Category: op de werkvloer


Leidinggevende is bepalend voor het werkgeluk van werknemers: zo houd je als baas je personeel happy. “Elke week een e-peritiefje is niet genoeg”

Leider, Menigte, Opvallen, Groep, Personeel

Carrière Uit nieuwe resultaten van het Nationaal Geluksonderzoek van UGent en NN blijkt dat je baas het meest bepalend is voor je geluk op het werk. En die bazen doen het momenteel niet fantastisch: tijdens de lockdown daalde de tevredenheid van de Belg met zijn leidinggevende van 6,62 naar 6,25 op 10. Experte in werkgeluk Isabelle Hoebrechts licht toe hoe het beter kan. “Werknemers zijn geen robots. Werknemers zijn mensen.”

Als gemiddelde Belg spendeer je zo’n veertig jaar van je leven op de werkvloer. Je kan er dus maar beter gelukkig zijn – of je op z’n minst niet compleet miserabel voelen. Volgens een nieuw Nationaal Geluksonderzoek doen we het wat dat betreft niet barslecht, mits een kleine daling door corona. Voor de lockdown scoorden we wat werkgeluk betreft gemiddeld 6,67 op 10. Nu is dat nog 6,51 op 10. 
De factoren die ons werkgeluk bepalen? In de top 5 staan autonomie op de werkvloer, work-life balance, hoezeer je persoonlijk kan groeien en in hoeverre je financieel tevreden bent. Maar helemaal op kop staat, toepasselijk: je leidinggevende. Medewerkers die in de enquête aangaven dat hun manager begaan is met hun welzijn, scoorden maar liefst 1,25 punten hoger op werkgeluk dan het Belgische gemiddelde. Eenzelfde stijging is er wanneer de manager om hun mening geeft. 
Zo veel impact kan een simpele ‘hoe gaat het met je?’ dus hebben. Maar dat beseffen veel leidinggevenden niet, tonen de cijfers. Amper de helft van de 4.112 ondervraagde medewerkers gaf aan dat hun leidinggevenden om hun welzijn of mening geven. Terwijl dat in tijden van corona net zo belangrijk is. 

We zijn geen honden

Waar gaat het mis? Veel heeft te maken met de Belgische bedrijfscultuur, zegt Isabelle Hoebrechts, expert werkgeluk en oprichtster van 361°, een bedrijf dat organisaties helpt met het optimaliseren van hun werkomgeving. “Vooral in bedrijven met een hiërarchische structuur maken leidinggevenden vaak keuzes op basis van foute motivaties. Hun beslissingen staan, meestal onder druk van hogerhand, in het teken van productiviteit en het hoogste rendement. Niet in het teken van het welzijn van de medewerker.” 
We moeten af van het idee dat een leidinggevende een meerdere is, een ‘baas’, dixit Hoebrechts. “Een hond heeft een baas, zeg ik altijd. Een leidinggevende zou zich gewoon een lid van het team moeten voelen. Ja, die heeft een bepaalde functie en een verantwoordelijkheid, maar dat geldt voor elke medewerker. Hier in België gaat een topfunctie nog te veel gepaard met machogedrag, ego en een onaantastbaarheid. Terwijl een leidinggevende net zo goed op een fout moet kunnen worden gewezen, ook door zijn medewerkers.” 

De tijden waarin iemand een leider kon zijn omdat hij of zij expertise heeft, naderen hun einde. Wie een team aanstuurt, moet mensen kunnen motiveren en inspireren

Isabelle Hoebrechts

Een leidinggevende zou eerst een ‘people person’ moeten zijn in plaats van een bewaker van resultaten. “De tijden waarin we iemand een leider maken gewoon omdat hij of zij expertise heeft, naderen hun einde”, zegt Hoebrechts. “De nieuwe generatie tolereert zo’n werkgever niet meer. Maak van zo iemand een expert in de organisatie, maar geen leidinggevende. Wie een team aanstuurt, zou dat team moeten kunnen motiveren, inspireren en aandacht schenken. Idealiter is dat dus iemand met veel emotionele intelligentie, dynamiek en energie, drie zaken die zijn medewerkers zullen drijven tot beter. Een leidinggevende die dat niet heeft, laat veel menselijk kapitaal verloren gaan.”
Veel hangt dus af van de bedrijfscultuur, vult Hoebrechts aan. Want die bepaalt welk soort medewerkers aan de top geraken. “Alles begint bij een verandering van het algemene DNA van een bedrijf. Als in dat DNA het welzijn van de medewerkers geen prioriteit is, voelt elke poging om van een leider een betere leidinggevende te maken als dweilen met de kraan open.”

Hoe moet het dan wel?

Denk niet: ‘We doen elke week een e-peritiefje en dan hoor ik wel hoe het team het stelt.’ De juiste aanpak is kleinschaliger, individueler en spontaner

Isabelle Hoebrechts

Hoebrechts maakte het al duidelijk: een leidinggevende moet vooral het team kunnen motiveren en inspireren. Klinkt zweverig, maar in de realiteit valt die job uiteen in concrete, heel menselijke en soms heel simpele praktijken. “Maar het is niet de bedoeling dat die praktijken rituelen worden”, verduidelijkt Hoebrechts. “Ze moeten vooral ‘echt’ zijn, gemeend, en vanuit de leidinggevende zelf komen.” Denk dus niet: ‘We doen elke week een e-peritiefje en dan hoor ik wel hoe het team het stelt.’ De juiste aanpak is kleinschaliger en spontaner.

1. Toon interesse in de mens achter de medewerker. 

“Een medewerker is geen robot, wel een mens. Geef elke medewerker individuele aandacht en laat voelen dat je interesse hebt in zijn leefwereld. Dat kan met een persoonlijke verrassing: weet je dat Sabine verzot is op Chokotoffs, koop haar dan een zakje. Vraag naar het gezin of de thuissituatie van je medewerker. Klaagt Kristof over zijn internetverbinding? Schiet te hulp met een nieuw abonnement. Stuur je een medewerker een mailtje met een opdracht? Pols dan eerst naar hoe het gaat en of ze een fijne dag hebben. Het zit ’m in de kleine dingen.”

2. Wees begaan met het welzijn van elke medewerker, op een menselijke manier

“Tuurlijk kan je tijdens een meeting een vaste ‘tour de table’ doen en polsen of iedereen het goed stelt. Maar nog belangrijker is dan dat je je medewerkers ook individueel opvolgt. Merk je dat iemand in die meeting down of kort van stof is, bel die persoon achteraf even op om te vragen of alles oké is. Geef die persoon wat individuele aandacht, soms is dat al genoeg.”

3. Durf jezelf kwetsbaar op te stellen en geef zo het goede voorbeeld

“Ongetwijfeld heb je het als leidinggevende ook soms moeilijk. Deins er niet voor terug om dat te delen met je medewerkers. Heb je het zwaar nu je het werk thuis moet combineren met je gezin? Laat dat gerust vallen op de teammeeting. Doe je niet voor alsof je alles onder controle hebt. Zo geef je je medewerkers het signaal dat ook zij open kunnen zijn over hun moeilijkheden.”

4. Steek de pluimen niet in eigen hoed 

“Prijs als leidinggevende de bijdrages van je medewerkers. Krijg je goede feedback van hogerop? Dan moet je eerste reflex zijn om de pluimen door te geven aan je team. Zingeving is voor je medewerkers heel belangrijk. Ze willen niet alleen hun werk doen en daar betaald voor worden, ze willen ook het gevoel hebben dat ze nodig zijn en bij afwezigheid gemist zouden worden. Als ze dat voelen, hebben ze instant meer goesting om hun job te doen.”

5. Geef feedback op een empathische manier

“Als leidinggevende kan je gerust streng zijn voor je medewerkers, zolang je maar empathie hanteert. Ben je teleurgesteld over iemand, spreek die dan persoonlijk aan en leg duidelijk uit waarom. De inhoud van je gesprek mag scherp zijn, maar de manier waarop je het overbrengt moet menselijk zijn. Vraag je medewerker of er een reden is voor de ondermaatse prestatie, pols naar de persoon achter je medewerker en of die zich oké voelt. Vraag ook of je als leidinggevende misschien bent tekortgeschoten of bepaalde signalen hebt gemist. Zo voelt je medewerker zich niet aangevallen en kan de feedback voor hem ook echte waarde hebben.”

6. Focus in crisistijden niet alleen op de cijfers

“In een crisistijd als deze gaat een bedrijf al snel focussen op cijfers en prestaties. En misschien wil het zijn medewerkers ook meer controleren nu ze thuiswerken. Beter is dat je als leidinggevende toont dat je je team vertrouwt door dat niet te doen. En zorg voor extra empathie voor je medewerkers. Vraag elk van hen persoonlijk hoe het met ze gaat, of het hen lukt om zich aan te passen en of je op de één of andere manier kan helpen, met een flexibeler uurrooster bijvoorbeeld. Met begrip voor hun persoonlijke situatie, want de ene zit thuis met vier kinderen, terwijl de andere eenzaam is. Individueel, bewust en menselijk leiderschap is nu enorm belangrijk. En je medewerkers blijven motiveren ook. Meer dan bewust de tijd te nemen voor een prijzend mailtje of telefoontje vraagt dat niet.”

BRON: https://www.hln.be/nina/carriere/leidinggevende-is-bepalend-voor-het-werkgeluk-van-werknemers-zo-houd-je-als-baas-je-personeel-happy-elke-week-een-e-peritiefje-is-niet-genoeg~ad1d1a44/

We hebben een leider nodig gelijk in welke situatie. Is het nu op het werk in een gezin of in je vriendenkring. Toch maar die leider ook zijn gevoelige kant laten zien. Dan kan je er respect voor tonen. Een leider is niet iemand die met een zweep slaagt. Maar iemand die weet wat hij/zij op momenten wilt verwachten. Als je met je team overeenkomt dan ga je merken dat je als leider ook bij het team hoor. En kan je veel gedaan krijgen. Want vergeet niet we hebben elkaar nodig. We leren van elkaar maar ook kunnen we elkaar iets aanreiken dat help iets beter te doen.
Je ergens gelukkig voelen komt in eerste instantie door de mensen rond je heen. Als dat goed zit dan kan dit een voordeel geven.

Leeuw, Koning, Dierlijke, Business, Pak, Gelijkspel
Business, Baas, Zakenvrouw, Chief, Leider, Directeur

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Wat als cupido raak schiet op de werkvloer? Zo ga je er (niet) mee om

Afbeeldingsresultaat voor relatie op het werk

De vonk die overspringt bij het koffiezetapparaat of op de wekelijkse borrel. Het gebeurt vaker dan je denkt. Kijk maar naar Lies Vandenberghe en Maarten Breckx: ze leerden elkaar kennen bij VTM Nieuws en worden binnenkort directe collega’s. Ook volgens seksuoloog en relatietherapeut Mieke Mievis kan een relatie op kantoor best, op voorwaarde dat je er goed mee omgaat.

Een goede balans vinden tussen werk en privé is sowieso moeilijk, laat staan als je gevoelens hebt voor een collega. Toch komt dat vaak voor. “Maar liefst 17% van alle relaties zijn gestart op de werkvloer. Dat zijn er dus een heleboel”, vertelt seksuoloog en relatietherapeut Mieke Mievis. Al is ze niet verrast door het hoge cijfer. “Als we jong zijn en nog studeren of in de jeugdbeweging zitten, is de kans groot dat je daar je vlam tegenkomt. Maar wat als je ouder bent? Waar loop je dan nog een potentiële partner tegen het lijf? Dat is moeilijker, want je hebt al een vaste vriendenkring en vaste hobby’s. Als je na je dertigste nieuwe mensen leert kennen, gebeurt dat vaak via je werk. Het is dus niet onlogisch dat je daar ook de liefde van je leven vindt.”

Daar komt nog eens bij dat je vaak dezelfde interesses en gemeenschappelijke raakvlakken hebt. “Dat zorgt voor een onmiddellijke klik”, zo gaat Mievis verder. “Bovendien heb je altijd een gespreksonderwerp: de inhoud van je job, maar ook de collega’s, de sfeer op kantoor, de baas, de gemeenschappelijke vijand … Dat werkt verbindend. Als kers op de taart spendeer je ook gewoon veel tijd samen.”

Eén van de twee moet weg …

Wat als je een oogje hebt op je collega – of nog straffer: je baas? Is het een slim idee om toe te geven aan die gevoelens? Mievis: “Ik zie daar geen graten in, zolang je beseft dat een relatie op het werk consequenties heeft. Dat is zeker het geval bij een machtsverhouding. Veel bedrijven hebben daar beleidsregels over: één van de twee moet dan naar een ander team of van werk veranderen.”

… of je moet het slim aanpakken

Koppels die aan de slag zijn als naaste collega’s moeten niet per se schuiven met hun jobs. Al zijn er wel andere zaken waar ze rekening mee moeten houden om de goede sfeer thuis én op het werk te bewaren. Zo moet je vermijden dat je alles samen doet. Alles onafscheidelijk doen – opstaan, naar het werk pendelen, lunchen, pauze nemen, weer naar huis rijden en daar onder de wol kruipen – is geen goed idee. “Dat is niet gezond”, waarschuwt Mievis. “Probeer om een aantal zaken gescheiden te houden. Ga bijvoorbeeld apart lunchen. Al is het maar uit respect voor de andere collega’s.”

Over collega’s gesproken: wat doe je het best? Vertellen dat jullie hoteldebotel zijn, of toch maar stiekem achter de schermen de relatie onderhouden? “Ik raad aan om er open over te praten. Verzwijgen is geen goed idee. Wanneer liefde in de lucht hangt, hebben mensen dat meestal door.” Met andere woorden: het is beter om eerlijk te babbelen, anders is de kans groot dat er achter jullie rug geroddeld wordt. En dat wil je toch ook niet? “Duidelijk uitspreken wat er gaande is, maakt alles gewoon makkelijker”, stelt Mievis.

Hou je ruzies privé

Toch moet je opletten dat je niet té openhartig bent. Want ja, als je een discussie hebt met je lief, kan je moeilijk op kantoor je hart luchten, ook al is dat nog zo verleidelijk. “Je collega’s gebruiken als klankbord voor je echtelijke perikelen is niet netjes. Het zet je partner immers in een ander daglicht bij de rest. Na twee dagen is jullie ruzie misschien opgelost, maar dan is het kwaad geschied. De helft van het bureau is op de hoogte van een aantal zaken die je partner liever niet wou vertellen.”

Kortom, is je partner een vieze sloddervos die overal ondergoed en sokken laat slingeren, de afwas laat schimmelen en haar in het doucheputje verzamelt? Dat hou je beter voor jezelf. Zeker als de ambras nog gaande is. “Probeer gekibbel niet tijdens de lunch op te lossen. Anders riskeer je de sfeer op het werk compleet te verzuren. Mijd elkaar die dag een beetje, en pik ’s avonds de draad van de discussie opnieuw op in de veilige omgeving van jullie huiskamer.”

Als je rekening houdt met die tips, blijft de invloed van de relatie op het werk beperkt. Zolang het mooie liedje blijft duren, tenminste. Want ‘ze leven nog lang en gelukkig’ is jammer genoeg niet altijd realiteit. “Besluiten jullie om uit elkaar te gaan, dan wordt het iets lastiger. Probeer het op een deftige en amicale manier af te sluiten, zodat je een zekere sereniteit kunt bewaren op de werkvloer. In dat geval hoeft het einde van je relatie niet het einde van je carrière te betekenen.”

BRON: https://www.hln.be/nina/seks-relaties/wat-als-cupido-raak-schiet-op-de-werkvloer-zo-ga-je-er-niet-mee-om~af024121/

Wat ik vaak zie en hoor bij een relatie op de werkvloer. Dat ze privé niet gescheiden kunnen houden. Als er ergens ruzie om is, ga je dat merken op de werkvloer. Dat soms ook ten koste gaat van het werk. Zo ontstaan dan problemen en weten ze eigenlijk niet hoe ermee om te gaan. Het gevaar zit er ook in. Als men het te weten komt dat een van beide overgeplaatst wordt. Daar ook niet echt veel aan te doen is.
Ik zeg altijd gevoelens kunnen altijd ontstaan en dat moet je bespreekbaar kunnen maken naar elkaar toe. Als je dat kan, kan je ook voor elkaar bepaalde grenzen trekken. Dan kan zo een relatie ook stand houden.
Het belangrijkste is gewoon privé en werk gescheiden te houden.

Afbeeldingsresultaat voor relatie op het werk

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

#KuToo: Japanse minister vindt hoge hakken op werkvloer “noodzakelijk”

Yumi Ishikawa,  oprichter en leider van de #KuToo-beweging in Japan,  draagt platte sneakers onder haar rok. De petitie die ze startte tegen hoge hakken op de werkvloer, heeft voorlopig nog geen effect.
AP Yumi Ishikawa, oprichter en leider van de #KuToo-beweging in Japan, draagt platte sneakers onder haar rok. De petitie die ze startte tegen hoge hakken op de werkvloer, heeft voorlopig nog geen effect.
De Japanse minister van Gezondheid en Werk, Takumi Nemoto, heeft gereageerd op de #KuToo-petitie die dinsdag aan zijn ministerie aangeboden werd. In de door zeker 19.000 mensen ondertekende petitie werd gevraagd om wetgeving die werkgevers verbiedt vrouwen te verplichten hoge hakken te dragen op de werkvloer.

In een reactie verdedigde Nemoto het standpunt dat het “passend en noodzakelijk” is dat vrouwen hoge hakken dragen op de werkvloer. “Het is sociaal geaccepteerd dat dit binnen het domein van de werkplek valt”, zei de minister aan een wetgevend comité.

De #KuToo-campagne, die speelt met de Japanse woorden ‘kutsu’ (schoenen) en ‘kutsuu’ (pijn) en ook verwijst naar de #MeToo-beweging, werd door actrice en schrijver Yumi Ishikawa gelanceerd nadat een tweet waarin ze klaagde over haar pijnlijk hoge hakken in een mum van tijd viraal ging.

“Ik hoop dat deze campagne de sociale normen zal veranderen zodat vrouwen zonder onbeleefd over te komen ook gewoon platte schoenen kunnen dragen, net zoals mannen”, zei Ishikawa bij het aanbieden van de petitie in de Japanse media.

Yumi Ishikawa.
AP Yumi Ishikawa.

https://www.change.org/p/%E5%8E%9A%E7%94%9F%E5%8A%B4%E5%83%8D%E7%9C%81-kutoo-%E8%81%B7%E5%A0%B4%E3%81%A7%E3%81%AE%E3%83%92%E3%83%BC%E3%83%AB-%E3%83%91%E3%83%B3%E3%83%97%E3%82%B9%E3%81%AE%E5%BC%B7%E5%88%B6%E3%82%92%E3%81%AA%E3%81%8F%E3%81%97%E3%81%9F%E3%81%84?recruiter=902149794&utm_source=share_petition&utm_medium=twitter&utm_campaign=share_petition&utm_term=psf_combo_share_initial.pacific_post_sap_share_gmail_abi.gmail_abi&recruited_by_id=bcdc3b02-a5c8-48be-9fff-1027a226888a&pt=AVBldGl0aW9uACHv2QAAAAAAXG0Cy6wdtPw1NmE1ZjQ5MA%3D%3D

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/-kutoo-japanse-minister-vindt-hoge-hakken-op-werkvloer-noodzakelijk~a02d2842/

#KuToo: Japanse vrouwen tegen hoge hakken op de werkvloer

Een groep Japanse vrouwen heeft een petitie aan de regering aangeboden om te protesteren tegen de ongeschreven regel dat vrouwen hoge hakken moeten dragen op hun werk.

De #KuToo-campagne, die speelt met de Japanse woorden ‘kutsu’ (schoenen) en ‘kutsuu’ (pijn) en ook verwijst naar de #MeToo-beweging, werd door actrice en schrijver Yumi Ishikawa gelanceerd nadat een tweet waarin ze klaagde over haar pijnlijk hoge hakken in een mum van tijd viraal ging. De petitie werd inmiddels meer dan 19.000 keer ondertekend.

Bij veel Japanse bedrijven wordt van vrouwelijke werknemers verwacht dat ze onberispelijk gekleed zijn en daar horen vrijwel altijd hoge hakken bij. “Ik hoop dat deze campagne de sociale normen zal veranderen zodat vrouwen zonder onbeleefd over te komen ook gewoon platte schoenen kunnen dragen, net zoals mannen”, zegt Ishikawa in de Japanse media.

Ook dresscode voor mannen onder vuur

Volgens Ishikawa stonden de regeringsfunctionarissen van het ministerie van Gezondheid, Werk en Welvaart bij het overhandigen niet onwillig tegenover de petitie. “We hebben gevraagd om de introductie van wetten die werkgevers verbieden vrouwen te dwingen hoge hakken te dragen”, zegt de vrouw. Het ministerie heeft zelf nog geen commentaar gegeven.

Mensen die de campagne ondertekenden, roepen intussen ook op de formele dresscode voor mannen los te laten: de meeste mannen die in steden op kantoren werken, zijn vaak verplicht om in pak op hun werk te verschijnen.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/-kutoo-japanse-vrouwen-tegen-hoge-hakken-op-de-werkvloer~ae40beeb/

Men kan een dresscode aangeven als werkgever. Ook de schoenen kan met aangeven, maar men kan geen hoge hakken verplichten. Het moet comfortabel zitten en de meeste hoge hakken hoger als 5cm kan voor de vrouwen problemen geven. Natuurlijk in Japan moet de vrouw in alle opzichten onderdanig zijn en is de wet van de minister bijna nooit te stoppen.

Gerelateerde afbeelding

Gerelateerde afbeelding

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Week tegen Pesten: “Ik durfde de trappen niet meer nemen, ik ben zeker dat ze me geduwd zou hebben”

 Getty Images
Vorig jaar ontving IDEWE, de grootste externe dienst voor preventie en bescherming op het werk, 2.789 meldingen van psychosociale risico’s. Dit waren er maar liefst 23% meer als in 2017. Met stip op nummer 1: conflicten op het werk (42,6%), gevolgd door ‘stress en burn-out’ door een te hoge werkdruk (22,7%) en pesten (15,6%). Omdat het deze week de Week tegen Pesten is, delen we op NINA.be een week lang verhalen van onze lezers.

“Een tiental jaar geleden kwam ik bij een firma terecht als interim. Dat was om een dame te vervangen die zelf de beslissing had genomen om op brugpensioen te gaan. Zij was daarnaast ook ‘hoofd van de administratieve medewerkers’. Zij en mijn collega, Edith, waren ‘soulmates’. Tof, dat gun ik iedereen. Maar je moet realistisch blijven: dat gebeurt niet zo dikwijls. Mijn toenmalige baas had snel door dat ik goed met een computer kon werken. Ik ging er van uit dat iedereen dat eigenlijk wel kan, maar dat was niet het geval in die firma. Toen hij me vroeg om een vergadering vast te leggen tussen hem en 3 managers, had ik uit automatisme een uitnodiging gestuurd via Outlook. Maar één voor één kwamen ze mij vragen wat dat was. Ik vond dat ‘vreemd’ maar heb elke manager apart uitgelegd dat ze outlook ook als agenda konden gebruiken en wat voor luxe dat programma was.”

“Toen ik de job overnam, heb ik alles een beetje naar mijn hand gezet: Excel-files aangepast, mailmarges gemaakt, enzovoort. Ik heb daar totaal geen reclame over gemaakt, aan niemand uitgelegd, maar mijn collega, Edith, had dat gemerkt en was daar kwaad over geworden. Ik snapte het niet goed: in de Excel-file had ik enkel automatische sommen geplaatst want de dames op de dienst werkten nog met een rekenmachine. Een telefoonlijst had ik gewoon een ‘logischere’ lay-out gegeven (alle vertegenwoordigers per district manager gezet, i.p.v. alfabetisch, alle districten door mekaar). Mij leek dat logischer. Maar Edith had daar een andere mening over: “Weet jij wel dat je nu méér gaat moeten werken omdat ze weten wat je kan? Hoe belachelijk ben jij?” Ik was er een beetje ‘het hart van in’. Ja, ik werkte sneller, maar vond me nu niet bepaald belachelijk.”

“Na een tijdje (ik zat er ondertussen bijna 3 maanden), merkte ik dat mijn collega’s -de anderen op de dienst- me niet eens meer goedendag zeiden. Ze praatten niet meer met mij. Edith paradeerde als een pauw op het bureau en deelde taken uit. Faxen werden me, als het echt niet anders kon, in het aangezicht gegooid. Niet op mijn bureau gelegd, maar echt naar mijn gezicht gegooid. Maar meestal vond ik ze in de vuilbak naast de faxmachine. Documenten die ze uitdeelde aan iedereen, vond ik steevast verscheurd of verfrommeld terug op mijn bureau … Mijn baas, die wel merkte dat er iets scheelde want de ambiance was ijzig, vroeg me wat er gaande was. Ik heb gevraagd of Edith nu tóch baas was geworden van de dienst. Zijn reactie? ‘Neen, absoluut niet, Edith heeft daarvoor de capaciteiten niet. En verder wil ik er geen woorden aan verspillen.’ Ik kwam wel goed overeen met hem, dus voor mij was de kous dan ook af. Echter niet voor Edith: zij had het ergens in haar hoofd gestoken dat ze baas was. Onze baas werd ook altijd door iedereen met ‘mijnheer Y’ aangesproken. Mij had hij gezegd dat ik hem gerust Jules mocht noemen. Dus deed ik dat ook. Ja, ik werkte rechtstreeks voor hém en hij zei zelf dat ik het mocht doen, dus waarom niet. Maar Edith vond dat totaal onaanvaardbaar. ‘Wie denk jij eigenlijk wel dat je bent, schijtkut? Madam die alles kan en alles weet en nu mijnheer Y zo oneerbiedig behandelen? Ge moest u schamen, gij stomme trut.’ Ja, ik kreeg wel wat scheldwoordjes naar mijn kop. Wat me choqueerde, want ik was zo niet opgevoed. En Edith was zelfs nog wat ouder dan ik. Maar in mijn hoofd had ik al beslist om te vertrekken. Dat zij onbeschoft was, dat was niet echt oké. Maar dat de andere collega’s mij niet aanspraken, dat was helemaal niet fijn. En ik ging écht niet in zulke omstandigheden blijven werken. Goed overeenkomen met mijn baas of niet. Er was ook geen haar op mijn hoofd dat er aan dacht om het er met Jules over te hebben. Edith had jaren ervaring in de firma; ik was interim; voor mij was het een uitgemaakte zaak. En daarnaast hou ik niet van gedoe.”

“Nog geen week later werden zowel Edith als ikzelf bij Jules geroepen, in bijzijn van de personeelsdirecteur. Laat me wel héél duidelijk melden dat beide directieleden volledig correct tegenover mij zijn geweest. Van begin tot eind. Ze wilden die situatie begrijpen en veranderen. Edith heeft me echt bijna lichamelijk aangevallen; ik ben zelfs uit mijn stoel gevlucht! Haar haat droop van haar gezicht. In zo’n mate dat ik echt bang van haar had. Ik durfde ook de trappen niet meer nemen als ze achter me liep. Want ja, ik ben zeker dat ze me geduwd zou hebben. Ondertussen lachte ik heimelijk in mezelf, want ach, ik ging toch vertrekken. Dan, een 2-tal weken later, kwam Jules bij me en vroeg of ik die vrijdag iets langer kon blijven want hij wou me dringend spreken. Het toeval wou dat ik die namiddag een afspraak had voor een andere job, dus heb ik hem gemeld dat het me echt niet uitkwam. Ik dacht: “Als ik mijn ontslag krijg, dan kan het evengoed maandagochtend.” Want ja, ik dacht dat ik mijn ontslag zou krijgen.”

“Maandagochtend, eerste uur, bureau Jules. ‘Mara, Edith is op staande voet ontslagen geweest vrijdag.’ Jules had van haar een schrijven ontvangen dat hem onmiddellijk heeft doen beslissen om Edith te laten vertrekken, op staande voet, na 7 jaar trouwe dienst. Ik heb nooit geweten wat er in die brief stond, maar het moet héél erg zijn geweest. Hij heeft me ook gezegd dat hij Edith zo nooit heeft gezien. Maar dat hij hier en daar van alles is gaan vragen, om te begrijpen wat er gebeurde. En om toch te weten te komen of IK niet de schuldige was. Gelukkig hebben enkele mensen duidelijk gemaakt dat ik eigenlijk slachtoffer van de situatie was. Dat ik daar heel kalmpjes op mezelf mijn werk zat te doen. Maar dat mijn andere collega’s mij niet meer mochten aanspreken, geen goedendag mochten zeggen en me al helemaal niet mochten helpen als ik hun hulp nodig had.”

“Haar ontslag was met Pasen. Met kerst heeft Jules een kaartje ontvangen, in een dichtgeplakt envelopje, waarop stond ‘persoonlijk en vertrouwelijk’. In Ediths handschrift. Jules heeft het me laten lezen. Er stond op: “Ik wens u voor het komende jaar hetzelfde toe als u me heeft aangedaan”. Ze heeft uiteindelijk gekregen wat ze wou: Jules werd zelf ook op staande voet ontslagen, toen onze firma een andere firma heeft overgenomen … Ik heb snel ander werk gevonden en ben vertrokken. Iets later ben ik via-via te weten gekomen dat Edith een hersentumor had. Was het het feit dat én haar soulmate vertrok, én haar 2 dochters het huis zijn uitgegaan, én haar man die in het buitenland is gaan werken dat haar stoppen heeft doen doorslaan? Of was het die tumor die haar toen zo heeft doen reageren? Ik zal het nooit weten.”

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/week-tegen-pesten-ik-durfde-de-trappen-niet-meer-nemen-ik-ben-zeker-dat-ze-me-geduwd-zou-hebben~adb869a7/

Het gebeurd niet alleen bij jongeren, ook volwassene worden geconfronteerd met pesterijen soms. Vaak gebeurd dit op een werkvloer en blijft het ook daar. Maar ook hier kan het van kwaad naar erger gaan zodat het slachtoffer nog bang heeft om naar het werk te gaan. Vaak wordt hier ook niet over gesproken. Want al snel krijgt het slachtoffer te horen van dat kan toch niet zover laat je het toch niet komen als volwassene. Ook heb je vaak aanspreekpunten (vertrouwenspersoon) op het werk. Maar dit zijn vaak collega’s en dan is het ook moeilijk om met dit probleem er naar toe te gaan. 
Als je gepest wordt op het werk is het van belang om bepaalde mensen over te slagen en gelijk naar hogere instantie te gaan. 

Afbeeldingsresultaat voor pesten op het werk aangeven

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO

OM SHANTHI

Spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

 

AUM MANI PADME HUM

1 op de 10 voelt zich elke dag slecht op het werk

Vooral de jongste categorie (tot 35 jaar) wordt niet happy van z'n baan: daar voelt 58,5% zich minimaal één keer per maand slecht op de werkvloer.
thinkstock Vooral de jongste categorie (tot 35 jaar) wordt niet happy van z’n baan: daar voelt 58,5% zich minimaal één keer per maand slecht op de werkvloer.
Eén op de tien Belgen voelt zich dagelijks slecht op zijn of haar werk. Dat komt vooral door het gebrek aan waardering van de bazen en al te strakke deadlines.

Veeleisende klanten, stresserend woon-werkverkeer en een chef die nooit eens een schouderklopje of woordje waardering geeft: bij veel Belgen is het werkplezier ver te zoeken. Uit een onderzoek door iVox in opdracht van hr-dienstverlener Agilitas blijkt dat 51% zich regelmatig slecht voelt op het werk. Eén op de tien heeft er zelfs dagelijks de pest in. Voor een kwart van de werknemers begint de maandagblues al op zondagavond: het idee dat de volgende ochtend de plicht roept, is nefast voor hun gemoed. “Eerdere studies hebben al aangetoond dat de Belg zijn verstand volgt bij de keuze van een job, en niet zijn buikgevoel”, duidt Leen Martens van Agilitas.

De meerderheid lijkt ook niet van plan iets te doen aan die negatieve gevoelens. Zo geeft 53,3% aan vrede genomen te hebben met de huidige situatie. Driekwart zet ook geen stappen om op zoek te gaan naar een nieuwe job.

Wat nog opvalt, is dat vooral de jongste categorie (tot 35 jaar) niet happy wordt van z’n baan: daar voelt 58,5% zich minimaal één keer per maand slecht op de werkvloer. Bij de 35- tot 49-jarigen is dat 49,7%, voor de 50-plussers 46%. “De verwachtingen van de jonge Belgen komen niet altijd overeen met die van veel werkgevers. Dan gaat het niet alleen over de inhoud van de job, maar bijvoorbeeld ook over de bedrijfscultuur.”

BRON: https://www.hln.be/de-krant/1-op-de-10-voelt-zich-elke-dag-slecht-op-het-werk~a66589b0/

Allemaal zullen we ons wel eens slecht voelen of ongelukkig voelen op het werk. Maar als het aanhoud kent het een probleem. Dat probleem moet je aanpakken. Doe je dat niet dan maak je ziek en ga je in snel tempo naar een burn-out.  Niet alleen het werk draagt daarin bij maar ook je sociaal leven. Wanneer je in je werk niet meer gelukkig voelt dan is het van belang om erover te praten of naar iets anders opzoek te gaan. Al is het niet meer zoals vroeger dat werk voor te grijpen ligt.
Ook jongeren stellen vaak te hoge eisen. Veel hebben maar niet hard werken. Omdat ze een diploma opzak hebben denken zo ook zo. Maar dat is zeker zo niet.
Ook ligt de druk vaak te hoog en met men meer en meer gaan presteren met minder werkkrachten. Dat nooit ten goede komt voor het werk en op de werkvloer.

Afbeeldingsresultaat voor niet goed voelen op je werk

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Ongewenst seksueel gedrag op de werkvloer: de cijfers

Een jaar na #MeToo is ongewenst seksueel gedrag op het werk nog altijd brandend actueel. 1 op de 12 werknemers (8,3%) kreeg hier in de laatste 6 maanden minstens af en toe mee te maken op de werkvloer. 1 op de 100 vrouwen én mannen krijgt er op het werk zelfs wekelijks mee af te rekenen.

ongewenst seksueel gedrag op de werkvloer

Dat blijkt uit cijfers van IDEWE, de grootste externe dienst voor preventie en bescherming op het werk. Meer dan 45.000 werknemers werden tussen 2016 en 2018 bevraagd over hun psychosociaal welzijn en ongewenste gedragingen op het werk.

De 3 meest voorkomende ongewenste seksuele gedragingen op de werkvloer

1. Naar iemand lonken of iemand uitkleden met de ogen 6,8%
2. Seksuele benadering door middel van gebaren, uitspraken, e-mail, sms, … 3,2%
3. Seksueel getinte aanrakingen 2,1%

Vrouwen (9,5%) kregen vaker te maken met ongewenste intimiteiten dan hun mannelijke collega’s (6,1%). Ook de leeftijd en de sector blijken bepalend. Zo ervaarden jongere werknemers (jonger dan 45 jaar – 9,5%) iets vaker ongewenst seksueel gedrag in vergelijking met hun oudere collega’s (ouder dan 45 jaar – 6,9%).

In welke sectoren komt ongewenst seksueel gedrag het vaakst voor?

1. Gezondheidszorg 10,6%
2. Bouw 10,3%
3. Retail 10,2%
4. Dienstensector 6,6%
5. Onderwijs 4,6%

“Het grensoverschrijdend gedrag gebeurde vrijwel even vaak binnen de organisatie – door collega’s of leidinggevenden – als door externen (bezoekers, klanten, leveranciers of patiënten)”, vertelt Lode Godderis, directeur van de dienst ‘Kennis, Informatie & Research’ van IDEWE. “Dit verschilde sterk per sector. Zo kregen werknemers in de gezondheidszorg meer te maken met grensoverschrijdend gedrag door externen.”

Ongewenst seksueel gedrag op de werkvloer
De gevolgen van grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer zijn niet te onderschatten. “Slachtoffers hebben een veel lager psychosociaal welzijn. Dit uit zich onder meer in een lagere arbeidstevredenheid en blijfintentie, een hogere afwezigheid, meer stress en meer risico op een burn-out”, aldus Lode Godderis.

5 tips tégen ongewenst seksueel gedrag

Kom je zelf met ongewenst seksueel gedrag op de werkvloer in aanraking, dan kunnen de volgende tips helpen:

  1. Geef je grens zo snel mogelijk aan. Als het nog niet te ver gekomen is, kan je nog proberen om dit gedrag met een kwinkslag een halt toe te roepen: “Zullen we het hierbij houden?” of: “Zullen we het leuk houden?”.
  2. Geef aan hoe je je hierbij voelt en benoem duidelijk het gedrag dat je (niet) wenst: “Ik voel me hier niet goed bij en wil graag dat je stopt met zulke opmerkingen.”
  3. Bespreek dit rustig, respectvol en correct: hoe duidelijker de boodschap, hoe meer kans dat het gedrag stopt.
  4. Spreek andere hulpbronnen aan in je omgeving.
  5. Durf een vertrouwenspersoon aanspreken. Deze is gebonden aan het beroepsgeheim en kan de andere betrokken persoon discreet aanspreken over het ongewenst gedrag.

Ook als omstaander kan je een verschil maken. Durf te zeggen dat je bepaald gedrag niet OK vindt van een collega.

BRON: https://www.jobat.be/nl/artikels/ongewenst-seksueel-gedrag-op-de-werkvloer-de-cijfers/?branding=gva&utm_medium=content&utm_source=gva&utm_campaign=home-blok2

Maar al te vaak wordt hier over gezwegen. Bang om de baan te verliezen bang om verplaatst te worden. Maar moet men het dan maar toelaten? Iets wat je niet graag hebt of wilt voelen moet je aangeven. Moet je zeggen of erover praten met anderen. Zodat anderen ervan op de hoogte zijn. Natuurlijk in bepaalde werkomgevingen zal het meer voorkomen dan in anderen. Maar ook hoeft men dit niet te aanvaarden. Ongewenst gedrag of aanraking kan en mag men niet goedkeuren. Het gebeurd ook niet alleen op een werkvloer, en ook niet alleen door mannen. Vrouwen kunnen dit ook als wapen gebruiken.
In de meeste gevallen schrijven ze dat het meestal vrouwen zijn. Maar er zijn cijfers gekend dat het ook mannen overkomt.

Afbeeldingsresultaat voor ongewenst gedrag

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Stress op het werk? Zo ga je niet aan de druk ten onder

Pexels
Stress op het werk, we krijgen er vroeg of laat allemaal mee te maken. Hoewel je misschien vreest dat je incompetent lijkt door om hulp te vragen, is het van groot belang om tijdig aan de alarmbel te trekken. Op deze vijf manieren voorkom je dat je kopje onder gaat.

1. Stop met roepen dat je het oh zo druk hebt

Geef maar toe, het kan een vreemd gevoel van zelfingenomenheid geven wanneer je voor de zoveelste keer die dag declameert dat je het toch oh zo druk hebt. Toch werkt het contraproductief, want binnen de kortste keren voel je je moe, ziek, geïrriteerd en minder productief.

Overloop dus zeker je dagelijkse to-do’s en geef een eerlijk antwoord op deze belangrijke vragen. Zitten je prioriteiten wel juist? Welk taakje lijk je maar nooit afgevinkt te krijgen van je lijst? Kan je iets delegeren naar een collega? Even de tijd nemen om hierbij stil te staan is een belangrijke eerste stap om je in de toekomst minder overweldigd te voelen.

2. Geef toe dat je bepaalde dingen niet weet

Het is oké om af en toe toe te geven dat je iets niet weet. Probeer niet krampachtig het probleem zelf op te lossen, maar vraag je baas of collega om wat meer uitleg als je niet weet hoe je best aan een bepaalde taak moet beginnen. Bovendien bespaart het je ook heel wat tijd en energie.

3. Ventileer ventileer ventileer

Stresserende dag op het werk? Ventileer een paar minuten tegen een collega die je vertrouwt. Het helpt je niet alleen om stoom af te blazen, maar het gunt je ook een kleine pauze om een stap terug te nemen en misschien een andere kijk te krijgen op de situatie.

4. Vraag iemand buiten je gewone cirkel om feedback

Vraag, indien mogelijk, iemand buiten je team (of zelfs buiten het bedrijf waar je werkt) om een tweede opinie wanneer je met een probleem zit. Een nieuw paar ogen heeft vaak een eigen kijk op de zaak. Je hoeft niet altijd de held te spelen en alles op je eentje op te lossen. De beste ideeën komen er vaak na overleg met een andere partij.

5. Stop met altijd maar ja te zeggen

Meer is niet altijd beter. Het is vooral gewoon ‘meer’. Meer werk, meer verantwoordelijkheid, meer kansen om te falen. Zeg ja tegen de dingen prioriteit hebben, maar durf ook beleefd te weigeren om elk klein probleempje voor een ander op te lossen. Het bespaart je heel wat stress en geeft je de ademruimte om op je eigen projecten te focussen.

BRON: https://www.hln.be/nina/carriere/stress-op-het-werk-zo-ga-je-niet-aan-de-druk-ten-onder~a4e70c20/

Stress komt het meeste voor op het werk. Omdat de mensen teveel willen presteren en op een moment er niet meer uitkomen. Ze durven nog niet genoeg nee te zeggen. Dit meestal om hun werk niet te verliezen maar ook om hun eigenwaarde niet ten onder zien te gaan. Dat maakt dat ze op een moment overlopen en zo thuis belanden met een depressie. Ook ziet men nu meer en meer de concurrentie onder collega’s en dat maakt het er ook niet makkelijk op. Dan krijgt men nog in het slechtste geval het ongewenst gedrag waar vaak dagelijks de angst voor naar bovenkomt maar ook de stress. Van wat zal het vandaag weer worden. Mensen die geregeld tegen een deadline lopen voelen ook vaak meer stress. Omdat ze het nodige willen behalen en dit zelfs doortrekken na hun werkuren. Wees verstandig en als het werk erop zit probeer jezelf de vrije tijd te gunnen. Gun jezelf de rust en durf op moment alles gewoon even af te sluiten en te zetten. Vergeet nooit buiten je werk moet je ook nog leven en kunnen genieten.

Afbeeldingsresultaat voor werk stress

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

1 op de 5 werknemers krijgt te maken met grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer

Thinkstock
Zowat één op de vijf werknemers in Vlaanderen krijgt te maken met grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer, zo blijkt uit de driejaarlijkse werkbaarheidsmeting van de SERV.

Het gaat in de eerste plaats om intimidatie of bedreiging (16 procent) en pestgedrag (9 procent). Lichamelijk geweld en ongewenst seksueel gedrag komen minder voor, maar treffen toch respectievelijk 5 en 2,5 procent van de werknemers. Vooral de zorgsector wordt met grensoverschrijdend gedrag geconfronteerd, zo blijkt nog.

Half miljoen Vlamingen

De SERV heeft in 2016 een werkbaarheidsmeting gehouden bij 12.000 werknemers. Eén op de vijf, wat overeenkomt met een half miljoen Vlamingen, zegt slachtoffer te zijn geweest van grensoverschrijdend gedrag. Bij een vorige enquête ging het nog om één op de zeven werknemers.
Hans Maertens, voorzitter van de SERV, pleit voor meer aandacht voor deze problematiek, “wegens de impact op het welzijn en de gezondheid van werknemers”. Meer dan de helft van de personen die af te rekenen hebben met grensoverschrijdend gedrag, kampt met werkstressklachten. Een derde vertoont motivatieproblemen. Ze zijn ook vaker ziek en kijken meer uit naar ander werk.

Meer dan de helft van de personen die af te rekenen hebben met grensoverschrijdend gedrag, kampt met werkstress

“Contactberoepen”

Vooral zogenaamde “contactberoepen” hebben te maken met grensoverschrijdend gedrag. Met name bij medewerkers in de jeugdbijstand, gehandicaptenzorg, welzijnswerk, rusthuizen, politie en leger noteert de monitor hogere cijfers (40 procent).

Ook vrouwen zijn meer slachtoffer. Het verschil is hier het grootst voor ongewenst seksueel gedrag (4 procent van de vrouwen tegen minder dan 1 procent van de mannen).

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/1-op-de-5-werknemers-krijgt-te-maken-met-grensoverschrijdend-gedrag-op-de-werkvloer~afad21f3/#comments

In bepaalde beroepen zal het meer voorkomen dan in anderen. En toch blijf ik erbij dat bepaalde een goede grens moeten aangeven. Want van de ene persoon kunnen ze meer verdragen dan van de ander. En als de ander hen dan ongewenst aanraakt gaan ze het even zeggen of roepen.
Men moet iedereen in waarde laten, en men voelt het wel aan hoe en wat men kan.
Bij mannen komt het meer voor als een vrouw boven hen staan. En waarvan de man niet echt snel op de bal durft te spelen. Dat natuurlijk ook bij de vrouwen zo voorkomt. Angst om te zeggen dat ze iets niet graag hebben, en de volgende dag een stukje verder gaan.
Ook met woorden kan men grensoverschrijdend gaan. Dat soms ook vergeten wordt.

Afbeeldingsresultaat voor ongewenst gedrag

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Sommige slachtoffers van pesten op het werk vroegen erom? 10 procent van de collega’s zegt ja

KU Leuven en vacature.com analyseren reactie van collega’s bij pesten op werk

Stel dat een collega gepest wordt, grijpen we dan in of kijken we gemakshalve de andere kant op?
Shutterstock Stel dat een collega gepest wordt, grijpen we dan in of kijken we gemakshalve de andere kant op?
Een opvallend aantal werknemers in ons land rekenen wekelijks af met pesterijen. Ongeveer 3,5 procent gaat er zelfs mentaal aan onderdoor. Nochtans zou veel ellende kunnen vermeden worden als collega’s en leidinggevenden alerter reageren. Vaak is het immers hun reactie die ervoor zorgt dat pesterijen stoppen dan wel escaleren. Sommige collega’s geven vandaag al het goede voorbeeld, zo blijkt uit een rondvraag van KU Leuven in samenwerking met vacature.com.

We hebben ze allemaal al wel eens gezien of gelezen, de getuigenissen van mensen die fysiek of verbaal worden aangevallen terwijl omstaanders doen alsof hun neus bloedt. Sociaal psychologen noemen dit het ‘omstaander- of bijstaandereffect’: hoe meer mensen er bij elkaar zijn, hoe kleiner de kans dat er hulp geboden wordt. Talrijke verklaringen hiervoor zijn al onderzocht, maar de meeste plausibele is die van de gedeelde verantwoordelijkheid. Zodra er verschillende mensen betrokken zijn, voelt niemand zich nog echt verantwoordelijk. “De anderen zullen wel reageren”, redeneren we. Of we denken dat het allemaal niet zo erg is, “omdat niemand iets doet.”

Niet wegkijken

Hoe vertaalt zich dit nu naar de werkvloer? Stel dat een collega gepest wordt, grijpen we dan in of kijken we ook dan gemakshalve de andere kant op? Om dat te onderzoeken, lanceerden KU Leuven-professor Elfi Baillien en doctoraatsonderzoeker Katrien Vandevelde eind januari samen met vacature.com een oproep tot getuigenissen. Alles samen ontvingen we ruim 200 ingevulde formulieren. Circa honderd deelnemers vulden de enquête puur als slachtoffer in. Hun antwoorden werden in deze analyse niet verder onderzocht.

De resultaten dan. In tegenstelling tot de verwachtingen van de onderzoekers gingen de meeste collega’s wel degelijk tot actie over. Sommigen kaartten hetgeen ze gezien hadden aan bij hun leidinggevende of vertrouwenspersoon (63%), anderen boden het slachtoffer een luisterend oor aan (56%) en nog anderen spraken de dader op zijn gedrag aan (52%). Slechts een derde van de werknemers had helemaal niks gedaan. Collega’s die zelf al pesterijen hadden meegemaakt, reageerden opvallend vaker dan andere collega’s.

vacature.com en KU Leuven

“Dit zijn hoopgevende resultaten”, vindt onderzoekster Katrien Vandevelde. “Het pessimistische beeld dat uit eerdere onderzoeken naar boven kwam, blijkt niet te kloppen. Het is helemaal niet zo dat collega’s wegkijken als ze pesterijen vaststellen. Uit de reacties die wij hebben verzameld, blijkt net dat getuigen zich positief tegenover slachtoffers opstellen.”

Dat deze studie eerdere bevindingen weerlegt, heeft volgens de doctoraatsstudente met de manier van onderzoeken te maken. “De meeste studies vertrekken vanuit een experimentele setting. Deelnemers krijgen bepaalde situaties voorgelegd en moeten aangeven hoe ze erop zouden reageren. Ze moet het zich proberen voor te stellen, ook al hebben ze er niet per se ervaring mee. Voor ons onderzoek zijn we expliciet op zoek gegaan naar getuigen, mensen die in hun eigen omgeving een of andere vorm van pesten hebben meegemaakt. Dat leidt blijkbaar tot andere resultaten.”

Victim blaming

Tot diezelfde conclusie komen we wanneer we de antwoorden rond de oorzaken van de pesterijen analyseren. Anders dan in voorgaande onderzoeken leggen de getuigen de schuld niet – of slechts in geringe mate – bij de slachtoffers. Zeker bij wie zelf ooit al gepest is geweest, is dat zo.

vacature.com en KU Leuven

“Het bevestigt het vermoeden dat de oorzaak van pesterijen eerder bij werkomstandigheden moet gezocht worden dan wel bij de persoonlijkheidskenmerken”, reageert professor Elfi Baillien, die al veertien jaar met onderzoek naar pesten op het werk bezig is. “Zo weten we intussen dat stress een belangrijke trigger is. Hoger werkritme, nakende herstructureringen, weinig autonomie, onduidelijkheid over het takenpakket, te weinig uitdaging. Al wat werknemers onder druk zet, blijkt een voedingsbodem voor pesterijen.”

Toch gaan slachtoffers ook in deze studie niet helemaal vrijuit. Hun ‘anders zijn’ ligt voor twee op de drie getuigen/collega’s mee aan de basis van de pesterijen. Vandevelde: “Dat anders zijn, is iets wat slachtoffers zelf dikwijls aanhalen als verklaring voor de pesterijen. Helaas hebben we vanuit het onderzoek nog nooit exact kunnen benoemen wat dat anders zijn dan precies is. Deze studie, die vertrekt vanuit het standpunt van de omstaanders en dus een nieuw licht op de zaak werpt, heeft op dat vlak geen verheldering kunnen brengen.”

Volgens de getuigen klopt het in elk geval niet dat het slachtoffer niet bij de organisatie past of ongeschikt is voor de functie. Ongeveer negen op de tien collega’s geven aan dat het slachtoffer goed met de organisatie en de job matcht. Een kwart vindt ook dat het slachtoffer qua persoonlijkheid en waarden complementair met het team is. “Van deze resultaten staan we eerlijk gezegd zelf een beetje te kijken”, reageert Katrien Vandevelde. “Want als we diezelfde vragen aan de slachtoffers voorleggen, dan komen we net tot de omgekeerde conclusie. Zij vinden juist dat ze minder goed bij het team, de job en/of de organisatie passen. Mogelijk wijzen deze resultaten erop dat de blik van de slachtoffers door die pesterijen bezoedeld is. Het kan goed zijn dat werknemers zich door de pesterijen minder zeker over hun werk voelen en zichzelf daarom een lagere score geven.” In de toekomst hopen de onderzoekers ook meer vat op de motieven van de dader te krijgen, want misschien moet ‘het anders zijn’ wel aan die kant gezocht worden. Mogelijk wijken de waarden van de dader sterk af van die van de groep en/of het slachtoffer.

De baas heeft het gedaan?

Alles bij elkaar bevat de studie heel wat waardevolle inzichten voor wie met preventie bezig is. Dat zoveel deelnemers de leidinggevende als dader aanduiden – 87 procent in deze studie – is bijvoorbeeld een opvallende noodkreet van de getuigen in dit onderzoek. Zij verwachten dat managers hun rol spelen en verantwoordelijkheid nemen als het uit de hand loopt. “Ik denk, in lijn met internationaal wetenschappelijk onderzoek, dat dat hoge cijfer voor een stuk uit ontgoocheling voortkomt”, reageert Baillien. “Werknemers gaan ervan uit dat hun leidinggevende ingrijpt wanneer er op de werkvloer iets fout loopt. Gebeurt dat niet, dan gaan ze hem als een deel van het probleem zien, als een dader zeg maar. Bedrijven zouden dus gerust nog meer mogen inzetten op coaching en psychosociale vorming van leidinggevenden. Managers moeten leren om signalen van werknemers tijdig te zien en juist te interpreteren. Pesterijen in de kiem smoren, is voor hen een belangrijke opdracht.”

vacature.com en KU Leuven

Maar ook collega’s kunnen hierin hun steentje bijdragen. Dat velen sympathie hebben voor het slachtoffer – zoals blijkt uit deze studie – betekent dat er ruimte is om hen bij het beleid te betrekken. Van de getuigen in deze studie trok een ruime helft aan de bel bij een leidinggevende of een vertrouwenspersoon. “Dat kan je als organisatie verder stimuleren door nog meer over je antipestbeleid en je preventiemaatregelen te communiceren”, vertelt Vandevelde. “Zorg ervoor dat iedereen weet waar hij met zijn verhaal terecht kan. Elke werknemer zou de contactgegevens van de vertrouwenspersoon of de externe preventiedienst moeten kennen of tenminste weten waar hij ze kan vinden. Hang het uit in de refter, communiceer erover op je intranet of wijs er eens op tijdens een informeel gesprek.” Ook naar de dader en het slachtoffer toe vindt ze dat collega’s nog meer uit hun schelp zouden mogen komen. “Het lijkt erop dat werknemers nog niet goed beseffen welk effect hun tussenkomst kan hebben. Aangezien veel daders verder bouwen op de reactie van anderen, kun je als collega wel degelijk het verschil maken.”

BRON: https://www.hln.be/geld/vacature-com/sommige-slachtoffers-van-pesten-op-het-werk-vroegen-erom-10-procent-van-de-collega-s-zegt-ja~a158603a/

Wie vraagt erom om het zwart schaap in de kudde te zijn? Niemand. Het is pesten en vaak wilt het slachtoffer dat niet maar probeert ook het nodige eerst om een dag goed door te komen. Er zou nog meer aandacht aan gegeven moeten worden. Want net als bij jongeren gaat het op een werkvloer er ook soms zo aan toe. Dat er bepaalde van de collega’s gepest worden. Dat gaat dan vaak op een heel andere manier dan bij jongeren. Meer psychisch maar ook ongewenste aanrakingen.
Als je met dit geconfronteerd wordt durf dan ook te handelen zodat een slachtoffer van pesten weet dat deze hulp kan krijgen. Praten kan helpen met beide. Trek nooit iets uit elkaar want dan kan je het probleem nog erger maken.
Dit komt niet alleen voor bij vrouwen ook mannen worden hier slachtoffer van. Ook vrouwen die mannen pesten of het leven zuur maken op een werkvloer.

Afbeeldingsresultaat voor pesten op het werk

Afbeeldingsresultaat voor pesten op het werk

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Lawaai op de werkvloer neemt drastisch toe: zo kun jij je toch concentreren in een open kantoor

Getty Images
Allemaal gezellig en wel, zo werken in open kantoren. Alleen blijkt uit een nieuw onderzoek van Oxford Economics, in opdracht van Plantronics, dat geluidsoverlast in het open kantoor erger en erger wordt. En dat bevordert de productiviteit en het welzijn allesbehalve. Amper 1% van de werknemers zegt zich te kunnen concentreren zonder extra maatregelen te nemen. Wij geven meteen een aantal praktische tips mee zodat het toch lukt.

Voor het onderzoek interviewde Oxford Economics in 2018 zo’n 500 werknemers wereldwijd uit verschillende sectoren en beroepsgroepen. Leidinggevenden werden apart gesproken. De meerderheid geeft aan dat er bijna constant geluid op de werkvloer is, en dat een stilteruimte ontbreekt voor vergaderingen en het uitvoeren van geconcentreerd werk. In vergelijking met het onderzoek uit 2015 blijkt bovendien dat de omstandigheden sindsdien flink verslechterd zijn.

Met als gevolgd dat 75% van de medewerkers zegt dat ze regelmatig naar buiten moeten lopen om zich te kunnen concentreren en 32% gebruikt een headset om afleiding tegen te gaan. Zij die in de meeste luidruchtige kantooromgevingen werken, voorspellen zelfs dat ze hun baan in de komende zes maanden zullen opzeggen. Nog opvallend is dat amper 40% van de werkgevers het verband tussen lawaai, afleiding en productiviteit begrijpt. 54% van de managers denkt bovendien dat hun medewerkers over de middelen beschikken die ze nodig hebben om lawaai en afleiding op kantoor te verminderen, maar slechts 29% van de werknemers is het daarmee eens.

Millennials

Ah de millennials, de meest veelbesproken generatie aller tijden. Ze mogen hun carrière waarschijnlijk dan wel gestart zijn in zo’n open kantooromgeving, dat wil absoluut niet zeggen dat ze er tevreden over zijn. Zo vindt amper 9% van hen een werkomgeving met veel lawaai energiek tegenover 30% van de oudere collega’s. Maar 38% (t.o.v. 48%) is tevreden met de kantoorinrichting en bijgevolg vindt 89% ook dat hun organisatie iets moet doen aan dit probleem.

Tips

Heb jij het ook zo moeilijk om je te concentreren op het werk? Het boek “Hoogsensitief @ Work” reikt praktische tips aan. We schreven er eerder al een uitgebreid artikel over, maar sommen nog eens een paar tips op.

– Gebruik de mogelijkheden die er zijn. Aarzel niet om een andere werkplek te kiezen als je geconcentreerd moet werken of als er op een bepaalde dag te veel drukte is.

– Vraag of het mogelijk is om een dag thuis te werken. Je bespaart reistijd en je kunt geconcentreerd doorwerken. Zorg er wel voor om voldoende aanwezig te zijn op je werkplek zodat je betrokken blijft bij je collega’s. Ook dat is belangrijk.

– Werk je ergens waar een cleandesk-beleid is en ben je iemand die graag een eigen plantje, wat foto’s en persoonlijke spullen rond zich heeft? Maak een selectie van wat items, zet ze in een doosje, stal ze uit als je ’s morgens start en berg ze ’s avonds weer op.

– Maak van je laptop je persoonlijke werkplek. Luister naar je favoriete muziek via oortjes of via een hoofdtelefoon, zet je vakantie- of familiefoto’s op je bureaublad en stel reminders in als het tijd is voor een kop koffie of thee.

– Neem initiatief, denk creatief en out-of-the-box om zelf enkele voorstellen te doen die voor jou het verschil maken. Werk ze uit en leg ze voor aan je leidinggevende.

BRON: https://www.hln.be/nina/carriere/lawaai-op-de-werkvloer-neemt-drastisch-toe-zo-kun-jij-je-toch-concentreren-in-een-open-kantoor~a5e91194/

Niet alleen op een werkvloer kan het voor problemen zorgen ook elders. Als het gaat zoals in dit artikel en men moet geconcentreerd werken kan lawaai heel irritant zijn en zelfs tot ruzies leiden. Dat vaak kan voorkomen worden door gewoon het aan te kaarten en naar oplossingen zoeken.
Maar thuis kan het ook gewoon tot frustratie leiden. En dat zo een persoon dan al snel in andere gevoelens negatief terecht komt dan zich op een rustige manier en zonder lawaai goed te voelen.
Hooggevoelige mensen zullen hier ook meer last van hebben en gaan soms over tot het dragen van een koptelefoon.

Afbeeldingsresultaat voor lawaai

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

LOLA loves CHAMPAGNE

Lola neemt je mee in haar zoektocht naar dat ietsje meer dat haar leven kleurt.

allisone

we are all connected

VOICE

To bring out the best in you ...

amankumar000

A storyteller with a poetic heart

The Eternal Words

An opinionated girl penning down her thoughts.🌸❤

Essexworldliteraturesite

Towards a Read/Writ/ing of World Literature

Roses and Brimstone

❧ A Little Heart With Extraordinary Passion

de wereld door mijn ogen

verhalen of poezie met foto's

A.&V.travel

WHEREVER YOU GO, GO WITH ALL YOUR HEART.

Storyteller's Eye Word

immagina un mondo di amore teatrale

Sunshiny SA Site

Kavita Ramlal, Proudly South African

Mooi Leven, by De Gans

Fotografie en Schrijverijen

Dogmavrij

Een liefdevolle vinger op de zere plek, omdat heling begint met (h)erkenning.

Banter Republic

It's just banter

Droomvlucht...living your dream 🌏💚

You say I dream too big, I say you think too small!

Straf Verhalen

Verhalen over discipline en straf (en meer...)

wendiesweb

Met liefde geschreven...🖋

Vegan & Spiritualiteit

Veganistische voeding en Spirituele groei

verhaal achter de foto

een foto zegt meer dan 1000 woorden.

Project 'IK'

Een zoektocht naar positief egoïsme

Pieter Dierckx

art/kunst & yoga & massage

Блог красоты и здоровья от LiDea

О себе, о женщинах, об особенностях женского организма, об изменениях, связанных с возрастом. О красоте и здоровье, о том, чтобы сохранить их в условиях дефицита времени. О том, как сделать так, чтобы чувствовать себя королевой, чтобы окружающие видели её в вас.

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

La Bella Bora

Een tropisch lifestyle- en reisblog vol verhalen en inspiratie

Vvolutie (Wij godinnen)

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

Ontdek, Ontwikkel & Ervaar!

Hotstuffforladies

Alles voor de moderne vrouw :Beauty,fashion shop blogs & revieuws. Altijd vind ik de leukste aanbiedingen & koopjes. Ook dan kan je er super uit zien💫💎💍💠💃💗👗🛍👠 De lekkerste zelf gemaakte recepten & de leukste shop en make-up vlogs!

GROWYOURMINDNOW

PLEUN MARIA JOHANNA

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

%d bloggers liken dit: