Category: opvoeding


Kinderen spelen steeds minder buiten

Swing, Speeltuin, Spelende Kinderen, Park, Kind, Spelen

Kinderen spelen steeds minder in hun woonomgeving. Er speelden vorige zomer 37 procent minder kinderen op straten, op pleinen en in parken dan in 2008. Meisjes vanaf 9 jaar spelen opvallend weinig buiten en in de stedelijke wijken spelen nog maar half zoveel kinderen als in 2008. Dat blijkt uit een onderzoek van Kind & Samenleving.
Kind & Samenleving trok nog voor de coronacrisis naar zeven heel uiteenlopende wijken om er te observeren hoeveel kinderen er nu echt spelen op straten en pleinen, op speelpleintjes en in parken. In 2008 deed het kennis- en expertisecentrum hetzelfde onderzoek in dezelfde zeven wijken. Voor het eerst brengt onderzoek nu duidelijk in kaart hoe het buitenspelen evolueert.
De onderzoekers telden in 2019 minder spelende kinderen dan in 2008, hoewel er nu in de wijken meer kinderen wonen dan toen. Daarmee rekening houdend spelen er nu 37 procent minder kinderen in hun woonomgeving dan in 2008. Op 11 jaar tijd is dat volgens Kind & Samenleving “een zorgwekkende achteruitgang”.
Die neerwaartse trend is er in de meeste wijken, maar in de drie stedelijke wijken gaat het om een achteruitgang van 50 procent of meer. Waar je als kind woont, maakt heel veel uit voor de speelkansen in de buurt.

Minder buitenspelende meisjes

Meisjes spelen minder buiten dan jongens. In 2008 zagen de onderzoekers op 100 spelende kinderen 45 meisjes; in 2019 nog maar 37. Het genderonevenwicht is bijzonder groot in de leeftijd van 9 tot 11 jaar (slechts 27 procent meisjes) en van 12 tot 14 jaar (34 procent meisjes). Sportzones zijn echt jongensplekken: amper 15 procent van de kinderen daar zijn meisjes.
Spelen gebeurt steeds vaker op plekken die bedoeld zijn om te spelen, te sporten of zich te ontspannen: twee op drie kinderen speelde in 2019 in deze recreatieve zones; in 2008 was dat nog maar één op de twee. Kinderen spelen nu dus meer op speelterreinen, sportzones en grote groene ruimtes, en zijn minder dan vroeger te zien in “algemene” ruimtes zoals buurtpleinen, straten en parkeerzones. Toch blijft de straat voor alle leeftijden een belangrijke speelplek.

Zorgwekkende afname

De onderzoekers maken zich zorgen over de afname van het buitenspelen en pleiten ervoor dat het beleid zich sterker richt op de blootgelegde pijnpunten. Buitenspelen in de buurt heeft immers een onvervangbare waarde: kinderen trekken zelf hun plan om met elkaar om te gaan en hun spel te organiseren, en het is al spelend en bewegend dat kinderen hun eigen buurt leren kennen.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/kinderen-spelen-steeds-minder-buiten~a817f50a/

Omdat veel ouders een angst hebben om hun kinderen te laten buiten spelen. Het is niet meer als vroeger. Dat men meer kinderen op straat zag dan binnen. Maar er was ook minder verkeer, en men hoorde bijna niet dat een kind verdween. Ook hebben ouder liever dat ze hun kind kunnen in het oog houden. En dan maken ouders ook geen tijd meer om mee naar buiten te gaan. Dus gewoon binnen zitten dan.
Zou jij je kind nog alleen durven laten buitenspelen?

Kind Playing, Kind, Children'S Day, Spelende Kinderen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Buitengewoon secundair onderwijs houdt schoolpoorten dicht, tot wanhoop van ouders: “Mijn kind is gecrasht. Ze heeft niks meer”

HET M-DECREET - zorg

Terwijl steeds meer kinderen zich klaarmaken om weer naar school te gaan, moeten leerlingen uit het buitengewoon secundair onderwijs thuisblijven. De zorg valt bijna volledig op de schouders van de ouders en beterschap is nog niet in zicht. “Zelfs in september zullen we pas gedeeltelijk heropstarten.”

“Vorige week is Phoebe zwaar gecrasht. Al wekenlang heeft ze geen fysiek contact meer met leeftijdsgenoten. Geen kunstacademie, niet naar school, niet gaan turnen…. Heel haar sociaal vangnet is weggevallen. Dat weegt zwaar op alle kinderen, maar voor mensen met een beperking is dat nóg veel moeilijker om te vatten”, vertelt Debora Van Meirhaeghe, mama van Phoebe (21). Al sinds midden maart zit het meisje met het syndroom van Down thuis, samen met haar ouders. Hetzelfde verhaal bij Dany Wils, de mama van Lasse (17), die ook het syndroom van Down heeft. “Al tien weken gaat hij niet meer naar school: het is onmetelijk wat voor een impact dat heeft op zijn sociaal welzijn. Deze week was Lasse aan het skypen met zijn klasgenoten en enkele leerkrachten: je zag hem meteen heropleven.” Ook bij de ouders zelf eist de lockdown stilaan zijn tol. “Wij hebben geen vrij moment meer. De hele dag wordt ingenomen door de zorg voor je kind.”

Vergeten door iedereen

Veel ouders van kinderen met beperkingen zitten in hetzelfde schuitje. De meeste basisscholen van het buitengewoon onderwijs zijn sinds 18 mei gedeeltelijk opgestart, maar de poorten van secundaire scholen waar kinderen met grote zorgnoden zitten, blijven bijna allemaal toe. Uit een belronde van de Vlaamse onderwijsinspectie blijkt dat slechts één van de 63 scholen die de zogeheten ‘OV1- en OV2-opleidingen’ aanbieden, weer is opgestart.

“We voelen ons echt wel in de steek gelaten”, zegt Dany. “Het buitengewoon onderwijs lijkt een vergeten groep. In de communicatie van de Veiligheidsraad of de media: nooit staat er iets bij voor onze kinderen.” Debora kreeg vorige week pas een eerste officieel bericht van de school. “De richtlijnen zouden niet duidelijk genoeg zijn, dus een heropstart is te moeilijk. Phoebe studeert dit jaar af. Zal ze nog één keer haar klasgenoten in levenden lijve kunnen ontmoeten voor het einde van het schooljaar? Die onwetendheid knaagt.”

Greet Boeykens, directeur van de Buggenhoutse school Blijdorp – niet die van Lasse en Phoebe – is, op advies van de preventiedienst, niet heropgestart. “We konden de gevraagde veiligheidsmaatregelen niet waarmaken. Veiligheid en gezondheid primeren, zowel voor leerlingen als voor medewerkers. Zo kan bijvoorbeeld niet iedereen een mondmasker opzetten. De praktijk leert ons ook dat het moeilijk voor hen is om afstand te houden: onze kinderen zijn echte knuffelberen. Als de leerlingen elkaar terugzien, dan vliegen ze elkaar rond de nek.”

Een heropstart in juni ziet ze niet meteen gebeuren, er komen enkel ‘afsluitnamiddagen’ . En zelfs in september zal het niet worden zoals vroeger, denkt Boeykens. “Het hangt allemaal af van hoe het virus evolueert, maar de veiligheidsinspecteur gaat uit van een gedeeltelijke en geleidelijke heropening in september.”

Ploeteren

De coronacrisis weegt dus zwaar op kinderen met een beperking en hun ouders. En beterschap lijkt dus nog niet meteen in zicht. “Dag na dag ploeteren we voort”, vertelt Wendelien De Baere van vzw De Ouders. “Hopelijk komen er snel oplossingen, maar veel ouders vrezen ook voor de zomer. Jeugdkampen zullen waarschijnlijk niet kunnen doorgaan, omdat ze een medisch attest moeten kunnen voorleggen. Een zware klap voor de kinderen en extra pijnlijk omdat de kloof tussen hen en gewone kinderen nog maar eens groter wordt. Bovendien moeten ouders voor die kampweken weer extra oplossingen zoeken. Een moeilijke en pijnlijke puzzel om te leggen.”

BRON: https://www.hln.be/de-krant/buitengewoon-secundair-onderwijs-houdt-schoolpoorten-dicht-tot-wanhoop-van-ouders-mijn-kind-is-gecrasht-ze-heeft-niks-meer~a47caee3/

Die het zelfs iets harder nodig hebben als andere kinderen worden niet gezien. Deze jongeren die structuur nodig hebben wordt aan de ouder overgelaten. Waar het zeker een hele opgave is om hele dagen thuis te hebben. Hun eigen thuiswerk en dan nog zo goed mogelijk met hun kind bezig zijn. Dat is zeker de zwaarste opgave die er nu is. Het kind mist niet alleen structuur maar ook zijn vriendjes en de school in het algemeen. Ik kan best begrijpen dat bepaalde kinderen er onder doorgaan en ook niet te vergeten de ouders.
Wanneer wordt er ook eens meer aandacht aan heb gegeven.

banaba buitengewoon onderwijs | VIVES

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

CLB: dossiers problematische thuissituaties laatste drie schooljaren verdrievoudigd

Kindertelefoon: 40 procent meer gesprekken over zorgelijke ...

De centra voor leerlingenbegeleiding (CLB’s) trekken aan de alarmbel. De voorbije drie schooljaren is het aantal dossiers rond problematische thuissituaties verdrievoudigd. “Het is moeilijker en moeilijker om de rust te bewaren en te voorkomen dat situaties escaleren”, zegt Stefaan Grielens, namens de CLB’s, zondagavond aan VRT NWS.

De voorbije maanden krijgen de CLB’s door de coronacrisis opvallend meer oproepen van ouders en jongeren over een slechte wederzijdse verstandhouding. “Mensen zitten kort op elkaar. En heel de situatie van thuisonderwijs combineren met werk, geeft stress. Soms escaleert dat”, zegt Grielens.

Tegelijk stellen ze bij de CLB’s vast dat die toename niet nieuw is. “Het is een tendens die al langer bezig is”, legt Grielens uit. “Als we de voorbije twee schooljaren vergelijken met die daarvoor, zien we dat het aantal dossiers over moeilijkheden thuis verdrievoudigd is in drie jaar tijd. Het gaat niet alleen om kleinigheden. Er is ook echt een toename van verontrustende situaties.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/onderwijs/clb-dossiers-problematische-thuissituaties-laatste-drie-schooljaren-verdrievoudigd~a4008836/

Een moeilijke thuissituatie komt nooit ten goede voor het kind en de opvoeding ervan. Men kan dan wel zeggen dit komt door dit of dat. Maar het heeft gewoon te maken met de problemen die ouders onder elkaar hebben waarvan het kind de dubben is. Als het kind aandacht vraagt en het krijgt het niet wordt het opstandig. Net als het is bij de ouders. Het is natuurlijk niet altijd evident om aandacht te geven. Maar dan nog hoeft men frustraties niet op iemand uit te werken.

CLB - BS De Cocon

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Wat je moet weten over Wattpad, het platform waar jongeren seksuele fantasieën neerpennen

Weinig verschil in seksuele fantasieën jongens en meisjes | NU ...

YouTube, Instagram, TikTok … Het gutst van de online platformen waar jong en oud hun filmpjes en gedachten delen. Maar kende je Wattpad al? https://www.wattpad.com/?locale=nl_NL Op dat gratis sociaal-e-boek-platform kan je je eigen schrijfsels delen met de rest van de wereld. En dat wordt en masse door jongeren, en meer specifiek door tiener- en twintigermeisjes gedaan. Niet om het er over kleding en consorten te hebben, wel om er hun seksueel getinte fantasieën op neer te pennen.

Wattpad is geen nieuw platform, maar werd in 2006 in het leven geroepen door enkele Canadezen om schrijvers een plaats te bieden hun verhalen te delen. Anno 2020 telt de community al 80 miljoen lezers en schrijvers, waaronder veel jonge meiden. Zij delen er sinds het One Direction- en Justin Bieber-tijdperk vlijtig fanfictie op, ofwel fictieverhalen over hun idolen.

Gewelddadig tegen de muur

Zo schreef een meisje het seksueel getint fictieverhaal ‘Precious’ over Justin Bieber, dat maar liefst 8 miljoen keer gelezen werd. Een fragment: “Ik ben niet van jou!”, schreeuwde ik terwijl ik hem wegduwde. Hij duwde me gewelddadig tegen de muur en fluisterde: “Als ik je niet mag hebben, mag niemand dat.”

En zo worden er massaal veel verhalen gedeeld, die achteraf soms zelfs uitgebracht en verfilmd worden. Een voorbeeld is ‘After’, een fanfictionverhaal van Anna Todd dat vorig jaar in de bioscoop te zien was en eerder al uitgegeven werd door Simon & Schuster-uitgeverij. Het verhaal gaat over Tessa die studeert aan de universiteit in Washington en Hardin, vernoemd naar Harry Styles van One Direction, ontmoet. Hardin is een echter een bad boy die samen met zijn rivaal Zed een weddenschap afsloot om Tessa als eerste in bed te krijgen, wat enkele stomende scènes oplevert.

Gechoqueerd

Veel schrijvers gebruiken het platform echter onder een pseudoniem, waardoor je niet kan achterhalen hoe oud de meisjes precies zijn, en dat zowel van de schrijvers als lezers. En dat maakt sommige ouders ongerust. Op de website Common Sense Media kunnen ouders reviews achterlaten over de verhalen die ze lezen. Die variëren tussen “Wat is het probleem?” tot “Ik was gechoqueerd door wat ik las”.

Toch hoeven ze zich niet meteen zorgen te maken. Het is voor jongeren immers een goede manier om hun schrijf- en leesvaardigheid te verbeteren. Bovendien zijn er tal van bekende schrijvers die begonnen zijn met fanfiction. Denk maar aan E.L James van ‘50 Shades of Grey’ en Meg Cabot van ‘The Princess Diaries’. Al is het geen slecht idee om zoon- of dochterlief aan te raden een pseudoniem te gebruiken. Wat online verschijnt, blijft er immers voor altijd staan. Dan is het handig om een andere naam te gebruiken als ze in hun latere leven niet met hun fanfictieverhalen geassocieerd willen worden. Voor meer tips over hoe je als ouder sociale media etc. veilig houdt voor jou en je kroost kan je hier terecht.

BRON: https://www.hln.be/nina/seks-relaties/wat-je-moet-weten-over-wattpad-het-platform-waar-jongeren-seksuele-fantasieen-neerpennen~a2091af7/

Toch niet slecht om dit te kennen als ouder. En dit ook te bespreken met je kinderen of ze daarop zitten. Want men kan wel verhalen schrijven maar men moet weten met wat ze bezig zijn.

Film | Kortfilm.be & Kutfilm.be

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

STRESS IN HET GEZIN

Hoe aandacht de stress in jouw gezin kan verminderen

KIDDO.net

Aandacht is een onderschatte opvoedkwaliteit als je het mij vraagt. We zijn tegenwoordig zo druk met van alles en nog wat dat we het grootste deel van onze tijd op de automatische piloot leven. Er is bijna niets meer waar we nog echt aandacht voor hebben. En dus ook niet voor onze kinderen.

“Ho, ho, nou ik wel hoor”, hoor ik je nu al denken. Gefeliciteerd, dan ben jij één van de weinigen. Of heb je misschien toch een iets te rooskleurig beeld van jezelf? Want wat ik bedoel met aandacht is pure, bewuste, enkelvoudige aandacht. Dus even helemaal met niks anders bezig zijn dan jouw kind op dat moment.

Echte aandacht of aanwezig zijn?

Hoe vaak lukt jou dat? Hoe vaak komt het voor dat je tegelijkertijd iets anders aan het doen bent of met je gedachten ergens anders bent?  Als ik om me heen kijk zie ik het veelvuldig. Een moeder die haar kind van school haalt en haar kind een vraag stelt terwijl ze ondertussen haar telefoon checkt. Een vader die een potje voetbalt met zijn kind en meer oog heeft voor zijn eigen coole trucs dan voor die van zijn kind. Dat lijkt misschien aandacht, maar is voor mij iets heel anders, ik noem het aanwezigheid.

Kinderen merken het als we er met onze aandacht niet helemaal bij zijn. En omdat ze die aandacht wel graag willen, gaan ze er om vragen, op hun geheel eigen wijze natuurlijk. Zo kunnen ze bijvoorbeeld gaan zeuren, jengelen, boos worden of iets doen wat niet mag. Alles om onze aandacht op zich te richten. En die dingen die ze dan doen, die vinden wij helemaal niet fijn. Die kunnen ons zelfs een gevoel van stress bezorgen.

Echte oprechte aandacht kan dit soort situaties en dus stress voorkomen. En het mooie is, het levert zelfs wat op, zowel voor jou als je kind(eren).  Volledige aandacht voor je kind hebben voelt fijn, het brengt je even helemaal in het hier en nu en het versterkt de band tussen jullie. Probeer maar eens uit!

Hoe doe je dat dan?

Door regelmatig echte aandacht te geven aan je kind voorkom je niet alleen vervelende situaties, het zorgt er ook voor dat jij meer momenten van rust en ontspanning ervaart. Want met meerdere dingen tegelijk bezig zijn geeft stress en als je leeft op de automatische piloot dan is de kans groot dat je die stress pas opmerkt als het al te laat is. Bijvoorbeeld door boos of geïrriteerd te reageren op jouw kind, terwijl er eigenlijk niet echt iets aan de hand is.

Echte aandacht is niet iets wat in onze maatschappij wordt aangeleerd, dit in tegenstelling tot veel andere culturen. Het kan dus in het begin best lastig zijn als je ermee gaat oefenen. Maar weet je wat nu zo mooi is, je grootste leermeester bevindt zich vlak voor jouw neus. Kinderen zijn van nature nog heel aandachtig bij wat ze doen, ze laten zich niet makkelijk afleiden van hun spel. En als ze zich al wel laten afleiden dan geven ze hun volledige aandacht aan wat ze heeft afgeleid. Kortom, ze zijn meesters in aandachtig leven. Kijk dus af bij je kind, leer van wat je ziet en pas het toe in jouw eigen leven.

Stress verminderen

Wil jij de stress die jij in jouw gezin ervaart verminderen, begin dan met jezelf te oefenen in volledige aandacht schenken aan wat je aan het doen bent.  Je kunt daarbij klein beginnen, met één moment per dag. Bijvoorbeeld het moment waarop jouw kind uit school komt. Oefen jezelf er dan in om aandachtig aanwezig te zijn. In het begin zul je daarbij afgeleid worden (door van alles en nog wat), dat geeft niks. Keer gewoon met je aandacht terug naar je kind. Hoe meer je oefent hoe makkelijker het voor je zal worden.

Breid het dan langzaam uit en ervaar wat dit oplevert voor jou, jouw kind en de rest van jouw gezin.

Samenvatting

Echte aandacht, volledig aanwezig zijn is een schaars goed in onze maatschappij en dat geeft stress. Stress omdat je met verschillende dingen tegelijk bezig bent en stress omdat je kind aandacht gaat “vragen” op een manier die jij waarschijnlijk niet prettig vindt. Door je aandacht echt te richten op je kind, al is het in het begin maar één kort moment per dag, verminder en voorkom je stress. En daarnaast zul je ook nog eens ervaren welke voordelen het voor jullie met zich meebrengt.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/hoe-aandacht-de-stress-in-jouw-gezin-kan-verminderen-2-2/

In een gezin komt ook wel eens stress voor. Dan kan men gaan denken wat is er aan de hand. Wat kan men eraan doen. Soms is het simpel aandacht geven. Denk maar aan een kind dat luidruchtig is of iets doet dat niet mag. Is vaak om aandacht vragen. Maar ook voelt het kind aan dat een van de ouders onder stress zit. Ik zeg altijd: kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen. Want een kind zoekt ook zijn weg en de ouders moeten hun vleugels durven dicht doen. Hou het kind niet vast om te leren. Aandacht geven is soms zo moeilijk voor sommigen. Omdat ze het ook niet altijd gehad hebben. Maar aandacht geven moet je leren. Moet je leren geven maar ook leren om het te krijgen te aanvaarden. Niet iedereen kan dit aanvaarden die aandacht. En dat kan ook problemen geven. Ook zeg ik altijd het maken van een kind is leuk prettig maar het opvoeden het aandacht geven dat moet men zelf leren. Daar krijg je geen handleiding bij.

Vroege signalen van autisme (ASS) - Autisme Jonge Kind

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

LOCKDOWN WEEGT OP JONGEREN

Lockdown weegt op jongeren: chatlijnen krijgen drievoud aan hulpkreten

Door corona tijd voor reflectie: 'De natuur roept ons nu tot ...

Door de coronamaatregelen zien chatlijnen een enorme toevloed aan hulpvragen van jongeren. Die van de Vertrouwenscentra Kindermishandeling ziet het aantal gesprekken verdriedubbelen, schrijft De Morgen. Net als de chatboxen van het CAW (Centrum Algemeen Welzijnswerk). “Als je chat, horen je huisgenoten niet welke vragen je stelt.”

Sinds het begin van de lockdown is het aantal gesprekken bij Nu praat ik erover, de chatlijn van de Vertrouwenscentra Kindermishandeling, sterk gestegen. Medewerkers hadden vorige week 30 uitgebreide chatsessies, de week daarvoor – toen de lockdown inging – 22, drie weken geleden slechts 8.

“We merken ook dat wie voor het eerst contact opneemt met de hulplijn vaak praat over conflicten thuis door de coronamaatregelen”, zegt coördinator Ilse Van Campenhout. “De grens met therapie is bij ons dun, omdat gesprekken meer dan een uur kunnen duren en nadien nog worden opgevolgd.”

Chatten is misschien een betere manier, omdat je dan anoniemer bent. Als je chat, kunnen je huisgenoten niet horen welke vragen je stelt. Aan de telefoon wel

CAW-directeur Anita Cautaers

Ook hulplijnen die zich meer algemeen op jongeren richten, hebben dezer dagen meer werk. CLBch@t, een chatbox van de Centra voor Leerlingenbegeleiding, ziet een toename in het aantal gesprekken, maar ook een stijging in het aantal crisissituaties, waarbij direct ingegrepen moet worden. Concreet is het aantal vragen over conflicten in het gezin en over angsten meer dan verdubbeld in vergelijking met dezelfde periode van 16 tot 30 maart vorig jaar.

Eenzelfde geluid is ook nog te horen bij de chatlijnen van het CAW, die allerlei hulpvragen behandelen. “Jongeren worden nu gedwongen om van thuis uit hun vragen te stellen”, zegt CAW-directeur Anita Cautaers. “Chatten is misschien een betere manier, omdat je dan anoniemer bent. Als je chat, kunnen je huisgenoten niet horen welke vragen je stelt. Aan de telefoon wel. Ook merken we dat de vragen rond angst of een woonsituatie nu scherper naar boven komen.”

Bij de chatbox van de JAC, de jongerenwerking van CAW, valt er meer dan een verdriedubbeling op te tekenen. 497 gesprekken vorige week, tegenover 152 in de eerste week van maart. Maar ook volwassenen of zorgverleners vinden makkelijker hun weg naar de chat, heeft CAW opgemerkt. Want ook op de algemene chatbox van caw.be was er een verdriedubbeling in het aantal gesprekken.

Al deze chatboxen hebben hun capaciteit en hun openingsuren uitgebreid omdat de vraag naar hulp groter is. Andere hulplijnen zoals Stop it now (pedofilie) of 1712 (geweld tegen kinderen) zien geen toename in het aantal oproepen, of vinden het nog te vroeg om over tendensen te spreken.

Luisterend oor

Dat jongeren via de chat in coronatijden om hulp zoeken, hoeft op zich niet te verbazen. Vaak worden gevallen van misbruik, of een moeilijke thuissituatie opgepikt door de omgeving. “Vrienden van de sportclub, of leerkrachten zijn vaak de eersten om hier signalen over door te geven”, zegt Van Campenhout. “Normaal kunnen jongeren gesprekken voeren met begeleiders of met psychologen. Maar vaak valt dat nu weg. Wij bieden een luisterend oor en proberen een oplossing te vinden.”

Wie het voor de lockdown dus al moeilijk had met zijn thuissituatie, of worstelde met zijn mentale gezondheid, is nu dus een pak slechter af. Jongeren die thuis mishandeld worden of donkere gedachten hebben, vinden veel moeilijker een uitweg of afleiding. Gaan sporten met vrienden? Mag niet. Naar de grootouders? Ook niet.

Om meer aandacht te vragen voor kwetsbare jongeren bij het beleid tegen de coronaverspreiding dient de Vlaamse Jeugdraad vandaag ook een standpunt met aanbevelingen in bij de Vlaamse regering.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/lockdown-weegt-op-jongeren-chatlijnen-krijgen-drievoud-aan-hulpkreten~a90fb7d1/

De jeugd heeft het meeste het moeilijkste omdat ze niet kunnen afspreken met hun vrienden. Thuis moeten ze stil zijn en als dat niet is ontstaat er ruzie. Hulp willen ze zoeken maar ook dat is in deze tijden heel moeilijk. We mogen niet vergeten dat de meeste nu op elkaar lip zitten en zoiets komt niet goed. En juist omdat ze het zwakste zijn krijgen ze het meeste te verduren. Hier door gaan heel veel gezinnen en relaties stuk lopen. Ze kunnen niet bij elkaar zijn zolang en juist dat zal het nieuwe leven worden. Men zal het leven helemaal anders moeten gaan bekijken. En als je dat niet kan zullen er problemen ontstaan.

Hoe motiveer je je kinderen om te doen wat je vraagt, zonder ze de ...

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

7 op de 10 lenen geld voor de kinderen

Afbeeldingsresultaat voor lenen

Liefst zeven op de tien Belgen zeggen dat ze dit jaar geld geleend hebben om ‘iets’ voor de kinderen te betalen. “Ouders voelen sociale druk en willen hun kroost die dure kleding of dat schoolreisje toch gunnen.”

“Een hallucinant cijfer”, vindt Guy Colpaert, CEO van Intrum, een financiële dienstverlener die jaarlijks onderzoekt of en hoe Europese huishoudens erin slagen rond te komen. “Mensen die zich geen grote uitgaven voor de kinderen kunnen veroorloven, doen het tóch vanwege de sociale druk. Ze willen per se dat hun zoon of dochter die dure kleding kan dragen of dat schoolreisje kan maken, ongeacht de financiële gevolgen.” Beterschap verwacht Colpaert niet meteen, zeker nu de regels voor hypothecair krediet strenger worden. “De banken mogen binnenkort geen 100% van de verkoopprijs meer toestaan. Als ouders dan geld gaan lenen om ervoor te zorgen dat hun kinderen alsnog een woning kunnen kopen, komen ze in een schuldenspiraal terecht.”

Het is trouwens een steeds grotere zorg van Belgische vaders en moeders: zullen hun kinderen nog wel rondkomen? Net geen drie op de tien (29%) denken dat hun kroost het financieel slechter zal hebben dan zijzelf, tegenover 23% vorig jaar. Vlaamse ouders zien de toekomt rooskleuriger in dan Waalse (27% tegenover 34%). Ook het aantal ouders die verwachten dat de kinderen om financiële redenen langer thuis zullen blijven wonen, zit in de lift: van 19% vorig jaar tot 28% nu. Ruim de helft gaat er bovendien van uit dat zoon- of dochterlief ook nadat hij of zij alleen is gaan wonen nog steun nodig zal hebben.

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/7-op-de-10-lenen-geld-voor-de-kinderen~a5345833/

Is het niet erg als je als ouder geld moeten lenen om je kind iets te gunnen? Ik spreek niet over cadeaus. Maar neem nu de school of als ze aan sport willen doen. Het kost voor heel velen wat geld. En ze kunnen het eigenlijk niet betalen maar willen toch dat hun kind ook die activiteiten op school kunnen meedoen. Bepaalde hebben het goed, maar de meeste moeten zien rond te komen en op het einde de knoopjes aan elkaar maken.
Als cadeau of noem maar op ben jezelf als ouder verantwoordelijk hoeveel men eraan wil besteden. Het is niet omdat je kind een porsche vraagt dat deze die ook moet krijgen. Ik zeg altijd wie het kleine niet eert is het grote niet weerd.
Ouders zet jezelf niet in schulden om een cadeau en durf te praten met school of instanties om een oplossing te zoeken zodat je kind ook plezier daar mag beleven.

Afbeeldingsresultaat voor lenen kinderen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

4 OP DE 5 JONGEREN BEWEGEN TE WEINIG

4 op de 5 jongeren bewegen te weinig: WHO waarschuwt voor de gevaren

Afbeeldingsresultaat voor meisjes en beweging

Een nieuwe studie van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) toont aan dat 80% van schoolgaande jeugd niet aan het aanbevolen uur lichaamsbeweging per dag komt. En dat kan volgens de WHO zowel hun huidige als hun toekomstige gezondheid in gevaar brengen.

Voor de studie, die gepubliceerd werd in het tijdschrift ‘The Lancet Child & Adolescent Health’, werden de gegevens van 1,6 miljoen scholieren uit 146 landen tussen de leeftijd van 11 en 17 jaar verzameld. Daaruit bleek dat meer dan 4 op de 5 jongeren te weinig beweging krijgen per dag. Nochtans raadt de WHO aan om minstens een uurtje te spenderen aan wandelen, spelen, fietsen of deelnemen aan georganiseerde sporten.

Meisjes scoren het slechts. 85% van hen komt niet aan het aanbevolen uur sporten per dag, tegenover 78% van de jongens. Dat verschil was merkbaar in alle landen op enkele na. Zo deden de meisjes het beter in Tonga, Samoa, Afghanistan en Zambia. De meeste landen zagen de genderkloof ook groter worden over een periode van 15 jaar. De studie liep van 2001 tot 2016.

België bevindt zich in de middenmoot

In 2016 kregen de jongens in de Filipijnen het slechtste rapport. Daar bewoog maar liefst 93% van de jongens te weinig. In Zuid-Korea scoorden de meisjes het slechtst (97%) en ook beide geslachten samen. Daar kwam 94% van de adolescenten niet aan een uurtje beweging per dag. Bangladesh behaalde dan weer de beste punten. Daar sporten 63% van de jongens en 69% van de meisjes te weinig. De onderzoekers wijten de betere score bij de jongens aan de sterke focus op nationale sporten zoals cricket en bij de meisjes aan maatschappelijke factoren zoals de vele huishoudelijke taken die ze op zich moeten nemen. België belandt in de middenmoot. Zo beweegt 79% van de jongens te weinig, en 88% van de meisjes.

Dat de schoolgaande jeugd zo weinig beweegt, is erg gevaarlijk voor hun gezondheid waarschuwt de WHO. “Er zijn dringend beleidsmaatregelen nodig om de fysieke activiteit te bevorderen bij de jeugd om hun huidige en toekomstige gezondheid niet in gevaar te brengen.” Zo is een fysiek actieve levensstijl bij adolescenten niet alleen belangrijk voor hun hart, spieren, ademhaling, botten en gewicht, maar veel bewegen zou ook een positieve invloed hebben op de cognitieve ontwikkeling. Daarnaast wijzen studies uit dat die voordelen ook merkbaar blijven tijdens hun volwassene leven.

Om die positieve effecten te bereiken, beveelt de WHO adolescenten aan om elke dag een uur of langer matige tot krachtige lichamelijke activiteit na te streven. En daar moeten vooral nationale, stedelijke en lokale leiders iets aan doen volgens de organisatie. “De studie benadrukt dat jonge mensen het recht hebben om te bewegen en de mogelijkheid moeten krijgen om hun recht op lichamelijke en geestelijke gezondheid te realiseren”, vertelt Fiona Bull, medeauteur van de studie. “Sterke politieke wil en actie kunnen het feit dat meer dan 4 op de 5 jongeren niet het genot en de sociale, fysieke en gezondheidsvoordelen kunnen ervaren, aanpakken. Beleidsmakers en belanghebbenden moeten dus dringend aangemoedigd worden om nu actie te ondernemen voor de gezondheid van deze en toekomstige generaties.”

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/4-op-de-5-jongeren-bewegen-te-weinig-who-waarschuwt-voor-de-gevaren~a1ccfddf/#comments

Tijden veranderen en dat hoor je me niet zeggen. Wij moesten vuil zien of onze ouders waren niet tevreden. Wij konden nog op straat spelen of spraken af om ergens te gaan spelen of te ravotten. Maar nu komen ze van school en moeten eerst het nodige huiswerk doen, en dan de tijd die rest nemen ze hun laptop of tablet. Buiten zie je bijna geen kinderen meer spelen. Als ze dan wat ouder zijn en ze gaan al eens een filmpje kijken hebben meer snoep mee dan je kan denken. Eten moet snel gaan en liefst zo vettig mogelijk. De ouders zijn op hun gemak dat hun kind thuis in de kamer zit. Dan moeten ze zich geen zorgen maken. Maar hun gezondheid gaat er goed mee achteruit. Velen zijn te zwaar voor hun leeftijd en als je vraagt of ze iets van sport doen is het antwoord vaak nee.
Ook in de scholen zou men meer aandacht moeten geven aan ontspanning en sport.
Want wat ik alleen maar zie bij kinderen is een zware boekentas of rugzak die ze dagelijks moeten sleuren. Dat ook niet gewenst is voor hun lichaam.

Afbeeldingsresultaat voor kinderen overgewicht

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

Chatgesprekken met CLB over zelfdoding met 30% gestegen: dit is wat je kan doen als ouder

Afbeeldingsresultaat voor zelfdoding jongeren

Meer en meer leerlingen en ouders vinden hun weg naar een anoniem chatgesprek met het Centrum voor leerlingenbegeleiding (CLB). Zo nam het aantal oproepen afgelopen schooljaar met maar liefst 25% toe. Opvallend was dat het aantal chatgesprekken over zelfdoding steeg met met 30,5% in vergelijking met vorig schooljaar. Wij vroegen aan CLB-medewerker Jelle Beeckman naar wat je als ouder kan doen.

Sinds het schooljaar van 2016-2017 breidde het CLB hun werking uit met een mogelijkheid om te chatten. De CLBch@t werd in het leven geroepen om de drempel naar hulp nog kleiner te maken. En dat initiatief blijkt goed te werken. Zo steeg het aantal oproepen met 25%. Al zaten er ook verontrustende cijfers tussen. Zo nam het aantal chatgesprekken tijdens het schooljaar van 2018-2019 over zelfdoding met maar liefst 30,5% toe tegenover vorig schooljaar. Dat komt volgens Jelle Beeckman, maatschappelijk werker bij het CLB GO! Gent en medewerker bij de CLBch@t vooral omdat er meer openheid is over het thema. “Zowel zelfdoding als zelfmutilatie komen veel vaker aan bod in de media of leerlingen zien het via sociale media als Instagram. Daardoor zitten ze met veel meer vragen en dan is zo’n chat een laagdrempelige manier om hulp te vragen.”

Zelf beschikt Beeckman niet over cijfers over het aantal gevallen van automutilatie, maar hij verklaart de stijging ook aan het feit dat steeds meer leerlingen en ouders hun weg naar de chat zelf gevonden hebben. “Het grote voordeel aan de chat is dat alles anoniem kan verlopen. De drempel wordt zo veel lager, waardoor ook de vraag naar hulp makkelijker wordt. Dat er meer leerlingen chatten met vragen over zelfdoding betekent dus niet per se dat er ook meer leerlingen effectief mee zitten, maar wel dat ze makkelijker de stap naar hulp gevonden hebben.”

Alarmsignalen

Maar hoe kan je nu als ouder de signalen herkennen als je kind met dergelijke gedachten worstelt? Beeckman: “Waar je als ouder vooral op moet letten zijn veranderingen in het gedrag. Uiteraard zijn depressieve gevoelens een signaal, denk maar aan stemmingswisselingen, minder eten, sneller vermoeid zijn, geen plezier meer beleven aan dingen die het kind normaal wel graag doet, contacten die verbroken worden, maar ook lange mouwen of bedekkende kleding dragen om wondes van zelfverminking te verbergen, zijn alarmsignalen.”

Het belangrijkste als je die signalen opmerkt, is volgens Beeckman om niet te panikeren, maar het gedrag met je kind te bespreken. “Zowel ouders als leerkrachten beginnen vaak meteen te panikeren, maar dat is niet nodig. Je doet er veel beter aan om hen op hun gemak te stellen en op zoek te gaan naar de oorzaak van hun gedrag zodat er oplossingen gevonden kunnen worden. Dat doe je vooral door er zo open mogelijk over te communiceren. Vraag hoe je kind zich voelt, of er misschien iets schort op school, met vriendjes of andere zaken. Laat zien dat je er voor hen bent en dat er open over het probleem gepraat kan worden.”

Samen leuke dingen doen

Aan de andere kant is het volgens Beeckman geen goed idee alleen op het probleem te focussen. “Tonen je klaarstaat voor hen, betekent ook dat je nog steeds leuke dingen samen doet. Maak veel tijd vrij voor je kind en zorg ervoor dat jullie ook normale activiteiten plannen. Dat zal je kind ook helpen om zich beter te voelen. Trek het probleem ook zeker niet naar je toe. Veel ouders kwijnen weg in zelfmedelijden omdat ze het gevoel hebben dat ze gefaald hebben, maar dat helpt het kind allerminst vooruit. De ouders zijn in dergelijke situaties vaak een van de belangrijkste personen op wie het kind kan rekenen, dan is het belangrijk dat ze dat ook effectief kunnen doen.”

Beeckman raadt ook aan om niet alleen met je kinderen erover te communiceren, maar ook met anderen. “Hoewel de problematiek steeds meer onder de aandacht komt, rust er nog altijd een taboe op. Toch helpt het enorm om er ook als ouder bijvoorbeeld met andere ouders over te communiceren. Durf ook hulp in te schakelen van het CLB of andere instanties als je je zorgen maakt. Doe dat echter niet achter de rug om van je kind, maar in samenspraak en op een normale manier. Vaak zijn de signalen een kreet om hulp en kan het kind goed geholpen worden.”

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de website zelfmoord1813.be.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/chatgesprekken-met-clb-over-zelfdoding-met-30-gestegen-dit-is-wat-je-kan-doen-als-ouder~ae913414/

Als ouder is het niet makkelijk om die signalen op te pikken van je kind. En ook zeg ik erbij als de ouders tijd hebben voor hun kind. Soms krijgen ze als antwoord stel je zo niet aan wees sterk. Dat zeg je niet tegen een kind. Maar ouders die het goed voorhebben kunnen zien of hun kind zich anders gaat gedragen. Terugtrekken, emotioneel, angsten en moeilijk kunnen praten. Soms kan het zijn dat je kind meer gaat schrijven en dat je als ouder soms daar iets kan uithalen als ze donkere gedachten hebben. Natuurlijk vaak heeft het kind het niet graag als je iets leest van hen, maar dit kan je dan op een rustige manier uitleggen dat je begrip hebt en graag wilt lezen wat je kind schrijft.
Je kan ze ook altijd contact laten opnemen met de jongeren telefoon of chat tele onthaal 106 of Awel of zelfmoordlijn. Zodat ze dan privé kunnen praten met iemand die ze niet kennen. Dat kan voor hen ook helpen om er beter over te praten. Natuurlijk nadien moet men wel zien dat men ze nog verder kunnen helpen. Het is zo een zware materie voor de ouders. En zeker als ze overgaan tot de daad. 
Er is altijd een oorzaak aan verbonden. Die kan gaan familiaal, sociaal, school. Het is ook belangrijk om daar achter te komen, wil je een hulp kunnen bieden. En zo juiste hulp kan zoeken om je kind terug op rechte pad te krijgen in hun gedachten.  

Afbeeldingsresultaat voor zelfdoding jongeren

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Potvolkoffie! Wat als je kind vuile woorden gebruikt?

Gerelateerde afbeelding

Eigen kind, schoon kind, tot er plots schuttingtaal uit de mond van je snoezige zoon of dochter komt. Hoe je dat het best aanpakt? Wij vroegen advies aan de orthopedagoog.

“Hoe hard je ook je best doet, je kan je zoon of dochter niet afschermen voor vloeken”, zegt Steven Gielis, lector in de orthopedagogie en bezieler van Zitdazo. “Op school, in de kinderopvang, via broers of zussen of radio, televisie of internet: kinderen zullen altijd bepaalde woorden opvangen. Toch begrijp ik dat het even schrikken is als je je kind ’godverdomme’ of ‘fuck’ hoort zeggen. Hoe je daar het best mee kan omgaan? Dat hangt af van de leeftijd van je zoon of dochter. Jonge kinderen begrijpen niet wat ze zeggen als ze vloeken. Ze herhalen woorden die ze opgevangen hebben en gebruiken ze vooral om een reactie uit te lokken. Een effectieve aanpak is het vloeken gewoon negeren, want dan wordt het voor je zoon of dochter al een pak minder interessant. Houdt het vloeken aan? Dan moet je je kind er wél op aanspreken. Leg uit wat het woord in kwestie betekent en maak duidelijk dat je niet wil dat hij of zij het gebruikt. Je kan vloekwoorden eventueel vervangen. Dan wordt ‘shit’ bijvoorbeeld ‘chips’. Maar er zijn ook onderzoeken die aantonen dat dat niet werkt, omdat je dan alleen nog méér aandacht vestigt op bepaalde termen.”

Praten, praten en nog eens praten

Ook oudere kinderen begrijpen vaak niet wat ze precies zeggen wanneer ze schuttingtaal gebruiken. “Neem nu ‘je moeder’”, gaat Steven Gielis verder. “Kinderen vinden dat grappig om te zeggen, maar weten vaak niet wat die uitdrukking precies inhoudt. Leg dus uit dat je eigenlijk zegt dat iemands mama vuil of vies is en vraag aan je kind wat het ervan zou vinden als iemand dat tegen hem of haar zou zeggen. Door zo in gesprek te treden met kinderen beseffen ze dat hun woorden een ernstige impact kunnen hebben. Nog een belangrijke tip: pick your battles. Je kan niet op alles vitten. Kinderen maken nu eenmaal fouten en zeggen soms dingen die niet oké zijn. Wat je bijvoorbeeld kan doen om ervoor te zorgen dat je niet de hele dag loopt te corrigeren, is elke avond even met je zoon of dochter samenzitten om het over de voorbije dag te hebben. Bespreek wat je fijn vond, wanneer je trots was en wat minder goed liep, en probeer van daaruit afspraken te maken.”

Een kind is geen dolfijn

En wat met het zogenaamde vloekpotje, oftewel een systeem waarbij je je kind vijf cent in een potje laat stoppen telkens als het vloekt of een vuil woord gebruikt? “Ik ben geen voorstander van materiële straffen en beloningen”, zegt Steven Gielis. “Zo gaan kinderen alleen maar verwachten dat ze beloond worden voor gedrag dat van hen verwacht wordt in de maatschappij. Je ziet vaak dat dieren zoals pakweg dolfijnen trucjes aangeleerd krijgen door hen te belonen met een snack. Dat werkt, maar een kind is geen dolfijn. Het is belangrijk dat het ook nog iets leert. Als je toch kiest voor een beloningsysteem, zou ik eerder met stickers werken. Zo kan je je kind een sticker geven wanneer het nette taal gebruikt of flink in contact treedt met anderen. Als het vijf stickers verzameld heeft, kan je het dan belonen door samen iets te doen, waardoor je ook nog eens werkt aan de langdurige relatie met je kind. Win-win!”

Het goede voorbeeld

Op vlak van vloeken is het niet altijd evident als ouder om het goede voorbeeld te geven. “Nooit vloeken is onhaalbaar”, geeft Steven Gielis toe. “Bovendien is het nergens voor nodig. Gebruik je een woord waar je niet trots op bent in het bijzijn van je kinderen? Geef dan toe dat je dat niet had mogen doen. Vergelijk het met een ruzie met je partner waar je kinderen bij zijn. Veel ouders proberen dat te vermijden, maar ik vind er niks mis mee, zolang je het goedmaakt. Zo leren je kinderen dat conflicten normaal zijn en dat je dingen kan uitpraten.”

BRON: https://www.hln.be/nina/familie/potvolkoffie-wat-als-je-kind-vuile-woorden-gebruikt~a2354faa/

Daarvoor kunnen we onze kinderen niet wapenen. Ze horen het en zeggen het na. Zelfs al op heel jonge leeftijd. Vaak begrijpen ze het niet en zeggen ze het ook ongepast. Maar hoe ga je ermee om. Je kan je kind altijd zeggen dat het lelijke woorden zijn. Toch is het als ouder niet makkelijk, omdat we het vaak zelf doen en zelfs onbewust bepaalde woorden gebruiken. Denk maar eens als je teen ergens tegenstoot welk woord je zal roepen. Dat hoort je kind en wees maar zeker enkele uren nadien zal het ook dat woord gebruiken. En zeg of denk nooit dat je kind het niet gehoord heeft. Je staat verteld van wat ze dagelijks oppikken van anderen en van de ouders.
Weet je dat vroeger de kinderen daar slaag voor kregen als ze zulke woorden gebruikte. En leerde men het daarmee af, nee. 

Afbeeldingsresultaat voor teen stoten

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

The Eternal Words

An opinionated girl penning down her thoughts.🌸❤

Sunshiny SA Site

Kavita Ramlal, Proudly South African

Mooi Leven, by De Gans

Fotografie en Schrijverijen

Dogmavrij

Een liefdevolle vinger op de zere plek, omdat heling begint met (h)erkenning.

Banter Republic

It's just banter

Droomvlucht...living your dream 🌏💚

You say I dream too big, I say you think too small!

Straf Verhalen

Verhalen over discipline en straf (en meer...)

wendiesweb

Met liefde geschreven...🖋

Vegan & Spiritualiteit

Veganistische voeding en Spirituele groei

DonQuijotte

tegen windmolens

verhaal achter de foto

een foto zegt meer dan 1000 woorden.

Project 'IK'

Een zoektocht naar positief egoïsme

Dirk Pieters

writer, buddhist, yogi / schrijver, boeddhist, yogi

M-Pathie.com

Empathie is inlevingsvermogen, de kunde of vaardigheid om zich in te leven in de situatie en gevoelens van anderen .

Блог красоты и здоровья от LiDea

О себе, о женщинах, об особенностях женского организма, об изменениях, связанных с возрастом. О красоте и здоровье, о том, чтобы сохранить их в условиях дефицита времени. О том, как сделать так, чтобы чувствовать себя королевой, чтобы окружающие видели её в вас.

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

La Bella Bora

Een tropisch lifestyle- en reisblog vol verhalen en inspiratie

Vvolutie (Wij godinnen)

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

Ontdek, Ontwikkel & Ervaar!

Hotstuffforladies

Alles voor de moderne vrouw :Beauty,fashion shop blogs & revieuws. Altijd vind ik de leukste aanbiedingen & koopjes. Ook dan kan je er super uit zien💫💎💍💠💃💗👗🛍👠 De lekkerste zelf gemaakte recepten & de leukste shop en make-up vlogs!

Bewustzijnenzo

Schepje bewustheid, scheutje spiritualiteit, druppeltje humor allemaal in een blender..en tadaaa

GROWYOURMINDNOW

PLEUN MARIA JOHANNA

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Wu Cares!

no one cares

HARME BLOGT

marginale blogs van een 72 jarige

Healthy & Travel T(r)ips

Reis - en gezondheidsfreak

WishMeAvril

Be inspired by more and live with less!

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

Omgaan met narcisme

Gezonde zelf-liefde ontwikkelen.

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Maria de Ridder

#oorzaakengevolg: de kans krijgen om de consequenties te ervaren van je acties biedt een eerlijke leersituatie

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

%d bloggers liken dit: