Category: Psychologische teksten


3 op de 10 Belgen slagen er niet in om echt te ontspannen. Prof geeft concreet advies

Als je een pauze neemt, wat doe je dan? Hersenloos scrollen op je gsm? Verveeld naar tv kijken? Onderzoek toont aan dat veel Belgen niet meer weet hoe ze echt kunnen ontspannen. “We zouden meer moeten streven naar de ‘joy of missing out’”, reageert geluksprofessor Lieven Annemans.

Spelfabrikant LEGO wilde weten hoe het zit met de vrijetijdsbesteding van volwassenen. Spelen ze nog? Of is dat taboe? Inwoners uit 33 landen werden bevraagd, waaronder 1.000 Belgen. En noem de resultaten gerust een beetje pijnlijk.
1 op de 3 volwassenen voelt zich elke week gestresseerd, tonen de cijfers. Voor bijna 1 op de 2 Belgen zit de work-lifebalance daar voor iets tussen: ze krijgen maar niet onder de knie hoe ze die ‘balans’ kunnen houden. In hun vrije tijd checken ze bijvoorbeeld nog e-mails of werken ze door. 8 op de 10 Belgen geven wel aan dat ze meer willen relaxen, maar voor 5 van hen knelt daar het schoentje: ontspannen vinden ze erg moeilijk.

Actieve ontspanning + een vleugje creativiteit = ideaal

‘Ik heb geen tijd om te ontspannen’, is het excuus van 9 op de 10 Belgen. Bij 3 op de 10 zit het probleem wat dieper: zij wéten niet eens meer hoe ze echt kunnen tot rust komen, zeggen ze. Ze grijpen dan maar naar de usual suspects: de televisie — 88 procent kijkt meer dan twee uur per week — of videogames — 58 procent gamet meer dan twee uur per week. Jammer, vinden ze dat zelf: 7 op de 10 Belgen zou liever op creatievere manieren ontspannen, omdat ze geloven dat dat meer voldoening geeft. “Veel mensen worden tegenwoordig geleefd”, reageert gezondheids- en gelukseconoom, prof Lieven Annemans (UGent). “Daar heeft de digitale evolutie, met ‘screen time’ en veel passieve vormen van ontspanning, erg toe bijgedragen.” Volgens de prof grijpen we naar die populaire middelen vanuit een ‘fear of missing out’. “Terwijl het gezonder zou zijn om meer de ‘joy of missing out’ te voelen. Schuif daarvoor nu en dan alle schermen aan de kant en doe bewust aan actieve ontspanning.”
Als die actieve ontspanning ook creativiteit vergt, stijgt je geluksniveau gegarandeerd, tipt de professor. Denk aan iets bouwen, maken of koken. De professor zelf raadt nog aan om, onder meer, vaker te spelen. Ja, ook als volwassene. 8 op de 10 volwassenen gelooft in het heil van spelen, volgens de enquête, onder meer omdat het doet terugdenken aan gelukkige momenten uit de kindertijd. Maar tegelijk gelooft 3 op de 10 dat het ‘niet sociaal aanvaard’ is om dat als volwassene te doen.
Wie met de handen in het haar zit, kan natuurlijk naar een set van Lego grijpen, communiceert de spelfabrikant nog. Hun Bloemenboeket, bijvoorbeeld, of hun architecturale ontwerpen komen aan volwassenen tegemoet, en zouden nadien ook mooi in je interieur staan. 

BRON: https://www.hln.be/nina/3-op-de-10-belgen-slagen-er-niet-in-om-echt-te-ontspannen-prof-geeft-concreet-advies~ad471593/

Toch spijtig om te lezen dat heel wat mensen zich niet kunnen ontspannen. Dat ze geen tijd vrij maken voor zichzelf. Of dat ze op iets blijven piekeren. Dat maakt dat ze eigenlijk zichzelf ziek maken. Daar ze vaak niet bij stil staan. Als het brein geen rust kent zal er op een moment stress ontstaan. Ontspannen is ook creatief iets doen. Even alles laten en even aan jezelf denken. Hier spreekt men nu van lego blokjes maar denk eens aan een puzzel maken of een tekening inkleuren. Mensen hebben het vaak moeilijk om hun brein rust te gunnen ten koste van. Ze denken vaak dat ene mail nog beantwoorden of hun gsm niet even weg kunnen leggen.
Ik hoor nu heel veel mensen een angst hebben over het leven en dan voornamelijk de betalingen. Terecht maar ook dan moet je voor jezelf de rust nemen. Erover blijven piekeren maakt je alleen maar ziek.

Weet dat ontspannen geen geld hoeft te kosten om je rust even te vinden.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Aum Shanti,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM PADME HUM MANI

NEEN AANVAARDEN

Kan jij ook geen ‘neen’ aanvaarden? Psycholoog legt uit hoe dat komt en wat je eraan kan doen

Een foto posten en minder likes krijgen is (geef maar gewoon toe) nooit leuk. Een idee pitchen op het werk en meteen een ‘njet’ krijgen, ook niet. Na vijf toffe dates terug in de single-pool vallen, omdat je date ‘het toch niet ziet’, is ronduit een kleine nachtmerrie. Bang voor afwijzing? Dat zijn we allemaal. Psycholoog Leslie Hodge van praktijk Strong Mind legt uit waarom we ‘nee’ niet graag horen en geeft concrete tips om met afwijzing om te gaan. 

Het woordje ‘nee’: het jaagt kleuters al stampend de grond op, breekt de harten van tieners en geeft ook volwassenen een stevige deuk in hun zelfvertrouwen. Het lijkt wel alsof we niet opgewassen zijn tegen een afwijzing. “Dat klopt”, zegt psycholoog Leslie Hodge van Strong Mind. “Onze schrik voor afwijzing dateert van het tijdperk van de jagers en verzamelaars. Het was toen noodzakelijk om bij een groep te behoren om te overleven. Stelde je toen gedrag dat de groep zou afwijzen, dan verkleinde dat jouw overlevingskansen. De angst voor afwijzing is dus daar al ontstaan.”
“Ook in de wetenschap hebben onderzoekers gezien dat afwijzing die delen van de hersenen aanspreekt, die ook worden geactiveerd wanneer we fysieke pijn voelen. Een negatief antwoord krijgen is dus letterlijk een pijnlijke ervaring.”

Relatiebreuk vs. minder likes

Al mag je niet elke ‘nee’ over één kam scheren. “Er bestaan verschillende gradaties”, zegt Lodge. “Je hebt de afwijzing in grote mate, zoals je lief die het uitmaakt of een ontslag. Zo’n afwijzing zorgt voor een verlammend en pijnlijk gevoel. Iemand die niet reageert op jouw Instagrampost is een afwijzing in kleine mate. Al zorgt ook dat voor teleurstelling of zelfs verdriet.”
Een afwijzing is, tout court, dus iets dat we liever niet meemaken. Hoe groot of klein die ook mag zijn. Hodge: “De mate waarin je die afwijzing opneemt, hangt wel erg af van jouw persoonlijke verwachtingen. Krijg je een ‘nee’ van je strenge vader? Dan zal je het sneller aanvaarden, omdat je ergens weet dat je die afwijzing kan verwachten.”

Het ligt niét aan jou

Hodge benadrukt wel dat we één ding absoluut niet mogen doen. “Veel mensen maken de emotionele pijn erger door na een afwijzing alle negatieve punten in zichzelf te gaan opsommen. Dat doe je beter niet. Zelfkritisch worden is dus zeker niet de manier om met een ‘nee’ om te gaan.”

Hoe je dan wel met een afwijzing omgaat? Daarvoor geeft Hodge vier tips:
1. Reflecteer. “Stel jezelf de vraag waarom je op jouw verzoek een ‘nee’ als antwoord krijgt. Aan wat ligt dat? En hoe kan je dat de volgende keer voorkomen? Start niet met een rondje zelverwijten, want dat levert enkel emotionele pijn op.” 

2. Kijk naar de dingen waar je goed in bent. “Lijst die zaken op om je zelfbeeld te verbeteren en je zelfkritiek te counteren. Ben je loyaal in je relatie? Kan je goed luisteren naar je partner? Benoem die factoren dan ook.”

3. Zoek contact met anderen. “Stel: je zoontje is niet uitgenodigd op een verjaardagsfeestje. Zorg er dan voor dat hij die namiddag bij een ander vriendje kan gaan spelen. Of wanneer je date niet antwoordt, ga dan iets drinken met vrienden.”

4. Rejection therapy. “Er bestaat ook zoiets als rejection therapy. Je gaat dan letterlijk afwijzingen opzoeken door vreemden aan te spreken en hen een ‘rare’ vraag te stellen, zoals ‘Heeft u een muntje voor mij?’ Op die manier ga je leren dat een ‘nee’ niet zo erg is. Als je daarvoor openstaat, voldoende zelfvertrouwen hebt en wéét dat het jou iets kan bijbrengen, dan kan je hiervoor kiezen. Al raad ik vooral aan om gewoon een aangenaam praatje te maken met een vreemde, zodat je er een fijn en verbonden gevoel aan overhoudt.”

BRON: https://www.hln.be/nina/kan-jij-ook-geen-neen-aanvaarden-psycholoog-legt-uit-hoe-dat-komt-en-wat-je-eraan-kan-doen~abbecef9/

Velen vinden het moeilijk neen te zeggen. Anderen hebben het dan weer moeilijk om een neen te aanvaarden. Veel heeft te maken moet hoe een nee gezegd wordt. En hoe deze dan overkomt bij de andere persoon. Nee is niet altijd negatief. Het kan gewoon zijn dat even iets niet lukt en dan kan men zo een antwoord verwachten. Een nee krijgen of geven speelt altijd in op ons gevoelen. En juist is het leren om daarmee om te gaan.
Hoe sta jezelf tegenover het krijgen of het geven van een nee.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Aum Shanti,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM PADME HUM MANI

8 manieren om beter om te gaan met stress

Of het nu voor een tentamen, presentatie of vakantie is, stress ervaren we (bijna) allemaal. Dat betekent niet dat stress hebben altijd slecht is, het zorgt er namelijk ook voor dat je geconcentreerd en gefocust blijft. Meestal zakt daarna de onrust, maar helaas is dat niet bij iedereen het geval. Dus voor iedereen die wel wat rust en ontspanning kan gebruiken hebben wij acht manieren gevonden om beter om te gaan met stress. Sit back and relaxxxxx!

1. Je lichaam is je tempel 

Een gezond lichaam betekent automatisch ook een gezondere mentaliteit. Het is daarom extra belangrijk om goed voor je lichaam te zorgen als je beter wil omgaan met stress. Goed zorgen voor je lichaam doe je door gezond en gevarieerd te eten, voldoende te bewegen en natuurlijk helpt stoppen met roken en alcohol drinken ook mee bij het verminderen van stress. 
Mensen met te veel stress kunnen klachten als vreetbuien, weinig slaap, vermoeidheid ervaren. Het kan daarom best lastig zijn om al deze dingen tegelijk te veranderen, sommige krijgen daar juist meer stress van. Probeer eerst één ding te veranderen voordat je aan het nieuwe voornemen begint. Ga dus niet als een gek allemaal sport-apparaten kopen die na twee weken weer op zolder belandden, maak liever elke dag een wandeling of beoefen een (nieuwe) sport. Beweging maakt je hoofd leeg en dat vermindert natuurlijk enorm veel stress.  

2. Eat, sleep, sleep, repeat

Genoeg slapen is essentieel voor het verminderen van stress. Een goede nachtrust zorgt ervoor dat je overdag meer energie hebt, langer geconcentreerd bent en beter om kan gaan met tegenslagen. Maar hoe krijg je een goede nachtrust? Door een vast slaapritme te hebben! Ga elke avond op dezelfde tijd naar bed, en sta elke ochtend op hetzelfde moment op. Een volwassen persoon heeft tussen de zeven en negen uur slaap per nacht nodig al hangt dat wel af van de kwaliteit van de slaap. 

3. Neem meer rust of vaker pauze

Soms lijkt het wel alsof de wereld druk is in plaats van wij zelf. Naast het zorgen voor de kinderen en het tevreden houden van je baas op werk, hebben we ook nog eens te dealen met vrienden, feestjes en alledaagse tegenslagen. Door al die drukte vergeet je nog wel eens rust te nemen of pauze te houden. Toch is het nemen van rust en pauze heel erg belangrijk voor jouw gezondheid maar ook voor jouw omgeving. Want wie wil zijn partner/moeder/vriendin nou niet onbezorgd en at peace zien? Dat gaat alleen als jij ook soms aan jezelf denkt! Neem daarom altijd pauze en rust om even te ONT-stressen! 

4. Timemanagement

Heb jij drie verschillende agenda’s en vergeet je nog steeds altijd afspraken? Niet gek dat je dan gestrest bent. Het verbeteren van je timemanagement doe je door to-do-list te maken, meer tijd in te plannen voor het voltooien van taken, en het stellen van prioriteiten. Zo hoef je niet te haasten en zul je ook minder vergeten. Het vermindert stress omdat je in alle rust kan aankomen op werk. Scoort ook punten bij je baas 😉

5. Vaker ‘nee’ zeggen

Neem je altijd te veel hooi op je vork? We know the struggle… We willen het liefst iedereen helpen en zien maar soms kost dit te veel van onze eigen energie. Door vaker ‘nee’ te zeggen zul je merken dat je meer ruimte en daardoor ook rust hebt in je hoofd. Zo is er ook nog altijd een kans op een spontane avond en hoef je niet altijd afspraken af te zeggen of te verplaatsen. Scheelt een hoop onrust in je hoofd! 

6. Geniet van successen

In alle stress is het soms lastig om nog te genieten van de dingen die wel goed gaan. Maar ook kleine successen mogen gevierd worden! Beloon jezelf met (gezonde) ontspanning en sta stil bij het doel dat je hebt behaald. Trots zijn op jezelf is een goede motivatie om meer doelen te behalen. A positive mind is a positive life!

7. Meditatie

Het is niet voor niets dat alle Boeddha’s er zo vredig uit zien tijdens het mediteren, vredig zijn ze namelijk ook! Door te mediteren ervaart je brein rust en dat is goed voor je weerstand en voor stressvermindering. Je maakt dan namelijk meer antistoffen aan en dat zorgt voor een sterker immuunsysteem! 

8. Vraag hulp

Niet alle stress kan verholpen worden met de bovenstaande tips. Overmatige stressgevoelens kunnen ook komen door traumatische gebeurtenissen en/of veranderingen, mentale problemen of een verlies. In alle gevallen is het belangrijk dat je met iemand gaat praten die je kan helpen. Stress is namelijk niet alleen vervelend, maar ook heel ongezond. 

BRON: https://www.ze.nl/artikel/252177-8-manieren-om-beter-om-te-gaan-met-stress

Stress velen leven ermee omdat ze het dagelijks leven niet kunnen doseren of in hand kunnen houden. Ze blijven maar bezig en vinden het vaak moeilijk om voor zichzelf nee te zeggen. Ergens moet men zichzelf rust gunnen. Zodat lichaam en geest ook even de rust kan vinden. Bepaalde gaan zeggen neem vakantie. Allemaal goed en wel maar dan moet je ook op zo een moment het nodige los kunnen laten. En ook wetende dat je ook nog terugkomt. Zodat men misschien terug in de oude patronen valt. Je lichaam zal het zeker aangeven als iets teveel wordt. Gaat men dan verder krijg je lichamelijke problemen en psychische problemen. Dus men heeft dit eigenlijk zelf in de hand. Nee zeggen rust nemen en als je het kan mediteren kan zeker helpen. Ook je ademhaling onder controle leren te houden kan je helpen om minder stress te voelen. Maar ook wandelen kan deugd doen. Bij zo een wandeling kan je even alles los laten. Natuur wat de meeste vergeten als ze de rust proberen te vinden met gelijk welk wat ze doen het vasthouden. Wat ook helpt en waar je even verbaast van zal zijn het te lezen is je hand aan jezelf leggen. Even genieten van je eigen lichaam.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Aum Shanti,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Laat jij je leiden door dominant gedrag van anderen?

Je kent het vast wel. Je bent op je werk en je collega vraagt aan je om langer te blijven werken. Je hebt er helemaal geen zin in, omdat je oververmoeid bent. Je geeft het aan en de collega weet je op de een af andere manier te overtuigen, dat het beter voor je is. Je besluit om het toch te doen. Op het moment dat je het toch besluit te doen, geef jij als het ware jou macht over aan de ander. Je geeft bijvoorbeeld iemand toch zijn zin, die zich dominant tegenover jou gedraagt. Je laat je op dat moment beïnvloeden. Dit artikel gaat over hoe jij jouw persoonlijke grenzen aangeeft, jij jezelf niet meer laat leiden door dominant gedrag en hoe jij naar jouw gevoel en intuïtie luistert.

Omgaan met dominant gedrag


Jarenlang heb ik last gehad van dominant gedrag zowel op mijn werk als in mijn privéleven. Wat het met me deed, was dat ik dichtklapte en niets meer uit mijn vingers kreeg. Het duurde vaak meer dan een half uur voordat ik me hersteld had en me over de angsten heen kon zetten. Daarna ging ik weer aan de slag met mijn projecten of als ik thuis was ging ik sporten en dan zakte het gevoel. Doordat ik over de situatie nadacht, voelde ik me daarna vrijwel direct schuldig en ging daarna over tot pleasegedrag. Waardoor ik direct de macht aan de ander overgaf, dat zag ik pas achteraf. Hoe reageer jij op dominant gedrag zowel als op je werk als in je privéleven?

Narcistisch gedrag

Hieronder geef ik je mijn definitie over narcistisch gedrag.

Een narcist is iemand die gevoelig is voor wat anderen van hem vinden, onzeker is, angstig is en niet van zichzelf houdt. Dat komt overeen met de partners die hij of zij kiest. De partners worden nauwkeurig uitgekozen. De partners voelen een diepe liefde voor de narcist. Een narcist is heel onzeker. Dit wordt gecompenseerd door een groot ego. Dit zie je terug in machtsvertoon door een dwingende wil op te leggen. Met manipulatie houdt de narcist zijn of haar partner constant onzeker. Doordat de partner sensitief is, kan de narcist het ‘slachtoffer’ makkelijk manipuleren. De narcist haalt alle energie uit het lijf van de partner, omdat de narcist op zoek is naar liefde die ontbreekt bij hem of haarzelf. Waarheden worden verdraaid, omdat de narcist niet tegen kritiek kan.
Het kan zijn dat dominantie en narcisme je heel bekend voorkomen. Ik neem je mee aan de hand van een voorbeeld van het gedrag van een leidinggevende. Hij is onzeker en om dit te verbergen, houdt hij voor het gemak vast aan de regels die er zijn in plaats zich in te leven in de situatie. Denk hierbij aan een leidinggevende die de medewerker aan het einde van de dag vraagt of de omzetcijfers van deze week zijn gehaald. De leidinggevende focust zich op jouw functieomschrijving, terwijl de leidinggevende over het hoofd ziet dat er veel ziekmeldingen waren in de afgelopen maand. Hierdoor voel jij je als hoogsensitief persoon nog meer onzeker en je twijfelt zelfs of je jouw werk nog wel goed doet. Doordat je de onderliggende (onzekere) energie van de dominante persoon voelt en de onzekerheid herkent, trek je als het ware de energie van de dominante persoon naar binnen, in jouw systeem. Hierdoor kan de onzekerheid vat op jou krijgen waardoor je niet meer in je kracht blijft staan.

In je kracht staan bij dominant of narcistisch gedrag

Je stelt voor jezelf vast hoe jij omgaat met alles wat er in jouw leven speelt. Niemand anders kan dit voor jou bepalen. Je kunt wel bijvoorbeeld de macht uit handen geven door een persoon zijn of haar zin te geven tegen jouw gevoel in. Je hebt dan te maken met manipulerend gedrag. Mensen die bijvoorbeeld een leidinggevende positie hebben, zetten bijvoorbeeld boosheid in om je onder druk te zetten. Waardoor jij je schuldig voelt en je ja zegt tegen iets wat je achteraf niet had willen doen.
Op het moment dat je niet meer in je kracht staat, dan denk je allerlei gedachten over jezelf. Denk hierbij aan: ‘ik ben niet goed genoeg en dadelijk ontslaan ze me of de andere persoon kan het veel beter.’ Dit zijn negatieve overtuigingen die je in het moment direct uit je kracht halen. Deze overtuigingen kunnen vanuit je jeugd zijn ontstaan of mogelijk situaties waarop jij een label hebt geplakt in je mind en die automatisch als gedachte bij je naar boven komen als je mind de situatie herkent. Je wordt getriggerd en je hebt een blokkade.
Hoe positiever jij over jezelf denkt, hoe minder dominant en narcistisch gedrag jou raakt. Het gevolg is dan dat jij makkelijker en beter voor jezelf opkomt.

Luister naar je gevoel

In een situatie waarin je een vraag gesteld krijgt waarbij je direct een onderbuikgevoel krijgt van: dit wil ik niet, en je zegt toch ja, leer dan om naar je gevoel te luisteren. Je gevoel geeft op dit moment haarfijn aan wat je eigenlijk wilt en met je hoofd kan je dit rationeel helemaal ontkrachten door aangeleerd gedrag.
Soms kom je niet bij je gevoel en de vraag is hoe dit komt? Doordat je getriggerd wordt door dominant gedrag, zet je bijvoorbeeld je afweermechanisme in. Denk hierbij dat je dominante vader door zijn uitspraken, je heel onzeker over jezelf voelde. Om jezelf emotioneel te beschermen heb je onbewust je gevoel geblokkeerd en een energetische muur om jezelf heen gebouwd. Elke keer als mensen in jouw omving jouw het gevoel geven dat jij niet goed genoeg bent, ga je automatisch in de aanval om mensen emotioneel buiten jouw systeem te houden. Het kan zijn dat je dit gedrag jarenlang onbewust hebt ingezet en je na velen jaren jouw patroon wil omdraaien en je blijft in cirkels draaien, omdat je op zoek bent naar je ware zelf.

Word je ware zelf

De leer van dominant gedrag is om weer bij je ware zelf uit te komen. Dit betekent dat je vrij bent wat andere mensen van je vinden of denken, jij je grenzen makkelijker aangeeft en besluit hoe jij jouw tijd in wilt delen in plaats van dat mensen jouw tijd bepalen. Laat jij je leiden door dominant gedrag?

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/laat-jij-je-leiden-door-dominant-gedrag-van-anderen/

Eigenlijk staan we er niet altijd bij stil het dominant gedrag. En dat laat de eerste paragraaf goed zien. Dit gebeurd niet alleen onder collega’s maar ook in een vriendengroep en zelfs in een relatie. Iemand zijn zin geven is macht over je laten krijgen. Dat soms bij een toeval blijft maar soms ook erger en erger kan worden. Ze weten dat je geen grens trekt voor jezelf of geen nee durft te antwoorden. Vaak hebben mensen een angst om tegen een dominant persoon in te gaan. Maar eigenlijk laat dat ook iets van jezelf zien. Dat men de durf niet heeft om een escalatie te voorkomen.
Men mag ook niet vergeten dat sommige mensen hun graag laten domineren.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Aum Shanti,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Waar doe ik het eigenlijk allemaal voor?

Vrijwel elk mens stelt zichzelf deze vraag op een bepaald moment in het leven. Je doet wat je altijd doet. Je hebt op zich een prima leven. Maar toch heb je het gevoel dat je niet echt voluit leeft. Je hebt meer het gevoel dat je geleefd wordt of achter de feiten aan het aanrennen bent. En je vraagt je af wat het eigenlijk allemaal voor zin heeft. Maar zingevingsvragen kunnen ook voortkomen uit heftige gebeurtenissen, zoals een naaste die overlijdt of een ongeluk of ziekte. Door dit soort heftige gebeurtenissen komt je leven even op zijn kop te staan en dat zorgt ervoor dat jij je afvraagt wat de zin van het leven eigenlijk is.

Wat is de zin van het leven?

Iedereen heeft een andere kijk op de zin van het leven. Feit is dat niemand die vraag met zekerheid kan beantwoorden. We weten het niet, dat maakt dat alle antwoorden die gegeven worden op deze vraag een visie van die persoon betreft. Mijn visie is dat het leven bedoeld is om te leven, te leren, te genieten en te ervaren. Het heeft geen groter doel maar het doel is dat je het maximale uit je leven haalt, je eigen potentie benut. De lessen oppakt die je te leren hebt. En probeert de aarde een stukje mooier achter te laten dan je hem aangetroffen hebt. Dat is voor mij de zin van het leven.

Wat is jouw WHY?

Waarin veel mensen vastlopen is dat ze niet precies weten wat hun persoonlijke waarden zijn. Waar ze elke ochtend hun bed voor uit komen. Welke zin zij aan het leven willen geven. Waar ze het voor doen. En als je dat niet weet dan ga je leven volgens “de wetten”, volgens de normen van de maatschappij, dan ga je doen wat je denkt dat er van je verwacht wordt. Dan ga je doen “wat hoort”. Je missie wordt dan eigenlijk om de perfecte leerling te zijn en het goed te doen in de ogen van de buitenwereld. Maar als jij het voor iedereen goed wil doen, dan blijf je onzeker. Dan heb je veel last van stress, want iedereen verwacht iets anders van je. Je weet nooit precies waar je aan toe bent en of je het wel goed doet.

Je leeft van buiten naar binnen.

De buitenwereld, de normen van de maatschappij, de mening en verwachtingen van de mensen om je heen worden dan leidend voor hoe jij je leven leeft. Je bent je constant aan het aanpassen. En je leeft dus in dienst van de buitenwereld. Van buiten naar binnen. Maar gelukkig zul je daar niet van worden. Sterker nog, een burn-out ligt op de loer. En de meeste mensen wachten onbewust tot het zover is voor ze verandering gaan aanbrengen. Burn-out is dan wel een hele goede oefening voor zingeving. Maar eentje die ik niemand gun. Ik spreek helaas uit ervaring.

Burn-out als oefening voor zingeving.

Als je burn-out bent, je bed niet meer uit kan komen, niet meer kan werken, niet meer voor je kinderen kan zorgen, je hobby’s en sociale contacten niet meer aan kan, alleen nog maar onder de dekens kan liggen en kan huilen… Oftewel, als alle zinvolle activiteiten uit je leven wegvallen, wie ben je dan nog? Dat is de ultieme les op het gebied van zingeving. Teruggeworpen worden op de basis en van daaruit ontdekken wat voor jou het leven de moeite waard maakt. Wat jou de kracht geeft om dit diepe dal weer uit te klimmen.

De sleutel, stop met rennen en start met leven.

De meeste mensen komen er op dat punt achter dat het niet gaat om alles wat er in de buitenwereld speelt. Maar dat het gaat om je verlangen, je behoefte en je innerlijke motivatie. Je Why. Pas als je dat op nummer 1 gaat zetten, als je van binnen naar buiten gaat leven, jouw innerlijke kompas gaat volgen, dan zul je merken dat er rust komt. Dat de onzekerheid vermindert en jij gelukkiger wordt. Weten wat jouw Why is, waar jij het voor doet, is dus de basis om jouw leven vorm te geven.
Dit klinkt misschien groot en een beetje vaag maar begin eens heel klein en praktisch met jezelf gedurende dag te bevragen. Wil ik dit eigenlijk wel? Wat wil ik dan? Waar heb ik nu eigenlijk behoefte aan? En dat kan gaan om de simpelste dingen, bijvoorbeeld een afspraak waar zomaar vanuit gegaan wordt dat je erbij bent. Heb je daar eigenlijk wel zin in? Die traditie die je al jaren hebt, past die nog wel bij jou? Of die boterhammen die je uit gewoonte elke dag eet, heb je niet stiekem trek in iets anders? Zo kom je stapje voor stapje steeds dichter bij jouw eigen behoefte en kom je er langzaam aan achter wat voor jou belangrijk is.
Heel veel bezig zijn met de vraag “wat is de zin van HET leven” is dus niet zo zinvol. Veel belangrijker is het om stil te staan bij wat het leven voor JOU zinvol maakt. Wat vind jij belangrijk? Waar kom jij elke ochtend weer je bed voor uit? Die waarden centraal zetten in je leven en je leven van daaruit gaan leven. Vanuit je eigen WHY, je eigen verlangen en je eigen behoefte. Daar ligt jouw pot met goud. Denk dan bijvoorbeeld aan meer tijd maken voor de belangrijkste personen in je leven. Meer tijd maken voor je hobby of je passie. Of misschien een baan zoeken waar jouw WHY meer ruimte krijgt. Beter je eigen grenzen aangeven, duidelijker communiceren over jouw wensen en behoeften. Het gaat niet om de eindbestemming, er is geen doel dat je moet behalen. Het gaat om de reis, en hoe je daar optimaal van kunt genieten. We zijn hier maar voor even, en we zijn hier om te leven.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/waar-doe-ik-het-eigenlijk-allemaal-voor/

Het leven is niet altijd makkelijk. En dan stel je soms de vraag voor wat doen we het eigenlijk. Is het om je beter te voelen of om erbij te horen. Is dat het leven. Het leven heb jezelf in de hand en soms ook weer niet. Denk maar aan bepaalde verplichtingen die men moet nakomen. Toch zou men moeten genieten van het leven. En dat is niet voor iedereen weggelegd. Allemaal kampen we met bepaalde tegenslagen. Maar het is niet hoe men ermee omgaat. Men kan erin blijven hangen of men kan het positief opnemen en zoeken naar hoe kan ik het veranderen. Dan pas leef je en geniet men. Dit vind ik dan ook een gepaste tekst om erover na te denken.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Helft van de Vlaamse singles vindt flirten moeilijker geworden: “De spelregels zijn niet veranderd. We denken er alleen meer over na”

Flirten anno 2022? Verdomd lastig, vindt meer dan de helft van de Vlaamse singles. Dat blijkt uit de grote seksenquête van Goed Gevoel en Nina. Iemand juist aanvoelen vanachter een schermpje? Niet simpel. En zomaar een arm om de schouder, is dat in tijden van de MeToo-beweging nog wel oké? “Er wordt snel getoeterd dat niets nog mag, maar eigenlijk is het net goed dat we nu nadenken over ons geflirt”, zegt seksuoloog Wim Slabbinck.

Eerst en vooral: flirten mag nog steeds. Flirten kan nog steeds. Flirten gebeurt nog steeds. En gelukkig maar. Toch vindt maar liefst 54 procent van de Vlaamse vrijgezellen dat een portie verleiding en geflikflooi moeilijker is geworden. Moeilijker dan voor de coronapandemie, moeilijker dan voor de MeToo-beweging en moeilijker dan voor Tinder, Parship of Grindr. Vooral mannen hebben last van verleidingsonzekerheid. Wel 78 procent zegt dat flirten vandaag geen simpele opdracht meer is. Ook 39 procent van de vrouwen vindt dat, trouwens. Dat blijkt uit de grootschalige seksenquête die Goed Gevoel en Nina deden bij 1.000 Vlamingen.

We zijn opgegroeid met ‘meisjes plagen is liefde vra­gen’-vers­jes. Maatschap­pe­lijk leer je eigenlijk: stribbelt ze tegen, dan moet je doorgaan. Die onderlig­gen­de rolpatro­nen durven we vandaag op de rooster te leggen.Wim Slabbinck, Seksuoloog

Meisjes plagen, liefde vragen

54% van de vlaamse singles vindt flirten moeilijker
78% bij jonge mannen
39% bij vrouwen

“Ach, we mogen tegenwoordig niets meer”, klinkt vandaag tussen pot en pint bij de opmerking of het handje te veel. Maar aan die 54 procent flirtdrempelvrees hoeft geen negativiteit te hangen, vinden seksuologen. “Deze resultaten tonen louter aan dat de manier waarop we mensen aanspreken en verleiden verandert. En dat is goéd”, vindt seksuoloog Wim Slabbinck. “Het toont aan dat mannen en vrouwen hun eigen gedrag duidelijk meer in vraag stellen. Is de manier waarop ik hier toenadering zoek eigenlijk wel oké?”
Slabbinck omschrijft het als een overgangsperiode, met toestemming als scherprechter. “We zijn opgegroeid met ‘meisjes plagen is liefde vragen’-versjes. Met de logica dat vrouwen die neen zeggen, eigenlijk ja bedoelen. En met meisjes die wàchten op hun prins op het witte paard in plaats van er zelf achteraan te gaan. Ik geloof dat zo goed als niemand ‘s morgens wakker wordt met de intentie om ongepast te flirten, maar maatschappelijk leer je eigenlijk: stribbelt ze tegen, dan moet je doorgaan. Die onderliggende rolpatronen durven we vandaag op de rooster te leggen.”

Het is niet verkeerd om even af te toetsen. Het zijn net kleine contract­jes. ‘Is het goed dat ik hier kom zitten?’, bijvoor­beeld.

Poepen?

23% vraagt hun sekspartner nu explicieter om toestemming

Toestemming dus. Voor elke hand op een schouder? Voor elk ‘toevallig’ knietje tegen de ander? Een iets te lange blik of een impulsief traktaat op café? Weg spontaniteit. “Helemaal niet. De spelregels zijn niet veranderd. Kruist de andere partij de armen voor je neus of kijk je plots tegen een rug of schouder aan, ga er dan maar van uit dat je je in eenrichtingsverkeer bevindt. Wijzen voeten daarentegen je richting uit, is er oogcontact, zet iemand een stapje dichter, dan staat de deur misschien wel open. Maar het is niet verkeerd om dat even af te toetsen. Het zijn net kleine contractjes. ‘Is het goed dat ik hier kom zitten?’, bijvoorbeeld. Ik denk dat we het er nu wel allemaal over eens zijn: ‘Poepen?’ is zowel on- als offline geen succesvolle openingszin. En als je aanbelt en de deur gaat niet wagenwijd open, ga je er ook je voet niet tussensteken, toch? Voor de ene is dat logisch, voor de andere lastiger. Op dat moment is het aan de sociale controle om over te nemen. Want ook daar komt, gelukkig maar, verandering in.”

Nieuwsgierig zijn

Het is uiteraard niet alleen de MeToo-beweging die van flirten een moeilijkere zaak zou maken. Er was ook een virus dat ons tussen vier muren dwong en daardoor de kans op een spontane ontmoeting compleet nihil maakte. En er zijn datingapps, die het allesbehalve eenvoudig maken om de tegenpartij vanachter het scherm correct in te schatten. “Online flirten is vrijblijvender, ik hoor er in de praktijk veel mensen over klagen. Ze zijn in gesprek en ineens stopt dat. Dat is alsof je op café zit en de ander plots z’n mond niet meer opendoet. Dat is heel pijnlijk. Het is netjes om het toch af te ronden als het contact je niet interesseert.”
Dé ultieme flirttip? “Een barometer is er voor deze kwestie niet. Geen rode, oranje of groene lichten. Wat voor de ene persoon oké is, is voor de andere een brug te ver. Stem af. En wees nieuwsgierig. Het voortdurend over jezelf hebben? Geen goed idee. Luister naar de ander en probeer te weten te komen wat zijn of haar hart sneller doet slaan. Zo kom je al een eind weg.” 

Cijfers uit de enquête van Goed Gevoel en Nina

21 procent zegt al eens het slachtoffer te zijn geweest van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Vrouwen zeggen dat in 33 procent van de gevallen, mannen 10 procent.
9 procent van de Vlamingen zegt dat op seksueel vlak al gedwongen te zijn om dingen te doen die ze niet wilden.
63 procent heeft niet meer of minder losse seksuele contacten dan voor de pandemie. 34 procent zegt nu minder losse seksuele contacten te hebben.
23 procent vraagt hun sekspartner nu explicieter om toestemming.
2 op de 5 Vlamingen zeggen dat ze sinds corona minder uitgekeken zijn op hun partner.
33 procent droomt van een trio, 15 procent van partnerruil en 14 procent van polyamorie. Slechts 8 procent zette die fantasie van een trio al om in daden.
59 procent vindt partnerruil taboe.
41 procent van de mannen en 15 procent van de vrouwen masturberen minstens wekelijks.
12 procent van de Vlamingen met een partner wisselde al seksueel getinte tekstberichten, foto’s of video’s uit met iemand anders.
8 procent van wie momenteel in een relatie zit, heeft geen seks meer.
Vlamingen geven hun seksleven gemiddeld 6 op 10.

Met vragen over grensoverschrijdend gedrag en seksueel misbruik kan je telefonisch, via chat of e-mail terecht bij 1712.

BRON: https://www.hln.be/seks-en-relaties/helft-van-de-vlaamse-singles-vindt-flirten-moeilijker-geworden-de-spelregels-zijn-niet-veranderd-we-denken-er-alleen-meer-over-na~a34b2551/

Vroeger was dit leuk om te doen. Iedereen trof men aan in een cafe of elders. Nu is dit helemaal anders. Men treft men elkaar aan op internet. Leuk misschien wel maar toch niet hetzelfde als toen. Ook de angst zit er bij vele jongeren in om geconfronteerd te worden met me too. Want te lang naar iemand kijken kan al voor problemen zorgen. Raakt men iemand aan kan dat ook al gezien worden als ongewenst. Dan kan ik ook best begrijpen dat jongeren het moeilijk vinden om te flirten.
Zelf heb ik het nog altijd moeilijk met het woord grensoverschrijdend gedrag. Een schouderklopje kan al in dat woord vallen. Maar goed dat is mijn mening. En van de ene kan je het wel verdragen en voor de ander gaat men een klacht neerleggen. Grenzen moet men stellen maar stel ze dan ook naar iedereen.
Als het dan gaat over het kijken naar. Men zou het moet waarderen als iemand naar je kijkt. Maar ook hier kan door de bepaalde een klacht voor neergelegd worden.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM


Waarom is deze pose zo populair bij vrouwen? Expert: “Je armen over je lichaam vouwen biedt bescherming”

Waarom nemen vrouwen zo vaak die houding aan, en mannen niet? En wat zegt de houding over hoe die vrouwen zich voelen? Lichaamstaalexperte Sofie-Ann Bracke geeft antwoord.

Als mens beschikken we over vier communicatiekanalen: woorden, intonatie, lichaamstaal en gezichtsuitdrukking. En vooral onze lichaamstaal en mimiek spreken boekdelen. We doen het grotendeels onbewust, maar je kan gedeeltelijk opzettelijk bepalen welke vibe je uitstraalt. Als je poseert voor een foto bijvoorbeeld, of — als je een superster bent — op de rode loper.
Opvallend: we zien dat veel bekende vrouwen — beroemd in Vlaanderen of over onze landsgrenzen heen — op foto’s dezelfde houding aannemen. Ze zetten één been lichtjes naar voren en brengen hun beide handen samen ter hoogte van de heup aan de andere kant van hun lichaam. 

Powerpose

Als we lichaamstaalexpert Sofie-Ann Bracke vragen waarom deze houding zo populair is onder vrouwen, steekt ze van wal met een belangrijke kanttekening: “We interpreteren lichaamstaal. Dat wil dus niet zeggen dat de persoon die de houding aanneemt de opgevatte boodschap ook zo heeft willen verspreiden. Bovendien zijn foto’s momentopnames. En al zeker als het gaat om foto’s in een geënsceneerde setting. Het kan zijn dat de fotograaf instructies heeft gegeven om het beeld op die manier wat dynamischer te maken.” 
Eén sluitende verklaring is er dus niet, benadrukt Bracke. Maar er zijn wel enkele non-verbale principes die zeer vaak terugkeren. “Interageren met anderen, dat brengt altijd spanning met zich mee”, aldus de expert. Dat kan een klein beetje spanning zijn, als je je op je gemak voelt bij de situatie bijvoorbeeld. Maar ook heel veel: zoals wanneer je je ook figuurlijk geen houding weet aan te nemen. 

Bij spanning helpt het om je eigen lichaam aan te raken.Lichaamstaalexpert Sofie-Ann Bracke

“Om die spanning iets draaglijker te maken, nemen we vaak iets vast. Wie een presentatie geeft voor een grote groep, heeft geregeld een balpen in zijn handen”, vervolgt Sofie-Ann Bracke. “Maar het helpt ook al om je eigen lichaam aan te raken. Bij een aanraking worden de zenuwuiteinden van de vingers geprikkeld, wat je hersenen een geruststellend signaal geeft. En je armen over je lichaam heen vouwen is daarbij ook een vorm van bescherming, naast de goede ondersteuning die het aanraken geeft.”
Armen in de zij zetten, met één of twee ellebogen naar buiten (zoals Sofie Van de Velde doet op de foto hieronder, nvdr), wordt een beetje gezien als een ‘power move’, zegt Bracke. “Het is een houding waarbij je jezelf groter maakt en meer ruimte geeft.”
Waarom de vrouwen ook een stap naar voren zetten en hun been zo in de kijker zetten? “Het zorgt ervoor dat je houding dynamischer is, bovendien toon je zo een pak eleganter dan wanneer je met je twee voeten naast elkaar staat.” 
Waarna de lichaamstaalexpert meteen de bedenking maakt: “Houdingen zijn gendergekleurd. Vrouwen zetten met hun houdingen hun vrouwelijkheid in de verf, ook mannen doen er hun voordeel mee om stoerder over te komen. Het is een interessante denkoefening om de rollen eens om te draaien: beeld jezelf een vrouw in die met de armen gekruist poseert, en een man die kiest voor de pose die we zonet bespraken. Zo word je je echt bewust van de houdingen die we als typisch mannelijk of vrouwelijk bestempelen.” 

BRON: https://www.hln.be/nina/waarom-is-deze-pose-zo-populair-bij-vrouwen-expert-je-armen-over-je-lichaam-vouwen-biedt-bescherming~aa32ebfee/

lichaamstaal spreek. En een voet vooruit komt ook overeen met een goedkeuring naar waar de voet wijst. De handen in je heupen kan ook staan voor een sterk ingesteldheid. De armen over elkaar doet men als bescherming. De handen op je lichaam leggen laat ook de andere persoon zijn gezichtsveld ernaar toe leiden. Dus eigenlijk kan het alle kanten uit. En is het aan de persoon zelf om te weten wat men doet en wilt laten aanvoelen of zien. Toch vergeten veel mensen dat lichaamstaal meer spreekt dan woorden soms. Ook zit er altijd een klein verschil tussen lichaamstaal van mannen en vrouwen. Als men het totaalplaatje gaat bekijken van lichaamstaal speelt alles een belangrijke rol. Voeten handen vingers maar ook de ogen en de houding van het hoofd.
Toch leuk om hiermee te experimenteren en anderen te bekijken.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Kan je karakter nog veranderen op latere leeftijd? “Het Dolce Vita-effect maakt je stabieler en meer ontspannen”

Hoe ouder je wordt, hoe meer je karakter zogezegd in steen gebeiteld is. Maar dat klopt niet. “Je karaktertrekken veranderen je hele leven lang”, zegt prof. Wiebke Bleidorn, en die veranderingen heb je deels zelf in de hand. Twee deskundigen leggen uit hoe je je karakter kneedt naar wens en hoe je emotioneel stabieler wordt voor meer geluk. “Wil je extraverter worden, dan is ‘hallo’ zeggen tegen de kassière genoeg om van persoonlijkheid te veranderen.”
Lange tijd heerste de overtuiging dat iemands persoonlijkheid vaststaat eens je de dertig gepasseerd bent. Een populaire misvatting die we te danken aan de ­Amerikaanse psycholoog en filosoof ­William James. Hij stelde in 1890 dat je persoonlijkheid tegen je dertigste uitgehard is als gips. Ondertussen weten experts dat het anders zit: je persoonlijkheid heeft een stabiele basis, maar staat niet in steen gebeiteld. “Tegenwoordig weten we dat persoonlijkheid een leven lang plooibaar is, ook op latere leeftijd”, vertelt dr. Anne Reitz, assistent-professor ontwikkelingspsychologie aan de Tilburg University. “Sterker nog, de grootste veranderingen vinden plaats bij jongvolwassenen én ouderen. Onze persoonlijkheid is in de tussenliggende jaren eerder stabiel.”
Langetermijnstudies als die van prof. Wiebke Bleidorn, hoofd van het Personality Change Lab in Californië, laten met de jaren een shift in onze ‘ik’ zien. “Karaktertrekken veranderen een leven lang”, vertelt ook Bleidorn. “We noemen dat het plasticiteitsprincipe. Zelfs na je pensioen zien we dat je persoonlijkheid nog verandert.” Al die kleine stapjes tellen bij elkaar op. Zou je je persoonlijkheid als twintigjarige naast die van jezelf als hoogbejaarde leggen, dan herken je jezelf waarschijnlijk niet terug.

In je rol als werkend persoon groeien

Je persoonlijkheid rijpt als het ware met de jaren. Bepalend zijn levensgebeurtenissen. Het hebben van een langdurige relatie, het meemaken van een echtscheiding, moeder worden: ze hebben invloed op onze karaktereigenschappen. Die effecten kunnen per persoon verschillend zijn; terwijl de een na een reorganisatieontslag in zichzelf keert en somber wordt, grijpt een ander dat aan om een nieuwe weg in te slaan.

Zodra je gaat werken, wordt je doelmati­ger, ambitieu­zer en betrouw­baar­der.

De sociale rollen die je tijdens je leven op je neemt, blijken ook persoonlijkheidsbepalend. Zodra je bijvoorbeeld gaat werken, groei je in je rol als ‘werkend persoon’. Je wordt doelmatiger, ambitieuzer en betrouwbaarder. Kijk je door de bril van het Big Five-model (zie onder), de meest gebruikte manier om persoonlijkheid te omschrijven, dan verhoogt werken je zorgvuldigheid. Langzaam maar zeker worden die eigenschappen onderdeel van je karakter. Tegen de tijd dat we stoppen met werken, staan we (kortstondig) meer open voor nieuwe ervaringen, terwijl ordelijkheid en ambitie afnemen.

Wat is persoonlijkheid eigenlijk?

Persoonlijkheid is de mix van eigenschappen die elk mens uniek maakt. Om wijs te kunnen worden uit die oneindige stroom karaktercombinaties, gebruiken experts het liefst het Big Five­model. Deze vragenlijst is de meest gebruikte en meest onderzochte manier om persoonlijkheid te beschrijven. Aan de hand van de vragen word je beoordeeld op vijf dimensies die iedereen in meer of mindere mate bezit en die samen je unieke persoonlijkheidsprofiel ­bepalen. 

1. Extraversie, bepaalt o.a. je sociabiliteit, assertiviteit en avonturisme

2. Vriendelijkheid, bepaalt o.a. je oprechtheid, zorgzaamheid en bescheidenheid

3. Zorgvuldigheid, bepaalt o.a. je doelmatigheid, ordelijkheid en zelfdiscipline

4. Openheid, bepaalt o.a. je fantasie, gevoelens en veranderbereidheid

5. Neuroticisme, bepaalt o.a. je schaamte/verlegenheid, impulsiviteit en kwetsbaarheid

Een korte test volgens het ­­Big Five-­model vind je hier. Klik daar de test ‘Wat is je Big Five-persoonlijkheidstype?’ aan.

Het ‘dolce-vita-effect’

Sommige persoonlijkheidsveranderingen lijken universeel. Zo zijn de meeste mensen na hun vijftigste tevredener met zichzelf en hun leven dan toen ze jong waren. Dat wordt door onderzoekers het ­dolce-vita-effect genoemd. Niet naar de beroemde film van Fellini, maar naar de traditionele Italiaanse manier van leven, waarin zachtaardigheid, rust, geluk en mateloos genieten centraal staan. 
Een toepasselijke naam: onze karakters worden met de tijd vriendelijker, stabieler, meer ontspannen, minder ambitieus en minder doelgericht. We worden behulpzamer, zien sneller de humor van dingen in en zijn positiever. Bleidorn: “In onze latere jaren richten we ons eerder op positieve emoties, intimiteit en samenzijn. We nemen de rol aan van mentor voor volgende generaties.”
Het mooie is dat het dolce-vita-effect gelukkig maakt. Want hoe socialer, vriendelijker en relaxter, hoe groter je kans op geluk. Maar voor de meesten van ons is dat niet genoeg; we willen niet zitten wachten tot het dolce-vita-effect ons de goede kant op duwt. We willen zelf aan de slag. Anne Reitz ­beaamt dat. “Onderzoek laat zien dat ­ouderen een duidelijke wens hebben om hun persoonlijkheid te veranderen.”

Een leuker mens in een-twee-drie

Een belangrijke stap bij het veranderen van je persoonlijkheid is uitpluizen wat je precies anders wil. De meeste mensen, ook zestigplussers, willen min of meer hetzelfde. Intuïtief voelen we aan welke eigenschappen ons blijer, tevredener, gelukkiger zullen maken. 
Met stip op nummer een staat de zucht naar emotionele stabiliteit, zo laat onderzoek van de Amerikaanse persoonlijkheidspsycholoog Nathan Hudson zien. Best begrijpelijk, legt hij uit: “Mensen met een hoge emotionele stabiliteit ervaren relatief weinig negatieve emoties, zoals stress, angst, woede of verdriet.” Dus willen we kalmer en minder gestrest zijn, maar ook zorgzamer, socialer, berekenbaarder, avontuurlijker en creatiever.

Wil je meer openstaan voor kunst, dan hoef je niet ­meteen de Mona Lisa met eigen ogen te zien. Begin met een documentai­re over kunst op tv.Dr. Anne Reitz, assistent-professor ontwikkelingspsychologie aan de Tilburg University

Wil je je persoonlijkheid succesvol aanpakken, maak dan je wensenpakket zo concreet mogelijk. ‘Ik wil een leuker mens worden’ is niet duidelijk genoeg. Ga na wat jij vindt dat een ‘leuker mens’ precies doet. Hoe gedraagt ze zich? Geeft ze vriendinnen vaker complimentjes, is ze zelfverzekerder of is haar huis altijd opgeruimd? Hoe specifieker je het omschrijft, hoe makkelijker het is om dat ‘leuker mens’ te worden.
Bedenk nu heldere, haalbare ‘taken’, ­gedragingen die passen bij je wensen. “Blijvende veranderingen in persoonlijkheid beginnen klein, met veranderingen in alledaags ­gedrag”, legt Anne Reitz uit. Wil je meer openstaan voor kunst, dan hoef je niet ­meteen de Mona Lisa met eigen ogen te zien. Begin met een documentaire over kunst op tv of koop een kunstboek. Ook ‘als-danplannen’ helpen, met name om negatieve eigenschappen de kop in te drukken. Als ik voel dat ik ­geïrriteerd raak, ga ik een halfuur in de tuin werken. Maak een to-dolijstje van alle taken, zodat je ze ook echt kan ­afvinken. Dat geeft nog voldoening ook.

Bottom-upaanpak

Daarna komt het allerbelangrijkste: je moet je naar je eigen wensen gedragen. Wiebke Bleidorn noemt dat de ‘bottom-upaanpak’. “Je begint bij het veranderen van je gedrag, gedachten en gevoelens. Door hier gewoonten van te maken die je in verschillende domeinen en situaties toepast, ben je goed op weg. Vooral als je gemotiveerd en toegewijd bent.”

Wat we allemaal kunnen doen, zonder onze persoon­lijk­heid te hoeven veranderen, is kijken naar onze omgeving. Zorg dat die bij je past.

In een recent studentenonderzoek pakte de eerdergenoemde psycholoog Hudson het als volgt aan. Eerst identificeerden de deelnemers één of twee van de Big Five-pijlers als veranderdoelen. Vervolgens kozen ze elke week een aantal taken uit waarmee ze het bijbehorende gedrag konden oefenen. Die taken werden steeds moeilijker. Wilde iemand extraverter worden, dan was eerst ‘hallo’ zeggen tegen de kassière tijdens de wekelijkse boodschappen genoeg; later moest hij een goede vriend(in) openlijk over een persoonlijk probleem vertellen. Hudsons aanpak bleek te werken. Hoe meer taken de deelnemers uitvoerden, hoe sterker hun persoonlijkheid mee veranderde. Na vier maanden waren de veranderingen klein, maar merkbaar.
Hoe meer je de drie G’s — je gedachten, gedrag en gevoelens — aanpast aan je wenspersoonlijkheid, hoe groter het effect op lange termijn is. En al voelt het eerst ­onwennig, het kan.
Vind je het allemaal nogal veel gedoe? Wiebke Bleidorn heeft een alternatief plan van aanpak. “Wat we allemaal kunnen doen, zonder onze persoonlijkheid te hoeven veranderen, is kijken naar onze omgeving. Zorg dat die bij je past. Omring je met dingen waar je dol op bent, mensen van wie je houdt en dagelijkse gewoonten waar je blij van wordt. Laat hobby’s los die je misschien ooit leuk vond maar die nu niet meer bij je passen, en zoek iets nieuws waar je voldoening uit haalt.”

Minder snel uit balans raken en minder last hebben van stress, angst, woede of verdriet. Uit onderzoek blijkt dat die wens bovenaan staat op het verlanglijstje van de meeste ­mensen. Deze stappen helpen je op weg:

• Zeg bij het opstaan tegen jezelf: vandaag kies ik ervoor om gelukkig te zijn.

• Ben je zenuwachtig voor een bepaalde activiteit? Sta een paar minuten stil bij een vergelijkbare situatie uit het verleden die goed afgelopen is.

• Schrijf elke dag vijf minuten in een dagboek: wat is er ­gebeurd en wat deed het met je?

• Voel je je overspoeld? Haal een paar keer bewust diep adem.

• Ga met je smartphone op speurtocht en maak ten minste tien ­foto’s van dingen die je blij maken.

• Durf voor je mening uit te komen. Of het nu gaat om wat je vanavond wil eten, welk tv-programma je wil kijken of wat je van een stuk in de krant vindt.

• Bestudeer een negatieve gedachte in plaats van er meteen op te reageren. Wat doet de gedachte met je? Vaak verdwijnt de gedachte en het bijbehorende gevoel dan vanzelf.

• Vertel iemand in je omgeving wat je fijn vindt aan die persoon.

BRON: https://www.hln.be/psycho/br-kan-je-karakter-nog-veranderen-op-latere-leeftijd-het-dolce-vita-effect-maakt-je-stabieler-en-meer-ontspannen~a68ad149/

Je karakter kan je altijd zelf veranderen. Niemand kan dat voor jezelf doen.
Welke eigenschappen in een karakter vind men terug.
Welke soorten karakters zijn er?
Vier soorten persoonlijkheden

  • Blauw: mensen die vooral denken en introvert zijn.
  • Rood: mensen die vooral denken en extravert zijn. …
  • Geel: mensen die vooral voelen en extravert zijn. …
  • Groen: mensen die vooral voelen en introvert zijn.

Een karakter is een eigenschap van de persoon zelf. En als je ergens niet lekker bij voelt kan dit aan jouw karakter te wijden zijn. En dan kan het nuttig zijn om eens op zelfonderzoek te gaan. Karakter heeft te maken met gevoelens en gedachten. Grotendeels wordt ons karakter bepaald door de opvoeding. Nadien door ervaring op te doen van jouw leven. Toch zijn de kinderjaren het belangrijkste en wordt daar een grootste deel gevormd. Ook spreekt men soms van aangeboren of erfelijke eigenschappen. Maar ook dit heb je op een moment zelf in de hand om ze te veranderen.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Ouder worden is aftakelen? Onzin.” Experte legt uit hoe we negatieve stereotypen over ouderen verhelpen

Ze zijn zielig, zwak en hun beste tijd is voorbij: zo denken de meesten van ons over oude mensen. ‘Ageism’ heet dat. Vief, een vereniging voor 60-plussers, lanceert #denkFOUD: een campagne die die vele negatieve stereotypen over ouderen in de kijker zet. Ook Ashton Applewhite (69), experte in leeftijdsdiscriminatie, ergert zich dood aan ‘ageism’. Ze leert ons een ander, correcter beeld van verouderen. “Een negatieve kijk op ouder worden kan je leven met 7,5 jaar verkorten.”

“We willen bij de Vlaamse bevolking een mindshift opwekken over ouder worden.” Vief, een Vlaamse vereniging van en voor 60-plussers, heeft het gehad met de manier waarop de samenleving kijkt naar ouderen. Daarom lanceert ze de campagne #denkFOUD, waarmee ze de negatieve stereotypen over ‘oude knarren’ de wereld uit wil helpen. “We weerleggen die foute denkbeelden op een feitelijke en objectieve manier”, klinkt het op de website. De eerste denkfout in de kijker? Ouderen hebben geen seks meer. 

“Ageism zou weleens het laatste nog aanvaarde vooroordeel kunnen zijn”, zegt Ashton Applewhite. “In het hart van een vooroordeel zitten stereotypen: ouderen worden als zielig en zwak afgeschilderd, hun beste tijd is voorbij, ze zijn niet relevant meer. Ouder worden is in die optiek haast uitsluitend een verhaal van verlies en aftakeling, van incompetentie en afhankelijkheid. Wat onzin is. Maar het ergste is dat ageism zo wijdverspreid is en zo diep zit, dat we het allemaal een beetje zijn gaan geloven. En hoe idioot is dat? Iedereen wordt ooit ouder.” 
“Bij racisme en seksisme hebben we het over ‘de ander’, maar bij ageism hebben we het over ons toekomstige zelf. We moeten een einde maken aan dat negatieve discours. Verouderen is geen probleem dat opgelost moet worden of een ziekte waarvoor een remedie moet worden bedacht. Het is een natuurlijk, krachtig en levenslang proces dat iedereen treft. Het zou ons kunnen verenigen. Nu drijft het ons uit elkaar in twee grote groepen: jong en oud.”

Wie is Ashton Applewhite? 

Ashton Applewhite (69) wordt in de VS ­beschouwd als dé expert in leeftijdsdiscriminatie en ageism. Ze schrijft erover op haar blog ‘This Chair Rocks’, ook de titel van haar (nog niet vertaalde) boek. Ze geeft ­lezingen over het onderwerp voor o.a. de Verenigde ­Naties. Haar TED Talk ‘Laten we ophouden met leeftijdsdiscriminatie’ werd ondertussen meer dan anderhalf miljoen keer bekeken.

Gelukkiger op je tachtigste

Applewhite was niet altijd zo’n positief ingestelde ageismactivist. Haar zoektocht naar wat het nu eigenlijk betekent, ‘ouder worden’, begon met een opmerking van haar schoonmoeder. “Bobs ouders hadden een boekhandel. Zijn moeder, Ruth, was in de tachtig toen ze tegen me zei: ‘Men wil maar één ding van ons weten: wanneer we met pensioen gaan. Kan jij niet eens iets schrijven over waarom die vraag ons steeds weer wordt gesteld?’ Ja, waarom eigenlijk? Waarom zouden mijn schoonouders niet actief mogen blijven?” 
Het zaadje was geplant en Ashton begon een blog: Sowhenareyougoingtoretire.com. Ze interviewde tachtigjarigen die nieuwe passies hadden ontdekt, en ontmoette bejaarden die een actief en gelukkig leven leidden. Haar mening over de ­‘latere leeftijd’ werd grondig overhoopgehaald.

Dat ik op mijn tachtigste weleens gelukkiger zou kunnen zijn dan op mijn dertigste, was nooit bij me opgekomen.Ashton Applewhite

“Ik was heel naïef toen ik aan het boek begon, ­onwetend zeg maar. En bang. Als ik aan het verouderingsproces dacht, passeerden alle clichés: de angst dat mijn gezondheid dramatisch zou achteruitgaan, de overtuiging dat ik niet alleen mijn looks maar ook mijn individualiteit zou verliezen, en de hamvraag: zal ik hard vechten tegen dat proces of is het makkelijker om je erbij neer te leggen? Dat ik op mijn tachtigste weleens gelukkiger zou kunnen zijn dan op mijn dertigste, was nooit bij me opgekomen.”
“Maar het was wel de realiteit die ik vaststelde. Ik ontmoette massa’s actieve en gelukkige tachtigjarigen. Ik merkte hoe oudere mensen genieten van het leven, net omdat ze zich heel erg ­realiseren dat elke dag telt. Ik werd me bewust van die enorme discrepantie die er bestaat tussen de werkelijkheid van het ouder worden en het idee dat we ervan hebben. Waar komt ageism vandaan? Wie heeft ons in godsnaam wijsgemaakt dat het uitsluitend een verhaal is van dementie, depressie en ­incontinentie?”

Laten we die boosdoeners maar meteen noemen. Wie heeft ons dat wijsgemaakt?

Ashton Applewhite: “Als je hoopt dat ik een aantal sigaar ­rokende heren in een achterkamertje kan aanwijzen … Nou, nee. Een aantal ontwikkelingen hebben ouder worden in een ander daglicht gesteld. Allereerst was er de uitvinding van de drukpers en de verspreiding van kranten en boeken, waardoor ouderen niet langer de doorgevers van kennis en geschiedenis waren. Moet je die evolutie betreuren? Natuurlijk niet. Ik ben geen voorstander van een zogenaamde gerontocratie, waarbij ouderen alle macht hebben en vereerd worden. Maar ik ben evenmin liefhebber van onze maatschappij, waarin jong zijn de absolute standaard is.” 

Er is een hele industrie gebouwd op de angst rond ouder worden.

“Andere factoren waren de industrialisatie en verstedelijking, die families uit elkaar rukten en een einde maakten aan het intergenerationele wonen. Plots waren grootouders geen hulp meer, maar een zorg. Ze werden weggestopt in verzorgingstehuizen en ‘retirement villages’, gepensioneerdengetto’s, zodat we eigenlijk nog weinig met hen in contact kwamen. Ook de demografie speelde niet in het voordeel van bejaarden. De groep werd zo groot dat ze als last ­gezien werden, een probleem voor de sociale zekerheid en de gezondheidszorg. En ik wijs graag naar het kapitalisme en consumentisme als boosdoeners. Als je een natuurlijk proces – verouderen – problematiseert, dan kan je er geld aan verdienen door oplossingen te bieden. Van voedingssupplementen en vitamines tot inlegkruisjes en antirimpelcrèmes … Er is een hele industrie gebouwd op de angst rond ouder worden.”

Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik erg bang ben van ouder worden. Want voor mijn beide ouders was dat wel het verhaal: dementie, depressie en incontinentie.

“Dementie is horror, daar heb ik geen ander woord voor, maar het is niet de enige manier om ouder te worden. Gelukkig maar. Cijfers van de alzheimervereniging in de VS stellen dat een op de tien ouderen de aandoening krijgt. Dat blijft veel in absolute cijfers, maar het betekent ook dat negentig procent het niet heeft. Bovendien dalen de cijfers, ook voor dementie. Maar als je dementie of alzheimer van dichtbij hebt meegemaakt, dan beïnvloedt dat je visie. Dan is het moeilijk om je te verzoenen met het ouder worden, dat begrijp ik. Maar ik raad je aan om het te proberen, want onderzoek heeft uitgewezen dat die donkere gedachtes een effect kunnen hebben op je levensduur. De stress van een negatieve kijk op het ouder worden zou je leven met 7,5 jaar kunnen verkorten.”

Vraag aan een 65-plus­ser of hij terug wil naar een vroegere ­periode in het leven, en hij zegt bijna ­altijd nee.Ashton Applewhite

“Ik wil niet zweverig doen: ‘eet boerenkool’ of ‘denk positief’ en alles zal wel in orde komen. Er zijn geen garanties, je kan pech hebben. Maar als je de feiten nuchter bekijkt, zijn er maar twee zaken over ouder worden die we zeker weten: we zullen afscheid moeten nemen van mensen die we vaak ons hele leven hebben gekend, en sommige lichaamsdelen zullen het laten afweten. Die twee zaken staan vast. De rest varieert per persoon. Het is geen zekerheid dat je verstandelijk zal achteruitgaan. Je zal niet per definitie ziek en zwak worden. De meeste mensen worden op een mooie en gelukkige manier oud, en blijven tot op hoge leeftijd zelfstandig. Dat moet je voor ogen blijven houden. Ouder worden is veel leuker dan we denken. Vraag aan een 65-plusser of hij terug wil naar een vroegere ­periode in het leven, en hij zegt bijna ­altijd nee. Haast niemand wil weer jonger zijn. De gelukscurve is een U-vorm. We zijn happy als kind en weer als oudere, maar tussenin niet zo.”

Wat is het geheim van goed en ­gelukkig ouder worden?

“Zoveel goeroes en wetenschappers hebben die vraag proberen te beantwoorden. Maar er is geen geheim. Verouderen is leven. Leven is verouderen. Je wordt geboren en vanaf dan komt er telkens weer een dag bij. Het geheim van goed ouder worden is dus: goed leven. Zin voor humor hebben, tolerant en open zijn, nieuwsgierig blijven. Wees een goed mens. Behandel anderen zoals je zelf behandeld wil worden. Sta midden in de wereld en beleef hem ten volle. Zit aan de zijkant van het leven en observeer. Koop een sportwagen of een schommelstoel. Doe waar je zin in hebt.”

Die schommelstoel is geruststellend, want het lijkt alsof je tegenwoordig de Mick Jagger-, Jane Fonda- of Sophia Loren-school van ouder worden moet volgen en hyperactief moet blijven: nog op tournee gaan op je zeventigste, of een nieuwe filmrol op je tachtigste.

“Goed voor hen, maar niets verplicht je om hetzelfde te doen. Je hoeft niet per se een marathon te lopen of een cursus paaldansen te volgen op je zeventigste. Breien is ook oké. Alle versies van ouder worden zijn goed, niet alleen de ‘sportieve’.”
“Mijn belangrijkste inzicht over ouder worden is dat onze individualiteit niet verdwijnt, maar met de jaren net meer uitgesproken wordt. Ageism heeft de neiging om van oudere mensen een homogene groep te maken. Ze hebben allemaal dezelfde leeftijd: oud, en delen allemaal dezelfde voorkeuren.”

Mijn moeder werd in het verzorgingstehuis steevast voor een liedjesprogramma op tv gezet waar ze absoluut niet van hield.

“Eenmaal de 65 voorbij moet je maar van schlagers houden. Terwijl experts net vastgesteld hebben dat hoe ouder we worden, hoe verschillender we allemaal zijn. Op mijn veertigste had ik meer gemeen met mijn leeftijdsgenoten dan nu op mijn 69ste. Toen zaten we allemaal in eenzelfde levensfase met gelijklopende problemen. Nu heb ik een erg specifiek traject achter de rug en ben ik tot zeer persoonlijke inzichten gekomen. Laat je dus niet vertellen dat er een juiste manier is om ouder te worden, er is alleen jouw manier.”

Dwingt ageism mensen om zich jong te blijven gedragen?

“Je hoort het bejaarden weleens zeggen: ‘Ik doe yoga, ik ga joggen, ik ben nog erg actief. Ik voel me helemaal niet oud.’ Ze nemen psychologisch afstand van hun leeftijdsgenoten omdat ze de heersende stereotypes geïnternaliseerd hebben. Ze zijn oud, maar ze willen het niet zijn. De Wereldgezondheidsorganisatie heeft er een prioriteit van gemaakt om te vechten tegen ageism, en te werken aan een positieve beeldvorming. Net omdat die stereotypen zo’n grote invloed hebben op ons welzijn, onze eigenwaarde en ons zelfrespect.”

Als je als vrouw ­tekenen van ouderdom vertoont – grijze haren of rimpels – word je onzicht­baar.Ashton Applewhite

U had nog geen grijs haar, maar liet het op uw 55ste grijs verven, als reactie op de ongeschreven regel dat vrouwen moeite moeten doen om er jong te blijven uitzien.

“Vanaf het moment dat je als vrouw ­tekenen van ouderdom vertoont – grijze haren of rimpels – word je onzichtbaar. Dan ben je niet meer interessant en zeker niet langer aantrekkelijk. Daar wilde ik tegen reageren. ‘Iedereen grijs!’, riep ik enthousiast op een lezing. Ik kreeg een reactie die je hoogstens als lauw kan omschrijven, en dat was een verdiende les in nederigheid. Wie ben ik om andere vrouwen voor te schrijven wat ze met hun haar moeten doen? Ik zondigde tegen mijn eigen regel: doe waar je zin in hebt.”

U bent een groot gelover in bewustwordingsprocessen om ageism tegen te gaan.

“Kijk waar de vrouwenbeweging nu staat door het continue werken aan bewustwording. ‘The personal is political’ was dé slogan van het feminisme, maar is ook toepasbaar op leeftijdsdiscriminatie. Het persoonlijke is politiek. Stop met te denken dat jouw negatieve ervaringen met ouder worden alleen de jouwe zijn, en erger nog: dat het op een of andere manier ‘jouw schuld’ is dat het afrekenen aan de supermarktkassa wat minder vlot gaat of dat de bus wat langer moet wachten tot je opgestapt bent.”
“Het zijn de bestaande structuren en vooroordelen die je dat gevoel opdringen. Laat ik een vergelijking maken. Het feit dat je als man van een andere man houdt, is absoluut niet problematisch. Maar homofobie maakt er een probleem van. Het feit dat je een gekleurde huid hebt, bemoeilijkt je leven niet. Dat doet racisme. Het is niet het verloop van de tijd en het verouderen dat je in een hoekje duwt en als zwak neerzet, dat is ageism.”
“De negatieve opinies over oud worden zijn zo diep in onze maatschappij verankerd dat het me zou verbazen als er ­iemand vrij zou zijn van ageism. Als we liegen over onze leeftijd of onze gezichten laten botoxen tot onbeweeglijke maskers, zijn we medeplichtig. Als we op een feestje alleen maar met mensen van onze eigen leeftijd praten, zijn we ­medeplichtig. Als we van file veranderen in de supermarkt omdat er ‘een oud mevrouwtje’ voor ons staat, zijn we ­medeplichtig.”
“Je eigen vooroordelen onder ogen zien is moeilijk. Maar het kan het begin van een sterke beweging worden. Oud en jong, we moeten bondgenoten zijn, geen vijanden. Er zullen nog veel conversaties en coalities nodig zijn om een beweging tegen leeftijdsdiscriminatie op gang te brengen, maar het begin is gemaakt. We’re all in this together.”

Enkele startpunten

Onderzoek je eigen ‘ageistische’ reflexen in plaats van te proberen te bewijzen dat je absoluut niet aan leeftijdsdiscriminatie doet. Je moet de vooroordelen herkennen om ze te kunnen challengen.

• Als je eraan twijfelt of een uitspraak discrimineert, vraag je dan af of ze toepasselijk zou zijn op een jonger of ouder persoon. Wanneer wordt iemand een schattig meneertje?

Let op met ‘nog’. Oudere mensen rijden niet ‘nog’ met de auto, hebben niet ‘nog’ seks of gaan niet ‘nog’ op reis. Het zijn voor hen gewone handelingen die ze al jaren doen, zoals iedereen.

Vermijd stereotiepe adjectieven als kwiek, kranig, kras … Wat is er mis met energiek en sterk?

Zie de schoonheid in oude gezichten en lichamen, ze is er.

• Pas op met: “Wat zie je er nog goed uit.” Het wordt ongetwijfeld met de beste bedoelingen gezegd, maar volgens Ashton Applewhite is de uitspraak doordrenkt met ageïsme. “Het is een dubieus compliment. Je wordt verondersteld om je gevleid te voelen, maar eigenlijk benadrukt het alleen maar hoe oud je eigenlijk wel bent. Vroeger werd ik ongemakkelijk van die uitspraak. Sinds ik volledig vrede heb met mijn leeftijd, antwoord ik opgewekt: ‘bedankt, jij ook.’ Dat zorgt altijd voor verwarring, zeker als de persoon in kwestie jonger is.”
Geef een ouder persoon dus geen complimenten die alleen maar gebaseerd zijn op hoe anders (fitter, stijlvoller, sterker) die is dan de meeste personen van hun leeftijd. “Ik kan niet geloven dat u al 75 bent” is een compliment ten koste van alle andere 75-jarigen, en de formulering houdt in dat de bewondering gebonden is aan uitzonderlijk gedrag. Geef ‘gewoon’ een compliment: ‘wat bent u elegant’, of ‘wat ziet u er fit uit’, zonder de ‘voor uw leeftijd’.”

BRON: https://www.hln.be/psycho/ouder-worden-is-aftakelen-onzin-experte-legt-uit-hoe-we-negatieve-stereotypen-over-ouderen-verhelpen~a0588d51/

Allemaal worden we een dagje ouder. En is ons lichaam niet meer zoals we jong waren. Maar het is zo mooi om ieder jaartje een jaartje erbij te krijgen. Sommigen hebben spijtig genoeg af te rekenen met ziekte of dergelijke. Maar velen willen toch niet terug naar een bepaalde leeftijd. Omdat ze genieten van het leven. Omdat ze genieten van waarin ze zich bevinden. Men heeft al zoveel doorstaan men heeft al zoveel lessen gehad dat men ook op leeftijd mag en kan genieten. Ook is het dan zo mooi om anderen zien op te groeien en ook daarvan te leren. Ja we kunnen leren van kinderen van onze kleinkinderen. Het is niet omdat men een leeftijd heeft dat we niet van hen kunnen leren. Of zoals velen zeggen ik heb de leeftijd ik weet het toch zeker. Maar dat is zeker een verkeerde instelling. Bekijk maar eens die spellende kinderen hoe ze omgaan met elkaar. En bedenk dan eens hoe ouderen zich soms opsluiten en vereenzamen. Juist omdat ze niet meer buitenkomen of geen vrienden meer hebben.
En ja we zullen niet alles meer zo snel kunnen als vroeger. Maar als men zich daarbij kan neerleggen kan je van ieder moment zo genieten. Zelfs ook van de kleine dingen.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Bepaalde mensen gaan van het ergste uit als ze iets voelen of hebben.

Je hebt zo van die mensen. Als ze iets voelen van pijn of ziek zijn al gelijk van het ergste uitgaan.
De naam voor dit is hypochondrie.
Bij hypochondrie denkt u vaak dat u een erge ziekte heeft. U let steeds op uw lichaam en voelt daardoor van alles. Bij klachten die iedereen wel eens heeft, denkt u meteen dat u erg ziek bent. Bijvoorbeeld bij een steek, jeuk of kramp.
Net zoals men mensen heeft als men er iets van een ziekte tegen vertelt hebben ze dat ook gehad of is het bij hen veel erger geweest.
Mensen met hypochondrie gaan kampen met de volgende klachten.
Angsten om dood te gaan.
Hartkloppingen.
Benauwd gevoel.
Zelfs soms niet meer weten wie of waar ze zijn.
Ze maken van iets klein iets heel groot. En gaan zich daar ook op focussen.
Ze gaan hun levenswijze dan ook helemaal aanpassen naar die pijn dat kwaaltje dat ze hebben. Eigenlijk spelen ze hier gewoon een slachtoffer rol. Proberen om medelijden op te wekken en toch mee te gaan in hun verhaal. Vaak zijn het ook mensen die heel veel gaan google en zo het ergste voor hun ogen te zien krijgen. Het is dan ook soms moeilijk om te weten wat waarheid is en wat ze verzinnen. Ze zijn dan wel niet ziek maar moet wel geholpen worden om vanaf hun denkwijze van ziek zijn af te komen.
Het is dan niet altijd even makkelijk om met deze mensen een gesprek aan te gaan over ziekte of gezondheid.
Sommige mensen hebben angst om te leven om dood te gaan om te lijden. Niettegenstaande zijn het alle factoren van ons leven. Die we allemaal doorstaan vroeg of laat. Maar waar de meeste juist niet mee bezig zijn. En wat komt komt vaak word gezegd. Allemaal worden we wel eens ziek en dan zal ons lichaam het nodige doen om te herstellen. Soms moet behulp van een arts of specialist. Maar soms is het ook de ziekte het probleem te aanvaarden. Hoe moeilijk het ook is of hoe moeilijk het je leven veranderd. Want soms ken je kern gezond en krijg je toch af te rekenen met een ziekte die heel je leven 360 graden laat omdraaien. Dat is vaak moeilijk te aanvaarden. Zowel voor de persoon als voor hun medemensen. Ik wijk nu wel af van de titel maar dit hoort ook bij ons om te leren aanvaarden. Het leven niet altijd op gebied van gezondheid optimaal. Als men dan van een klein kwaaltje iets groots gaat maken is het al helemaal niet meer gezond leven.
Wat ik wil meegeven is dat op ziekte lijden en dood geen leeftijd staat. Spijtig genoeg. Er zijn er die 90jaar worden zonder ziek te worden. En er zijn er die nog niet kunnen stappen en al een ziekte bij zich dragen. Op alle leeftijden is het zwaar om zoiets te verwerken.

Maar geestelijk jezelf ziek maken is dat stukje aanpakken.
Het leren van niet vanuit het ergste te gaan.
Doe geen opzoekwerk want dan kom je de ergste dingen tegen.
Doe je het wel zoek dan op betrouwbare sites.
Denk je dat je lijd aan hypochondrie praat er met je arts over.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

deniseblogt

Blogs over van alles en nog wat

Leven met Endo

Laten we samen endometriose overwinnen

Pensieri Parole e Poesie

Sono una donna libera. Nel mio blog farete un viaggio lungo e profondo nei pensieri della mente del cuore e dell anima.

zinderen

op weg naar authentiek leven

Nadia wandelt

Wandelblog

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Art, health, civilizations, photography, nature, books, recipes, etc.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen in een klein dorpje

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Inhale Peace; Exhale Love. Joy will Follow! - RUELHA

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

YOUNGREBEL

Blog about life, positivity, selfcare, food and beauty.

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

Ka Sry mala & INZICHT makerij

Inzicht in je eigen licht.

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

%d bloggers liken dit: