Category: Psychologische teksten


Onderhandelen.

Raadpleging Van, Informatie, Gesprek, Silhouet

Allemaal moeten we het wel eens doen in alle vormen. En tegen heel wat mensen. Toch is het niet altijd even simpel om tot compromissen te komen. Het belangrijkste is om je rust te blijven behouden. Dat wordt meestal ook aangevoeld door de andere. Zodat deze ook de rust bewaard.
Velen zien onderhandelen als in conflict gaan. Maar dat is het zeker niet. Vaak durven we niet zeggen wat we echt voelen en zo ondermijn je juist wat echt telt in het gesprek. Blijf bij het onderhandelen niet stil hamer op het onderwerp zelf. Maar ook spreek de persoon aan over wat je gevoel is. Bij gelijk welke onderhandeling komen emoties kijken. Ook deze moet je in het gesprek laat zien en voelen. Maar blijf altijd respectvol naar elkaar. Zijn er bepaalde angsten die je hebt geef die ook aan.
Een onderhandeling die je aangaat is vaak omdat je iets wilt verwezenlijkt wilt krijgen. Onderhandelen doe je steeds op een verschillende manier. Als je onderhandeld met je partner of met vrienden of men kinderen of ouders of je werkgever. Toch speelt telkens een ding mee voel het gesprek aan. Voel elkaar aan. En soms even afwijken van het onderwerp kan geen kwaad. Bij gelijk welke persoon probeer steeds je rust zelf te bewaren. Blijf rustig adem halen. Voel je dat je het even niet goed zit verlaat even het gesprek. Even naar het wc of een luchtje scheppen kan en mag je aangeven. Geef ook aan als iets je niet zint of irriteert. Zo ga je niet in verdediging maar vraag je eigenlijk om het op een andere manier te formuleren.
Onderhandelen is tot een overeenkomst komen. En dat heeft dan ook te maken met het gezegde. Water bij de wijn doen maar dit geld voor beide partijen.
Juist dat moet goed verdeeld zijn dan wint iedereen in zijn onderhandeling.

Manager, Ontmoeting, Afspraak, Analyseren, Akkoord

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Als je moest kiezen tussen meer tijd en meer geld, waaraan zou je dan de voorkeur geven?

Onderzoekers van de Universiteit van Pennsylvania en de UCLA (Universiteit van Californië Los Angeles) zochten het uit in een studie.

Zakenvrouw, Balanceren, Tijd En Geld, Idee

Dit is wat ze vonden:

Mensen die tijd belangrijker vinden dan geld zijn gelukkiger.

De wetenschappers voerden verschillende studies uit – online enquêtes, persoonlijke interviews en bevragingen bij meer dan 4.000 mensen – waarin ze dezelfde basisvraag stelden: Wat zou je liever hebben, meer tijd of meer geld? De enquêtes bevatten ook vragen over persoonlijk welzijn.
De meeste mensen waren praktisch: ongeveer 64% antwoordde “meer geld”.
Maar er was nog iets: de mensen die zeiden dat ze liever meer tijd hadden, waren over het algemeen gelukkiger.
En wat meer is, deze relatie bleef bestaan toen de onderzoekers de tijd en het geld van de deelnemers incalculeerden.
Het is niet zo dat mensen die meer geld hebben gelukkiger zijn en meer vrijheid hebben om te zeggen dat ze meer tijd zouden willen.
Het is veel subtieler dan dat.
“Waar het om gaat is de waarde die mensen aan elk middel hechten,” schrijven de auteurs. “Naast de hoeveelheid van deze middelen die mensen hebben, is geluk gekoppeld aan de middelen die mensen willen.”
Maar het is belangrijk op te merken dat er enkele verschillen waren tussen de mensen die kozen voor geld en degenen die kozen voor tijd.
Mensen die meer tijd kozen, waren ook vaak:
– Ouder, wat suggereert dat naarmate we ouder worden we misschien meer voldoening halen uit het waarderen van onze tijd boven geld.
– Ouders, wat suggereert dat kinderen onze waarden in de tijd/geld- kwestie kunnen veranderen
– Getrouwd

tijd geld lifecoach foto executive coach

Geld en tijd zijn vaak schaars. Het kan echt frustrerend zijn om te beslissen wat belangrijker is.

Mensen willen zowel meer tijd als meer geld,” schrijven de onderzoekers van de UCLA en de Wharton School, “maar helaas is er zelden een kans om in beide tegelijk te winnen.”

Het leven is een aaneenschakeling van afwegingen tussen de middelen. De onderzoekers noemen enkele veelvoorkomende voorbeelden:

  • Moet je de beter betaalde job accepteren die meer uren op kantoor vereist?
  • Moet je meer betalen voor de directe vlucht die je eerder op je bestemming brengt?
  • Moet je de enorme financiële last op je nemen om de best beschikbare medische zorg te krijgen voor de mogelijkheid om je leven met een paar jaar te verlengen?

Al deze vragen – en meer – worden gecompliceerd wanneer relaties in het spel komen: Moeten we meer tijd met onze kinderen doorbrengen of harder werken om voor hen te zorgen?
Er is waarschijnlijk geen onderzoek dat deze vragen definitief kan beantwoorden. Ze zijn te netelig, te breed om te kunnen worden toegepast op de rommelige levens van individuen.

Voor velen is dit niet eens een keuze

Het is een cadeau om zelfs maar te kunnen kiezen tussen tijd en geld.
Voor velen – mensen die uit noodzaak meerdere jobs hebben, op rare uren werken, moeten krabben om hun gezin te voeden – is er nooit genoeg van beide.
Maar zoals het onderzoek overtuigend aantoont, zelfs als je weet dat geld belangrijker is, kan het waarderen van tijd je leiden naar een gelukkiger leven.
Wat betreft de vraag of meer geld ons allemaal gelukkiger zou maken, is er eigenlijk tegenstrijdig bewijs. Een beroemde paper uit 2010 toonde aan dat geluk en rijkdom gecorreleerd zijn tot een inkomensniveau van rond de 75.000 dollar (65.000 euro).
Maar een latere paper uit 2013 van Brookings vond het tegenovergestelde. Brookings keek naar internationale gegevens en meldde: “Als er een verzadigingspunt is [d.w.z. het punt waarop geld niet langer correleert met geluk], dan moeten we dat nog bereiken.” Zelf denk ik dat het enorm afhankelijk is van waar je woont: met 75.000 dollar zal je in Manhattan, New York niet ver komen, maar in een land waar het goedkoop leven is, betekent het veel meer.
In het algemeen hebben we misschien iets meer controle over hoe we onze tijd gebruiken dan over hoeveel geld we verdienen.
En hoe we die tijd waarderen hebben we absoluut zelf in de hand.
Geld kan komen en gaan. Tijd gaat alleen.
Echte rijkdom zit volgens mij ook in hoe je het leven beleeft. Rijk zijn en tegelijkertijd ongelukkig, is een slechtere toestand om in te zijn dan weinig geld hebben en je goed voelen.

coach wim personal life coach business coach

Als coach help ik jou om het beste uit jezelf te halen, en je volledige potentieel te bereiken. Zonder je te vergelijken met anderen. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient! Neem gerust eens contact op voor meer info over coaching.

BRON: https://wimannerel.be/2021/10/09/tijd-of-geld-wat-maakt-gelukkig/comment-page-1/#comment-6082

Eigenlijk een vraag waar veel mensen eens bij stil mogen staan.
Tijd en Geld. Velen werken hard om heel wat luxe tot hen te krijgen. Maar vergeten dat tijd even belangrijk is. Geld is nodig om te overleven. Tijd is nodig om tot rust te komen. Als we tijd niet nemen maken we ons lichaam ons zelf ziek. Als men een gezin heeft en men steekt er geen tijd in. Dan valt op een moment het gezin uit elkaar. Juist omdat men er geen tijd voor maakt. Omdat men maar denkt dan men moet werken en werken. Als men tijd aan jezelf en aan elkaar kan besteden kan dit zeker een gevoel van geluk geven. Op zo een moment deel je heel veel. Men zegt altijd geld maakt niet gelukkig en als men dan nog eens geen tijd neemt voor jezelf al helemaal niet. Dat zit de mogelijkheid er wel in dat er veel geld naar artsen en hulpverleners gaat. Mensen met geld willen steeds meer en geven ook maar uit aan allerlei zaken. Maar kennen ze wel het woord gelukkig zijn. Kennen ze het woord tijd wel. Wel het is eigenlijk gemakkelijk. Het is een balans vinden om goed te leven en tijd te nemen dagelijks. Gelukkig zijn hoeft niet veel te kosten. Maar als men gelukkig door het leven gaat zijn juist deze mensen die ook tijd nemen voor zichzelf of anderen.

Dus stel jezelf eens de vraag: is het geld of tijd aan jezelf en anderen dat jouw leven gelukkig maakt.

Mens, Oud, Ouderen, Portret, Mannelijk, Leven, Senior

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

1 op de 10 denkt hulp nodig te hebben voor psychische problemen, maar zoekt die niet. “Ze lossen het liever zelf op, hebben te weinig tijd of zijn sceptisch”

Hand, Schrijven, Notitieboekje, Pen, Brief, Auteur

Momenteel is de tiendaagse van Geestelijke Gezondheid bezig, een initiatief dat aandacht vraagt voor het mentale welzijn van de bevolking. En dat is nodig, want volgens een nieuw onderzoek van UAntwerpen ervaren heel wat mensen met psychische noden drempels in het zoeken of verkrijgen van hulp. “Een vierde vermeldde de kostprijs als drempel en een tiende maakte zich zorgen om het taboe dat vaak gepaard gaat met psychische problemen.” 

Leerstoel Public Mental Health van de Universiteit Antwerpen focust op ‘onvervulde psychische zorgnoden’ in de provincie Antwerpen, een thema dat steeds meer in de schijnwerpers wordt geplaatst. Gelukkig maar, want in ons land kampt jaarlijks maar liefst een op de vijf minderjarigen en een op de zeven volwassenen met een mentale stoornis, terwijl de wachttijden voor professionele hulp ellenlang zijn.

Onvoldoende geholpen

Kris Van den Broeck, psycholoog-gedragstherapeut en prof aan UAntwerpen, gaat met zijn team na welke personen psychische hulp nodig hebben en of ze die al dan niet voldoende krijgen. Van den Broeck: “We voerden het voorbije jaar een bevolkingsbevraging uit in de eerstelijnszones Antwerpen-Oost en Baldemore (Balen, Dessel, Mol en Retie).”

17 procent van de Antwerpena­ren zocht het laatste jaar hulp voor psychische problemen. Een vierde daarvan vindt dat ze onvoldoen­de geholpen worden.Kris Van den Broeck, psycholoog-gedragstherapeut en prof aan UAntwerpen

“De resultaten wijzen uit dat maar liefst 17 procent van de Antwerpenaren het afgelopen jaar psychische problemen besprak met een professional”, vervolgt Van den Broeck. “Maar uit het onderzoek bleek ook dat heel wat mensen met psychische problemen nog steeds drempels ervaren in het zoeken of verkrijgen van hulp. Van de mensen die hulp zochten, vindt een vierde dat ze onvoldoende geholpen werden.”
En áls mensen hun psychische problemen bespraken met een professional, deden ze dat meestal met de huisarts of psycholoog. Eén op de twaalf Antwerpenaren (8 procent) besprak psychische klachten met een psycholoog of psychotherapeut uit de privésector. Zes procent kreeg het afgelopen jaar medicatie voorgeschreven van een huisarts of psychiater, en bij twee derde daarvan ging het om antidepressiva.

Liever zelf oplossen

Toch is er nog een aanzienlijke groep die geen hulp zoekt voor psychische problemen. “Eén op de tien gaf aan dat ze zelf dachten dat ze de afgelopen twaalf maanden hulp nodig hadden, maar hiervoor geen professional contacteerde”, legt doctoraatsstudente Eva Rens uit. “Gevraagd naar de redenen gaf de meerderheid aan dat ze problemen liever zelf oplossen. Een vierde vermeldde de kostprijs als drempel en een tiende maakte zich zorgen om het taboe dat vaak gepaard gaat met psychische problemen.”

1. “Ik los problemen liever zelf op” (65 procent)

2. “Ik denk niet dat het zou helpen” (31 procent)

3. “Ik heb er geen tijd voor” (26 procent)

4. “Ik kan het niet betalen” (25 procent)

5. “Ik weet niet waar ik terecht kan” (22 procent)

6. “Ik ben bang om wat anderen zouden denken” (11 procent)

7. “Ik spreek de taal niet goed” (7 procent)

Psychische problemen blijven vaker onbehan­deld bij mannen.Kris Van den Broeck, psycholoog-gedragstherapeut en prof aan UAntwerpen

Tot slot werd aan de hand van korte screeningstesten nagegaan welk aandeel van de bevolking een mogelijke psychische stoornis heeft. Van den Broeck: “Dergelijke testjes vormen geen volledig beeld, slechts één op de vijf voldeed aan de criteria van een mogelijke psychische stoornis. Hoewel psychische stoornissen ongeveer evenveel voorkomen bij mannen en vrouwen, erkennen vooral vrouwen dat ze een psychisch probleem hebben en hiervoor hulp nodig hebben. Slechts 13 procent van de mannen tegenover 22 procent van de vrouwen besprak daarom psychische klachten met een zorgverlener, waardoor psychische problemen vaker onbehandeld blijven bij mannen.”
Wie graag op de hoogte blijft van de werkzaamheden van de Leerstoel Public Mental Health of wie graag een bijdrage levert aan onderzoek over geestelijke gezondheidszorg, kan hiervoor terecht op http://www.uantwerpen.be/public-mental-health.

BRON: https://www.hln.be/fit-en-gezond/1-op-de-10-denkt-hulp-nodig-te-hebben-voor-psychische-problemen-maar-zoekt-die-niet-ze-lossen-het-liever-zelf-op-hebben-te-weinig-tijd-of-zijn-sceptisch~a60de42b/

Gisteren kon men hier een stukje lezen over de prijs van een psycholoog. Maar spijtig genoeg zoals ik ook al schreef hebben velen een angst om hulp te zoeken.
Men kan soms bepaalde dingen zelf oplossen maar niet alles. Vaak gaan ze gesprekken aan met vrienden die eigenlijk ook niet echt een inzicht kunnen geven. Waardoor men dus geen kant mee op kan. En soms nog dieper zakt dan nodig is.

Psychotherapie, Luisteren, Spreken, Draad, Hand

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

PSYCHOLOGEN

Voor 11 euro naar de psycholoog, kan dat nu eigenlijk? En wat gebeurt er met uw geheimen? Wij legden ons oor te luister bij de psychologen zelf

Geestelijke Gezondheid, Brein, Denken, Boomtakken

Betaalbare psychologische zorg, voor iedereen, vanaf september. Zo klonk het afgelopen zomer bij Vooruit. Uw krant ging zodoende op zoek naar een psycholoog voor de prijs van een dagschotel. We kwamen met honger terug. De nieuwe regeling staat nog in kinderschoenen, en belangrijker: enkele psychologenverenigingen trekken naar de Raad van State, want het beroepsgeheim staat onder druk. Dat is ook voor u als patiënt van belang.

31 augustus. Frank Vandenbroucke, minister van Volksgezondheid, plaatst een Vooruit-affiche op Facebook: “Psychologische zorg betaalbaar voor iedereen.” Fantastisch nieuws dat overal blij onthaald werd, al klonk de bijhorende tekst iets cryptischer. “Vanaf morgen rollen we dat uit.” Wat is dat juist, uitrollen? En hoever staat het daarmee één maand later, of bijna twee maanden nadat ook Conner Rousseau op 29 juli tweette, met een gespierde emoji: “Vanaf 1 september voor 11 euro per sessie naar de psycholoog”?
We plaatsten ons even in de schoenen van de modale burger, die is aangespoord om “werk te maken van zijn hoofd” en contacteerden zodoende 25 psychologen uit heel Vlaanderen. Simpele vraag: “Kan ik bij u al voor 11 euro komen?” Allemaal gaven ze vriendelijk – ze zijn psychologen voor een reden – antwoord, al klonk er ook moedeloosheid en zelfs irritatie. “U bent de zoveelste die het vraagt, maar er dienen nog veel stappen gezet te worden; reken pas op 2022.” “Ik weet nog niet eens of ik daar deel van kan uitmaken.” “Ik werk niet aan de tarieven waar men de laatste tijd het nieuws mee haalt.” Niet zelden kwam als uitsmijter: “Voor 60 euro kan u wél bij mij terecht, maar jammer genoeg ben ik volzet.” Zit je daar, met je dipje.

Omdat je als patiënt naar een psycholoog van een netwerk moet, heb je maar beperkte keuze. Dat is geen detail. Een twintiger voelt zich misschien niet op zijn gemak als hij het bij een 59-jarige hulpverle­ner over zijn pornover­sla­ving moet hebben.

Eén psycholoog legt ons uit waar we moeten zijn: bij een netwerk voor eerstelijnspsychologen in onze regio. Zo komen we in het bezit van de lijst namen die al langer (ook Maggie De Block stelde conventies op) voor 11 euro werken. Voor de stad Antwerpen blijken dat er vier te zijn. Allemaal hebben ze een aanmeldingsstop. Voor de hele provincie Antwerpen zijn er nu 37 psychologen die werken aan 11 euro. Van hen hebben er slechts zeven binnen één maand tijd. (Ter info: in de provincie Antwerpen wonen 1,86 miljoen mensen.) Minister Vandenbroucke wil deze groep psychologen, die betaalbare hulp aanbiedt, dus fors uitbreiden. September was duidelijk voorbarig, maar de minister maakt zich sterk dat de komende maanden veel zal veranderen, in samenwerking met de Vlaamse Vereniging van Klinisch Psychologen. “Er wordt 151 miljoen euro uitgetrokken.” 

Een huisdokter kan aan een knie voelen en zeggen: binnen twee weken moet dat beter zijn. Psychologi­sche hulp vraagt om tijd – vaak weet je pas na enkele sessies waar het probleem zit – en vertrouwen.Stef Joos, Covoorzitter van psychologenvereniging UPPsy

Maar er zijn valse noten. Twee weken terug stapten vier kleinere beroepsverenigingen van psychologen naar de Raad van State omdat ze tégen de conventie zijn. Er zijn namelijk consequenties waar zij zich moeilijk in kunnen vinden. Eén: omdat je als patiënt naar een psycholoog van een netwerk moet, heb je maar beperkte keuze. Dat is geen detail. Een twintiger voelt zich misschien niet op zijn gemak als hij het bij een 59-jarige hulpverlener over zijn pornoverslaving moet hebben. Omgekeerd vindt een zestiger het misschien lastig als hij met een vrouw van 25 over zijn pensioen gaat praten. Mensen hebben vaak een voorkeur qua geslacht en leeftijd, en die keuze aan 11 euro is dus zeer beperkt. Bovendien worden psychologen opgesplitst in ‘eerstelijnspsychologen’ die lichte tot matige klachten behandelen en ‘tweedelijnspsychologen’ voor de zwaardere gevallen. 
Stef Joos, covoorzitter van psychologenvereniging UPPsy: “Dat is een indeling die kunstmatig aanvoelt. Als psycholoog ontvang je iemand en ga je met die persoon op pad. Nu moeten wij ons afvragen: ‘Zal ik dat wel op acht sessies opgelost krijgen of moet ik deze persoon doorsturen naar de tweede lijn?’ Dat is niet hoe de psyche werkt. Een huisdokter kan aan een knie voelen en zeggen: binnen twee weken moet dat beter zijn. Psychologische hulp vraagt om tijd – vaak weet je pas na enkele sessies waar het probleem zit – en vertrouwen.”
Dat vertrouwen staat onder druk. Een psycholoog die aan 11 euro werkt, zal namelijk in dit nieuwe systeem een ‘functioneel bilan’ moeten opstellen waarin ‘actoren van de eerste lijn’ (bijvoorbeeld de huisarts) kunnen meelezen. In mensentaal: er gaat één en ander in de computer ingevoerd worden, zoals ‘de reden van de hulpvraag’ en ‘functionele status’. Wordt er geoordeeld dat de patiënt specialistische zorg nodig heeft, wordt er opnieuw met een arts overlegd. Er gaat dus op toetsenborden getokkeld worden en dat zit Stef Joos, net als alle andere psychologen met wie wij spraken, niet lekker. 

Wij zijn de moderne biechtva­ders, hé! Denkt u dat er vroeger veel mensen zouden te biechten zijn gegaan, als de pastoor achter een computer zat?Stef Joos, Covoorzitter van psychologenvereniging UPPsy

Joos: “Ik noteer tijdens gesprekken niéts. Mijn patiënten appreciëren dat enorm. ‘Wat hier gezegd wordt, verlaat de kamer niet’, is mijn motto. Ik heb zelfs een patiënt die zijn familienaam weigert te geven, net zoals zijn telefoonnummer. ‘Oei, dat is wel lastig als ik ziek ben, dan kan ik u niet verwittigen’, zei ik. Die patiënt zei: ‘Ik zie het dan wel.’ Mogelijks is dat een beetje paranoïde, maar ook dié mensen hebben recht op hulp.” Overigens stellen véél mensen discretie op prijs. “Patiënten betalen opvallend vaak cash omdat zij niet willen dat de partner van de bezoeken weet. Wij zijn de moderne biechtvaders, hé! Denkt u dat er vroeger veel mensen zouden te biechten zijn gegaan, als de pastoor achter een computer zat?”
Misschien denkt u: ‘Ach, gegevens delen, dat heeft toch ook voordelen? Dan moet je niet overal hetzelfde verhaal doen!’ Daar heeft u gelijk in, er zijn voordelen. Maar het is ook goed om de keerzijde te beseffen. Stel, u hebt een affaire gehad met de buurvrouw. Of u voelt meer liefde voor uw jongste kind dan voor het oudste. Daar wil u over spreken met een psycholoog, maar mogelijk zonder dat de huisarts het weet. Omdat u niet per se wil dat uw vrouw – die al jaren bij dezelfde huisarts gaat – voortaan stilletjes zal bekeken worden als ‘de bedrogen echtgenote’. Joos: “Mijn ervaring is dat een significante groep patiënten de mentale en fysieke zorg graag gescheiden houdt. Daar zijn redenen toe. Als een huisdokter leest dat u in behandeling bent bij een psycholoog, en u komt klagen over buikpijn, is de kans reëel dat hij bewust of onbewust denkt: misschien de zenuwen? Terwijl u pakweg een voedselvergiftiging hebt. Uit onderzoek blijkt dat bij mensen die een psychiatrische voorgeschiedenis hebben, sneller wordt geoordeeld: het zit tussen de oren. Dat komt hun fysieke zorg niet ten goede.”

Natuurlijk zijn wij blij met aandacht voor mentale zorg, met extra middelen. Maar dat beroepsge­heim is héilig. De overheid kan wel beloven dat niemand uw medische gegevens kan lezen, maar in het verleden zijn daar al farcen mee gebeurd.Stef Joos, Covoorzitter psychologenvereniging UPPsy

Hallo, minister Vandenbroucke? Daar is men zich bewust van de kritiek, maar bij monde van zijn woordvoerder laat de minister weten dat “het delen van gegevens nuttig kan zijn in de zorg. Maar patiënten die niét willen dat hun bezoek aan de psycholoog met andere zorgverleners wordt gedeeld, kunnen dat absoluut weigeren.” Stef Joos heeft daar twijfels bij. “In de conventie staat dat vergoeding afhangt van een functioneel bilan, gedeeld door een psycholoog en arts. Als dat patiëntendossier toch niet verplicht is, zouden wij graag hebben dat de conventie herschreven wordt. Want eens zoiets in voege gaat, geldt alleen wat letterlijk op papier staat. Dat is nu zeer flou artistique. Moeten wij in dat functioneel bilan veel details noteren? Of kan volstaan dat wij iets vaag noteren als ‘depressieve klachten’, wat al beter bij het beroepsgeheim zou passen? Dat is nog niet duidelijk.” 
Joos vervolgt: “Het is niet mijn bedoeling hier een karikatuur van te maken. Natuurlijk zijn wij blij met aandacht voor mentale zorg, met extra middelen. Maar dat beroepsgeheim is héilig. De overheid kan wel beloven dat niemand uw medische gegevens kan lezen, maar in het verleden zijn daar al farcen mee gebeurd.” Joos doelt onder meer op vorig jaar, toen opeens bleek dat verzekeringsartsen konden meelezen in medische dossiers en terugbetaling weigerden. Joos: “Ik had een patiënt die een schuldsaldoverzekering geweigerd is omdat hij 18 jaar geleden een suïcidepoging had ondernomen. De patiënt heeft hemel en aarde bewogen via ombudsdiensten en advocaten om dat uit zijn digitaal dossier te krijgen. Ik wil geen ongerustheid zaaien, want vaak is het inderdaad in ieders belang dat medische informatie deelbaar is. Maar de patiënt mag zich ook van de risico’s bewust zijn.” Zoals: wat gebeurt er bijvoorbeeld met uw dossier na uw dood? Is er een kans dat derden dat in handen krijgen, als zij zich vragen stellen rond uw (plotse) overlijden? Om dan vervolgens daarin dingen te lezen die u misschien had willen meenemen in uw graf? Joos: “Dat zijn inderdaad vragen die wij ons stellen.”
Kortom, psychologische hulp laat zich lastig met administratie verzoenen. Joos: “Eigenlijk wil men dat huisartsen controleren of psychologen niet te gulzig worden, in dit systeem. Maar mijn ervaring is: met die overconsumptie valt het mee. Behandelingen kennen een natuurlijk verloop en een spontaan einde, soms na vijf sessies, soms na 25. Dat is een zaak tussen de behandelaar en de persoon die hulp zoekt. Nu creëert men een systeem met regels, opsplitsingen, evaluaties, parameters, overleg,… Ik weet niet of de patiënt daar beter van wordt, en de psycholoog komt voor gewetenskwesties te staan. We gaan niet iedereen aan 11 euro kunnen helpen, maar hoe maak je de selectie? Wie geef je voorrang? Daar moet goed over worden nagedacht. Als psychologen begrijpen wij natuurlijk zeer goed dat de perfectie nooit kan worden gehaald. Maar dat beroepsgeheim, dat mogen we echt niet zomaar op de helling zetten.”

“Momenteel kost psychologische zorg ons 150 euro per week”

Hoe belangrijk terugbetaling kan zijn, weet Caroline Boddez uit Herent. Haar zoontje van negen kampt met een psychische kwetsbaarheid en gaat daarvoor naar een psycholoog en psychiater. Maar om hem goed te begeleiden, moeten óók Caroline en haar partner op consultatie.  De kosten zijn een extra zorg. “Als mijn zoon een gevoelige maag had, kregen we alles terugbetaald. Maar voor een gevoelige inborst telt dat niet.”
Hij houdt van drummen, paardrijden en ravotten. Is vrolijk en gaat naar een gewone school. Maar al jong zag Caroline dat haar zoon Baptiste, nu 9 jaar, gevoeliger is dan gemiddeld. “Hij werd vaak ziek en raakte snel overprikkeld”, vertelt Caroline, die werkt als bediende. “Ook kreeg hij angsten. Baptiste was bang om te eten, soms durfde hij zelfs geen eten vastnemen.” Met regelmatige bezoeken aan een psycholoog konden die spanningen lange tijd onder controle worden gehouden. “Maar in coronatijd is de situatie verergerd”, schetst Caroline het effect van de pandemie. “De structuur van Baptiste viel weg, zijn angsten namen toe. Hij heeft angst voor het onbekende en wordt bijvoorbeeld niet graag van zijn ouders gescheiden.”

Ik ben zeer dankbaar voor alle hulp. Het gaat ook de goede kant uit. Maar het is àltijd vechten. De terugbeta­ling van zijn ziekenhuis­op­na­me heeft bijvoor­beeld veel voeten in de aarde gehad.Caroline Boddez, Mama van een kind dat psychologische zorg nodig heeft

Baptiste werd dit jaar enkele weken opgenomen. Dat bracht soelaas, maar momenteel is er een intensief traject van nazorg bezig. Elke week moet hij naar de psychiater en psycholoog. Die laatste kost 65 euro voor 45 minuten, en dat bedrag zal ook met de nieuwe conventie niet worden terugbetaald, want die geldt pas vanaf 15 jaar. Caroline: “Maar voor mijn eigen bezoeken had ik daar wél op gehoopt. Want ja, mijn man en ik moeten òòk naar de psycholoog. Daar wordt dan besproken hoe wij Baptiste het best kunnen helpen, hoe wij dit als gezin –  wij  hebben nog een zoon en dochter – best opvangen en ook zélf overeind blijven. Daarnaast volgt ook de huisarts ons intensief. De kosten lopen op, soms tot 150 euro per week.”
Caroline vervolgt: “Ik ben zeer dankbaar voor alle hulp. Het gaat ook de goede kant uit. Maar het is àltijd vechten. De terugbetaling van zijn ziekenhuisopname heeft bijvoorbeeld veel voeten in de aarde gehad. Het spijtige is: mocht Baptiste iets aan zijn amandelen mankeren, zou alles worden terugbetaald. Maar rond psychische aandoeningen hangt nog altijd meer twijfel en taboe. Ik was dus blij met de nieuwe plannen en hoopte op terugbetaling van mijn consultaties, maar de psycholoog zei nog van niets te weten, en de huisarts wist me te vertellen dat het slechts om een zeer beperkte groep zal gaan. Voor terugbetaling zouden wij dus van psycholoog moeten wisselen, maar dat wil ik Baptiste niet aandoen, hij gaat graag naar de persoon bij wie we nu gaan. Maar goed, ook zonder terugbetaling zullen wij àlles doen voor ons kind. Met alle praktische zorgen vandien; ik ben parttime gaan werken om Baptiste naar alle consultaties te brengen. De financiële zorgen komen daar bovenop.”

BRON: https://www.hln.be/binnenland/voor-11-euro-naar-de-psycholoog-kan-dat-nu-eigenlijk-en-wat-gebeurt-er-met-uw-geheimen-wij-legden-ons-oor-te-luister-bij-de-psychologen-zelf~a5fbc6b8/

Spijtig genoeg wachten nog heel veel jongeren en volwassenen om die hulp in te schakelen. Ook vaak zijn de wachtlijsten heel lang. Zodat het vaak lang duurt voor je erbij kan. Ze kunnen in bepaalde gevallen zeker een meerwaarde zijn. Om je dagelijks leven en je leven weer op rails te krijgen. Toch hangt heel veel van jezelf af. Ze helpen maar je moet er zelf ook iets voor doen en over hebben.
Velen schamen zich er ook voor om dit tegen mensen te vertellen. Dat ze hulp inschakelen.

Pesten, Spanning, Hoofd, Hersenen, Denken, Schaamte

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

KRACHT VAN DE WAARHEID

De helende kracht van de waarheid

Chinese, Karakters, Achtergrond, Waarheid

”Drie dingen kunnen niet lang verborgen blijven: de zon, de maan, en de waarheid.”
– Buddha

Ieder zijn eigen waarheid?

Lang geleden zei iemand tijdens een filosofische discussie tegen me: ‘Iedereen heeft zijn eigen waarheid. De waarheid bestaat niet.’
Ik kan me goed herinneren dat iets in mij ‘nee’ zei tegen die stelling. Mijn hoofd zei: ‘Hm, dat klinkt logisch,’ maar mijn hart, mijn wezen, mijn ziel zei: ‘Nee. Hier klopt iets niet. Het zit ingewikkelder in elkaar.’ Maar ik kon het op dat moment noch verantwoorden, noch verwoorden.
Nu, jaren later heb ik (in ieder geval voor mezelf) een antwoord kunnen formuleren op de vraag: ‘Bestaat er zoiets als de waarheid?’ Voel maar of het met jouw innerlijke weten resoneert.

Lenzen

Ik ben het ermee eens dat iedereen de ‘realiteit’ ziet door zijn eigen lens, en op die manier zijn eigen werkelijkheid creëert door de Wet van Aantrekking. Deze lens is aan verandering onderhevig en kun je ook bewust bijstellen (gelukkig maar!).
De lens waar we de wereld door zien bestaat uit overtuigingen die we in dit of andere levens hebben opgedaan, al dan niet correcte conclusies die we hebben getrokken naar aanleiding van onze persoonlijke ervaringen, dingen die ons geleerd zijn door onze ouders, vrienden, de media, de boeken die we lezen, de tv-series waar we naar kijken… Daardoor is je leven een weerspiegeling van wat je gelooft dat waar is.
Neem je leven onder de loep en je ontdekt wat je overtuigingen zijn. Heb je bijvoorbeeld chronisch gebrek aan geld? Onderzoek dan eens of je wel echt gelooft dat je het waard bent om overvloed te ontvangen. Of misschien geloof je wel dat het nobel is voor spirituele mensen om in armoede te leven.
In die zin is de realiteit dus geen vaststaand gegeven, maar afhankelijk van jou als waarnemer en schepper van je eigen werkelijkheid en ervaring.
We nemen de ‘werkelijkheid’ allemaal waar door een subjectieve bril. Zelfs de objectieve signalen die onze zintuigen oppikken (de zon schijnt op mijn huid) kunnen we verschillend interpreteren en dus ervaren (‘Poeh, wat is het warm!’ Of: ‘Ha, wat lekker.’ Of: ‘Oh jee, ik ben vergeten me in te smeren.’)

Waarheid

Maar in de kern van die subjectieve en maakbare ‘realiteit’ bevindt zich mijns inziens wel degelijk een Waarheid. Een Waarheid die je volledig kunt waarnemen, voelen, omarmen, geloven. Of niet. Daar zijn we volledig vrij in.
Volgens mij is er één Kernwaarheid die voor alles wat leeft hetzelfde is, en alles wat afwijkt van die Waarheid zorgt voor lijden. Die Kernwaarheid is mijns inziens in volledige overeenstemming met de Bron.
De kern van die Waarheid is, dat we allemaal deel uitmaken van de Bron, van God. We zijn allemaal: mensen, ‘buitenaardsen’, dieren, elementalen, planten, mineralen, goddelijke en unieke uitingsvormen van de Bron.
Dat is de kern.
Uit die kern volgt, dat alles wat leeft waardevol is, een onvervreemdbaar deel van het Geheel is en nooit vernietigd kan worden.
Daaruit volgt weer, dat alles wat leeft compassie, eerbied en liefde waard is, en geen enkele vorm van leven beter of slechter is dan de andere.
Dit zijn volgens mij een paar vaste waarheden, afgeleid uit de Kernwaarheid.
Deze waarheden tot in de kern van je wezen voelen en met je persoonlijkheid kunnen geloven geeft zelfrespect, eerbied voor jezelf en alles wat leeft, en maakt een einde aan concurrentie, oorlog, corruptie. Want alles en iedereen is waardevol en gelijkwaardig in de kern. Er is niets om over te strijden als iedereen zichzelf en de ander alles gunt en waard vindt.

Illusie en leugen

Alles wat deze kernwaarheid en afgeleide waarheden ontkent, vervormt of verandert, is derhalve onwaarheid of illusie, verwijdert ons van onze ware natuur (die goddelijk is) en zorgt voor lijden.
Onwaarheden werken vernauwend, ontkrachtend, beperkend, en verlagen voelbaar onze frequentie.
Neem bijvoorbeeld het idee dat we slechts een functie zijn van ons lichaam, ons fysieke brein en dat we bij de dood van het lichaam in het niets verdwijnen.
Ik vond dit als kind al een bizar en onnatuurlijk idee. Ik kan me goed herinneren, dat ik als kind van een jaar of 11 nadacht over wat er gebeurt na de dood. Het idee dat het bewustzijn, de ziel zou ophouden bestaan kwam me volkomen belachelijk voor: zelfs het miertje dat ik tussen de voegen van de stoeptegels zag lopen, was mijns inziens een onlosmakelijk deel van het geheel en als het écht vernietigd zou worden, zou het heelal ophouden te bestaan, want alles is één!
Het idee van de totale vernietiging van het bewustzijn na de dood is een voorbeeld van een onwaarheid (leugen, illusie) die voor veel onnodige angst en lijden zorgt.

Hoe weet je wat waar is?

De waarheid, of een afgeleide van de Waarheid zorgt altijd voor ruimte, vrijheid, bevrijding, ontwikkeling. Het is de basis voor zelfrespect en respect voor de ander.
Als je wilt weten of iets waar is, vraag het dan aan je hart. Je hart is verbonden met je Hoger Zelf, met de Bron. Als iets waar is, zal je hart het bevestigen met een gevoel van ruimte, opluchting of zelfs pure vreugde.

Is de waarheid dan altijd prettig?

Nee, de waarheid kan pijnlijk zijn maar is wel altijd bevrijdend.
Stel je bijvoorbeeld een situatie voor, dat je een monogame relatie hebt en je intuïtie vertelt je dat je partner vreemd gaat. Als je de signalen (die je altijd krijgt, bewust of niet) ontkent en doet alsof er niets aan de hand is, leef je met een onwaarheid, leef je een illusie. Wanneer je een leugen leeft, ontken je je ware gevoelens en word je langzaam maar zeker depressief of ziek. Je bent nooit echt blij, je bent niet echt vrij.
Maar stel dat je je partner confronteert en deze geeft openheid van zaken, of vertelt zelf als eerste eerlijk dat hij vreemd is gegaan. Dat is pijnlijk, maar zorg er wel voor dat alle puzzelstukjes op zijn plaats vallen. Je waarneming kan weer helder worden. Je kunt weer bewuste keuzes maken. Je kunt open het gesprek aangaan over het waarom, en dan heeft een echte authentieke relatie die gebaseerd is op waarheid en wederzijds respect weer een kans. Of je kunt er bewust voor kiezen zonder die partner verder te gaan. In beide gevallen ben je vrij en kun je verder groeien op je levensweg.

Licht en donker

Hier op aarde hebben we nog te maken met de Dualiteit, met ‘goed’ en ‘kwaad’, en alle tegenstellingen die op het aardse vlak leiden tot ervaring en waardevolle levenslessen.
Waar nu de engelen verbonden zijn met licht, liefde en waarheid als uiterste functie van het goddelijke, is het me opgevallen dat alles wat de ‘negatieve’ pool dient, eigenlijk de leugen als enige ‘wapen’ heeft.
De leugen of illusie is immers dat wat ons verwijdert van onze ware natuur, van de Bron, en omdat we zijn uitgerust met vrije wil en soevereiniteit (eigen autoriteit, er mag niet zomaar worden ingegrepen in ons leven) kunnen de ‘werknemers’ van de donkere pool niets anders doen dan proberen ons onszelf geweld aan te laten doen door ons in leugens te laten geloven.

Genezing

Het mooie is, dat elke onwaarheid tot lijden leidt, en datzelfde lijden zorgt ervoor dat we op zoek gaan naar de oplossing, naar genezing. Op weg naar genezing zal de leugen altijd weer ontmaskerd worden en de waarheid boven tafel komen zodat we onszelf kunnen genezen en bevrijden. De waarheid werkt altijd genezend.
Op die manier dient zelfs alles voor de onwaarheid werkt de Bron, en helpt ons te leren spiritueel op eigen benen te staan, in onze kracht te komen, en om in alle omstandigheden verbinding te blijven houden met de Bron en ons ware, goddelijke Wezen!

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/helende-kracht-waarheid/

Een tekst die hier toch tot nadenken kan zetten. Wat is waarheid of de kracht van waarheid. Voor iedereen is waarheid anders in het leven. Dat men ook moet respecteren. Toch is er een bron die telkens een stukje waarheid laat zien voelen. Wat voor de ene waarheid is, is nog geen waarheid die de ander moet geloven. Het moet onderzocht worden zodat de persoon ook dat gevoel krijgt dat het waarheid is. Men kan dus niemand verplichten om het als waarheid te zien of aan te voelen. Iedereen moet voor zichzelf uitmaken wat hij/zij tot waarheid kan nemen. Iets wat men niet ziet of voelt kan voor velen moeilijk zijn om als waarheid aan te nemen.

Graag Willen, Duim, Vlinder, Gemak, Wellness, Affectie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Het leven als prijskaartje – Heb je pas recht van bestaan als je werkt voor je geld?

Stel, High Five, Meisje, Jongen, Mens, Vrouw

Het moeten voorzien in ons levensonderhoud zet ons verlangen om welkom te zijn zoals we zijn en hierin vrij te bewegen, onder druk. Velen voelen zich hierdoor genoodzaakt mee te gaan in deze voorwaardelijke invulling van ons bestaan. Dat beperkt ons in wie we zijn.
Het perspectief van een menswaardig leven vanuit het hart daarentegen doet geen concessies aan wat ons onvoorwaardelijk gegeven is: het leven en de talenten die we meekrijgen.
Want het erkent dat we allemaal welkom zijn zoals we zijn. Het maakt hierin geen onderscheid, ziet iedereen als waardevol en sluit niemand uit. Het beseft dat wie we in essentie zijn, volstaat als ‘recht van bestaan’. Wordt het niet tijd om dit cadeau van het leven aan onszelf te geven?

Het leven als prijskaartje

Ben je pas realistisch als je zelf zorgt voor je bestaan, en werkt voor je geld?
Of is dit een idee-fixe, een dwangmatigheid, waar we onszelf van afhankelijk hebben gemaakt?

Velen voelen zich gedwongen mee te gaan in het huidige realisme dat je alleen recht van bestaan hebt als je werkt voor je geld. Omdat we nu eenmaal leven in een samenleving waarin transacties en productiviteit randvoorwaardelijk zijn voor het hebben van een bestaan en om te kunnen meedoen in de maatschappij.
Deze grondhouding, dat we iets moeten doen voor ons levensonderhoud, houdt ons in de greep van een randvoorwaardelijke invulling van het leven om te kunnen (over)leven. We zijn ons er zo mee gaan identificeren, dat het ondenkbaar is dat het anders kan.
Bovendien getuigt het van een soort moraaloplegging dat we een offer (moeten) brengen om hier op aarde te (kunnen) zijn. Van een denkwijze en paradigma, dat het zijn van wie je in essentie bent niet genoeg is, niet volstaat om van te kunnen leven. Dat er een voorwaarde is om hier op aarde te kunnen zijn.

Van overleven naar leven

Maar wat als we geen concessies meer zouden doen aan het leven?
Wat als we het leven vieren in plaats van vast te houden aan ‘moeten overleven’?

Wanneer we de zorg om in leven te blijven en jezelf hierin staande te moeten houden vrij-geven, kunnen we de vitaliteit van het leven zelf weer toelaten.
Wanneer we accepteren dat er geen voorwaarde nodig is om hier te zijn en te leven, kunnen we de tweeledigheid van leven en overleven als heel en één gaan be-leven.
Dan kunnen we de bruisendheid van het leven waarin de gedragenheid van/voor het leven zelf aanwezig is, weer ervaren. En ons overgeven aan het vieren van het leven en wie we in essentie zijn, om enkel dit expressie te geven.

Glimlach naar het leven

Is het niet onbetaalbaar om het leven een glimlach te geven?
En dit met anderen te delen?
Om hen op deze manier te inspireren en kracht te geven, en het leven zo glans te geven?

Aan dit geschenk van het leven, deze expressie van levensvreugde, hangt geen prijskaartje. Daar is geen business case voor. Dat is er, onvoorwaardelijk. Om ontvangen te worden en doorgegeven te worden. In dit lonkende perspectief ligt de ontvouwing van de nieuwe tijd van vrede, harmonie, eenheid en liefde.De ‘ontwaking van hemel op aarde’ ligt in het ontstijgen van ons huidige splitsingsdenken en voorwaardelijke invulling van dat wat onvoorwaardelijk gegeven is: het leven.

Het ligt in de dapperheid om te herinneren wie we werkelijk zijn, waar ons hoogste natuur ligt en vanuit hier de geschenken van het leven vreugdevol expressie te geven.

Hiermee keert het heel en één zijn terug in het aardse bestaan, en brengen we de heiligheid ervan terug. En, kan hemel op aarde spiritueel en materieel daadwerkelijk manifest gemaakt. Binnen en buiten onszelf.

Velen dragen licht

Zijn we het in dit kader niet aan onszelf ‘verplicht’ om dit aan te gaan?
En dit cadeau van het leven simpelweg aan onszelf te geven?

Durven we ons te verzoenen met deze realisatie? En ons te bevrijden van het juk van de zorg voor een voorwaardelijk bestaan? Durven we het aan om de veilige bedding van licht, liefde, eenheid en heelheid onder ons (zijns)bestaan te erkennen?
En ons over te geven aan de inspiratie om hiervoor te kiezen? Van daaruit te leven en handelen? Als we dit besef en bewustzijn collectief gaan dragen, kan het verwezenlijkt in de wereld van het aardse bestaan. Waarbij velen licht dragen.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/realistisch-als-werkt-geld/

Het prijskaartje van ons leven wordt alsmaar duurder. Maar als men juist leeft met het nodige dan kan men nog genieten. Want genieten kost niet veel of niets. Dat maakt dat men eens moet durven om terug te keren naar je innerlijke. Want ook dat telt soms meer dan geld. Velen vergeten dat en hunkeren naar meer en meer geld. Het is makkelijk en het is nodig maar het kan je ook ziek maken. Op spiritueel vlak heb je aan geld niet veel nodig. Want genieten en een rustig leven leiden komt vanuit jezelf. Men moet werken maar ook dat kan je zien als vermaak. Zodat je niet op een moment geconfronteerd wordt door stress of een burn-out. Werken moet aangenaam blijven dan komt je loon ook met een gevoel van geluk en liefde iedere maand naar je toe. Men moet niet als een monnik gaan leven en bedelen om eten. Maar weet en kijk maar in grote steden dan zie je meer en meer mensen die buiten slapen en moeten bedelen om aan eten te komen. En ook deze mensen zijn op hun manier heel gelukkig.

Armoede, Bedelen, Uitsluiting, Straat


Geniet van het leven.
Lach met veel liefde.
En het leven is zo aangenaam.

Mensen, Gelukkig, Blije Mensen, Joy, Vriendschap

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Is te laat komen een karaktertrek? Expert legt uit waarom je nooit op tijd bent, en hoe je dat verandert

Mannelijk, 3D Model, Geïsoleerd, 3D, Model

Verlies je meer dan eens de tijd uit het oog? Doe je meestal langer over taken dan je op voorhand ingeschat had? En arriveer je steevast ná het afgesproken uur? Te laat komen heeft meer met cultuur, macht en psychologie te maken dan je denkt. Journaliste Vera Spaans, een bekeerd vroegkomer, maakt ons wegwijs in de wondere wereld van het tijdsbesef en geeft praktische tips over hoe je met tijd kan omgaan. “Te laat komen heeft vrijwel altijd te maken met prioriteiten stellen.” 

Sinds de lockdowns (en de bijbehorende zelf-isolatie) lijden steeds meer mensen aan tijdblindheid, lazen we onlangs in het Britse Glamour. Tijdblindheid? Precies. Wie tijdblind is, kan de tijd maar moeilijk inschatten. Het komt in de eerste plaats voor bij mensen met ADHD: zij staan bekend als beruchte laatkomers. “Dat kan zijn weerslag hebben op andere cognitieve processen, zoals je aandacht behouden, dingen beoordelen, beslissen, plannen, slaap en geheugen”, schrijft hersenwetenschapper Erik Scherder in zijn boek ‘Singing in the Brain’. “Het gaat dus om het inschatten van de tijd, de reproductie van hoelang iets duurt en de verwachting van wat er gaat komen.”
Ook als je geen ADHD hebt, kan je tijdblind zijn. Wanneer je een slaapstoornis hebt, worstelt met een depressie, borderline of angsten, rouwt of alcoholverslaafd bent, bijvoorbeeld. Ze kunnen een grote impact hebben op onze mentale gezondheid en breinfuncties, en veranderen hoe je de wereld ziet.
Maar er zijn ook veel laatkomers die zich prima in hun vel voelen. Zij die er, zoals ze vaak zelf zeggen, simpelweg niet aan kunnen doen dat ze er wat langer over doen om op de afgesproken plek te raken. Vera Spaans was lange tijd zo’n notoire laatkomer. Zo miste ze ooit een uitreiking van een lintje aan haar stiefvader en de begrafenis van haar oudtante. Ze holde, letterlijk, achter de feiten aan (of sloeg ze zelfs volledig over), tot ze er een boek over schreef: ‘Te Laat’. Sinds ze zich verdiepte in het onderwerp, is de Nederlandse journaliste altijd netjes op tijd.

Machtsvertoon

Waarom is de ene steevast te laat, terwijl de ander zelden een minuutje extra nodig heeft? Er zijn natuurlijk culturele verschillen: onze perceptie van tijd hangt gedeeltelijk af van het land dat we onze thuis noemen. Japanners staan er bijvoorbeeld om bekend dat ze superstipt zijn, terwijl tijd in zuiderse landen wordt beschouwd als een flexibel begrip.

Poetin laat zijn politieke opponenten altijd wachten. Superonbe­schoft, maar erg doeltref­fend.Vera Spaans

Daarnaast is te laat komen een handige tool in een machtsspel. “In de diplomatieke wereld wordt te laat komen bewust ingezet om de andere partij te intimideren”, legt Vera uit. “Neem nu Poetin, hij laat zijn politieke opponenten altijd bewust wachten. Superonbeschoft, maar erg doeltreffend. Je voelt je klein en minderwaardig als je daar, netjes op tijd, met je vingers zit te draaien. En dat speelt in je nadeel als de onderhandelingen van start gaan.”

Tijdsdruk als trigger

Maar ook aan psychologische onderzoeken over laat- en vroegkomers is er geen gebrek. Tel je ze bij elkaar op, dan kom je uit bij de laatkomer als vrolijke sloddervos, terwijl de vroegkomer gezien wordt als de prestatiegerichte conservatief.
Die stereotiepe benadering is veel te kort door de bocht, zegt Vera Spaans. “Er is daarvoor te weinig sluitend wetenschappelijk bewijs. Het enige wat ik wél met zekerheid kan zeggen is dat wie de meeste tijdsdruk ervaart, ook denkt dat de tijd sneller gaat dan hij effectief voorbijtikt. Die groep mensen klokten een minuut gemiddeld af op 58 seconden, terwijl een andere groep op gemiddeld 77 seconden uitkwam. Een miniem verschil natuurlijk, tot je het doortrekt naar een uur. Dan heeft de groep die gemiddeld op 77 seconden uitkwam, maar liefst 20 minuten per uur meer tijd nodig dan de andere groep.”

Zelfkennis

1-0 voor de laatkomers: het klopt dat sommigen van nature minder punctueel zijn. Maar om daar zomaar aan toe te geven? Zelfkennis is het begin van alle wijsheid: door extra tijd in te bouwen kan je daarop inspelen. “Als ik mij moet klaarmaken, weet ik dat er keer op keer tien minuten mysterieus verdwijnen”, zegt Vera. “Daar hou ik nu rekening mee: ik calculeer ze in zodat ik op tijd op afspraken kom.”
En er is nog een goede reden om je eigen gedrag eens grondig onder de loep te nemen. “Te laat komen heeft vrijwel altijd te maken met prioriteiten stellen”, zegt Vera. “Daarom zijn sommigen zelden op tijd als ze met vrienden hebben afgesproken, maar hebben ze tegelijk nog nooit in hun leven hun vlucht gemist. Studies bewijzen dat ook. Neem nu het klassieke sollicitatiegesprek. Uit onderzoek blijkt dat hoe meer status de job heeft, hoe korter de kandidaten moesten wachten. Bovendien mochten kandidaten met een beter CV sneller binnengaan dan hun (theoretisch gezien) zwakkere tegenstanders. Dat heeft natuurlijk niets te maken met de biologische klok van de manager: hij wil de bekwaamste vis uit de zee binnenhalen.”

Wanneer je altijd te laat bent op een afspraak met een vriendin, is dat dan niet omdat je die vriendin stiekem een beetje saai vindt?Vera Spaans

Vera Spaans: “Wees dus eerlijk met jezelf. Stel dat je altijd te laat bent op een afspraak met een vriendin, omdat je nog mails moest verzenden bijvoorbeeld of omdat je de duur van de fietstocht niet goed hebt ingeschat. Is dat dan niet omdat je die vriendin stiekem een beetje saai vindt? Zijn die taken die je nog moest afvinken écht zo belangrijk? Of sta je simpelweg niet te springen om uren met haar door te brengen?
Ook best ironisch: veel laatkomers zijn te laat omdat ze niet willen wachten. “Wat werkt, is de voorziene wachttijd gewoon vast invullen”, aldus Vera. “Neem een boek mee, een flesje water, snacks en een externe batterij voor je telefoon, zodat je die paar minuten alleen zinvol en comfortabel kan besteden.”

Viva vroegkomers?

Vera benadrukt: te laat komen is onbeleefd, maar te vroeg komen is zeker niet zaligmakend. “Voor vroegkomers heb ik de tip: doe het subtiel. Want je zadelt de ander met onnodige stress op. Een voorbeeld: je hebt een professionele afspraak en de receptioniste meldt twintig minuten voor het aanvangsuur dat die persoon al in de wachtruimte zit. Dan volgt er een vervelende situatie: werk je eerst nog even dat ene dossier af? Of leg je alles neer en start je de afspraak dan maar wat vroeger?”

Als je weet hoelang je moet wachten, kan je je eigen gedrag daarop aanpassen.Vera Spaans

“Wat je als vroegkomer wél kan doen, is even laten weten dat je al in de buurt bent”, vervolgt Vera. “Zeg dat je je gerust in je eentje kan bezighouden maar dat je ook al eerder kan afspreken, moest dat beter uitkomen. Dat is het mooie aan deze tijd: je hebt de tools op zak om mensen te verwittigen dat je eerder of – en vooral – later bent. Als je weet hoelang je moet wachten, kan je je eigen gedrag daarop aanpassen: je zal minder snel geïrriteerd raken.”
Arriveer je eindelijk op je bestemming, houd je dan in met verontschuldigingen. Vera Spaans: “Begin je niet uitgebreid te excuseren, zeg liever één keer gemeend ‘sorry’. Je hebt de aandacht al een keer op je gevestigd door te laat te komen, je doet het na aankomst opnieuw door goede en minder gefundeerde excuses in het rond te spuien. Dat is niet alleen vervelend voor de anderen, je zet jezelf ook nog eens extra in een slecht daglicht.”

Praktische tips

Wil je je net als Vera Spaans bekeren tot vroegkomer? De Nederlandse journaliste geeft nog enkele praktische tips die je leven heel wat makkelijker (lees: punctueler) maken.

Klok hoelang je routines duren. “Noteer eens hoelang je doet over alle routines die je hebt. Hoelang het echt duurt voor je van je voordeur tot in de sportschool komt, of op je werk, of op je training. En klok ook meteen even hoeveel tijd er zit tussen het moment dat je denkt dat je klaar bent om te vertrekken en dat je daadwerkelijk de voordeur uit gaat.

Maak een stappenplan. “Breek alles wat je moet doen voor je de deur uit moet op in kleine stukjes. Het is zo simpel als het klinkt. In 2003 vroegen Amerikaanse psychologen proefpersonen in te schatten hoeveel tijd ze nodig hadden voor meer en minder complexe klusjes. Hoe gedetailleerder proefpersonen voor zichzelf in kaart brachten wat ze allemaal moesten doen om de klus te klaren, hoe langer de tijd die ze dachten ervoor nodig te hebben, en hoe dichter ze bij de realiteit kwamen. Want iedereen, behalve de notoire laatkomer, weet: dingen duren nu eenmaal altijd langer dan je denkt.”

Houd de ander op de hoogte. “Deel voor je de deur uit gaat je locatie met degene met wie je hebt afgesproken. Dat kan permanent, via allerlei apps of Google Maps, of voor een kwartier, een uur of acht uur via WhatsApp. Degene met wie je je locatie deelt, kan jou dan op zijn telefoon zien naderen.”

Vind voor alles een voorspelbare plek. “Zorg dat in de avond alles is opgeruimd en op de voorspelbare plek ligt. Als je in de ochtend overal nog jassen en boeken vandaan moet plukken, kom je gegarandeerd te laat.”

Laat de techniek voor je werken. “De tip: stel je telefoon, je horloge of je agenda zo in dat je precies op de momenten die voor jou relevant zijn om op tijd te komen, een seintje krijgt.”

BRON: https://www.hln.be/psycho/is-te-laat-komen-een-karaktertrek-expert-legt-uit-waarom-je-nooit-op-tijd-bent-en-hoe-je-dat-verandert~abd2e387/

Er zijn nu eenmaal mensen die nooit op tijd kunnen komen. Zelfs liever iets te laat komen. Dit niet alleen op feestjes of dergelijke maar ook op het werk. Ze hebben altijd wel een excuus. Maar eigenlijk is het op momenten ook niet verkeerd om te laat te komen. Het is juist hoe wat is dan weer te laat he. De meeste mensen proberen juist op tijd te komen.
Wat vind jezelf van mensen die veel te laat komen op een afspraak.

Station, Solingen, Centraal Station, Hbf, Trein, Sporen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Kijk eens in mijn ogen … wetenschappers ontdekken waarom oogcontact belangrijk is voor een goed gesprek

Ogen, Wenkbrauwen, Staren, Observeren, Op Zoek

Een gesprekspartner die je indringend blijft aanstaren, da’s gewoon ongemakkelijk. Iemand die je blik constant ontwijkt idem dito. Het staat dus vast: oogcontact is immens bepalend voor een conversatie. Wetenschappers achterhalen nu hoe dat werkt. 

Oogcontact is een must voor een vlotte babbel. Dat beweert Sophie Wohltjen, een masterstudent aan de Dartmouth College in Hanover, in de Verenigde Staten. “Het is echt een krachtige tool”, zegt de jonge neuropsychologe. Volgens haar helpt het onder meer om een conversatie gaande te houden en vervelende stiltes te vermijden.
Die uitspraak baseert Wohltjen op een experiment met een kleine honderdtal studenten. Die jongeren moesten per twee aan tafel gaan zitten en een gesprek voeren, over koetjes en kalfjes, want ze kenden elkaar niet. Ondertussen moesten ze een bijzondere ‘eye tracking’-bril dragen, die hun oogbewegingen nauwkeurig analyseerde. Achteraf werden de proefpersonen ook nog bevraagd over het gesprek: verliep het stroef of eerder vlotjes?

Synchroon kijken

Wohltjen en haar collega-neuropsychologen ontdekten dat de pupillen van de gesprekspartners met elkaar synchroniseerden. Als ze aandachtig, enthousiast of nogal verwoed spreken, verwijden de pupillen van beide sprekers zich, tot het moment dat er oogcontact plaatsvindt. Als het oogcontact daarna verbroken wordt, verkleinen de pupillen opnieuw en krijgen de sprekers een momentje om terug te schakelen en hun gedachten op een rijtje te zetten. De bevindingen werden gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences.
“In het verleden werd altijd gedacht dat oogcontact leidt tot een synchroon, vlot gesprek”, zegt Thalia Wheatley, professor neuropsychologie aan Dartmouth. “Maar het is dus niet zo simpel. Blijkbaar maken we pas oogcontact als we al in sync zijn, en dat oogcontact maakt het makkelijker om een stapje terug te zetten. Het is een opstapje om weer even weg te kijken, zodat je tijd hebt om nieuwe gedachten te vormen, en weet wat je vervolgens kunt zeggen.” 
Met andere woorden is onze pupilgrootte dus een stiekem signaal van ons lichaam, waarmee je je gesprekspartner aangeeft wanneer het tijd is om in elkaars ogen te kijken en daarna om je blik weer af te wenden. Hoe vaker dat gebeurt, des te levendiger en aangenamer het gesprek. Dat besluiten de wetenschappers én de proefpersonen. 

BRON: https://www.hln.be/psycho/kijk-eens-in-mijn-ogen-wetenschappers-ontdekken-waarom-oogcontact-belangrijk-is-voor-een-goed-gesprek~ad8a0366/

In een gesprek is oogcontact vaak belangrijk. Toch mag men niet vergeten dat niet iedereen er tegen kan. Mensen met autisme kan je beter niet continue in de ogen kijken bij een gesprek.
Men leert dan beter om je ogen te richten op de mond of de keel van de persoon. Of juist naast de persoon wegkijken. Dat kan helpen om de andere een beter gevoel te geven. Ook bij een gesprek met een ander sekse. Kan het soms beter zijn om je ogen elders op te richten. Mannen en nee niet op de borsten. Met net zoals ik hier boven geschreven heb. Het gesprek dan men voert en de woorden die gezegd worden en men houd oogcontact dan kan je veel aanvoelen. Want de ogen zijn de ziel van de persoon. En de woorden zullen dan ook via de ogen voelbaar zijn. Daarom zeggen zo ook vaak “ogen vertellen vaak meer dan woorden”. Of “ogen spreken de waarheid”.

Portret, Vrouw, Mooi, Jong, Menselijk, Persoon, Gezicht

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Harvard studie over 75 jaar onthult wat mannen nodig hebben voor een gelukkig leven.

Balanceren, Stoel, Mens, Mode, Model, Evenwicht

Speciaal voor mannen, wat maakt hun leven gelukkig? Wat heeft een man nodig om op lange termijn vrede en vreugde te kunnen ervaren? Dit is een vraag die met name door mannen slechts mondjesmaat kan worden beantwoord, aangezien zelfonderzoek en het leren kennen van hun ware innerlijke ik nauwelijks wordt gestimuleerd. Dus blijft het tasten in het onbekende.
Een studie van de Harvard Universiteit zou dit schemergebied kunnen veranderen. 75 jaar onderzoek op 268 mannelijke studenten kan mogelijk een licht laten schijnen op hetgeen mannen belangrijk vinden voor een vreugdevol leven.

Het onderzoek.

Heeft u de film ‘The Tree of Life’ gezien? Deze film volgt het begin, de ontwikkeling en het einde van het leven van de personages. Dit scenario lijkt veel op de studie van het onderzoeksteam, dat eveneens op geregelde tijdstippen gedurende het leven van de deelnemers de stand van zaken bijwerkte, zelfs al waren ze de 90 gepasseerd.
George Vaillant, de Harvard psychiater die de studie van 1972 tot 2004 begeleidde, schreef een boek over het onderzoek en zijn bevindingen, waarin hij onder meer beschrijft hoe belangrijk onze jeugd is, wat we als waardevol ervaren als we ouder worden, de invloed van geld op het leven.
Uiteraard kende dit onderzoek enkele beperkingen vanwege het ontbreken van vrouwen, zodat het moeilijk te zeggen is hoe de binnen dit kader beschreven kenmerken op vrouwen van toepassing zouden kunnen zijn.

Relaties zijn het allerbelangrijkste.

Volgens Vaillant is de belangrijkste uitkomst van het onderzoek wellicht conclusie dat voor een man relaties het allerbelangrijkste zijn als we spreken over het vinden van vreugde in het leven.
Ongeacht carrière, lichamelijke gezondheid, geld, macht en zo voort, was het volkomen duidelijk dat alle aan het onderzoek deelnemende mannen zonder liefdevolle en ondersteunende relaties niet blij waren.
Contact maken met anderen en het opbouwen van alle soorten relaties is de sleutel. Dit onderzoek draagt tevens bij aan de bevestiging van conclusies uit andere studies, dat sociaal contact maken met anderen en het hebben van een ondersteunend netwerk van groot belang is voor een lange levensduur en een ontspannen levensstijl.

“Vreugde verbindt… Hoe meer relaties u kunt aanknopen in verschillende sociale kringen, hoe beter.” – George Vaillant.

Ook Liefde is belangrijk.

Onlosmakelijk verbonden met relaties is elkaar liefdevol behandelen en de liefde niet opzij duwen wanneer het gaat om uitdagingen in de liefde.
Hoewel liefde vanzelfsprekend een belangrijke plezierbrenger in ons leven zou moeten zijn, aangezien we in de kern liefhebbende wezens zijn, wordt het belang van liefde door velen niet volledig erkend.
Vaillant stelt dat er twee pijlers van geluk zijn: “Eén is de liefde…  De ander is het vinden van een levenshouding die de liefde niet wegduwt.”

Carrière, geld en macht.

Het Grant Onderzoek bevestigde veel eerdere conclusies van anderen, dat geld en macht niet samenhangen met een gelukkig leven of je gelukkiger voelen. Hoewel sommigen daar een tijdelijk geluk in vinden, neigt men naar een constante jacht op meer, om uiteindelijk in het totale plaatje van het leven het belang van geld en macht aanzienlijk te zien verminderen.
“We ontdekten dat een tevreden gevoel eind 70’er jaren zelfs niet suggestief in verband werd gebracht met sociale afkomst of met het inkomen van de man. Om in termen van prestaties te spreken, het belangrijkste is dat u tevreden bent met uw werk.”
Op het gebied van carrière maken kwam uit het onderzoek naar voren dat iemands verbondenheid met zijn werk, in tegenstelling tot het werk simpelweg uitvoeren voor financieel gewin, een grote rol speelt bij het ervaren van vreugde.
Degenen die het traditionele idee van succes najoegen, het vergaren van rijkdom en het hebben van een ‘goede baan’, deden niet wat ze het liefste deden en vonden weinig vreugde in hun werk in vergelijking tot hen die simpelweg deden wat ze leuk vonden en waartoe ze zich voelden aangetrokken.

“Conclusie van het onderzoek, niet in medische maar in psychologische zin: alles draait om verbondenheid.”

Het perspectief van uitdagingen aangaan = Vreugde!

Vaillant verwoordt het op een komisch botte manier: “Het vermogen om van lood goud te maken.”
Het gaat hier om te leren navigeren door de zee van uitdagingen in het leven, het eenzijdige hokjesdenken achter je te laten en je hart te openen voor het geheel. Dan komt alles neer op verbinding.
Als we onze uitdagingen zien als kansen om te groeien en onze horizon te verbreden, dan kunnen we die met opgeheven hoofd doorleven en ervaren.
Zien we onszelf als slachtoffers die alles opkroppen en uitdagingen niet uitspreken of met anderen delen, dan verliezen we het contact met het ondersteunende sociale netwerk om ons heen.
Door het ontbreken van uitdagingen leren we onszelf niet goed kennen en groeien we niet. Uiteindelijk blijven we achter met een leeg gevoel vanwege het ontbreken van ervaring met het verwerken van moeilijke emoties.

De relatie met moeder.

Uiteindelijk werd een andere – al vaker naar voren gebrachte – theorie ontdekt, die betrekking heeft op de relatie van een man met zijn ouders tijdens zijn jeugd.
www.businessinsider.com schrijft: “Mannen die tijdens hun jeugd een ‘warme’ band met hun moeder hadden, verdienden $ 87.000 meer per jaar dan mannen met een minder zorgzame moeder. Mannen die geen leuke kindertijd met hun moeders hadden ervaren, liepen op latere leeftijd een groter risico dementie te ontwikkelen. Later in hun werkzame leven werden de relaties met moeders – niet hun vaders – in hun kindertijd in verband gebracht met de effecten op het werk. Anderzijds resulteerden ‘warme’ relaties met vaders tijdens de jeugd in een lager percentage gevallen van angst bij volwassenen, meer vakantiepret en een verhoogd gevoel van ‘tevreden met het leven’ op 75-jarige leeftijd, terwijl de warmte van de relatie met moeder gedurende de kindertijd nauwelijks van invloed was op het tevreden gevoel op die leeftijd.
Hoewel een kindertijd met goede ouderlijke verbondenheid duidelijk voordelen heeft, illustreren deze bevindingen het belang van ervaringen die een mens tijdens zijn de meest invloedrijke jaren van zijn jeugd opdoet.
Aan dit gegeven wordt ook de idee ontleend, dat een kind als een koning onderwijzen (en/of behandelen) eigenlijk erg beperkend is, soms schadelijk zelfs, afhankelijk van de druk die wordt gelegd op het belang van iemands ontwikkeling en succes. Vooral als je kijkt naar het kwalitatief gebrekkige onderwijs vandaag de dag.

Tot slot…

Enkele zeer interessante resultaten, gezien het feit dat de totale menselijke verbondenheid, relaties en ‘gratis’ ervaringen het meeste plezier in het leven scheppen.

Je vraagt je af waarom we eigenlijk zo driftig materieel bezit najagen en maar hardnekkig blijven geloven in de idee dat je daar blij van wordt.

Het schijnt dat nog steeds het verlangen van het ego bepaalt welke beslissingen we dagelijks als mens nemen, terwijl ware voldoening toch ècht buiten onze egoïstische hebberigheid ligt.

Ik geloof dat we onomkeerbaar afstevenen op een tijd waarin ruimte is voor het diepe innerlijke verlangen naar ontdekken, weten en ervaren van ware vreugde en vrede, ongeacht wat er om ons heen op materieel niveau gebeurt.

We gaan steeds meer en meer op zoek naar antwoorden binnen dat kader en slaan andere wegen in die ons wegvoeren van externe materialistische verlangens als zijnde de bron van onze levensblijheid.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/harvard-studie-75-jaar-onthult-mannen-nodig-gelukkig-leven/

Als je die vraag zou stellen aan 100 mannen dan ga je toch lang moeten wachten op een antwoord. Mannen denken op een moment aan een ding voortplanting en dan het tweede een goed leven. Maar een goed leven hoort bij een gelukkig leven. Een liefde een relatie een goed inkomen. Maar soms maakt dat niet gelukkig. Maar blijf je in dat stukje hangen door angst. Mannen willen vaak laten zien dat ze het sterkste geslacht zijn. Spijtig genoeg is dat niet nodig. Ook mannen mogen hun emoties hun pijnen tonen en te kennen geven. Dat maakt het leven pas gelukkig. Net zoals uitkomen voor je geaardheid je geloof. Want nu durven heel wat mannen niet zeggen dat ze naar Yoga gaan of noem maar op. Nee het moet meer extreem zijn. Een man moet zich kunnen verdedigen met sterk zijn. Nee een man moet zichzelf blijven. Dan pas leef je vanuit wijsheid. Dan pas leef je jouw pad.
Nee een man moet niet alleen denken aan presteren in alle vormen.
Nee een man moet niet denken de sterkste te moeten zijn.
Nee een man moet niet hard voor zichzelf zijn.
Een man mag ook tranen laten zien.
Een man mag ook emoties tonen.

Mens, Gek, Expressie, Grappig, Vreemd, Eigenaardig

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Vier misverstanden over de (positieve) mindset

Manier Van Denken, Hersenstormen, Tablet, Vrouw, Sofa

Waarom lukt het anderen wel en jou niet?
Waarom voel jij je rot en hebben anderen nergens last van?
Waarom lukt het jou niet om je dromen waar te maken en je doelen te behalen?
Je mindset is enorm belangrijk, daar zijn we inmiddels wel achter. Maar wat je daar dan precies mee moet, is soms nog wat onduidelijk.
We leven in een maatschappij waarin nogal wat misverstanden zijn over mindset, gedrag en wat goed voor je is. Nu heeft iedereen daar natuurlijk zo zijn eigen visie op, en ik wil mijn visie graag met je delen.

Je moet positief denken

De trend is tegenwoordig dat je altijd positief moet zijn. Je moet omdenken, het mooie zien van elke rotsituatie. Je zo snel mogelijk over tegenslag heen zetten. Een positieve mindset is wat je moet hebben.
De positiviteitgoeroes en mindsetcoaches schieten als paddenstoelen uit de grond. Als je overal het positieve van kan inzien, dan is geluk en succes gegarandeerd… Toch?!
Niet helemaal, want soms is het leven gewoon echt even kut. Dan baal je flink, dan ben je in en in verdrietig, heel erg boos of bang. En dat is helemaal oké! Die gevoelens mogen er ook  zijn.
Het wegstoppen van ‘negatieve’ emoties zoals boosheid, angst en verdriet zorgt voor heel veel (mentale) gezondheidsproblemen. Het is dus minstens zo belangrijk om te leren ruimte te maken voor je ‘negatieve’ emoties, maar je hoeft er niet in te blijven hangen of erin te verdrinken.
Een positieve mindset is belangrijk, maar wanneer je deze gaat gebruiken om de minder fijne gevoelens te onderdrukken, kan het op de lange termijn schadelijk zijn.
Het gaat dus allemaal om de balans. Zoals dat met vrijwel alles in het leven het geval is.

Je moet meer geven dan nemen

Want als je maar genoeg geeft, dan komt het vanzelf naar je terug. Toch?
Ja, en toen zat je met een burn-out op de bank. Omdat je maar bleef geven, niet kan ontvangen en niet helder hebt waar jouw grenzen nu eigenlijk liggen.
Grenzen aangeven, voor jezelf zorgen… het is niet egoïstisch. Het is heel hard nodig om gezond te blijven en om in je kracht te blijven staan. De regel in het vliegtuig – eerst je eigen zuurstofmasker en dan pas die voor je kinderen – is er niet voor niets. Als jij niet voor jezelf zorgt, dan kun je er veel minder goed voor anderen zijn. Het is van groot belang voor jouw (mentale) gezondheid dat je weet waar jouw grenzen liggen, dat je weet hoe jij in balans blijft. En dat je daarnaar handelt. Ook hier geldt dus weer: geven en nemen moeten in balans zijn.

Als ik het niet alleen kan, dan ben ik niet sterk genoeg

Om hulp vragen wordt gezien als een teken van zwakte. Als opgeven of falen. Als je het allemaal alleen kan, dan ben je sterk en succesvol. Dat is waar je naar streeft.
Maar mensen zijn van oorsprong sociale wezens. Wij zijn niet gemaakt om alles alleen te doen. Dat is tegen onze natuur.
Sterker nog, waarschijnlijk vind jij het heel fijn om een ander te helpen. Dat geeft voldoening. Dat je er kan zijn voor de ander. Dat de ander zijn of haar dankbaarheid uit omdat jij er voor hem of haar bent. De band tussen jullie groeit daardoor. Je voelt je verbonden en dichter bij elkaar.
Maar waarom gun je het een ander dan niet om hetzelfde voor jou te mogen doen? Om iets voor jou te betekenen, om die voldoening te kunnen voelen nadat ze jou geholpen hebben. Om die verbinding met jou te voelen en jullie band te laten groeien en verdiepen.
Beetje krom eigenlijk als je er zo naar kijkt. En ook best wel zonde. Want die verbinding en die diepere band met de ander, dat is wél wat je wilt. Maar waarom heb je dan het idee dat om hulp vragen of hulp aannemen zwak is? Je doet er jezelf en de ander een enorm plezier mee.
Daar is niets zwaks aan toch? Dat is juist iets heel moois.

Overal is een pilletje of een pleister voor

We leven in een maakbare wereld. Als je niet gelukkig bent, dan heb je vast iets verkeerd gedaan of niet hard genoeg gewerkt, denken we. Dus aan de ene kant zijn we enorm streng voor onszelf en dragen we de verantwoordelijkheid en de last van de wereld op onze schouders.
Maar aan de andere kant… zodra we ziek worden of ons rot voelen, dan gaan we naar de buitenwereld wijzen. Dan is het de schuld van de maatschappij, van die persoon die jou iets heeft aangedaan of van je familiesysteem. We schieten in de slachtofferrol of we gaan heel hard op zoek naar oplossingen in de buitenwereld. Een pilletje, een behandeling, symptoombestrijding. Als we er maar zo snel mogelijk weer vanaf zijn.
Maar wat we echt nodig hebben is: verantwoordelijkheid durven nemen. Eerlijk naar jezelf durven kijken. Op onderzoek uit durven gaan, zonder oordeel. Waarom voel ik mij zo? Wat wordt er in mij geraakt? Waar komt dat vandaan? Welke oude pijn heb ik nog te helen in mijzelf?
Als iemand een opmerking maakt over dat jij te dik bent, dan doet dat alleen pijn als jij diep vanbinnen onzeker bent over je lichaam of zelf al de overtuiging hebt dat er wel wat kilo’s af mogen. Als jij volledig happy zou zijn met je lichaam, dan komt zo’n opmerking helemaal niet binnen. Alles waardoor jij geraakt wordt vanuit de buitenwereld is dus een spiegel naar jouw binnenwereld.

En hoe verander je die mindset dan?

De eerste stap is je bewust worden van je huidige situatie. Wat zijn jouw belemmerende gedachten of overtuigingen? Waar liggen jouw valkuilen? Waar kan het in jouw geval anders/beter? Wees nieuwsgierig naar jezelf, zonder oordeel, gewoon observeren en onderzoeken.
Dit kan best lastig zijn omdat het voor jou zo normaal is dat het je niet meer opvalt. Dat zijn blinde vlekken, die heeft iedereen. Het kan daarom helpen om een coach in te schakelen om je bewust te worden van je (denk)patronen, je mindset. Ik heb zelf ook eerst van alles zelf geprobeerd omdat ik vond dat ik het alleen moest kunnen, dat hulp vragen zwak was. Ik had heel Google uitgeplozen, tig boeken gelezen, oefeningen gedaan die ik tijdens mijn zoektocht vond, geprobeerd te mediteren, visualiseren, affirmaties, schrijfoefeningen etc., maar het lukte me niet.
Pas toen ik hulp vroeg en een spiegel voorgehouden kreeg, kwam ik in een stroomversnelling. Toen begreep ik pas echt waarom het eerder maar niet lukte en waar het mis ging. Ik was zo druk met alle tools terwijl mijn basis nog niet gelegd was. Met hagel om me heen aan het schieten in de hoop dat ik iets zou raken. Maar wat ik nodig had was naar binnen keren, naar mezelf kijken, helderheid scheppen over waar ik stond, over mijn doel en wat ik moest doen om dat doel te raken. Je kunt ook geen huis bouwen met alleen gereedschap, zonder plan, locatie of fundering. Je moet beginnen bij de basis van het probleem, niet bij de oplossing.
Vervolgens als je jouw huidige situatie en je doel helder hebt kun je besluiten dat je ermee aan de slag wilt. Wat voor jou werkt, is persoonlijk en een kwestie van uitproberen (ook hier kan een coach je goed bij helpen). Maar besef wel dat een mindset die je al je leven lang hebt niet verandert in een dag. Daar zul je elke dag aan moeten werken. Dat zal gaan met vallen en opstaan. En als jij het opgeeft bij de eerste keer dat je valt, dan kun je er beter niet aan beginnen. Want vallen zúl je, dat is onderdeel van het proces. Gun jezelf een leerproces, gun jezelf oefenruimte en geef jezelf de tijd om te mogen leren en experimenteren.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/vier-misverstanden-over-de-positieve-mindset/

Allemaal denken we soms dat we positief moeten zijn en blijven. Dat we maar altijd ja moeten zeggen en meewerken met wat anderen bezig zijn. Of klaarstaan voor onderen. Nee we hebben ons eigen leven en we mogen nee zeggen. Dat is voor jezelf positief zijn. Dat is naar jezelf kijken en je grens aangeven. Wij mensen denken maar steeds dat we positief moeten zijn. Dat we nooit onze negatieve kant mogen laten tonen en horen. Jawel juist door die ook te tonen te laten horen spreek je vanuit jezelf. Laat je niet leiden of doe je niet mee aan bepaalde verplichtingen. Leer opkomen voor jezelf. Leer anders te kijken naar jezelf. Leer jezelf in een positief daglicht te zetten.

Opgewonden, Persoon, Vrolijk, Jong, Vrouw, Vreugde

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Nadia wandelt

Wandelblog

We Love Me Now

Very OK Person! Connect with me; lovemeanonymous5@gmail.com Instagram: _l.o.v.e.me

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Umjetnost, zdravlje, civilizacije, fotografije, priroda, knjige, recepti, itd.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen met nonkel Juul en consoorten.

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

Theo-Herbots-Freelance-Journalist-Fotograaf

Gedachten over Levensstijl en Gezondheid. Een gezondheid 😀 en Fotografie💥-Blog 💌Speciaal voor U ✅, Samen met U ✅, Samen door U ✅💚

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Ruelha

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Ontmanteld en Ontwricht

Blog door Chana Van Ryzeghem

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

ESRUNRIA

Be the kind of person you would like to meet!

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

ruhumayolculuk 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry malamakerij

Mala's magie

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

bijonsinhuissen.wordpress.com/

𝙽𝚘𝚝 𝚊𝚕𝚕 𝚝𝚑𝚘𝚜𝚎 𝚠𝚑𝚘 𝚠𝚊𝚗𝚍𝚎𝚛 𝚊𝚛𝚎 𝚕𝚘𝚜𝚝

%d bloggers liken dit: