoorheen zit. Door gebrek aan dat vangnet, kan je (te) lang met klachten blijven rondlopen.

Niet te zien bij jezelf?

Een deel van het probleem is dat je een burn-out vaak bij jezelf niet ziet aankomen, haalt de NCPSB aan. En dat bevestigt ook Van Ostaede. “Mensen die tegen een burn-out aanlopen, zijn van nature flexibel, kijken niet op hun klok, klagen niet en geven niet graag toe dat ze het moeilijk hebben. Wanneer ze de burn-out dan eindelijk onder ogen durven zien, zitten ze vaak al veel te ver.”

Als je in hoge mate aan stress lijdt, maakt je lichaam adrenaline aan. Dat hormoon kan lange tijd je symptomen maskeren

Burn-outcoach Katrien Van Ostaede

En daarbovenop dwarsboomt je lijf je ook. Als je een lange tijd in hoge mate aan stress lijdt, maakt je lichaam meer adrenaline aan. Met dat hormoon maskeert het pijn en ander ongemak, en dus ook je burn-outsymptomen. “Hoe vaak gebeurt het niet dat een werknemer zich te pletter werkt en alles goed gaat, tot hij vakantie neemt, de adrenaline wegvalt en hij opeens ziek in bed ligt. Met stress en burn-out gaat het net zo.”

Signalen?

Des te belangrijker dus dat je weet waar je voor moet uitkijken, wil je een burn-out op tijd opsporen. Je lichaam geeft je immers wel degelijk signalen. “Daarbij moeten we een onderscheid maken tussen de eerste fase, de eerste drie maanden richting burn-out. Dan spreken we van overspanning. Als je jezelf blijft pushen, kom je in de tweede fase terecht, vanaf maand drie tot zes: dan spreken we echt van een burn-out”, zegt Van Ostaede. Ze lijst een resem mogelijke symptomen op. 

Fase 1, overspanning

– “Je voelt meer vermoeidheid en lijkt constant onder hoogspanning te staan. Je slaagt er moeilijk in om nog tot rust te komen, voelt je opgejaagd en wordt rustelozer en chaotischer. Je gaat bijvoorbeeld vaker je sleutels of gsm verliezen en irriteert jezelf zo. ‘Dat is niks voor mij’, denk je dan.”

– “Je bent emotioneler. Sneller beginnen huilen of geïrriteerd zijn, zijn typische symptomen.”

– “Je voelt je geleidelijk aan minder zeker van jezelf. Je gaat meer piekeren en denkt in doemgedachten of veronderstellingen in plaats van constructief of oplossingsgericht. Je kan niet meer feitelijk of objectief naar de toekomst kijken, want je emotionele brein neemt het over van je rationele.”

Fase 2, de echte burn-out

– “Je voelt je niet meer vermoeid, maar regelrecht uitgeput. In de ergste vorm van burn-out raak je letterlijk je bed niet meer uit ’s ochtends. Dan kan je amper nog op je benen staan.”

– “Je bent niet gewoon chaotisch, je slaagt er ook niet meer in om je te focus bewaren of je te concentreren. In de ergste vorm van burn-out kan je black-outs krijgen. Dan sta je bijvoorbeeld in de supermarkt en weet je opeens niet meer waar je bent, hoe je buiten raakt of hoe je de weg naar huis terugvindt.”

– “Door het gebrek aan focus maak je meer fouten en brokkelt je zelfvertrouwen nog harder af. Daardoor wordt je apathischer: je gaat meer afstand nemen van de zaken, je emotioneel afschermen, cynischer worden.”
Het is een waslijst aan gedragsmatige symptomen, die behoorlijk universeel zijn. Daarnaast waarschuwt je lichaam je ook met fysieke signalen, maar die zijn bij iedereen anders, zegt Van Ostaede. “Sommige mensen hebben last van hoofdpijn, anderen van maag- en darmklachten. Nog anderen voelen een druk op de borstkas en hebben meer last van hun allergieën. Het stresshormoon heeft in elk lichaam andere bijwerkingen.”  

Ingrijpen en hoe

Klinken de symptomen herkenbaar? Laat het dan vooral niet te ver komen en breng structurele veranderingen aan. In je werk én in je privéleven. “Ik bekijk met mijn cliënten hoe ze met hun vrije tijd omgaan, hoe ze rustmomenten invullen en hoe hun voedings- en slaappatroon eruitziet. Dat kunnen evengoed belangrijke pijnpunten zijn”, zegt Van Ostaede. 

Om te kunnen ingrijpen, moet je iemand zijn die van nature goed grenzen kan stellen. Maar dat is juist waar het schoentje knelt bij iemand met een burn-out

Burn-outcoach Katrien Van Ostaede

Je kan in eerste instantie proberen om zelf verbeteringen aan te brengen. Doe dan vooral goede research of laat je informeren door een hulpverlener. Heel vaak is het echter enorm moeilijk om een burn-out op je eentje te bestrijden, waarschuwt Van Ostaede. “Je moet daarvoor iemand zijn die goed grenzen kan stellen. Maar dat is juist waar het schoentje knelt bij iemand met een burn-out. Vaak kan je van nature geen afstand nemen of voel je je schuldig wanneer je dat doet. Wie zichzelf van een burn-out kan redden, laat het al nooit zo ver komen dat dat nodig is.”
Beter is dus om op tijd naar de dokter te gaan. Van Ostaede begrijpt dat dat radicaal kan aanvoelen, maar ze benadrukt dat een arts je niet noodzakelijk meteen een maand thuis schrijft. “Onderschat niet hoe goed je in gesprek kan gaan met je arts. Je kan gerust signaleren dat je aan het werk wil blijven en samen naar andere oplossingen zoeken. Hij kan je monitoren gedurende een periode of je doorverwijzen naar een coach die kan begeleiden. Die coach kan je helpen om grenzen te stellen of in gesprek te gaan met je baas. Als je zo op tijd ingrijpt, kan een burn-out vermeden worden.” Van Ostaede benadrukt om een bezoek aan de arts niet over te slaan. “Alleen hij kan de diagnose van een burn-out stellen. Een coach of een werkgever niet.”

Een goede baas heeft in principe al opgemerkt dat je het moeilijk hebt. Maar zelfs dan is het vaak niet evident om er met hem in gesprek over te gaan

Burn-outcoach Katrien Van Ostaede

Op het werk kan je met je HR-persoon in gesprek gaan, of de vertrouwenspersoon of preventieadviseur. Er met je baas over praten is vaak niet evident, begrijpt Van Ostaede. “Een goede baas heeft in principe al opgemerkt dat je het moeilijk hebt. Maar daar moeten we realistisch in zijn. Wil je toch in gesprek gaan, dan kan je het eerst over een puur werkgerelateerde boeg gooien. Bespreek je takenpakket en haal aan dat je het niet meer onder controle houdt. Als je open bent, kan je je baas een inkijk geven in hoe je je voelt. Maar dat is zeker niet altijd evident.”
Van Ostaede wil managers daarom aansporen om regelmatig poolshoogte te nemen bij hun team, ook in deze virtuele tijden. “Het mag niet alleen over targets of KPI’s (kritieke prestatie-indicatoren, red.) gaan. Vraag je werknemers hoe het met ze gaat en of ze ergens tegenaan lopen. Vertel hen waar jij zelf mee worstelt, zo spoor je ze aan om ook open te zijn.” Een preventieve workshop of training kan wonderen doen. Als iedereen van het team de gevaren en symptomen kent, kan het hele team bij elkaar ingrijpen wanneer het te erg dreigt te worden.

https://www.hln.be/nina/fit-gezond/meer-burn-out-door-corona-welke-symptomen-mag-je-niet-negeren-en-wanneer-grijp-je-in-eens-je-het-onder-ogen-durft-te-zien-zit-je-vaak-al-te-ver~a339662f/

Veel mensen kunnen het niet meer plaatsen. Ook moeten bepaalde afrekenen met verlies of elkaar lange tijd niet meer zien. Dat is hard dat doet pijn. Dan komt er nog bij dat sommigen vrezen voor hun job of dat het sociaal leven dat ze kende ooit hetzelfde gaat worden. Als je ziet of hoort dat iemand het heel moeilijk heeft praat ermee. Laat zien dat je de persoon wilt aanhoren. Verwijs de persoon ook door naar een arts.
Niet iedereen kan het plaatsen en komt zo in een donker gat. Niet alleen volwassenen kampen er nu mee ook jongeren. En vaak zien ze geen uitweg meer dan zichzelf pijn te doen.
Vaak heeft het ook een achterliggende achtergrond waar men rekening mee moet houden.

Burnout, Wedstrijd, Platgebrand, Ziekte, Brand

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Grenzen stellen in je relatie, hoe doe je dat?

Grenzen stellen zonder je schuldig te voelen: 5 tips voor HSP!

Dat relaties niet alleen maar rozengeur en maneschijn zijn is algemeen bekend. Om een relatie succesvol te laten zijn is communicatie prioriteit en onder communicatie valt ook het stellen van je grenzen. Maar hoe stel je gezonde grenzen binnen je relatie?
Iedereen heeft grenzen, maar pas wanneer je ze benoemd  aan zowel  jezelf als je partner kun je voorkomen eroverheen te gaan. Wanneer dit niet gebeurt gaat het vaak mis in relaties. Deze drie stappen kunnen helpen je grenzen aan te geven:

1. Herken je grenzen

Allereerst moet je natuurlijk zelf je grenzen ontdekken. Stel jezelf de vraag wat voor jou het belangrijkst is, wat je nodig hebt in een relatie en waar je je prettig bij voelt en waar niet bij.

2. Herken wanneer je over je grens gaat

In de liefde kun je jezelf verliezen. Dit kan een fijn gevoel zijn, maar ook juist beklemmend wanneer je je eigen behoeftes uit het oog verliest. Gelukkig geeft je lichaam signalen af wanneer je over je grens gaat. Bijvoorbeeld door onrustig slapen, doemdenken, angstgevoelens of druk op de borst. Luister hiernaar en probeer met een open blik jou behoefte en die van je partner los van elkaar te zien. 

3. Benoem je grenzen

Wanneer je partner iets van jou verlangt dat over je grenzen gaat, geef dit dan aan. Leg uit waarom dit verlangen over jou grens gaat. Als geliefden wil je elkaars verlangen beantwoorden, maar dit kun je ook proberen binnen je grenzen te doen. Je zou bijvoorbeeld een tegenvoorstel kunnen doen waarin je uitlegt wat wel binnen je grenzen valt.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/lifestyle/nieuws/grenzen-stellen-in-je-relatie-hoe-doe-je-dat/ar-BB185pfE?li=AAdeqpu

Niet alleen op je werk of in je sociaal leven moet je grenzen aangeven en stellen. Ook in je relatie. Alhoewel dat voor vele moeilijker ligt. En vaak over hun grens over laten gaan. Of er zelf overgaan. Grenzen stellen in een relatie is niet makkelijk. Je komt op voor jezelf en dat kan wel anders overkomen bij je partner. Vaak is het woord nee in een relatie moeilijk te vatten door de partner. Dat maakt dat je al snel over je grens laat gaan, of er zelf over gaat.
Wie stelt zijn grenzen in een relatie het meeste. Vaak de man, spijtig dat ik dit als man moet schrijven. Maar het is wel zo. Alleen die voor elkaar openstaan zullen grenzen respecteren naar elkaar toe.
Natuurlijk wordt dit een heel andere situatie als je een partner hebt met een narcistische persoonlijkheid.

Ligtpunt

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Wanneer de hitte naar je hoofd stijgt: “De invloed van de hittegolf op ons mentale welzijn valt niet te onderschatten”

Koel, Hitte, Verkoeling, Douche, Warmte, Zomer, Baden

Some like it hot, zong Marilyn Monroe ooit. Maar van deze aanhoudende hitte houdt vrijwel niemand. Als we het hebben over de gevolgen van de hittegolf, beperken we ons meestal tot de fysieke gevolgen: hallo okselvijvers, verminderde eetlust en knalrode huid. Maar die bloedhete temperaturen hebben ook een invloed op onze mentale gezondheid. “Mensen worden agressiever en ook mentale problemen komen veel vaker voor.”
Een heethoofd, je bloed dat kookt, een verhit debat,… Als we de spreekwoorden mogen geloven heeft de hitte ook gevolgen op ons mentale welzijn. Een negatief effect, welteverstaan. “Dat klopt inderdaad”, vertelt Leslie Hodge, klinisch psychologe en oprichtster van de groepspraktijk Strong Mind. “Uit onderzoek blijkt dat extreme hitte ons meer geïrriteerd en agressiever maakt. Zo hebben wetenschappers ontdekt dat wanneer de temperatuur significant stijgt, er 4 procent meer interpersoonlijk geweld voorkomt en tot 14 procent meer groepsgeweld.”

Dat is volgens de psychologe ook een van de factoren die meespeelde tijdens de rellen in Blankenberge. “Mensen zijn bij zo’n extreme hitte humeuriger en vliegen sneller uit. Gooi daarbij het groepseffect – je durft veel meer dingen in groep dan alleen -, dat ze onder invloed waren en dat het jongeren waren die zich wilden profileren, dan heb je het perfecte recept voor een situatie die helemaal uit de hand kan lopen. Al is dat uiteraard geen excuus voor geweld. Het is niet omdat er een duidelijke link is tussen extreme temperaturen en agressie, dat je de boel kort en klein mag slaan. Je hebt nog altijd controle over jezelf om zo’n gedrag niet te stellen.”

Zelfmoordcijfers liggen hoger tijdens een hittegolf

Leslie Hodge

De hitte maakt ons niet alleen agressiever, ook mentaal kunnen we ons slechter voelen. Hodge: “Er bestaat een sterk vermoeden dat serotonine, het gelukshormoon, beïnvloed wordt door extreme hitte. Helaas op een negatieve manier. Zo wijzen onderzoeken uit dat hete temperaturen een ongunstig effect hebben op het gemoed, waardoor meer mensen kampen met depressieve gevoelens en zelfmoordgedachten.” Een van de grootste studies die daarnaar gedaan is, komt uit de Verenigde Staten en Mexico. “Zij zijn naar 600 miljoen interacties van mensen op sociale media gaan kijken in periodes van extreme hitte. Daaruit kwam naar voren dat er veel meer depressief taalgebruik voorkwam en mensen beduidend meer over zelfmoordgedachten praatten. Uit het onderzoek bleek ook dat de zelfmoordcijfers hoger lagen tijdens een hittegolf.”

De hitte heeft ook een effect op ons cognitief functioneren

Leslie Hodge

Zelf zal je ook al wel gemerkt hebben dat het telewerken met 35 graden Celsius niet zo vlot verloopt als bij een aangename 20 graden. “De hitte heeft ook een effect op ons cognitief functioneren”, vertelt Hodge daarover. “Voor een studie aan de Harvard-universiteit werden gezonde studenten onderzocht tijdens een 12 dagen durende hittegolf. De ene groep studeerde in een kamer met airco, de andere moest het zonder doen. Wat bleek? De studenten die in de verhitte ruimtes moesten functioneren, konden zich minder goed focussen en hadden een tragere reactiesnelheid.”

Slaaptekort

Met het verkeerde been uit bed stappen, het gebeurt wel vaker als je niet kan slapen door de warmte. En dat werkt natuurlijk ook niet bevorderlijk voor je humeur. “Zodra het erg warm weer is en het ’s nachts amper afkoelt, slapen de meeste mensen een pak minder goed”, aldus de psychologe. “Slaap heeft een herstellend effect, waardoor ook je gemoed een boost krijgt. Is je nachtrust slecht, dan is de kans groot dat je je ook mentaal slechter gaat voelen en dat depressieve gevoelens uitvergroot worden.”

Wat kan je doen?

Hodge: “Probeer je hoofd letterlijk en figuurlijk zo veel mogelijk koel te houden. Daarbij is het belangrijk om je niet te lang bloot te stellen aan extreme hitte, niet alleen voor je fysieke gezondheid maar ook voor je psychische welzijn. Vermijd ook stresserende situaties. Op het strand van Blankenberge was er veel te veel volk op een te kleine plek, waardoor er een stresstoestand ontstond en de gemoederen nog sneller verhit raakten. Probeer zulke momenten uit de weg te gaan en je kalmte te bewaren.”

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de site www.zelfmoord1813.be.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/wanneer-de-hitte-naar-je-hoofd-stijgt-de-invloed-van-de-hittegolf-op-ons-mentale-welzijn-valt-niet-te-onderschatten~aabd4822/

De hitte de problematiek waar we in leven doet er niet goed aan bij de meeste mensen. Ze zien geen vooruitgang of willen die niet zien. Zodat ze in een donker gat komen te zitten en daar vaak nog dieper in zakken. Zodat ze overgaan tot de gekste dingen. Ik schrijf het zo maar even. De hitte laat het niet toe om een goede nachtrust te hebben, daar komt nog eens bij. Dat men geconfronteerd wordt met de nodige negatieve cijfers en het sociaal leven dat er toch anders uitziet. Bepaalde kunnen dat niet meer plaatsen praten er niet even en gaan zichzelf psychisch pijn doen.
Spijtig genoeg moeten we er leren mee omgaan. Het zal nog niet snel overgaat en het weer dat ook veranderd daar zullen we ook moeten mee leren leven.
Heel dit probleem en het thuis werk. Samen 24/7 thuis zijn en dan nog eens op de kinderen passen kan tot zware gevolgen leiden. Zeker als je geen momenten voor jezelf neemt. Zodat je even uit je gevangenis kan komen. Wat voor bepaalde is dat het gevoel wel.

Mensen men lost niets op met pijn en schade aan andere toe te dienen nog aan jezelf. Men kan altijd hulp inschakelen om er over te praten.

Puppy, De Hitte, Zomer, Pauze, Vrije Tijd, Buiten
Fax, Blanke Man, 3D Model, Geïsoleerd, 3D, Model

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Na de vrijheid komen nieuwe maatregelen bij jongeren extra hard aan: hoe houd je ze als ouder gemotiveerd? Een pedagoog en psycholoog geven raad

Triest, Meisje, Verdriet, Gebroken Hart, Lijden

“De lockdown weegt op jongeren” schreef onze krant in april. Toen moesten ze hun kostbare sociale contacten en autonomie tijdelijk vaarwel zeggen. Nu, na een periode van vrijheid en vrienden zien, moeten jongeren hun bubbel opnieuw inperken. Hoe kan je hen daar als ouder nog beter in bijstaan en toe motiveren? “Behandel ze als volwassenen”, zeggen onze experts. 
Jongeren kregen het hard te verduren tijdens de maanden maart tot juni. Ze mochten niet naar school, geen familie bezoeken en vooral: geen vrienden zien. In de statistieken was hun ontevredenheid te merken. Onderzoek uit de motivatiebarometer van de UGent stelde vast dat de motivatie van jongere generaties om de maatregelen te volgen al na vier weken van 71,7 procent tot amper 50,5 procent daalde. 
Zo’n lockdown is voor jongeren dan ook een erg grote straf, verklaarden de onderzoekers. “Net nu ze hun autonomie en zelfstandigheid volop aan het ontwikkelen zijn, worden ze ingeperkt”, zei motivatiepsycholoog Maarten Vansteenkiste aan onze krant. “Het verschil met het leven ‘pre-corona’ is voor hen veel groter dan voor pakweg de 65-plussers die voor deze crisis ook al vaker thuiszaten. Die jonge gasten kunnen niet naar school, zien hun vrienden of hun lief niet meer. Dat is een veel grotere inbreuk op hun levensstijl.”

“Tuurlijk zullen ze protesteren”

En nu, na een paar weken van meer vrijheid en meer vrienden zien, is het weer van dat. Jongeren moeten hun wekelijks wisselende bubbel van vijftien inperken tot een vaste bubbel van vijf voor het hele gezin. In de praktijk betekent dat vaak dat ze alleen nog hun lief en/of één vriend(in) kunnen zien. Als ze het tijdens de eerste golf al moeilijk hadden, dan is het maar al te logisch dat de moed hen nu helemaal in de schoenen zakt, zegt pedagoge Marijke Bisschop. “Vrienden zien is voor jongeren hun hele leven. Tuurlijk zullen ze protesteren nu ze voelen dat ze dat opnieuw verliezen.” 
“Ook omdat de verstrenging zo snel gebeurt”, vult Vansteenkiste aan. “Alle zomerplannen die ze gemaakt hadden, zien ze plotsklaps in het niets verdwijnen. Bij de eerste golf, tijdens het schooljaar, was de impact voor hen anders en in zekere zin minder erg.” Het helpt ook niet dat de maatregelen zo negatief gecommuniceerd worden, zegt Bisschop. “In de media horen jongeren nu weer constant wat niet mag en hoe onveilig alles is. De toekomst lijkt weer gitzwart, terwijl een positief toekomstbeeld voor die leeftijdsgroep erg belangrijk is.”

Open het gesprek

Als ouder heb je de komende weken dan ook een aartsmoeilijke taak om die boze puber(s) op te vangen en aan de nieuwe maatregelen te houden. Maar dat betekent niet: als een drilsergeant hun bubbel gaan inspecteren en ze aan de ketting leggen, benadrukt Bisschop. “Ouders moeten vermijden om nu te negatief te zijn. Je kan je puber beter zeggen: ‘ik begrijp dat je je vrienden nog wil zien, natuurlijk is dat belangrijk voor je’. Vraag eerst naar hoe ze zich nu voelen, luister naar hen en bevestig dat je hun frustraties begrijpt.” 

Jongeren willen echt wel hun verantwoordelijkheid nemen. Sommigen zijn op dat vlak zelfs verstandiger dan volwassenen

Pedagoge Marijke Bisschop

Daarna kan je met hen praten over hoe ze de nieuwe verstrenging in praktijk willen brengen: doe dat in een open gesprek, waarbij je ze als volwassenen behandelt, zegt Bisschop. “De meeste jongeren willen echt wel hun verantwoordelijkheid nemen. Ik denk zelfs dat sommige jongeren op dat vlak verstandiger zijn dan volwassenen, want voor hen is het zó noodzakelijk dat ze snel weer hun vrienden kunnen zien”. Vansteenkiste is het daarmee eens. “Jongeren die relevante informatie over het coronavirus hebben, zijn ze in veel gevallen wijs genoeg om zelf hun conclusies te trekken”, zegt hij. 

Hoe motiveer je ze?

Volgens Vansteenkiste is het een kwestie van jongeren bewust te maken van de impact van zo’n kleinere bubbel en hoe efficiënt dat de pandemie indijkt. Zo kennen ze de winst van hun inspanningen en zullen ze meer bereid zijn om die te maken. “Praat over het effect van een kleinere bubbel met hen, vraag hen wat zij daarover denken. Laat je tieners daarna zelf voorstellen hoe ze de verstrenging in praktijk zullen brengen, al kan je natuurlijk ook een paar suggesties doen. Daarna geef je ze bedenktijd om tot slot samen tot goede afspraken te komen. Probeer die niet op te dwingen of in één gesprek af te kloppen”, tipt Vansteenkiste.
Let op: het is evenwel niet de bedoeling dat je jongeren nu overstelpt met coronanieuws om ze tot inzicht te brengen. Al die negativiteit kan een averechts effect hebben, zegt Bisschop. “Ze zoeken zelf wel genoeg op om op de hoogte te blijven. Het laatste wat ze nu nodig hebben is nog meer deprimerende berichtgeving of negatieve volwassenen die tien keer hetzelfde riedeltje herhalen.” 

Nu flexibeler zijn rond hun sociale mediagebruik is geen slecht idee. Het is nu de enige manier die ze nog hebben om met hun vrienden in contact te blijven

Pedagoge Marijke Bisschop

Beter is om ze hun leeftijdsgenoten te laten opzoeken via sociale media, bijvoorbeeld, raadt Bisschop aan. Zodat ze er met hen over kunnen praten. Of misschien vinden ze er wel een jong rolmodel dat hen het goede voorbeeld geeft. Nu flexibeler zijn rond hun sociale mediagebruik is geen slecht idee, vult Bisschop aan. Ook omdat hun smartphone nu weer de enige manier is om met vrienden in contact te blijven. “Laat ze dat toe. Voel als ouder niet de druk om ze daarvan af te leiden.” “Het is inderdaad niet de bedoeling dat je als ouder nu te dicht op hun huid gaat zitten”, bevestigt Vansteenkiste. “Laat ze op hun eigen tempo op zoek gaan naar alternatieven om de nieuwe situatie leefbaar te maken.”

Taken als ouder

Al hoef je je als ouder niet nutteloos te voelen. Jouw taak is nu vooral om voor meer positiviteit te zorgen. “Eet ’s avonds samen met het gezin en praat aan tafel niet over corona, maar over de toffe dingen die jullie deden. Vraag je tiener: ‘hoe gaat het met je vrienden’ of ‘wat voor leuks heb je vandaag op het internet gezien’”, tipt Bisschop. “Stel hem voor om zijn bubbelvriend(en) bij jullie thuis uit te nodigen voor een leuke activiteit. Zeg niet: ‘triest dat je zo veel vrienden niet meer kan zien’, maar wel: ‘hoe fijn dat je deze vriend(en) wél nog kan zien’.” 
En geef zelf op alle vlakken het goede voorbeeld. Draag je mondmasker, beperk je sociale contacten en zorg dat je tiener merkt dat je dat doet. “Maar doe dat niet te prekerig of negatief”, waarschuwt Bisschop. “Vertel aan tafel bijvoorbeeld over een afspraak met vrienden die je hebt moeten cancellen en hoe je daarvan baalt, maar zeg dan ook dat je weet dat deze verstrenging maar tijdelijk is. Jongeren zijn heel gevoelig voor de gevoelens van anderen op die leeftijd, dus hoe positiever jij bent, hoe meer ze dat ook zullen zijn.”

Als ze toch te ver gaan

De mogelijkheid bestaat natuurlijk dat je als ouder op een bepaald moment toch moet ingrijpen, hoe verstandig je jongere ook is. “Want ze hebben nu eenmaal meer sociale contacten dan volwassenen en dus ook meer verleidingen”, zegt Vansteenkiste. “Om nog maar te zwijgen van groepsdruk, waar ze gevoeliger voor zijn.” Meteen straffen is dan niet de oplossing, praten opnieuw wel. “Vraag waarom ze de regels overtraden. Vraag wat ze daar zelf van denken. Vraag of ze te maken kregen met groepsdruk en wat dat met hen deed. En luister”, zegt Bisschop. Besef dat ze misschien tijd nodig hadden om aan de nieuwe maatregelen te wennen. En laat hen weten dat je hen nog altijd vertrouwt. 
“Schaden ze dat vertrouwen opnieuw, dan kan je wel ingrijpen en huisarrest opleggen, bijvoorbeeld”, zegt Bisschop. Of met de ouders van de medeplichtige vriend(en) gaan praten. “Maar na die straf moet je ze toelaten om opnieuw je vertrouwen terug te winnen en ze opnieuw vrijheid geven. Jongeren hebben er zelf niet voor gekozen om in deze ellende te zitten, dus het minste dat je kan doen als ouder is proberen ze zo veel mogelijk tegemoet te komen en begrip op te brengen voor hun situatie.”

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/na-de-vrijheid-komen-nieuwe-maatregelen-bij-jongeren-extra-hard-aan-hoe-houd-je-ze-als-ouder-gemotiveerd-een-pedagoog-en-psycholoog-geven-raad~a669f8ae/

Niet alleen bij jongeren hakt het er hard in. Bij heel wat mensen die zich gevangen voelen. Natuurlijk is het hoe ga je ermee om voor jezelf en je medemens. De meeste leven in angst omdat ze alles linken aan dood. Wat ik snel zeg is kijk niet meer naar cijfers en leef vanuit jezelf. Men legt plichten op en dat moet je even leren aanvaarden. Dat aanvaarden ermee te leren leven kan je beter door het leven zetten. Probeer ook wat sociaal contact te houden. Dat is ook een van de belangrijkste punten. Net als buiten komen als je niet in quarantaine moet. Het spijtige is dat je gelijk wat je doet geconfronteerd wordt met de problematiek die er nu heerst.
Als je met niemand kan praten er zijn goede instanties waarnaar je kan bellen om een praatje te maken. Onder andere tele onthaal 106Weet je staat er nooit alleen voor.

Meisje, Muziek, Hoofdtelefoon, Hipster, Jong, Gelukkig

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

LOLA loves CHAMPAGNE

Lola neemt je mee in haar zoektocht naar dat ietsje meer dat haar leven kleurt.

allisone

we are all connected

Vegafoon

Vegafoon.org

VOICE

To bring out the best in you ...

amankumar000

A storyteller with a poetic heart

The Eternal Words

An opinionated girl penning down her thoughts.🌸❤

Essexworldliteraturesite

Towards a Read/Writ/ing of World Literature

Thinking Chitalia

As opposed to a “not thinking chitalia”

Roses and Brimstone

❧ A Little Heart With Extraordinary Passion

de wereld door mijn ogen

verhalen of poezie met foto's

A.&V.travel

WHEREVER YOU GO, GO WITH ALL YOUR HEART.

Storyteller's Eye Word

immagina un mondo di amore teatrale

Sunshiny SA Site

Kavita Ramlal, Proudly South African

Mooi Leven, by De Gans

Fotografie en Schrijverijen

Dogmavrij

Een liefdevolle vinger op de zere plek, omdat heling begint met (h)erkenning.

Banter Republic

It's just banter

Droomvlucht...living your dream 🌏💚

You say I dream too big, I say you think too small!

Straf Verhalen

Verhalen over discipline en straf (en meer...)

wendiesweb

Met liefde geschreven...🖋

Vegan & Spiritualiteit

Veganistische voeding en Spirituele groei

verhaal achter de foto

een foto zegt meer dan 1000 woorden.

Project 'IK'

Een zoektocht naar positief egoïsme

Pieter Dierckx

artist(e), yogi, masseur/kunstenaar, yogi, masseur

M-Pathie.com

Empathie is inlevingsvermogen, de kunde of vaardigheid om zich in te leven in de situatie en gevoelens van anderen .

Блог красоты и здоровья от LiDea

О себе, о женщинах, об особенностях женского организма, об изменениях, связанных с возрастом. О красоте и здоровье, о том, чтобы сохранить их в условиях дефицита времени. О том, как сделать так, чтобы чувствовать себя королевой, чтобы окружающие видели её в вас.

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

La Bella Bora

Een tropisch lifestyle- en reisblog vol verhalen en inspiratie

Vvolutie (Wij godinnen)

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

Ontdek, Ontwikkel & Ervaar!

Hotstuffforladies

Alles voor de moderne vrouw :Beauty,fashion shop blogs & revieuws. Altijd vind ik de leukste aanbiedingen & koopjes. Ook dan kan je er super uit zien💫💎💍💠💃💗👗🛍👠 De lekkerste zelf gemaakte recepten & de leukste shop en make-up vlogs!

Bewustzijnenzo

Schepje bewustheid, scheutje spiritualiteit, druppeltje humor allemaal in een blender..en tadaaa

GROWYOURMINDNOW

PLEUN MARIA JOHANNA

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

%d bloggers liken dit: