Category: info gezondheid


Epidemioloog en patiënt waarschuwen voor ziekte van Lyme: “Symptomen kunnen pas na maanden of zelfs jaren opduiken”

Teek, Hout Teek, Blood Sucker, De Hand, Dierlijke

In de zomermaanden bereikt het tekenseizoen zijn hoogtepunt. Waakzaam zijn is dus de boodschap als je straks de natuur in trekt. Maar wat moet je doen als je na afloop toch een teek aantreft op je huid? Wat als je te laat bent? En wat is de kans dat je ook daadwerkelijk de ziekte van Lyme oploopt? Epidemiologe Tinne Lernout geeft advies, slachtoffer Ilona Van Royen getuigt: “Van de ene dag op de andere raakte ik nauwelijks nog uit bed.”

Teken zien eruit als bruinzwarte spinnetjes en vertoeven in lage begroeiing zoals struiken en grassen. Daar wachten ze tot een potentiële gastheer – een mens of een dier – langskomt, om zich vervolgens aan zijn huid vast te klampen en bloed te zuigen. Teken komen overal in ons land voor en zijn vooral tussen de lente en de herfst actief. “Het goede nieuws is dat niet alle teken met overdraagbare bacteriën en virussen besmet zijn”, vertelt dr. Tinne Lernout, epidemiologe bij Sciensano en gespecialiseerd in ziektes gelinkt aan tekenbeten. “Bij onze telling in 2017 was 14 procent van de onderzochte teken drager van de bacterie Borrelia burgdoferi (die de ziekte van Lyme veroorzaakt, red.), wat vergelijkbaar is met andere regio’s in Europa. Op TekenNet, de website waarop mensen beten kunnen registreren, merken we over de jaren heen ook geen grote toename. De aantallen schommelen naargelang de weersomstandigheden. In 2019 stelden we zelfs een daling van het aantal beten vast. Door de langdurige warmte en droogte stierven veel teken nog voor de zomer gedaan was. In augustus al ging het aantal tekenbeten naar beneden. In 2020 lagen de aantallen hoger, vermoedelijk door een frissere maand juli en regelmatige neerslag.”

De meeste mensen zijn vandaag alert voor tekenbeten, waardoor ze er in het merendeel van de gevallen tijdig bij zijnDr. Tinne Lernout, epidemiologe bij Sciensano

Kans op Lyme is eerder beperkt

Hoewel je bij een tekenbeet zeker op je hoede moet zijn, is het risico op de ziekte van Lyme volgens Lernout niet zo groot. 1 à 3 procent, zegt ze. “De Borrealia-bacterie zit normaal in het maag-darmkanaal van de teek. Ze moet dus nog een lange weg naar de speekselklieren afleggen voor ze je kan besmetten. Dat duurt 12 tot 24 uur. De meeste mensen zijn vandaag alert voor tekenbeten, waardoor ze er in het merendeel van de gevallen tijdig bij zijn. Heeft de teek de bacterie toch overgedragen, dan zal dat zeker niet in alle gevallen tot de ziekte leiden. Je lichaam kan er immers zelf ook antistoffen tegen aanmaken.”

Een rode kring op de huid… maar niet altijd

Wanneer de ziekte zich wel ontwikkelt, ontstaat er meestal een rode kring op de huid (erythema migrans) die naarmate de dagen vorderen groter wordt en in het midden vaak opheldert. Dat gebeurt over het algemeen één à twee weken na de beet, maar soms ook pas na vier weken. Blijft de besmetting lange tijd onbehandeld, dan kunnen er in een later stadium onder andere zenuwpijn, verlammingen — bij kinderen vaak gezichtsverlamming — en gewrichtsontstekingen optreden, meestal aan een groot gewricht, zoals een knie- schouder- en/of heupgewricht. 

Symptomen zoals gewrichts­ont­ste­kin­gen kunnen pas maanden of zelfs jaren later opduiken. Dan is het moeilijk om ze te linken aan een tekenbeetDr. Tinne Lernout, epidemiologe bij Sciensano

“Als er geen rode kring is, of als die niet wordt opgemerkt, is een juiste diagnose stellen niet eenvoudig”, weet Tinne Lernout. “In dat geval kan het zijn dat artsen niet meteen aan lyme denken. Het is ook zo dat bepaalde symptomen, zoals die gewrichtsontstekingen, maanden tot zelfs jaren later kunnen opduiken. Dan is het moeilijk om ze aan een tekenbeet te linken. Via een bloedtest kun je wel antistoffen op het spoor komen, maar of het ene met het andere te maken heeft, is daarmee nog niet bewezen.”

En wat met chronische lyme?

Om diezelfde reden nemen Lernout en collega-wetenschappers de term ‘chronische ziekte van Lyme’ liever niet in de mond. “Sommigen gebruiken deze term om aspecifieke symptomen zoals vermoeidheid, concentratieproblemen en algemene pijnen te beschrijven bij patiënten die (soms) antistoffen tegen de bacterie Borrelia burgdoferi hebben. Voorlopig is het echter niet bewezen dat dergelijke symptomen aan een eerdere infectie met de bacterie te wijten zijn. Dat ik sceptisch ben, wil weliswaar niet zeggen dat ik de chronische klachten van de patiënten met deze symptomen ontken. Alleen kennen we de precieze oorzaak niet. Deze aan de ziekte van Lyme verbinden, is volgens mij te kort door de bocht.”

Behandelen met antibiotica

Lyme behandelen gebeurt altijd met antibiotica. “Zijn er behalve die rode kring op de huid geen andere klachten, dan volstaat een kuur van tien dagen”, zegt Tinne Lernout. “Is de ziekte al verder gevorderd en zijn bijvoorbeeld de gewrichten aangetast, dan is een behandeling van meerdere weken nodig.”
Een vaccin tegen lyme of tegen tekenbeten in het algemeen bestaat voorlopig niet. Lernout denkt ook niet dat het voor morgen zal zijn, zelfs al is er onderzoek lopende. “Vandaag moeten we het vooral van preventie hebben”, reageert ze. “Daarom is het zo belangrijk om de verspreiding van teken en de impact van tekenbeten in kaart te brengen. Als we weten waar veel besmettingen zijn, kunnen we gerichter waarschuwen en aan preventie doen. Via het wetenschapsplatform TekenNet.be, waar mensen een tekenbeet kunnen registeren, kan iedereen daar trouwens zijn steentje toe bijdragen.”

Ilona Van Royen kreeg de ziekte van Lyme: dit is haar verhaal

Ilona Van Royen was een levendige tiener die hield van trompet blazen en toneelspelen, tot ze op haar vijftiende van de ene op de andere dag nauwelijks nog uit haar bed raakte. Ineens had ze middagdutjes nodig om de dag door te komen, werd ze om de haverklap ziek en had ze regelmatig black-outs. “De klachten verslechterden met de tijd en overheersten meer en meer mijn leven”, vertelt ze. “Ik had afwijkende bloedwaarden, maar de artsen konden niet vertellen waar dat precies aan lag. Na vijf jaar van de ene naar de andere specialist te gaan, kreeg ik uiteindelijk de diagnose fybromyalgie en chronisch vermoeidheidssyndroom, en de boodschap dat ik ermee moest leren leven. Erg frustrerend, want ik wou meedraaien in de maatschappij en kon het niet.”

Je ging verder op zoek en kwam rond je 28ste bij een arts in een privékliniek terecht.

Ilona Van Royen: “Mijn vriend had hem horen praten in een radio-uitzending van Jan Hautekiet. De ziekteverschijnselen die een andere luisteraar beschreef, waren gelijkaardig aan die van mij. Dus vonden we het de moeite om met die arts te gaan praten. Na een reeks bloed- en darmtesten bleek dat ik een actieve Borrelia-infectie had. Volgens de arts had die bacterie zich aan mijn hersenen gehecht en was dat de reden waarom ik moeite had om dingen te onthouden.”

De Borrelia-bacterie wordt overgedragen via teken. Herinner je je dat je gebeten werd?

“Op mijn vijftiende ging ik mee als monitor met de CM. We wandelden en speelden dagenlang in het bos en tussen de hoge grassen. Ik herinner me een zwart bolletje op mijn enkel dat precies onder mijn huid zat. Ik dacht aan een spinnetje en heb het weggekrabd. Of dat de boosdoener is geweest, weet ik niet. Ik weet alleen dat de klachten daarna begonnen zijn. Een rode cirkel op mijn huid heb ik niet gezien.”

Ik vind het frustre­rend dat er zoveel ongeloof en onwetend­heid is rond de ziekte van Lyme, zelfs in de medische wereldIlona Van Royen

Welke behandeling kreeg je tegen die Borrelia-bacterie?

“Er volgde een antibioticakuur van anderhalf jaar, aangevuld met supplementen om de darmflora in orde te houden. Die behandeling wordt in ons land niet terugbetaald en wordt door velen controversieel genoemd. Zelf kan ik alleen maar vaststellen dat ik sindsdien weer meer energie heb en een min of meer normaal leven leid. Ik kan zelfs terug werken en ben mama geworden. Dat had ik vijf jaar geleden niet voor mogelijk gehouden. Ik zal niet zeggen dat ik volledig hersteld ben, maar het verschil is in elk geval enorm.”

Je schreef het boek ‘Ik ben onzichtbaar ziek’ en bent bestuurslid geworden van de vzw Time for Lyme. Wat wil je daarmee bereiken?

“Eerst en vooral erkenning en herkenning voor de verschillende stadia van de ziekte van Lyme. Ik vind het frustrerend dat er zoveel ongeloof en onwetendheid is, zelfs in de medische wereld. Met de vzw willen we informeren en sensibiliseren, wetenschappelijk onderzoek bevorderen en een forum voor patiënten en mantelzorgers zijn. Via mijn boek en mijn Instagram– en Facebook-pagina probeer ik een steun te zijn voor alle chronisch zieken. Ik geef er tips om het elke dag weer vol te houden.”

BRON: https://www.hln.be/dossier-exclusief-voor-abonnees/epidemioloog-en-patient-waarschuwen-voor-ziekte-van-lyme-symptomen-kunnen-pas-na-maanden-of-zelfs-jaren-opduiken~a9b525ed/

Een klein beestje dat in de zomerperiode de kop opsteekt. Als men er mee te maken krijgt is het van belang om de teek zo snel mogelijk te verwijderen. Zie hier. Hou datum en uur bij als je hem verwijderd hebt. Sommigen spreken ook van de teek zelf bij te houden. Hou ook de plaats waar je deze uit het lichaam gehaald hebt in het oog. Als er verandering optreed wacht niet af om naar een arts te gaan. Vaak zal je dan moeten beginnen met een antibiotica keur. De ziekt van Lyme kan soms pas na jaren echt op het lichaam gaan inspelen. Men mag er nog zoveel over lezen of schrijven het is beter om echt dit te voorkomen.
Ga je wandelen in het bos of waar hoog gras staat. Doe zeker een lange broek aan. En controleer je na de wandeling. Plaatsen waar jezelf geen controle kan doen vraag het even aan iemand. Zeker kinderen goed controleren. Het is echt beter een goede controle van het lichaam dan nadien problemen te kennen. Zeker achter de oren de knieholte tussen je bilspleet. Zodat je zeker bent dat er geen akelige beestjes bloed nemen van je.
Ook je viervoeter hierop controleren want ook een hond kan er heel ziek van worden. Alhoewel men voor de dieren goede alternatieven heeft. Zoals tekenband of pilletjes.

Ricinus Teek, Insect, Spider, Natuur, Dierlijke

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

HONGERGEVOEL

Hersenhonger? Mondhonger? Honger komt in 8 soorten, maar schijn bedriegt. “Niet alle hongergevoelens zijn écht”

Eclair, Aardbeientaart, Aardbeien, Room, Slagroom

Geen buikgevoel is zo bedrieglijk als honger. Want het komt in alle vormen en maten: van alcoholhonger tot harthonger. Het is dus goed om te weten wat er precies knaagt in je maag, als je om tien uur ’s ochtends naar de chocolade wil grijpen omdat je buik bromt. Diëtiste Sanne Mouha legt uit hoe je acht verschillende hongers van elkaar onderscheidt en hoe je elke soort honger het beste aanpakt. “Als je elke keer met een zak chips naar je favoriete tv-serie kijkt, zal de begingeneriek op den duur je hersenhonger triggeren.”

Je maag knort en rammelt aanhoudend, ondertussen laten je concentratie, denkvermogen en alertheid het afweten. Allemaal duidelijke signalen dat je lichaam dringend brandstof nodig heeft. Het schreeuwt: voed mij! Als reactie op dat alarm ga je eten, en even later is dat zeurende buikgevoel weer voorbij. Honger, het lijkt zo simpel. Maar in de praktijk is het net iets complexer. “Niet alle hongergevoelens ontstaan namelijk vanuit échte honger”, stelt diëtiste Sanne Mouha.
“Honger komt normaal gezien voort uit een samenwerkingsverband tussen je maag en hersenen”, vervolgt ze. “Zodra er nood is aan brandstof, wordt er ghreline aangemaakt in de maagwand. De productie van dat hormoon komt op gang wanneer de maag leeg is. Ghreline verspreidt zich vervolgens via de bloedbaan naar je hersenen. Het wordt ook wel het hongerhormoon genoemd, en eigenlijk vertelt die bijnaam je precies wat het doet. Ghreline geeft je hersenen namelijk het signaal dat je eten nodig hebt. Het ­gevolg: je krijgt honger en gaat op zoek naar voedsel. Zodra je maag weer gevuld is, stopt de aanmaak van ghreline. In plaats daarvan zal je lichaam dan leptine gaan produceren, het hormoon dat je juist een verzadigd gevoel geeft. Dit proces zorgt ervoor dat je niet meer hoeft te eten tot je maag opnieuw leeg is.”

Frietjes

In theorie althans. Denk maar eens aan die keer toen je een uur nadat je een gezonde salade ophad langs een frietkraam wandelde. De kans is groot dat die herkenbare geur meteen je gedachten in ­beslag nam. Mmm, frietjes! Wellicht kwam het water je meteen in de mond, en kreeg je spontaan goesting in een kleintje met mayonaise. Iets soortgelijks overkomt je een paar dagen later bij ­reclame voor roomijs. Ping! Je krijgt ­meteen zin om zelf je lepel door die heerlijk smeuïge massa te halen.

Na een lichte broodmaal­tijd is je maag na twee uur alweer leeg, maar na frietjes met vol-au-vent pas na vier uur.Sanne Mouha

“Dat heeft niks te maken met een gebrek aan wilskracht”, verzekert de diëtiste. “Via onze neus, ogen en oren worden we de hele dag tot eten verleid. Heerlijke geuren, krakende geluiden of smakelijke beelden geven ons zin. Die goesting vertaalt zich in een gevoel dat sterk op honger lijkt, maar het eigenlijk niet is. En ook onze gewoontes en activiteiten doen een duit in het zakje.”

Eerste hulp bij honger

Sanne Mouha: “Een maaltijd is verteerd in twee tot vier uur. Na een lichte broodmaaltijd is je maag na twee uur alweer leeg, maar na frietjes met vol-au-vent pas na vier uur. Dat wil zeggen dat je, afhankelijk van de maaltijd, pas na drie tot vijf uur een hongergevoel kan hebben. Toch al sneller honger? Dan wordt dat gevoel uitgelokt door je zin in eten. Die zin wordt op zijn beurt door verschillende omstandigheden getriggerd.”

1. Lijfhonger: de enige echte

“De honger die je vertelt dat je lichaam nood heeft aan voedsel, valt te herkennen aan de ­fysieke signalen zoals hoofdpijn, minder energie, een grommende maag of duizeligheid door een te lage bloedsuikerspiegel. Lijfhonger kan je beter niet negeren: als we te lang wachten met eten, ontstaat er een soort ‘noodtoestand’, waardoor we het eerste dat we tegenkomen verorberen.”
“Lijfhonger is dan ook een van de grootste vijanden van een gezonde voeding. Die rommelende maag zet je aan tot ongezonde keuzes die je eigenlijk niet wil maken. Ook pusht het je om sneller te eten, meer te eten en nog een extra keer op te scheppen. Vlak erna volgt de tweede vijand: de spijt na de honger, die een ‘foert, het is nu toch om zeep!’-gevoel oproept. Hoe meer je jezelf ontzegt, hoe harder de boemerang in je gezicht terugkomt. Samengevat: wacht nooit te lang met eten en eet altijd drie maaltijden per dag.”

2. Hersenhonger: bedrieglijke gedachten en gewoontes

Een chocolaatje als je thuiskomt van het werk. ­Koffiepauze met een lekker koekje erbij. Een dessertje op restaurant, omdat dat nu eenmaal hoort bij een uitgebreid diner. Veel eetmomenten hebben weinig te maken met echte honger, maar vooral met vaste patronen, bedrieglijke gedachten en vastgeroeste gewoontes. 
De diëtiste: “Door elke dag op hetzelfde moment te eten, creëer je als het ware zin op commando. Dat je elke middag rond 12 uur honger krijgt, is pure conditionering. Idem wat je nood aan een knabbeltje voor de tv betreft: als je elke keer met een zak chips naar je favoriete tv-programma kijkt, is de begingeneriek op den duur genoeg om hersenhonger te triggeren. Probeer je brein te herprogrammeren door je ongezonde gewoontes te vervangen door een gezonder alternatief – bijvoorbeeld een stuk fruit of groente – of iets productievers, zoals een wandeling na het eten. In de categorie hersenhonger hoort ook aangeleerd gedrag thuis, zoals de overtuiging dat het onbeleefd is om een aanbod af te wijzen of je bord niet leeg te eten.”

3. Alcoholhonger: eten als beschermings­mechanisme

“Ons lijf ziet alcohol als vergif: door ons tot eten te verleiden, probeert het zichzelf te beschermen tegen de kwalijke invloed van de glazen wijn en de pintjes. Bovendien vallen je remmingen weg als je gedronken hebt, waardoor je de lokroep van de calorierijkste gerechten op de menukaart nog minder zal kunnen weerstaan. Om het helemaal af te maken triggert de typische café- of restaurantsetting ook gewoontehonger: wij als bourgondiërs vinden dat een goed glas vergezeld moet worden door een lekker aperitiefhapje. Alcoholhonger blijft trouwens lang nazinderen: omdat je met flink wat glazen op sowieso ook slechter slaapt, zal je lichaam de dag erna om vet en calorierijk voedsel vragen om het gebrek aan energie op te krikken. Mijn advies? Eerst water, de rest komt later: dat helpt niet alleen tegen je kater zelf, maar ook om hem te voorkomen. Hoe beter je gehydrateerd blijft, hoe minder groot het risico op een kater achteraf. Zet naast elk glas alcohol daarom een glas water, en wissel regelmatig af.”

Wil je eten uit verveling, maak dan een wandeling. het geeft de hersenen nieuwe energie.Sanne Mouha

4. Mondhonger: zin in gekraak

“Soms heeft je mond behoefte aan een ­bepaalde eetervaring: je hebt zin in specifieke smaken, texturen of sensaties. Kauwen levert nu eenmaal een vorm van genot op, en daar speelt deze honger op in. Dankzij hun uitgekiende mix van smaak- en tastsensaties lokken ­ongezonde voedingsmiddelen als borrelnootjes, chips, koekjes en ijs deze soort honger uit. Dat is meteen de regel waarom het zo moeilijk is om het bij ‘een beetje’ te houden. Probeer tijdens je maaltijd dus voldoende eetervaringen te voorzien: combineer bijvoorbeeld verschillende groenten op één bord. Je zal dan minder snel weer de drang krijgen om iets in je mond te stoppen.”

5. Harthonger: je emoties wegeten

“Bij dit type honger is er sprake van een onderliggend probleem dat eerst aangepakt moet worden. Daarom is het zo belangrijk om te leren herkennen wanneer je er last van hebt. De meeste mensen herkennen het ‘wat een rotdag, geef me chocolade!’-gevoel wel. Da’s een typisch voorbeeld van emo-eten. Het grote probleem is dat er dikwijls een schuldgevoel de kop opsteekt, waardoor de emotraktatie in sneltempo verorberd wordt. Daardoor eet je niet alleen veel meer dan je van plan was, maar schiet het doel van het comfortfood erbij in: je gaat je achteraf namelijk nog slechter voelen, waardoor een nieuwe emo-eetbui om de hoek loert.”
“Stop je behoefte aan comfortfood daarom niet weg, maar creëer er echt een feelgoodmomentje rond: ga in bad, zet een fijne serie op, bel ondertussen een vriendin … Kortom, neem je tijd, en probeer echt te genieten.”

6. Vervelingshonger: eten als activiteit

“Onze hersenen zijn gewend aan een constante stroom van prikkels. Als je niet gefocust bent op een bepaalde taak, dan ga je veel sneller stilstaan bij de signalen die je lichaam geeft, en pik je een vals hongergevoel dus sneller op. Uit verveling ga je trouwens ook sneller eten. En natuurlijk durven je gedachten uit verveling weleens af te dwalen naar de inhoud van de snoep- en koekenkast, wat de zin in zoet al helemaal de pan uit doet swingen. Een korte wandeling geeft de hersenen nieuwe energie: beweging maakt glycogeen vrij in de spieren, wat brandstof is voor de hersenen.”

Een voedzaam eetpatroon en voldoende regelmaat helpen je om de lokroep van de snoepauto­maat en het frietkraam te weerstaan.Sanne Mouha

7. Geur- en kijkhonger: zintuigen die doen watertanden

“De geur van versgebakken pistolets, een schaal snoepjes op tafel of flitsende reclame voor je favoriete snack: onze zintuigen pikken constant verleiding op. Je daarvan bewust worden is al het halve werk. Een voedzaam eetpatroon en voldoende regelmaat helpen je om de lokroep van de snoepautomaat en het frietkraam te weerstaan. Ben je iemand die snel het water in de mond krijgt? Eet dan om de twee à vier uur iets kleins (en ­gezonds). Zo blijft lijfhonger uit, en ben je beter bestand tegen de invloed van geur- of kijkhonger.”

8. Hormonale honger: de tijd van de maand

“Iedere vrouw kent dit fenomeen. Als het over gezond eten gaat, kan de tijd van de maand serieus roet in het eten strooien. De hormoonspiegels veranderen rond de menstruatie, en daardoor ook de eetlust. Probeer de vette en zoete goestinkjes zo veel mogelijk te vervangen door gezonde dingen als crackers met hummus of fruit met wat yoghurt. Zorg ervoor dat je structuur in je eetpatroon houdt, met drie maaltijden en twee gezonde tussendoortjes per dag. Zo voorkom je dat je continu naar vet- en suikerrijk voedsel grijpt. Eet ­rustig, want schrokken lost totaal niks op.”

Zo bestrijd je de valse honger

Hou je maag langer tevreden: “Zorg ervoor dat je maaltijden voldoende verzadigen. Dan zal je ook minder snel naar iets om te snacken grijpen”, zegt Mouha. Dit zijn de ingrediënten van een ­vullende maaltijd:

• Gezonde vetten: ‘Vet zorgt voor een tevreden gevoel in je maag en het geeft geen snelle stijging van de bloedsuikers. Zorg per maaltijd voor minstens één gezonde bron van vet, zoals volle yoghurt.’
• Vezels: ‘Vezels houden je maag en darmen lang aan het werk, waardoor je langer verzadigd blijft. Groenten en fruit bevatten vezels, maar volkorengranen, noten, pitten en peulvruchten ook.’
• Eiwitten: ‘Deze voedingsstof verzadigt het langst. Eet dus regelmatig yoghurt, kwark, ei, peulvruchten, vis of mager vlees zoals kip.’
• Combineren: ‘Koolhydraten, eiwitten en vetten verzadigen het best als ze gecombineerd worden met elkaar. Een voorbeeld: als je alleen een appel eet als ontbijt, heb je binnen het uur weer honger. Maar in combinatie met 150 gram yoghurt en een handvol noten, is je maag minstens drie uur tevreden.’

Zet je oerbrein een hak en hou je cravings eens onder het licht. Heb je écht zin in iets, of gewoon stress?Sanne Mouha

• Volume: ‘Eten doe je ook met je ogen. Zorg er daarom voor dat je bord goed gevuld is: zo krijgen je hersenen het idee dat je een grote portie ophebt. Vul je bord voor minstens de helft met groentjes. Ga daarbij voor een mix van bonte kleuren: dat oogt extra smakelijk.’
• Kauwen: Wist je dat het ongeveer 10 minuten duurt voor je hersenen weten dat je maag vol zit? Zo lang duurt het namelijk voordat de verzadigingshormonen in werking treden. Met andere woorden: als je snel eet, zal je pas véél later doorhebben dat je eigenlijk genoeg hebt, waardoor je jezelf overeet. Kies ­regelmatig voor krokant voedsel als groenten, fruit en stevig brood. Daar moet je sowieso langer op kauwen.’

Neem je cravings onder de loep: “Ons lichaam is er al sinds het begin der tijden op gebrand om te overleven. Alleen heeft het de memo nog niet gekregen dat suiker en vet tegenwoordig gewoon te koop zijn en er anno 2021 dus allerminst schaarste heerst. Zet je oerbrein een hak en hou je cravings eens tegen het licht. Kijk eerst en vooral waar ze vandaan komen. Heb je écht zin in iets, of gewoon stress? Zoek je troost of bevestiging in eten? Heb je net reclame voor een bepaald product gezien? Of heb je eigenlijk gewoon dorst? Ons lichaam durft dorst namelijk weleens te verwarren met honger. Zorg er daarom voor dat je bij elke maaltijd en elk snackmoment een groot glas water drinkt. Voel je een craving opkomen? Drink dan eerst een goed glas H2O. Het helpt je om rustiger te eten, zorgt dat je extra gehydrateerd wordt en stimuleert je vertering.”

Kies slimme snacks: “Snelle suikers foppen het neuro-endocrinologisch systeem. Omdat suikerrijke voedingsmiddelen en dito drankjes geen vezels bevatten, worden ze volledig geabsorbeerd in het eerste deel van je maag-darmstelsel. Het tweede deel – dat van het eerste het signaal gekregen had dat er eten zou komen – blijft letterlijk op zijn honger zitten. Uit onvrede zal het een signaal naar de hersenen sturen, in de vorm van een hongerhormoon als ghreline. En dus zal je amper een uur nadat je vol smaak een croissant at, weer willen snacken. De ene calorie is dus duidelijk de andere niet. Neem nu een glas cola en een appel: ze leveren evenveel suiker aan. Met het verschil dat een appel allerlei ­vezels bevat en zo ons hele maag-darmstelsel tevreden houdt.”

Eet mindful: “Eet met smaak en aandacht, ­oftewel mindful.” Dat doe je zo:

• Vermijd afleiding tijdens het eten: zet ­schermpjes uit.
• Minimaliseer: ga voor kleinere porties en ­kleinere happen.
• Eet langzaam en kauw uitvoerig.
• Pauzeer tijdens het eten: leg je bestek af en toe even neer, en drink voldoende tussendoor.

BRON: https://www.hln.be/nina-kookt/hersenhonger-mondhonger-honger-komt-in-8-soorten-maar-schijn-bedriegt-niet-alle-hongergevoelens-zijn-echt~aeebdae4/

Een hongerig gevoel en we lopen naar de ijskast of snoepkast. Een knabbeltje bij tv. Noem het allemaal maar op. Meestal nog het ongezondste eerst. Toch hebben we dat ook zelf in de hand. En zouden we kunnen kiezen voor iets gezond. Toch zijn er die ook moeten afrekenen met zogenaamd emo eters. Het naar voedsel grijpen als troost. Dit is een herkenbaar probleem voor veel mensen die willen afvallen. In stressvolle situaties, na teleurstellingen, uit verveling, uit verdriet of eenzaamheid of juist geluk.
Als men zelf de honger niet in de hand heeft zal op een moment je lichaam dat ook gaan vertonen. Waardoor je dan weer boos wordt op jezelf omdat er een kilootje meer aangekomen is. Net zoals er vrouwen zijn de juist voor of tijdens hun menstruatie ook meer gaan snoepen.
Gezonde voeding is van belang. Maar ook rustig eten. Net als het voldoende kauwen. Zo zal je merken dat je minder nodig hebt om een voldaan gevoel te hebben.

Kerstkoekjes, Cookies, Kerstmis Bakken, Bakken

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

1 op de 10 gezinnen stelt gezondheidszorg uit omdat het onbetaalbaar is: “Ouders kunnen zich een bezoekje aan de tandarts of huisarts niet veroorloven”

Stethoscoop, Arts, Medische, Bloeddruk, Onderzoek

“Kansarme ouders kunnen een bezoekjes aan de huisarts niet betalen en geen enkel kind in armoede krijgt de gezondheidszorg waarop het recht heeft.” Dat is een statement van kinderarmoedorganisatie Stichting Pelicano, die op Wereldgezondheidsdag de nadelige effecten van armoede op de gezondheid van kinderen wilt belichten. 

“Alle kinderen in armoede missen een goede gezondheidszorg” zegt Christiaan Hoorne, algemeen directeur van Stichting Pelicano. “Ouders kunnen zich vaak een simpel bezoekje aan de tandarts of huisarts niet veroorloven, laat staan psychologische hulp. Nochtans dragen kinderen in armoede altijd een rugzak met zich mee. Kansarme gezinnen hebben het tijdens de coronacrisis nóg moeilijker gehad om de eindjes aan elkaar te knopen en zien zich genoodzaakt om niet dringende gezondheidszorg langer uit te stellen.” 
Uit de laatste grootschalige gezondheidsenquête van Sciensano, het Belgisch instituut voor gezondheid, blijkt dat maar liefst 9,1 procent van de huishoudens medische zorgen moet uitstellen door financiële moeilijkheden, dat is maar liefst een op de tien gezinnen. 15,1 procent van de huishoudens geeft aan dat gezondheidszorg moeilijk te dragen is. 

Doktersaf­spa­ken worden bijvoor­beeld uitgesteld om genoeg geld voor eten of een energiefac­tuur over te houden voor het einde van de maand.Professor Griet Roets, verbonden aan de vakgroep Sociaal Werk en Sociale Pedagogie van de UGent.

Derdebetalersregeling

“De correlatie tussen armoede en slechte gezondheid is al bewezen in onderzoek over de hele wereld. Doktersafspaken worden bijvoorbeeld uitgesteld om genoeg geld voor eten of een energiefactuur over te houden voor het einde van de maand. Het is een vicieuze cirkel”, zegt professor Griet Roets, verbonden aan de vakgroep Sociaal Werk en Sociale Pedagogie van de UGent. 
Stichting Pelicano wil dan ook dat de overheid beter inzet op de derdebetalersregeling. Die regeling houdt in dat je als patiënt enkel nog remgeld betaalt bij een medische consultatie. Dat is het geld dat niét wordt terugbetaald door het ziekenfonds bij een doktersbezoek. “Op die manier kunnen kinderen in armoede toch beroep doen op medische en psychologische hulp. Ook de beroepsverenigingen voor huisartsen en tandartsen moeten de toegang tot gezondheidszorg mogelijk maken door in elke praktijk de derdebetalersregeling in te voeren. Want ondanks de verplichting tot invoering, zijn er nog steeds zorgverleners die dit systeem niet hanteren”, sluit Stichting Pelicano af.

BRON: https://www.hln.be/fit-en-gezond/1-op-de-10-gezinnen-stelt-gezondheidszorg-uit-omdat-het-onbetaalbaar-is-ouders-kunnen-zich-een-bezoekje-aan-de-tandarts-of-huisarts-niet-veroorloven~a570d241/

Heel wat mensen hebben een angst om naar een tandarts of specialist te gaan. De kosten lopen vaak zo hoog op dat men ze niet kan betalen. En dat is niet alleen voor mensen die in armoede leven. Als men naar de tandarts gaat en men spreekt over een vulling te plaatsen ben je al snel 100derde euro’s kwijt. En al zeker als men niet om de zes maanden voor controle gaat. Als je naar een specialist gaat kunnen de euro’s ook al snel oplopen dan nog niet te spreken over een opname in de kliniek.
Ik kan best begrijpen dat heel wat mensen die uitstellen of gewoon niet naar zo een bezoekje gaan.
Dan spreken we nog niet van de medicatie die soms heel duur is en wordt voorgeschreven.
Nu kan je wel zeggen men kan een verzekering afsluiten maar in deze doelgroep schiet er ook niet veel over om zo een verzekering af te sluiten. En vaak moet je bij zulke verzekeringen ook nog eens de kleine lettertjes lezen.

Stethoscoop, Ziekenhuis, Arts, Gezondheid, Geneeskunde

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

5 redenen waarom moderne ‘medicijnen’ onze grootste fout zijn

Samengevat: Sinds de opkomst van de scheikunde, loopt de medische sector tegen allerlei problemen op. De sector lijdt onder corruptie, een gebrek aan begrip en nog veel meer.Hoe komt het dat steeds meer mensen door de illusies van mainstream medicatie heen prikken en kiezen voor natuurlijke alternatieven?

Arts, Medische, Geneeskunde, Gezondheid, Stethoscoop

We leven al decennia met het idee dat je alleen beter kunt worden met het advies van een arts. Zij zijn uitgebreid opgeleid over het menselijk lichaam, ziektes en aandoeningen, dus zij weten vast alles over hoe je zieke mensen helpt, toch? Maar ook al hebben de meeste artsen echt de beste bedoelingen, veel van onze problemen zijn alleen helemaal te genezen met alternatieve, preventieve medicatie. Het soort dat de gewone gezondheidszorg nog steeds niet erkent.
Oké, voordat je met je ogen rolt – ja, natuurlijk hebben we artsen, chirurgen, experts nodig om weer beter te worden. Maar we hebben ook veel meer kennis, onderwijs en begrip nodig over wat gezondheid is en wat je nodig hebt om echt gezond te zijn.
Artsen zijn vooral getraind om medicijnen voor te schrijven tegen de symptomen van duizenden ziektes. Maar deze sector wordt niet voor niets ook een industrie genoemd. En aan gezonde mensen verdien je niets. Dat is precies waarom artsen niet veel leren over preventieve middelen die je helpen om überhaupt niet ziek te worden.

Alleen symptomen

Als je ziek bent, ga je naar de dokter. Die schrijft je dan wat antibiotica voor en daardoor verdwijnen wat van de symptomen. Maar hoe zit het met de oorzaak van het probleem, met wat je ziek heeft gemaakt? Hetzelfde geldt voor mensen die lijden aan kanker en tumoren – de snelle oplossing is om het weg te snijden of het te doden met chemotherapie en straling. En die methodes hebben enorm veel mensen weer gezond gemaakt, maar hebben ook ontzettend veel levens gekost. Door alleen de symptomen te behandelen, vergeet ons medische stelsel te kijken naar wat de ziekte veroorzaakt. Daarom snappen mensen niet wat ze fout doen en zien ze nooit in dat hun levensstijl bijgedraagt aan het krijgen van de ziekte.
Zou het niet fantastisch zijn als we de kans op een dodelijke ziekte zo klein mogelijk konden maken? Nou, dat kunnen we. Maar de moderne geneeskunde zal je dat niet leren. Het vermogen van ons lichaam om zichzelf te genezen is veel groter dan men je wil doen geloven.

Gebrek aan preventief begrip

Artsen leren maar weinig over voeding. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik vind dat echt bizar. Een gezond dieet en een gezonde levensstijl zijn de twee belangrijkste manieren om te voorkomen dat je ziek wordt, én om sneller beter te worden. We hebben een dieper begrip nodig over waarom het belangrijk is om je lichaam gezond, schoon en levendig te houden. Alleen zo kunnen we voorkomen dat mensen überhaupt ziek worden. Misschien is dat aspect van het onderwijs aan ons, maar als we er nooit iets over leren op school of van onze ouders, over wat het écht betekent om gezond te zijn, hoe kan men dan verwachten dat we weten wat we moeten doen? Daarom vertrouwt bijna iedereen maar op artsen en nemen ze aan dat zij het ons vertellen als we iets moeten veranderen. En door het gebrek aan onderwijs over dit onderwerp, zien veel dokters het verband niet tussen voeding en het voorkomen van ziektes.

Chemotherapie

Chemotherapie en straling zijn de enige twee goedgekeurde behandelingen tegen kanker. Daarom worden ze ook voorgeschreven wanneer ze niet de beste keuze zijn. Mensen met een zwak immuunsysteem kunnen deze behandeling niet altijd aan. Uit meerdere onderzoeken blijkt hoe vaak kankerpatiënten overlijden aan de chemo, niet aan de kanker.
Ik heb zelfs verhalen gehoord over artsen die hun patiënten chemo voorschreven, terwijl die patiënten niet eens kanker hadden. Dat gebeurt duidelijk niet zo vaak, maar het laat wel zien hoe corrupt dit systeem kan zijn.

Winst boven mensen

Deze staat rechtstreeks in verband met nummer 1 op deze lijst, het behandelen van symptomen. Het maakt haast niet uit waar je last van hebt: je gaat naar de dokter, beschrijft wat er aan de hand is en hoogstwaarschijnlijk loop je naar buiten met een recept voor een of ander farmaceutisch geneesmiddel. Het probleem hiermee is dat de bijwerkingen van die medicijnen meestal genegeerd worden. En er wordt al helemaal niet gevraagd naar hoe de persoon überhaupt ziek is geworden.
Het is allang geen geheim meer dat veel artsen onder druk staan om bepaalde farmaceutische middelen voor te schrijven. Het is niet alleen een groot deel van hun opleiding en training: in Amerika bijvoorbeeld krijgen sommige artsen geld voor ieder medicijn dat ze voorschrijven! En even voor de duidelijkheid, niet alle farmaceutische medicijnen zijn slecht, sommige zijn echt hard nodig. Zeker als het gaat om pijnstillers. Maar veel van de voorgeschreven medicijnen zijn ook behoorlijk verslavend. Als je die aan de verkeerde patiënt geeft, kan dat leiden tot een ernstige verslaving en afhankelijkheid. In Amerika hebben ze nog steeds last van een enorme golf van opiumverslaafden, en alle gevolgen van dien.
Met deze medicijnen maskeren we de symptomen alleen maar. Het is belangrijk om in te zien dat deze medicijnen ons niet genezen en vaak ook niet het lichaam geeft wat het nodig heeft om zichzelf te genezen. Grote kans dus dat je binnenkort weer op spreekuur komt, voor je volgende recept. De farmaceutische industrie maakt geen geneesmiddelen, hij maakt klanten.

Het negeren van holistische alternatieven

Aandacht voor voeding in de medische industrie is er al bijna niet, maar holistische alternatieven worden bijna helemáál genegeerd en vaak zelfs uitgelachen. Als we chirurgie kunnen voorkomen door ons lichaam te geven wat het nodig heeft om zichzelf te genezen, waarom zouden we dat dan niet doen? Nou, omdat je geen geld kunt verdienen aan gezonde mensen. Dat is nogal een triest besef, maar tegelijkertijd geeft het ons ook macht. Er zijn honderden alternatieve geneesmethodes die mensen helpen zichzelf te genezen en de ziekte uit het lichaam te werken.
Als we zo volledig blijven vertrouwen op de mainstream geneeskunde, dan geven we onze eigen macht weg. Dan vergeten we ons fundamentele recht op gezondheid en leven.

Het lichtpuntje

Met bewustzijn en onderwijs komt verandering. Hoe meer we onze kracht terugpakken, goed naar ons lichaam luisteren en het geven wat het nodig heeft om echt te genezen, hoe meer ons leven zal bloeien. Steeds meer mensen geloven niet meer in de praktijken van de mainstream geneeskunde. Ze kiezen voor natuurlijke alternatieven, zoals een gezonder dieet, betere levensstijl, de toevoeging van genezende kruiden, het loslaten van emotionele blokkades en het confronteren van de kern van het probleem. We zijn in staat tot heling, als we maar genoeg in onszelf geloven en écht luisteren naar wat ons lichaam ons probeert te vertellen.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/5-redenen-waarom-moderne-medicijnen-onze-grootste-fout-zijn/

We hebben de reguliere geneeskunde nodig. Er zijn nu eenmaal ziektes die je niet kan laten aanslepen of zelf mee aan de gang moet gaan. Net als operaties die soms nodig zijn. Maar men kan veel zelf genezen. Een arts vergeet vaak de jezelf je lichaam het beste kent. Zodat je bepaalde symptomen kan benoemen om je arts verder te helpen. Het nadeel is dat er vaak geen gehoor aan gegeven wordt. En dat het antwoord is ik ben arts ik weet het. Nu wanneer je lichaam goed kent kan je heel veel zelf doen. Dat kan met voeding zijn maar ook met andere dingen. Zoals gezond leven en bewegen. Maar wat vaak vergeten wordt is zuiverheid. Zuiver leven. Je lichaam eens ontgiften heeft zo zijn voordelen op al je organen. Maar ook in liefde leven. Jezelf liefde geven jezelf warmte geven. Momenten voor jezelf nemen.
Als mensen ziek worden willen ze snel beter worden. Dan zal een arts de nodige medicatie voorschrijven. En na enkele dagen ben je genezen. Maar het probleem van de ziekte wordt niet gezien. Zodat je ook weer snel in kan vallen. Juist het probleem aanpakken kan al helpen op genezing. Dat dan wel langer duurt maar zeker doeltreffender is. Je lichaam gaat dan zelf het nodige doen. Je lichaam je toch geven heel veel aan op gebied van ziektes of ergens te korte van. Daar zeker een arts niet altijd naar zal kijken.
Daarom is het van belang om je lichaam goed te kennen. Je kan veel gewaar worden maar dan is het nog altijd niet zeker als de pijn juist van die plaats komt.

Kruiden, Natuurlijke, Farmaceutische, Groene

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Feiten en fabels over desinfecterende gel

Maskeren, Coronavirus, Quarantaine, Virus, Epidemie

Desinfecterende gel is vaste prik geworden. Bij de ingang van de supermarkt, de bioscoop of standaard mee in de handtas. “Het kan écht helpen om infecties te voorkomen. Van het wassen van de handen met water en zeep wordt de huid juist droog en kwetsbaar,” zegt dermatoloog Thomas Rustemeyer van het Amsterdam UMC.
“De meeste ontsmettingsgels hebben dezelfde basis”, weet emeritus hoogleraar toxicologie Martin van den Berg. “Desinfecterende gel bevat minimaal 70 procent alcohol – dat noemen we ethanol – en glycerine. Dat laatste bestanddeel wordt toegevoegd om uitdroging door de alcohol tegen te gaan.”
De ene handgel ruikt naar rozen en de ander naar lavendel, maar grote verschillen in ontsmetting zijn er niet. “Makers van handgel mogen stoffen toevoegen, maar die moeten wel goedgekeurd zijn. Het betreft stoffen die ook in de cosmetica-industrie gebruikt worden. De basis blijft altijd ethanol en glycerine. De gezondheidsorganisatie WHO heeft het officiële recept op de website vermeld.”

Pas op voor de ogen

Alcohol is schadelijk. “Dat weet iedereen die sterke drank gedronken heeft”, begint dermatoloog Rustemeyer van het Amsterdam UMC. “Het brandt in de keel. Het irriteert de slijmvliezen.” Voor de handen schuilt hier geen gevaar in. “Alcohol brandt niet op de huid, want deze heeft een barrière: de hoornlaag.”
Eerder waarschuwde een oogarts van het Oogziekenhuis in Rotterdam voor de gevaren van handgel voor de ogen. Dat begrijpt de dermatoloog. “De ogen hebben niet dezelfde beschermlaag als onze handen, waardoor alcohol de slijmvliezen van het oog aan kan tasten. Maar in principe is het niet de bedoeling dat desinfecterende gel in je oog komt.”
Bij normaal gebruik ziet de dermatoloog geen gevaren. Desinfecterende gel kán irriteren op de huid. “Als je een wondje hebt, dan zal handgel sneller prikken. Je hebt op die plek geen huidbarrière meer. Het is niet gevaarlijk, maar geeft wel een branderig gevoel.”
Alcohol inactiveert virussen en bacteriën. Verliezen we daardoor geen goede bacteriën, waardoor ons immuunsysteem in het geding komt? “Het goede nieuws is: alcohol inactiveert makkelijker virussen en bacteriën die wij door aanraking op onze huid krijgen. De goede flora op de huid blijft intact, terwijl eventuele schadelijke virussen of bacteriën worden onderdrukt”, omschrijft de dermatoloog. “De virussen die op je huid zitten door het aanraken van oppervlakken, kan je met handenalcohol kapotmaken. Ze zitten niet diep.”

Gel of spray?

Alcohol verdampt snel, weet toxicoloog Van den Berg. “We hebben het over een tiental seconden. Als jij je handen ontsmet in een winkel en je wrijft daarna, is de alcohol al bijna weg.” Volgens hem werken gels beter dan sprays. “De alcohol zit in de gel, waardoor het minder snel verdampt. Je moet handgel niet te zuinig gebruiken, wil het een goed ontsmettend effect hebben.”
Wat Rustemeyer betreft blijven we handgel ook na de coronacrisis gebruiken. “Het kan écht helpen om infecties te voorkomen. Van het wassen van de handen met water en zeep wordt de huid juist droog en kwetsbaar. Het leidt tot barsten en daar kunnen bacteriën en virussen makkelijker huishouden”, legt hij uit. “Water en zeep is alleen nodig als je zichtbare vervuiling hebt.”
Nu de samenleving voor het eerst, voor langere tijd, intensief gebruikmaakt van handgel, rijst de vraag: wat zijn de langetermijngevolgen voor het lichaam? Geen, stelt Van den Berg. “Omdat alcohol via de huid maar weinig in het lichaam wordt opgenomen, vanwege de snelle verdamping. Dit in tegenstelling tot het drinken van alcohol.” Rustemeyer vult aan: “Handalcohol wordt al decennia door chirurgen gebruikt om te desinfecteren.”

BRON: https://www.msn.com/nl-be/gezondheid/medisch/feiten-en-fabels-over-desinfecterende-gel/ar-BB1aulkb?li=BBDNPrw

Overal komt men het tegen of het steekt wel bij iedereen in hun tas. Toch even mee uitkijken. Zelf een zware ontsteking aan mijn vingerkootje ermee opgelopen door overal verschillende producten te moeten gebruiken. Al een geluk weet ik nu wat ik ermee moet doen en is volledig genezen. Ik ben van mening dat je beter altijd hetzelfde neem. En dat je zeker niet altijd je handen moet desinfecteren dit kunnen zo ook niet verplichten.
Mensen gebruik gewoon ook hier het gezond verstand. Water is soms beter dan al die rommel op je handen te smeren.

Desinfectie, Ontsmettingsmiddel, Hygiëne, Desinfecteren

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

GEEN NARCOSE, WEL HYPNOSE

Geen narcose, wel hypnose: “Dankzij de hypnose voelen patiënten zich rustig en comfortabel op de operatietafel”

Arts, Ziekenhuis, Masker, Verpleegkundige, Bewerking

Hypnose in de operatiekamer? Steeds meer artsen zijn fan. De zalvende stem van de anesthesist houdt je dan rustig en comfortabel tijdens de ingreep. Ook anesthesist Sabine Maes is enthousiast: “Hoe minder verdovende geneesmiddelen we moeten gebruiken, hoe beter.” Een Belgische start-up ontwikkelde zelfs een digitale toepassing met een VR-bril. 
Hypnose is geen zweverig gedoe. In ziekenhuizen wordt medische hypnose of ‘hypnosedatie’ al jaren gebruikt om stress en pijn tegen te gaan. Dat is geen inbeelding. Op scans zien wetenschappers dat de pijngebieden in de hersenen tijdens hypnose minder actief worden. Er zijn al straffe operaties mee gebeurd. Omdat ze heel allergisch reageerde op alle beschikbare verdovende middelen, onderging een Britse vrouw ooit een keizersnede onder hypnose, zonder enige andere vorm van verdoving. Zover drijven ze het niet in het UZ Antwerpen, stelt anesthesist dr. Sabine Maes ons gerust.

Vooral bij kwetsbare en oudere mensen komt hypnose van pas. Die kunnen behoorlijk van de kaart zijn door verdovende medicatieSabine Maes, Senior staflid anesthesie in het UZ Antwerpen

Sabine Maes: “Dat is ook niet nodig: er bestaan genoeg middelen om iedereen adequaat te verdoven. Wij gebruiken hypnose vooral als aanvulling bij een aantal ingrepen die onder plaatselijke verdoving gebeuren, om stress en angst weg te nemen en lichamelijke ongemakken tot een minimum te beperken. Daardoor hebben we tijdens de ingreep vaak geen kalmeermiddelen meer nodig. Patiënten blijven bij bewustzijn tijdens de ingreep, maar dankzij de hypnose zijn ze kalm, voelen ze zich comfortabel en blijven ze mooi stilliggen. Hoe minder geneesmiddelen we nodig hebben, hoe beter, zeker bij kwetsbare en oudere mensen. Die kunnen behoorlijk van de kaart zijn door verdovende medicatie.”

De bergen van Zwitserland

Paul Graf is 73. Hij kreeg vijf jaar geleden als eerste patiënt in het UZA onder hypnose een pacemaker ingeplant. Dat gebeurde op zijn eigen vraag. “Een pacemaker plaatsen is een routine-­ingreep die onder plaatselijke verdoving gebeurt, vertelt Paul. “Op zich niet erg, maar door twee vorige zware operaties, een aan een long en een aan mijn strottenhoofd, was ik zo bang geworden dat ik vreesde dat ik zou gaan lopen nog voor ze me de operatiekamer zouden binnenbrengen.” (lacht)
Paul had gelezen dat hypnose kon helpen. De chirurg zag het zitten en dr. Maes begeleidde hem in hypnose. Paul Graf: “Ik heb samen met haar een mooie treinreis gemaakt naar een van mijn lievelingsplekken op aarde, namelijk de bergen in Zwitserland. Ze bleef maar praten en vragen stellen, waarop ik met plezier antwoordde. Heel die ingreep lang was ik werkelijk op reis. Ongelofelijk maar waar: ik heb geen moment pijn of angst gevoeld. Het heeft mijn verwachtingen meer dan ingelost.”
Paul was zo enthousiast dat hij voor een recente ingreep weer om hypnose vroeg. Het ging dit keer om een operatie die wél onder algemene verdoving moest gebeuren. “Hypnose heeft me toen geholpen om vlak voor de narcose mijn angst onder controle te krijgen. Dat is ook medisch een voordeel, want als je kalm bent, werkt de narcose sneller. Ik ben dr. Maes heel dankbaar. Zij zorgt ervoor dat ik, Paul de angsthaas, verander in een normale mens.”

Een soort van trance

Sommige mensen zijn ontvankelijker voor hypnose dan andere. Toch komt bijna iedereen in aanmerking voor medische hypnose. Sabine Maes: “Het is geen kwestie van persoonlijkheid, maar van vooroordelen. Je moet er een beetje voor openstaan. Hypnose zorgt voor een soort van trance. Zeker in combinatie met lokale verdoving, hoeft die trance niet zo diep te zijn. Je moet gewoon ­gemotiveerd zijn.”

De patiënten komen in een tranceach­ti­ge toestand terecht. Meestal vraag ik hen om in gedachten naar een plek te gaan waar ze graag zijn en zich veilig voelen.Sabine Maes, Senior staflid anesthesie in het UZ Antwerpen

Medische professionals die hypnose willen toepassen, volgen eerst een opleiding bij de Vlaamse Wetenschappelijke Hypnose Vereniging VHYP. Daar leren ze niet pendelen of met hun vingers knippen. “Hypnose is een vorm van positieve communicatie”, zegt Sabine Maes. “Ik gebruik dus gewoon mijn stem en volg een aantal stappen waarbij ik de hypnose eerst instel, vervolgens verdiep en daarna bevestig. De patiënten komen zo in een tranceachtige toestand terecht. In die toestand staan ze open voor suggesties. Meestal vraag ik hen om in gedachten naar een plek te gaan waar ze graag zijn en zich veilig voelen. Sommige mensen stellen zich voor dat ze thuis in de zetel zitten, andere kiezen voor een vakantiebestemming of voor een boswandeling. Ik begeleid hun fantasie en plant er hier en daar wat suggesties in: het is lekker weer, je bent rustig, je voelt je prettig … Ik vertel ook dat ze na de ingreep geen pijn zullen hebben en snel zullen herstellen.”
Ervaart de patiënt tijdens de ingreep plots een pijnprikkel, dan kan de anesthesist suggesties doen om de ­‘pijnschakelaar’ naar beneden te draaien. En als er toch iets fout zou lopen, dan wordt er meteen op klassieke ­anesthesie overgeschakeld.

De walvis achterna

Wat voor de patiënt een aangename ervaring is, is voor de anesthesisten hard labeur. De woordenstroom en de aandacht mogen niet verslappen tot de ingreep voorbij is. Het is onhaalbaar om dit van ’s morgens tot ’s avonds constant te doen. En natuurlijk moet ook de rest van de operatieploeg rekening houden met de patiënt. Luid ­gebabbel is uit den boze, om de trance niet te verstoren. En de chirurg moet soms wat meer geduld hebben.
Logistiek is hypnose dus een uitdaging. Gelukkig komt er hulp uit technologische hoek. De Belgische start-up Oncomfort (zie kaderstuk) bracht de Oncomfort Sedakit op de markt: een VR-bril die het hypnosewerk van de ­anesthesist overneemt. Wen Van Den Broeck droeg de bril tijdens een recente operatie. Ook zij kwam met een positieve ervaring uit de operatiezaal.
Wen Van Den Broeck: “Ik had een goedaardig gezwel in mijn schildklier, waardoor de helft verwijderd moest worden. Dat gebeurt normaal onder algemene verdoving, maar daar was ik bang voor. Ik ben altijd heel misselijk als ik uit een narcose kom. Een operatie aan mijn hals en dan moeten overgeven, dat leek me geen aantrekkelijk vooruitzicht. Ik vroeg of er geen andere mogelijkheid was. Mijn chirurg, prof. dr. Dirk Ysebaert, stelde voor om een plaatselijke verdoving te combineren met hypnose.”
In de operatiekamer mocht dr. Maes haar stem sparen. Ze zette Wen gewoon een VR-bril en een koptelefoon op. De 3D-therapeutische sessie begon met een zicht op de zee en een rustgevende stem die ademhalingsoefeningen gaf. Even later bevond Wen zich in een duikboot die onder water dook en een walvis volgde, dieper en dieper het water in.

Dankzij de nieuwe VR-bril kunnen we hypnose aan steeds meer mensen aanbiedenSabine Maes, Senior staflid anesthesie in het UZ Antwerpen

Wen Van Den Broeck: “Dat ging heel goed. Ik kon volgen wat er gebeurde, maar voelde geen angst of ongemak. Het trok een beetje toen ze het weefsel door het sneetje in mijn hals heen haalden, maar dan concentreerde ik me opnieuw op mijn ademhaling en de walvis en kwam ik al snel weer tot rust. Op geen enkele moment had ik de ­indruk dat ik het niet zou volhouden. Ik heb zelfs geen idee hoe lang de operatie geduurd heeft.”
In de ontwaakruimte voelde Wen deze keer geen pijn of misselijkheid. Ze knapte snel op en mocht vroeger naar huis dan normaal na een dergelijke ingreep. Sabine Maes: “Een klassieke anesthesie is veilig, maar heeft onvermijdelijk een impact. Als het niet echt nodig is, vermijden we het liever. In dit geval was hypnose een mooi alternatief. Dankzij die VR-bril kunnen we de techniek nu aan steeds meer mensen aanbieden.”

BRON: https://www.hln.be/fit-en-gezond/geen-narcose-wel-hypnose-dankzij-de-hypnose-voelen-patienten-zich-rustig-en-comfortabel-op-de-operatietafel~a8e801ca/

Hier wordt ik eigenlijk blij om. Dat ze nu ook eens gaan inzien dat voor kleine ingrepen niet drastisch naar narcose genomen moet worden. Maar dat er zeker goede alternatieve zijn. Waar de patiënt minder problemen van kent nadien. Zo kan perfect ook acupunctuur ingezet worden voor kleine ingrepen. Er kan zoveel gewerkt worden alternatief maar het wordt nog steeds niet aanvaard door specialisten en geleerde.

Achtergrond, Mandala, Sun, Stralen, Patroon

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

VERBETER JE LOOPHOUDING

Verbeter je loophouding met deze tips

Zwerver, Rugzak, Wandeling, Afstand, Pad, Bergwandelen

Iedereen loopt op zijn eigen manier en vaak kun je van een afstand iemand al herkennen aan zijn of haar ‘loopje’. Niet iedere manier van lopen is echter even goed. Vaak wordt gedacht dat bij het lopen alleen de benen en de voeten worden gebruikt. Dit is een beetje te kort door de bocht, want een goede loophouding vereist een gecoördineerd samenspel van het hele lichaam. Een goede loophouding verkleint de kans op blessures en zorgt ervoor dat je minder snel moe wordt.

Enthousiast geworden? Verbeter dan je loophouding met de volgende tips:

Rechtop

Hier begint het mee. Houd je rug recht tijdens het lopen. Een trucje hiervoor is om te doen alsof je hoofd door een touwtje naar boven wordt getrokken. Strek je bovenrug en kijk vooruit en niet naar beneden, zo voorkom je nekklachten.

Losjes

Probeer ontspannen te lopen en je armen lekker mee te laten zwaaien. Als je rechtervoet naar voren stapt, dan zwaait je linkerarm naar voren en omgekeerd. Zo krijg je een optimale romprotatie tijdens het lopen en bewegen je heupen en schouders op de juiste manier ten opzichte van elkaar.

Buik

Houdt je buik lichtjes in door je onderste buikspieren aan te spannen.

Voeten

Zet bij iedere stap je voet neer op de hak, en laat hem dan via de buitenvoetrand afrollen naar de bal van je voet en dan licht naar binnen zodat je kunt afzetten met je grote teen. Als je dit lastig vindt, probeer het dan een aantal keer overdreven te doen zodat je er het juiste gevoel voor ontwikkelt.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/lifestyle/nieuws/verbeter-je-loophouding-met-deze-tips/ar-BB19GmHO?li=AAdeqpu

Men staat er niet bij stil. Als men gaan wandelen om hier ook op je houding te letten. In eerste instantie is je ademhaling een belangrijke. Zo kan je lange tijd blijven wandelen. Je schouders naar achter en rechtop lopen. Dat levert je weer mee zuurstof bij de ademhaling. Durf de spieren van je buik al eens aan te spannen. Ik zie vaak mensen met gebogen rug wandelen. Dat op een moment voor spierpijnen kan zorgen.
Als ik het dan even op spiritueel vlak mag nemen. Zijn dat vaak mensen die heel wat negativiteit bij zich dragen. En die vaak onder stress staan. Als ze dan wandelen nemen ze ook (on)bewust deze bagage mee.
Men moet genieten van de uurtjes buiten ook je lichaam.
En ja soms je wandelschoenen eens uittrekken en verder gaan op blote voeten kan ook een ware impuls geven aan je lichaam.

Naakt, Wandelen, Alleen, Blond

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

TEKENTIJD

Tekentijd, dus oppassen geblazen. Katrien (55) heeft al 17 jaar de ziekte van Lyme: “Ik mis mijn leven”

Aansluiting, Een Boswandeling, Natuur, Wandelen, Trail

De zomer is in volle gang. Tijd om weer te genieten van zonlicht, gezonde buitenlucht en de natuur. Helaas zijn we niet alleen, ook teken profiteren maar wat graag van de zomerkriebels. 17 jaar geleden kwam Katrien Meganck (55) in contact met zo’n beestje. Hoe klein dat mormel ook was, des te groter de impact. Het kost veel energie, maar voor één keer wil ze praten over de ziekte van Lyme, die haar leven verwoest heeft.
Als succesvolle actrice trad ze op in de grootste schouwburgen. Ze had veel vrienden en droomde ervan om mama te worden. Tot haar lichaam plots opgaf. Wat volgde, was een lijdensweg die duurt tot vandaag. “Alsof ik al 17 jaar een heel zware griep heb die elke dag erger wordt, zo leg ik aan mensen uit hoe ik mij voel. Ik heb non-stop pijn, ben altijd uitgeput en heb een rolstoel nodig voor grote verplaatsingen. Ik moet me door de dag slepen, maar het allerergste is het sociale isolement. Mijn dagen spelen zich bijna volledig af binnen de vier muren van mijn appartement. Ik mis mijn leven.”
“Ik ben altijd actief en nieuwsgierig geweest. Ik zou zo graag nog eens naar een theatervoorstelling of een museum gaan, maar de ziekte maakt dat nauwelijks mogelijk. Hoe ik me fysiek voel, klopt niet met wie ik vanbinnen ben. Het besef dat er geen hoop op beterschap is, maakt me kapot.”

Nooit ziek

“Het begon tijdens de repetities voor een voorstelling in 2002. De regisseur belde om te vragen wat er aan de hand was. Het viel hem op dat ik stil en afwezig was. Het klopte dat ik me slechter voelde dan normaal, maar ik had er niet bij stilgestaan dat anderen doorhadden dat ik ziek was. Ik had last van spierpijn en concentratieproblemen, maar ik dacht dat het vanzelf voorbij zou gaan.”
“Ik was nog nooit ziek geweest. Ik had zelfs geen vaste huisarts. Als actrice kende ik mijn lichaam door en door. Het was een internationale productie, ik herinner me dat we met de ploeg gingen zwemmen in het meer van Zürich. Ik was altijd heel sportief geweest, nu raakte ik amper vooruit. Toch panikeerde ik niet. Ik vertelde niemand hoe ik me voelde, verbeet de pijn en dacht dat het zou overgaan. Dat najaar is alles pijlsnel bergaf gegaan. Ik kreeg een zware darminfectie, vermagerde zienderogen en voelde me doodziek. Omdat ik zo verzwakt was, had het theater een understudy meegestuurd naar een speelreeks in Berlijn. Na de eerste voorstelling begaf mijn lichaam het helemaal. Het voelde alsof ik zou sterven. De diagnose van de dokter luidde dat ik een burn-out had en vijf maanden thuis moest blijven om te rusten. Dat vond ik raar, want ik voelde me helemaal niet overwerkt, wel ziek. Ik had geen ervaring met de medische wereld en vertrouwde op de expertise van de dokter. Nu weet ik beter. Als iemand me toen naar een ziekenhuis gestuurd had, was alles misschien anders gelopen. De situatie was zo erg dat ik niet meer kon stappen. Ik smeekte om hulp, maar de dokter zei dat ik elke dag tien minuutjes moest oefenen, dat het zou beteren.”

Ik zag verschillende dokters, maar niemand kon helpen

Katrien Meganck

“Verbetering kwam er niet, integendeel. Stilaan groeide het besef dat de diagnose van de dokter niet klopte en dat er meer aan de hand moest zijn. Na die vijf maanden ben ik bij vrienden ingetrokken, omdat ik niet meer voor mezelf kon zorgen. Daar werd ik geholpen en kon mijn lichaam recupereren, zodat ik weer een beetje kon stappen. Ik voelde me hoopvol en zag licht aan het einde van de tunnel. Maar zodra ik weer alleen ging wonen, verslechterde mijn toestand. Ik was compleet uitgeput en had over mijn hele lichaam zware ontstekingspijnen. Ik zag verschillende dokters, maar niemand kon helpen. Ik ging zelfs in therapie om te kijken of er geen mentale oorzaak was. Na twee jaar zei de therapeute dat ze me niet meer kon helpen: ‘Ik weet niet wat je hebt. Je had al lang genezen moeten zijn.’”

Niet gehoord

“Op een gegeven moment kwam ik bij een neuroloog terecht. Hij nam mijn klachten serieus, maar de tests brachten geen soelaas. Zijn diagnose: CVS en fibromyalgie. Daarna heb ik jarenlang revalidatieprogramma’s gevolgd, ik werd er alleen maar zieker van. Die periode was mentaal heel zwaar. Ik werd niet gehoord, niet begrepen, en ik moest me constant verantwoorden voor mijn ziekte. Bij CVS wordt er vaak van uitgegaan dat de ziekte tussen je oren zit. Intussen weet men dat het wel een ernstige fysieke aandoening is.”
“Eén van de zwaarste momenten was toen ik besefte dat ik nooit moeder zou worden. Vlak voor mijn ziekte leerde ik een man kennen in Cuba, maar ik heb hem nooit opnieuw kunnen opzoeken. Eenmaal de veertig voorbij moest ik me erbij neerleggen dat een gezin voor mij niet weggelegd was. Tot op de dag van vandaag heb ik het moeilijk om dat te aanvaarden. Ik bleef zoeken naar verklaringen. Bij elke nieuwe behandeling groeide de hoop dat ik ooit zou genezen, ook al belandde ik in het ziekenhuis met een aanval van spierspasmen en raakte mijn rechterbeen verlamd. Jarenlang bleef ik geloven dat ik weer zou acteren. Vorig jaar heb ik de strijd opgegeven.”

De puzzelstukjes pasten in elkaar

“De juiste diagnose heb ik pas gekregen in 2011. Ik had mijn laatste hoop gesteld op professor De Meirleir, één van de weinige artsen die het bestaan van de chronische vorm van de ziekte van Lyme niet in twijfel trekt en die sommigen controversieel noemen. Ik had een behandeling bij hem lang afgehouden, maar omdat mijn toestand bleef achteruitgaan, heb ik mijn spaargeld gebruikt om een aantal tests te laten doen die het ziekenfonds niet terugbetaalt. Hij was het die na al die jaren zag dat mijn zenuwstelsel aangetast is door de borreliabacterie, die de ziekte van Lyme veroorzaakt. Een tweede onafhankelijke diagnose in Duitsland bevestigde dat. Toen pasten alle puzzelstukjes in elkaar. Ik herinnerde me een aanhoudende rode vlek op mijn kuitbeen waarvan ik nooit de oorzaak begrepen had. Nu weet ik dat het een tekenbeet geweest moet zijn, opgelopen tijdens het paardrijden.”

Sinds vorig jaar ben ik gestopt met alle medicatie en lig ik weg te kwijnen. Alle moed op beterschap heb ik laten varen

Katrien Meganck

“Eerst hielp professor De Meirleir me aansterken met voedingssupplementen, daarna startte hij een behandeling met antibiotica. Ik ken veel lotgenoten die dankzij zijn aanpak hun ziekte onder controle kregen. Ik zag hen aansterken, hun studies of werk hervatten, zelfs kinderen krijgen. Bij mij sloeg de behandeling niet aan. Wie er vroeg genoeg bij is en een sterk immuunsysteem heeft, kan de celdeling van de bacterie stoppen. Voor mij kwam de hulp te laat. Ik bleef zieker worden. Vorig jaar zei de arts me dat hij niks meer voor mij kon doen. Sindsdien ben ik gestopt met alle medicatie en lig ik weg te kwijnen. Voor het eerst in zeventien jaar heb ik de moed op beterschap laten varen. De overheid maakt niet genoeg geld vrij voor lymeonderzoek. Ik weet zeker dat er ooit een remedie komt, al is het voor mij waarschijnlijk te laat. Ik ben moegestreden. De eenzaamheid en het aftakelingsproces zijn dodelijk. Ik ben afhankelijk van de goodwill van mijn vrienden. Een deel is afgehaakt. Ik neem hen dat niet kwalijk, al doet het pijn. Velen voelen zich machteloos. Of ze hebben het te druk met hun leven, wat ik snap. Op sommige dagen heb ik alleen ­contact met de buitenwereld via Facebook. Dat herinnert me aan alles wat ik niet meer kan. Op goede dagen probeer ik naar de kinesist te gaan of een koffie te gaan drinken. Daarna is het erger, krijg ik een aanval van spasmen en moet ik in het donker liggen tot de pijn betert. Soms kom ik drie dagen na elkaar mijn appartement niet uit.”
“Ik ben bang voor de toekomst. Ik wil me er niet bij neerleggen dat dit mijn leven is, maar de harde waarheid is dat ik geen keuze heb. Ik heb me jarenlang geëngageerd in een patiëntenvereniging voor lotgenoten – ook daar heb ik nu de energie niet meer voor. Ik klamp me vast aan elk straaltje hoop, probeer geluk te vinden in de kleine dingen. Meer kan ik niet doen.”

Wat zeggen experts? 

Vaak krijgen patiënten zoals Katrien eerst de ­diagnose CVS of fibromyalgie, omdat de ­symptomen (extreme vermoeidheid, spier- en ­gewrichtspijnen) dikwijls soortgelijk zijn, maar voor deze aandoeningen werd tot nu geen ­duidelijke fysieke oorzaak gevonden, terwijl lyme veroorzaakt wordt door de ­borreliabacterie. Een infectie met die bacterie kan je opsporen via een bloed­onderzoek. De chronische vorm van lyme wordt niet officieel erkend door de medische wereld.
Tinne Lernout van het Belgisch instituut voor ­gezondheid Sciensano: “Alle artsen zijn het eens over het bestaan van klachten bij deze chronische ­patiënten, maar over de oorzaak is geen consensus. Lang na een tekenbeet kunnen nog klachten zoals gewrichtspijn optreden omdat de infectie destijds nooit behandeld is geweest. Bij patiënten die na een correcte diagnose en behandeling nog steeds klachten hebben, spreken we van het post-lymeziektesyndroom, wat een reactie van het immuunsysteem op de infectie kan zijn.”

Beter voorkomen dan genezen

Ga je wandelen in de natuur? Dan kan je het best kleding met lange mouwen en broekspijpen dragen. Check jezelf daarna op teken. Maar wat als je toch gebeten bent? Tinne Lernout: “De efficiëntste manier om een teek te verwijderen is met een tekenkaart of -koevoet. Belangrijk is om een eenvoudige trekbeweging te maken, de teek niet te draaien of te manipuleren en het wondje te ­ontsmetten. Wie na een paar dagen tot een maand na de beet symptomen van ­infectie ­opmerkt (een rode uitbreidende kring of ­griepachtige symptomen) kan beter een arts raadplegen.”

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/tekentijd-dus-oppassen-geblazen-katrien-55-heeft-al-17-jaar-de-ziekte-van-lyme-ik-mis-mijn-leven~acef0383/

Een echt verhaal. Dat je weer even laat weten dat het verstandig is om je goed te controleren als je een boswandeling gemaakt hebt. En als je een teken beet hebt van dit op te schrijven en op je lichaam aan te tekenen. Zodat je snel kan handelen en het tegen je arts kan vertellen. Zeker blijven op hameren dat het de ziekte van lyme kan zijn. Want in begin kan een arts een hele andere diagnose stellen en waar je als patiënt zware problemen mee kan krijgen.
Als je gaat wandelen doe goede kleding aan.

Teek, Hout Teek, Blood Sucker, De Hand, Dierlijke

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Medicatie op zich geneest de zaak niet”: professor Bart Morlion helpt chronische pijnpatiënten

Hersenen, Ontsteking, Beroerte, Medische

Medisch advies Hoe kan je leven met chronische pijn? Zijn roodharigen gevoeliger voor pijn? Het zijn vragen waar professor Bart Morlion op ingaat in zijn nieuwe boek. “Alles begint met het aanvaarden van het feit dat je chronische pijnpatiënt bent en een operatie of pillen niet veel meer gaan helpen”, zegt de professor, die vooral minder medicatie en meer beweging in zijn aanpak verwerkt.
Weinig medische problematieken hebben zo’n gigantische impact op ons leven en zijn tegelijkertijd zo voor interpretatie vatbaar als pijn. Want wat bij mij ontzettend veel zeer doet, ervaart u misschien als een klein pijntje. “We gebruiken dezelfde breincentra voor emoties als voor pijn. Pijn is dus onder andere een emotionele ervaring, en die is per definitie subjectief”, verklaart prof. Morlion, die het pijncentrum van het UZ Leuven op de campus Pellenberg leidt en ook te zien was in ‘Topdokters’ op Vier.
“We kunnen sommige prikkels wel zien met zeer gespecialiseerde scanners, maar zijn toch vooral aangewezen op de score die de patiënt zelf aan zijn pijn geeft. Bij chronische pijn kijken we vooral naar de gevolgen. De intensiteit van de pijn is bij ons minder belangrijk dan op spoed, waar mensen met acute pijn terechtkomen. Die geef je een pijnstiller en hun pijnscore zal zakken van bijvoorbeeld een negen naar een vier. Maar bij chronische pijn is dat totaal anders. Wij peilen vooral naar de invloed van de pijn-score op het dagelijkse leven, op de slaap, op het functioneren van de patiënt.”

Er zijn veel strategieën om minder met die pijn bezig te zijn, en als patiënten daarvoor openstaan, is hun pijn wellicht niet weg, maar hebben ze wel een betere levenskwaliteit

Hoe kan je leven met constante pijn?

“Wij proberen de aandacht van de patiënt te verleggen, weg van de pijn. Ik hamer altijd op de kracht van het brein. Er zijn veel strategieën om minder met die pijn bezig te zijn, en als patiënten daarvoor openstaan, is hun pijn wellicht niet weg, maar hebben ze wel een betere levenskwaliteit. Ik maak graag de vergelijking met mensen die tinnitus hebben. Ik ben wat dat betreft ervaringsdeskundige. Mij storen die oorsuizingen niet, zolang niemand erover begint. Dat is een beetje hetzelfde verhaal bij chronische pijn.”
Pijn speelt zich vooral af in ons brein, schrijft u. Zijn chronische pijnklachten dan psychisch?
“Nee, elke pijn is echt. Ingebeelde pijn bestaat niet voor mij. Ook al is er geen duidelijke fysieke oorzaak, zoals letsels of een ziekte, toch kan er een verstoring in de breinnetwerken zijn, waardoor je pijn voelt.”

Is fibromyalgie daar een voorbeeld van?

“Ik hou niet van die diagnose. Voor mij is fibromyalgie een vorm van chronisch wijdverspreide pijn door een algemene overgevoeligheid in de breinsystemen. Het brein van die patiënten reageert op prikkels die niet gevaarlijk zijn. Volgens sommige artsen is fibromyalgie een non-disease, maar dat volg ik absoluut niet. Ik behandel hen met een combinatie van educatie-, bewegings- en gedragstherapie. Een patiënt moet zo begeleid worden dat hij beter begrijpt wat er zich in zijn lichaam kan afspelen. Als hij mee is in dat verhaal, is het veel makkelijker om hem of haar te motiveren de klassieke medische behandeling met pillen achter zich te laten.”

Sommigen slagen er zelfs in om hun pijnpoorten tijdelijk uit te schakelen. Denk maar aan fakirs die naalden door hun wang steken

Want daar bent u geen voorstander van.

“Een medische evaluatie is altijd nodig, en bij sommige patiënten is ondersteuning met medicatie nuttig, om beter te kunnen slapen bijvoorbeeld. Maar medicatie op zich geneest de zaak niet. Chronische patiënten hebben meer nood aan bewustmaking, zodat ze begrijpen dat bepaalde therapieën niet geschikt zijn voor hen.”
Maar misschien ziet de patiënt die ene pil of operatie wel als zijn laatste redmiddel.
“Ja, en dan is het heel moeilijk om uit te leggen waarom dat niet zo is. Ik had onlangs nog een vrouw op mijn spreekuur die al tientallen scans had ondergaan waarop niets te zien was. Ik was een halfuur bezig geweest met haar het begrip chronische pijn uit te leggen, en dan zei ze: ‘Jaja, ik begrijp dat allemaal wel, maar ik heb al twintig jaar acute pijn, dat geldt niet voor mij, dus ik wil nú een nieuwe scan.’ Dan weet dat je dat je geen meerwaarde kan betekenen.”
Om nog even terug te komen op het brein. Dat kan erg krachtig zijn, blijkt uit de voorbeelden uit uw boek. Het verhaal van de dame die verlamd is, maar er toch in slaagt om ’s nachts stiekem uit bed te komen om te roken, is wel heel frappant.
“Zij had opeens geen enkel gevoel meer in haar benen. Dat hadden we zelf getest door zonder dat ze het kon zien met een klem in haar been te knijpen. Ze gaf geen kik. Maar er was geen enkele oorzaak te vinden. We stonden voor een raadsel. Tot uitkwam dat ze ’s nachts stiekem haar bed uitkwam om te roken. Haar nicotineverslaving was zo sterk dat ze de conversiestoornis doorbrak met de kracht van haar brein. Sommigen slagen er zelfs in om hun pijnpoorten tijdelijk uit te schakelen. Denk maar aan fakirs die naalden door hun wang steken. Zij doen dat bewust, maar bij sommige psychiatrische ziektebeelden gebeurt dat onbewust, zoals bij de dame uit de anekdote.”

Ik heb meegemaakt dat iemand een heel verhaal ophing over zijn pijn, maar na een uur doorvragen toegaf dat hij van mij enkel een brief wou om arbeidsongeschikt te worden verklaard

Wordt u soms ook niet gewoon voor de gek gehouden?

“Dat gebeurt een zeldzame keer. Ik heb meegemaakt dat iemand een heel verhaal ophing over zijn pijn, maar na een uur doorvragen toegaf dat hij van mij enkel een brief wou om arbeidsongeschikt te worden verklaard. Of de man die al bijna heel zijn leven op invaliditeit stond omwille van lage rugpijn. Na onderzoek bleek echter dat hij zijn eigen huis aan het bouwen was en in het zwart werkte. Nu, dat zijn echt uitzonderingen, hoor. En als arts ontwikkel je na een tijd ook wel een soort van buikgevoel voor dat soort mensen.”
Wat wél reëel is, zijn negatieve ervaringen uit het verleden, zoals misbruik. Die spelen volgens u een belangrijke rol bij chronische pijn.
“Seksueel misbruik is een belangrijke risicofactor bij het ontwikkelen van chronische pijn, ja. Net als pijnervaringen op heel jonge leeftijd. Het pijngeheugen begint immers al bij de geboorte. En een baby kan die pijn ook nog niet plaatsen, wat het nog verstorender maakt.”

Verwacht u in de toekomst meer pijnpatiënten omwille van corona?

“Ja. In het verleden is al aangetoond dat langdurige gebeurtenissen die veel stress met zich meebrengen, leiden tot meer chronische pijnklachten bij de bevolking. Er is een direct verband tussen chronische pijn en aanhoudende stress.”

Je kan wél preventief werken door een gezonde levensstijl, met veel beweging en gezonde voeding

Tot slot, kan chronische pijn iedereen overkomen? Of moet je tot een risicogroep behoren?
“Het kan iedereen overkomen. Ik kan morgen een ongeval krijgen waar ik chronische pijn aan overhoud. Maar je kan wél preventief werken door een gezonde levensstijl, met veel beweging en gezonde voeding. En ja, ik doe zelf wat ik van mijn patiënten vraag: ik sport drie uur week en neem zoveel mogelijk de fiets naar het werk, wekelijks toch goed voor 200 kilometer. En ik neem altijd de trap. Zelfs als we naar de zesde verdieping moeten, durven mijn studenten niet anders dan mee te lopen.” (lacht)

Klopt dat ?

Er bestaan veel opvattingen en weetjes over pijn. Maar wat is feit en wat is fictie? Prof. Morlion belicht een aantal stellingen.

Cannabis is hét middel tegen pijn – NEE

“Ik zou het bij sommige patiënten op een veilige manier willen kunnen aanbieden als proeftherapie, maar ik vind niet dat je het zomaar overal moet gaan verspreiden. Bij acute pijn werkt het slechter dan paracetamol, en bij chronische pijn helpt het slechts bij een zeer kleine groep specifieke patiënten. In de meeste studies onderscheidt de werking van cannabis zich ook niet van die van een neppil. Met andere woorden: het idee dat een patiënt deelneemt aan een studie waarbij cannabis betrokken is, heeft op zich al een positief effect op de pijn, zelfs al weet hij niet of hij cannabis of een placebo heeft gekregen.”

Roodharigen zijn gevoeliger voor pijn – MISSCHIEN

“Volgens de ene studie wel, volgens de andere niet. Het is wel bewezen dat roodharigen banger zijn voor pijn dan andere haarkleuren. Ze hebben ook meer tandbederf. Dat kan allemaal teruggevoerd worden op een variatie in hun dna-structuur en het stofje (melanocortin), dat bepaalt of je een lichte huid hebt, sproeten en rood haar.”

Vrouwen hebben meer chronische pijn dan mannen – JA

’Tweederde van mijn patiënten zijn vrouwen. De weerslag van chronische pijn op het dagelijkse leven, op de job, op het minder goed functioneren, leidt sneller tot een hulpvraag bij vrouwen dan bij mannen.”

Mannen zijn kleinzeriger dan vrouwen – NEE

“Nee, want als je vijf pijnprikkels onderzoekt, gaan vrouwen op drie à vier ervan gevoeliger reageren dan mannen, vooral bij druk op de spieren. Maar het grote verschil zit in het brein: de verhouding tussen kwetsbaarheid en weerbaarheid tegen negatieve prikkels is sneller uit bij balans bij vrouwen. Zij zijn gevoeliger voor het emotionele aspect van pijn.”

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/medisch-advies/-medicatie-op-zich-geneest-de-zaak-niet-professor-bart-morlion-helpt-chronische-pijnpatienten~a893376d/

Bepaalde pijnen kan men perfect zelf verzachten. Natuurlijk is dat niet makkelijk. Pijnen begint in eerste instantie in onze hersenen. Denk maar als je teen stoot de eerste seconde voel je niets en dan zet de hevige pijn door. Net als je met een mesje je snijd. Het eerste moment voel je geen pijn tot je ernaar kijkt en het bloed ziet stromen. Mensen met chronische pijnen dit gaat al heel wat verder. En vaak helpt ook niet om je gedachten ergens anders op te zetten. Pijn zal men ook aangeven door een schaal van 1 tot 10. Hoe hoger het getal hoe moeilijker iemand kan functioneren in het dagelijks leven. Men zal bij bepaalde pijnen de persoon doorsturen naar een pijnkliniek en daar wordt dan gekeken wat men als behandeling kan opstarten.
Men kan pijn weg mediteren men kan pijnen verzachten door aan iets anders te denken. Men kan het zelfs met je handen op de pijnlijke plek te leggen. Allemaal dingen die je kan proberen. Maar ook is het zo dat een pijngrens bij iedereen verschillende is. Men heeft mensen met een hoge pijngrens en je hebt er anderen.
Ook is het van belang om de oorzaak aan te pakken. Dat kan van allerlei aard zijn. Dat kan ook al helpen om de pijn te verzachten.

Het begrip pijn – Fibromyalgie Samen Positief Benaderen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

IS HANDGEL BETROUWBAAR

Hoe weet je of jouw handgel betrouwbaar is? Te veel alcohol is ook niet goed

Altijd bij de hand: zó maak je zelf desinfecterende handgel

We ontsmetten constant onze handen, maar helpt dat wel?

Handgels zijn alomtegenwoordig, maar helpen ze ook echt om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan? Of zijn ze niet meer dan welriekende bliksemafleiders? En hoe weet je of je een goede handgel te pakken hebt?
In de strijd tegen het coronavirus – of eender welke infectie – is een goede handhygiëne onontbeerlijk. Regelmatig de handen wassen met water en zeep is belangrijk om verspreiding tegen te gaan: zeep doet de ‘enveloppe’ van het coronavirus, die bestaat uit onder andere vetmoleculen, uit elkaar vallen, en water spoelt het virus en andere viezigheid eraf. Geen water of zeep voorhanden? Dan worden desinfecterende handgels aangeraden. Inmiddels zijn deze flacons zowat overal verkrijgbaar: van de apotheker tot de sportspeciaalzaak, van de supermarkt tot de nachtwinkel. Ook grootwarenhuizen, kledingwinkels en andere shops hebben een grote dispenser met handgel voor de deur gezet voor hun klanten.
Maar hoe zinvol is al dat ‘gellen’ nu eigenlijk? “Het is zeker nuttig”, zegt Annelies Stevaert, een virologe die in het Rega Instituut aan de KU Leuven onderzoek doet naar het coronavirus. “Ook alcohol maakt het omhulsel van het virus stuk, waardoor het uit elkaar valt.”

Enkel water

Maar: net bij de alcohol wil het weleens misgaan. Niet iedere handgel die over de toonbank gaat (of aan de toonbank staat) is even kwalitatief. Volgens de richtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) moet er minstens 70 procent ethanol in de gel zitten. Tenzij er ook nog propanol in zit, dan volstaat een kleinere dosis ethanol. Toch worden er handgels verkocht die niet aan deze richtlijnen voldoen. Een Nederlandse steekproef bij 21 handgeldispensers aan winkels wees uit dat er bij 13 exemplaren te weinig alcohol in zat. Eén pompje bevatte zelfs enkel water.
Als je zelf handgel koopt, volstaat het om het label te lezen, maar hoe weet je als consument dat het etiketloze flacon aan de ingang van de winkel wel aan de kwaliteitsnormen voldoet? Kijken hoe lang de gel ‘smeerbaar’ blijft, is een goede indicator. Net zoals een goede handgel niet te weinig alcohol mag bevatten, is te veel ook niet goed. Producten met een te hoog percentage alcohol verdampen zeer snel wanneer ze in contact komen met de lucht, wat hun efficiëntie behoorlijk aantast. Het aangewezen gebruik van een desinfecterende handgel is immers dat je je handen er twintig à dertig seconden grondig mee moet kunnen inwrijven en dat ze gedurende deze tijd ook vochtig moeten aanvoelen.

Valse veiligheid

Critici opperen dat handgels een vals gevoel van veiligheid zouden geven. Mensen zullen zich roekelozer gedragen en zich zonder mededogen in de massa bij de steelstofzuigers in afslag wurmen, omdat ze bij het binnenkomen ‘toch hun handen ontsmet hebben’, zo is de redenering. “Voor jezelf doet dat pompje bij het binnenkomen weinig”, zegt Stevaert. “Je beschermt er wel je medemens mee, indien je zelf besmet zou zijn. Je handen zijn bovendien enkel ontsmet net na het aanbrengen van de gel. Als je daarna een besmet oppervlak aanraakt, kan je jezelf alsnog besmetten.”
Wanneer dus persoon A besmet is met corona en die ontsmet zijn handen niet vooraleer hij in de soldenbak grabbelt, dan ben jij als persoon B niet beschermd omdat je bij het binnenkomen je handen wel goed hebt ingewreven. De verantwoordelijkheid in deze transmissie ligt bij persoon A. Daarom is het ook belangrijk dat je tijdens het winkelen je gezicht niet aanraakt en je bij het buitengaan van de winkel je handen nog even ontsmet, om mogelijk opgedane vuiligheid in de winkel (of op de tram, of op de trapleuning, of…) te elimineren.

Eigen flaconnetje

Kortom: ‘gellen’ bij het binnengaan doe je voor je medemens, en bij het buitengaan voor jezelf. Juist daarom staat er bij de inkom van de meeste grote winkels dan ook personeel om klanten te wijzen op de dispenser. En wie die algemene anonieme bidons niet vertrouwt of geen zin heeft om op hetzelfde pompje te duwen als iedereen, kan uiteraard ook altijd zijn eigen flacon uit z’n zak halen.

BRON: https://www.hln.be/de-krant/hoe-weet-je-of-jouw-handgel-betrouwbaar-is-te-veel-alcohol-is-ook-niet-goed~ae006a34c/

Je kan er niet omheen. Bij iedere winkel staat wel een flesje of persoon om je handen de desinfecteren. Geen probleem mee. Maar als je enkele winkels doet en je krijgt telkens verschillende handgel op je handen is het voor je handen niet leuk meer. Er zijn mensen die er uitslag van krijgen maar ook jeuk komt veel vaker voor.
En wat nog het ergste van al is. Als je het niet doet mogen ze je weigeren om de winkel binnen te gaan. En zou het echt iets tegenhouden. Als ik zie hoe mensen maar al te vaak aan hun gezicht komen, of iets vastnemen en terug leggen. Dan denk ik maar het is gewoon een vorm van onveilig gevoel. Het zal je niet echt vrijwaren als je echt het virus moet krijgen.
Gewoon het gezond verstand gebruiken dat is belangrijker als verschillende producten op je handen te laten smeren.
Je handen wassen met gewoon water. En dat doe je niet alleen in bepaalde omstandigheden.
Al moet ik dan ook weer eerlijk toegeven, ook dat doe ik niet al te vaak.

Vrijstelling voor handdesinfectantia | Apothekersnieuws

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Nadia wandelt

Wandelblog

We Love Me Now

Very OK Person! Connect with me; lovemeanonymous5@gmail.com Instagram: _l.o.v.e.me

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Umjetnost, zdravlje, civilizacije, fotografije, priroda, knjige, recepti, itd.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Vreemde avonturen met nonkel Juul en consoorten.

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

Body-Moving-Theo-Herbots

Gedachten over Levensstijl en Gezondheid. Een gezondheidsblog Speciaal voor U ✅, Samen met U ✅, Samen door U ✅💚

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Ruelha

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Ontmanteld en Ontwricht

Blog door Chana Van Ryzeghem

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

ESRUNRIA

Be the kind of person you would like to meet!

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

ruhumayolculuk 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry malamakerij

Mala's magie

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

Kleine dingen

Op zoek naar groot geluk in kleine dingen

WorldsApart 2.0

So Close & Yet So Far...

Life in Copenhagen

Life in Copenhagen, Denmark, after moving during Covid-19.

%d bloggers liken dit: