Category: opvoeding


Ook kinderen maken momenteel moeilijke periode door: expert legt uit hoe je met hen in gesprek gaat en ze gemotiveerd houdt

Kind, Onderwijs, Angst, Terreur, Gewelddadige

We zijn intussen acht maanden na de eerste lockdown, maar sporten is alweer uit den boze, je mag maximaal met vier buiten afspreken en het ziet ernaar uit dat we Sinterklaas en andere feestdagen niet in familiekring zullen vieren. Hoe blijf je al dat minder leuke nieuws brengen aan je kroost? En hoe hou je kinderen en jongeren gemotiveerd om zich aan de regels te houden? “Sta in deze moeilijke periode stil bij wat wél nog kan”, weet ontwikkelingspsychologe Inge Glazemakers. Zij legt uit hoe je als gezin deze moeilijke tijd zo goed mogelijk doorstaat.

Ga samen in gesprek over hoe jullie de vrijgekomen tijd zullen invullen

“Heel wat toffe activiteiten mogen al langere tijd niet meer. En, laat ons eerlijk zijn, dat is voor ons allemaal een beetje moeilijk. Eigenlijk geldt de eerste tip dus zowel voor volwassenen als voor kinderen: sta in deze moeilijke periode stil bij wat wél nog kan”, adviseert prof. Inge Glazemakers, ontwikkelingspsychologe verbonden aan de Universiteit Antwerpen. “Ga als gezin samen in gesprek over hoe jullie de vrijgekomen tijd zullen invullen. Gaan jullie komend weekend wandelen? Of willen jullie liever samen koken of bakken? Houden jullie een gezelschapsspelletjesmiddag? Of bouwen jullie samen een kamp? Zo hebben jullie iets concreets om naar uit te kijken. Geef je kinderen hier inspraak in. Ga bijvoorbeeld samen op het internet zoeken naar mooie wandelroutes in de buurt. Op die manier nemen zij een actieve rol op en hebben ze niet het gevoel dat ze overgeleverd zijn aan de omstandigheden. Routines helpen hier ook bij. Gingen jullie vroeger elke zondag naar de grootouders, wat nu niet meer mogelijk is? Creëer dan een nieuwe routine door bijvoorbeeld elke zondag uitgebreid te brunchen en las een belmomentje in naar oma en opa.”

Nu al beginnen over uitstapjes of reizen in de kerst- of zomervakan­tie is niet zo’n goed idee, bedenk liever concrete ideeën om de komende week naar uit te kijkenontwikkelingspsychologe Inge Glazemakers

“Niemand weet hoelang de huidige maatregelen nog gaan duren. Je mag dat ook eerlijk antwoorden als je kinderen hiernaar vragen. Maar hou daar wel rekening mee bij jullie plannen. Dan zijn er minder teleurstellingen als een activiteit toch weer in het water zou vallen”, vervolgt de psychologe. “Nu al beginnen over uitstapjes of reizen in de kerst- of zomervakantie is niet zo’n goed idee, bedenk liever concrete ideeën om de komende week naar uit te kijken.”

Voorzie alternatieven

Wat we wel al weten is dat Sinterklaas en de eindejaarsfeesten dit jaar anders zullen verlopen. “Vraag aan je kinderen welk aspect van de feestdagen zij het leukst vinden, zodat jullie dat tenminste kunnen behouden. Is dat het ritueel van samen cadeautjes uitpakken? Samen genieten van een lekkere maaltijd of een film? Zulke dingen zijn wel mogelijk. Gezellig samenzijn met de hele familie wordt moeilijker, maar als ouder kan je wel een andere manier bedenken om toch een samenhorigheidsgevoel te creëren. Plan bijvoorbeeld een knutselactiviteit, zodat je kinderen een cadeau kunnen maken voor oma en opa. Of laat hen een uitgebreide brief schrijven, die ze met Sinterklaas of Kerst kunnen voorlezen via Zoom. Op die manier blijft de sfeer van die bijzondere dagen enigszins aanwezig.”

Benadruk dat je zoon of dochter niet de enige is die zich zo voelt. Iedereen zit in hetzelfde schuitje

“Moet je kind huilen omdat zijn sportlessen zijn afgelast, of is het boos omdat een feestje niet kan doorgaan? Toon daar begrip voor. Verdrietig zijn mag. Teleurgesteld zijn mag. Het helpt om te benadrukken dat je zoon of dochter niet de enige is die zich zo voelt. Iedereen zit in hetzelfde schuitje, dus zijn of haar sportvriendjes kunnen ook niet trainen. Niemand kan naar het feestje. Zeg gerust dat jij de situatie als ouder ook niet leuk vindt. Maar geef wel het goede voorbeeld door op een positieve manier met je teleurstelling om te gaan, namelijk door nieuwe plannen te smeden en er het beste van te proberen maken.”

Blijf zelf rustig

Ben je zelf ongerust door de aanslepende besmettingen, of heb je last van stress? “Het heeft geen zin om dat te proberen verbergen. Kinderen merken toch dat er iets aan de hand is”, weet Glazemakers. “Beschouw de situatie liever als een leermoment. Benoem je gevoelens en toon hoe je hier op een goede manier mee omgaat. ‘Mama heeft het eventjes moeilijk, dus ze gaat een wandeling maken om rustig te worden’, bijvoorbeeld. Of: ‘Papa heeft stress, dus hij gaat even in de zetel zitten en op zijn ademhaling letten of naar muziek luisteren.’ Zo leert je kind positieve copingstrategieën aan. Merk je dat je kinderen ongerust zijn? Vraag waar ze precies bang voor zijn – want dat kan iets helemaal anders zijn dan je misschien verwacht – en stel hen vervolgens gerust. Als ze het eng vinden dat zo veel mensen ziek blijven worden, kan je benadrukken dat er heel veel zorgverleners klaarstaan om hen te helpen. Zijn je kinderen bang om zelf corona op te lopen, blijf dan herhalen dat ze dat kunnen voorkomen door goed hun handen wassen en afstand te houden. Zo voelen ze enige controle over de situatie.”

Tieners begrijpen de ernst van corona heus wel. Ze weten dat de situatie in ziekenhui­zen dramatisch is. Vraag liever waar je zoon of dochter het precies moeilijk mee heeft

“Tieners verliezen als het ware het meest door de coronamaatregelen, omdat op hun leeftijd normaal alles draait rond vrienden en sociale contacten. Voor hen is het dus een extra moeilijke periode”, weet de psychologe. “Daar komt nog bij dat ze vaak beschuldigend met de vinger worden gewezen. Wil je je tiener op het hart drukken om zich altijd aan de maatregelen te houden? Ga dat gesprek aan vanuit een standpunt van vertrouwen. Denk bijvoorbeeld samen na over bepaalde situaties: ‘Ik weet dat je verstandig bent en ik vertrouw je. Maar soms is het moeilijk om te weten hoe je moet handelen Stel dat je met drie vrienden gaat joggen, maar één van hen houdt zich niet aan de afstand. Wat ga je doen?’. Meestal handelen tieners impulsief. Ze denken in het hier en nu. Als je jouw zoon of dochter al op voorhand over zulke situaties laat nadenken, heeft hij of zij op zo’n moment iets om op terug te vallen. Bij ander risicogedrag zoals alcohol drinken werkt die aanpak ook.”
Je boos maken kan eerder averechts werken. “Tieners begrijpen de ernst van corona heus wel. Ze weten dat de situatie in ziekenhuizen dramatisch is. Vraag liever waar je zoon of dochter het precies moeilijk mee heeft. Misschien is hij of zij wel bang om vrienden te verliezen als hij of zij zich teveel afzondert, en weegt dat op dit moment net iets zwaarder door? Als je dat weet, kunnen jullie samen op zoek naar oplossingen. Denk maar aan de toestemming om enkele vrienden (op afstand) uit te nodigen in de tuin.”

BRON: https://www.hln.be/familie/ook-kinderen-maken-momenteel-moeilijke-periode-door-expert-legt-uit-hoe-je-met-hen-in-gesprek-gaat-en-ze-gemotiveerd-houdt~a40bdaa1/

Ga zeker niet over vakanties praten. Dan men zelf niet zeker is wat kan en wat niet. Zo zou je het kind nog meer teleur stellen. Wanneer het kind het moeilijk heeft en dit merk je al snel op. Is het van belang om er op een kindvriendelijke manier een gesprek mee aan te gaan.
Waar heb je het moeilijk mee?
Hoe kunnen we dat samen oplossen?
Zo laat je het kind voelen dat je ervoor hen bent. En zoeken naar oplossingen kan door te praten maar soms ook door een tekening te laten maken. Zo laat je het kind ook creatief bezig zijn. Men mag niet vergeten dat ze nu heel wat afpakken. Sinterklaas dat helemaal anders loopt, kerst en nieuwjaar dat ook anders zal verlopen. En waar sommige jongeren en zelfs ouderen het toch moeilijk mee hebben. Veer hen maar ook voor ouderen volwassenen is het van belang dat ze maatregelen goed opvolgen. Hoe moeilijk het ook is. En zeker voor ouderen die alleen wonen. Durf ook daar eens contact mee te zoeken. Net als met kinderen. Een praatje kan wonderen doen.
Ga samen wandelen deel iets creatiefs thuis. Je kan zoveel doen om het samen aangenaam te maken.

Kind, Toren, Bouwstenen, Blokken, Houten Blokken

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Kinderen zijn steeds vaker bang en somber. Wat kan je doen?

Baby, Teddybeer, Spelen, Speelgoed, Teddy, Beer, Cute

Uit onderzoek blijkt dat kinderen tussen de 8 en 18 jaar zich vaker somberder en angstiger voelen. Zelfs een verdubbeling van ernstige angstklachten van 8 naar 16 procent ten opzichte van 2018. Ze slapen slechter, voelen meer boosheid en angst. De verslechterde sfeer thuis wordt vooral als oorzaak gezien (bron: het Emma Kinderziekenhuis Amsterdam UMC, 18 okt 2020).

Kinderen zijn onze spiegel. Zij zijn de zuiverste boodschappers van wat er met de mensheid aan de hand is. Zij vertellen ons wat wij vaak niet willen horen. Zij vertalen ons gevoel.
Hoe voel jij je onder de chaos in de maatschappij? Misschien heb je kinderen? Of werk je veel met kinderen? Wat geef jij ze voor informatie? En dan bedoel ik niet je woorden, maar je energie. Wat je vanbinnen voelt, straal jij uit naar je omgeving. Dit is de communicatie die je als kind ‘hoort’.
De onzekerheden en chaos waarin we ons nu in bevinden, zijn een onderdeel van de transformatie die de mensheid doorloopt. Wij kunnen dit pad voor onszelf en de kinderen soepeler en liefdevoller laten verlopen. Maar hoe?

Uitbarstingen

In september en oktober had ik het gevoel alsof ik een soort pressure-cooker was. Iedere keer liep de druk in mij op, alsof ik op ontploffen stond. En dan volgde er ook een uitbarsting, soms uitte het zich in woede, soms in enorm verdriet. Het voelde alsof ik er geen vat op had. Iedere keer verstijfde mijn lichaam. Het gebeurde onbewust. Alsof ik gevangen zat in mijzelf en geen kant op kon. Ik kon ervaren dat er gevoelens omhoog wilden komen, maar mijn lichaam hield het met man en macht tegen. Tegelijkertijd voelde ik een diep verlangen om los te breken en echte vrijheid te ervaren.
In het begin had ik niet door waardoor het kwam, later ervaarde ik dat de onrust in mijn ziel zat. Het voelt alsof mijn ziel in alle staten is, onrustig en tegelijkertijd gevangen in mij, zonder zich thuis te voelen. De hoge helende trillingsfrequentie van het universum maakt steeds meer los in mijn ziel. Naast de liefde en de zielsmissie draagt mijn ziel ook angsten en pijnen van oude levens. Dit komt nu aan de oppervlakte en mijn lichaam doet er alles aan om het verleden in mijn ziel niet opnieuw te voelen.
In dezelfde periode liet één van mijn kinderen me weten dat hij steeds intense frustratie voelde. Het was alsof het gewoon opborrelde zonder aanleiding. Een ander klaagde over spieren die vastzaten in haar rug en nek. ‘Mama, ik kan geen kant op.’ Het doet pijn in mijn hart als ik hun zie worstelen. Ze spiegelen mijn eigen pressure-cooker. Diep in mij vroeg al een stem om mijn aandacht, maar door hen voelde ik de urgentie. Het was weer tijd voor de verdieping. Een stap omhoog in mijn zelfliefde, een stap dieper op weg naar heling.

Wat maakte mij zo intens boos?

Ik wist al dat er iets niet klopte, dat ik iets in stand hield. Maar ik voelde ook een weerstand, alsof iets me vertelde er maar niets mee te doen. Mijn eigen saboteur. Mijn kinderen gaven me de ‘duw’ die ik nodig had om die stem niet serieus te nemen, maar in plaats daarvan naar binnen te gaan.
Op zo’n moment lijken de ingehouden gevoelens bij het loskomen alle kanten op te willen slaan.
Ik kan boos zijn op iedereen. Maar binnenin mij zit iets wat echt aandacht nodig heeft. In mijn rechterkant zit een mannelijke energie zit die al jaren (en levens) afgesloten en verstoten wordt. Hij mag niet boos zijn en al zijn boosheid is opgehoopt in mijn lever. In plaats van op te komen voor mijn gevoel, moest die man zich inhouden, zich conformeren en niemand teleurstellen. Hij is uitgeput…
Het enige wat deze ‘man’ nodig heeft is mijn vergeving en eigenliefde. Eindeloze isolatie heeft hem woedend gemaakt. Het onrecht dat hem door mijzelf is aangedaan, heeft hem destructief gemaakt.
Links komt op haar beurt een vrouwelijke energie vrij. Zij veroordeelt de mannelijke kant omdat hij haar verlaten heeft. Het voelt als een wrok, maar een stapje dieper lijk ik vooral woest te zijn op mijzelf. Ik heb mijn eigen stem, mijn innerlijke wijsheid en gevoel de rug toegekeerd. De buitenwereld kreeg mijn aandacht. Ook zij heeft mijn vergeving en liefde nodig.

Soepel door de transformatie

Nadat ik de emoties laat vrijkomen (als ik de liefde uit mijn hart door mijn lichaam stuur, openen mijn cellen en komt de emotie vrij), ervaar ik weer rust en liefde in mijzelf. De ‘man’ en ‘vrouw’ in mij vormen weer een eenheid. Al mijn cellen zijn ontspannen. En met mij ontspannen mijn kinderen. Alle tranen en worstelingen zijn het me waard. Dit is het pad van zelfheling en mijn kinderen spiegelen mij al jaren wat er letterlijk in mij te helen is.
Het is een roep van mijn ziel om mijn liefdevolle aandacht en mij vraagt er echt voor haar te zijn. Het is oude zielsverleden komt tevoorschijn en mag geheeld worden. Ik ervaar het als een intense tijd. Maar ik voel dat, wanneer ik kies de regie te nemen, de transformatie van mijn zielsverleden soepel mag verlopen. Mijn kinderen lopen hun eigen pad en hebben hun eigen obstakels. Maar wanneer ze mijn zielsverleden niet als extra lading hebben, wordt hun pad lichter en overzichtelijk.
Wil jij je kinderen ook helpen hun pad te verlichten? Neem dan zelf de regie over je eigen gevoelens door:

  • Je liefde te voelen in je hart. Nodig je liefde uit in je basis.
  • Besluit om aanwezig te zijn met je bewustzijnsveld onderin je bekken.
  • Je ziel uit te nodigen in je aardse bedding.
  • Alle hulp te vragen om je kruin te openen terwijl je in je bekken blijft.
  • Alle helende kracht van het universum te ontvangen via je kruin.
  • Je cellen uit te nodigen om naar binnen te kijken, naar je basis, naar je liefde.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/kinderen-zijn-steeds-vaker-bang-en-somber-wat-kan-je-doen/

Wat wij als ouder voelen en uitstralen zal het kind opvangen. Zal het op een moment naar ons toe terug projecteren. Het zijn onze spiegels die voorgehouden worden. Als ouders ruzie hebben hoor je vaak het kind hoort het niet krijgt er niets van mee. Niets is minder waar. Het kind voelt ook de spanning aan. Een kind spreekt in zijn/haar taal en dat kan ook pijnlijk zijn voor de ouders. Denk maar aan tekeningen die ze maken als er iets in het gezin gebeurd. Of waar ze het moeilijk mee hebben. Het kan dan nuttig zijn als ouder om erover te praten met je kind. Om vragen te stellen. Zodat het kind de liefde voelt stromen, de energie voelt stromen. Ook voor jezelf kan het al eens confronterend zijn als het kind je op iets aanwijst. Maar neem dit dan in gedachten en denk bij jezelf wat kan ik hiermee, hoe kan ik het veranderen.

Kinderen hebben vaak met een bepaalde knuffel heel wat gesprekken. Men spreekt dan over fantasie. Maar als men dieper ernaar luistert kunnen hier bepaalde raakvlakken inzitten hoe het kind zich voelt. Waar het kind zich mee bezig houd. Men noemt het vaak hun fantasie wereldje maar dat is het eigenlijk niet. Zeker als men erop gaat letten.

Mensen, Vrouw, Moeder, Kind, Baby, Meisje, Kus, Knuffel

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

DE ONMOGELIJKE VRAGEN VAN KINDEREN

Filosoof geeft eerste hulp bij ‘onmogelijke’ vragen van kinderen: “Begin met te zeggen dat je het zelf niet weet”

School, Studenten, Kinderen, Boord, Kleurpotloden

“Waarom doen mensen elkaar pijn?” “Is er leven na de dood?” “Wat is de zin van dit alles?” Kinderen overvallen volwassenen maar wat graag met de moeilijkste vragen, en liefst op de meest onmogelijke momenten. Een gepast antwoord vinden is niet eenvoudig, maar het eerste kinderboek van filosoof Ignaas Devisch (50) kan zeker helpen.

Eerlijk is eerlijk: nog niet zo lang geleden was het niet eens lastig om kinderen de mond te snoeren. Zinnen als ‘waarom? daarom!’ of ‘omdat ik het zeg’ volstonden als antwoord. “Vijftig, zestig jaar geleden leerden kinderen om op te kijken naar mensen zoals hun ouders, de leerkracht of de pastoor”, zegt Ignaas Devisch, hoogleraar medische filosofie en ethiek aan de Universiteit Gent. “Als zo’n autoriteit sprak, gingen we ervan uit dat het wáár was wat die vertelde. Verder moesten we niet zoeken naar het antwoord op de vraag: ‘hoe weten we of iets waar is?'”
“Daarnaast komt er nu veel meer informatie op kinderen af dan vroeger. Heel wat zaken komen al snel hun leefwereld binnen: geweld, terrorisme, volwassenen die naaktfoto’s naar elkaar sturen… Kinderen stellen zich daar vragen bij. En die kunnen ze héél goed verwoorden, ook al hebben wij dan niet echt een debat- of praatcultuur zoals in Nederland. Ja, het is zo dat kinderen soms heel moeilijke vragen kunnen stellen. Als ouder moet je geen schrik hebben van zo’n gesprek. Weet je het antwoord zelf niet, dan geef je dat best gewoon toe. Deel je ongemak omdat je zelf niet alle antwoorden weet. Het kind zal zo heel snel voelen dat het ruimte krijgt.”
Gevaar dat je kind op je zal neerkijken als je niet meer de alwetende ouder bent, is er volgens Devisch niet. Je kind zal je net respecteren omdat je het vertrouwen geeft. En als het komt aandraven met een onmogelijke vraag op een onmogelijk moment, mag je dat volgens de prof gewoon aangeven: “Zeg dat het een interessante vraag is en dat je er later op zal terugkomen. Dan weet het kind dat zijn vraag gehoord is.” Voorwaarde is wel dát je later met de vraag samen aan de slag gaat.
Devisch schreef zijn boek nog in onverdachte precorona-tijden, maar het is intussen actueler dan ooit. Het virus zorgt voor veel meer vragen, ook bij kinderen. Hoe moeten ze – als het gaat over Covid-19 – ooit het onderscheid maken tussen opinies, bewerkte feiten en waarheden? Devisch reikt in zijn boek een aantal opstapjes aan om over deze en andere vragen te filosoferen. Hieronder vindt u vier opstapjes.

Antwoorden zoals ‘het is zo’ of ‘omdat ik het zeg’ frustreren kinderen enormHoogleraar Ignaas Devisch

Hoe weten we of iets waar is?

Devisch: “De waarheid, dat is een oerfilosofisch probleem. Via sociale media krijgen kinderen heel veel beelden en informatie binnen. Je moet hen leren om kritisch naar hun scherm te kijken en om niet alles zomaar voor waar aan te nemen. Wat wordt er gezegd en waarom? Wat heb je gehoord? Waarom plaatst iemand deze foto op het internet? Kinderen afschermen van sociale media is geen goed idee. Als je hen niet leert hoe ze kritisch om moeten gaan met al die informatie, zijn ze vaak een vogel voor de kat.”

Is er leven na de dood?

“Hierover worden heel veel constructies verzonnen, zoals oma is nu een sterretje aan de hemel. Niets op tegen, maar je kind zal doorvragen: wat bedoel je dan precies? Geef toe dat je er zelf geen weg mee weet. Antwoorden zoals ‘het is zo’ of ‘omdat ik het zeg’ frustreren kinderen enorm. De wereld is veranderd. Begin met te zeggen dat je het zelf niet weet. Dan voelt het kind dat zijn ouders eerlijk zijn én dat het moeilijk is.”

Waarom doen mensen elkaar pijn?

“Kinderen worstelen met die vraag, want het fenomeen pesten kennen ze heel goed. Het gaat erom het hele verhaal achter het pesten te zoeken. Wie doet wie pijn? Waarom? Is de pester iemand die vroeger zelf gekwetst is? Dat zijn heel complexe vraagstukken die je niet kan afdoen met één of twee zinnen. Maar dat geldt voor alle vragen. Je mag dat ook eerlijk zeggen: deze vraag is zo moeilijk dat we die niet in 1, 2, 3 kunnen beantwoorden.”

Wat maakt mij gelukkig?

“Kinderen zijn al heel vroeg bezig met de vraag wat hen gelukkig maakt, wat ze nodig hebben om gelukkig te zijn. Als volwassenen daarover met hen praten, wordt de vraag ‘wat wil je doen in het leven’ algauw verengd tot ‘wat wil je later studeren’. Je kan samen met je kind op zoek gaan naar antwoorden en daaruit zal een enorm potentieel blijken. Het mooie is dat kinderen nog geen positie hebben ingenomen. Ze hebben geen vastgeroeste denkbeelden die ze moeten verdedigen.”

BRON: https://www.hln.be/binnenland/filosoof-geeft-eerste-hulp-bij-onmogelijke-vragen-van-kinderen-begin-met-te-zeggen-dat-je-het-zelf-niet-weet~a392ce44/

Op een moment komen kinderen met vragen. De ouders weten vaak niet hoe ze moeten reageren. En al snel komt het antwoord vraag dit maar aan mama of papa. Naar gelang waar de vraag over gaat. Probeer altijd zo eerlijk mogelijk en op een kindvriendelijke manier erop te antwoorden. Je kan er altijd een verhaal rond maken. Zodat het antwoord ook begrijpbaar is. Heel veel vragen zijn natuurlijk rond de problematiek waar ze nu inzitten. Maar ook vragen over seksualiteit komen op een moment aan de orde. Het is altijd belangrijk als ouder dat je laat voelen dat je naar je kind luistert. Zodat deze ook aanvoelt als ze met een vraag zit deze altijd kan stellen. Zonder dat het kind een angst moet hebben.
Als ouder kan je soms ook het internet gaan gebruiken of erbij roepen.
Ook zal het kind vaak antwoorden WAAROM. En dat is juist het moeilijke om dan verder te gaan. Telkens er een waarom vraag komt mag je als ouder ook altijd zeggen ik weet het echt niet.
Het is zeker niet altijd makkelijk om hun vragen te beantwoorden.

Soms kan het ook nuttig zijn om je kind zelf op onderzoek uit te laten gaan. Maar dan met een ouderlijk oog erop gericht.

Familie, Kinderen, Vader, Moeder, Strand, Sun

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

TIENER EN OUDER

Getest: nieuw boek vol tips voor wanhopige ouders van tieners. “Aanvaard dat je gewoon níét meer interessant bent”

Vreugde, Vreugde Van Het Leven

Geen enkel kind komt met een handleiding. Een puber al helemaal niet. In het boek De Pubertijd geeft de Noorse opvoedgoeroe Hedvig Montgomery nuttige tips voor wanhopige ouders. Redactrice Anke verslond het boek: haar tienerzoon was proefpersoon. “Ja, ik ken de theorie: word niet meteen boos, neem zijn opmerkingen niet persoonlijk. Maar de praktijk is een pak lastiger.”
48 centimeter, 2 kilo 800 en een dikke bos zwart haar. Zeventien jaar later zit die bos haar onder een hoodie en kijk ik omhoog naar 1,84 meter. Zo’n jongen wordt man, en niet zonder slag of stoot. De pubertijd is een fase die ik maar best omarm – er volgen hierna nog twee zonen – al moet ik omarmen niet letterlijk nemen. Knuffelen met je mama is cringe (pubertaal voor ‘extreem beschamend’, nvdr.). “Aanvaard dat je gewoon níét meer interessant bent voor je tiener”, lees ik ook in het boek van Hedvig Montgomery (psycholoog en gezinstherapeut uit Noorwegen, red.) De Pubertijd is dé opvoedbijbel voor alle ouders van tieners die wat hulp kunnen gebruiken. Het belooft de belangrijke band tussen mij en mijn kind te bewaken. “Hoe lastig of boos je puber ook is, of hij nu alles opkropt of juist eruit gooit: hij is nog altijd afhankelijk van een volwassene die er voor hem is. Het is zo belangrijk om deze band te beschermen en op de details te letten. Waarom slaapt je tiener zoveel, en waar is zijn motivatie gebleven? Hoe bén je er voor iemand die zich van je afkeert? Ouders zijn vaak geneigd om alleen maar kritiek te leveren op hun puber. Verloren energie. Het is zoveel belangrijker om een tiener te hebben die wéét dat hij of zij naar je toe kan komen als het er echt toe doet. Dat is waar je al die jaren voor vecht.”

Boksbal

Vecht … Soms lijkt het inderdaad op een dagelijks gevecht: doe-dit-doe-dat (herhaal maal zeven, en er gebeurt nog niks), ruim je rommel op, sta op, leg die smartphone weg, kijk naar mij als ik tegen je praat, “hoezo, dat boeit niet?”. Hij zet zich af, ik maak me druk, hij sluit zich op in zijn kamer, ik eindig moedeloos in de zetel. Zo’n storm waait even snel over als ik het hier op papier zet, maar leuk is anders. En ja, ik ken de theorie. “Word niet meteen boos: 1, 2, 3 … tel tot tien(er).” “Doet zijn opmerking pijn? Neem het niet persoonlijk. Dat is het nooit.” “Beschouw jezelf als zijn boksbal. Hoeveel meppen je ook krijgt, je komt altijd terug in de juiste vorm: die van liefhebbende mama.” Maar de praktijk is een pak lastiger. Het puberbrein leren begrijpen is daarom een must.
Zo is hun frontale hersenkwab nog niet helemaal ontwikkeld, waardoor een puber geen gevolgen kan inschatten. Het deel ‘onthouden’ in het geheugen is nog niet op punt, waardoor hij of zij zaken vergeet – van een sportzak op de tram tot het maken van die huistaak. Een puber leeft in het nu. Denkt in zwart-wit: ze zijn blij of ongelukkig, voor of tegen. Het slaaphormoon komt later op gang, waardoor ze laat slapen, ’s morgens niet uit bed geraken en in een constante jetlag vertoeven. Alle boeken op een rij, dit exemplaar erbij, zeggen: puberen is noodzakelijk. “Het is de natuur. Net in hun lusteloosheid of desinteresse zit het bewijs: er zijn grote veranderingen bezig in hun lichaam, waardoor al de rest even moeizamer verloopt.”

Vloeken

Lezen over deze levensfase is als een opfrisbeurt. Ik rijd ook al twintig jaar met de auto, maar het kan nooit kwaad om de verkeersregels eens te herhalen. Het doet deugd om vast te stellen dat ik veelal oké reageer op puberkuren. Het boek herinnert me aan de storm die door dat puberlijf raast. Het moedigt aan om niet continu op hem te vitten. Om die natte handdoek op de badkamervloer zelf even op te hangen in plaats van mijn zoon wéér op het badmatje te roepen – “mogelijk zorgt die aanpak ervoor dat hij me straks iets over zijn lastige schooldag toevertrouwt”. Je kan godverdomme vloeken op de pubertijd maar ik onthoud vooral dit: het is een boeiende zoektocht naar wie mijn kind werkelijk aan het worden is. En ook al toont of zegt hij het niet: “hij heeft zijn ouders nu meer nodig dan ooit”, staat er. We moeten deze ontdekkingsreis samen met hem afleggen. Ook al liet hij zich laatst nog netjes ontvallen: “Ik wil niet meer met jullie gaan skiën, maar met vrienden.” Auch.
Nu zijn er een paar pubertaferelen die elke ouder ongetwijfeld zal herkennen. Maar weten hoe je er mee om moet gaan? Das vaak heel andere koek. Een paar klassiekers, én gelukkig ook de antwoorden van opvoedgoeroe Hedvig Montgomery. 

‘OPRUIMEN? JA, JA. STRAKS’

De eettafel wordt met tegenzin afgeruimd, zijn slaapkamer is een varkensstal en hij laat een spoor van kledij en snoepverpakkingen achter. Van opruimen komt nooit wat in huis.
Montgomery: “Tieners zijn slechte hulpjes in het huishouden. Je kan hen aanmoedigen om kleine taken uit te voeren, maar schotel geen lange lijst verplichtingen voor. Het is al ingewikkeld genoeg om prettig samen te leven. Dat hij de melk in de ijskast vergeet te zetten, ligt aan zijn ontwikkeling. Je voert een strijd tegen de natuur. Vraag of hij tijd heeft om even de tafel te dekken, eerder dan het hem op te dragen.”

‘DIE TABAK IS VAN EEN VRIEND’

Hij vertelde uit zichzelf dat hij het eens ‘geprobeerd had’. Maar die tabak in zijn zak? Was niet van hem. Verbieden kan ik het niet. Dan wordt er gerookt achter mijn rug. Wel blijf ik spreken over de schade. Herinner ik hem aan kanker en hartziekte in de familie. Ook al luistert hij niet, ik hoop dat hij me hoort.
Montgomery: “Tieners liegen regelmatig. Om problemen te voorkomen of omdat ze bang zijn van de reactie van een volwassene. Roken is net als alcohol een vorm van ‘erbij horen’. Leg geen straf op, maar ga in gesprek. Probeer hem het gevoel te geven dat jullie samen in een team zitten. Jij bent de kapitein van het schip, jij bent degene die wat verder vooruit kijkt. Maar je bent niet de enige die stuurt.”

‘MOET IK BIER LEREN DRINKEN?’

‘Al mijn vrienden drinken bier, moet ik dat ook leren?’, vroeg hij op zijn zestiende. Intussen heeft hij die vraag zelf beantwoord. Kan ik dat verbieden? Nee. Was het er al eens ééntje te veel? Ja. Hebben we hem de dag erna, met kater, uitgelachen? Een béétje. We hopen dat hij er geen gewoonte van maakt.
Montgomery: “Er is reden om bezorgd te zijn over alcohol- (of drug)gebruik. Het tienerbrein is kwetsbaar en nog in ontwikkeling. Hun inschattingsvermogen is niet groot. Het is niet mogelijk om tieners weg te houden van alcohol. Maar praat erover. Keer op keer. Dat heeft meer impact dan dreigementen. Vraag na dronkenschap: ‘Wat vind je hier nu zelf van?’”

‘MAAR MIJN VRIENDEN MOGEN LATER WEGBLIJVEN’

Elk weekend dezelfde vraag: ‘Hoe laat moet ik thuis zijn?’ Wat voor ons laat genoeg is, is voor hem te vroeg. Wij zijn strikt, maar staan open voor onderhandeling. Als een vriend een half uur later naar huis mag, passen we ons aan. Zo kunnen ze samen fietsen. Later thuis, maar veiliger naar huis.
Montgomery:“Er zijn in deze fase veel grenzen en regels. Die bepaal jij als ouder, daar mag je aan vasthouden. Het is jouw taak om beslissingen te nemen die niet per se populair zijn, maar wel beter voor je kind. Wat je tiener ook beweert, hij heeft je nog altijd nodig als kaartlezer. Jij weet meer over oorzaak en gevolg dan hij.”

‘MAG ZE BLIJVEN SLAPEN?’
Toen er een eerste lief in the picture kwam, was ze altijd welkom bij ons thuis. We wisten dat hij ‘Het Grote Gesprek’ hierover uit de weg ging, maar net doordat we er zo ‘normaal’ over deden, ontstond er openheid. Ook toen het uit geraakte, was hij openhartig over zijn gevoelens.
Montgomery: “Rond verliefdheid en seksualiteit hangt veel schaamte. Erover praten doe je op momenten dat er even ruimte voor is. Zoek communicatiemanieren die passen bij je kind. Als je dat van in het begin goed aanpakt, is de kans groot dat je kind bij je terugkomt op het moment dat het je echt nodig heeft.”

‘KAN JE ME KOMEN HALEN?’

Vorig jaar is Senne op straat overvallen. Enkele snoodaards toonden een mes en gingen aan de haal met zijn geld. Ik had de telefoon nog niet ingelegd, of ik was al onderweg om hem te gaan halen. Ook toen hij had gespijbeld, belde hij nog voordat school me verwittigd had. “Mama, niet boos worden …” Meestal zijn de telefoontjes weinig dramatisch. “Mag ik frieten gaan eten?”
Montgomery:‘Kan je me komen halen’ is de mooiste zin die je als ouder kan horen. Misschien is je kind dronken, zit hij in een benarde situatie, is hij bang. Als hij op dat moment belt, is dat de grootste blijk van vertrouwen die je kan krijgen. Wat hij ook vertelt, er is maar één antwoord: ‘Wat ben ik blij dat je me belt.’” 

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/getest-nieuw-boek-vol-tips-voor-wanhopige-ouders-van-tieners-aanvaard-dat-je-gewoon-niet-meer-interessant-bent~aca10932/

Opvoeding het is zo moeilijk zeker in de puberteit. Je bent zo fier bij de geboorte. Dat gevoel hou je zolang mogelijk vast. Toch komen er fases dat ruzie boven dat mooi gevoel komen te staan. Doe dit doe dat leg dat weg doe dat niet en ga zo maar door. Je kan dan ruzie gaan maken en eigenlijk een muur gaan plaatsen tussen jullie. Het is dan beter om het te proberen bespreekbaar te maken. Dat je beide een handje helpt om het anders aan te pakken. Toch is het niet makkelijk om het goed te doen. En tot compromis te komen met je zoon of dochter. Af en toe moet je ook al eens druk kunnen uitoefenen. Zoals als je dat eerst doet zal ik dat voor je doen.

Nu het boek kan perfect zijn voor een gewoon gezin. Maar dan heb je nog eens de tieners die even anders zijn dan anderen. Dan moet men het weer helemaal anders aanpakken. Dat vaak niet makkelijk is.

Een boek is mooi maar praktijk is nog altijd iets helemaal anders.

Hoe heb jezelf de opvoeding ervaren.

Moeder, Familie, Hemel, Gelukkig, Speelse, Vrouwelijke

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM


SCHREEUWEN TEGEN JE KIND

Tegen kinderen schreeuwen: dit zijn de gevolgen

Kind, Jongen, Lion, Roofdier, Roar, Scream, Vriendschap

Kinderen luisteren lang niet altijd naar hun ouders en uit frustratie kunnen ouders soms gaan schreeuwen tegen hun kind. Wat voor invloed heeft dit eigenlijk op de opvoeding van kinderen?

Gedragsproblemen

Een onderzoek heeft aangetoond dat schreeuwen tegen kinderen vaak zorgt voor gedragsproblemen. Het idee dat je ze een lesje kunt leren door te schreeuwen klopt dus niet. In het onderzoek werd gekeken naar dertienjarigen. De kinderen wiens ouders tegen ze schreeuwden vertoonde meer problemen. Dit kan een soort vicieuze cirkel creëren waarbij de kinderen steeds meer slecht gedrag vertonen en de ouders daarom steeds meer gaan schreeuwen. Er is overigens geen verschil opgemerkt tussen schreeuwende moeders en vaders. In beide gevallen heeft het een negatief effect.

Fysieke gevolgen

Wanneer er sprake is van verbale mishandeling zijn er niet enkel psychologische gevolgen, maar het kan ook een fysieke impact hebben op het slachtoffer. Het kan namelijk een invloed hebben op de (fysieke) ontwikkeling van de hersens en de gezondheid van kinderen. Het kan ook leiden tot chronische pijn zoals hoofdpijn, rugklachten en meer. Ouders die hun kinderen verbaal mishandelen zullen het niet altijd doorhebben.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/lifestyle/nieuws/tegen-kinderen-schreeuwen-dit-zijn-de-gevolgen/ar-BB17lVxj?li=AAdeqpu

Roepen en schreeuwen kan de verkeerd kant uitgaan. Dat is net bij heel veel mensen zo. Maar kinderen gaan dit laten zien door lichaamstaal. Hun handen voor de oren hun hoofd wegdraaien en ga zo maar door. Het is niet altijd even makkelijk als ouder om je te beheersen. Maar kan je dat ga je ook meer nut ervan hebben. Ook is het zo als je een kind straft dat men ook moet zeggen voor wat je kind straf krijgt. Wat dan ook nog kan zijn dat het kind zich fysiek gaat verzetten op een moment. Met iets gooien of ook roepen. Probeer altijd het kind aan te spreken op leeftijd hoe moeilijk het ook is. Een kind waar tegen geroepen is ooit of zelfs een pedagogische tik gekregen heeft kan dit later ook gaan doen. Als je vanuit liefde handelt kan je veel meer gedaan krijgen. Al moet je even wachten om het kind te berispen.
Ook mag men niet vergeten dat kinderen in bepaalde fases van hun leven komen. En in een bepaalde fase gaan zien hoever ze kunnen gaan. Dat heel irritant kan uitvallen naar de ouders toe. Om dan je rust te kunnen bewaren. Maar kan je dat ga je ook de vruchten ervan plukken nadien.

Zeeleeuwen, Zoogdier, Dierentuin, Emmen, Nederland

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Poep, plas, piemel!” Zo ga je als ouder om met de vieze woorden-fase

Park, Moeder, Meisje, Mama, Kind, Peuter, Landschap

De Nederlandse mama en journaliste Anna van den Breemer (36) schrijft regelmatig over een alledaags opvoedkundig probleem waarvoor ze een oplossing zoekt. Deze week: wat is toch het nut van de plas-poep-fase?
“Piemel!” gilde mijn zoon vanuit de buggy, terwijl we door de drukke winkelstraat wandelden. Dat mijn kinderen van 2 en 4 jaar al geruime tijd in de ‘poep-plas’-fase zitten, daar was ik me zeer van bewust, maar nu het was het repertoire van ‘vieze woorden’ kennelijk uitgebreid met een variant die wellicht op wat minder begrip kon rekenen van omstanders. Hoe moet je hier als ouder mee dealen? En waarom bestaat deze fase überhaupt?

Wat zeggen de deskundigen?

De periode waarin kinderen grapjes over poep en plas maken, speelt ongeveer vanaf 3-jarige leeftijd en kan wel vijf jaar duren, tot ze acht zijn. “Het komt veel voor en vaak wordt de relatie gelegd met uitdagen en het opzoeken van grenzen”, zegt Marijn van Dijk, adjunct-hoogleraar ontwikkelingspsychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Het gedrag dient een doel: kinderen ontwikkelen in die levensfase hun autonomie. Het bezigen van vieze woorden is een veilige vorm van het verkennen van grenzen: kinderen weten best dat ouders het niet willen hebben, maar écht kwaad zullen ze niet snel worden.
“Maar ik wil ook het positieve benadrukken: je kind heeft humor en dat is erg knap”, meent Van Dijk. “Voor humor heb je sociale gevoeligheid nodig. Kinderen die pies- en poepgrapjes maken, spelen met verwachtingen: ze snappen dat het niet de sociale conventie is. Poep zeggen op de wc is niet grappig, maar praten over scheetjes tijdens het eten wel, juist omdat het niet hoort.”
“Humor is een sociaal plakmiddel en dat je kind dit soort grapjes begrijpt zal in veel andere situaties goed van pas komen”, aldus Van Dijk. In een onderzoek van Amy Paine en haar collega’s van de Cardiff University bleek dat wanneer twee jonge kinderen 15 minuten samen speelden, er bij maar liefst 90 procent grapjes werden gemaakt. “Dit waren gemiddeld ongeveer 11 grapjes in dat kwartier. Qua populariteit stond het zeggen van taboewoorden, zoals poep, op nummer 5, na grapjes met taal en inconsistenties, bijvoorbeeld je haar kammen met een vork.”

Hoe ga je ermee om?

“Hoe meer aandacht je aan de vieze woorden geeft, hoe interessanter het wordt”, zegt opvoedexpert Annelies Bobeldijk van WOW Opvoedcoaching. Lachen, straffen of boos worden zijn uiteindelijk allemaal vormen van aandacht schenken. Negeren is dus het beste medicijn. Als het gedrag geen reactie meer ontlokt en dus niet meer wordt beloond, dan is het niet interessant meer, zo is de achterliggende gedachte.
Hoe pak je dat negeren aan? Als je net samen een leuk spelletje aan het spelen bent met je kind, kan dat nogal kunstmatig aanvoelen. “Ik zou niet uit het niets je kind opeens gaan negeren. Vertel je kind dat jullie dit soort woorden niet zeggen en dat je, als hij doorgaat, wat anders gaat doen”, zegt Bobeldijk. “Formuleer het positief: als hij weer anders praat, dan kunnen jullie verder spelen.”
Bobeldijk hoort weleens van ouders: mijn kind doet het er gewoon om, want hij weet dat het niet mag. “Maar zo werkt het niet bij jonge kinderen. Ze reageren vanuit impulsen en ze denken echt niet: ik ga mijn moeder even flink voor paal zetten in de supermarkt.”
“Om de lading er een beetje af te halen, kun je thuis de kinderen twee minuten lang zoveel mogelijk vieze woorden laten verzinnen”, tipt Bobeldijk. “Je kunt zeggen: dit soort woorden zijn eigenlijk niet zo netjes en ik wil niet dat je ze gebruikt, zeker niet waar vreemden bij zijn. Maar het zijn ook grappige woorden, dus ik snap dat jij ze leuk vindt. Daarom zeggen we ze nu allemaal en straks buiten niet meer.” Hopelijk levert dat vervolgens een piemelloos wandelingetje op.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/-poep-plas-piemel-zo-ga-je-als-ouder-om-met-de-vieze-woorden-fase~a6f16dbf/

Kinderen komen in een fase terecht dat ze niet aangename woorden gaan gebruiken. Als ze deze dan nog gaan uiten wanneer je buiten bent en goed hoorbaar zijn. Kan dit voor problemen zorgen. Alhoewel de meeste woorden ergens zijn opgepikt. En dat ze eigenlijk niet begrijpen wat ze zeggen. Als je daarop in gaat als ouder zal je merken dat dit niet over zal gaan. Want dan denken ze dat je het eigenlijk leuk vind. Gewoon laten en er geen aandacht aangeven. Dan ga je merken dat het vaak snel ophoud. Maar ga zeker als ouder ook bepaalde woorden niet gebruiken. Al zijn ze er soms sneller uit dan je denkt.
Dus als het nu nog eens gebeurd kan je beter er niets opzeggen.
ik moet soms toch lachen met mijn eigen kleinkinderen wat er allemaal uit die mondjes komt. En zeker de jongste die heeft echt geen blad voor de mond om bepaalde dingen gewoon hard te zeggen. Probeer dan maar eens je lach in te houden.

Mam, Kinderen, Moeder, Familie, Kind, Gelukkig, Samen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Kinderen spelen steeds minder buiten

Swing, Speeltuin, Spelende Kinderen, Park, Kind, Spelen

Kinderen spelen steeds minder in hun woonomgeving. Er speelden vorige zomer 37 procent minder kinderen op straten, op pleinen en in parken dan in 2008. Meisjes vanaf 9 jaar spelen opvallend weinig buiten en in de stedelijke wijken spelen nog maar half zoveel kinderen als in 2008. Dat blijkt uit een onderzoek van Kind & Samenleving.
Kind & Samenleving trok nog voor de coronacrisis naar zeven heel uiteenlopende wijken om er te observeren hoeveel kinderen er nu echt spelen op straten en pleinen, op speelpleintjes en in parken. In 2008 deed het kennis- en expertisecentrum hetzelfde onderzoek in dezelfde zeven wijken. Voor het eerst brengt onderzoek nu duidelijk in kaart hoe het buitenspelen evolueert.
De onderzoekers telden in 2019 minder spelende kinderen dan in 2008, hoewel er nu in de wijken meer kinderen wonen dan toen. Daarmee rekening houdend spelen er nu 37 procent minder kinderen in hun woonomgeving dan in 2008. Op 11 jaar tijd is dat volgens Kind & Samenleving “een zorgwekkende achteruitgang”.
Die neerwaartse trend is er in de meeste wijken, maar in de drie stedelijke wijken gaat het om een achteruitgang van 50 procent of meer. Waar je als kind woont, maakt heel veel uit voor de speelkansen in de buurt.

Minder buitenspelende meisjes

Meisjes spelen minder buiten dan jongens. In 2008 zagen de onderzoekers op 100 spelende kinderen 45 meisjes; in 2019 nog maar 37. Het genderonevenwicht is bijzonder groot in de leeftijd van 9 tot 11 jaar (slechts 27 procent meisjes) en van 12 tot 14 jaar (34 procent meisjes). Sportzones zijn echt jongensplekken: amper 15 procent van de kinderen daar zijn meisjes.
Spelen gebeurt steeds vaker op plekken die bedoeld zijn om te spelen, te sporten of zich te ontspannen: twee op drie kinderen speelde in 2019 in deze recreatieve zones; in 2008 was dat nog maar één op de twee. Kinderen spelen nu dus meer op speelterreinen, sportzones en grote groene ruimtes, en zijn minder dan vroeger te zien in “algemene” ruimtes zoals buurtpleinen, straten en parkeerzones. Toch blijft de straat voor alle leeftijden een belangrijke speelplek.

Zorgwekkende afname

De onderzoekers maken zich zorgen over de afname van het buitenspelen en pleiten ervoor dat het beleid zich sterker richt op de blootgelegde pijnpunten. Buitenspelen in de buurt heeft immers een onvervangbare waarde: kinderen trekken zelf hun plan om met elkaar om te gaan en hun spel te organiseren, en het is al spelend en bewegend dat kinderen hun eigen buurt leren kennen.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/kinderen-spelen-steeds-minder-buiten~a817f50a/

Omdat veel ouders een angst hebben om hun kinderen te laten buiten spelen. Het is niet meer als vroeger. Dat men meer kinderen op straat zag dan binnen. Maar er was ook minder verkeer, en men hoorde bijna niet dat een kind verdween. Ook hebben ouder liever dat ze hun kind kunnen in het oog houden. En dan maken ouders ook geen tijd meer om mee naar buiten te gaan. Dus gewoon binnen zitten dan.
Zou jij je kind nog alleen durven laten buitenspelen?

Kind Playing, Kind, Children'S Day, Spelende Kinderen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Buitengewoon secundair onderwijs houdt schoolpoorten dicht, tot wanhoop van ouders: “Mijn kind is gecrasht. Ze heeft niks meer”

HET M-DECREET - zorg

Terwijl steeds meer kinderen zich klaarmaken om weer naar school te gaan, moeten leerlingen uit het buitengewoon secundair onderwijs thuisblijven. De zorg valt bijna volledig op de schouders van de ouders en beterschap is nog niet in zicht. “Zelfs in september zullen we pas gedeeltelijk heropstarten.”

“Vorige week is Phoebe zwaar gecrasht. Al wekenlang heeft ze geen fysiek contact meer met leeftijdsgenoten. Geen kunstacademie, niet naar school, niet gaan turnen…. Heel haar sociaal vangnet is weggevallen. Dat weegt zwaar op alle kinderen, maar voor mensen met een beperking is dat nóg veel moeilijker om te vatten”, vertelt Debora Van Meirhaeghe, mama van Phoebe (21). Al sinds midden maart zit het meisje met het syndroom van Down thuis, samen met haar ouders. Hetzelfde verhaal bij Dany Wils, de mama van Lasse (17), die ook het syndroom van Down heeft. “Al tien weken gaat hij niet meer naar school: het is onmetelijk wat voor een impact dat heeft op zijn sociaal welzijn. Deze week was Lasse aan het skypen met zijn klasgenoten en enkele leerkrachten: je zag hem meteen heropleven.” Ook bij de ouders zelf eist de lockdown stilaan zijn tol. “Wij hebben geen vrij moment meer. De hele dag wordt ingenomen door de zorg voor je kind.”

Vergeten door iedereen

Veel ouders van kinderen met beperkingen zitten in hetzelfde schuitje. De meeste basisscholen van het buitengewoon onderwijs zijn sinds 18 mei gedeeltelijk opgestart, maar de poorten van secundaire scholen waar kinderen met grote zorgnoden zitten, blijven bijna allemaal toe. Uit een belronde van de Vlaamse onderwijsinspectie blijkt dat slechts één van de 63 scholen die de zogeheten ‘OV1- en OV2-opleidingen’ aanbieden, weer is opgestart.

“We voelen ons echt wel in de steek gelaten”, zegt Dany. “Het buitengewoon onderwijs lijkt een vergeten groep. In de communicatie van de Veiligheidsraad of de media: nooit staat er iets bij voor onze kinderen.” Debora kreeg vorige week pas een eerste officieel bericht van de school. “De richtlijnen zouden niet duidelijk genoeg zijn, dus een heropstart is te moeilijk. Phoebe studeert dit jaar af. Zal ze nog één keer haar klasgenoten in levenden lijve kunnen ontmoeten voor het einde van het schooljaar? Die onwetendheid knaagt.”

Greet Boeykens, directeur van de Buggenhoutse school Blijdorp – niet die van Lasse en Phoebe – is, op advies van de preventiedienst, niet heropgestart. “We konden de gevraagde veiligheidsmaatregelen niet waarmaken. Veiligheid en gezondheid primeren, zowel voor leerlingen als voor medewerkers. Zo kan bijvoorbeeld niet iedereen een mondmasker opzetten. De praktijk leert ons ook dat het moeilijk voor hen is om afstand te houden: onze kinderen zijn echte knuffelberen. Als de leerlingen elkaar terugzien, dan vliegen ze elkaar rond de nek.”

Een heropstart in juni ziet ze niet meteen gebeuren, er komen enkel ‘afsluitnamiddagen’ . En zelfs in september zal het niet worden zoals vroeger, denkt Boeykens. “Het hangt allemaal af van hoe het virus evolueert, maar de veiligheidsinspecteur gaat uit van een gedeeltelijke en geleidelijke heropening in september.”

Ploeteren

De coronacrisis weegt dus zwaar op kinderen met een beperking en hun ouders. En beterschap lijkt dus nog niet meteen in zicht. “Dag na dag ploeteren we voort”, vertelt Wendelien De Baere van vzw De Ouders. “Hopelijk komen er snel oplossingen, maar veel ouders vrezen ook voor de zomer. Jeugdkampen zullen waarschijnlijk niet kunnen doorgaan, omdat ze een medisch attest moeten kunnen voorleggen. Een zware klap voor de kinderen en extra pijnlijk omdat de kloof tussen hen en gewone kinderen nog maar eens groter wordt. Bovendien moeten ouders voor die kampweken weer extra oplossingen zoeken. Een moeilijke en pijnlijke puzzel om te leggen.”

BRON: https://www.hln.be/de-krant/buitengewoon-secundair-onderwijs-houdt-schoolpoorten-dicht-tot-wanhoop-van-ouders-mijn-kind-is-gecrasht-ze-heeft-niks-meer~a47caee3/

Die het zelfs iets harder nodig hebben als andere kinderen worden niet gezien. Deze jongeren die structuur nodig hebben wordt aan de ouder overgelaten. Waar het zeker een hele opgave is om hele dagen thuis te hebben. Hun eigen thuiswerk en dan nog zo goed mogelijk met hun kind bezig zijn. Dat is zeker de zwaarste opgave die er nu is. Het kind mist niet alleen structuur maar ook zijn vriendjes en de school in het algemeen. Ik kan best begrijpen dat bepaalde kinderen er onder doorgaan en ook niet te vergeten de ouders.
Wanneer wordt er ook eens meer aandacht aan heb gegeven.

banaba buitengewoon onderwijs | VIVES

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

CLB: dossiers problematische thuissituaties laatste drie schooljaren verdrievoudigd

Kindertelefoon: 40 procent meer gesprekken over zorgelijke ...

De centra voor leerlingenbegeleiding (CLB’s) trekken aan de alarmbel. De voorbije drie schooljaren is het aantal dossiers rond problematische thuissituaties verdrievoudigd. “Het is moeilijker en moeilijker om de rust te bewaren en te voorkomen dat situaties escaleren”, zegt Stefaan Grielens, namens de CLB’s, zondagavond aan VRT NWS.

De voorbije maanden krijgen de CLB’s door de coronacrisis opvallend meer oproepen van ouders en jongeren over een slechte wederzijdse verstandhouding. “Mensen zitten kort op elkaar. En heel de situatie van thuisonderwijs combineren met werk, geeft stress. Soms escaleert dat”, zegt Grielens.

Tegelijk stellen ze bij de CLB’s vast dat die toename niet nieuw is. “Het is een tendens die al langer bezig is”, legt Grielens uit. “Als we de voorbije twee schooljaren vergelijken met die daarvoor, zien we dat het aantal dossiers over moeilijkheden thuis verdrievoudigd is in drie jaar tijd. Het gaat niet alleen om kleinigheden. Er is ook echt een toename van verontrustende situaties.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/onderwijs/clb-dossiers-problematische-thuissituaties-laatste-drie-schooljaren-verdrievoudigd~a4008836/

Een moeilijke thuissituatie komt nooit ten goede voor het kind en de opvoeding ervan. Men kan dan wel zeggen dit komt door dit of dat. Maar het heeft gewoon te maken met de problemen die ouders onder elkaar hebben waarvan het kind de dubben is. Als het kind aandacht vraagt en het krijgt het niet wordt het opstandig. Net als het is bij de ouders. Het is natuurlijk niet altijd evident om aandacht te geven. Maar dan nog hoeft men frustraties niet op iemand uit te werken.

CLB - BS De Cocon

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Wat je moet weten over Wattpad, het platform waar jongeren seksuele fantasieën neerpennen

Weinig verschil in seksuele fantasieën jongens en meisjes | NU ...

YouTube, Instagram, TikTok … Het gutst van de online platformen waar jong en oud hun filmpjes en gedachten delen. Maar kende je Wattpad al? https://www.wattpad.com/?locale=nl_NL Op dat gratis sociaal-e-boek-platform kan je je eigen schrijfsels delen met de rest van de wereld. En dat wordt en masse door jongeren, en meer specifiek door tiener- en twintigermeisjes gedaan. Niet om het er over kleding en consorten te hebben, wel om er hun seksueel getinte fantasieën op neer te pennen.

Wattpad is geen nieuw platform, maar werd in 2006 in het leven geroepen door enkele Canadezen om schrijvers een plaats te bieden hun verhalen te delen. Anno 2020 telt de community al 80 miljoen lezers en schrijvers, waaronder veel jonge meiden. Zij delen er sinds het One Direction- en Justin Bieber-tijdperk vlijtig fanfictie op, ofwel fictieverhalen over hun idolen.

Gewelddadig tegen de muur

Zo schreef een meisje het seksueel getint fictieverhaal ‘Precious’ over Justin Bieber, dat maar liefst 8 miljoen keer gelezen werd. Een fragment: “Ik ben niet van jou!”, schreeuwde ik terwijl ik hem wegduwde. Hij duwde me gewelddadig tegen de muur en fluisterde: “Als ik je niet mag hebben, mag niemand dat.”

En zo worden er massaal veel verhalen gedeeld, die achteraf soms zelfs uitgebracht en verfilmd worden. Een voorbeeld is ‘After’, een fanfictionverhaal van Anna Todd dat vorig jaar in de bioscoop te zien was en eerder al uitgegeven werd door Simon & Schuster-uitgeverij. Het verhaal gaat over Tessa die studeert aan de universiteit in Washington en Hardin, vernoemd naar Harry Styles van One Direction, ontmoet. Hardin is een echter een bad boy die samen met zijn rivaal Zed een weddenschap afsloot om Tessa als eerste in bed te krijgen, wat enkele stomende scènes oplevert.

Gechoqueerd

Veel schrijvers gebruiken het platform echter onder een pseudoniem, waardoor je niet kan achterhalen hoe oud de meisjes precies zijn, en dat zowel van de schrijvers als lezers. En dat maakt sommige ouders ongerust. Op de website Common Sense Media kunnen ouders reviews achterlaten over de verhalen die ze lezen. Die variëren tussen “Wat is het probleem?” tot “Ik was gechoqueerd door wat ik las”.

Toch hoeven ze zich niet meteen zorgen te maken. Het is voor jongeren immers een goede manier om hun schrijf- en leesvaardigheid te verbeteren. Bovendien zijn er tal van bekende schrijvers die begonnen zijn met fanfiction. Denk maar aan E.L James van ‘50 Shades of Grey’ en Meg Cabot van ‘The Princess Diaries’. Al is het geen slecht idee om zoon- of dochterlief aan te raden een pseudoniem te gebruiken. Wat online verschijnt, blijft er immers voor altijd staan. Dan is het handig om een andere naam te gebruiken als ze in hun latere leven niet met hun fanfictieverhalen geassocieerd willen worden. Voor meer tips over hoe je als ouder sociale media etc. veilig houdt voor jou en je kroost kan je hier terecht.

BRON: https://www.hln.be/nina/seks-relaties/wat-je-moet-weten-over-wattpad-het-platform-waar-jongeren-seksuele-fantasieen-neerpennen~a2091af7/

Toch niet slecht om dit te kennen als ouder. En dit ook te bespreken met je kinderen of ze daarop zitten. Want men kan wel verhalen schrijven maar men moet weten met wat ze bezig zijn.

Film | Kortfilm.be & Kutfilm.be

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

Blogs van Iris

Een beetje van dit en een beetje van dat..

Crazyhormonen

Hormonen issues en alles wat je moet weten over je schildklier!

Yolanda - "Det här är mitt privata krig"

Att vara annorlunda/att inte passa in i samhällets ramar

Fit 'N' Inch

Fitness,food,fashion

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

LOLA loves CHAMPAGNE

Lola neemt je mee in haar zoektocht naar dat ietsje meer dat haar leven kleurt.

allisone

we are all connected

VOICE

To bring out the best in you ...

amankumar000

A storyteller with a poetic heart

The Eternal Words

An opinionated girl penning down her thoughts.🌸❤

Essexworldliteraturesite

Towards a Read/Writ/ing of World Literature

Roses and Brimstone

❧ A Little Heart With Extraordinary Passion

de wereld door mijn ogen

verhalen of poezie met foto's

A.&V.travel

WHEREVER YOU GO, GO WITH ALL YOUR HEART.

Storyteller's Eye Word

immagina un mondo di amore teatrale

Sunshiny SA Site

Kavita Ramlal, Proudly South African

Mooi Leven, by De Gans

Fotografie en Schrijverijen

Dogmavrij

Een liefdevolle vinger op de zere plek, omdat heling begint met (h)erkenning.

Banter Republic

It's just banter

Droomvlucht...living your dream 🌏💚

You say I dream too big, I say you think too small!

Straf Verhalen

Verhalen over discipline en straf (en meer...)

wendiesweb

Met liefde geschreven...🖋

Vegan & Spiritualiteit

Veganistische voeding en Spirituele groei

verhaal achter de foto

een foto zegt meer dan 1000 woorden.

Project 'IK'

Een zoektocht naar positief egoïsme

Pieter Dierckx

art/kunst & yoga & massage

Блог красоты и здоровья от LiDea

О себе, о женщинах, об особенностях женского организма, об изменениях, связанных с возрастом. О красоте и здоровье, о том, чтобы сохранить их в условиях дефицита времени. О том, как сделать так, чтобы чувствовать себя королевой, чтобы окружающие видели её в вас.

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

La Bella Bora

Een tropisch lifestyle- en reisblog vol verhalen en inspiratie

Vvolutie (Wij godinnen)

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

Ontdek, Ontwikkel & Ervaar!

Hotstuffforladies

Alles voor de moderne vrouw :Beauty,fashion shop blogs & revieuws. Altijd vind ik de leukste aanbiedingen & koopjes. Ook dan kan je er super uit zien💫💎💍💠💃💗👗🛍👠 De lekkerste zelf gemaakte recepten & de leukste shop en make-up vlogs!

%d bloggers liken dit: