Category: op de werkvloer


Ongewenst seksueel gedrag op de werkvloer: de cijfers

Een jaar na #MeToo is ongewenst seksueel gedrag op het werk nog altijd brandend actueel. 1 op de 12 werknemers (8,3%) kreeg hier in de laatste 6 maanden minstens af en toe mee te maken op de werkvloer. 1 op de 100 vrouwen én mannen krijgt er op het werk zelfs wekelijks mee af te rekenen.

ongewenst seksueel gedrag op de werkvloer

Dat blijkt uit cijfers van IDEWE, de grootste externe dienst voor preventie en bescherming op het werk. Meer dan 45.000 werknemers werden tussen 2016 en 2018 bevraagd over hun psychosociaal welzijn en ongewenste gedragingen op het werk.

De 3 meest voorkomende ongewenste seksuele gedragingen op de werkvloer

1. Naar iemand lonken of iemand uitkleden met de ogen 6,8%
2. Seksuele benadering door middel van gebaren, uitspraken, e-mail, sms, … 3,2%
3. Seksueel getinte aanrakingen 2,1%

Vrouwen (9,5%) kregen vaker te maken met ongewenste intimiteiten dan hun mannelijke collega’s (6,1%). Ook de leeftijd en de sector blijken bepalend. Zo ervaarden jongere werknemers (jonger dan 45 jaar – 9,5%) iets vaker ongewenst seksueel gedrag in vergelijking met hun oudere collega’s (ouder dan 45 jaar – 6,9%).

In welke sectoren komt ongewenst seksueel gedrag het vaakst voor?

1. Gezondheidszorg 10,6%
2. Bouw 10,3%
3. Retail 10,2%
4. Dienstensector 6,6%
5. Onderwijs 4,6%

“Het grensoverschrijdend gedrag gebeurde vrijwel even vaak binnen de organisatie – door collega’s of leidinggevenden – als door externen (bezoekers, klanten, leveranciers of patiënten)”, vertelt Lode Godderis, directeur van de dienst ‘Kennis, Informatie & Research’ van IDEWE. “Dit verschilde sterk per sector. Zo kregen werknemers in de gezondheidszorg meer te maken met grensoverschrijdend gedrag door externen.”

Ongewenst seksueel gedrag op de werkvloer
De gevolgen van grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer zijn niet te onderschatten. “Slachtoffers hebben een veel lager psychosociaal welzijn. Dit uit zich onder meer in een lagere arbeidstevredenheid en blijfintentie, een hogere afwezigheid, meer stress en meer risico op een burn-out”, aldus Lode Godderis.

5 tips tégen ongewenst seksueel gedrag

Kom je zelf met ongewenst seksueel gedrag op de werkvloer in aanraking, dan kunnen de volgende tips helpen:

  1. Geef je grens zo snel mogelijk aan. Als het nog niet te ver gekomen is, kan je nog proberen om dit gedrag met een kwinkslag een halt toe te roepen: “Zullen we het hierbij houden?” of: “Zullen we het leuk houden?”.
  2. Geef aan hoe je je hierbij voelt en benoem duidelijk het gedrag dat je (niet) wenst: “Ik voel me hier niet goed bij en wil graag dat je stopt met zulke opmerkingen.”
  3. Bespreek dit rustig, respectvol en correct: hoe duidelijker de boodschap, hoe meer kans dat het gedrag stopt.
  4. Spreek andere hulpbronnen aan in je omgeving.
  5. Durf een vertrouwenspersoon aanspreken. Deze is gebonden aan het beroepsgeheim en kan de andere betrokken persoon discreet aanspreken over het ongewenst gedrag.

Ook als omstaander kan je een verschil maken. Durf te zeggen dat je bepaald gedrag niet OK vindt van een collega.

BRON: https://www.jobat.be/nl/artikels/ongewenst-seksueel-gedrag-op-de-werkvloer-de-cijfers/?branding=gva&utm_medium=content&utm_source=gva&utm_campaign=home-blok2

Maar al te vaak wordt hier over gezwegen. Bang om de baan te verliezen bang om verplaatst te worden. Maar moet men het dan maar toelaten? Iets wat je niet graag hebt of wilt voelen moet je aangeven. Moet je zeggen of erover praten met anderen. Zodat anderen ervan op de hoogte zijn. Natuurlijk in bepaalde werkomgevingen zal het meer voorkomen dan in anderen. Maar ook hoeft men dit niet te aanvaarden. Ongewenst gedrag of aanraking kan en mag men niet goedkeuren. Het gebeurd ook niet alleen op een werkvloer, en ook niet alleen door mannen. Vrouwen kunnen dit ook als wapen gebruiken.
In de meeste gevallen schrijven ze dat het meestal vrouwen zijn. Maar er zijn cijfers gekend dat het ook mannen overkomt.

Afbeeldingsresultaat voor ongewenst gedrag

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Advertenties

Stress op het werk? Zo ga je niet aan de druk ten onder

Pexels
Stress op het werk, we krijgen er vroeg of laat allemaal mee te maken. Hoewel je misschien vreest dat je incompetent lijkt door om hulp te vragen, is het van groot belang om tijdig aan de alarmbel te trekken. Op deze vijf manieren voorkom je dat je kopje onder gaat.

1. Stop met roepen dat je het oh zo druk hebt

Geef maar toe, het kan een vreemd gevoel van zelfingenomenheid geven wanneer je voor de zoveelste keer die dag declameert dat je het toch oh zo druk hebt. Toch werkt het contraproductief, want binnen de kortste keren voel je je moe, ziek, geïrriteerd en minder productief.

Overloop dus zeker je dagelijkse to-do’s en geef een eerlijk antwoord op deze belangrijke vragen. Zitten je prioriteiten wel juist? Welk taakje lijk je maar nooit afgevinkt te krijgen van je lijst? Kan je iets delegeren naar een collega? Even de tijd nemen om hierbij stil te staan is een belangrijke eerste stap om je in de toekomst minder overweldigd te voelen.

2. Geef toe dat je bepaalde dingen niet weet

Het is oké om af en toe toe te geven dat je iets niet weet. Probeer niet krampachtig het probleem zelf op te lossen, maar vraag je baas of collega om wat meer uitleg als je niet weet hoe je best aan een bepaalde taak moet beginnen. Bovendien bespaart het je ook heel wat tijd en energie.

3. Ventileer ventileer ventileer

Stresserende dag op het werk? Ventileer een paar minuten tegen een collega die je vertrouwt. Het helpt je niet alleen om stoom af te blazen, maar het gunt je ook een kleine pauze om een stap terug te nemen en misschien een andere kijk te krijgen op de situatie.

4. Vraag iemand buiten je gewone cirkel om feedback

Vraag, indien mogelijk, iemand buiten je team (of zelfs buiten het bedrijf waar je werkt) om een tweede opinie wanneer je met een probleem zit. Een nieuw paar ogen heeft vaak een eigen kijk op de zaak. Je hoeft niet altijd de held te spelen en alles op je eentje op te lossen. De beste ideeën komen er vaak na overleg met een andere partij.

5. Stop met altijd maar ja te zeggen

Meer is niet altijd beter. Het is vooral gewoon ‘meer’. Meer werk, meer verantwoordelijkheid, meer kansen om te falen. Zeg ja tegen de dingen prioriteit hebben, maar durf ook beleefd te weigeren om elk klein probleempje voor een ander op te lossen. Het bespaart je heel wat stress en geeft je de ademruimte om op je eigen projecten te focussen.

BRON: https://www.hln.be/nina/carriere/stress-op-het-werk-zo-ga-je-niet-aan-de-druk-ten-onder~a4e70c20/

Stress komt het meeste voor op het werk. Omdat de mensen teveel willen presteren en op een moment er niet meer uitkomen. Ze durven nog niet genoeg nee te zeggen. Dit meestal om hun werk niet te verliezen maar ook om hun eigenwaarde niet ten onder zien te gaan. Dat maakt dat ze op een moment overlopen en zo thuis belanden met een depressie. Ook ziet men nu meer en meer de concurrentie onder collega’s en dat maakt het er ook niet makkelijk op. Dan krijgt men nog in het slechtste geval het ongewenst gedrag waar vaak dagelijks de angst voor naar bovenkomt maar ook de stress. Van wat zal het vandaag weer worden. Mensen die geregeld tegen een deadline lopen voelen ook vaak meer stress. Omdat ze het nodige willen behalen en dit zelfs doortrekken na hun werkuren. Wees verstandig en als het werk erop zit probeer jezelf de vrije tijd te gunnen. Gun jezelf de rust en durf op moment alles gewoon even af te sluiten en te zetten. Vergeet nooit buiten je werk moet je ook nog leven en kunnen genieten.

Afbeeldingsresultaat voor werk stress

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

1 op de 5 werknemers krijgt te maken met grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer

Thinkstock
Zowat één op de vijf werknemers in Vlaanderen krijgt te maken met grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer, zo blijkt uit de driejaarlijkse werkbaarheidsmeting van de SERV.

Het gaat in de eerste plaats om intimidatie of bedreiging (16 procent) en pestgedrag (9 procent). Lichamelijk geweld en ongewenst seksueel gedrag komen minder voor, maar treffen toch respectievelijk 5 en 2,5 procent van de werknemers. Vooral de zorgsector wordt met grensoverschrijdend gedrag geconfronteerd, zo blijkt nog.

Half miljoen Vlamingen

De SERV heeft in 2016 een werkbaarheidsmeting gehouden bij 12.000 werknemers. Eén op de vijf, wat overeenkomt met een half miljoen Vlamingen, zegt slachtoffer te zijn geweest van grensoverschrijdend gedrag. Bij een vorige enquête ging het nog om één op de zeven werknemers.
Hans Maertens, voorzitter van de SERV, pleit voor meer aandacht voor deze problematiek, “wegens de impact op het welzijn en de gezondheid van werknemers”. Meer dan de helft van de personen die af te rekenen hebben met grensoverschrijdend gedrag, kampt met werkstressklachten. Een derde vertoont motivatieproblemen. Ze zijn ook vaker ziek en kijken meer uit naar ander werk.

Meer dan de helft van de personen die af te rekenen hebben met grensoverschrijdend gedrag, kampt met werkstress

“Contactberoepen”

Vooral zogenaamde “contactberoepen” hebben te maken met grensoverschrijdend gedrag. Met name bij medewerkers in de jeugdbijstand, gehandicaptenzorg, welzijnswerk, rusthuizen, politie en leger noteert de monitor hogere cijfers (40 procent).

Ook vrouwen zijn meer slachtoffer. Het verschil is hier het grootst voor ongewenst seksueel gedrag (4 procent van de vrouwen tegen minder dan 1 procent van de mannen).

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/1-op-de-5-werknemers-krijgt-te-maken-met-grensoverschrijdend-gedrag-op-de-werkvloer~afad21f3/#comments

In bepaalde beroepen zal het meer voorkomen dan in anderen. En toch blijf ik erbij dat bepaalde een goede grens moeten aangeven. Want van de ene persoon kunnen ze meer verdragen dan van de ander. En als de ander hen dan ongewenst aanraakt gaan ze het even zeggen of roepen.
Men moet iedereen in waarde laten, en men voelt het wel aan hoe en wat men kan.
Bij mannen komt het meer voor als een vrouw boven hen staan. En waarvan de man niet echt snel op de bal durft te spelen. Dat natuurlijk ook bij de vrouwen zo voorkomt. Angst om te zeggen dat ze iets niet graag hebben, en de volgende dag een stukje verder gaan.
Ook met woorden kan men grensoverschrijdend gaan. Dat soms ook vergeten wordt.

Afbeeldingsresultaat voor ongewenst gedrag

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Sommige slachtoffers van pesten op het werk vroegen erom? 10 procent van de collega’s zegt ja

KU Leuven en vacature.com analyseren reactie van collega’s bij pesten op werk

Stel dat een collega gepest wordt, grijpen we dan in of kijken we gemakshalve de andere kant op?
Shutterstock Stel dat een collega gepest wordt, grijpen we dan in of kijken we gemakshalve de andere kant op?
Een opvallend aantal werknemers in ons land rekenen wekelijks af met pesterijen. Ongeveer 3,5 procent gaat er zelfs mentaal aan onderdoor. Nochtans zou veel ellende kunnen vermeden worden als collega’s en leidinggevenden alerter reageren. Vaak is het immers hun reactie die ervoor zorgt dat pesterijen stoppen dan wel escaleren. Sommige collega’s geven vandaag al het goede voorbeeld, zo blijkt uit een rondvraag van KU Leuven in samenwerking met vacature.com.

We hebben ze allemaal al wel eens gezien of gelezen, de getuigenissen van mensen die fysiek of verbaal worden aangevallen terwijl omstaanders doen alsof hun neus bloedt. Sociaal psychologen noemen dit het ‘omstaander- of bijstaandereffect’: hoe meer mensen er bij elkaar zijn, hoe kleiner de kans dat er hulp geboden wordt. Talrijke verklaringen hiervoor zijn al onderzocht, maar de meeste plausibele is die van de gedeelde verantwoordelijkheid. Zodra er verschillende mensen betrokken zijn, voelt niemand zich nog echt verantwoordelijk. “De anderen zullen wel reageren”, redeneren we. Of we denken dat het allemaal niet zo erg is, “omdat niemand iets doet.”

Niet wegkijken

Hoe vertaalt zich dit nu naar de werkvloer? Stel dat een collega gepest wordt, grijpen we dan in of kijken we ook dan gemakshalve de andere kant op? Om dat te onderzoeken, lanceerden KU Leuven-professor Elfi Baillien en doctoraatsonderzoeker Katrien Vandevelde eind januari samen met vacature.com een oproep tot getuigenissen. Alles samen ontvingen we ruim 200 ingevulde formulieren. Circa honderd deelnemers vulden de enquête puur als slachtoffer in. Hun antwoorden werden in deze analyse niet verder onderzocht.

De resultaten dan. In tegenstelling tot de verwachtingen van de onderzoekers gingen de meeste collega’s wel degelijk tot actie over. Sommigen kaartten hetgeen ze gezien hadden aan bij hun leidinggevende of vertrouwenspersoon (63%), anderen boden het slachtoffer een luisterend oor aan (56%) en nog anderen spraken de dader op zijn gedrag aan (52%). Slechts een derde van de werknemers had helemaal niks gedaan. Collega’s die zelf al pesterijen hadden meegemaakt, reageerden opvallend vaker dan andere collega’s.

vacature.com en KU Leuven

“Dit zijn hoopgevende resultaten”, vindt onderzoekster Katrien Vandevelde. “Het pessimistische beeld dat uit eerdere onderzoeken naar boven kwam, blijkt niet te kloppen. Het is helemaal niet zo dat collega’s wegkijken als ze pesterijen vaststellen. Uit de reacties die wij hebben verzameld, blijkt net dat getuigen zich positief tegenover slachtoffers opstellen.”

Dat deze studie eerdere bevindingen weerlegt, heeft volgens de doctoraatsstudente met de manier van onderzoeken te maken. “De meeste studies vertrekken vanuit een experimentele setting. Deelnemers krijgen bepaalde situaties voorgelegd en moeten aangeven hoe ze erop zouden reageren. Ze moet het zich proberen voor te stellen, ook al hebben ze er niet per se ervaring mee. Voor ons onderzoek zijn we expliciet op zoek gegaan naar getuigen, mensen die in hun eigen omgeving een of andere vorm van pesten hebben meegemaakt. Dat leidt blijkbaar tot andere resultaten.”

Victim blaming

Tot diezelfde conclusie komen we wanneer we de antwoorden rond de oorzaken van de pesterijen analyseren. Anders dan in voorgaande onderzoeken leggen de getuigen de schuld niet – of slechts in geringe mate – bij de slachtoffers. Zeker bij wie zelf ooit al gepest is geweest, is dat zo.

vacature.com en KU Leuven

“Het bevestigt het vermoeden dat de oorzaak van pesterijen eerder bij werkomstandigheden moet gezocht worden dan wel bij de persoonlijkheidskenmerken”, reageert professor Elfi Baillien, die al veertien jaar met onderzoek naar pesten op het werk bezig is. “Zo weten we intussen dat stress een belangrijke trigger is. Hoger werkritme, nakende herstructureringen, weinig autonomie, onduidelijkheid over het takenpakket, te weinig uitdaging. Al wat werknemers onder druk zet, blijkt een voedingsbodem voor pesterijen.”

Toch gaan slachtoffers ook in deze studie niet helemaal vrijuit. Hun ‘anders zijn’ ligt voor twee op de drie getuigen/collega’s mee aan de basis van de pesterijen. Vandevelde: “Dat anders zijn, is iets wat slachtoffers zelf dikwijls aanhalen als verklaring voor de pesterijen. Helaas hebben we vanuit het onderzoek nog nooit exact kunnen benoemen wat dat anders zijn dan precies is. Deze studie, die vertrekt vanuit het standpunt van de omstaanders en dus een nieuw licht op de zaak werpt, heeft op dat vlak geen verheldering kunnen brengen.”

Volgens de getuigen klopt het in elk geval niet dat het slachtoffer niet bij de organisatie past of ongeschikt is voor de functie. Ongeveer negen op de tien collega’s geven aan dat het slachtoffer goed met de organisatie en de job matcht. Een kwart vindt ook dat het slachtoffer qua persoonlijkheid en waarden complementair met het team is. “Van deze resultaten staan we eerlijk gezegd zelf een beetje te kijken”, reageert Katrien Vandevelde. “Want als we diezelfde vragen aan de slachtoffers voorleggen, dan komen we net tot de omgekeerde conclusie. Zij vinden juist dat ze minder goed bij het team, de job en/of de organisatie passen. Mogelijk wijzen deze resultaten erop dat de blik van de slachtoffers door die pesterijen bezoedeld is. Het kan goed zijn dat werknemers zich door de pesterijen minder zeker over hun werk voelen en zichzelf daarom een lagere score geven.” In de toekomst hopen de onderzoekers ook meer vat op de motieven van de dader te krijgen, want misschien moet ‘het anders zijn’ wel aan die kant gezocht worden. Mogelijk wijken de waarden van de dader sterk af van die van de groep en/of het slachtoffer.

De baas heeft het gedaan?

Alles bij elkaar bevat de studie heel wat waardevolle inzichten voor wie met preventie bezig is. Dat zoveel deelnemers de leidinggevende als dader aanduiden – 87 procent in deze studie – is bijvoorbeeld een opvallende noodkreet van de getuigen in dit onderzoek. Zij verwachten dat managers hun rol spelen en verantwoordelijkheid nemen als het uit de hand loopt. “Ik denk, in lijn met internationaal wetenschappelijk onderzoek, dat dat hoge cijfer voor een stuk uit ontgoocheling voortkomt”, reageert Baillien. “Werknemers gaan ervan uit dat hun leidinggevende ingrijpt wanneer er op de werkvloer iets fout loopt. Gebeurt dat niet, dan gaan ze hem als een deel van het probleem zien, als een dader zeg maar. Bedrijven zouden dus gerust nog meer mogen inzetten op coaching en psychosociale vorming van leidinggevenden. Managers moeten leren om signalen van werknemers tijdig te zien en juist te interpreteren. Pesterijen in de kiem smoren, is voor hen een belangrijke opdracht.”

vacature.com en KU Leuven

Maar ook collega’s kunnen hierin hun steentje bijdragen. Dat velen sympathie hebben voor het slachtoffer – zoals blijkt uit deze studie – betekent dat er ruimte is om hen bij het beleid te betrekken. Van de getuigen in deze studie trok een ruime helft aan de bel bij een leidinggevende of een vertrouwenspersoon. “Dat kan je als organisatie verder stimuleren door nog meer over je antipestbeleid en je preventiemaatregelen te communiceren”, vertelt Vandevelde. “Zorg ervoor dat iedereen weet waar hij met zijn verhaal terecht kan. Elke werknemer zou de contactgegevens van de vertrouwenspersoon of de externe preventiedienst moeten kennen of tenminste weten waar hij ze kan vinden. Hang het uit in de refter, communiceer erover op je intranet of wijs er eens op tijdens een informeel gesprek.” Ook naar de dader en het slachtoffer toe vindt ze dat collega’s nog meer uit hun schelp zouden mogen komen. “Het lijkt erop dat werknemers nog niet goed beseffen welk effect hun tussenkomst kan hebben. Aangezien veel daders verder bouwen op de reactie van anderen, kun je als collega wel degelijk het verschil maken.”

BRON: https://www.hln.be/geld/vacature-com/sommige-slachtoffers-van-pesten-op-het-werk-vroegen-erom-10-procent-van-de-collega-s-zegt-ja~a158603a/

Wie vraagt erom om het zwart schaap in de kudde te zijn? Niemand. Het is pesten en vaak wilt het slachtoffer dat niet maar probeert ook het nodige eerst om een dag goed door te komen. Er zou nog meer aandacht aan gegeven moeten worden. Want net als bij jongeren gaat het op een werkvloer er ook soms zo aan toe. Dat er bepaalde van de collega’s gepest worden. Dat gaat dan vaak op een heel andere manier dan bij jongeren. Meer psychisch maar ook ongewenste aanrakingen.
Als je met dit geconfronteerd wordt durf dan ook te handelen zodat een slachtoffer van pesten weet dat deze hulp kan krijgen. Praten kan helpen met beide. Trek nooit iets uit elkaar want dan kan je het probleem nog erger maken.
Dit komt niet alleen voor bij vrouwen ook mannen worden hier slachtoffer van. Ook vrouwen die mannen pesten of het leven zuur maken op een werkvloer.

Afbeeldingsresultaat voor pesten op het werk

Afbeeldingsresultaat voor pesten op het werk

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Lawaai op de werkvloer neemt drastisch toe: zo kun jij je toch concentreren in een open kantoor

Getty Images
Allemaal gezellig en wel, zo werken in open kantoren. Alleen blijkt uit een nieuw onderzoek van Oxford Economics, in opdracht van Plantronics, dat geluidsoverlast in het open kantoor erger en erger wordt. En dat bevordert de productiviteit en het welzijn allesbehalve. Amper 1% van de werknemers zegt zich te kunnen concentreren zonder extra maatregelen te nemen. Wij geven meteen een aantal praktische tips mee zodat het toch lukt.

Voor het onderzoek interviewde Oxford Economics in 2018 zo’n 500 werknemers wereldwijd uit verschillende sectoren en beroepsgroepen. Leidinggevenden werden apart gesproken. De meerderheid geeft aan dat er bijna constant geluid op de werkvloer is, en dat een stilteruimte ontbreekt voor vergaderingen en het uitvoeren van geconcentreerd werk. In vergelijking met het onderzoek uit 2015 blijkt bovendien dat de omstandigheden sindsdien flink verslechterd zijn.

Met als gevolgd dat 75% van de medewerkers zegt dat ze regelmatig naar buiten moeten lopen om zich te kunnen concentreren en 32% gebruikt een headset om afleiding tegen te gaan. Zij die in de meeste luidruchtige kantooromgevingen werken, voorspellen zelfs dat ze hun baan in de komende zes maanden zullen opzeggen. Nog opvallend is dat amper 40% van de werkgevers het verband tussen lawaai, afleiding en productiviteit begrijpt. 54% van de managers denkt bovendien dat hun medewerkers over de middelen beschikken die ze nodig hebben om lawaai en afleiding op kantoor te verminderen, maar slechts 29% van de werknemers is het daarmee eens.

Millennials

Ah de millennials, de meest veelbesproken generatie aller tijden. Ze mogen hun carrière waarschijnlijk dan wel gestart zijn in zo’n open kantooromgeving, dat wil absoluut niet zeggen dat ze er tevreden over zijn. Zo vindt amper 9% van hen een werkomgeving met veel lawaai energiek tegenover 30% van de oudere collega’s. Maar 38% (t.o.v. 48%) is tevreden met de kantoorinrichting en bijgevolg vindt 89% ook dat hun organisatie iets moet doen aan dit probleem.

Tips

Heb jij het ook zo moeilijk om je te concentreren op het werk? Het boek “Hoogsensitief @ Work” reikt praktische tips aan. We schreven er eerder al een uitgebreid artikel over, maar sommen nog eens een paar tips op.

– Gebruik de mogelijkheden die er zijn. Aarzel niet om een andere werkplek te kiezen als je geconcentreerd moet werken of als er op een bepaalde dag te veel drukte is.

– Vraag of het mogelijk is om een dag thuis te werken. Je bespaart reistijd en je kunt geconcentreerd doorwerken. Zorg er wel voor om voldoende aanwezig te zijn op je werkplek zodat je betrokken blijft bij je collega’s. Ook dat is belangrijk.

– Werk je ergens waar een cleandesk-beleid is en ben je iemand die graag een eigen plantje, wat foto’s en persoonlijke spullen rond zich heeft? Maak een selectie van wat items, zet ze in een doosje, stal ze uit als je ’s morgens start en berg ze ’s avonds weer op.

– Maak van je laptop je persoonlijke werkplek. Luister naar je favoriete muziek via oortjes of via een hoofdtelefoon, zet je vakantie- of familiefoto’s op je bureaublad en stel reminders in als het tijd is voor een kop koffie of thee.

– Neem initiatief, denk creatief en out-of-the-box om zelf enkele voorstellen te doen die voor jou het verschil maken. Werk ze uit en leg ze voor aan je leidinggevende.

BRON: https://www.hln.be/nina/carriere/lawaai-op-de-werkvloer-neemt-drastisch-toe-zo-kun-jij-je-toch-concentreren-in-een-open-kantoor~a5e91194/

Niet alleen op een werkvloer kan het voor problemen zorgen ook elders. Als het gaat zoals in dit artikel en men moet geconcentreerd werken kan lawaai heel irritant zijn en zelfs tot ruzies leiden. Dat vaak kan voorkomen worden door gewoon het aan te kaarten en naar oplossingen zoeken.
Maar thuis kan het ook gewoon tot frustratie leiden. En dat zo een persoon dan al snel in andere gevoelens negatief terecht komt dan zich op een rustige manier en zonder lawaai goed te voelen.
Hooggevoelige mensen zullen hier ook meer last van hebben en gaan soms over tot het dragen van een koptelefoon.

Afbeeldingsresultaat voor lawaai

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Kwart van langdurig zieken kan terug naar oude baan

Thinkstock
Bijna een op de vier langdurig zieken voor wie een re-integratietraject is opgestart, kan terugkeren naar zijn oude werkgever. In hun geval is een andere functie in het bedrijf mogelijk of volstaan aanpassingen aan de jobomschrijving. Dat blijkt uit cijfers van Co-Prev, de organisatie van de preventiebedrijven die de integratietrajecten uitvoeren, waar De Tijd vandaag over bericht.

Voor een op de tien zieke werknemers is een terugkeer voorlopig niet aan de orde, maar moet binnen de twee maanden een nieuwe evaluatie worden gemaakt. Zeven op de tien onderzochte werknemers blijken evenwel niet naar hun werkgever te kunnen terugkeren. Dat betekent dat hun bedrijf het recht heeft om hen zonder opzegvergoeding te ontslaan.

“Ontslagmachine”

Volgens de christelijke vakbond ACV helpt de re-integratie maar weinig langdurig zieken aan werk en is het vooral een ‘ontslagmachine’. “Het wordt bedrijven wel heel gemakkelijk gemaakt om zieke werknemers te ontslaan”, zegt expert Herman Fonck. De werkgeversorganisaties op hun beurt vragen meer begeleidende maatregelen.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/kwart-van-langdurig-zieken-kan-terug-naar-oude-baan~aa42928c/

Spijtig genoeg zal de werkgever niet lang wachten om deze te ontslagen. Omdat de werkgever vaak niet openstaat voor deze personen een andere baan te zoeken in de organisatie. En is dat al zo zit er een angst in dat de persoon vervalt. Zelf ken ik er die door ziekte zijn ontslagen en dat eigenlijk nog konden meedraaien na hun ziekte. Probeer dan maar eens ander werk te vinden als je op een cv langdurig ziek moet vermelden of dat de ene werkgever contact opneemt met de ander. Al te vaak heeft het dan ook met werkdruk te maken of met een bepaalde ziekte.

Afbeeldingsresultaat voor langdurig ziek

Afbeeldingsresultaat voor langdurig ziek

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Jonge vrouwen voelen zich vaker uitgeput door werk

Een vijfde van de vrouwen tussen de 25 en 35 jaar voelt zich psychisch uitgeput door hun werk. Ze voelen zich minstens een paar keer per maand leeg aan het eind van de werkdag, of al ’s ochtends bij het vooruitzicht weer aan de slag te moeten.

Psychische vermoeidheid komt bij deze groep vaker voor dan bij vrouwen van andere leeftijden en bij mannen, blijkt uit onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) en onderzoeksbureau TNO.

Van alle werknemers voelt 15 procent zich wel eens vermoeid door het werk. Bij vrouwen van alle leeftijden komt het gemiddeld iets vaker voor dan bij mannen.

Naarmate werknemers meer uren maken, hebben ze vaker last van psychische vermoeidheid. In dat patroon komt een uitzondering voor: mannen hebben vaker burn-outklachten als ze 25 tot 35 uur werken dan als ze boven de 35 uur zitten.

Leeftijd

Qua leeftijdscategorie komen ook bij mannen vermoeidheidsklachten het vaakst voor bij 25- tot 35-jarigen. Volgens de onderzoekers heeft dat te maken met het feit dat werknemers in deze leeftijdscategorie gemiddeld meer uren maken.

Werknemers van 15 tot 25 jaar hebben nog niet zo vaak vermoeidheidsklachten en mensen van boven de 65 ook niet meer. In de groep tussen de 35 en 65 schommelt het percentage werknemers met klachten rond het totaalgemiddelde van 15 procent.

Ook de thuissituatie speelt een rol. Alleenstaanden voelen zich vaker vermoeid door het werk dan mensen die met een partner of kinderen samenleven, of beide.

Oorzaken

Volgens de onderzoekers komen uitputtingsklachten meestal doordat mensen harder moeten werken dan ze aankunnen, of in een te hoog tempo. Dat is ook een verklaring voor de oververtegenwoordiging van 25- tot 35-jarige vrouwen: zij werken relatief vaak in de sectoren zorg en onderwijs, waar de werkdruk als hoog wordt ervaren.

Een andere aanstichter van burn-out-klachten is het als werknemers te weinig eigen verantwoordelijkheid hebben. Wie zelf kan beslissen over werktijden en tempo en volgorde van de uit te voeren taken, is minder snel opgebrand.

Mannelijke werknemers hebben naar eigen inschatting vaker zelf de controle over hun werk. Dat is volgens de onderzoekers een verklaring voor het verschil met vrouwen in psychische vermoeidheid.

BRON: https://www.nu.nl/carriere/5131550/jonge-vrouwen-voelen-zich-vaker-uitgeput-werk.html

Omdat ze vaak niet kunnen doseren. En dat maakt dat ze zich al snel uitgeput voelen op een moment van de dag. Vaak zijn ze ook nog aan het streven en proberen zoveel mogelijk alles goed te doen en af te krijgen. Durven vaak ook geen nee te zeggen. Lopen dan ook vaak op een burn-out spijtig genoeg. Wanneer men het werk verlaat ’s avonds zou men het achter zich moeten kunnen laten en dan is het weer de andere rest dat erbij komt. Maar ook leren om rust te nemen of ergens je rust in te vinden. Kan helpen om je niet uitgeput te voelen. Het weekend moet je dan ook echt durven nemen voor jezelf.
Lichamelijk voelen ze zich meestal optimaal maar geestelijk branden ze op. Daar wordt vaak ook geen rekening mee gehouden. Dat beide tot rust moeten komen.

Afbeeldingsresultaat voor uitgeput op het werk

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

1 op 7 werknemers ervaart wekelijks ‘negatief gedrag’ op het werk

Als naar het werk gaan een hel wordt

Shutterstock
Een op de zeven werknemers in ons land rekent wekelijks af met pesterijen door collega’s of leidinggevenden. Schrikwekkend veel, en dus hoog tijd om ook op de werkvloer een vuist te maken tegen pesten. Met een degelijk preventiebeleid moet dat lukken.

Vier stippen op de hand, zowat alle schoolgaande kinderen lopen er dezer dagen mee rond. Besmet met het antipestvirus, klinkt het. Met de actie trekt Ketnet de Vlaamse Week tegen Pesten op gang, die loopt van 2 tot en met 9 februari. Op de werkvloer zagen we voorlopig nog niet veel collega’s met stippen verschijnen. Ze zouden daar nochtans ook welkom zijn.

Uit onderzoek van de externe preventiedienst IDEWE weten we immers dat 14,8 procent van werknemers in ons land wekelijks met pesterijen te maken krijgt. In de industrie en bij de overheid klimmen die cijfers zelfs tot respectievelijk 21,3 en 19,7 procent. Dat is veel, maar de statistiek verdient gelukkig ook nuance.

Een slechte verstandhouding alleen kan al tot pesterijen leiden, zeker wanneer collega’s intensief moeten samenwerken. Doorgaans is het degene met de minste machtskenmerken – weinig vrienden op de werkvloer, beperkte anciënniteit, minder goede relatie met de leidinggevende – die aan het kortste eind trekt.

Elfi Baillien (KU Leuven)

“Het betekent immers niet dat één op de zeven werknemers in ons land letterlijk slachtoffer is van pesten”, legt Elfi Baillien, professor aan de KU Leuven uit. “Wat IDEWE gedaan heeft, is kijken naar welke negatieve gedragingen werknemers ervaren. Hoe vaak worden ze beledigd? Wordt er soms informatie voor ze verzwegen? Hebben ze de indruk dat ze worden uitgesloten? Dat is iets anders dan het aantal effectieve slachtoffers van pesten in kaart brengen. We spreken van slachtoffers als werknemers gedurende lange tijd met meerdere van die negatieve gedragingen afrekenen en er ook mentaal en/of fysiek onder lijden. Ze slapen slecht, hebben angst om te gaan werken, zijn gedemotiveerd. Wanneer we die definitie hanteren, dan komen we uit op 3,6 procent.” Vertaald naar de totale werkende bevolking (4,5 miljoen Belgen) zou dat willen zeggen dat 162.000 mensen in ons land op korte tijd risico lopen om uit te vallen als gevolg van pestgedrag.

Stress als trigger

Baillien is zelf al veertien jaar bezig met onderzoek naar pesten op het werk. Als haar in die tijd een ding duidelijk is geworden, dan wel dat de oorzaak eerder moet gezocht worden bij werkomstandigheden dan bij persoonlijkheidskenmerken. En verrassend, het is vooral stress die eruit springt als verklaring. Hoger werkritme, nakende herstructureringen, weinig autonomie, de komst van een nieuw baas, onduidelijkheid over het takenpakket, te weinig uitdaging. Al die factoren zetten werknemers onder druk en dat blijkt de ideale voedingsbodem voor pesterijen.

GEZOCHT: getuigen van pesterijen

Wie pest op het werk? Waarom? De onderzoeksgroep Work & Organisation Studies van de KU Leuven is op zoek naar getuigen; mensen die pestgedrag op het werk zágen gebeuren. Dergelijke getuigenissen uit de eerste hand vormen immers een waardevolle bron van informatie om beter te begrijpen wat er juist speelt bij dergelijke voorvallen.

BRON: https://www.hln.be/geld/vacature/1-op-7-werknemers-ervaart-wekelijks-negatief-gedrag-op-het-werk~ac5d90ea

Men denkt altijd dat het alleen bij de jeugd voorkomt negatief gedrag of pesterijen maar ook bij volwassenen en zeker op het werk of in bepaalde kringen. Vaak durven deze mensen juist met hun probleem niet naar buiten komen, omdat ze denken dat ze niet geloofd worden. Maar zoiets kan van kwaad tot erger gaan en dan is het te laat. Mocht jezelf slachtoffer zijn of weet je iemand die slachtoffer is durven het aan te kaarten durf initiatief te nemen om het niet verder te laten gebeuren.

Afbeeldingsresultaat voor volwassenen en pesten

Gerelateerde afbeelding

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Welk ongewenst gedrag komt vaakst voor op werkvloer?

Sinds de #metoo-beweging lijkt er een mentaliteitswijziging op gang te komen. Maar niet enkel de mediasector komt in aanraking met ongewenst gedrag, ook in andere sectoren gebeurt het meer dan verwacht. Wist je dat maar liefst 1 op 3 werknemers vorig jaar één of meerdere keren te maken heeft gehad met ongewenst gedrag?

De cijfers komen van de organisatie Mensura. De specialist op het vlak van preventie, veiligheid en gezondheid ondervroeg meer dan 10.000 werknemers over deze materie.

Hieruit bleek dat 34% van de Belgische werknemers het afgelopen jaar één of meerdere keren te maken heeft gehad met pesterijen, discriminatie, seksueel grensoverschrijdend gedrag of agressie op de werkvloer. Ongewenst gedrag, in al zijn mogelijke gedaantes, kan dan ook verregaande gevolgen hebben voor de geestelijke en fysieke gezondheid van de werknemers en vereist een gerichte aanpak.

Agressie het ‘populairst’

Een vierde van de werknemers gaf aan reeds verbaal en/of fysiek geweld te hebben ondergaan het afgelopen jaar. Daarmee is agressie de vaakst voorkomende vorm van ongewenst gedrag op de werkvloer. Pestgedrag en discriminatie komen elk voor in 13% van de gevallen. 2% zegt het afgelopen jaar last te hebben gehad van seksueel grensoverschrijdend gedrag.

Hoe ouder, hoe volwassener?

Het zijn vooral de 45- tot 54-jarigen die aangeven ongewenst gedrag te hebben ervaren. 38% van hen zegt reeds slachtoffer geweest te zijn, terwijl dit bij de werknemers jonger dan 25 jaar “slechts” 27% is. Met 37% zijn er iets meer vrouwen die ermee te maken krijgen, bij de mannen is dit 32%.

Tot hier en niet verder

De psychosociale gevolgen van grensoverschrijdend gedrag zijn niet te onderschatten. Het kan het welzijn van de werknemers in die mate aantasten dat het ook de efficiëntie van de organisatie naar beneden haalt.

Heidi Henkens, psychologe bij Mensura: “De wetgeving verplicht werkgevers sinds 2014 om een preventiebeleid op te stellen ter bestrijding van psychosociale risico’s. Ongewenst gedrag blijft echter een van de moeilijkst te bestrijden psychosociale problemen op de werkvloer. Deze cijfers zijn daar het bewijs van. Wij adviseren, naast een helder preventiebeleid met duidelijkheid over algemeen aanvaarde maatschappelijke grenzen, vooral om het ongewenste gedrag bespreekbaar te maken, bij werkgevers én bij werknemers. Uiteindelijk heeft iedereen baat bij een aangenaam werkklimaat en het verhogen van de arbeidstevredenheid en zal dit leiden tot minder ziekteverzuim.“

Verantwoordelijkheid bij werkgevers én werknemers

Toch ligt de verantwoordelijkheid niet enkel bij de werkgevers. Ook de slachtoffers onder de werknemers hebben een belangrijke rol.

Heidi Henkens licht toe: “Het stellen van grenzen is zeer belangrijk. Zodra er gevoelens van ongemak, irritatie of angst zijn, is het belangrijk dat slachtoffers dit aangeven en duidelijk maken dat grenzen worden overtreden. Mensen die ongewenst gedrag ervaren moeten hierover kunnen praten met een vertrouwenspersoon binnen de organisatie of met een preventie-adviseur. “

BRON: https://www.jobat.be/nl/artikels/welk-ongewenst-gedrag-komt-vaakst-voor-op-werkvloer/?branding=gva&utm_medium=content&utm_source=gva&utm_campaign=home-blok3

Ongewenst gedrag voor de ene is een hand op de schouder al ongewenst en ongepast voor de ander het kijken dat iemand ongewenst vind. Zelf denk ik dat men sneller een grens moet aangeven, of het zeggen als iets je niet gepast is. Dat kan je op een luchtige manier zodat de ander zeker niet het gevoel krijgt dat je boos bent. Natuurlijk is het zo als men iets toelaat bij de ander dat het vaak dan ook moeilijk is om bij de andere te zeggen nee dat heb ik niet graag. Al zal je van bepaalde meer kunnen verdragen dan van iemand anders toch speelt hier ook een grens in mee.
Maar ook mogen we niet vergeten dat lichaamstaal veel meer spreekt dan woorden, en dat men soms onbewust flirt en dat men de andere zo over je grens laat gaan. 

Afbeeldingsresultaat voor grensoverschrijdend gedrag op het werk

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Exclusieve seksfeestjes leggen machtsverhoudingen in Silicon Valley bloot: “De mannen hebben seks, de vrouwen worden genaaid”

“Als je meedoet aan die seksfeestjes, vergeet dan maar dat je ooit je eigen bedrijf hebt of dat iemand ooit nog in je zal investeren”, zegt een anonieme vrouwelijke ondernemer. “Die deur blijft dan gesloten. Maar als je níet meedoet, dan wordt je buitengesloten. Het is kiezen tussen de pest en de cholera.”
Thinkstock “Als je meedoet aan die seksfeestjes, vergeet dan maar dat je ooit je eigen bedrijf hebt of dat iemand ooit nog in je zal investeren”, zegt een anonieme vrouwelijke ondernemer. “Die deur blijft dan gesloten. Maar als je níet meedoet, dan wordt je buitengesloten. Het is kiezen tussen de pest en de cholera.”
In alcohol en drugs gedrenkte seksfeestjes zijn de nieuwe norm voor de rijke elite van Silicon Valley. De jonge hitsige techies die de bacchanalen organiseren behandelen hun vrouwelijke collega’s als goedkope hoertjes op wie ze hun fantasieën kunnen botvieren tijdens orgies. Voor de vrouwen is het een duivels dilemma: gaan ze niet, dan lopen ze deals en contracten mis. Gaan ze wel, dan neemt niemand hen nog serieus.

Het hippe clubje tech-ondernemers in de iconische Silicon Valley verloor vorig jaar al zijn glans toen de vrouwonvriendelijke praktijken bij Uber aan het licht kwamen. Maar dat blijkt nog maar het topje van de ijsberg te zijn. In het boek ‘Brotopia: breaking up the boys club of Silicon Valley’, beschrijft tech-journaliste Emily Chang de exclusieve seksfeestjes die zonder gene georganiseerd worden door de door (jonge) mannen die de technologische elite domineren. “Vrouwen doen aan die cultuur mee om hun levens te verbeteren. Zij vormen een onderklasse in Silicon Valley”, zegt een vrouwelijke investeerder in het boek. “Ik zie vele mannen die mensen aan het lijntje houden en met tientallen vrouwen tegelijk het bed induiken. Maar als elk van die vrouwen daar niets om geeft, is dat dan erg? Je kan zeggen dat het walgelijk is, maar dat maakt het nog niet illegaal. Het houdt wél een cultuur in stand waarin vrouwen klein worden gehouden”, zegt een mannelijke investeerder.

Het hoofdkwartier van Google in Silicon Valley.
AFP Het hoofdkwartier van Google in Silicon Valley.

“Jeugd inhalen”

Ironisch genoeg zijn de mannen die nu grote sier maken in de techwereld, veelal de jongens die vroeger geen meisjes konden krijgen. “Ik heb al met verschillende oprichters van techbedrijven gedatet”, vertelt Ava (niet haar echte naam, IB). “Na een paar extravagante dates werd ik steevast aan de kant geschoven, wanneer ik vroeg welke kant we opgingen. Altijd hebben ze dezelfde uitleg: ‘ik ben ontmaagd op m’n 25ste, ik ben nog steeds aan het inhalen’. Dat ze intussen al 33 zijn, maakt niets uit. Ik denk dat ze hun hele jeugd willen overdoen, omdat vroeger geen vrouw hen wilde hebben.”

De mannen op hun beurt zeggen dat ze ten prooi vallen aan ‘gold diggers’, vrouwen die hen alleen maar willen om het geld en de luxe die ze hen kunnen bieden. In de context van de private seksfeestjes lijkt het er echter eerder op dat de mannen hun excessieve jagersgedrag rechtvaardigen door de zaken om te draaien en te zeggen dat de vrouwen hén juist lastig vallen door naar de feestjes toe te komen.

Een succesvolle techvrouw die er openlijk voor uitkomt dat ze naar dergelijke seksfeestjes ging, wordt vaak aangewreven dat ze “toch zoveel geluk heeft” dat ze zoveel keuze heeft uit de vele jongen mannen die ze in het techwereldje kan daten. “Van alle privileges in de wereld, is dat nu net niet degene die ik zou kiezen”, zegt ze. “Ik zou liever kiezen voor een evenwaardig salaris ten opzichte van mijn mannelijke collega’s. Of voor een betere toegang tot kapitaal en macht. Ik zou ervoor kiezen om niet steeds overgeslagen te worden voor promoties. Ik zou ervoor kiezen om niet bij de 23.1% van de jonge vrouwen te horen die aangerand worden. Ik zou ervoor kiezen om niet uitgemaakt te worden voor een slet wanneer ik mijn seksualiteit verken.”

Het hoofdkantoor van Skype in Silicon Valley.
Photo News Het hoofdkantoor van Skype in Silicon Valley.

Cultuur van disruptie

Volgens Chang ligt de ‘disruptie’-cultuur, waar Silicon Valley mee groot geworden is – het ontwrichten van de traditionele sectoren door de introductie van slim gebruik van technologie (denk aan hoe Uber de taxibranche ontwrichtte en AirBnB de hotelwereld etc.) – aan de basis van de scheve machtsverhoudingen tussen mannen en vrouwen in het gesloten techwereldje.

De tech-macho’s bedrijven de disruptie als levenskunst: traditionele waarden worden bezien als achterhaald en bekrompen. Zo kan het dat een hoge CEO met zijn vrouw op zo’n high profile seksfeestje verschijnt en in haar bijzijn jonge vrouwen probeert te verleiden en er – onder invloed van drank en drugs – voor haar neus seks mee heeft. Een jonge vrouw die uitgenodigd werd voor een dergelijke feestje en er gedrogeerd werd door een tech-baas in een hoge positie zodat hij aan haar kon zitten gruwt van de herinnering. “Wat niet oké is aan deze scene is dat die zo door geld en macht wordt gedomineerd. Het machtsmisbruik is een groot probleem. Ik ga nooit meer terug.”

Het logo van Twitter.
REUTERS Het logo van Twitter.

Kiezen tussen de pest en cholera

Maar vrouwen die in de technologiesector werken, hebben die keuze niet per se. Op de feestjes wordt tussen de bedrijven door namelijk ook veel genetwerkt. Het zijn de spreekwoordelijke wandelgangen waar belangrijke beslissingen worden genomen, projecten worden gegund en deals worden beklonken. “Als je meedoet aan die seksfeestjes, vergeet dan maar dat je ooit je eigen bedrijf hebt of dat iemand ooit nog in je zal investeren”, zegt een anonieme vrouwelijke ondernemer. “Die deur blijft dan gesloten. Maar als je níet meedoet, dan wordt je buitengesloten. Het is kiezen tussen de pest en de cholera.”

Vrouwen die besluiten wel te gaan, treffen het volgende tafereel aan: private beveiligers bepalen wie wel en niet naar binnen mag, op basis van lijsten. De feestjes zijn invite-only, enkel wie een uitnodiging heeft, komt erin. Eenmaal binnen, in een of ander chique villa in de heuvels van Californië, bij voorkeur met uitzicht op de zee, of anders op een jacht voor de kust of een ‘chateau’ ergens in de bergen wordt er vaak eerst gezamenlijk gekookt – wanneer er catering is, moet de staf nadien buiten gewerkt worden, voor het échte feest kan beginnen.

De alcohol vloeit rijkelijk en na het nagerecht komen de drugs op tafel, bij voorkeur een vorm van MDMA, dat je relaxed maakt en voor een gevoel van euforie en voor urenlange manische energie zorgt. Soms worden pilletjes uitgedeeld in de vorm van de logo’s van de tech-bedrijven, vandaar dat er aan de feesten ook wel gerefereerd wordt als ‘e-parties’. Onder invloed van de drugs vallen sociale normen en remmen nog meer weg: de groep breekt langzaam op in knuffelende koppels en triootjes die aparte kamers opzoeken of gewoon op de vloer met elkaar bezig zijn.

Mannelijke heteroseksuele fantasieën

“De gastheer zorgt ervoor dat er standaard meer vrouwen aanwezig zijn”, zeggen getuigen. “Gasten worden aangemoedigd om intiem met elkaar te zijn en van de vrouwen wordt verwacht dat ze triootjes aangaan met een andere vrouw erbij. Mannelijke heteroseksuele fantasieën worden zoveel mogelijk gerealiseerd en aangemoedigd.”

De nacht wordt dag en de groep komt opnieuw samen om te ontbijten. Daarna herhaalt zich hetzelfde tafereel opnieuw: eten, drugs, seks. De meest exclusieve feestjes gaan een weekend lang door op hetzelfde ritme.

Het logo van Snapchat.
REUTERS Het logo van Snapchat.

Geloofwaardigheid en respect

Maar de maandag erop moet je als vrouw misschien weer samenwerken met een collega met wie je gisteren nog half gedrogeerd ergens in de hoek van een kamer lag. Hoe ga je daarmee om? De mannelijke bazen die Chang sprak geven eerlijk toe bij sollicitaties of voor promoties niet te kiezen voor vrouwen die ze op seksfeestjes zijn tegen gekomen. “Mannen doen zaken op zulke feesten en in strip clubs, maar wanneer vrouwen hetzelfde proberen te doen in die situatie, dan verliezen ze geloofwaardigheid en respect”, zegt een techbaas.

De vrouwen die er ondanks alles toch voor kozen de seksfeestjes bij te wonen om niet buiten de boot te vallen, zeggen dat ze achteraf seksueel werden lastig gevallen door collega’s die erachter kwamen dat ze dergelijke feestjes bijgewoond hadden. Verrassend is dat niet, aangezien Silicon Valley vrouwen slechter behandelt dan de mannelijke werknemers. Vrouwen worden slechter betaald, stoten minder vaak door naar topfuncties en zijn vaak slachtoffer van seksuele intimidatie. “De mannen hebben seks, de vrouwen worden genaaid”, klinkt het.

In het geval van de exclusieve seksfeestjes is dat wel heel letterlijk te nemen.

BRON: https://www.hln.be/ihln/internet/exclusieve-seksfeestjes-leggen-machtsverhoudingen-in-silicon-valley-bloot-de-mannen-hebben-seks-de-vrouwen-worden-genaaid~ab15e8cb/

Hoe erg is het dan niet gesteld als men een bepaalde keuze moet maken en toch weten gelijk welke keuze je maakt ze niet goed voor je is. Voor zulke bedrijven of organisaties wil je toch niet gaan werken. Hier zie je dan ook weer goed hoe de vrouw de onderdanige van de man is. Zowel in het werk als maar ook als deze verder een onderneming willen uitbouwen.
En als ik dan lees drank en drugs eraan te pas komen, met wat ben je dan bezig. Als je nadien samen nog moet werken.
Waar zit het wederzijds respect?

Afbeeldingsresultaat voor werk feest

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Bewustzijnenzo

Druppeltje humor,scheutje spiritualiteit,stukje bewustzijn, allemaal in de blender en..taddaaa

Crohn & ik

mijn leven met de ziekte van Crohn

They Call Me Jelke

But do I call them back

GROW YOUR MIND NOW.

PLEUN VAN DEN AKKER

Het zwarte monster

Een gevecht tegen alles wat ik heb

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

volwassen worden met adhd

schrijfsels hyperkinetisch en emotioneel tot menselijkheid gebracht

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Tinkerbell's House of Magic

Spiritueel , reiki , orakel kaarten en edelstenen

Wu Cares!

nobody cares

Morgana Brighid

Waarzeggerij en Healing. Voor raad en daad.

Debbythechocoholic

FOOD⎢YOGA⎢ LIFE

YogaDagboek

Yoga • Voeding • Lifestyle

HARME BLOGT

marginale blogs van een 70 jarige

Phuro! Be inspired!

Van inspiratie tot transformatie

Dirk Pieters

schrijver, boeddhist, yogi / writer, buddhist, yogi

Healthy & Travel T(r)ips

Blog van een Gezondheids - & Reisfreak

WishMeAvril

Gezond en Gelukkig

struikuiltje

Persoonlijk blog

Beejoie

Bits & ends

LiefsCarolien.nl

Inner beauty, Food, Lifestyle and with a sparkle of personal

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

NARCISME : HOE GA JE ER MEE OM ?

Omgaan met een narcist(e) en zelfliefde ontwikkelen. 0032-49452-4817

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Onderweg na kanker

over omgaan met kanker en hoe het in al die grote kleine dingen sporen vraagt

Personal Plus Training

Personal training op locatie

The Desires of Living

De verlangens in je leven

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Femke's dagboek

Een kijk op dagelijkse beslommeringen

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

%d bloggers liken dit: