Category: opvoeding


Van puistjes tot porno: nieuwe site geeft jongeren betrouwbare antwoorden op 1.000 vragen: “Het is niet omdat ze alles kunnen googelen dat ze alles wéten”

Voor het nieuwe platform WAT WAT bundelen 70 jeugdinfopartners – denk aan Awel, Tele-Onthaal of het CLB - en de Ambrassade hun krachten. In de vorm van de website watwat.be, via sociale media en een label bundelt het platform voor jongeren tussen 11 en 24 jaar alle mogelijke informatie over thema’s als geld, geloof, seks, problemen op school of praten met de ouders.
Wat Wat Voor het nieuwe platform WAT WAT bundelen 70 jeugdinfopartners – denk aan Awel, Tele-Onthaal of het CLB – en de Ambrassade hun krachten. In de vorm van de website watwat.be, via sociale media en een label bundelt het platform voor jongeren tussen 11 en 24 jaar alle mogelijke informatie over thema’s als geld, geloof, seks, problemen op school of praten met de ouders.
Kan ik als jongere legaal porno kijken? En wat zijn mijn opties als ik schoolmoe ben? Zelfs wie simpelweg op zoek is naar een aantal bloktips, kan vanaf vandaag terecht op WAT WAT – het nieuwe informatiemerk van de Vlaamse Overheid voor jongeren dat allesbehalve betuttelend en sturend wil zijn. Ook ouders vinden op de webstek wegwijs in de leefwereld van hun kind.

Voor het nieuwe platform WAT WAT bundelen 70 jeugdinfopartners – denk aan Awel, Tele-Onthaal of het CLB – en de Ambrassade hun krachten. Minister van Jeugd Sven Gatz (Open Vld) maakte er al sinds zijn aantreden een speerpunt van: nog te vaak moet onze jeugd het stellen met foutieve informatie wanneer ze, voornamelijk online, op zoek gaan naar antwoorden op vragen en dilemma’s in hun leefwereld.

De meeste kinderen gaan voor vraag en antwoord nog steeds te rade bij ouders, leeftijdsgenoten of leerkrachten, zo bleek uit recent onderzoek van de Hogeschool Gent, in opdracht van de Ambrassade. Jongeren doen dat voornamelijk wanneer het over onderwerpen als vriendschap, verliefdheid en pesten gaat en slaan verder volledig de digitale weg in. Hoe ouder ze worden, hoe vaker ze Google raadplegen. “Met Google of een leerkracht aanspreken is niets verkeerd”, weet Sarah Latré van de Ambrassade. “Maar dan moet de informatie wel juist zijn of zonder oordeel.” Uit hetzelfde onderzoek bleek nog dat jongeren moeite hebben met de enorm stroom aan informatie. Ook weet niet iedereen goed of de sites die ze tegenkomen wel betrouwbaar zijn, en vinden ze de tekst vaak niet op maat geschreven.

Net daar komt WAT WAT kijken. In de vorm van de website watwat.be, via sociale media en een label bundelt het platform voor jongeren tussen 11 en 24 jaar alle mogelijke informatie over thema’s als geld, geloof, seks, problemen op school of praten met de ouders. Nu al worden 1.000 vragen beantwoord, de komende jaren komen er nog veel meer actuele vraagstukken aan bod. Even goed geeft het platform antwoorden op dilemma’s: is een mop racistisch of gewoon grappig? “Jongeren zijn goed geïnformeerd, maar soms overschatten we ze ook”, aldus Gatz. “Het is niet omdat ze alles kunnen vinden dat ze ook alles weten. Daarom willen wij een betrouwbaar platform zijn. Zonder betuttelende overheidstaal.” De informatie wordt aangepast per leeftijd: zo kunnen 11-jarigen er perfect terecht voor informatie over seks en seksueel misbruik, maar worden thema’s als voorbehoedsmiddelen en SOA’s pas vanaf 14 jaar aangeboden. “Alle info over die onderwerpen wordt gecheckt en geschreven door experten die weten wat wel en niet kan, en die weten wat er in hun leefwereld afspeelt”, aldus Sarah Latré. Ook ouders kunnen baat hebben bij de webstek. Denk maar aan het moeilijke gesprek dat wel eens over drugs gevoerd moet: hoe probeert een kind dat gesprek aan te knopen, en wat als het dat niet durft?

lees verder onder de foto:

Platformen zoals Awel blijven gewoon bestaan, maar leveren expertise aan WAT WAT en worden daar ook gelinkt.  Ook op sociale media is WAT WAT actief en vandaag wordt de campagne afgetrapt met acht invloedrijke jongeren op sociale media die hun eigen worstelingen met het leven delen. WAT WAT wordt ook een label dat jongerenorganisaties kunnen aanvragen – organisaties als Wel Jong Niet Hetero, Ketnet en CLB dragen het vandaag al.

DEZE JONGEREN DELEN HUN DILEMMA

Stien Edlund.
Wat Wat Stien Edlund.

Stien Edlund (17) – 2,8 miljoen volgers op Musical.ly: “Jezelf zijn of anderen nadoen?”

“Echte vrienden zijn vrienden waarbij je jezelf kunt zijn. Want als je niet jezelf bent en je bent plots in een situatie bent waarin je wel jezelf bent, laten ze je gewoon vallen. Op Musical.ly zag ik een heleboel jongens en meisjes die playbackten. Ik wou dat ook proberen, maar ik voelde mij na een aantal post er niet zo goed bij. Ik dacht dat ik misschien betere video’s kon maken, want ik dans supergraag. Dus dan ben ik dansvideo’s gaan maken en ben ik gewoon mezelf gebleven. Ik had wel een beetje schrik in het begin hoe de mensen gingen reageren, want ik ging niet gewoon mee met de rest. Maar ik kreeg superveel lieve reacties en dat vond ik superleuk! Mijn vrienden accepteren mij nu ook gewoon om wie ik ben. Ik ben misschien een beetje anders dan de anderen, maar dat vinden mijn vrienden helemaal niet erg want ik ben gewoon mezelf.”

Elodie Gabias.
Wat WAt Elodie Gabias.

Elodie Gabias (21) – 40.000 volgers op Instagram: ”Perfectie nastreven of taboes doorbreken?”

“Al die perfecte plaatjes die iedereen op Instagram voorgeschoteld krijgt van mooie meisjes, mooi geschminkt, het perfecte lichaam, alles erop en eraan, voor mij hoeft dat totaal niet. Ik geef liever een beeld van hoe ik ben in de realiteit. Als ik bijvoorbeeld een foto post in bikini, ga je mij geen moeite zien doen om er goed slank uit te zien, dat een bepaald vetje niet getoond wordt en zo. Ik ben liever echt: kijk dit ben ik. Dit is ook de realiteit gewoon, niemand is perfect. Ik zit gewoon goed in mijn vel.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/van-puistjes-tot-porno-nieuwe-site-geeft-jongeren-betrouwbare-antwoorden-op-1-000-vragen-het-is-niet-omdat-ze-alles-kunnen-googelen-dat-ze-alles-weten~a61de2e6/

Jongeren zitten soms met zoveel vragen. Gaan opzoek maar krijgen niet het antwoord daar ze verder mee kunnen. Dan is het toch belangrijk dat er een site is die deze op de goede weg kunnen zetten. En dat ze dan vanuit zichzelf verder kunnen leren. Er wordt zo vaak gezocht op google maar men komt vaak op site die er helemaal niets mee te maken hebben, of waar het antwoord bijster bij blijft. Wat heeft iemand daar aan.
En voor heel veel jongeren is het niet meer zo evident om te overleven. Niet alleen hun eigen vragen waar ze mee kampen, maar ook vaak vragen over hun ouders. Ze hebben het ook vaak heel moeilijk om de druk van het dagelijks leven aan te kunnen. 

Afbeeldingsresultaat voor wat wat ambrassade

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Advertenties

Je als ouder inleven in de gedachten van je kind.

Gerelateerde afbeelding

Het is soms heel moeilijk om een kind te peilen. Te weten wat het wilt of niet wilt. Het heeft nog zoveel te leren. Iedere dag is het een uitdaging, een les. Sommigen hebben daar zelfs een handleiding bij nodig, en is het soms moeilijk om het kind te begrijpen. Wat gebeurde er dat het gelijk gaat roepen tieren of gooien met allerlei dingen? Allemaal te maken met triggers die wij als ouders soms nog niet doorhebben, of waar wij ons op dat moment niets van aantrekken. Maar voor een kind kunnen ze heel hard binnenkomen.
Ook als het kind ouder wordt krijgt het met allerlei lessen af te rekenen. Met zowel goede als slecht. Sluit zelf maar eens je ogen en ga eens terug in jouw eigen verleden. Goede en minder goede dan ook echt slechte zullen de revue passeren. Maar wij hebben ze leren plaatsen wij hebben ze leren in een kastje te stoppen. En zolang deze niet geopend wordt worden we er ook niet aan herinnerd. Maar een kind moet nog leren moet zijn stappen nog zetten. Vaak stappen van spiegelen maar ook van pijn te ervaren. Zelf van momenten dat ze met zichzelf geen blijf weten en dan in crisis gaan. Hoe pak je het aan als ouder? Hoe ga je ermee om als ouder?
Je kunt beginnen te roepen te tieren dat niets uit zal halen dan dat je het nog erger kan maken. Of je kunt opzoek gaan van wat kunnen we er samen aan doen. En daar dan ook mee aan de slag gaan. Dat hebben we allemaal ook moeten doen dat we ooit zelf leerde hoe het leven in elkaar zat. Soms waren we goed gelovig en volgde we, dat niet altijd positief uitdraaide of we zochten zelf naar het inzicht. Wanneer voelt iemand zich veilig dat deze een zuiver gevoel krijgt. Maar ook dat gevoel kan geschonden worden. Dan zie je maar pas hoe moeilijk het leven is. Omdat we in gedachten en gevoel het aardse naar boven blijven halen. Dat er eigenlijk veel meer is dan dat maar niet aan gedacht wordt. Neem maar wat je niet ziet kan je voor jezelf zichtbaar maken. Dat is bij je kind ook zo. Zie in de ogen bekijk je kind en voel aan. Net zoals bij mensen en dan is het aan jezelf of je bent naïef of je zegt nee.
Het leven van alle dag kent geen handleiding die wordt ook nergens bijgeleverd. Die moeten we zelf maken. Die moeten we herschrijven en herschrijven. Tot we aan het besef komen er is meer. Meer dan waar wij in leven en voor leven.
Voor heel wat zal het herkenbaar zijn, voor heel wat kunnen het nog negatieve gevoelens naar boven roepen. Dat is een teken dat je nog bepaalde dingen bij je draagt en niet het begrip hebt dat je nu leeft. Of dat er wonde zijn die zo hard je verwond hebben dat het moeilijk is om het leven nu te zien zoals het is.
Ook spreekt men altijd van veiligheid. Je goed voelen is je veilig voelen. Maar je kunt je pas veilig voelen als het leven veilig aanvoelt.
Het is als ouder soms zo moeilijk om je in te leven omdat je vaak ook een spiegel voor je krijgt. Dat maakt dat het allemaal niet makkelijk is om ergens op in te spelen. Je inleven al helemaal niet op momenten.

Afbeeldingsresultaat voor levensboom

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Vader biedt ouders via internet aan om kinderen billenkoek te geven als ze zich niet gedragen. De reacties zijn hevig

Getty, Facebook
Een Amerikaanse vader bevindt zich in het oog van een gigantische discussie over lijfstraffen. Dwayne Stamper uit Indiana postte vorige week een bericht op Facebook waarin hij andere ouders aanbood om de broek van hun kinderen warm te zetten als die zich niet gedroegen. Sommigen konden zich helemaal vinden in zijn manier van opvoeden, anderen joeg het compleet de gordijnen in. De man kreeg zelfs doodsbedreigingen, zo vertelt hij op sociale media.

De post die het vuur aan de lont stak, is intussen ongeveer 180.000 keer gedeeld en kreeg zo’n 10.000 reacties. Op de foto is de vader van vijf kinderen te zien, terwijl hij met een knuppel achter een standje zit waar hij ‘gratis billenkoek’ aanbiedt. “Ouders, hebben jullie kinderen slaag nodig? Kan de zomer niet snel genoeg voorbij zijn? Kom gerust langs, ik zit klaar. Geen kinderen ouder dan 13 jaar, want die zouden míj kunnen slaan”, stond erbij te lezen.

Aanleiding voor zijn initiatief was een incident waarover hij een dag eerder berichtte op sociale media. Stamper stond toen te wachten in een restaurant in Muncie – waar hij woont – toen hij een moeder met haar wenende kind opmerkte. “De jongen was misschien 5 of 6 jaar en huilde terwijl hij een dekentje vasthield”, doet hij het verhaal. “Ze zei hem dat hij ermee moest ophouden, maar hij bleef maar doorgaan.” Na een paar minuten besloot hij tussenbeide te komen.

“Ik vroeg de vrouw met een lach of ze wilde dat ik het probleem zou oplossen”, gaat hij verder. “Daarop antwoordde ze dat de jongen gewoon ‘over zijn toeren was’ omdat hij geen kauwgom kreeg. Ik probeerde er verder geen aandacht aan te schenken, maar toen het kind 5 minuten later nog altijd aan het wenen was, zei ik: ‘Je weet toch dat hij zal stoppen als je zijn broek warm zet.’ Waarop de oma van het kind antwoordde: ‘Toch niet, hij is verwend.’ Dat kon ik niet laten passeren en ik vertelde hen dat een riem tegen zijn billen hem wel van gedacht zou doen veranderen.”

“Mijn ouders lieten me nooit wenen in een winkel en zeker niet als het was omdat ik iets niet kreeg”, besluit de man. “Ouders, als jullie je kinderen toelaten om zich zo te gedragen, dragen jullie bij aan de softe maatschappij van vandaag. Je moet je kind niet zomaar slaan, maar je moet het wel tonen dat de wereld niet op zijn of haar gehuil zit te wachten.”

Bang

In een interview met Yahoo voegde Stamper er nog aan toe dat hij als kind ook slaag had gekregen en dat het hem geleerd had om zich te gedragen. “Kinderen zouden een beetje bang moeten zijn voor hun ouders”, zei hij nog. “Te veel vrijheid leidt tot gedragsproblemen.”

Zelf sloeg hij zijn kinderen maar tot ze 13 jaar waren. “Kinderen die voor die leeftijd nog nooit een pak slaag gekregen hebben, kunnen niet meer bijgestuurd worden, ze hebben geen angst. En nee, het is geen kindermishandeling. Kindermishandeling is als je je kind slaat met je hand of je vuist op een andere plek dan de billen”, besloot hij.

Zijn statements lokten heel wat reacties uit. Velen schaarden zich helemaal achter hem: “Amen. Dat is wat er mis is met de kinderen van vandaag. Wij als ouders moeten hen weer leren wie de baas is”, klonk het in de commentaren. “We hebben meer mensen nodig zoals jij. Geef je kinderen nu een pak slaag zodat de politie het later niet moet doen.” en “Ik vind dat er niets mis is met een pak slaag als een kind zich niet gedraagt (binnen bepaalde grenzen, anders is het mishandeling). Ik zie veel ouders die zweren bij het principe dat ze geen lijfstraffen geven, maar krab vaak in mijn haar als ik hen bezig zie tegen hun kroost. Je vraagt je soms af wie de ouder is en wie het kind.”

“Geweldig”

“Ik vind dit geweldig”, zegt iemand anders. “Mijn ouders gaven mij soms billenkoek en leerden ons wat discipline en respect is. Ze leerden ons wat onze plaats was als kinderen. Ze leerden ons dat ze onze ouders waren en niet onze vrienden. We konden over alles met hen praten, maar gingen nooit de grens over tussen volwassene en kind. Als meer ouders zich als ouders zouden gedragen en niet zouden proberen om de vriend te zijn van hun kind, zouden die laatsten meer respect tonen.”

Anderen konden de post van Stamper absoluut niet smaken. “Er is duidelijk iets mis met iedereen die aanbiedt om de kinderen van iemand anders te slaan. Dit is ziek en pervers. En dan nog een standje oprichten als een lagereschoolkind ook. Als je aan mijn kind zou komen, zou ik je iets aandoen.”

Geweld

En ook: “Sorry, maar geweld brengt geweld voort. Het is niet omdat jij slechte ouders had dat je dat zelf ook moet zijn. Als je wil dat je kind je respecteert, moet jij hem of haar ook respecteren.”

De wetenschap lijkt het tweede kamp overigens gelijk te geven. Zo schreef professor Elizabeth Gershoff van de universiteit van Texas – die gespecialiseerd is in de menselijke ontwikkeling en familiewetenschappen – dat onderzoek aantoont dat het slaan van kinderen hen niet leert hoe ze zich moeten gedragen in de toekomst. Dat deed ze in een blog op de nieuwssite HuffPost. “Meer nog, slaag vergroot zelfs de kans op ongehoorzaamheid, problematisch gedrag en agressie”, zegt ze. “Het vergroot ook de kans dat kinderen mentale problemen ontwikkelen zoals een angststoornis of depressie.”

Onder de indruk

De man zelf is onder de indruk van de schokgolf die hij veroorzaakte en probeert de extreme reacties die hij kreeg te kaderen. “Ik kreeg zelfs doodsbedreigingen”, vertelt hij zelf op Facebook. “Anderen dreigden dat ze me zelf billenkoek zouden geven, verweten me en haalden me door het slijk. Ik ga niet discussiëren met hen. Het was trouwens niet allemaal slecht, ik heb er meer dan 1.000 nieuwe vrienden bij op Facebook.”

Vanmorgen nuanceerde hij ook nog zijn stelling. Hij vertelde dat billenkoek niet altijd het antwoord is en dat je altijd eerst verbaal moet proberen om je kind discipline bij te brengen.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/vader-biedt-ouders-via-internet-aan-om-kinderen-billenkoek-te-geven-als-ze-zich-niet-gedragen-de-reacties-zijn-hevig~a74c66c2/

Ik kreeg tranen in mijn ogen als ik dat las. Voor wat noemt hij kindermishandeling slagen met de blote hand en een knuppel is dat dan niet. Dat vind ik al een rare instelling. Een corrigerende tik pedagogische tik kan deze tijden voor problemen zorgen. Dat zeker bij ouderen ook wel bekend zal zijn, want deze zijn vaak geconfronteerd met een tik.
Want ik ook niet begrijp is dat ze minder angst zouden hebben. Juist zijn deze kinderen soms probleem kinderen op een moment en zoeken vaak een partner die dominant is naar hen toe.

Een kind dat men straft moet je ook als ouder uitleggen voor wat je de straf geeft. Zodat het kind het ook begrijpt. Als je gaat slagen wat haalt dat uit. Heb het ooit meegemaakt dat in een supermarkt een kind aan de kassa en tik tegen het gezicht kreeg omdat het niet luisterde. Dan heb ik de ouders ook aangepakt en gevraagd de rede van het slagen. Het kind huilde en juist daardoor werden de ouders nog bozer. Gek want een kind leer je niets aan door te slagen. Integendeel dit kan van een rustig kind een heel ander iemand maken op oudere leeftijd. Dat niet positief te noemen is.

En mensen sta eens stil bij de slagkracht die op het kind aankomt. Je denkt als het zacht was maar je zou versteld staan hoe hard een tik aankomen kan.

Afbeeldingsresultaat voor pedagogische tik

Afbeeldingsresultaat voor pedagogische tik

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Ouders hebben 2.184 discussies per jaar met hun kinderen

Getty
“Ruim je schoenen nu toch eens op.” “Je had wel kunnen laten weten dat je zo laat thuis ging zijn hé.” Het zijn discussies die in elk gezin wel eens voorkomen. Ouders zouden zo’n 2.184 discussies per jaar hebben met hun kinderen. En die gaan vooral over eten en drinken.

Onderzoekers ondervroegen 2.000 ouders van kinderen tussen de twee en twaalf jaar oud via een poll om te weten te komen over wat ze nu juist het vaakst ruzie hebben met hun kroost. De meest voorkomende ruzies? Wat ze willen doen, eten en drinken.

Het resultaat: gezinnen zijn het gemiddeld zes keer per dag oneens, dat is zo’n 42 keer per week en 182 keer per maand.

Niet volledig leeggegeten borden zorgen het vaakst voor een discussie, gevolgd door rommelige slaapkamers. Al wordt er ook vaak geruzied over kinderen die klaagden dat ze honger hadden om dan vervolgens hun neus op te trekken bij het zien van gezonde voeding.

Ouders ‘winnen’ de ruzie vaak maar de helft van de tijd, zo geven zes op de tien ouders toe dat ze vaak een compromis sluiten met hun nakomelingen om de vrede te bewaren.

“Veel ouders zijn ervan overtuigd dat een compromis sluiten met hun kinderen de beste manier is om iedereen gelukkig te houden,” legt een woordvoerder van Capri-Sun, het bedrijf dat het onderzoek liet uitvoeren, uit aan The Independent. “De meeste discussies in een gezin gaan over eten en drinken. Ouders hebben de moeilijke taak om de ruzie op te lossen terwijl ze de touwtjes in handen houden.”

Snoep

Kinderen die nog snel voor het avondeten snoep en chocolade naar binnenspelen, tijdrekken voor het naar bed gaan en onder hun huiswerk proberen uit te muizen zorgen ook vaak voor woorden.

Gemiddeld duurt een ruzie in een gezin iets langer dan acht minuten. Ouders zouden zo’n zestien minuten per dag onderhandelen met hun kinderen, het vaakst over wat ze nu juist gaan eten.

Negen op de tien ouders belonen hun kinderen wanneer ze doen wat hen gevraagd wordt. Zo mogen ze langer tijd doorbrengen met hun gadgets (22%) of krijgen ze meer zakgeld (23%). 45% van de ouders gebruikt de gadgets dan ook weer als dreigement wanneer de kinderen ongehoorzaam zijn.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/ouders-hebben-2-184-discussies-per-jaar-met-hun-kinderen~ae2dfb4a/

Kinderen durven hier echt een spel van maken om iets te krijgen. En ook als ze het bij een van de ouders niet klaar krijgen gaan ze naar de ander. Daar wordt dan een verhaal rond gemaakt dat die ouder vaak ja zegt. Tot de ander het te oren krijgt en zo bestaat er dan weer de kans dat de ouders ruzie hebben. Joepie de opvoeding van kids. Vaak zal er een compromis gesloten worden waar het kind beter vanaf is als de ouders. Voorbeeld een vakantie dag en ’s morgens wordt gezegd we gaan wandelen en in de namiddag naar de speeltuin of zwembad. Dan kan het kind al gaan protesteren en proberen van toch niet te gaan wandelen. Waardoor vaak de wandeling verkort wordt op opgeschoven wordt na de middag. Het kind gelukkig.
Het is vaak heel moeilijk om in discussie te gaan met je kind. Als men het doet is het van belang dat je dit op een kindvriendelijke manier doet. Neem het voorbeeld. Men zou tegen het kind kunnen zeggen, maar in de wandeling komen we ook mooie dingen tegen. Het is allemaal hoe je het brengt. Ook als ouder eens durven aangeven dat je het ook niet leuk vind dat je lang op een bankje moet zitten in de speeltuin om je in het oog te houden.
We mogen niet vergeten het gebeurd niet alleen bij kleine kinderen ook in de puberteit en jongvolwassene wordt men ermee geconfronteerd.

Afbeeldingsresultaat voor ouder kind

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Laat je peuter maar wat vaker met rust: waarom te veel beschermen geen goed idee is

Laat je peuter maar wat vaker met rust: waarom te veel beschermen geen goed idee is

Mama’s en papa’s die hun kinderen te veel beschermen en hun doen en laten in extremis controleren, doen hun kroost meer kwaad dan goed. Door het gedrag van de zogenaamde helikopterouders ondervinden kleintjes op latere leeftijd vaak moeilijkheden om emoties en impulsen onder controle te houden. “Kinderen hebben ruimte nodig om te leren”, is de conclusie van een nieuwe studie aan de universiteit van Minnesota, verschenen in het wetenschappelijk vakblad Developmental Psychology.

Voor de studie werden 422 kinderen van twee jaar oud en hun mama’s in het laboratorium uitgenodigd. De kleintjes mochten zich gedurende vier minuten uitleven met het aanwezige speelgoed. Na de speeltijd werd het speelgoed gedurende twee minuten weggenomen. De sessies werden allemaal geregistreerd omdat de vorsers wilden bekijken in welke mate moeders tussenkwamen tijdens het (niet) spelen.

Slechtere schoolresultaten

In de volgende fases van het onderzoek dat acht jaar duurde, werden gekeken hoe de kinderen op hun vijfde reageerden op oneerlijk verdeeld snoep en naar hun vermogen om onder tijdsdruk te puzzelen. Toen ze tien jaar waren, polsten de vorsers via leraren om problemen zoals depressie, angst of eenzaamheid bij de kinderen te beoordelen. Ook hun academische prestaties en zowel emotionele als sociale vaardigheden kregen een score.

Praat met je kind

Wat blijkt nu? Hoe meer moeders hun kinderen controleerden of in een bepaalde richting duwden op hun tweede, hoe minder controle de kleintjes op hun vijfde hadden over hun emoties en impulsen. Op hun tiende vertaalden deze problemen zich ook in slechtere academische prestaties. Bij hen werden ook meer emotionele problemen en een slechtere houding ten opzichte van school vastgesteld. Hoofdonderzoekster Nicole B. Perry geeft ouders een tip mee. “Mama’s en papa’s kunnen hun kinderen helpen om emoties en gedrag te leren beheersen door met hen te praten. Leg hen ook de mogelijke gevolgen uit van bepaald gedrag of verschillende emoties, evenals de consequenties van allerlei antwoorden.”

Korrel zout

Dokter Janet Goodall van de universiteit van Bath, die niet bij deze studie was betrokken, suggereert om de onderzoeksresultaten met een korrel zout te nemen. Volgens haar is het moeilijk om te bepalen hoeveel ouderlijk toezicht ‘te veel’ is na een observatie van amper zes minuten. “Hoewel de studie een verband maakt tussen controlerende ouders en latere problemen bij hun kinderen, wordt niet gezegd dat het gedrag van mama’s en basis aan de basis ligt.”

BRON: https://www.gva.be/cnt/dmf20180619_03569656/laat-je-kind-maar-met-rust-waarom-te-veel-beschermen-geen-goed-idee-is

Te beschermt of overbeschermend zijn is niet goed. Het kind gaat op een moment zo een angst vertonen dat deze altijd zich ergens achter wilt schuilen. Men ziet het nu vaak ook bij kindjes die verlegen zijn en schuilen achter de benen van de ouders. Tot de ouders dan een opmerking maken. Zoals je hoef niet bang te zijn, zeg eens dag. Net zoals er ouders zijn die te controlerend zijn naar hun kinderen toe. Dat maakt dat een kind op een moment gaat proberen om dingen te doen zonder dat ouders het merken. Een kind moet leren het leven leren kennen, maar het kind moet weten waar deze terecht kan met vragen. Die dan ook duidelijk beantwoord worden. Als een kind zich niet veilig voelt en dat ook aangeeft vraag voor wat. Bespreek het in kindertaal. Dan ga je merken dat het kind kan leren hoe het leven echt is. Wij zijn in wezen nergens bang voor, alleen zijn we bang gemaakt door onze ouders of anderen.
Een ander voorbeeld waar ik het over willen hebben en vaak voor problemen zorgt is een pamper vol kaka. Dan wordt er gezegd je stinkt bha is vies. Nadien kan het kind een probleem hebben om grote boodschap te leren doen op het wc. De angst dat deze vies wordt gezien of dat het stinkt.

Afbeeldingsresultaat voor helikopterouders

Afbeeldingsresultaat voor helikopterouders

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Leraar raakt met open brief aan ouders: “Examen of laag cijfer haalt dromen en talent van uw kinderen niet weg”

Beeld ter illustratie.
iStock Beeld ter illustratie.
De examenperiode is voor de meeste jongeren begonnen. Niet alleen de schoolgaande jeugd, maar ook hun ouders hebben daardoor stress. Ze hopen dat hun studerende kinderen hoge cijfers halen, maar een cijfer mag niet alles betekenen. Dat schrijft een anonieme leerkracht in een open brief. “Denk vooral niet dat artsen, juristen en ingenieurs de enige gelukkige mensen in de wereld zijn”, klinkt het.

“De examens van uw kinderen zijn begonnen of moeten binnenkort beginnen. Ik weet dat jullie allemaal nerveus zijn en zouden willen dat je kind het goed zal doen”, zo schrijft de anonieme leerkracht in een open brief.

“Maar onthoud alsjeblieft dat er onder de studenten die examens zullen afleggen een kunstenaar is, die geen wiskundeknobbel heeft … dat er een ondernemer tussen zit, die misschien moeite heeft met geschiedenis of literatuur … dat er een muzikant bij is, wiens scheikundecijfers er niet toe doen … dat er ook een atleet bij kan zijn, wiens fysieke fitheid belangrijker is dan zijn resultaat fysica …”

“Als je kind hoge cijfers haalt, is dat geweldig! Maar als hij of zij daar niet in lukt … alsjeblieft, ontneem hen dan niet hun zelfvertrouwen en waardigheid. Vertel hen dat het ok is, dat het maar een examen is! Ze zijn mogelijk voorbestemd voor veel grotere dingen in het leven. Vertel ze, ongeacht wat ze scoren, dat je van hen houdt en ze niet beoordeelt op een cijfer”, klinkt het.

“Doe dit alsjeblieft, en als je dat doet … kijk dan hoe je kinderen de wereld veroveren. Een examen of een laag cijfer haalt hun dromen en talent niet weg. En denk vooral niet dat artsen, juristen en ingenieurs de enige gelukkige mensen in de wereld zijn. Met vriendelijke groeten, een leerkracht.”

De brief van de anonieme leerkracht gaat momenteel viraal op sociale media en werd al meer dan 4.500 keer gedeeld.

https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fbenedicte.baert%2Fposts%2F10212089562301730&width=500
Kinderen hebben een angst als ze een te laag cijfer halen op hun examen. Dan zijn er nog eens ouders bij die hun kind alleen graag zien als ze een 8 of 9/10 halen. Cijfers en nog eens cijfers. Maar wat speelt erin het kind. Misschien wilt het gewoon een andere richting uit maar durft dit niet te zeggen. Omdat de ouders de touwtjes in handen hebben. Nee soms kan het nuttig zijn om naar het kind te luisteren. En van daaruit kan het kind groeien. Spijtig genoeg bestaat het leven al uit zoveel cijfers die behaald moeten worden. Maar als men daar niet aan toegeeft dan pas leef je en zie je dromen uitkomen.
Afbeeldingsresultaat voor examen
Afbeeldingsresultaat voor examen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

KINDEREN TERUG BUITEN SPELEN

Kind en Gezin roept op: “Laat jonge kinderen meer buiten spelen”

Thinkstock
Kind en Gezin heeft vandaag in Antwerpen en Gent zijn nieuwe campagne #buitenbaby’s afgetrapt. Het overheidsagentschap stelt dat steeds minder jonge kinderen regelmatig buiten spelen en wil ouders en kinderopvanginitiatieven overhalen om daar meer werk van te maken.

De vooroordelen over buiten spelen zijn immers grotendeels onterecht, klinkt het, en (onder begeleiding) buiten spelen is net gezond en goed voor een kind – ook als het nog erg jong is.

De campagne gaat gepaard met een honderdtal afbeeldingen van buiten spelende kinderen die nog tot 20 april te zien zijn in het Antwerpse en Gentse straatbeeld, in de vorm van street art. “We willen dat kinderen actief gebruikmaken van de publieke ruimte en buiten spelen”, zegt Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin Jo Vandeurzen (CD&V). “Vandaag claimen we in Antwerpen en Gent deze publieke ruimte letterlijk en hopen we ouders, kinderopvang en iedereen rondom hen te laten stilstaan bij het belang van buiten spelen.” Daarbovenop krijgt elke kinderopvanglocatie in Vlaanderen ook een “buitenbabysticker”.

“Te vuil, te gevaarlijk”

Kind en Gezin deed navraag waarom ouders en kinderopvanginitiatieven baby’s en peuters vandaag zelden laten buiten spelen. Dat zou gebaseerd zijn op vooroordelen en overbeschermend gedrag: buiten spelen wordt als te vuil, te gevaarlijk of te koud/nat gezien.

Kind en Gezin werpt echter op dat kinderen er hun motoriek leren ontwikkelen, sociaal gedrag aanleren, hun immuunsysteem uitbouwen door in contact te komen met ongevaarlijke microben en hun grenzen aftasten.

Kind en Gezin roept ouders en kinderopvanginitiatieven ook op om samen werk te maken van een “buitenspeelplan”. Ze kunnen overleggen wanneer de kinderen buiten mogen spelen, hoe de buitenruimte er best uitziet en welk materiaal er aanwezig mag zijn, luidt het.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/kind-en-gezin-roept-op-laat-jonge-kinderen-meer-buiten-spelen~ac43f713/

Waar is de tijd dat ja na schooltijd en in het weekend kinderen zag buiten spelen. Nu zie je het niet meer en dit komt niet alleen omdat ze iets anders te doen hebben, maar voornamelijk door de angst van de ouders. Kinderen mogen zich niet vuil meer maken, moeten uitkijken voor hun kleding en ga zo maar door. Nu staat de fles detol klaar vroeg wat het gewoon water. En wij waren bijna nooit ziek. Nu zie je heel veel kinderen die ziek zijn en daar je soms van versteld staat dat een kind deze ziekte kan krijgen. Hun immuunsysteem is niet meer zoals het zou moeten zijn. Ik noem het altijd clean kinderen.
Maar ook de meeste zitten natuurlijk op een ipad of pc te tokkelen tegenwoordig.
Laat een kind maar eens lekker vuil zien en laat het eens terug van de natuur genieten.

Afbeeldingsresultaat voor spelende kinderen buiten

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Mijn man mag onze dochtertjes niet in bad doen, want ze hebben andere lichaamsdelen”

De post van de Australische moeder. De foto van de vrouw en het meisje in bad is illustratief.
ThinkStock, Facebook De post van de Australische moeder. De foto van de vrouw en het meisje in bad is illustratief.
Een Australische vrouw ligt onder vuur nadat ze eerder vandaag een opmerkelijk bericht postte op Facebook. Daarin vertelt ze dat haar echtgenoot kwaad is omdat hij hun dochtertjes niet in bad mag doen van haar. “Meisjes moeten gewassen worden door hun moeders, jongens door hun vaders”, klinkt het. “Met al die verhalen over mensen die gemolesteerd worden tegenwoordig. Mijn kinderen mogen zelfs niet op het idee kunnen komen dat hen dat kan overkomen.”

“Mijn man is boos op me omdat ik hem gezegd heb dat hij onze twee dochters niet mag wassen onder de douche of in bad”, steekt de vrouw uit Queensland van wal. “Ik voel me daar echt niet goed bij. Ik heb ook gezegd dat ik er geen problemen mee heb dat hij onze zoon assisteert. Omdat hij ook een jongen is. Ik vind dat meisjes gewassen moeten worden door hun moeders en jongens door hun vaders. En dat heeft te maken met het feit dat ze dezelfde lichaamsonderdelen hebben.”

“Mijn man denkt dat ik hem niet vertrouw, maar het is altijd al zo geweest voor mij”, schrijft ze verder. “En met al die verhalen over mensen die gemolesteerd worden tegenwoordig. Mijn kinderen mogen zelfs niet op het idee kunnen komen dat hen dat kan overkomen.” (lees hieronder verder)

De vrouw die het bericht vanmorgen postte.
Facebook De vrouw die het bericht vanmorgen postte.

De post kon meteen op heel wat reactie rekenen. En hoewel sommigen het voor haar opnamen, kreeg ze vooral veel kritiek omdat ze haar man behandelt als “een pedofiel”. “Je hebt meer dan een paar vijzen los. Je zou je man niet in dezelfde categorie moeten stoppen als kindermisbruikers”, aldus een man. “Dit zegt veel over hoe je jezelf ziet en je negatieve kijk op het leven”, klinkt het in een andere reactie. “Erg dat je aan je man zegt dat hij zijn eigen kinderen niet in bad mag doen.”

Stigma

Een andere moeder is dan weer niet akkoord met hoe ze baden “seksualiseert”. “En wat met kinderen die alleen een moeder of een vader hebben? Mogen die dan niet al hun kinderen in bad doen omdat het gevaar bestaat dat ze hen aanranden? Dit is een stigma toekennen aan iets dat helemaal geen stigma verdient.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/-mijn-man-mag-onze-dochtertjes-niet-in-bad-doen-want-ze-hebben-andere-lichaamsdelen~a4091f07/#comments

Hier wil ik toch meningen over delen. Want wat die vrouw doet is eigenlijk haar eigen man aanzien als een kindermisbruiker. En ze is er tenslotte mee gehuwd. Kan best voorstellen als de man zelf zegt ik doe dat niet graag om… Is het heel wat anders om hij krijgt van zijn vrouw te horen je mag de meisje niet wassen nog aankleden. Ik denk dat deze vrouw zelf een zwaar probleem heeft waar ze misschien niet over kan of durft te praten.
Zou deze man met zijn kinderen mogen spelen en oppakken. Wie weet mag hij er ook niet alleen mee zijn.

Wat vinden jullie van deze uitspraak?

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

Waarom zelfs slimme tieners domme dingen doen (en hoe je daar als ouder mee omgaat)

Thinkstock
Als volwassene kunnen we er soms moeilijk bij waarom onze jeugd het juiste antwoord van hun buur afschrijft in plaats zelf te studeren, het een goed idee vindt om met de fiets van een trap te sjezen of steevast te diep in het glas kijkt op de lokale scoutsfuif. Wel, onze hersenen werken nu eenmaal anders, legt professor en kinder- en jeugdpsychiater Jess Shatkin uit.

“Waar zat je in godsnaam met je gedachten?” 

De kans dat je het als tiener ooit eens naar je hoofd geslingerd kreeg, of dat je het zelf al meermaals naar je kroost geroepen hebt, is behoorlijk groot. Jongeren hebben nu eenmaal een neus voor problemen, en jonge ouders hebben dan ook behoorlijk wat werk voor de boeg als ze hun kinderen tegen zichzelf willen beschermen. Alleen, dat is lang niet zo eenvoudig als we zouden willen.

Overal gevaar

“Kinderen worden iedere dag omringd door tal van risico’s,” aldus Shatkin. “Er sterven jaarlijks miljoenen kinderen en jongeren, en niet door ziektes of natuurrampen, maar door stomme dingen. Zo draagt het merendeel van de jongeren zelden een fietshelm, zitten ze allemaal op hun GSM te tokkelen terwijl ze rijden en lopen ze steeds vaker rond met een sigaret tussen hun lippen, ondanks het feit dat iedereen wéét hoe schadelijk roken is. Om maar te zwijgen van de talloze ongewenste zwangerschappen en soa’s door onveilige seks.”

Geen hoopvolle boodschap, beseft ook Shatkin. “Ouders, leerkrachten, politici, … we beseffen dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn is en we zijn dan ook bang dat onze kinderen worden blootgesteld aan verdovende middelen, te veel seks en gevaarlijke situaties. Dus proberen we hen ervan te overtuigen dat ze een groot risico lopen. We hebben allemaal het waanbeeld dat als we hén zouden kunnen overtuigen om de wereld te zien zoals wij, dat ze zouden beseffen met welke gevaren ze allemaal te kampen hebben. De realiteit is echter dat er twee totaal andere mechanismes aan het werk zijn in een volwassen en een tienerbrein wanneer het gaat om risico’s inschatten. Om maar te zeggen: hoe hard we ook proberen om jongeren bang te maken met statistieken en preken, het zal hen niet tegenhouden om af en toe risico’s te nemen. Het heeft dan ook geen zin om je kind keer op keer te vertellen dat onveilige seks gevaarlijk is, dat wéten ze al – vraag het hen maar.”

De evolutie wil nu eenmaal dat mensen die risico’s durven nemen voor anderen de aantrekkelijkste en meest succesvolle partners zijn.

professor Jess Shatkin

Volwassen versus tienerbrein

“Volwassenen nemen een risico-beslissingen op basis van de kleinste hoeveelheid informatie die er voorhanden is. We gebruiken intuïtie en ervaring om tot een besluit te komen, geen statistieken en objectieve data. We gaan de voor- en nadelen niet afwegen omdat we wéten dat de voordelen van 160 km per uur rijden of van een brug in een snelstromende rivier springen, minimaal zijn. Onze hersenen hebben dan ook geen discussie of debat nodig om tot die conclusie te komen, ons brein geeft de voorkeur aan bewuste controle in plaats van emoties.

Bij jongeren verloopt dat cognitieve proces echter heel anders. Zij stellen alles in teken van een ‘beloning’. En die krijg je wanneer de dopamine, ook wel het gelukshormoon, door je lijf giert als je aan een recordtempo over de snelweg dendert. Spannende, nieuwe ervaringen triggeren immers het beloningscentrum in de hersenen. Maar daar stopt het niet: de evolutie wil nu eenmaal dat mensen die risico’s durven nemen voor anderen de aantrekkelijkste en meest succesvolle partners zijn. En precies die hormonen zorgen ervoor dat jongeren steeds hogerop de sociale ladder willen. Groepsdruk en status zijn het hoogste goed. De angst om uitgesloten te worden, zowel emotioneel als fysiek, bijvoorbeeld wanneer je niet uitgenodigd wordt voor een feestje, is zo groot dat het een immense rol speelt bij het nemen van risico-beslissingen.”

Wat kan je doen als ouder?

“Nu we dat weten, kunnen we daar ook op inspelen,” stelt Shatkin bezorgde ouders ook gerust. “Ouders moeten leren om autoritairder te zijn, maar ze moeten ook beter weten hoe ze hun ouderlijk gedrag wat kunnen aanpassen zodat de boodschap beter doordringt bij hun kind. Bang maken werkt niet. Wat wél werkt, is duidelijke regels te stellen (‘zorg dat je thuis bent om 10’ uur in plaats van ‘probeer om 10 uur thuis te zijn’), maar ook positieve bekrachtiging en het selectief negeren van slecht gedrag. Jonge ouders die deze vaardigheden beheersen, hebben over het algemeen vaker kinderen die beter presteren op school, maar ook psychologisch, die beter in hun vel zitten, zelfverzekerder en sociaal vaardiger zijn én minder kans hebben op depressies. Bovendien zullen zij ook minder vaak antisociaal gedrag vertonen, zoals vechten, liegen, stelen, vandalisme en drug- en alcoholmisbruik.

Daarnaast is het belangrijk dat we als ouders leren focussen op belonen in plaats van straffen. Net omdat dat gelukshormoon voor onze jongeren zo belangrijk is, is het cruciaal om hen steeds te blijven verrassen. We moeten de beloningen die voor hen zo belangrijk zijn (zoals afspraakjes, vrienden, …) dan ook koppelen aan de zaken die hen in de toekomst vooruit zullen helpen, zoals huiswerk maken, huishoudelijke klusjes doen, en noem maar op. Een voorbeeld: je hebt jezelf vast al afgevraagd waarom je je kind in godsnaam al op veel te jonge leeftijd een smartphone cadeau deed. Onze kinderen spenderen zo’n 9 tot 11 uur op dat kleine schermpje. Net daarom raad ik ouders aan om alle draagbare schermen in een schaal te leggen tot het huiswerk af is. Ongelimiteerde schermtijd draagt namelijk bij tot obesitas bij kinderen, maar heeft ook een invloed op hun emoties, gedrag en hersenen. Besef dat het gebruik van die toestellen een privilege is voor je kind, géén recht.”

Wie graag meer wil weten over het onderwerp: professor Jess P. Shatkin schreef er ook het boek ‘Born to Be Wild – Why Teens Take Risks, and How We Can Help Keep Them Safe’ over.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/waarom-zelfs-slimme-tieners-domme-dingen-doen-en-hoe-je-daar-als-ouder-mee-omgaat~ab3716c3/

Overal is er wel gevaar voor onze kinderen. Maar vaak mogen we geen vinger wijzen naar het kind maar ook naar de ouders. De ouders mogen ook aangeven draag je fietshelm maar als men het zelf niet doet, gaat het kind wel vragen stellen. Het sms of de gsm net hetzelfde. Als ouders het in de auto doen welk voorbeeld geven ze dan? Ook praten we niet als ouders over bepaalde dingen, zodat ze gaan experimenteren en dan is het vaak te laat. Als ze met een vraag komen worden ze afgewimpeld of wordt er gezegd zoek het maar op. Ook zouden we onze zinnen moeten afstemmen op onze kinderen. Seffens ga je naar bed of nu ga je naar bed. Komt helemaal anders over voor het kind.
Het is niet makkelijk om kinderen op te voeden. We zullen het allemaal naar ons eigen kunnen doen. Maar soms kan het tussen kind en ouder botsen en daar moet men leren mee omgaan. Het kind moet weten waar het terecht kan en gehoord wordt. Dat laat soms ook te wensen over. Omdat ouder het met zichzelf te druk hebben.
Een een kinderen moet leren van de fouten die ze maken, maar laat ze geen fouten zien dat ze na kunnen doen.
En wees als ouder verstandig met bepaalde producten dat voor een kind in een bepaalde face gezien kan worden als drinken of een snoepje.
Kinderen zien dingen anders.

Ik zeg altijd er bestaan geen slimme kinderen, het kind is wijs op zijn eigen manier. Ik ken zoveel kinderen met een beperking die een wijsheid van kennis hebben.

Ouders denk er ook eens aan roepen en slagen helpt een kind niet vooruit. Want kijk naar jezelf zou je het graag hebben als ze roepen als je een fout begaat of je slagen? Nee denk ik.

Afbeeldingsresultaat voor opvoeding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

PROTEST TEGEN JONGERENGIDS

Protest tegen Jongerengids: “Expliciete tekeningen zijn ongepast voor kinderen”

Jongerengids
De Jongerengids, die in het vijfde en zesde leerjaar wordt uitgedeeld, valt niet overal in goede aarde. Zo werd er een petitie in het leven geroepen: “STOP, onze kinderen willen we zelf opvoeden!” Vooral de verwijzing naar de expliciete site allesoverseks.be en het feit dat kinderen ‘proactief’ geïnformeerd worden over hun eerste kus en seksualiteit, schieten in het verkeerde keelgat. Minister van Jeugd Sven Gatz (Open Vld) spreekt over “nieuwe preutsheid”.

Volgens het Comité Bezorgde Ouders is de Jongerengids onverantwoord, en ze roepen andere ouders dan ook op om naar de schooldirectie te stappen. “De seksuele meerderjarigheid wordt door de wet vastgesteld op 16 jaar. Waarom wordt dan aan elf- en twaalfjarigen een Jongerengids meegegeven met expliciete informatie over seks, die jongeren onrechtstreeks uitnodigt om seksueel actief te worden?”, zo vragen ze zich af.

Marian Michielsen van de Jongerengids begrijpt de commotie, maar nuanceert het iets te rooskleurige beeld dat veel ouders van hun hartendief hebben. “Jongeren zijn daar op die leeftijd effectief al wel mee bezig. Dan is het beter dat we hen goed informeren, dan dat ze zelf op ontdekkingstocht moeten gaan op het internet.”

Niet alle ouders weten over elk onderwerp even veel en voor velen is het geen eenvoudig onderwerp om aan de eettafel te bespreken. Met deze gids krijgen jongeren de juiste info aangereikt

Marian Michielsen

Wat het comité zelf voorstelt, namelijk dat de ouders zelf verantwoordelijk zijn voor de seksuele opvoeding van de kinderen, druist bovendien in tegen het kinderrechtenverdrag: “Jongeren hebben recht op juiste informatie, en precies daarom is de gids in het leven geroepen. Niet alle ouders weten over elk onderwerp even veel en voor velen is en blijft het geen eenvoudig onderwerp om aan de eettafel te bespreken. Met de Jongerengids kunnen we garanderen dat alle kinderen de juiste informatie aangereikt krijgen.”

Jongerengids

Die gids staat overigens niet op zich, vertelt Michielsen nog. “De leerkrachten worden gestimuleerd om met het boekje aan de slag te gaan en alles in groep te kaderen, dat is minstens even belangrijk als de informatie die erin staat. Niet elk kind van 11 is er even hard mee bezig, dat is waar. In de gids staat overigens ook dat wie er nog niet klaar voor is, het boekje even kan wegleggen en het later opnieuw kan vastnemen. Maar voor kinderen die er wél al klaar voor zijn en niet zo zoekvaardig zijn op het internet, of die het gesprek met hun ouders niet durven aangaan, is de Jongerengids wel hét informatiemiddel bij uitstek.”

Te expliciete beelden

Ook de koepel van het Katholiek Onderwijs uitte al haar bedenkingen bij de gids. Zij plaatsten vooral vraagtekens bij de verwijzing naar de website allesoverseks.be, die volgens hen te expliciete tekeningen van seksuele standjes handelingen toont. Bij Sensoa, de makers van de site, zijn ze het daar niet mee eens. Volgens hen is het beter dat kinderen en jongeren meteen naar de website worden doorverwezen, dan dat ze zelf gaan Googelen en bijvoorbeeld op pornosites terecht komen.

“De site richt zich in de eerste plaats inderdaad tot jongeren die ouder zijn dan vijftien”, aldus Boris Cruyssaert van Sensoa. “Maar als jongeren van 10 of 11 jaar inderdaad met die vragen zitten, bestaat er nog geen andere website die volledige informatie over relaties en seksualiteit biedt voor die jonge groep. Dus dan is het beter dat ze op deze site terecht komen.”

Kleine minderheid

Minister van Jeugd Sven Gatz (Open Vld) heeft intussen ook gereageerd. “Ik ben er voorstander van om seksualiteit open en bloot te bespreken, zonder taboes”, zegt hij in Het Nieuwsblad. “En dat doet deze site inderdaad met expliciete tekeningen.” Volgens hem is er trouwens maar een kleine groep die niet akkoord gaat met de gids. “Zij getuigen van een nieuwe preutsheid. Maar die preutsheid is verre van algemeen. Ik ben ervan overtuigd dat het overgrote deel van de Vlamingen denkt dat seksualiteit openlijk besproken mag worden.”

BRON: https://www.hln.be/nina/seks-relaties/protest-tegen-jongerengids-expliciete-tekeningen-zijn-ongepast-voor-kinderen~a272fae8/

Nu brengen ze iets uit voor de jongeren en er komt al heel snel commentaar op door wat erin te zien is. Maar als hun kinderen iets bekijken op de pc dat ze vaak niet weten en zo een verkeerd beeld krijgen van het seksuele daar staan ze niet bij stil. Is het dan niet beter dat de jongeren het in het boekje krijgen en met tekeningen erbij die echt dat laten zien wat het echt is. 
Wij moesten het leren van de bloempjes en bijtjes en de rest zoek het maar uit. 
Ouders durven er ook vaak niet over praten met hun kinderen of schuiven de vragen onder tafel. Dan is het toch goed dat er zoiets is dat de jongeren een inzicht doet krijgen over seksualiteit.
Een goed site waar jongeren ook het nodige kunnen vinden: https:
//www.allesoverseks.be/

Gerelateerde afbeelding

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

 

AUM MANI PADME HUM

Bewustzijnenzo

Druppeltje humor,scheutje spiritualiteit,stukje bewustzijn, allemaal in de blender en..taddaaa

Crohn & ik

mijn leven met de ziekte van Crohn

They Call Me Jelke

But do I call them back

GROW YOUR MIND NOW.

PLEUN VAN DEN AKKER

Het zwarte monster

Een gevecht tegen alles wat ik heb

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

volwassen worden met adhd

schrijfsels hyperkinetisch en emotioneel tot menselijkheid gebracht

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Tinkerbell's House of Magic

Spiritueel , reiki , orakel kaarten en edelstenen

Wu Cares!

nobody cares

Morgana Brighid

Waarzeggerij en Healing. Voor raad en daad.

Debbythechocoholic

FOOD⎢YOGA⎢ LIFE

YogaDagboek

Yoga • Voeding • Lifestyle

HARME BLOGT

marginale blogs van een 70 jarige

Phuro! Be inspired!

Van inspiratie tot transformatie

Dirk Pieters

schrijver, boeddhist, yogi / writer, buddhist, yogi

Healthy & Travel T(r)ips

Blog van een Gezondheids - & Reisfreak

WishMeAvril

Gezond en Gelukkig

struikuiltje

Persoonlijk blog

Beejoie

Bits & ends

LiefsCarolien.nl

Inner beauty, Food, Lifestyle and with a sparkle of personal

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

NARCISME : HOE GA JE ER MEE OM ?

Omgaan met een narcist(e) en zelfliefde ontwikkelen. 0032-49452-4817

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Onderweg na kanker

over omgaan met kanker en hoe het in al die grote kleine dingen sporen vraagt

Personal Plus Training

Personal training op locatie

The Desires of Living

De verlangens in je leven

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Femke's dagboek

Een kijk op dagelijkse beslommeringen

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

%d bloggers liken dit: