Category: opvoeding


7 op de 10 lenen geld voor de kinderen

Afbeeldingsresultaat voor lenen

Liefst zeven op de tien Belgen zeggen dat ze dit jaar geld geleend hebben om ‘iets’ voor de kinderen te betalen. “Ouders voelen sociale druk en willen hun kroost die dure kleding of dat schoolreisje toch gunnen.”

“Een hallucinant cijfer”, vindt Guy Colpaert, CEO van Intrum, een financiële dienstverlener die jaarlijks onderzoekt of en hoe Europese huishoudens erin slagen rond te komen. “Mensen die zich geen grote uitgaven voor de kinderen kunnen veroorloven, doen het tóch vanwege de sociale druk. Ze willen per se dat hun zoon of dochter die dure kleding kan dragen of dat schoolreisje kan maken, ongeacht de financiële gevolgen.” Beterschap verwacht Colpaert niet meteen, zeker nu de regels voor hypothecair krediet strenger worden. “De banken mogen binnenkort geen 100% van de verkoopprijs meer toestaan. Als ouders dan geld gaan lenen om ervoor te zorgen dat hun kinderen alsnog een woning kunnen kopen, komen ze in een schuldenspiraal terecht.”

Het is trouwens een steeds grotere zorg van Belgische vaders en moeders: zullen hun kinderen nog wel rondkomen? Net geen drie op de tien (29%) denken dat hun kroost het financieel slechter zal hebben dan zijzelf, tegenover 23% vorig jaar. Vlaamse ouders zien de toekomt rooskleuriger in dan Waalse (27% tegenover 34%). Ook het aantal ouders die verwachten dat de kinderen om financiële redenen langer thuis zullen blijven wonen, zit in de lift: van 19% vorig jaar tot 28% nu. Ruim de helft gaat er bovendien van uit dat zoon- of dochterlief ook nadat hij of zij alleen is gaan wonen nog steun nodig zal hebben.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/7-op-de-10-lenen-geld-voor-de-kinderen~a5345833/

Is het niet erg als je als ouder geld moeten lenen om je kind iets te gunnen? Ik spreek niet over cadeaus. Maar neem nu de school of als ze aan sport willen doen. Het kost voor heel velen wat geld. En ze kunnen het eigenlijk niet betalen maar willen toch dat hun kind ook die activiteiten op school kunnen meedoen. Bepaalde hebben het goed, maar de meeste moeten zien rond te komen en op het einde de knoopjes aan elkaar maken.
Als cadeau of noem maar op ben jezelf als ouder verantwoordelijk hoeveel men eraan wil besteden. Het is niet omdat je kind een porsche vraagt dat deze die ook moet krijgen. Ik zeg altijd wie het kleine niet eert is het grote niet weerd.
Ouders zet jezelf niet in schulden om een cadeau en durf te praten met school of instanties om een oplossing te zoeken zodat je kind ook plezier daar mag beleven.

Afbeeldingsresultaat voor lenen kinderen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

4 OP DE 5 JONGEREN BEWEGEN TE WEINIG

4 op de 5 jongeren bewegen te weinig: WHO waarschuwt voor de gevaren

Afbeeldingsresultaat voor meisjes en beweging

Een nieuwe studie van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) toont aan dat 80% van schoolgaande jeugd niet aan het aanbevolen uur lichaamsbeweging per dag komt. En dat kan volgens de WHO zowel hun huidige als hun toekomstige gezondheid in gevaar brengen.

Voor de studie, die gepubliceerd werd in het tijdschrift ‘The Lancet Child & Adolescent Health’, werden de gegevens van 1,6 miljoen scholieren uit 146 landen tussen de leeftijd van 11 en 17 jaar verzameld. Daaruit bleek dat meer dan 4 op de 5 jongeren te weinig beweging krijgen per dag. Nochtans raadt de WHO aan om minstens een uurtje te spenderen aan wandelen, spelen, fietsen of deelnemen aan georganiseerde sporten.

Meisjes scoren het slechts. 85% van hen komt niet aan het aanbevolen uur sporten per dag, tegenover 78% van de jongens. Dat verschil was merkbaar in alle landen op enkele na. Zo deden de meisjes het beter in Tonga, Samoa, Afghanistan en Zambia. De meeste landen zagen de genderkloof ook groter worden over een periode van 15 jaar. De studie liep van 2001 tot 2016.

België bevindt zich in de middenmoot

In 2016 kregen de jongens in de Filipijnen het slechtste rapport. Daar bewoog maar liefst 93% van de jongens te weinig. In Zuid-Korea scoorden de meisjes het slechtst (97%) en ook beide geslachten samen. Daar kwam 94% van de adolescenten niet aan een uurtje beweging per dag. Bangladesh behaalde dan weer de beste punten. Daar sporten 63% van de jongens en 69% van de meisjes te weinig. De onderzoekers wijten de betere score bij de jongens aan de sterke focus op nationale sporten zoals cricket en bij de meisjes aan maatschappelijke factoren zoals de vele huishoudelijke taken die ze op zich moeten nemen. België belandt in de middenmoot. Zo beweegt 79% van de jongens te weinig, en 88% van de meisjes.

Dat de schoolgaande jeugd zo weinig beweegt, is erg gevaarlijk voor hun gezondheid waarschuwt de WHO. “Er zijn dringend beleidsmaatregelen nodig om de fysieke activiteit te bevorderen bij de jeugd om hun huidige en toekomstige gezondheid niet in gevaar te brengen.” Zo is een fysiek actieve levensstijl bij adolescenten niet alleen belangrijk voor hun hart, spieren, ademhaling, botten en gewicht, maar veel bewegen zou ook een positieve invloed hebben op de cognitieve ontwikkeling. Daarnaast wijzen studies uit dat die voordelen ook merkbaar blijven tijdens hun volwassene leven.

Om die positieve effecten te bereiken, beveelt de WHO adolescenten aan om elke dag een uur of langer matige tot krachtige lichamelijke activiteit na te streven. En daar moeten vooral nationale, stedelijke en lokale leiders iets aan doen volgens de organisatie. “De studie benadrukt dat jonge mensen het recht hebben om te bewegen en de mogelijkheid moeten krijgen om hun recht op lichamelijke en geestelijke gezondheid te realiseren”, vertelt Fiona Bull, medeauteur van de studie. “Sterke politieke wil en actie kunnen het feit dat meer dan 4 op de 5 jongeren niet het genot en de sociale, fysieke en gezondheidsvoordelen kunnen ervaren, aanpakken. Beleidsmakers en belanghebbenden moeten dus dringend aangemoedigd worden om nu actie te ondernemen voor de gezondheid van deze en toekomstige generaties.”

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/4-op-de-5-jongeren-bewegen-te-weinig-who-waarschuwt-voor-de-gevaren~a1ccfddf/#comments

Tijden veranderen en dat hoor je me niet zeggen. Wij moesten vuil zien of onze ouders waren niet tevreden. Wij konden nog op straat spelen of spraken af om ergens te gaan spelen of te ravotten. Maar nu komen ze van school en moeten eerst het nodige huiswerk doen, en dan de tijd die rest nemen ze hun laptop of tablet. Buiten zie je bijna geen kinderen meer spelen. Als ze dan wat ouder zijn en ze gaan al eens een filmpje kijken hebben meer snoep mee dan je kan denken. Eten moet snel gaan en liefst zo vettig mogelijk. De ouders zijn op hun gemak dat hun kind thuis in de kamer zit. Dan moeten ze zich geen zorgen maken. Maar hun gezondheid gaat er goed mee achteruit. Velen zijn te zwaar voor hun leeftijd en als je vraagt of ze iets van sport doen is het antwoord vaak nee.
Ook in de scholen zou men meer aandacht moeten geven aan ontspanning en sport.
Want wat ik alleen maar zie bij kinderen is een zware boekentas of rugzak die ze dagelijks moeten sleuren. Dat ook niet gewenst is voor hun lichaam.

Afbeeldingsresultaat voor kinderen overgewicht

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

Chatgesprekken met CLB over zelfdoding met 30% gestegen: dit is wat je kan doen als ouder

Afbeeldingsresultaat voor zelfdoding jongeren

Meer en meer leerlingen en ouders vinden hun weg naar een anoniem chatgesprek met het Centrum voor leerlingenbegeleiding (CLB). Zo nam het aantal oproepen afgelopen schooljaar met maar liefst 25% toe. Opvallend was dat het aantal chatgesprekken over zelfdoding steeg met met 30,5% in vergelijking met vorig schooljaar. Wij vroegen aan CLB-medewerker Jelle Beeckman naar wat je als ouder kan doen.

Sinds het schooljaar van 2016-2017 breidde het CLB hun werking uit met een mogelijkheid om te chatten. De CLBch@t werd in het leven geroepen om de drempel naar hulp nog kleiner te maken. En dat initiatief blijkt goed te werken. Zo steeg het aantal oproepen met 25%. Al zaten er ook verontrustende cijfers tussen. Zo nam het aantal chatgesprekken tijdens het schooljaar van 2018-2019 over zelfdoding met maar liefst 30,5% toe tegenover vorig schooljaar. Dat komt volgens Jelle Beeckman, maatschappelijk werker bij het CLB GO! Gent en medewerker bij de CLBch@t vooral omdat er meer openheid is over het thema. “Zowel zelfdoding als zelfmutilatie komen veel vaker aan bod in de media of leerlingen zien het via sociale media als Instagram. Daardoor zitten ze met veel meer vragen en dan is zo’n chat een laagdrempelige manier om hulp te vragen.”

Zelf beschikt Beeckman niet over cijfers over het aantal gevallen van automutilatie, maar hij verklaart de stijging ook aan het feit dat steeds meer leerlingen en ouders hun weg naar de chat zelf gevonden hebben. “Het grote voordeel aan de chat is dat alles anoniem kan verlopen. De drempel wordt zo veel lager, waardoor ook de vraag naar hulp makkelijker wordt. Dat er meer leerlingen chatten met vragen over zelfdoding betekent dus niet per se dat er ook meer leerlingen effectief mee zitten, maar wel dat ze makkelijker de stap naar hulp gevonden hebben.”

Alarmsignalen

Maar hoe kan je nu als ouder de signalen herkennen als je kind met dergelijke gedachten worstelt? Beeckman: “Waar je als ouder vooral op moet letten zijn veranderingen in het gedrag. Uiteraard zijn depressieve gevoelens een signaal, denk maar aan stemmingswisselingen, minder eten, sneller vermoeid zijn, geen plezier meer beleven aan dingen die het kind normaal wel graag doet, contacten die verbroken worden, maar ook lange mouwen of bedekkende kleding dragen om wondes van zelfverminking te verbergen, zijn alarmsignalen.”

Het belangrijkste als je die signalen opmerkt, is volgens Beeckman om niet te panikeren, maar het gedrag met je kind te bespreken. “Zowel ouders als leerkrachten beginnen vaak meteen te panikeren, maar dat is niet nodig. Je doet er veel beter aan om hen op hun gemak te stellen en op zoek te gaan naar de oorzaak van hun gedrag zodat er oplossingen gevonden kunnen worden. Dat doe je vooral door er zo open mogelijk over te communiceren. Vraag hoe je kind zich voelt, of er misschien iets schort op school, met vriendjes of andere zaken. Laat zien dat je er voor hen bent en dat er open over het probleem gepraat kan worden.”

Samen leuke dingen doen

Aan de andere kant is het volgens Beeckman geen goed idee alleen op het probleem te focussen. “Tonen je klaarstaat voor hen, betekent ook dat je nog steeds leuke dingen samen doet. Maak veel tijd vrij voor je kind en zorg ervoor dat jullie ook normale activiteiten plannen. Dat zal je kind ook helpen om zich beter te voelen. Trek het probleem ook zeker niet naar je toe. Veel ouders kwijnen weg in zelfmedelijden omdat ze het gevoel hebben dat ze gefaald hebben, maar dat helpt het kind allerminst vooruit. De ouders zijn in dergelijke situaties vaak een van de belangrijkste personen op wie het kind kan rekenen, dan is het belangrijk dat ze dat ook effectief kunnen doen.”

Beeckman raadt ook aan om niet alleen met je kinderen erover te communiceren, maar ook met anderen. “Hoewel de problematiek steeds meer onder de aandacht komt, rust er nog altijd een taboe op. Toch helpt het enorm om er ook als ouder bijvoorbeeld met andere ouders over te communiceren. Durf ook hulp in te schakelen van het CLB of andere instanties als je je zorgen maakt. Doe dat echter niet achter de rug om van je kind, maar in samenspraak en op een normale manier. Vaak zijn de signalen een kreet om hulp en kan het kind goed geholpen worden.”

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de website zelfmoord1813.be.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/chatgesprekken-met-clb-over-zelfdoding-met-30-gestegen-dit-is-wat-je-kan-doen-als-ouder~ae913414/

Als ouder is het niet makkelijk om die signalen op te pikken van je kind. En ook zeg ik erbij als de ouders tijd hebben voor hun kind. Soms krijgen ze als antwoord stel je zo niet aan wees sterk. Dat zeg je niet tegen een kind. Maar ouders die het goed voorhebben kunnen zien of hun kind zich anders gaat gedragen. Terugtrekken, emotioneel, angsten en moeilijk kunnen praten. Soms kan het zijn dat je kind meer gaat schrijven en dat je als ouder soms daar iets kan uithalen als ze donkere gedachten hebben. Natuurlijk vaak heeft het kind het niet graag als je iets leest van hen, maar dit kan je dan op een rustige manier uitleggen dat je begrip hebt en graag wilt lezen wat je kind schrijft.
Je kan ze ook altijd contact laten opnemen met de jongeren telefoon of chat tele onthaal 106 of Awel of zelfmoordlijn. Zodat ze dan privé kunnen praten met iemand die ze niet kennen. Dat kan voor hen ook helpen om er beter over te praten. Natuurlijk nadien moet men wel zien dat men ze nog verder kunnen helpen. Het is zo een zware materie voor de ouders. En zeker als ze overgaan tot de daad. 
Er is altijd een oorzaak aan verbonden. Die kan gaan familiaal, sociaal, school. Het is ook belangrijk om daar achter te komen, wil je een hulp kunnen bieden. En zo juiste hulp kan zoeken om je kind terug op rechte pad te krijgen in hun gedachten.  

Afbeeldingsresultaat voor zelfdoding jongeren

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Potvolkoffie! Wat als je kind vuile woorden gebruikt?

Gerelateerde afbeelding

Eigen kind, schoon kind, tot er plots schuttingtaal uit de mond van je snoezige zoon of dochter komt. Hoe je dat het best aanpakt? Wij vroegen advies aan de orthopedagoog.

“Hoe hard je ook je best doet, je kan je zoon of dochter niet afschermen voor vloeken”, zegt Steven Gielis, lector in de orthopedagogie en bezieler van Zitdazo. “Op school, in de kinderopvang, via broers of zussen of radio, televisie of internet: kinderen zullen altijd bepaalde woorden opvangen. Toch begrijp ik dat het even schrikken is als je je kind ’godverdomme’ of ‘fuck’ hoort zeggen. Hoe je daar het best mee kan omgaan? Dat hangt af van de leeftijd van je zoon of dochter. Jonge kinderen begrijpen niet wat ze zeggen als ze vloeken. Ze herhalen woorden die ze opgevangen hebben en gebruiken ze vooral om een reactie uit te lokken. Een effectieve aanpak is het vloeken gewoon negeren, want dan wordt het voor je zoon of dochter al een pak minder interessant. Houdt het vloeken aan? Dan moet je je kind er wél op aanspreken. Leg uit wat het woord in kwestie betekent en maak duidelijk dat je niet wil dat hij of zij het gebruikt. Je kan vloekwoorden eventueel vervangen. Dan wordt ‘shit’ bijvoorbeeld ‘chips’. Maar er zijn ook onderzoeken die aantonen dat dat niet werkt, omdat je dan alleen nog méér aandacht vestigt op bepaalde termen.”

Praten, praten en nog eens praten

Ook oudere kinderen begrijpen vaak niet wat ze precies zeggen wanneer ze schuttingtaal gebruiken. “Neem nu ‘je moeder’”, gaat Steven Gielis verder. “Kinderen vinden dat grappig om te zeggen, maar weten vaak niet wat die uitdrukking precies inhoudt. Leg dus uit dat je eigenlijk zegt dat iemands mama vuil of vies is en vraag aan je kind wat het ervan zou vinden als iemand dat tegen hem of haar zou zeggen. Door zo in gesprek te treden met kinderen beseffen ze dat hun woorden een ernstige impact kunnen hebben. Nog een belangrijke tip: pick your battles. Je kan niet op alles vitten. Kinderen maken nu eenmaal fouten en zeggen soms dingen die niet oké zijn. Wat je bijvoorbeeld kan doen om ervoor te zorgen dat je niet de hele dag loopt te corrigeren, is elke avond even met je zoon of dochter samenzitten om het over de voorbije dag te hebben. Bespreek wat je fijn vond, wanneer je trots was en wat minder goed liep, en probeer van daaruit afspraken te maken.”

Een kind is geen dolfijn

En wat met het zogenaamde vloekpotje, oftewel een systeem waarbij je je kind vijf cent in een potje laat stoppen telkens als het vloekt of een vuil woord gebruikt? “Ik ben geen voorstander van materiële straffen en beloningen”, zegt Steven Gielis. “Zo gaan kinderen alleen maar verwachten dat ze beloond worden voor gedrag dat van hen verwacht wordt in de maatschappij. Je ziet vaak dat dieren zoals pakweg dolfijnen trucjes aangeleerd krijgen door hen te belonen met een snack. Dat werkt, maar een kind is geen dolfijn. Het is belangrijk dat het ook nog iets leert. Als je toch kiest voor een beloningsysteem, zou ik eerder met stickers werken. Zo kan je je kind een sticker geven wanneer het nette taal gebruikt of flink in contact treedt met anderen. Als het vijf stickers verzameld heeft, kan je het dan belonen door samen iets te doen, waardoor je ook nog eens werkt aan de langdurige relatie met je kind. Win-win!”

Het goede voorbeeld

Op vlak van vloeken is het niet altijd evident als ouder om het goede voorbeeld te geven. “Nooit vloeken is onhaalbaar”, geeft Steven Gielis toe. “Bovendien is het nergens voor nodig. Gebruik je een woord waar je niet trots op bent in het bijzijn van je kinderen? Geef dan toe dat je dat niet had mogen doen. Vergelijk het met een ruzie met je partner waar je kinderen bij zijn. Veel ouders proberen dat te vermijden, maar ik vind er niks mis mee, zolang je het goedmaakt. Zo leren je kinderen dat conflicten normaal zijn en dat je dingen kan uitpraten.”

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/potvolkoffie-wat-als-je-kind-vuile-woorden-gebruikt~a2354faa/

Daarvoor kunnen we onze kinderen niet wapenen. Ze horen het en zeggen het na. Zelfs al op heel jonge leeftijd. Vaak begrijpen ze het niet en zeggen ze het ook ongepast. Maar hoe ga je ermee om. Je kan je kind altijd zeggen dat het lelijke woorden zijn. Toch is het als ouder niet makkelijk, omdat we het vaak zelf doen en zelfs onbewust bepaalde woorden gebruiken. Denk maar eens als je teen ergens tegenstoot welk woord je zal roepen. Dat hoort je kind en wees maar zeker enkele uren nadien zal het ook dat woord gebruiken. En zeg of denk nooit dat je kind het niet gehoord heeft. Je staat verteld van wat ze dagelijks oppikken van anderen en van de ouders.
Weet je dat vroeger de kinderen daar slaag voor kregen als ze zulke woorden gebruikte. En leerde men het daarmee af, nee. 

Afbeeldingsresultaat voor teen stoten

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

IS EEN TIME-OUT GOED OF NET NIET

Is een time-out voor kinderen goed of net niet?

Afbeeldingsresultaat voor time-out

Veel opvoedingsinstellingen promoten time-outs als een effectieve opvoedingsstrategie. Uit onderzoek blijkt zelfs dat time-outs die gegeven worden aan kinderen met een gedragsstoornis of hyperactiviteit probleemgedrag helpt te voorkomen. Toch hebben enkele kinderpsychologen hun twijfels over de veiligheid en werkzaamheid van time-outs, zeker waarbij de kinderen naar hun kamer gestuurd worden of als al het contact met anderen verboden wordt.

“De zware straf en sociale isolatie kunnen schadelijk zijn voor het kind”, steekt klinisch professor in de psychiatrie aan de UCLA School of Medicine Daniel Siegel van wal. “Uit onderzoek blijkt namelijk dat sociale uitsluiting dezelfde patronen in de hersenactiviteit veroorzaakt als fysieke pijn.” Hij zegt dan ook dat veel time-outs ten onrechte worden toegediend.

Casey Call, die assistent-directeur is bij het Karyn Purvis Institute of Child Development, een instituut dat onderzoek naar kinderen die getroffen worden door een trauma of misbruik, stelt dan ook voor om time-ins in plaats van time-outs te gebruiken. “Wij leren zorgverleners om time-ins te gebruiken, zeker bij kwetsbare kinderen.” In tegenstelling tot een time-out, waarbij een kind traditioneel naar zijn kamer of andere eenzame plek wordt gestuurd, houdt een time-in in dat het kind rustig en in dezelfde kamer als de ouders kan blijven zitten. “Met zo’n time-in zeg je eigenlijk als ouder: ’Ik ben hier om je te helpen kalmeren en we kunnen dit samen oplossen. Met een time-out breng je eerder de boodschap over: ‘Zoek het zelf uit’ of ‘Kalmeer jezelf’”, aldus de professor.

Ook orthopedagoog Annalotte Ossen deelt die mening. “Van ouders die de zogenaamde time-out op de gang toepassen, hoor ik altijd dat het gewenste effect uitblijft”, vertelde ze een week geleden nog aan onze collega’s van AD. “Ik kijk liever naar: wat is de vraag achter het gedrag van een kind? Bijna altijd is dat behoefte aan verbinding en aandacht. Misschien heeft het kind een lange dag op het kinderdagverblijf gehad en wil het even knuffelen.”

Langetermijneffecten van time-outs

Toch is er maar weinig bewijs over de voor- en nadelen van beide strategieën. Voor een studie bij bijna 1.400 gezinnen die onlangs verscheen in het wetenschappelijke tijdschrift Journal of Developmental & Behavioral Pediatrics analyseerden enkele onderzoekers de gegevens van kinderen tussen de leeftijd van 3 en 12 jaar. Ze ontdekten dat bij gezinnen die meldden dat ze time-outs gebruiken, de kinderen geen hoger risico liepen op angststoornissen, depressie, agressie of andere gedragsproblemen dan de kinderen bij wie geen time-outs gebruikt worden. Beide groepen kinderen scoren ook even hoog op het vlak van creativiteit.

“Wat de achtergrond van de kinderen ook was, we vonden geen bewijs dat het gebruik van time-outs gepaard ging met negatieve gevolgen”, aldus Rachel Knight, docent aan de universiteit van Michigan en coauteur van de studie. Hoewel sommige time-outs effectiever zijn dan andere als het gaat om het corrigeren van probleemgedrag bij kinderen, zijn ze dus niet schadelijk voor het kind zelf.

Volgens Amy Drayton, universitair docent en kinderpsycholoog aan de universiteit van het CS Mott Children’s Hospital in Michigan is de time-outruimte daarbij wel van groot belang. “Of het nu een slaapkamer, stoel of de gang is, de time-outruimte moet een behoorlijk saaie omgeving zijn zonder speelgoed, tv, tablet of andere dingen die voor afleiding kunnen zorgen. Als je kind het niet erg vindt om in de time-outruimte te vertoeven, dan zal het zijn effect missen.” Korte time-outs zijn volgens de kinderpsycholoog ook even effectief als langere. “Geef je kind voldoende tijd om opnieuw rustig te worden. Zodra dat gebeurd is, kan je als ouder beslissen om de time-out op te heffen.” Als de time-out erop zit, is het ook belangrijk als ouder om opnieuw met je kind te praten over waarom het een time-out kreeg. “Als je kind boos werd omdat je vroeg om zijn speelgoed op te ruimen, dan moet je hem dat na de time-out vertellen en hem opnieuw aansporen om dat te doen.”

Tot slot is het belangrijk om consequent te zijn over wanneer je een time-out geeft aan je kind of niet, maar vooral dat je hun een liefdevolle, warme omgeving biedt en goed gedrag beloont met knuffels, een glimlach en verbale erkenning.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/is-een-time-out-voor-kinderen-goed-of-net-niet~a2ecd1cb/

Een time-out is niet slecht als je zeker het kind in het oog kan houden. En dat je ook zegt voor wat er een time-out ingelast wordt. Bij sommigen zal je dit niet kunnen zeggen maar dan kan je nadien er wel over praten. En time-out moet een gevoel geven van even uit de gedachten te gaan waar het kind zich in bevind. 
Het woord stop kan al perfect een vorm van time-out zijn.
Je kind naar de kamer sturen maar er geen aandacht aangeven, dat kan dan weer een gevaar opleveren. Omdat ze in zo een negatief spiraal zitten dat ze dingen kunnen doen die alles nog erger kunnen maken. 

Afbeeldingsresultaat voor time-out

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

Je tiener bazig aanspreken werkt niet. Hoe komt het dat ze zo opstandig zijn?

Afbeeldingsresultaat voor praten met tiener

Ouders die hun tienerdochters of -zonen toespreken met een controlerende of bazige stem, krijgen minder van hen gedaan. Ze kunnen beter op een verzoenende manier praten, zo blijkt uit onderzoek aan de Britse Cardiff University bij duizend 14- en 15-jarigen.

Bij het onderzoek werd nagegaan hoe de tieners reageerden op instructies, zoals ‘Vanavond lees je een boek’, die op verschillende manieren werden uitgesproken. “De toon die we gebruiken, kan een sterke invloed hebben”, meent onderzoekster Netta Weinstein. “Als ouders met hun kinderen willen spreken op een manier die meer resultaat oplevert, dan doen ze er goed aan om daarop te letten. Het is gemakkelijk om dat te vergeten, vooral als ouders zelf moe zijn of onder druk staan. Maar als je je kinderen bemoedigend toespreekt, dan voelen ze zich beter omringd en gelukkiger. Het resultaat is dat ze beter hun best doen op school.”

Maar hoe komt het nu eigenlijk dat tieners vaak zo opstandig zijn?

Het opstandige gedrag van je tiener hoort bij het opgroeien en valt perfect te verklaren. Natuurlijk spelen hormonale veranderingen een belangrijke rol, maar daarnaast ligt een deel van de verklaring in het puberbrein. “Dat is simpelweg nog onvoldoende ontwikkeld”, zegt Sven Bussens, auteur van het boek ‘Waakzaam zorgen voor tieners’ in Goed Gevoel. “Het brein bestaat grosso modo uit drie delen: het oerbrein (gefocust op overleven), het zoogdierenbrein (met gewoontegedrag en emotionele reacties) en het moderne brein. Dat laatste deel – ook wel de prefrontale cortex genoemd – maakt ons tot wie we vandaag zijn. Het stelt ons in staat om afstand te nemen van problemen en te redeneren. Precies dat deel ontwikkelt zich het laatst. Pas op de leeftijd van 25 jaar zijn de hersenen in volle operationaliteit.” Die rollercoaster aan emoties en impulsieve reacties? Juist: het resultaat van het onvolledige brein. “Tieners handelen vooral vanuit het emotionele brein. Dat verklaart ook waarom ze vaak moeilijk grenzen respecteren. Een tienerbrein denkt niet aan gevolgen op lange termijn. Hun brein is er onvoldoende voor uitgerust. Als ouder komt het erop aan om de functie van de prefrontale cortex tijdelijk over te nemen, in afwachting van de volledige rijping van het puberbrein.”

Het duidelijk afbakenen van grenzen is dus een belangrijk aandachtspunt voor ouders van tieners. Dat klinkt misschien niet zo verrassend. Tegelijkertijd blijkt het in de praktijk niet vanzelfsprekend. “Ik merk dat vele ouders het moeilijk hebben met begrenzen”, zegt Sven Bussens. “De angst om de goede relatie met hun kind te verliezen, speelt daarbij mee. Een goede band met je kind is belangrijk. Tegelijkertijd is het niet de bedoeling om de beste vriend of vriendin van je kind te worden. Dat houdt zelfs risico’s in. De relatie met jouw kind kan beter een ander gewicht hebben.”

Begrenzen betekent niet dat je een streng leefregime moet opstellen. Het kan ook op een verbindende manier, met een warme thuisbasis als ankerpunt. “Het gezin moet voor pubers een soort van veilige haven zijn. Een plek vanwaaruit ze aangemoedigd worden om de wereld te ontdekken én waar ze onvoorwaardelijk terechtkunnen wanneer het misgaat of ze vragen hebben. Daarbij is een zekere vrijheid belangrijk. Je kind vaart als het ware de haven uit in een bootje waaraan je als ouder een ketting voorziet. De lengte van die ketting bepaal jij, maar af en toe moet je kind de kans krijgen om de zee op te gaan, zelfs als het water wat woelig is. Als blijkt dat bepaalde verantwoordelijkheden nog niet gedragen kunnen worden, wordt de ketting weer wat ingekort.”

Aandacht

Hoe opstandig je kind zich ook gedraagt, diep vanbinnen heeft zelfs de meest rebellerende puber het verlangen om geliefd te zijn. Om te werken aan de relatie met je tiener hoef je het niet altijd ver te zoeken. Met voldoende tijd en aandacht kom je al een heel eind. “Op jonge leeftijd verliezen ouders hun kind geen seconde uit het oog, maar naarmate hun kroost ouder wordt, verzwakt die aandacht. Nochtans blijft alertheid ook later even belangrijk”, zegt de therapeut. “Ik verduidelijk het graag met een voorbeeld: stel je voor dat je aan het koken bent en je kleuter in de keuken rondloopt. Je bent je dan voortdurend bewust van zijn aanwezigheid. Hoor je een vreemd geluid, dan verscherpt je aandacht automatisch en zal je meteen checken of er iets aan de hand is. Bij een reële dreiging grijp je meteen in door het gevaar – die hete pan op tafel – weg te nemen. Kortom, we switchen bij jonge kinderen heel makkelijk en flexibel tussen drie aandachtsniveaus: van algemene oplettendheid en gerichte aandacht tot eenzijdig ingrijpen.”

Bij tieners verloopt dat proces veel moeizamer, terwijl aandacht ook bij hen cruciaal blijft. Natuurlijk hoef je niet elke stap die je puber zet te volgen. Het draait erom dat je voeling houdt met het leven van je tiener. “Dat is cruciaal voor een goede relatie en de verantwoordelijkheid van iedere ouder. Op tienerniveau betekent algemene oplettendheid dat je op eigen initiatief interesse toont in wat je kind bezighoudt, zelfs al vind je er niets aan, zoals bij gamen. Geregelde contactmomenten helpen je je kind goed te (leren) kennen, in elke levensfase. Ze maken je gevoeliger voor eventuele gedragsveranderingen, waardoor je eventuele problemen sneller opmerkt. Onderzoek heeft aangetoond dat gedragsproblemen minder vaak voorkomen in gezinnen die gezamenlijke eetmomenten inplannen.”

Duidelijke taal

Communiceren met je tiener doe je het best in duidelijke taal. “Een puberbrein is erg selectief in het interpreteren van de werkelijkheid”, zegt Sven Bussens. “Geef aan je boodschappen voldoende gewicht, zodat ze duidelijk aankomen. Benadruk bijvoorbeeld dat het hele gezin onder zijn gedrag lijdt. Verwoord je boodschap zelfs wat explicieter, ook de positieve punten. We denken nogal snel dat kinderen wel weten dat we het beste met hen voorhebben. Maar dat blijkt niet zo te zijn.” Ook de plaats waar je het gesprek voert, kan je boodschap extra kracht bijzetten. “Door je er samen voor aan tafel te zetten, maak je het gesprek vanzelf gewichtiger.”

Slaande deuren, hoogoplopende discussies, kwetsende verwijten. Als ouder van een puber wordt je geduld meermaals op de proef gesteld. Sven Bussens: “Bij een opstoot van adrenaline en cortisol gaat je prefrontale cortex – het redenerende brein – offline. Je schiet in je emotionele brein en doet en zegt zaken waarvan je later spijt hebt. Bewust focussen op je eigen gedrag kan helpen om escalaties te voorkomen. Sta eens stil bij wat je kan doen om je prefrontale cortex langer scherp te houden. Raken de gemoederen oververhit? In plaats van automatisch te reageren en je tot roepen uit te laten nodigen kan je bijvoorbeeld reageren met: “Met dit gedrag ga ik niet akkoord. Dit is niet goed voor jou. Ik kom hier later nog op terug.” Smeed het ijzer wanneer het koud is, als de emoties wat gezakt zijn.” Loopt het toch eens helemaal fout? Ook dat is menselijk. “We gaan allemaal weleens de mist in en zelfs dat geeft je kind een belangrijke les mee. Het goede aan fouten maken is namelijk dat je ze kan herstellen. Je zou zelfs kunnen stellen dat er niets zo erg is als kinderen groot laten worden bij de ideale ouders. Zo krijgen kinderen niets van wapening mee.”

Een goede relatie met je kind maakt het makkelijker om de puberjaren door te komen. Maar die sterke band komt er niet vanzelf. Daarin moet je als ouder bewust investeren, ook als het moeilijk gaat. ‘Zeker in spannende tijden worden relatiegebaren extra belangrijk’, benadrukt de therapeut. “Het lievelingseten van je puber klaarmaken, een spontaan sms’je sturen, een briefje in de brooddoos … Zulke kleine, onvoorwaardelijke gebaren tonen je liefde voor je kind, ongeacht zijn gedrag.’ Ze vergroten bovendien je aanwezigheid als ouder, een belangrijk stokpaardje van de auteur. ‘Het is belangrijk om jouw stem in het hoofd van je kind vast te houden. Daar kan je bewust aan werken. Wil je kind na school bijvoorbeeld meteen naar het jeugdhuis? Spreek dan af dat hij voor het avondeten even naar huis komt en daarna weer de deur uit mag. Op die manier ben je zelfs in het jeugdhuis aanwezig, want om halfzeven beseft je kind dat het bijna naar huis moet vertrekken. Door geregeld van je te laten horen, klinkt jouw stem ook als iemand je kind joints, pillen of de zesde pint voorstelt.’ Wees erop voorbereid dat je puber niet altijd zit te wachten op jouw goedbedoelde gebaren. “De reactie van je kind is op dat moment minder belangrijk. Het gaat niet om zijn gedrag – dat kan je niet controleren – maar om de kracht van jouw boodschap. Laat afwijzende reacties je dus niet verlammen en hou vol. Verandering vraagt tijd.”

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/je-tiener-bazig-aanspreken-werkt-niet-hoe-komt-het-dat-ze-zo-opstandig-zijn~ac161696/

Soms krijg ik ook de vraag hoe ga je ermee om dat je kind tegenspreekt of bazig overkomt. Het belangrijkste is het je spreekt in begrijpbare taal naar je kind tiener of jonge volwassene. Ze proberen ook hun grens te verleggen en dat kan voor een ouder heel frustrerend zijn. Ook is het gewenst om je niet hoger gaan op te stellen dan je kind, maar je even groot om ermee te praten. Zowel de ouder als het kind kan zeggen van dat of dat wil ik en daar moet ook over gepraat kunnen worden. Zonder roepen zonder gebaren. Het heeft vaak te maken met compromis te sluiten naar elkaar toe. Zo krijg je een goede verstandhouding. En weten ze ook waar ze met bepaalde problemen terecht kunnen als het nodig. Maar het is zeker niet altijd makkelijk.

Afbeeldingsresultaat voor praten met tiener

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Zo help jij je kind de juiste sport te kiezen

 

Tennis, voetbal, basketbal, dans, … er is tegenwoordig een gigantisch aanbod aan sporten die je kind kan uitoefenen. Maar hoe help je je kind om de juiste keuze te maken? Niet ieder kind heeft immers evenveel aanleg voor elke sport. Met deze tips helpen we je alvast een eind op de goede weg.

Afbeeldingsresultaat voor sport kinderen

1. Zoek een sport waaraan je kind écht plezier beleeft

Veel ouders zeggen dat wanneer hun kind plezier heeft in de sport en plezier heeft in het competitiedeel, veel zaken vanzelf gaan. Ze letten zelf op hun voeding en op hun slaap, ze maken zelf hun sporttas klaar en zorgen dat ze op tijd zijn. Zonder goesting en plezier, is de top bereiken moeilijk. Bij de keuze van de sport staat die ene voorwaarde dat het kind plezier heeft in de sport met stip op nummer één. Wanneer het kind de sport echt niet graag doet, heeft het recht op iets anders. Er is keuze genoeg.

2. Hou rekening met de persoonlijkheid van je kind

Bij de keuze van de sport kan ook de persoonlijkheid van het kind een rol spelen. Waar krijgt je kind energie van? We geloven dat hoe meer de sport bij de persoonlijkheid van je kind past, hoe meer het kind intrinsiek gemotiveerd zal zijn om de competitiesport te blijven uitoefenen. Een kind dat graag en veel tussen de mensen is, voelt zich misschien beter in een teamsport? Hij of zij vindt het misschien gewoon saai om tien kilometer alleen te lopen?

3. Pas op voor zelfprojectie

Ben je zelf een sporter geweest? Pas dan op voor zelfprojectie. Hoewel het op bepaalde vlakken wel gemakkelijk kan zijn, heeft het ook zijn nadelen. Het is niet omdat we als ouder zelf een goede atleet waren, dat ons kind dat automatisch ook is. Kinderen mogen de sport niet blijven volhouden omdat ze denken dat ze zo in een goede blaadje van hun ouders komen te staan.

4. Hou rekening met het lichaamstype van je kind

Een goede training zorgt ervoor dat een lichaam de sport aankan en dat de juiste spieren worden versterkt. Zo groeit het lichaam beetje bij beetje naar het lichaam dat perfect geschikt is voor de gekozen sport. Toch hangt ook een deel af van het lichamelijk gestel dat het kind qua aanleg heeft. De medische wereld, personal trainers en kinesisten gebruiken volgend onderscheid in lichaamstypes: ectomorf, endomorf en mesomorf.

Een ectomorf lichaam kan je herkennen aan een eerder tengere lichaamsbouw die iemand van nature heeft. Het is vaak iemand die veel kan eten zonder aan te komen. Over het algemeen is de lichaamsbouw mager, hoekig en lang. Deze persoon heeft van nature weinig lichaamsvet, weinig of geen rondingen en weinig spieropbouw. Qua fysiek lichaamstype zouden duursporten zoals marathons en wielrennen een goede keuze zijn.

Een mesomorf lichaam is van nature slank en atletisch gebouwd. Het is een sporterslichaam dat bijna elke sport aankan. De spieren zijn goed ontwikkeld en de schouders zijn redelijk breed. Snelle, actieve en explosieve sporten die veel kracht vereisen zijn ideaal voor dit lichaamstype.

Een endomorf lichaam kan je herkennen aan de relatief korte ledematen, een korte nek en de rondere vorm. De heupen zijn breed en de gewrichten zwaar. De spieren zijn minder ontwikkeld dan bij de mesomorf. Voor dit lichaamstype zijnbehendigheidssporten zoals boogschieten ideaal.

Natuurlijk is het moeilijk om er eentje uit te halen, en zijn de meeste lichamen mengvormen van de drie types. Het heeft toch zijn nut om er iets langer bij stil te staan, want elk lichaam heeft een eigen manier van trainen en ontwikkelen. Elk lichaam toont bepaalde vorderingen op een andere manier, en elk lichaam heeft sporten die meer of minder geschikt zijn. Zo is een ectomorf lichaam minder geschikt om te bobsleeën en een endomorf persoon zal minder aangelegd zijn om op pointes door de lucht te zweven. Wanneer het lichaam de gekozen sport aankan, is dat goed. Indien het niet het geval is, dan verhoogt dit het risico op teleurstellingen of blessures. Om te weten welke sport bij het lichaam van je kind past, kan je verschillende testen doen, of eens aankloppen bij een sportarts of kinesist.

BRON: https://www.goedgevoel.be/artikel/happy-kids/zo-help-jij-je-kind-de-juiste-sport-te-kiezen

Dit is soms voor de ouders heel moeilijk. Welke sport moet of wil jij je kind laten doen. Kinderen gaan ook hun zegje erin willen hebben. Maar vaak na enkele keren hebben ze geen zin meer of willen ze toch iets anders doen. Sport wordt ook vaak geprojecteerd vanuit de ouders. De ouders hebben die sport gedaan dan moet het kind dat ook maar doen. Ook de leeftijd speelt een rol. Soms gaan ze hun vriendjes volgen. Ook mag je een kind niet verplichten om die sport te gaan beoefenen. Dat werkt bij na nooit. Ook is het van belang om na de sport te vragen of ze het leuk vond. Aan die stemming kan je dan uitmaken of ze het graag doen. Ook aan de lesgever(ster) kan je vragen of je kind gemotiveerd meedoet.
Ook moet de sport niet altijd agressief zijn, er zijn even veel sporten die rustig zijn en ook goed voor lichaam en geest. En waar het kind ook voldoening uit haalt.

Sporten is gezond maar niet als het wordt opgelegd.

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Meer kinderen in jeugdzorg: Gaat er iets mis in onze opvoeding?

Meer kinderen in jeugdzorg: Gaat er iets mis in onze opvoeding?

Het aantal kinderen in de jeugdzorg is nog altijd hoog, terwijl de Nederlandse jeugd wel gelukkig is. Gaat er iets mis in de opvoeding? En hoe voorkomen we verdere toename?

Een op de tien jongeren kreeg in 2018 te maken met jeugdzorg, zo blijkt uit nieuwe cijfers van het Centraal Bureau voor Statistiek (CBS). Dit zijn achtduizend jongeren meer dan in 2017.

Die stijging is geen nieuw fenomeen, legt Tom van Yperen, expert Jeugdstelsel bij het Nederlands Jeugdinstituut uit. “Tussen 2000 en 2009 verdubbelde het aantal kinderen in de jeugdzorg.” De laatste jaren zet die stijging in mindere mate door. “Desondanks zijn het wel veel kinderen.”

Onder jeugdzorg valt zowel de jeugdhulp, jeugdbescherming als de jeugdreclassering voor jongeren tot 23 jaar.

Groot aantal eenoudergezinnen en scheidingen

Studies wijzen niet direct op één reden voor de toenemende cijfers, er is een combinatie van oorzaken. “Eén van die oorzaken lijkt te liggen bij het opgroeien en opvoeden van kinderen. Zo is er een groter aantal eenoudergezinnen en (vecht)-scheidingen.”

“Een lastig of druk kind heeft tegenwoordig snel een gedragsprobleem”

Tom van Yperen, expert Jeugdstelsel bij het Nederlands Jeugdinstituut

Daarnaast ervaren jongeren en kinderen veel prestatiedruk rondom hun schoolwerk en studie, aldus Van Yperen. “Maar desondanks heeft de jeugd het niet zo veel slechter. Daarom vermoeden we dat het ook komt omdat we anders tegen problemen en risico’s aankijken.” We problematiseren gedrag snel en zijn geneigd om hulp te zoeken, vindt Van Yperen.

“Een lastig of druk kind heeft tegenwoordig snel een gedragsprobleem. We zijn normaal gedragslabels gaan geven, dat is onderdeel geworden van onze cultuur en werkwijze.” We houden daarbij weinig rekening met het feit dat veel problemen vanzelf overgaan of horen bij het opgroeien.

Vergelijk het met de huisarts, legt Van Yperen uit. “Kom je daar met buikpijn, dan zegt hij of zij ook dat je het even aan moet kijken omdat het vanzelf weg kan gaan. Dat doen we te weinig met veelvoorkomende problemen van kinderen.”

Voorbeelden van ‘normale’ problemen bij kinderen en jongeren

  • 0-2 jaar – voedingsproblemen; slaapproblemen; scheidingsangst; angst voor vreemden, donkerte en geluiden
  • 2-4 jaar – angst voor vreemden, donkerte en geluiden; koppigheid; driftbuien; agressie; ongehoorzaamheid; druk/overactiviteit
  • 5-12 jaar – Ruzies en regelovertreding; concentratie-problemen; laag prestatieniveau; schoolweigering; kattenkwaad; stelen of vandalisme als incident; ritualistisch gedrag
  • 12-17 jaar – Gebruik psychoactieve stoffen (alcohol, drugs); twijfels over identiteit en/of toekomst; problemen met uiterlijk; problemen met autoriteiten; incidenteel spijbelen

Kinderen geven hun leven een 7,7

Nederlandse kinderen zijn de gelukkigste ter wereld, aldus Kinderombudsman Margrite Kalverboer na onderzoek onder tweeduizend kinderen in 2018. Ze geven hun leven gemiddeld een 7,7, waar dit twee jaar geleden nog een 7,4 was.

“Onze opvoedstijl is met de jaren veranderd”

Margrite Kalverboer, Kinderombudsman

“Onze opvoedstijl is met de jaren veranderd naar een meer democratische versie, waarin met kinderen wordt gepraat en overlegd. Dat maakt dat veel kinderen ook heel tevreden zijn met hun thuissituatie”, zegt Van Yperen.

Een op de tien kinderen geeft hun leven een onvoldoende, dit zijn vooral kinderen boven de twaalf. Uit de enquête blijkt dat kinderen die met jeugdhulp te maken hebben, hun leven een 6,4 geven.

Nederlandse kinderen geven hun leven gemiddeld een 7,7. (Foto: ANP)

Jeugdzorg is laagdrempeliger geworden

Een andere oorzaak van de groei is mogelijk de manier waarop de zorg is ingericht. In de periode 2000-2009 werd onder meer Bureau Jeugdzorg in het leven geroepen en werd de jeugdzorg laagdrempeliger. “Dan wordt er uiteraard ook meer gebruik van gemaakt.”

Sinds de gemeenten in 2015 verantwoordelijk zijn geworden voor jeugdzorg, draait daar ook alles om laagdrempeligheid.

Een derde oorzaak is dat de kennis die er is, niet altijd gebruikt wordt om vragen over opgroeien en opvoeden te beantwoorden, zegt Van Yperen.

Voorbeelden in de praktijk laten zien dat vragen van ouders al in een vroeg stadium worden beantwoord als hulpverleners op school rondlopen en bij de huisarts zitten. “Dat maakt verdere hulp dan overbodig.”

De expert benadrukt dat er natuurlijk ook een groep is met ernstige problematiek die direct aangewezen is op intensievere jeugdzorg. “Maar desondanks mag er ook wel meer aandacht zijn voor het feit dat veel kinderen gelukkig zijn en dat veel problemen heel gewoon zijn.”

Tips voor wie twijfelt

Voor ouders die worstelen met de opvoeding van een kind, heeft Van Yperen wel wat tips. “Er is veel informatie online te vinden. Kom je er daarmee niet uit, vraag dan eens om advies op school, bij een begeleider op school of iemand van een wijkteam.” Mocht dit niets uithalen, dan zijn mogelijk wel verdere stappen nodig.

Opvoeden is een kwestie van leren, met vallen en opstaan, wil Van Yperen benadrukken. “Schaam je niet als je vragen hebt en praat hier ook over met andere ouders. Die zijn vaak bereid om mee te denken of hulp te bieden.”

BRON: https://www.nu.nl/gezondheid/5940012/meer-kinderen-in-jeugdzorg-gaat-er-iets-mis-in-onze-opvoeding.html

Er gaat niet echt iets mis, juist maken ouders bijna geen tijd meer om er te zijn voor hun kinderen. Ze hebben het te druk met werk en dergelijke en de kinderen moeten al snel op eigen benen leren staan. Maar missen een aanspreekpunt. Ook kinderen hebben een zware druk te verwerken en als ze geen uitlaatklep hebben dan zal het altijd op een verkeerd moment exploderen. Ook krijgt men meer en meer te maken met nieuwetijdskinderen en dat is ook de oorzaak dat ouders er niet mee weten overweg te gaan. Ze zijn te druk of te gevoelig maar ermee praten of van je kind leren zit er niet in. Heel wat ouders zijn nog van mening wat ik zeg is wet en het kind hoeft ernaar te luisteren. Zit stil is vaak het gezegd, maar voor wat zit een kind niet stil. Aandacht misschien, maar ook om iets aan te geven.
Het maken vind iedereen leuk en lekker het opvoeden daar krijgt men geen beschrijving bij en is vaak een zware taak voor de ouders.
Laat een kind kind zijn en durf als ouder ook het kind in jou zelf naar boven te laten komen. Zo weet je kind dat deze iemand heeft om mee te praten als het nodig is.

Gerelateerde afbeelding

Afbeeldingsresultaat voor opvoeding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Waarom je je kinderen beter niet vraagt of ze een goede dag op school hadden

Unsplash
“Hey schat, had je een goede dag op school?” Het is bij de meeste ouders steevast het eerste zinnetje dat ’s avonds uit hun mond komt. Maar volgens erkende counselor Kristin Wilson stel je die vraag beter niet aan je kids.

“Als je je kind vraagt of het goed ging op school, geef je hun meteen de boodschap dat je wil dat alles in orde is of goed gaat”, vertelt Wilson. “Kinderen willen hun ouders niet teleurstellen, dus zijn ze geneigd om “zeker” te antwoorden of te knikken om je zo te laten geloven dat alles in orde is, zelfs als dat niet het geval is.”

Aan de andere kant zegt Wilson dat te open vragen zoals “Hoe was je dag?” vaak korte antwoorden uitlokken waardoor je niet weet wat er écht in het hoofd van je kind omgaat. De oplossing? Om te weten te komen hoe je kind zich echt voelt, stelt Wilson voor om specifieke, maar toch open vragen te stellen zoals: “Hoe was het samenspelen met Lize vandaag?” en “Hoe ging je wiskundetest?”

“Het uiteindelijke doel is om je kinderen het gevoel te geven dat ze alles tegen je kunnen vertellen, of dat nu positief of negatief is. Door zulke vragen te stellen zullen ze dus ook eerlijker en opener tegen je zijn over alles anders dat er in hun leven gaande is”, aldus Wilson.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/waarom-je-je-kinderen-beter-niet-vraagt-of-ze-een-goede-dag-op-school-hadden~a3353f97/

Dat hebben of doen we allemaal naar onze kinderen toe. Hoe was het geweest op school. En vaak krijg je het antwoord goed. Maar meer komt er dan ook vaak niet uit. Net zoals je vraagt aan volwassenen hoe is het met je, of als iemand in de kliniek ligt. Altijd zal bijna het antwoord goed vallen. Maar vaak is dat een leugen, dit om bestwil. Maar ook eigenlijk verkeerd om zo een vraag te stellen. Het zijn gesloten vragen waar niets echt op zal komen. Stel open vragen met hoe gaat het, hoe ging het. Dan laten je een openheid voor een gesprek.
Naar je kinderen toe kan je soms beter wachten tot je thuis bent en samen op de bank zit. Of dat het kind wat gespeeld heeft en dan zo een gesprekje aangaan. Doe dergelijke gesprekjes op een kindvriendelijke manier. Als het kind het toch moeilijk heeft dan kan je er rustig een gesprek mee aangaan. Dan ga je merken dat het kind ook zal aanvoelen dat je wilt luisteren. Dat toch een van de belangrijkste punten is.
Dus mensen denk twee keer na ongeacht tegen wie je zeg heb je een goede dag gehad. Stel of probeer je vraag open te stellen:
open vragen stellen en hoe je het doet:
Door open vragen te stellen nodig je je gesprekspartner uit veel informatie te geven. Dit in tegenstelling tot gesloten vragen waarop de ander alleen “ja” of “nee” kan antwoorden. Open vragen stellen is een basisvaardigheid om goede gesprekken te kunnen voeren.
Een open vraag is open naar je gesprekspartner. Je geeft hem alle ruimte om een antwoord te bedenken. De vraag begint met een vraagwoord:

  • Wie
  • Wat
  • Waar
  • Wanneer
  • Hoe

Afbeeldingsresultaat voor open vragen voorbeelden

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Wat als je kind klikt of een driftbui krijgt? Bekende gezinstherapeut Hedvig Montgomery schiet te hulp

Getty Images
Straffen of proberen te begrijpen? Beschermen tegen al het kwaad of vrij laten om fouten te maken? Ouder zijn is niet simpel. Zeker niet met de alle zogezegde opvoedexperts die elkaar tegenspreken, maar wél pretenderen de waarheid in pacht te hebben. Voor ouders die af en toe met de handen in het haar zitten (elke ouder dus) brengt de Noorse gezinstherapeut Hedvig Montgomery het basisboek ‘De zeven stappen naar succesvol ouderschap’ uit.

“Mijn kind verdient het allerbeste.” Dat moet het uitgangspunt zijn van zowat elke ouder. En dat levert heel wat mama’s en papa’s best wat stress op. Volgens een onderzoek van de UGent vindt 70% van de Vlaamse ouders dat ze hun kroost opvoeden zoals het moet. Maar de rest? Zij hebben jammer genoeg wél het gevoel dat ze tekortschieten.

Perfecte papa en mama

Al is dat nergens voor nodig. Ouders mogen best foutjes maken. Dat zegt onder meer Hanne Luyten, die in het gehypte boek #Nietaankindengezinverklappen durft toegeven dat ze elke dag opnieuw worstelt met het hele ouderschapsgedoe. En dat is zeker geen slechte instelling, stelt gezinstherpaut Hedvig Montgomery. De Noorse psychologe werkt al meer dan 20 jaar met kinderen en gezinnen en heeft enkele boeken geschreven over de Scandinavische kunst van het opvoeden.

“De perfecte ouder bestaat niet”, vertelt Montgomery ons. “Het is vooral belangrijk dat je ‘goed genoeg’ probeert te zijn. Het maakt niet uit dat je af en toe fouten maakt. Zolang het niet té vaak voorkomt en het geen al te grote misstappen zijn, natuurlijk. Bovendien kunnen kinderen veel leren van ouders die flaters begaan, dat toegeven en het goed proberen te maken.”

En toch. Vaak blijven we tobben en denken: “Doen we het wel goed?”. Ook de mama’s op de NINA-redactie zitten soms met twijfels en zorgen. En omdat vele moeders worstelen met gelijkaardige vragen, schotelden we onze grootste uitdagingen voor aan Montgomery. Zij is zo lief om haar belangrijkste tips te delen.

Wat als je 6-jarige een woede-aanval krijgt?

“Eerst en vooral: 6-jarige kinderen hebben zo’n driftbui af en toe nodig. Op deze leeftijd leren ze immers om hun gevoelens onder controle te krijgen. Dat heeft als gevolg dat ze zich gelukkiger voelen, maar ook kwader zijn en extra gefrustreerd zullen gedragen. Soms lijkt het zelfs alsof je plots met een tiener in huis zit. Weet vooral dat het weer zal afkoelen. Het enige wat je kan doen in de tussentijd? Het niet erger maken. Je zoon of dochter is op dat moment ook gevoelig, en hij of zij wilt absoluut geen gezichtsverlies lijden. Het beste is om lief en begripvol te reageren.”

Wat als je kind geen goede slaper is? En als hij of zij weigert om onder de wol te kruipen en bij het krieken van de dag opstaat?

“Kinderen zijn nu eenmaal geen goede slapers. De keerzijde van de medaille: ze hebben wel veel slaap nodig. En daar moet jij hen bij helpen. Wat je juist moet doen, hangt af van de leeftijd van het kind. En van het kind zelf, want de ene heeft er meer moeite mee dan de andere. Maar het allerbelangrijkste is dat je jouw uk helpt om balans te vinden in het leven. En geloof me vrij: daar ga je zéker 16 jaar lang zoet mee zijn. Elke keer dat je dochter met tegenzin gaat slapen, moet je haar sussen. Zo help je haar het kantelpunt te vinden waarop ze in slaap valt. Wordt je zoon ’s nachts wakker? Ook dat is een teken dat hij je nodig heeft en dat je hem moet troosten. Op het moment zelf lijkt dat misschien tijdverspilling, maar ik verzeker je: dat is het niet.”

Wat als je kinderen ruzie maken? Hoe laat je ze het conflict zelf oplossen?

“Wanneer je jongste 3 jaar oud is, kan hij of zij zichzelf verdedigen. Vanaf dat moment moet jij je niet meer moeien als je kroost met elkaar in de clinch ligt. Ze moeten zelf een antwoord zoeken op vragen als: ‘Wie is de sterkste?’ of ‘Van wie is dat speelgoed?’. Zo leren ze elkaar beter kennen. Als mijn kinderen hebben geruzied en iemand voelt zich achteraf slecht, pak ik ze even apart. Ik vraag hoe ze het probleem hebben opgelost, en wat hij of zij van die oplossing vindt. Meng je vooral niet te snel in een conflict. Zeker niet als één van de twee zich als een klikspaan gedraagt. Dan duurt het langer voor ze hun broer of zus leren kennen en ermee overweg kunnen.”

Wat als mijn kind tegen de lamp loopt? Is ervaring de beste levensles of moet ik ergens de grens trekken?

“Kinderen moeten fouten kunnen maken. Dat is de enige manier waarop ze leren en hoe ze hun zelfvertrouwen opbouwen. Maar waar trek je de grens? Dat is een goede vraag. Over het algemeen wil ik niet dat mijn kinderen anderen lastig vallen. Als hun gedrag toch storend is voor mensen in de omgeving, toon ik wat ze fout doen. Ze hebben nog wat begeleiding nodig om een sociaal wezentje te worden.”

Wat als mijn kind liever met een tablet speelt dan buiten met een bal of met de doos Lego?

“Veel kinderen willen héél de tijd met een tablet spelen. Dat technologisch snufje bevat immers een hele wereld die ze dolgraag willen verkennen. Maar toegegeven: wat kinderen willen, komt niet altijd overeen met wat ze nodig hebben. Ze moeten bewegen, hun lichaam gebruiken, de handen uit de mouwen steken en hun verbeelding de vrije loop laten gaan. Het is onze taak om hen ook zulke dingen te laten doen. Kijk daarom even naar je eigen gedrag. Gebruik je soms de tablet als dat niet nodig is? Staar je ’s avonds ook nog vaak naar je computerscherm? Als je wilt dat je kind boeken leest, moet je het goede voorbeeld geven en af en toe ook eens een boek doorbladeren. Dat geldt ook voor Lego, sporten en muziek. Toon ook hoe leuk die zaken zijn.”

Wat als ik mijn tiener meer zelfvertrouwen wil geven?

“Tieners dromen van zelfstandigheid en zijn ernaar op zoek. Ze zijn op zoek naar zichzelf. Jouw belangrijkste taak: tonen dat de tiener niet alleen staat in die zoektocht en dat hij of zij goed bezig is. Wees aangenaam gezelschap en maak duidelijk dat je jouw kind graag ziet. Ook al is dat op sommige dagen een tikje moeilijker. Op een bepaald moment zal je zoon of dochter zichzelf en die zelfstandigheid vinden. En jij bent dan de trotse ouder van een zelfverzekerde volwassen persoon. In de tussentijd: laat elke dag weten dat je er bent. Dat je klaarstaat om te helpen en een luisterend oor wilt zijn.”

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/wat-als-je-kind-klikt-of-een-driftbui-krijgt-bekende-gezinstherapeut-hedvig-montgomery-schiet-te-hulp~a089c3bd/

Ouders weten soms geen raad meer hoe ze een kind anders kunnen benaderen. Ze gaan straffen of noem maar op. Maar is dit wel een goede manier. Je straft maar wat heeft het kind eraan? Het kan zelfs zijn dat op een moment het kind dit als een spel gaat zien. Je kan best een kind benaderen op gelijke hoogte maar ook in de taal door voor hen begrijpbaar is. Het tablet of pc. Hier zijn vaak de ouders de schuld van. Omdat ze dit geven om het kind rustig te houden. En als men dan vraagt ga toch eens buiten spelen dan wordt dit gezien als straf. Hoe ouder het kind wordt hoe meer deze iets uit gaat proberen. Hoe ver kan het gaan naar de ouders toe. Daarvoor moet je niet altijd het kind straffen het is ook zijn/haar proces van het leven te ontdekken. Als het kind nog broertjes of zusjes heeft zullen deze allemaal een bepaald gedrag gaan projecteren. Dat maakt het als ouder het er zeker niet makkelijk op. Maar dan dan ook even na, en weet dat iedereen moet leren. Dat jezelf ook de nodige lessen hebt moeten krijgen om te komen waar je nu bent.
En ik wil eindigen met dit. Het maken van een kind vind iedereen zo leuk en zalig. Het opvoeden dat is voor heel wat moeilijk. Men krijgt er geen beschrijving bij.

Ook mogen we niet vergeten dat we van kinderen en tieners veel kunnen leren, als men zich ervoor open kan stellen als ouder.

Afbeeldingsresultaat voor opvoeding

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

M-Pathie.com

Empathie is inlevingsvermogen, de kunde of vaardigheid om zich in te leven in de situatie en gevoelens van anderen .

Блог красоты и здоровья от LiDea

О себе, о женщинах, об особенностях женского организма, об изменениях, связанных с возрастом. О красоте и здоровье, о том, чтобы сохранить их в условиях дефицита времени. О том, как сделать так, чтобы чувствовать себя королевой, чтобы окружающие видели её в вас.

Daily Day2Day

Léven met gevoel

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

La Bella Bora

A bohemian lifestyle, travel, inspiration and mindstyle blog

Moda-Creative thinking

Moda-Creative thinking

Wij godinnen

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

Ontdek, Ontwikkel & Ervaar!

Hotstuffforladies

Alles voor de moderne vrouw :Beauty,fashion shop blogs & revieuws. Altijd vind ik de leukste aanbiedingen & koopjes. Ook dan kan je er super uit zien💫💎💍💠💃💗👗🛍👠 lekkerste zelf gemaakte recepten & de leukste shop en make-up vlogs!

Bewustzijnenzo

Schepje bewustheid, scheutje spiritualiteit, druppeltje humor allemaal in een blender..en tadaaa

GROWYOURMINDNOW

PLEUN MARIA JOHANNA

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Wu Cares!

nobody cares

HARME BLOGT

marginale blogs van een 72 jarige

Phuro! Be inspired!

Van inspiratie tot transformatie

Dirk Pieters

writer, buddhist, yogi / schrijver, boeddhist, yogi

Healthy & Travel T(r)ips

Reis - en gezondheidsfreak

WishMeAvril

Be inspired by more and live with less!

KOEK

Kunst Op Een Koekje

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

Omgaan met narcistisch misbruik

en zelfliefde ontwikkelen.

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Maria de Ridder

De balans in geven, nemen en ontvangen maakt relaties duurzaam

Personal Plus Training

Personal training op locatie

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

MichielZiet.com

Dagelijkse dingen die soms meer bijzonder zijn dan je denkt

Aquarius

Een klasse WordPress.com site

THEO-HERBOTS-BLOG-NEWSLETTER | BLOG-NIEUWSBRIEF

💟THE MOST INFORMATIVE MAGAZINE EVER IN 110 LANGUAGES | YOU JUST CAN'T BE THERE WITHOUT

Mieke Van Looy

SfeerFotografe- en Schrijfster

%d bloggers liken dit: