Category: Psychologische teksten


RODDEL MINDER

Waarom we minder moeten roddelen en meer moeten gunnen

Afbeeldingsresultaat voor roddelen

‘Heb je gezien wat zij aanhad vandaag?’ De werkvloer van vandaag lijkt soms verdacht veel op het schoolplein van weleer. Kliekjes, roddels en nijd: wordt het vrouwelijk geslacht geplaagd door een onderstroom van geniepigheid en negativiteit? Misschien. Vast staat dat we het tij kunnen keren door onze onzekerheid te verdrijven. Weg bitchfactor, welkom gunfactor.

Komt een man op café. Hij zet zich aan de toog, geheel toevallig in de buurt van een groepje dames dat geanimeerd in een gesprek verwikkeld is. Gegniffel, gelach, eenstemmigheid in de vorm van een luide ‘Ja, zo is ze helemaal!’. De man spitst zijn oren. ‘Ze’ blijkt een andere vrouw uit hun vriendenkring te zijn, die in niet al te vriendelijke bewoordingen over de tongen gaat. ‘Vrouwen’, zucht de man hoofdschuddend. Herkenbaar? Of je nu de rol van gelegenheidsluistervink toebedeeld kreeg of je in het recente verleden ook met een groep vrienden op café bevond, het antwoord luidt – soms met rode wangetjes als nevenefect – ‘ja’. En hoewel de tooghanger uit het bovenstaande voorbeeld er een afwijkende mening op na houdt, wijst veelvuldig onderzoek uit dat zowel vrouwen als mannen niet vies zijn van het occasionele potje roddelen.

“Omdat het een band smeedt”, legt psychologe Roos Woltering uit. “Dat typische geluister achter iemands rug is een manier om aan plaatsbepaling te doen binnen een groep. We roddelen meestal over iemand die ons onzeker maakt. Door die ander even in een negatief daglicht te zetten, kom je er zelf weer wat positiever uit. Bovendien is het een soort controlemechanisme: bevestiging van je uitspraak – ‘Ja, die jurk staat haar écht niet’ – leert je dat je gedrag gewenst is, terwijl een afwimpeling – ‘Goh, ieder z’n eigen smaak’ – aantoont dat je gesprekspartner er anders over denkt. Ook komt geroddel soms voort uit een zekere aarzeling over ons eigen oordeel. Hoe meer we dat bekrachtigd zien door anderen – collega X vindt je baas ook wat bot – hoe sterker we overtuigd raken van ons gelijk.”

Toch zijn het vooral degenen met XX-chromosomen die met achterklap geassocieerd worden. Niet omdat ze het per definitie vaker doen, klinkt het bij de psychologe. Wel omdat roddelen als strijdwapen dichter bij hun persoonlijkheid aanleunt. Empathie, een eigenschap die aan vrouwen toegedicht wordt, speelt een grote rol. “Feit is dat beide seksen af en toe wat uit te vechten hebben onder elkaar. Alleen de manier waarop ze dat doen, verschilt. De strijd van mannen kenmerkt zich eerder door directe agressie. Zij staan ervoor bekend recht voor de raap te zijn, zowel verbaal als fysiek. Conflicten worden dan ook openlijk benoemd en desgewenst uitgepraat tussen pot en pint. Vrouwen zijn eerder indirect agressief, met dank aan hun goed ontwikkelde empathische vermogen. Dat stelt hen in staat om zich in de ander te verplaatsen.” Dat we vanuit het perspectief van de ander naar onszelf kunnen kijken, zorgt er automatisch voor dat aan het oordeel van de ander enorm veel waarde wordt gehecht. Ik denk dat ik het goed doe, maar wat zou de rest van de wereld daarvan vinden? Daardoor ga je je vergelijken, wat onzekerheid met zich meebrengt. En laat roddelen nu net dé ideale manier zijn om die twijfels te verdrijven.” Roddelen komt dus voort uit een bepaalde strijd. En in tegenstelling tot wat de over de grond rollende en aan elkaars haren trekkende vrouwen op televisie ons willen doen geloven, vechten we die nog het liefst uit met geluister achter elkaars rug om. Maar wat hebben we dan precies uit te vechten met de collega over wie samenzweerderig gekletst werd bij de koffieautomaat?

Gelijkheid troef

Om het fenomeen te begrijpen, moeten we volgens loopbaancoach en bedrijfskundige Vréneli Stadelmaier terug naar het speelplein. Ook daar vieren kliekjes, roddels en nijd hoogtij. En vooral: conformisme is de norm. “Terwijl jongens elke activiteit aangrijpen om te bepalen wie ergens het best in is, vormen meisjes groepjes die elk hun eigen ongeschreven regels hebben, met het gelijkheidsprincipe als credo. Niet in de competitie, maar juist in de gemeenschappelijkheid vinden ze hun vriendschap. Hetzelfde soort kapsel, type jas of schoenen: vriendinnetjes van dertien à veertien zijn al vanaf een afstand te herkennen. And there’s no I in ‘team’: zodra er een met haar hoofd boven het maaiveld uitsteekt, voelt dat aan als verraad, als een bedreiging voor de rest. Die denkwijze ontgroeien volwassen vrouwen niet helemaal: ze blijven op zoek gaan naar degenen die qua normen en waarden, levensstijl en overtuiging zoveel mogelijk gelijk zijn. Het succes van een ander steekt dan weleens de ogen uit.” Maar ook ingesleten patronen doen hun duit in het zakje, vervolgt Vréneli. “Leg dertig vrouwen een foto van een man en een foto van een vrouw voor en geef hen vijf seconden om ‘de CEO’ eruit te pikken. Het merendeel zal naar het portret van de man grijpen.

Omdat we leiderschap nog steeds onbewust associëren met mannelijkheid. Daarnaast rijmt het beeld van een vrouwelijke baas niet met de typische eigenschappen die we vrouwen toedichten: lief, bescheiden, dienstbaar, Zij die wel de top bereiken, mogen commentaar van heel wat mannen én vrouwen verwachten. Gelukkig is het tij langzaam aan het keren.” “Vrouwen kunnen én mogen nu alles, en gelukkig maar”, vult psychologe Roos Woltering aan. “Toch zijn er tegelijkertijd nog heel wat ongeschreven regels. Een man die thuisblijft om voor het zieke kind te zorgen is een rariteit, een vrouw die voor een kindergriepje een dag vakantie neemt een evidentie. Bovendien zijn heel wat van die impliciete gedragscodes in strijd met elkaar. Als vrouw moet je carrière maken, maar liefst niet té: brengen je kinderen meer dan drie dagen in de crèche door, dan ben je een afwezige moeder. Maar zet je je carrière even op pauze voor je gezin, dan noemen ze je dom of ambitieloos. En dan heb ik de hele borstvoedingsdiscussie nog niet eens bovengehaald.”

Borstvoedingsmaffia of schoolpleinelite, vast staat dat moeders – en vrouwen bij uitbreiding – maar al te snel klaarstaan met een oordeel over elkaar. Gek op zich, want na de strijd om los te raken van de haard zou je toch verwachten dat we met z’n allen massaal aan hetzelfde zeel trekken? Zowel Woltering als Stadelmaier vergelijken de hele kwestie met een krabbenmand. Voor wie niet zo vertrouwd is met het gedrag van de beestjes: zet een krab in een emmer, en ze slaagt er moeiteloos in om te ontsnappen. Maar als diezelfde krab in een mand vol soortgenoten omhoogklimt, trekken de anderen haar terug naar beneden. Dat doen vrouwen ook. Terwijl we elkaar juist een duwtje zouden kunnen geven om die mand uit te komen.

Niet afgunst of jaloezie, maar vooral onze onzekerheid belemmert de teamspirit. Vanuit de wetenschap dat roddelen de ideale manier is om onzekerheid te verdrijven, is het niet gek dat de collega die er schijnbaar moeiteloos in slaagt om haar gezinsleven met haar carrière te combineren door de mangel gehaald wordt. Of dat het opluchting brengt om te gniffelen over de kledingkeuzes van je vrouwelijke baas, die het succes boekt waar jij van droomt. Maar eerlijk is het niet. “Vrouwen moeten eraan wennen dat we onze positie niet meer ontlenen aan onze man, maar dat we tegenwoordig zelf bepalen waar we staan en wie we zijn. En dat we veel meer aan elkaar kunnen hebben als we positief gestemd zijn over elkaar, elkaar een duwtje geven waar nodig. Zodat we allemaal kunnen groeien”, stelt Vréneli. “Gelukkig maakt vijandigheid langzaamaan plaats voor solidariteit. Dat de genderlabels die kleven op beroepen als brandweerman, CEO of verpleegkundige verdwijnen, doet het krabbenmandefect slinken.”

Stoppen met roddelen

 Vréneli Stadelmaier: “Roddelen gebeurt over iemand die er niet bij is. Het schept een band tussen de deelnemende partijen, maar gaat wel ten koste van het onderwerp van het onderonsje. Dat is niet alleen onaardig, maar tevens heel bedreigend: stiekem besef je namelijk dat jij ook zo over de tong zal gaan als je moet afzeggen voor de volgende vriendinnendate, of een keertje past voor een lunch met collega’s. Hoe de bitchfactor een gunfactor kan worden? Eén: stop met roddelen. Twee: stop met roddelen. Drie: stop met roddelen.” Roos Woltering: “Probeer oordeelloos naar elkaar te kijken, waarbij kritiek plaatsmaakt voor nieuwsgierigheid. Dat iemand het anders doet dan jij, hoeft niet te impliceren dat jouw keuze niet de juiste is. Zo valt een blok onzekerheid weg.”

Roos Woltering: “Uit onderzoek blijkt dat vrouwen een mannelijke baas verkiezen. ‘Omdat mannen rechtdoorzee zijn’, is de vaakst gehoorde reden. Vrouwen willen niemand voor het hoofd stoten, maar van al dat rond de pot draaien wordt niemand gelukkig. Privé of professioneel: durf te zeggen waar het op staat.” Vréneli Stadelmaier: “In mijn praktijk gaf ooit een vrouw af op haar leidinggevende. Ze ergerde zich omdat ze nooit vroeg hoe het met haar kind ging, of ze goed geslapen had en of ze leuke vakantieplannen had. Ik vroeg of ze dat ook gezegd had als het een man geweest was. ‘Natuurlijk niet’, antwoordde ze. Op de werkvloer zien vrouwen elkaar al snel als vriendinnen. Fijn dat het zo gezellig is, maar op de werkvloer is het niet al plezier wat de klok slaat. Commentaar op je werk voelt zo al snel aan als een aanval op de vriendschap. Probeer het niet persoonlijk te nemen en relativeer: het hoeft niet altijd leuk en gezellig te zijn op kantoor.”

Uit de negatieve spiraal

 Vréneli Stadelmaier: “De vrouwelijke groepsdynamiek is er een die berust op gelijkheid. Om die te bereiken, maken we ons bewust zo klein mogelijk. Dat merk je zelfs al bij kinderen. Toen ik taximama voor mijn zoontje en zijn hockeyploeg speelde, hoorde ik vooral dingen als ‘Ik was echt goed vandaag!’ en ‘Hebje mijn goal gezien?’. Bij mijn dochter en haar vriendinnen was de sfeer altijd een pak minder uitbundig: ‘Wat was ik slecht vandaag!’, ‘Ik moet een nieuw shortje hebben, hier lijken mijn benen dik in’ … We willen anderen niet het gevoel geven dat we boven de groep uit willen steken, en daarom halen we onszelf naar beneden. Dat zie je ook later. Vrouwen houden hun mond tijdens vergaderingen uit angst om iets verkeerds te zeggen, of solliciteren uit onzekerheid niet voor een hogere functie.”

Roos Woltering: “Een cliché is een cliché om een reden. De boze stiefmoeder uit sprookjes, het domme blondje van de cafémoppen of vrouwen die afgunst in hun DNA hebben: hoe meer we erin geloven, hoe meer het waarheid wordt. Dingen gegund worden start met zelf gunnen: denk eens na over wat je kan betekenen voor een ander. Lach niet groen als je collega tijdens een meeting komt aandraven met een goed idee, maar bekrachtig haar daarin.” Vréneli Stadelmaier: “De vooroordelen zitten diep, maar door elkaar vooruit te helpen, kunnen we dat veranderen. Zo introduceerde Michelle Obama het ‘amplifying’-fenomeen: tijdens vergaderingen in het Witte Huis spraken vrouwen af om elkaar te herhalen als een van hen een goed idee lanceerde. Zo helpen vrouwen elkaar om gehoord te worden. Bovendien hoef je zo niet langer elkaars outfit te bekritiseren bij de koffieautomaat: stof tot praten genoeg, met al die interessante inzichten van je collega’s.”

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/waarom-we-minder-moeten-roddelen-en-meer-moeten-gunnen~a627edf9/

Wie doet het al eens niet? Maar men kan positief roddelen en negatief. En vaak heeft het te maken met het laatste. Mensen die roddelen hebben vaak zelf moeilijkheden waar ze niet mee naar buiten durven komen, of deze bespreekbaar maken. De persoon waar men over roddelt is er nooit bij, en als het dan nog aan de oren komt van de persoon wordt het soms nog helemaal anders gezegd. 
Maar er zijn ook mensen die graag de roddels aanhoren. Die zich bewust openstellen om het gepraat te horen. Juist voor deze mensen moet men schrik hebben. Want het zijn deze die van een klein vuurtje en bosbrand kunnen maken.
We mogen ook niet vergeten dat de meeste roddels nu via gsm of pc gaan. 

Afbeeldingsresultaat voor roddelen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Advertenties

Dit is het grote verschil tussen alleen zijn en eenzaam zijn

Het lijkt logisch dat je eenzaam wordt door vaak alleen te zijn, maar is dat wel zo? Sommige mensen vinden het immers heel fijn om in hun eentje weg de duiken met een boek. Andersom kan je ook eenzaam zijn wanneer je in gezelschap bent, op een feestje waar je met niemand raakvlakken lijkt te hebben. Er is dus een verschil tussen alleen zijn en eenzaam zijn, we leggen het je uit. 

Het verschil tussen alleen zijn en eenzaam zijn

1. Alleen zijn vertelt iets over het aantal mensen rondom jou (dit is een objectieve weergave van de werkelijkheid), terwijl eenzaamheid een gevoel van isolatie uitdrukt (wat dan weer een subjectieve weergave van de werkelijkheid is).

2. Alleen zijn kan perfect samengaan met gevoelens van geluk. Sommige mensen vinden het fijn om af en toe dingen alleen te doen. Eenzaamheid en geluk passen niet samen, integendeel.

3. Alleen zijn maakt dat je extra kan genieten van bepaalde activiteiten (zoals lezen, hardlopen of slapen). Eenzaamheid daarentegen zal nooit een meerwaarde zijn in het uitoefenen van hobby’s of activiteiten.

4. Alleen zijn op zich hoeft geen nadelige bijwerkingen te hebben. Eenzaamheid daarentegen gaat gepaard met verwarring, slapeloosheid en depressie.

5. Alleen zijn kan een manier zijn om te ontstressen van een drukke wereld vol prikkels, terwijl studies aantonen dat eenzaamheid de aanmaak van stresshormonen net aanwakkert.

6. Alleen zijn heeft niets te maken met persoonlijkheid, terwijl eenzaamheid meer gebruikelijk is bij mensen met een laag zelfbeeld. Dit komt omdat mensen met een laag zelfbeeld sneller geloven dat ze de aandacht en vriendschap niet verdienen. (Wat niet waar is, gurl!!)

7. Alleen zijn op zich kent geen gezondheidsrisico’s. Eenzaamheid daarentegen is gelinkt aan een grotere kans op cardiovasculaire aandoeningen, alcohol- en druggebruik, Alzheimer en een verminderd geheugen.

Zo zie je maar dat de twee begrippen een heel andere betekenis hebben. Het grote gevaar schuilt dus voornamelijk in eenzaamheid. Voel je je eenzaam? Zie dit dan als een trigger om in actie te schieten, praat met vrienden en vertel wat je dwarszit. All will be fine, geloof ons maar.

BRON: https://nsmbl.be/verschil-tussen-alleen-zijn-en-eenzaam-zijn/

Als je aan 100 mensen vraagt kan je alleen zijn volmondig ja. Maar niet voor lang. Toch kan alleen zijn veel rust brengen. Je hoeft je niet af te zonderen van mensen, muziek of een boek. Nee dat zeker niet. Maar wat soms wel hard aankomt is. Dat je alleen voelt in een gemeenschap of op je werk. En dat kan wel zwaar opwegen tot zelfs gezondheidsproblemen geven. Nu eenzaamheid staat los van alleen zijn. Er zijn perfect mensen die alleen kunnen leven en zijn zonder zich eenzaam te voelen. Ze hebben veel om handen en genieten van het leven, ook als ze op vakantie zijn. Eenzaamheid hoor je het vaakst bij mensen die plots alleen komen te staan en zo eigenlijk in een diep gat vallen. Ze gaan zich vaak opsluiten hebben voor niets zin dan alleen voor zich uitkijken. Contacten zoeken ze niet meer, een hobby vinden ze maar niets. En zo kom je steeds meer en meer met jezelf in conflict tot jezelf eigenlijk het leven niet meer ziet zitten of aankan.

Afbeeldingsresultaat voor alleen zijn

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Sensoa leert studenten omgaan met grensoverschrijdend gedrag

Gerelateerde afbeelding

Expertisecentrum voor seksuele gezondheid Sensoa wil studenten leren omgaan met grensoverschrijdend gedrag. Dat schrijft Het Nieuwsblad vandaag.

Op verzoek van de Gentse studentenraad bundelde Sensoa een aantal praktische tips, die studenten moeten leren hoe ze moeten reageren wanneer ze te maken krijgen met ongewenst seksueel gedrag. Maar liefst 1 op de 5 meisjes tussen de 16 en 27 zou wel eens te maken krijgen met ongewenste avances en gedrag dat niet door de beugel kan. Bij jongens is dat 1 op de 10. “We zien dat die leeftijdscategorie een kwetsbare groep is”, aldus Boris Cruyssaert van Sensoa. “Ook al omdat jongeren op die leeftijd volop aan het experimenteren zijn en dan soms over de grenzen van anderen gaan.”

Het is dus belangrijk dat er niet alleen bewustzijn gecreëerd wordt rond het probleem, maar dat er ook geleerd wordt hoe je zelf kan ingrijpen, wanneer je het ziet gebeuren bij iemand anders. Afleiding blijkt hierbij het codewoord te zijn. Zo kan je een kennis die wordt lastiggevallen opbellen -zelfs als je maar op een paar meter afstand staat- of de weg naar het toilet vragen. Misschien kan je zelfs ‘per ongeluk’ wat van je drankje op hem of haar morsen. Het zijn stuk voor stuk subtiele manieren om voor afleiding te zorgen en zo tussen het slachtoffer en de dader te gaan staan.

Naast praktische tips werd er door Sensoa ook een workshop in elkaar gestoken. Deze zal in eerste instantie enkel in Gent worden gegeven, omdat de tips op vraag van de Gentse studentenraad werden samengesteld. Toch verwacht Sensoa binnenkort ook vanuit andere studentensteden een soortgelijke vraag te krijgen.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/sensoa-leert-studenten-omgaan-met-grensoverschrijdend-gedrag~ab66dd71/

Dat ze moeten weten wat kan en mag is belangrijk. Maar ook moet men dan leren om grenzen aan te geven. Alleen mag men er zelf ook niet overgaan, en laat je er door niemand overgaan. Vaak is het zo van de ene kan men het wel verdragen van de ander niet. Net zoals de aanraking zelf. Als je dan geen grens geeft of het aangeeft dat je er niet van gediend bent dan kan het van kwaad naar erger gaan. Nee is nee en dat moet gerespecteerd worden. Is dat niet dan kan men stappen ondernemen. Grensoverschrijdend gedrag is niet alleen lichamelijk maar kan ook gebeuren via gsm of internet.

Afbeeldingsresultaat voor grensoverschrijdend gedrag

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Zo blijf je in het nu, ook in een druk leven

Zo blijf je in het nu, ook in een druk levenEr is maar één tijd en plaats waar je kunt zijn en waarover je enige controle hebt.

Dat is het huidige moment.

Maar de meeste mensen brengen hun tijd door in herinneringen. Dat kan aan iets leuks zijn, zoals het herbeleven van een zonnige vakantie. Of het is iets vervelends zoals piekeren over een conflict of negatieve situatie uit het verleden.

Of we verdwalen in scenario’s over wat er in de toekomst kan gebeuren. Iets leuks dat we wensen dat er gebeurt. Of piekergedachten waarbij we van een molshoop een berg maken.

Of je gedachten gaan gewoonweg alle richtingen uit.

In een studie van 2010 vonden de Harvard-wetenschappers Matthew Killingsworth en Daniel Gilbert dat mensen bijna 47% van hun wakkere uren doorbrengen met het denken over iets anders dan wat ze op het moment zelf doen.

Als je een groot deel van je dag in de toekomst of in het verleden doorbrengt of je hebt moeite met focussen en je voelt dat dit een negatief effect heeft op je leven dan wil je misschien meer leren leven in het huidige moment.

Dit zijn 5 eenvoudige gewoonten die voor mij werken in het dagelijks leven.

1. Doe één enkele taak.

Er is al veel geschreven over het belang van een enkele taak om je werk effectiever te maken.

Niet alleen is multitasking stressvoller en minder productief dan single-tasking, maar technisch is het niet eens mogelijk. Wat voelt als het doen van meerdere taken tegelijk zijn eigenlijk onze hersenen die verwoed heen en weer moeten schakelen.

Als je je volledig op één enkele taak concentreert, heb je meer kans om in een flow te komen, minder stress te voelen en echt te genieten van het werk dat je doet.

2. Doe het langzaam.

Wanneer je wakker wordt en je begint met jouw eerste ding van de dag, vertraag het dan een beetje.

Doe dat en de daaropvolgende dingen in een ontspannen en rustig tempo. Het zal waarschijnlijk niet veel langer duren dan wanneer je het snel probeert te doen. En je zult in staat zijn om makkelijker aanwezig te blijven, je te concentreren op alles wat je doet en daar zelfs een eenvoudige vreugde of stilte in te vinden.

Doe dat in plaats van je stress meteen te verhogen en al voor je ontbijt vast te lopen in zorgen over wat er vandaag kan gebeuren.

3. Zeg tegen jezelf: nu ben ik aan het…

Als ik iets doe, vertel ik mezelf gewoon in mijn hoofd: Nu ben ik aan het….

Als ik bijvoorbeeld mijn tanden poets, dan zeg ik tegen mezelf: Nu ben ik mijn tanden aan het poetsen.

Deze gewoonte is misschien wel het belangrijkst als ik dingen doe waarbij het gemakkelijk is om af te dwalen naar de toekomst of het verleden. Je kan het doen wanneer je je haar kamt of je tanden poetst of wanneer je door de supermarkt stapt.

Ik zeg dit niet heel de tijd tegen mezelf, maar ik gebruik het toch een paar keer door mijn dag heen.

4. Bewaak wat je ’s morgens toelaat in je brein.

Als ik vroeg op de dag e-mail, sociale media en andere websites check, dan krijg ik veel meer versnipperde gedachten. En wordt het een stuk moeilijker om me op iets te concentreren, en aanwezig te blijven.

Dus de vriendelijke optie naar mezelf toe is om die dingen niet vroeg op de dag te checken. En om sites zoals Facebook zo weinig mogelijk te checken.

Als ik zulke dingen tot een minimum beperk dan wordt mijn dag lichter en eenvoudiger en blijf ik niet alleen makkelijker aanwezig, maar krijg ik vaak ook meer belangrijke dingen gedaan.

5. Nee, nee, nee & opnieuw verbinding maken met het hier en nu.

De vier tips hierboven maken het makkelijker om in het huidige moment te blijven en er ten volle van te genieten. Maar elke dag gaan er nog steeds gedachten in alle richtingen, naar het verleden of naar de toekomst.

Daarvoor kan je ook een stop-woord of -zin gebruiken. Zo gauw als ik merk dat mijn gedachten zijn weggedreven, zeg ik tegen mezelf: Nee, nee, nee.

Dan volg ik dat meteen op door me enkel te richten op mijn ademhaling of gewoon via mijn zintuigen op wat er nu om me heen gebeurt, zodat ik een of twee minuten weer volledig in dit huidige moment ben.

coach wim personal life coach business coach

Als coach help ik jou om het beste uit jezelf te halen, en je volledige potentieel te bereiken. Zonder je te vergelijken met anderen. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient! Neem gerust eens contact op voor meer info over coaching.

BRON: https://wimannerel.wordpress.com/2019/09/27/zo-blijf-je-in-het-nu-mindful/comment-page-1/?unapproved=5004&moderation-hash=dbfe01814523f8875a0feb1c4e9c2937#comment-5004

Veel mensen vergeten dat dagelijkse teken rust kan brengen en zelfs een vorm van meditatie kan zijn. Zo blijf je bij de taak maar ga je ook de taak anders bekijken. Dit met een goed gevoel, tot zelfs ervan genieten. Als je een taak naar wens wilt uitvoeren is het ook van belang om dit langzaam aan te doen. Velen werken met een deadline en wat krijg je stress, maar als je de taak tot je neemt dan weet je waaraan je begint en daar moet je aan houden tot ze af is. Dan pas ga je ook een goed gevoel eraan overhouden. Ja multitasking heel wat doen het en krijgen daardoor ook stress. Of vergeten dat ze nog andere taken hebben zoals gezin of kinderen. Daarom is het ook nuttig wil je in het hier en nu blijven om werk gescheiden te houden van het sociale leven.
Zelfs bij een wandeling kan je leren om in het hier en nu te blijven. Dat ook voor velen en valkuil is.

Afbeeldingsresultaat voor hier en nu leven

Afbeeldingsresultaat voor hier en nu leven

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Budget voor goedkope psycholoog amper benut

Afbeeldingsresultaat voor bij de psycholoog

Sinds april kunnen volwassen Belgen die een matig ernstige depressie, een angststoornis of een alcoholprobleem hebben, tegen verminderd tarief naar een geconventioneerde psycholoog gaan. Ze betalen maximaal 11 euro per sessie, in plaats van 50 euro of meer, mits een voorschrift van een huisarts of psychiater.

De federale overheid trok daarvoor 22 miljoen euro uit voor 2019, maar een groot deel van dat geld blijft liggen, schrijven De Standaard, Het Nieuwsblad, Gazet van Antwerpen en het Belang van Limburg vandaag.

In juni en juli werd drie vierde van het budget niet aangesproken. In de maanden daarvoor was dat nog meer. “Schrijnend”, noemt Koen Lowet van de Vlaamse Vereniging voor Klinisch Psychologen dat.

“Manke communicatie”

Waarom de terugbetaling zo moeilijk opgestart raakt, is niet duidelijk. De psychologen zien twee problemen. “Zoals voorspeld, zijn niet veel psychologen ­bereid om te werken tegen het lage ­tarief van 45 euro voor 45 minuten dat de overheid voorziet”, zegt Lowet. De communicatie rond de terugbetaling zou ook mank ­lopen. “Huisartsen verwijzen blind door, ze weten onvoldoende wie wel en niet meedoet. Soms moeten pa­tiënten dan toch de volle pot betalen.”

Minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open Vld) wijst erop dat er vroeger geen ­enkele vorm van terugbetaling was voor psychologische hulp in de eerste lijn. “We starten van nul. Het is dus logisch dat het even duurt voor het project op kruissnelheid komt”, zegt ze. Een team van wetenschappers moet het nieuwe systeem nu evalueren.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/budget-voor-goedkope-psycholoog-amper-benut~a51fd66d/

Het zijn maar twee woorden die hier van toepassing zijn. Manke communicatie naar de persoon toe. De meeste weten dan ook niet of de psycholoog geconventioneerde is, net als specialisten waar je dan toch meer moet betalen voor een behandeling. Ja men kan de vraag altijd stellen maar soms heb je daarop zo een moment geen aandacht aan. Of je gaat zoeken dat de specialist in die categorie valt, of navragen in het ziekenfonds.
Hier vind je goede informatie erover:
https://www.cm.be/ziekte-en-behandeling/zorgverleners/conventie

Afbeeldingsresultaat voor geconventioneerde

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Groot aantal Vlaamse tieners kampt met psychische klachten

Afbeeldingsresultaat voor kind en psychische problemen

Een groot deel van de Vlaamse tieners kampt met psychische klachten. Dat blijkt uit de eerste resultaten van een groot onderzoek van de KU Leuven, dat VRT NWS en Knack konden inkijken. Daarin werden bijna 2.000 Vlaamse tieners bevraagd over hun mentale gezondheid. Vooral sociale factoren blijken een grote rol te spelen.

In het onderzoek kregen 1.913 jongeren uit het eerste, derde en vijfde middelbaar van scholen over heel Vlaanderen een vragenlijst. Daarin moesten ze aangeven hoeveel last ze ondervinden van bepaalde psychische symptomen, zoals slecht slapen, angstig zijn, moeite hebben om zich te concentreren of denken aan de dood.

Uit de resultaten van de studie blijkt dat de meerderheid, bijna de helft van de ondervraagde jongeren, milde psychische klachten ervaart. Een op de drie geeft aan geen of zeer milde klachten te hebben, maar er zijn ook jongeren die matige (15,4 procent) tot zelfs zeer ernstige (2,2 procent) klachten hebben.

Volledig beeld

“Maar het is niet omdat je deze klachten af en toe hebt, dat er een probleem is met je geestelijke gezondheid. De aantallen lijken hoog, maar veel van de onderzochte klachten zijn eigenlijk kenmerkend voor tieners”, zeggen de onderzoekers. Daarom willen ze volgend jaar en over drie jaar dezelfde jongeren opnieuw bevragen. “Op die manier zouden we echt een heel volledig beeld krijgen van hoe de psychische klachten evolueren en wat de oorzaak zou kunnen zijn van bepaalde problemen”, zegt professor Inez Germeys van de KU Leuven.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/groot-aantal-vlaamse-tieners-kampt-met-psychische-klachten~a3c02949/

Dit vind ik zo erg om te lezen. Kunnen tieners en de jeugd dan nergens meer terecht om te praten. Als het niet bij ouders of familie is kan kunnen deze ook via telefoon of chat geholpen worden. Dat kan voor hen al een eerste stap zijn. 106 tele onthaal of de kindertelefoon. Als ze te diep zitten kunnen zo ook met 1813 zelfmoordlijn contact nemen.
De druk op jongeren ligt vaak heel hoog al denken de ouders van niet. Als ze dan nog eens thuis aan hun lot worden overgelaten omdat gsm en laptop voorgaan dan kan dit heel psychische gevolgen hebben.
Of omdat het thuis ook niet al te best gaat kan dit ook op gaan wegen bij het kind. En we mogen niet vergeten en kind ziet en hoort heel veel.

Afbeeldingsresultaat voor kind en psychische problemen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

1 op de 4 Belgen krijgt ooit te maken met psychische problemen, maar erover praten blijft moeilijk

Afbeeldingsresultaat voor psychische problemen

Ons land telt bijna een kwart inwoners dat zich niet goed in z’n vel voelt en de zelfmoordstatistieken pieken al jaren, maar er wordt weinig over gesproken met vrienden of familieleden. Dat blijkt uit een onderzoek van CM en Universiteit Gent. Om het taboe te doorbreken, lanceert het gezondheidsfonds een campagne met het nieuwe leesteken .?. waarmee je kunt aangeven dat je écht wil weten hoe het met iemand gaat.

Voor de studie ondervroegen de onderzoekers van CM en Universiteit Gent 5.700 mensen in Vlaanderen en Brussel. Zo kwamen ze te weten dat mentale problemen zoals depressie, psychose of burn-out steeds vaker voorkomen in ons land, maar dat ook de schroom om erover te praten groot is. Van alle deelnemers die in het verleden mentale problemen hadden of er vandaag mee geconfronteerd worden, gaf 24% aan dat ze daar niet over gepraat hebben met mensen uit hun nabije omgeving. Ze doen dat vooral omdat ze hun problemen liever zelf oplossen (49%) of omdat ze hun omgeving niet willen belasten (48%). Maar ook schaamte (32%) en angst voor reacties (26%) spelen een rol. Bij mannen, 65-plussers en mensen met een lagere opleiding is de schroom nog iets groter.

Professionele hulp

De stap naar professionele hulpverlening blijkt ook al een moeilijke, aangezien 28% aangeeft geen huisdokter, psycholoog of psychiater bezocht te hebben. Ook hier is de voornaamste reden dat mensen hun problemen liever zelf oplossen (55%). Daarnaast houdt de kostprijs (33%) mensen tegen om professionele hulp te zoeken, 21% weet simpelweg niet waar ze terecht kunnen met hun problemen.

“Er zijn nog steeds heel wat onderliggende barrières die maken dat mensen met psychische problemen het gesprek met hun omgeving niet durven aan te gaan en geen professionele hulp zoeken”, reageert Piet Bracke van de vakgroep sociologie aan de Universiteit Gent. “Het blijft voor velen van hen moeilijk om zelf het initiatief te nemen, terwijl we nochtans weten dat praten met vrienden of familieleden helpt. Zich gesteund weten door anderen wanneer het moeilijk gaat, is heilzaam. Bovendien kunnen vrienden of familieleden ertoe bijdragen om de stap naar professionele hulpverlening te verkleinen.” 93% van de respondenten deelt die mening trouwens, maar bijna de helft heeft geen idee hoe ze zo’n gesprek moeten aanpakken.

Bespreekbaar maken

Om het taboe te doorbreken, pakt CM deze week uit met een campagne waarin ze het nieuwe leesteken .?. lanceren waarmee je kunt aangeven dat je oprecht wil weten hoe het met iemand gaat. “Lopen we elkaar vandaag tegen het lijf, dan vragen we wel ‘ça va?’, maar vaak zijn we niet geïnteresseerd in het antwoord op de vraag. Veel meer dan een cliché-begroeting, moet onze ça va een oprechte vraag worden. We moeten tijd durven maken om met vrienden of familieleden het gesprek aan te gaan over hoe ze zich écht voelen.”

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/1-op-de-4-belgen-krijgt-ooit-te-maken-met-psychische-problemen-maar-erover-praten-blijft-moeilijk~a068ac59a/

Als je de cijfers bekijkt sta je wel even stil 1 op 4. En dat klopt ook. Maar er over praten is vaak heel moeilijk en zeker in het begin. Als men gaat proberen om een helpende hand te zijn om deze toch door te verwijzen. Als ze dan hulp hebben of in therapie zitten vinden ze het nog heel moeilijk om dit bespreekbaar te maken. Maar het kan nuttig zijn, om er rekening mee te houden. Zodat je weet hoe je om moet gaan met iemand. Vaak komt het naar boven door een gesprek en dan nog kan het eindigen op een ruzie. Natuurlijk hang je zoiets niet aan de grote klok, je weet ook niet hoe iemand erop gaat reageren. Maar op je werk of als iemand nog naar school gaat kan het ook nuttig zijn als ze ervan weten.
Natuurlijk zit hier ook de leeftijd in. Een jonger iemand zal het moeilijker hebben als een iets oudere. Maar dan nog is het leven de mond dicht te houden dan te spreken en een angst hebben van hoe iemand erop gaat reageren.

Afbeeldingsresultaat voor psychische problemen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

EEN VERSLAVING

Na aflevering ‘Durf te vragen’ over verslaving: lopen sommige mensen meer risico op probleemgebruik dan anderen?

Afbeeldingsresultaat voor verslaving
Na mensen met dwerggroei in de eerste aflevering, werden gisteren ex-alcoholisten en -drugsverslaafden op de rooster gelegd in ‘Durf te vragen’. Een waardevolle aflevering, vindt ook Tom Evenepoel coördinator van De Druglijn, “alleen al om het clichébeeld van mensen die verslaafd zijn te doorbreken”. Bijna 20% van de Belgen ontwikkelt immers in de loop van zijn leven een verslavingsproblematiek. Kan het iedereen overkomen?

Over wat een verslaving precies is, zijn hele handboeken volgeschreven. Kort gezegd komt het erop neer dat je verslaafd bent als je een bepaald gedrag blijft stellen, ondanks het feit dat er problemen optreden. De Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders – kortweg DSM – onderscheidt elf symptomen. Zes daarvan gaan over de moeilijkheden of negatieve gevolgen die optreden: mislukte pogingen om te minderen of stoppen, door gebruik tekortschieten op het werk, school of thuis, blijven gebruiken ondanks de relationele problemen die het met zich meebrengt, het opgeven van hobby’s, sociale activiteiten of werk en voortdurend gebruik, zelfs wanneer je daardoor in gevaar komt of lichamelijke of psychische problemen riskeert.

“Zelf gebruik ik niet graag het woord verslaafd, want ik vind het een veel te zwaar geladen begrip. Er rust een enorm stigma op. Ik spreek dan ook liever van een gok- of drankprobleem bijvoorbeeld”, vertelt Evenepoel. “In theorie kan zeker iedereen zo’n probleem krijgen, maar in de praktijk gebeurt dat niet. Er zijn mensen die heel hun leven af en toe een sigaret kunnen roken bij een drankje en verder niet, terwijl anderen na verloop van tijd wel verknocht raken. Sommige zaken zijn verslavender dan anderen, denk aan cocaïne omdat het effect van korte duur is en je sneller een nieuwe dosis zult gebruiken, maar de substantie zelf is zeker niet de bepalende factor als het gaat over het risico om een probleem te ontwikkelen.”

“Of iemand in de problemen komt, hangt evenzeer af van de persoon die gebruikt zelf, de invloed van de omgeving en de omstandigheden waarin hij of zij gebruikt. En dat moet je breed nemen. We zien bijvoorbeeld dat mensen met een stressvolle job met hoge verwachtingen, wat meer risico lopen om drank en/of drugs te gebruiken. Maar evengoed kan een vriendenkring waarin gebruik genormaliseerd wordt, tot een verslaving leiden. Of ouders die gebruiken, financiële en relationele problemen en ga zo maar verder. Er wordt weleens gezegd over iemand met een probleem dat de persoon in kwestie geen karakter heeft, maar dat is te kort door de bocht. Verslavingen zijn veel complexer dan dat. Genen kunnen ook een rol spelen, maar lang niet altijd.”

Geleidelijk aan

“Soms kan een verslaving snel gaan, maar bij veel mensen gaat het net heel geleidelijk aan. Omdat er dan geen extreme schokgolven zijn en je het gewoon rustig aan steeds vaker doet, is het zowel voor de persoon zelf als voor de omgeving moeilijk om in de gaten te hebben dat er zich een probleem vormt. Op onze site kan iedereen nagaan hoe riskant zijn of haar gebruik is via een reeks anonieme zelftestjes. Daarbij hebben we ook meer ‘onschuldige’ items zoals internet en gamen opgenomen. Ook die kunnen tot problemen leiden, zij het niet zo zichtbaar of althans toch minder fysiek. Maar ook jarenlang overmatig drinken bijvoorbeeld heeft vaak pas op lange termijn gevolgen”, zegt Evenepoel.

Hoe spreek je iemand aan?

Stel je vermoedt dat iemand in je nabije omgeving een probleem heeft, hoe kun je daar dan het best op reageren? “Het is altijd zinvol om de persoon daarop aan te spreken. Daarmee uit je je bezorgdheid, wat mensen die je graag zien normaal wel kunnen appreciëren. Wel hangt veel af van de manier waarop je dat doet. Door te vragen ‘je bent toch niet verslaafd?’ zul je automatisch het deksel op de neus krijgen, want je velt daarmee meteen een oordeel en doet een uitspraak over een ander. Bijna iedereen zal dan in verdedigingsmodus schieten en het gebruik minimaliseren. Je kunt beter in eigen naam praten en bijvoorbeeld stellen dat je je zorgen maakt en dat je je afvraagt of het voor de ander nog lukt om maat te houden.”

“We krijgen vaak de vraag hoe je aan een persoon kunt zien of hij of zij een probleem heeft. Het probleem is dat probleemgebruikers weten dat ze er scheef voor bekeken worden dus net alles in het werk stellen om de schone schijn op te houden en niet betrapt te worden. Wat wel vaak duidelijk wordt na een tijdje is dat er dingen beginnen fout lopen in iemand zijn of haar leven. Hij of zij komt weer eens te laat aan op het werk of soms helemaal niet, valt weer in slaap in de les of heeft weer eens blikschade opgelopen met de auto. Dat zijn zaken die iemand ook niet kan ontkennen of negeren, wat ze makkelijker bespreekbaar maakt. Let wel dat als je iemand aanspreekt het niet vastloopt in een discussie over de drank of drugs op zich. Het gaat uiteindelijk niet over de middelen in kwestie maar over de persoon die ze gebruikt en wat de gevolgen van het probleem zijn op zijn of haar leven. Focus dan ook daarop.”

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/na-aflevering-durf-te-vragen-over-verslaving-lopen-sommige-mensen-meer-risico-op-probleemgebruik-dan-anderen~a07f761eb/

Het sluipt in lichaam een geest. En Voor deze die eraan hangen geven ze het niet toe als je het vraagt. Vraag daarom niet of iemand verslaafd is. Je hebt bepaalde verslavingen. Emoverslaving, door verkeerde vrienden. Vaak gaat iemand iets doen als er een voorval is, en eigenlijk het besef niet bij heeft dat deze niet alleen zichzelf ermee heeft maar ook omstandigheden. Je kan ook iets anders doen, hulp zoeken en over het probleem praten. Voordat je op een moment ergens niet meer af kan komen. Dit gaat van eten, drank, drugs, gokken, gamen. En zoals je ziet het kost heel wat geld om maar even op die berg te komen. Maar je doet niets aan het echte probleem. Want dat is niet alleen de verslaving, maar ook het psychisch probleem. Dat probleem moet vaak eerst aangepakt worden. Zodat de persoon een lichtpuntje ziet en dan kan je deze helpen om van de verslaving of te geraken. Vaak is het een lange weg die de persoon toch psychisch altijd bij zich draagt.

Afbeeldingsresultaat voor verslaving

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

6 KLEINE TRUCJES DIE JE GELUKKIGER MAKEN

Niets waar we tegenwoordig meer mee lijken te worstelen dan met gelukkig zijn. Nochtans is geluk vaak helemaal niet zo ver te zoeken. Deze zes eenvoudige trucjes brengen je bijvoorbeeld al een heel eind op weg.

Afbeeldingsresultaat voor lachen

1. Ga vriendelijk door het leven
Wist je dit al? Als je glimlacht, is het onmogelijk om aan iets negatiefs te denken. Probeer het maar! Het is best straf, maar iets simpels als je mondhoeken optrekken kan echt veel teweegbrengen. Door dat te doen geef je je hersenen namelijk het signaal dat alles rustig en veilig is, en daardoor ga je je automatisch beter voelen.
Zo kan je het oefenen: Zit je je te ergeren in de file? Glimlach, je zal merken dat het moeilijker is om aan iets negatiefs te denken.

2. Wees ambitieus
Het is wetenschappelijk bewezen dat mensen die blijven leren gelukkiger zijn. Ook mensen die zich (realistische) doelen stellen en die stap voor stap proberen te verwezenlijken, gaan vrolijker door het leven. Durf dus gerust de lat hoog te leggen voor jezelf. Al is het wel belangrijk dat je dat doet omdat jij het wil en niet omdat je wil bereiken wat iemand anders heeft. Als je je voortdurend met anderen vergelijkt, zal je juist ongelukkiger worden, want er zal altijd wel iemand hoger scoren dan jij.
Zo kan je het oefenen: In welke activiteiten kan je zo opgaan dat je de tijd vergeet? Maak er meer ruimte voor en ontplooi je er verder in.

3. Geef meer
Wat je geeft in het leven, krijg je in veelvoud terug, dat is algemeen bekend. Stel wel geen daden omdat je verwacht dat je er iets voor in de plaats zal krijgen, maar omdat je oprecht iets voor een ander wil doen. Alleen daar word je gelukkiger van.
Zo kan je het oefenen: Sta er eens bij stil wanneer jij nog eens iemand oprecht bedankt hebt. Doe het vaker!


4. Kies voor eenvoud

Onderzoek heeft uitgewezen dat mensen die in eenvoud leven en weinig belang hechten aan bezit een pak gelukkiger zijn dan zij die veel bezitten en daardoor bang worden dat ze iets zullen verliezen. Om gelukkig te kunnen zijn volstaat het eigenlijk om voldoende te hebben om basisbehoeften zoals eten, drinken, een dak boven je hoofd en gezondheidszorg te kunnen betalen, en net een beetje meer te hebben, zodat je ook ervaringen kan opdoen, zoals een cursus volgen, een reis maken …
Zo kan je het oefenen: Noem drie dingen op die je ooit gelukkig gemaakt hebben en die weinig of niets gekost hebben.


5. Maak tijd voor anderen

Geluk kan je eigenlijk in twee woorden samenvatten: andere mensen. Het draait om kunnen delen met anderen. Zelfs bij mensen die een jacht hebben zal je het zien: zij zijn het gelukkigst op de dag dat ze hun vrienden kunnen uitnodigen om mee te genieten van hun luxe. Investeer daarom zo veel mogelijk tijd in je relaties.
Zo kan je het oefenen: Wacht niet tot vrienden contact met jou opnemen, maar neem zelf het initiatief. Maak je er bij voorkeur niet vanaf met een telefoontje of sms’je, maar maak tijd en zoek de mensen die je belangrijk vindt ook op.

6. Blijf je verwonderen
We zijn gewoontedieren, maar het zijn net de gewoontes en de routine die we opbouwen die heel bedreigend zijn voor ons geluk. Het is iets waaraan je, net zoals aan de liefde, moet blijven werken. Doorbreek daarom geregeld je routines: neem eens een andere weg naar het werk, koop je brood bij een andere bakker … Het houdt je alert. Overdrijf wel niet: elke dag verrassingen maken ook weer niet blij.
Zo kan je het oefenen: Doe minstens eenmaal per week iets dat buiten je gewone routine ligt.

BRON: https://www.goedgevoel.be/artikel/happy-living/6-kleine-trucjes-die-je-gelukkiger-maken

Het zijn juist de kleine dingen die een gelukkig gevoel kunnen geven. En bedankje aan iemand geven doet zoveel voor jezelf. Al begint het gelukkig gevoel ’s morgens al. Als je voor de spiegel staat en je even bekijkt en zegt wat zie je er weer goed uit. Ook dat maakt je gelukkig. Het doet zo goed dat je iets kan geven, al mag dit geen verplichting worden. Maar ook dat hoeft niet altijd iets te kosten, denk maar aan een knuffel. 
En mensen zeg nu zelf, wat is ze mooier dan zo een gevoel heel de dag bij je te dragen?

Afbeeldingsresultaat voor in de spiegel kijken

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

IEDEREEN (EEN BEETJE) NARCIST: WAAROM ZELFVERGODING ALLEDAAGSER IS DAN WE DENKEN

Afbeeldingsresultaat voor narcist

Zelfbewondering is een ziekte van deze tijd. ­Kinderen leren van jongs af te schitteren, ­volwassenen delen selfies bij de vleet. En dat is allemaal niet zo onschuldig als het lijkt, want volgens experts leven we in een kweekvijver voor narcisme. Tja, het is moeilijk bescheiden te blijven, wanneer je zo goed bent als ik.

Files. Wij, Belgen, kennen ze als geen ander. En de ergernis die erbij hoort. Waarom rijdt die ene voorligger zo traag? En wat doen al die vrachtwagens op de baan in de spits? Om nog maar te zwijgen van de auto’s met een buitenlandse nummerplaat, duidelijk op weg naar hun vakantiebestemming. ‘Is het je ooit opgevallen’, vroeg de Amerikaanse komiek George Carlin eens, ‘dat iedereen die langzamer rijdt dan jij een idioot is, en iedereen die sneller rijdt dan jij een maniak?’ Wie het aandurft, geeft grif toe dat die gedachte te pas en te onpas achter het stuur opduikt.

Zero-sumprincipe

En de rest liegt. Iedereen voelt zich namelijk weleens beter dan een ander, stelt ontwikkelingspsycholoog Eddie Brummelman, verbonden aan de Universiteit van Amsterdam. Sinds 2010 doet hij onderzoek naar narcisme en zelfwaardering. Recent bundelde hij zijn bevindingen in Bewonder mij: Overleven in een narcistische wereld. Opmerkelijk is dat Brummelman een onderscheid maakt tussen narcisme als zeldzame persoonlijkheidsstoornis – zo’n zes procent van de bevolking zou hieraan lijden – en ‘dagelijks’ narcisme, oftewel narcisme als persoonlijkheidstrek. Dat laatste bezit iedereen dus, in meer of mindere mate. ‘Narcisme is net zo des mensen als pakweg verlegenheid. Een blos op je wangen, met je mond vol tanden staan of niet uit je woorden raken: iedereen kent het. Dat mensen dus af en toe de neiging hebben om zichzelf als belangrijker in te schatten dan een ander, is normaal. Maar iemand met een narcistische persoonlijkheid loopt altijd met die gedachte rond. Hij voelt zich constant verheven boven iedereen en redeneert volgens het zero-sumprincipe: er kan er maar één de
beste zijn.’

De sociale media noemen Brummelman geen oorzaak, wel een symptoom: doorgaans posten narcisten vaker iets, laten ze zich positiever uit over zichzelf en hebben ze meer online vrienden. Want hoe groter het netwerk, hoe meer kans op reactie. Narcisten zouden opvallend vaker selfies plaatsen: een like krijgen activeert namelijk dezelfde beloningscentra in je hersenen als een compliment. Volgens wetenschappelijke studies zou zo’n narcistische persoonlijkheidsstoornis bij een op de twintig mensen voorkomen, wat de kans groter maakt dat je er eentje kent (of bent).

Mannen versus vrouwen

Als de ontwikkelingspsycholoog het over mensen met narcisme heeft, spreekt hij vaker in de hij- dan in de zij-vorm. Daar heeft hij een gegronde reden voor: mannen hebben over het algemeen meer narcistische trekken dan vrouwen. Waarom moet nog verder onderzocht worden. ‘Dat meisjes en jongens nog altijd anders opgevoed worden, verklaart het fenomeen zeker gedeeltelijk’, legt seksuologe en psychologe Goedele Liekens uit. ‘Vrouwen worden al van kinds af op het belang van empathie gewezen. Ze kunnen ook beter niet in te positieve termen over zichzelf spreken, willen ze niet als ‘omhooggevallen bitch’ bestempeld worden. Voor jongens is het meer sociaal aanvaard om ad rem of zelfs arrogant te zijn.’ Ook Brummelman wijst op de invloed van opvoeding: veel ouders wakkeren onbedoeld en ongewild narcistische trekjes aan bij hun kinderen. ‘Narcisme is deels erfelijk. Onderzoek toont aan dat kleuters die graag in het middelpunt van de belangstelling staan, snel boos worden en impulsief zijn en later vaker een narcistische persoonlijkheid ontwikkelen dan leeftijdsgenootjes die zich meer op de achtergrond houden. Toch wordt niemand als een narcist geboren. Pas vanaf hun zevende bezitten kinderen de cognitieve vaardigheden om zo’n narcistisch zelfbeeld te vormen. Pas dan zijn ze in staat om een globaal oordeel over zichzelf te vellen en af te toetsen hoe ze zich precies verhouden tot andere kinderen: ‘ik ben daar beter in dan hij
of zij’.’

Het ene compliment te veel

Daarom heeft opvoeding zo’n grote invloed: vanaf die leeftijd is het mogelijk om narcisme te stimuleren, legt de ontwikkelingspsycholoog uit. En dat gebeurt vaker dan we denken. ‘In de Verenigde Staten van de jaren zeventig zagen ze zelfwaardering als dé oplossing voor alle samenlevingsproblemen. Tienerzwangerschappen, onderpresteren op school, angst, depressie, geweld: als we jongeren vanaf heel jonge leeftijd constant complimenteren en vertellen hoe geweldig ze zijn, zullen ze het op alle vlakken beter doen, luidde de redenering. Via zelfhulp- en opvoedingsboeken raakte de ‘self-esteem movement’ ook hier in zwang. Vandaag is die opvatting gemeengoed, terwijl uit onderzoek blijkt dat overmatig prijzen niet de juiste manier is om zelfwaardering bij te brengen. Narcisme is een overtuiging die je over jezelf hebt als persoon, gevormd op basis van de informatie die je uit je omgeving mee­kreeg. Kortom: een kind dat constant op een voetstuk geplaatst wordt, gaat denken dat het daar thuishoort. Daardoor snakt het constant naar complimenten. Door zo’n overwaarderende opvoeding krijgen kinderen niet alleen het gevoel dat ze uitzonderlijk zijn, maar ook dat ze dat voortdurend moeten bewijzen. Als de wierook een keertje uitblijft, voelen ze zich beschaamd en teleurgesteld, wat tot woede en agressie kan lijden.’

Niet dat Eddie Brummelman gekant is tegen een compliment van tijd tot tijd. Hij pleit er vooral voor om de nadruk van prestaties naar persoonlijkheid te verschuiven. ‘Geef kinderen warmte, en laat ze zien dat aandacht en tijd niet voorwaardelijk zijn. Dat liefde iets is wat ze altijd verdienen.’ Tegelijkertijd onderstreept hij dat de ouders niets te verwijten valt. ‘Ik heb het moeilijk met termen als helikopter- of bulldozerouder: dat voelt als ouderbashen aan. Als er iets met kinderen scheelt, wijzen we te snel richting opvoeding. Terwijl alle ouders ontzettend hard hun best doen. Het is de prestatiegerichte maatschappij die de verkeerde boodschappen in opvoedingsboeken zet, en de schuld draagt.’

Keerzijde van de medaille

Jezelf het einde vinden: op papier lijkt dat geweldig. Narcissus, de mythische figuur die te boek staat als de eerste
narcist ooit, piekerde over puistjes noch kilo’s. Maar net zoals bij Narcissus, die wegkwijnde voor zijn spiegelbeeld, kan de hang naar aandacht een zware tol eisen. ‘Narcisten hebben zo’n behoefte aan bewondering dat ze de hele tijd bezig zijn met één vraag: vinden anderen mij even geweldig als ik mezelf vind? Als de bevestiging uitblijft, kan dat stress en angst veroorzaken. Narcisme gaat op lange termijn vaak samen met angststoornissen en depressies, weten we uit onderzoek.’ Ook de omgeving van een narcist kan flinke hinder ondervinden, weet Goedele Liekens. ‘Een narcist is een wolf in schaapskleren. Eerst zet hij zijn ‘nice guy’-masker op, waardoor hij de allerleukste en allerliefste partner ooit lijkt. Hij overlaadt je met complimentjes, lieve woorden en cadeaus en wil het liefst van al de hele tijd bij jou zijn. Gaandeweg lijkt het toch geen ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’ te worden: met steekjes onder water – ‘Leuk dat je een mening hebt, schat, maar hou die liever voor dingen waar je iets van kent’ – probeert hij je zelfvertrouwen subtiel te ondermijnen, terwijl hij vrienden en familie al even slinks op afstand houdt. Een narcist staat op exclusiviteit: al jouw aandacht en bewondering zijn voor hém. Omgekeerd geldt die redenering niet. Narcisten laten een spoor van gebroken harten achter: om hun bodemloze vat te vullen, zoeken ze hun aandacht en erkenning ook telkens elders. Seks of romantiek zijn daarbij ondergeschikt. Het is de bewondering die telt. Over al dat vreemdgaan geen greintje schuld: empathie kennen ze niet.’

Kneedbare persoonlijkheid

Ontvrienden en ontwijken, die narcist? Liever niet, benadrukt Eddie Brummelman. ‘Want dan worden miljarden mensen in de eenzaamheid geduwd. Narcisme is geen zeldzame persoonlijkheidsstoornis, maar een veelvoorkomende persoonlijkheidstrek. Nog zo’n foute aanname is dat persoonlijkheidstrekken in steen gebeiteld zijn. Onze persoonlijkheid verandert in de loop van de jaren. Bovendien kunnen we er invloed op uitoefenen. Omdat narcisme gebaseerd is op kernovertuigingen die mensen in hun jeugd ontwikkelen, kan het op latere leeftijd weer afgeleerd worden. Brummelman reikt twee strategieën aan. ‘Filosofen schrijven al eeuwenlang dat we moeten proberen onszelf niet te vergelijken met anderen, maar met onszelf, zodat we geïnspireerd raken om boven onszelf uit te stijgen. Verruil het zero-sumprincipe voor het non-zero-sumprincipe, dat stelt dat iedereen waardevol kan zijn, en kan krijgen wat hij of zij wil. Dat vermindert de behoefte om telkens beter dan een ander te willen zijn. Als de competitiedrang wegvalt, komt er ruimte vrij om warme, hechte relaties aan te gaan. Ook die kunnen de narcisten helpen: bij een langdurige verbintenis kunnen superioriteitsgevoelens afzwakken en plaatsmaken voor wederkerige gevoelens van liefde.’ Tot slot benadrukt hij dat we allemaal iets kunnen doen. ‘We kunnen het tij keren door te werken aan een samenleving waarin mensen zichzelf niet voortdurend op een voetstuk hoeven te zetten om waardering te verdienen.’

Je eigen narcisme

Hoe kan je inschatten of je narcistische trekken hebt? Laten we kijken naar een aantal hoofdkenmerken van narcisme.

1. Je vindt jezelf beter dan anderen. 
Je vindt jezelf speciaal en bijzonder. Je vindt je eigen bezigheden enorm belangrijk, en je wil dat anderen erkennen dat je uitzonderlijk bent: je hunkert naar bewondering. Natuurlijk kan je bepaalde talenten hebben waarmee je boven anderen
uitsteekt, maar dat betekent nog niet dat je narcistisch bent. Er is pas sprake van narcisme als je jezelf, als persoon, verheven voelt boven anderen.

2. Je kijkt neer op anderen. 
Af en toe betrap je jezelf op de gedachte dat andere mensen maar middelmatige personen zijn, en dat hun levens minder interessant zijn dan dat van jou. Eigenlijk vind je dat je een voorkeursbehandeling verdient. Soms zie je andere mensen als instrument: ze helpen jou om te krijgen wat jij verlangt, namelijk bewondering. Maar als bewondering uitblijft, hebben deze mensen hun nut verloren.

3. Je ziet relaties met anderen als een competitie. 
Je wil graag aantonen dat je niet zo doorsnee bent als de rest, dat je boven de grijze massa uitsteekt. Dat maakt je competitief: er kan er maar één de beste zijn, en dat ben jij. Soms krijg je dat gevoel zelfs bij je naasten, zoals je familie, vrienden of partner. Je hoopt stiekem dat ze jou nooit voorbij zullen streven.

Herken je jezelf? Dan zou je narcistische trekken kunnen hebben. Geen reden tot paniek, want zulke trekken komen veel voor, vooral in onze westerse samenleving. Desondanks is het goed om het te weten, zodat je kan begrijpen hoe die trekken ontstaan zijn en hoe je er grip op kan krijgen.

BRON: https://www.goedgevoel.be/artikel/happy-healthy/iedereen-een-beetje-narcist-waarom-zelfvergoding-alledaagser-is-dan-we-denken

Een echte nacist daar is heel moeilijk mee te leven. Het is eigenlijk een psychische probleem. Allemaal zullen we wel trekjes hebben, maar het weegt niet door in ons dagelijks leven. 
Waar men echt goede informatie kan vinden als het gaat over narcisme. Is deze blog. https://narcisme.blog/

Zelfvergoding of het woord egoïsme. Iedereen mag zichzelf mooi en lief vinden. Dat is zeker niet verkeerd. Je mag dit zelfs zeggen tegen jezelf. Dat wil nog niet zeggen dat je iemand anders ook niet graag ziet of lief hebt. Maar als dit in het extreme gaat ja dan ga je naar de vorm van narcisme toe en dat kan negatief zijn in je leven. En voor deze die samen met je moeten leven of werken.

Goed staan met jezelf kan een goed gevoel geven dat je ook uitstralen kan. Als dit ook weer niet te extreem wordt natuurlijk. 

Afbeeldingsresultaat voor zelfvergoding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

HSP, wat moet je ermee?

Jong en hoogsensitief. Maken we het onszelf niet te moeilijk?

La Bella Bora

A bohemian lifestyle, travel, inspiration and mindstyle blog

Moda-Creative thinking

Moda-Creative thinking

Wij godinnen

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

Ontdek, Ontwikkel & Ervaar!

Hotstuffforladies

De leukste shop revieuws omtrend Beauty & fashion om er trendy en verzorgd uit te zien en Home decoration & assesoires shop blogs - regelmatig koopjes & aanbiedingen zodat je mooi wat geld bespaard. En de lekkerste recepten van mij

Bewustzijnenzo

Schepje bewustheid, scheutje spiritualiteit, druppeltje humor allemaal in een blender..en tadaaa

They Call Me Jelke

But do I call them back

GROWYOURMINDNOW

PLEUN MARIA JOHANNA

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Wu Cares!

nobody cares

Morgana Brighid

Waarzeggerij en Healing. Voor raad en daad.

HARME BLOGT

marginale blogs van een 71 jarige

Phuro! Be inspired!

Van inspiratie tot transformatie

Dirk Pieters

writer, buddhist, yogi / schrijver, boeddhist, yogi

healthytraveltrips.wordpress.com/

Reis - en gezondheidsfreak

WishMeAvril

Be inspired by more and live with less!

KOEK

Kunst Op Een Koekje

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

Omgaan met narcistisch misbruik

Omgaan met een narcist en zelfliefde ontwikkelen.

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Maria de Ridder

De balans in geven, nemen en ontvangen maakt relaties duurzaam

Personal Plus Training

Personal training op locatie

The Desires of Living

De verlangens in je leven

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

MichielZiet.com

Dagelijkse dingen die soms meer bijzonder zijn dan je denkt

%d bloggers liken dit: