Category: info gezondheid


“Medicatie op zich geneest de zaak niet”: professor Bart Morlion helpt chronische pijnpatiënten

Hersenen, Ontsteking, Beroerte, Medische

Medisch advies Hoe kan je leven met chronische pijn? Zijn roodharigen gevoeliger voor pijn? Het zijn vragen waar professor Bart Morlion op ingaat in zijn nieuwe boek. “Alles begint met het aanvaarden van het feit dat je chronische pijnpatiënt bent en een operatie of pillen niet veel meer gaan helpen”, zegt de professor, die vooral minder medicatie en meer beweging in zijn aanpak verwerkt.
Weinig medische problematieken hebben zo’n gigantische impact op ons leven en zijn tegelijkertijd zo voor interpretatie vatbaar als pijn. Want wat bij mij ontzettend veel zeer doet, ervaart u misschien als een klein pijntje. “We gebruiken dezelfde breincentra voor emoties als voor pijn. Pijn is dus onder andere een emotionele ervaring, en die is per definitie subjectief”, verklaart prof. Morlion, die het pijncentrum van het UZ Leuven op de campus Pellenberg leidt en ook te zien was in ‘Topdokters’ op Vier.
“We kunnen sommige prikkels wel zien met zeer gespecialiseerde scanners, maar zijn toch vooral aangewezen op de score die de patiënt zelf aan zijn pijn geeft. Bij chronische pijn kijken we vooral naar de gevolgen. De intensiteit van de pijn is bij ons minder belangrijk dan op spoed, waar mensen met acute pijn terechtkomen. Die geef je een pijnstiller en hun pijnscore zal zakken van bijvoorbeeld een negen naar een vier. Maar bij chronische pijn is dat totaal anders. Wij peilen vooral naar de invloed van de pijn-score op het dagelijkse leven, op de slaap, op het functioneren van de patiënt.”

Er zijn veel strategieën om minder met die pijn bezig te zijn, en als patiënten daarvoor openstaan, is hun pijn wellicht niet weg, maar hebben ze wel een betere levenskwaliteit

Hoe kan je leven met constante pijn?

“Wij proberen de aandacht van de patiënt te verleggen, weg van de pijn. Ik hamer altijd op de kracht van het brein. Er zijn veel strategieën om minder met die pijn bezig te zijn, en als patiënten daarvoor openstaan, is hun pijn wellicht niet weg, maar hebben ze wel een betere levenskwaliteit. Ik maak graag de vergelijking met mensen die tinnitus hebben. Ik ben wat dat betreft ervaringsdeskundige. Mij storen die oorsuizingen niet, zolang niemand erover begint. Dat is een beetje hetzelfde verhaal bij chronische pijn.”
Pijn speelt zich vooral af in ons brein, schrijft u. Zijn chronische pijnklachten dan psychisch?
“Nee, elke pijn is echt. Ingebeelde pijn bestaat niet voor mij. Ook al is er geen duidelijke fysieke oorzaak, zoals letsels of een ziekte, toch kan er een verstoring in de breinnetwerken zijn, waardoor je pijn voelt.”

Is fibromyalgie daar een voorbeeld van?

“Ik hou niet van die diagnose. Voor mij is fibromyalgie een vorm van chronisch wijdverspreide pijn door een algemene overgevoeligheid in de breinsystemen. Het brein van die patiënten reageert op prikkels die niet gevaarlijk zijn. Volgens sommige artsen is fibromyalgie een non-disease, maar dat volg ik absoluut niet. Ik behandel hen met een combinatie van educatie-, bewegings- en gedragstherapie. Een patiënt moet zo begeleid worden dat hij beter begrijpt wat er zich in zijn lichaam kan afspelen. Als hij mee is in dat verhaal, is het veel makkelijker om hem of haar te motiveren de klassieke medische behandeling met pillen achter zich te laten.”

Sommigen slagen er zelfs in om hun pijnpoorten tijdelijk uit te schakelen. Denk maar aan fakirs die naalden door hun wang steken

Want daar bent u geen voorstander van.

“Een medische evaluatie is altijd nodig, en bij sommige patiënten is ondersteuning met medicatie nuttig, om beter te kunnen slapen bijvoorbeeld. Maar medicatie op zich geneest de zaak niet. Chronische patiënten hebben meer nood aan bewustmaking, zodat ze begrijpen dat bepaalde therapieën niet geschikt zijn voor hen.”
Maar misschien ziet de patiënt die ene pil of operatie wel als zijn laatste redmiddel.
“Ja, en dan is het heel moeilijk om uit te leggen waarom dat niet zo is. Ik had onlangs nog een vrouw op mijn spreekuur die al tientallen scans had ondergaan waarop niets te zien was. Ik was een halfuur bezig geweest met haar het begrip chronische pijn uit te leggen, en dan zei ze: ‘Jaja, ik begrijp dat allemaal wel, maar ik heb al twintig jaar acute pijn, dat geldt niet voor mij, dus ik wil nú een nieuwe scan.’ Dan weet dat je dat je geen meerwaarde kan betekenen.”
Om nog even terug te komen op het brein. Dat kan erg krachtig zijn, blijkt uit de voorbeelden uit uw boek. Het verhaal van de dame die verlamd is, maar er toch in slaagt om ’s nachts stiekem uit bed te komen om te roken, is wel heel frappant.
“Zij had opeens geen enkel gevoel meer in haar benen. Dat hadden we zelf getest door zonder dat ze het kon zien met een klem in haar been te knijpen. Ze gaf geen kik. Maar er was geen enkele oorzaak te vinden. We stonden voor een raadsel. Tot uitkwam dat ze ’s nachts stiekem haar bed uitkwam om te roken. Haar nicotineverslaving was zo sterk dat ze de conversiestoornis doorbrak met de kracht van haar brein. Sommigen slagen er zelfs in om hun pijnpoorten tijdelijk uit te schakelen. Denk maar aan fakirs die naalden door hun wang steken. Zij doen dat bewust, maar bij sommige psychiatrische ziektebeelden gebeurt dat onbewust, zoals bij de dame uit de anekdote.”

Ik heb meegemaakt dat iemand een heel verhaal ophing over zijn pijn, maar na een uur doorvragen toegaf dat hij van mij enkel een brief wou om arbeidsongeschikt te worden verklaard

Wordt u soms ook niet gewoon voor de gek gehouden?

“Dat gebeurt een zeldzame keer. Ik heb meegemaakt dat iemand een heel verhaal ophing over zijn pijn, maar na een uur doorvragen toegaf dat hij van mij enkel een brief wou om arbeidsongeschikt te worden verklaard. Of de man die al bijna heel zijn leven op invaliditeit stond omwille van lage rugpijn. Na onderzoek bleek echter dat hij zijn eigen huis aan het bouwen was en in het zwart werkte. Nu, dat zijn echt uitzonderingen, hoor. En als arts ontwikkel je na een tijd ook wel een soort van buikgevoel voor dat soort mensen.”
Wat wél reëel is, zijn negatieve ervaringen uit het verleden, zoals misbruik. Die spelen volgens u een belangrijke rol bij chronische pijn.
“Seksueel misbruik is een belangrijke risicofactor bij het ontwikkelen van chronische pijn, ja. Net als pijnervaringen op heel jonge leeftijd. Het pijngeheugen begint immers al bij de geboorte. En een baby kan die pijn ook nog niet plaatsen, wat het nog verstorender maakt.”

Verwacht u in de toekomst meer pijnpatiënten omwille van corona?

“Ja. In het verleden is al aangetoond dat langdurige gebeurtenissen die veel stress met zich meebrengen, leiden tot meer chronische pijnklachten bij de bevolking. Er is een direct verband tussen chronische pijn en aanhoudende stress.”

Je kan wél preventief werken door een gezonde levensstijl, met veel beweging en gezonde voeding

Tot slot, kan chronische pijn iedereen overkomen? Of moet je tot een risicogroep behoren?
“Het kan iedereen overkomen. Ik kan morgen een ongeval krijgen waar ik chronische pijn aan overhoud. Maar je kan wél preventief werken door een gezonde levensstijl, met veel beweging en gezonde voeding. En ja, ik doe zelf wat ik van mijn patiënten vraag: ik sport drie uur week en neem zoveel mogelijk de fiets naar het werk, wekelijks toch goed voor 200 kilometer. En ik neem altijd de trap. Zelfs als we naar de zesde verdieping moeten, durven mijn studenten niet anders dan mee te lopen.” (lacht)

Klopt dat ?

Er bestaan veel opvattingen en weetjes over pijn. Maar wat is feit en wat is fictie? Prof. Morlion belicht een aantal stellingen.

Cannabis is hét middel tegen pijn – NEE

“Ik zou het bij sommige patiënten op een veilige manier willen kunnen aanbieden als proeftherapie, maar ik vind niet dat je het zomaar overal moet gaan verspreiden. Bij acute pijn werkt het slechter dan paracetamol, en bij chronische pijn helpt het slechts bij een zeer kleine groep specifieke patiënten. In de meeste studies onderscheidt de werking van cannabis zich ook niet van die van een neppil. Met andere woorden: het idee dat een patiënt deelneemt aan een studie waarbij cannabis betrokken is, heeft op zich al een positief effect op de pijn, zelfs al weet hij niet of hij cannabis of een placebo heeft gekregen.”

Roodharigen zijn gevoeliger voor pijn – MISSCHIEN

“Volgens de ene studie wel, volgens de andere niet. Het is wel bewezen dat roodharigen banger zijn voor pijn dan andere haarkleuren. Ze hebben ook meer tandbederf. Dat kan allemaal teruggevoerd worden op een variatie in hun dna-structuur en het stofje (melanocortin), dat bepaalt of je een lichte huid hebt, sproeten en rood haar.”

Vrouwen hebben meer chronische pijn dan mannen – JA

’Tweederde van mijn patiënten zijn vrouwen. De weerslag van chronische pijn op het dagelijkse leven, op de job, op het minder goed functioneren, leidt sneller tot een hulpvraag bij vrouwen dan bij mannen.”

Mannen zijn kleinzeriger dan vrouwen – NEE

“Nee, want als je vijf pijnprikkels onderzoekt, gaan vrouwen op drie à vier ervan gevoeliger reageren dan mannen, vooral bij druk op de spieren. Maar het grote verschil zit in het brein: de verhouding tussen kwetsbaarheid en weerbaarheid tegen negatieve prikkels is sneller uit bij balans bij vrouwen. Zij zijn gevoeliger voor het emotionele aspect van pijn.”

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/medisch-advies/-medicatie-op-zich-geneest-de-zaak-niet-professor-bart-morlion-helpt-chronische-pijnpatienten~a893376d/

Bepaalde pijnen kan men perfect zelf verzachten. Natuurlijk is dat niet makkelijk. Pijnen begint in eerste instantie in onze hersenen. Denk maar als je teen stoot de eerste seconde voel je niets en dan zet de hevige pijn door. Net als je met een mesje je snijd. Het eerste moment voel je geen pijn tot je ernaar kijkt en het bloed ziet stromen. Mensen met chronische pijnen dit gaat al heel wat verder. En vaak helpt ook niet om je gedachten ergens anders op te zetten. Pijn zal men ook aangeven door een schaal van 1 tot 10. Hoe hoger het getal hoe moeilijker iemand kan functioneren in het dagelijks leven. Men zal bij bepaalde pijnen de persoon doorsturen naar een pijnkliniek en daar wordt dan gekeken wat men als behandeling kan opstarten.
Men kan pijn weg mediteren men kan pijnen verzachten door aan iets anders te denken. Men kan het zelfs met je handen op de pijnlijke plek te leggen. Allemaal dingen die je kan proberen. Maar ook is het zo dat een pijngrens bij iedereen verschillende is. Men heeft mensen met een hoge pijngrens en je hebt er anderen.
Ook is het van belang om de oorzaak aan te pakken. Dat kan van allerlei aard zijn. Dat kan ook al helpen om de pijn te verzachten.

Het begrip pijn – Fibromyalgie Samen Positief Benaderen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

IS HANDGEL BETROUWBAAR

Hoe weet je of jouw handgel betrouwbaar is? Te veel alcohol is ook niet goed

Altijd bij de hand: zó maak je zelf desinfecterende handgel

We ontsmetten constant onze handen, maar helpt dat wel?

Handgels zijn alomtegenwoordig, maar helpen ze ook echt om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan? Of zijn ze niet meer dan welriekende bliksemafleiders? En hoe weet je of je een goede handgel te pakken hebt?
In de strijd tegen het coronavirus – of eender welke infectie – is een goede handhygiëne onontbeerlijk. Regelmatig de handen wassen met water en zeep is belangrijk om verspreiding tegen te gaan: zeep doet de ‘enveloppe’ van het coronavirus, die bestaat uit onder andere vetmoleculen, uit elkaar vallen, en water spoelt het virus en andere viezigheid eraf. Geen water of zeep voorhanden? Dan worden desinfecterende handgels aangeraden. Inmiddels zijn deze flacons zowat overal verkrijgbaar: van de apotheker tot de sportspeciaalzaak, van de supermarkt tot de nachtwinkel. Ook grootwarenhuizen, kledingwinkels en andere shops hebben een grote dispenser met handgel voor de deur gezet voor hun klanten.
Maar hoe zinvol is al dat ‘gellen’ nu eigenlijk? “Het is zeker nuttig”, zegt Annelies Stevaert, een virologe die in het Rega Instituut aan de KU Leuven onderzoek doet naar het coronavirus. “Ook alcohol maakt het omhulsel van het virus stuk, waardoor het uit elkaar valt.”

Enkel water

Maar: net bij de alcohol wil het weleens misgaan. Niet iedere handgel die over de toonbank gaat (of aan de toonbank staat) is even kwalitatief. Volgens de richtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) moet er minstens 70 procent ethanol in de gel zitten. Tenzij er ook nog propanol in zit, dan volstaat een kleinere dosis ethanol. Toch worden er handgels verkocht die niet aan deze richtlijnen voldoen. Een Nederlandse steekproef bij 21 handgeldispensers aan winkels wees uit dat er bij 13 exemplaren te weinig alcohol in zat. Eén pompje bevatte zelfs enkel water.
Als je zelf handgel koopt, volstaat het om het label te lezen, maar hoe weet je als consument dat het etiketloze flacon aan de ingang van de winkel wel aan de kwaliteitsnormen voldoet? Kijken hoe lang de gel ‘smeerbaar’ blijft, is een goede indicator. Net zoals een goede handgel niet te weinig alcohol mag bevatten, is te veel ook niet goed. Producten met een te hoog percentage alcohol verdampen zeer snel wanneer ze in contact komen met de lucht, wat hun efficiëntie behoorlijk aantast. Het aangewezen gebruik van een desinfecterende handgel is immers dat je je handen er twintig à dertig seconden grondig mee moet kunnen inwrijven en dat ze gedurende deze tijd ook vochtig moeten aanvoelen.

Valse veiligheid

Critici opperen dat handgels een vals gevoel van veiligheid zouden geven. Mensen zullen zich roekelozer gedragen en zich zonder mededogen in de massa bij de steelstofzuigers in afslag wurmen, omdat ze bij het binnenkomen ‘toch hun handen ontsmet hebben’, zo is de redenering. “Voor jezelf doet dat pompje bij het binnenkomen weinig”, zegt Stevaert. “Je beschermt er wel je medemens mee, indien je zelf besmet zou zijn. Je handen zijn bovendien enkel ontsmet net na het aanbrengen van de gel. Als je daarna een besmet oppervlak aanraakt, kan je jezelf alsnog besmetten.”
Wanneer dus persoon A besmet is met corona en die ontsmet zijn handen niet vooraleer hij in de soldenbak grabbelt, dan ben jij als persoon B niet beschermd omdat je bij het binnenkomen je handen wel goed hebt ingewreven. De verantwoordelijkheid in deze transmissie ligt bij persoon A. Daarom is het ook belangrijk dat je tijdens het winkelen je gezicht niet aanraakt en je bij het buitengaan van de winkel je handen nog even ontsmet, om mogelijk opgedane vuiligheid in de winkel (of op de tram, of op de trapleuning, of…) te elimineren.

Eigen flaconnetje

Kortom: ‘gellen’ bij het binnengaan doe je voor je medemens, en bij het buitengaan voor jezelf. Juist daarom staat er bij de inkom van de meeste grote winkels dan ook personeel om klanten te wijzen op de dispenser. En wie die algemene anonieme bidons niet vertrouwt of geen zin heeft om op hetzelfde pompje te duwen als iedereen, kan uiteraard ook altijd zijn eigen flacon uit z’n zak halen.

BRON: https://www.hln.be/de-krant/hoe-weet-je-of-jouw-handgel-betrouwbaar-is-te-veel-alcohol-is-ook-niet-goed~ae006a34c/

Je kan er niet omheen. Bij iedere winkel staat wel een flesje of persoon om je handen de desinfecteren. Geen probleem mee. Maar als je enkele winkels doet en je krijgt telkens verschillende handgel op je handen is het voor je handen niet leuk meer. Er zijn mensen die er uitslag van krijgen maar ook jeuk komt veel vaker voor.
En wat nog het ergste van al is. Als je het niet doet mogen ze je weigeren om de winkel binnen te gaan. En zou het echt iets tegenhouden. Als ik zie hoe mensen maar al te vaak aan hun gezicht komen, of iets vastnemen en terug leggen. Dan denk ik maar het is gewoon een vorm van onveilig gevoel. Het zal je niet echt vrijwaren als je echt het virus moet krijgen.
Gewoon het gezond verstand gebruiken dat is belangrijker als verschillende producten op je handen te laten smeren.
Je handen wassen met gewoon water. En dat doe je niet alleen in bepaalde omstandigheden.
Al moet ik dan ook weer eerlijk toegeven, ook dat doe ik niet al te vaak.

Vrijstelling voor handdesinfectantia | Apothekersnieuws

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Hoe herken je een gevaarlijk vlekje op je huid? Dermatoloog over alle soorten en wat je eraan doet

Wanneer is een moedervlek gevaarlijk? - gezondNU

Zeg nooit moedervlek tegen melasma. En noem sproetjes geen zonnevlekken. Het ene vlekje is het andere niet, maar het herkennen en verzorgen verloopt lang niet altijd even … vlekkeloos. Met de ABCDE-regel check je snel of je naar de dermatoloog moet.

Cindy Crawford had er één boven haar lip, net als Marilyn Monroe, Madonna en Sophia Loren (al migreerde dat bij die laatste weleens naar andere oorden). In het Nederlands: schoonheidsvlekje. In het Engels: beauty mark. In het Frans: tache de beauté. In werkelijkheid: een opeenhoping van pigmentcellen. Volgens de oude Grieken waren pigmentvlekken een teken van de goden en onthulden ze wat het lot voor ons in petto had. Hippocrates meende dat de plaatsing, vorm en constellatie van moedervlekken onze toekomst voorspelden: een schoonheidsvlekje op je wang betekende dat je voorbestemd was voor grootse dingen. Een jammerlijk exemplaar in je nek impliceerde een onfortuinlijke onthoofding. 

Valse vlekken

Gelukkig bleek het zo’n vaart niet te lopen. Meer nog: van de zestiende tot achttiende eeuwtekenden de vrouwen aan het Franse hof massaal valse moedervlekken met make-up. De bruine vlekjes – toen nog ‘mouches’ genoemd (Frans voor vliegen) – waren ideaal om de sporen en littekens van ziekten als de pokken of syfilis te verbergen. Een soort concealer avant la lettre, zeg maar. En als ze dan toch bezig waren, werd er af en toe eentje strategisch in het decolleté geplaatst. Om de aandacht op de juiste plaatsen te vestigen, quoi. Wie heeft er nog een wonderbra nodig?

Een vlekje onder de zon

Al had Hippocrates het niet volledig bij het verkeerde eind. Er speelt inderdaad een zekere mate van voorbestemdheid mee, vertelt Samira Baharlou, kliniekhoofd Dermatologie in het UZ Brussel. Niet op de manier die de Griekse arts en filosoof in gedachten had, wel in die zin dat alles te maken heeft met de genetische aanmaak van melanine, een organisch pigment dat van nature aanwezig is in de huid. Het bepaalt misschien niet hoe onze toekomst eruitziet, maar wel de kleur van onze huid, haren, ogen, lippen en tepels. Je vindt melanine overal: in het lichaam, in de haren en de ogen, zelfs in de hersenen. “Er zijn verschillende types melanine, die allemaal al vanaf het embryonale stadium aanwezig zijn. Hoe meer melanine, hoe beter we van nature beschermd zijn tegen de zon. Daarom verbranden donkere types minder snel dan mensen met een lichte huid.” 

Op moedervlekken na hebben de meeste veelvoorkomende huidvlekken te maken met zonlicht

Samira Baharlou, kliniekhoofd Dermatologie in het UZ Brussel

Dat verklaart meteen de band tussen pigmentvlekken en de zon. Waarom we in de zomer meer sproetjes hebben, bijvoorbeeld. Of hoe het komt dat bepaalde vlekjes alleen op vakantie opduiken. Op moedervlekken na hebben de meeste veelvoorkomende huidvlekken te maken met zonlicht, zegt de dermatologe. “Als reactie op uv-stralen gaat de huid melanine aanmaken om zichzelf te beschermen. Dat zorgt voor dat mooie gebruinde tintje, maar soms ook voor een overmatige aanmaak van melanine. Met pigmentvlekjes als resultaat.” Maar welke soorten vlekken zijn er nu precies? Hoe herken je ze? En kan je er iets aan doen?

Check je vlek

Twijfel je of je met een vlekje naar de dokter moet? Laat de smartphoneapps voor wat ze zijn. Hoewel de skincheckers plots overal opduiken, hebben ze één grote – euh – blinde vlek: we weten zelf niet tot welke groep een vlekje behoort. Samira Baharlou: “Als je een foto neemt van een ouderdomsvlek en die vervolgens in de categorie ‘moedervlekken’ plaatst, is de analyse niet meer accuraat.” Beter is het om vast te houden aan de ABCDE-regel.

• Asymmetry:

een vlekje moet links en rechts dezelfde vorm hebben.

• Border:

een mooie begrenzing of rand is oké.

• Colour:

een homogene kleur is goed, bij een heel donkere kleur of kleurverschillen ga je het best naar de dokter.

• Diameter:

alle moedervlekken groter dan 6 mm zou je regelmatig moeten laten nakijken.

• Evolution:

verandert de vorm of kleur van de vlek of bloedt ze soms? Ga dan naar de dermatoloog.

VLEKLIJST

Sproetjes

Deze lichtbruine tot donkerbruine vlekjes zijn erg oppervlakkig en zien we voornamelijk in het gezicht, de armen en het decolleté en bij mensen met een lichte huid. Ze ontstaan onder invloed van de zon: de cellen maken meer pigment aan als reactie op uv-straling. Op zich zijn sproetjes niet gevaarlijk, al zijn veel sproeten wel een teken dat de huid veel blootgesteld werd aan de zon.

Wat kan je doen? Sproetjes vervagen van nature in de winter, omdat er minder zonlicht is. En verder: wees trots! Sinds Meghan Markle haar jawoord gaf met een heleboel schattige sproetjes op haar gelaat, wil iedereen plots aan de ‘faux freckles’. Nepsproetjes laten tatoeëren of tijdelijk laten plaatsen met zelfbruiner of henna? Het kan allemaal. Voor wie minder avontuurlijk is: ga aan de slag met een wenkbrauwpotlood. De kleur van je wenkbrauwen is precies de juiste tint voor sproetjes. Zet voorzichtig enkele stipjes op je neus en wangen. Vervolgens dep je er zachtjes overheen met je vingertop. Zo blijft er een subtiele schaduw achter die er heel natuurlijk uitziet.

Zonnevlekken

Deze goedaardige pigmentvlekken ontwikkelen zich doorgaans pas op oudere leeftijd en zijn daarom berucht onder de naam ‘ouderdomsvlekken’. De lichtbruine vlekjes verschijnen op plaatsen die veel aan de zon blootgesteld werden: gelaat, handen en onderarmen. Uv-straling beschadigt de pigmentcellen van de huid, waardoor ze toenemen in aantal én meer pigment gaan produceren. Het grote verschil met sproetjes – die eveneens ontstaan onder invloed van de zon – is dat zonnevlekken permanent zijn, terwijl sproetjes een winterslaap houden.

Wat kan je doen? Zonnevlekken kan je lichter maken met brighteningproducten, al zullen ze waarschijnlijk niet volledig verdwijnen. Hoe intenser de verkleuring, hoe zwaarder het geschut: bij donkere verkleuringen heb je het meeste succes met laserbehandelingen. Maar onder het motto ‘voorkomen is beter dan genezen’ kan je beter zo veel mogelijk uit de zon blijven en trouw smeren met een zonnefactor.

Moedervlekken

Met een gezellig gemiddelde van 25 vlekjes per persoon zijn moedervlekken een veelvoorkomend fenomeen. In de praktijk is de term echter een familienaam voor verschillende subtypes. Sommige moedervlekken heb je van bij de geboorte, de meerderheid ontwikkelt zich pas later. In tegenstelling tot de meeste andere pigmentvlekken ontstaan moedervlekken niet omdat er te veel melanine aangemaakt wordt, wél omdat op een bepaalde plaats in de huid meer melanocyten (huidcellen die melanine aanmaken) zijn. Moedervlekken zijn vaak dikker of meer verheven dan andere vlekken.

Wat kan je doen? In principe is er niets mis mee, en hoef je geen actie te ondernemen – op voorwaarde dat ze er rustig uitzien (zie kader ‘Check je vlek’). Wil je er liever van af om esthetische redenen? Dan kan je een laserbehandeling overwegen.

Postinflammatoire vlekjes

Soms treden bruine verkleuringen op na een ontsteking of beschadiging van de huid. Die kan verschillende oorzaken hebben: van acne, wondjes of eczeem tot een felle zonnebrand. Eigenlijk is het een soort verdedigingsmechanisme: de cellen maken meer pigment aan om de huid te beschermen. Mensen met een lichte huid krijgen roze of rode verkleuringen, donkere huidtypes zien eerder donkerbruine tot zwarte vlekjes.

Wat kan je doen? Goed nieuws: de vlekjes gaan vanzelf weer weg. Minder goed nieuws: dat duurt zes maanden tot een jaar. Gelukkig kan je het proces versnellen met blekende crèmes. Wie gevoelig is voor postinflammatoire hyperpigmentatie kan agressieve peelings of laserbehandelingen beter achterwege laten. Die kunnen namelijk zélf inflammatie en nieuwe bruine vlekken veroorzaken. Ga in tussentijd zeker niet zonnebaden: een tintje doet die vlekjes optisch dan wel verdwijnen, door de zonneschade kan de huid zich minder goed herstellen en zal je er uiteindelijk langer mee rondlopen.

Melasma

Dan zijn er nog hormonale pigmentvlekken. Die bevinden zich meestal op het voorhoofd, de wangen, de slapen, rond de ogen en de bovenlip. Het kan optreden door anticonceptie, maar vooral zwangere vrouwen zijn hier gevoelig voor. Ergo de naam: ‘zwangerschapsmasker’.

Wat kan je eraan doen? De verkleuringen kan je perfect behandelen met blekende crèmes, exfoliërende behandelingen of peelings. Die stimuleren de celvernieuwing, waardoor de vlekjes sneller vervagen. Nadeel is dat melasma altijd kan terugkomen als je het eenmaal gehad hebt. Smeer je dus altijd goed in als je in de zon komt.

Mr. Bright side

De meeste pigmentvlekken – op heel donkere vlekken en moedervlekken na – kan je lichter maken met brighteningproducten of blekende crèmes. Die zorgen voor een egalere en stralendere huid. Met een loyale routine (smeer ’s ochtends én ’s avonds), doorzettingsvermogen en wat geduld kan je er een mooi resultaat mee bereiken. Al is het belangrijk om te beseffen dat je pigmentvlekken als gevolg van een jarenlange zonneschade niet in één-twee-drie weer wegsmeert. Dé steringrediënten waar je naar op zoek moet, zijn hydrochinon, retinol, zoethoutextract, vitamine C, azelaïnezuur, niacinamide en peptiden.

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/hoe-herken-je-een-gevaarlijk-vlekje-op-je-huid-dermatoloog-over-alle-soorten-en-wat-je-eraan-doet~ad90ca7e/

men heeft mensen die heel wat moedervlekjes hebben en onschuldig zijn. Maar het is toch altijd goed in het oog houden. Zeker als deze blootgesteld worden aan de zon. Controle is belangrijk, kijk of ze donkerder worden of ze veranderen van vorm. Dan is het gewenst om dit toch even te laten controleren door een arts of als je echt zeker wilt zijn. Gelijk een afspraak maken bij een dermatoloog.

Hoe herken je het soort van een moedervlek - Je bent mama
Home | Dr Geeraerts Dermatologie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Daarom mag je gezwollen enkels of nachtelijke spierkrampen niet negeren

We zijn allemaal ‘s nachts wel al eens wakker geschrokken door een plotse hevige spierkramp in ons been. Komt dat echter vaker voor én heb je ook nog eens last van gezwollen enkels, dan is er waarschijnlijk meer aan de hand. Dit moet je weten.

Als je ’s nachts plots wakker wordt met ernstige spierkrampen kan dat een teken zijn dat de aders in je benen hun werk niet goed kunnen doen. Het kan de beginfase zijn van een veneuze aandoening. De eerste symptomen naast spierkrampen zijn vermoeide of jeukende benen, een stekend gevoel  of gezwollen enkels. Ook een cirkel van uitgezette aderen aan de enkel is een belangrijk teken. In een later stadium krijg je opgezwollen benen doordat vocht zich ophoopt.

Chronische veneuze insufficiëntie is een aandoening van de aders waarbij vocht en afvalstoffen onvoldoende afgevoerd worden. Onze aderen zorgen namelijk voor de verspreiding van bloed van en naar ons hart. De aderen in onze benen moeten daarvoor extra moeite doen want ze moeten het bloed tegen de zwaartekracht in naar ons hart pompen. Als dat niet lukt, verzamelt het bloed zich in onze benen en kunnen er allerlei veneuze aandoeningen optreden zoals spataders, aderontsteking of trombose. Mogelijks zou ongeveer 8 op de 10 mensen hier in bepaalde mate aan lijden.

Wil je weten of je een eventueel risico loopt op de chronische veneuze ziekte? Kom het te weten via jouw persoonlijk aderrapport.Test jouw aderrapport

Hoe krijg je een veneuze aandoening?

Veneuze aandoeningen kunnen erfelijk bepaald zijn, maar er zijn ook verschillende factoren die het risico vergroten. Je leeftijd en gewicht spelen bijvoorbeeld een rol. Hoe ouder je bent of hoe zwaarder je weegt, hoe groter het risico. Wie vaak langdurig moet rechtstaan of zitten, bijvoorbeeld voor zijn of haar job, kan ook sneller veneuze aandoeningen oplopen. Daarom is het belangrijk om een goed evenwicht te vinden tussen bewegen en rusten. Heb je een zittende job, sta dan geregeld eens recht en loop even rond. Heb je een job waarbij je de hele dag moet staan, leg dan ’s avonds je benen een tijdje omhoog. Tot slot lopen ook zwangere vrouwen een groter risico doordat ze extra gewicht meesleuren en hun hormoonverhoudingen wat uit balans raken.

Waarom zijn veneuze aandoeningen gevaarlijk?

Zonder behandeling kunnen spataders serieuze gevolgen met zich meebrengen. Als een spatader ontsteekt, kan er zich een bloedklonter of trombose vormen in de ader. Als die bloedklonter zou loskomen, kan hij belangrijke aders in het lichaam verstoppen en dat heeft levensgevaarlijke gevolgen. Bij een longembolie zit bijvoorbeeld een bloedvat in of naar de longen verstopt. Daardoor komt er minder zuurstof in het bloed terecht en krijg je een benauwd gevoel.

Kan je spataders behandelen?

Om spataders te genezen bestaan er twee methodes. Je arts kan een vloeistof in de aders spuiten die zorgt voor een verkleving van de aderwand. Een tweede manier is om via de spatader een katheder tot aan de lies te brengen. Met behulp van een verhitte draad wordt vervolgens de ader dichtgemaakt. Als de spataders te ernstig zijn, is een chirurgische ingreep nodig. Tijdig de symptomen herkennen kan helpen om spataders te voorkomen en zo ernstigere gevolgen te vermijden.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/lifestyle/health/daarom-mag-je-gezwollen-enkels-of-nachtelijke-spierkrampen-niet-negeren/ar-BB14rZnM?li=AAdeqpu

Wie kent het niet. Zelfs midden in de nacht. Die pijn dat gevoel van een stijve voet of been door krampen. Je kan niet blijven liggen en je moet uit bed. De kramp gaat vaak gewoon over met op een koude vloer te gaan staan of je been of voet te masseren. Meestal is het onschuldig en gaat het over enkele minuten over. En moet men er niet echt aandacht aan geven. Het kan soms ook zijn door een magnesium te kort. Als het echt dagelijks is kan je best even een arts raadplegen.
Komt ook vaak voor na sport en dan heeft het te maken met verzuring.

Dit is waarom je 's avonds spierkrampen kan hebben en zo kom je er ...

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Lockdown zorgt voor pak meer oproepen bij Antigifcentrum: “Er zijn er zelfs die uit smetvrees een javelbad nemen”

 
De gevolgen van de lockdown laten zich ook bij het Antigifcentrum voelen. Het 24 uur bemand noodnummer kreeg in maart bijna 800 oproepen meer (+15 procent) dan in dezelfde maand vorig jaar. En in april waren er al 20 procent meer oproepen – een nooit geziene toename. “Er zijn er zelfs die uit smetvrees een javelbad nemen.”

De lockdown zorgt ervoor dat mensen meer tijd hebben om hun kot uitgebreid te poetsen, waardoor het aantal ongevallen met reinigingsproducten toeneemt. De andere verklaring voor de stijging: we zijn blijkbaar erg inventief en gedreven om onze leefomgeving én onszelf te ontsmetten.

Dat geëxperimenteer loopt echter vaak niet goed af: het aantal oproepen bij het Antigifcentrum voor incidenten met bleekwater (javel) ging maal twaalf, die met handgels maal zes. Tot viermaal meer mensen denken zichzelf met ontsmettende oppervlaktedetergenten als Dettol, brandalcohol of essentiële oliën van het virus te kunnen vrijwaren. “Onder andere zepen, detergenten en handgels worden vaker én in grotere hoeveelheden gebruikt. Er zijn er zelfs die uit smetvrees een javelbad nemen”, weet adjunct-algemeendirecteur dr. Dominique Vandijck. “Doe dat nooit, net als de handen ontsmetten met bleekwater of het goedje gebruiken om te douchen. Elke verkeerde toepassing kan ernstige brandwonden of zelfs orgaanfalen tot gevolg hebben.”

Trump

Toen Amerikaans president Donald Trump eind april suggereerde ontsmettingsmiddelen te injecteren, zagen de producenten van detergenten zich genoodzaakt om meteen expliciet te waarschuwen dat hun producten nooit mogen opgedronken of geïnjecteerd worden. Ook het Antigifcentrum kreeg toen meer oproepen met vragen hierover binnen.

Door meer tijd en een grotere smetvrees, wordt ook het huis grondiger en frequenter schoongemaakt. “Vanuit de idee om nog beter te kunnen reinigen of ontsmetten, gaan sommigen producten mengen, wat een groot risico op chemische dampen kan vormen”, aldus de topman. Ook bleekwater overgieten in lege flessen, is absoluut te vermijden.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/lockdown-zorgt-voor-pak-meer-oproepen-bij-antigifcentrum-er-zijn-er-zelfs-die-uit-smetvrees-een-javelbad-nemen~ac477f43/#comments

Ik hoor toch ook meer van mensen dat ze een aanleg krijgen van smetvrees. Dat ze constant met een vod rondlopen in huis om alles af te vegen en meer dan nodig is hun handen te wassen. En dan spreek ik niet over gewoon wassen maar schrobben. Ook zijn er die teveel hun handen desinfecteren met gel, of in het slechtste geval met een product dat de huid irriteert.

Handen wassen | Voedingscentrum

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Is honing gezonder dan suiker en helpt hij ook echt tegen keelpijn? Alle feiten en fabels over honing op een rij

PuurGezond Weet

Honing is een heerlijk alternatief voor suiker. Maar is het vloeibare goud echt zo gezond voor je lijf als beweerd wordt? Diëtiste Sanne Mouha zet alle feiten en fabels op een raatje, euh, rijtje!

Honing is gezonder dan suiker

NIET WAAR

Honing is en blijft een suikerproduct. Het bevat naast suiker wel nog andere ­voedingsstoffen die wel een positief ­kunnen effect hebben op ons lichaam, zoals eiwitten, vitaminen en mineralen. Maar die hoeveelheden zijn zo klein dat je al erg veel honing moet consumeren om de positieve werking daarvan te ervaren.

Rauwe honing is beter dan ‘gewone’ honing

NIET WAAR

Rauwe honing zou beter zijn dan gewone honing omdat hij onbewerkt en onverhit zou zijn en meer mineralen en vitaminen zou bevatten. Niets is minder waar, want honing wordt voor consumptie niet opgewarmd. Het is een pure marketingtruc die ervoor zorgt dat rauwe honing vlotter over de toonbank gaat.

Honing in thee helpt echt tegen keelpijn

NIET WAAR

Vaak is het de warmte die een verdovend gevoel geeft. Maar als het voor jou werkt om thee met honing te drinken moet je dat zeker blijven doen. Er is echter alleen bij hele hoge dosissen honing (70 g) een mogelijk positief effect vastgesteld. De hoeveelheden positieve stoffen zijn slechts in kleine hoeveelheden aanwezig. Te klein om een positief effect te hebben op je keelpijn.

Honing kan bederven

NIET WAAR

Omdat er in honing veel suiker en weinig water zit, kunnen bacteriën en schimmels zich er niet in ontwikkelen. Maar ga niet met een vuil mes in de pot want bijvoorbeeld broodrestjes kunnen wél beschimmelen. Bewaar de honing in een licht- en luchtdichte pot bij kamertemperatuur. En zorg er ook voor dat het vochtgehalte zo laag mogelijk blijft. Heb je na een tijdje een versuikerde pot in de kast staan? Maak de honing dan weer vloeibaar door hem even op te warmen. Als je het goed aanpakt, kan je die pot honing dus eeuwig en drie dagen in je kast laten staan. Winnie The Pooh-approved.

Baby’s mogen geen honing eten

WAAR

Kindjes jonger dan één jaar kan je beter geen honing geven. Ze kunnen erg ziek worden van de sporen van de schadelijke bacterie Clostridium botulinum. Deze bacterie komt soms in honing voor. Voor kinderen ouder dan één jaar en ook voor zwangere ­vrouwen, is het eten van honing wel veilig.

Manukahoning is beter dan ‘gewone’ honing

WAAR

Manukahoning heeft een hogere ­concentratie bioactieve stoffen zoals (poly)fenolen. Die stoffen kunnen een ­antibacteriële waarde hebben. Maar die waarde hangt af van het type ­manukahoning en de hoeveelheid aan ­antibacteriële bestanddelen, zoals methyl­glyoxaal (MGO) en ‘Unique Manuka Factor’ (UMF). Als je manukahoning koopt, kan je beter letten op zo hoog mogelijke MGO- en UMF-waarden en ook of hij verpakt is in Nieuw-Zeeland. Door de schaarsheid en de medicinale werking is manukahoning ­aanzienlijk duurder dan andere soorten.

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/is-honing-gezonder-dan-suiker-en-helpt-hij-ook-echt-tegen-keelpijn-alle-feiten-en-fabels-over-honing-op-een-rij~a6337802/#comments

Honing kan voor heel wat meer gebruikt worden dan men echt denkt. Het is dan wel om zuivere honing te kopen. In honing zit heel veel verschil. En niet alleen de honing is bruikbaar er is veel meer bruikbaar van de bijtjes dan dat. Maar het zal altijd zo zijn dat de ene dat erover zegt en de andere iets anders.
Er zijn zelfs klinieken die er gebruik van maken. Omdat het niet in een wonde kleeft en ook bacterie dodend is.

Honing tegen astma - Medisch Dossier

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Dit is wat je lichaam doet als het loopt (+infographic)

9 x wandelen met de buggy | UiTmetVlieg.be

Wat je lichaam doet als het loopt

Mensen zijn ontworpen om te lopen, en de beweging die onze voorouders het meeste maakten, was lopen. We zaten niet urenlang in onze grotten elke dag of, later, in onze velden. We kregen geen voedsel door een nummer te bellen of een koelkastdeur te openen. En we brachten onze vrije tijd – als we die al hadden – op onze rug, terwijl we onze ogen, nekken en ruggen inspannen om naar schermen te kijken. We liepen. We renden. En we waren er goed in.

Deze twee gedragingen vormden de ruggengraat van onze vroege jacht strategieën. Mensen zijn trager op korte afstanden dan de meeste prooien waarop wij jagen, dankzij ons tweevoeten-stelsel, en dus vertrouwden we in plaats daarvan op ons uithoudingsvermogen dankzij een techniek die ‘renjacht’ heette. Dat betekent lopen, rennen en dieren opsporen totdat ze uitgeput waren. Ons vermogen om ons lichaam af te koelen door te zweten, in combinatie met ons relatieve gebrek aan lichaamshaar werkte hier ook in ons voordeel.
Dus het zou niet als een verrassing moeten komen dat lopen goed voor ons is. Onze lichamen waren bedoeld om dit te doen. Terwijl rennen zeker voordelen heeft, kan het net zo goed belemmerend werken, door het lichaam een hoop stress op te leggen, vooral bij ouderen die gewrichts- of ademhalingsproblemen hebben. Lopen, daarentegen, kan door ongeveer iedereen gedaan worden, en resulteert in onmiddellijke en tastbare voordelen.
Oefening hoeft niet super intensief te zijn om effectief te zijn, en wandelen is de meest toegankelijke optie voor mensen van iedere conditie. Je hebt er geen gymzaal voor nodig, geen geavanceerde apparaten, en geen training. Alles wat je nodig hebt is een goed paar schoenen en de wens om te bewegen!

Dus wat zijn de voordelen van lopen?

Misschien is één van de meest aantrekkelijke redenen om te gaan wandelen, het effect op je humeur. Fysieke activiteit van iedere soort kan symptomen van depressie drastisch terugbrengen, en lopen is hierop geen uitzondering. Als je je angstig, gedeprimeerd, gestrest of boos voelt, kan een stevige wandeling je terugbrengen naar je kern, en je lichaam en brein zullen eveneens baat hebben bij de frisse lucht en zonneschijn.

Wandelen is ook bevorderlijk voor creativiteit en focus, dus als je het even moeilijk vindt om productief te zijn – misschien worstel je met een schrijvers-blokkade en staar je naar een ontmoedigend blanco pagina, of misschien kun je je niet concentreren en lees je de afgelopen 20 minuten steeds weer dezelfde paragraaf opnieuw – het beste dat je kunt doen is opstaan en die benen bewegen.

Alhoewel het tegen-intuïtief lijkt, wandelen vermindert de vermoeidheid, dus als je je moe of lusteloos voelt, zal je meer profijt hebben van in beweging komen dan van nog een kopje koffie.

Wandelen is ook de perfecte activiteit om mindfulness te beoefenen, een meditatieve techniek waarvan de heilzaamheid bewezen is, zowel fysiek als psychologisch op vele manieren. Als je van plan bent te gaan wandelen, gebruik dit dan als een gelegenheid om uit te pluggen uit de stress van het dagelijks leven en je geest toe te staan om te rusten. Maak even geen gebruik van je mobieltje, of beter nog, laat het thuis.

Focus op je lichamelijke zintuigen – het gevoel van het briesje dan langs je huid fluistert, de zon die op je gezicht schijnt, je longen die uitzetten als je inademt, samentrekken als je uitademt – en probeer je ademhaling te vertragen, waardoor iedere ademhaling vrijwillig en vol wordt. Als je je concentreert op deze meer directe indrukken dan zal je geest op een natuurlijke manier rustiger worden, wat op zijn beurt weer resulteert in een meer vredige staat van zijn.

Meer bewijs nodig? Een studie, vrijgegeven door de Universiteit van Californië genaamd: “Hoeveelheid Dagelijkse Wandeling Voorspelt Energie, Humeur, Persoonlijkheid en Gezondheid” heeft de effecten van wandelen op de geest bestudeerd, met spectaculaire resultaten:

Iedere dag meer wandelen is gerelateerd aan een brede variatie van humeur- en persoonlijkheidsvariabelen. Hoe meer mensen dagelijks wandelen, hoe energieker ze zich voelen en hoe beter gehumeurd. Alhoewel je intuïtief zou denken dat meer lopen je energie zou verminderen, het tegendeel is waar. Meer wandelen wordt geassocieerd met meer energie. Bovendien, behalve meer energie en een beter humeur, blijkt ook dat iemands eigenwaarde en geluk toeneemt als hij meer loopt. Daarnaast blijkt meer wandelen ook te resulteren in betere voeding. Waarom dat zo is, is niet duidelijk maar het zou gerelateerd kunnen zijn aan de energie connectie (Thayer, 1996. Het lijkt erop dat energie een belangrijke variabele is zoals bij toegenomen slaap werd gedemonstreerd dat dit wordt geassocieerd met meer wandelen.

Om nog meer te profiteren van de herstellende kracht van je wandeling, zorg dat je hem in de natuur maakt.

Voor nog meer redenen om deze eenvoudige activiteit in je dagelijkse leven te integreren, bekijk je de infografiek onderaan!

Wandelen velen zien vaak het nut er niet van in. Alhoewel je met heel je lichaam bezig bent en ook je gedachten los kan laten. Wandelen doe je met bijna alle zintuigen maar het belangrijkste van al het voelen. Het voelen dat je iedere stap zet op een ondergrond. Een ondergrond die niet altijd recht is, net als ons leven. Je komt soms obstakels tegen waar je een keuze moet maken, net als ons leven. En dan ben je aan het wandelen maar eigenlijk ben je bezig met jezelf, je leven. De natuur bied je zoveel en zelfs gratis. Alleen je ertoe aanzetten om die wandeling te maken in het bos of park. Dan kan je nog proberen om bij iedere stap iets van jouw gedachten los te laten. Ook kan men genieten van een wandeling. Denk maar als je met kinderen gaat wandelen. Dan komt het speelse naar boven. Of zelfs de fantasieën die je deelt met het kind. Kijk een paddenstoel zou de kabouter erin wonen. Wie kent als ouder de verhalen niet tijdens een wandeling. Dat maakt een wandeling dan weer gezellig en zo vergeet je ook even de stress. Wandelen heeft zo zijn voordelen en kan je altijd doen, al is het natuurlijk aangenamer met mooi weer.
Wandelen in België | Op Pad
Gezond uit bed: op blote voeten lopen in het gras

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Mysterieuze complicatie met bloedklonters duikt op bij coronapatiënten

  Pulmonale hypertensie (PH) | gezondheid.be
Wereldwijd zijn er al meer dan 2 miljoen besmettingen met het nieuwe coronavirus geregistreerd, maar de ziekte heeft nog niet alle geheimen prijsgegeven. Bij sommige patiënten duiken ernstige complicaties op die mee de dood in de hand kunnen werken en die artsen verbazen: bloedklonters in de longen en elders in het lichaam.

Ademhalingsproblemen zijn een gekend symptoom van Covid-19, de ziekte veroorzaakt door het nieuwe coronavirus. Ook andere complicaties zoals nier- en hartproblemen zijn recent aan het licht gekomen. Maar artsen zien nu ook bloedklonters in de longen en op andere plaatsen in het lichaam van patiënten opduiken.

Deze complicatie is vastgesteld bij patiënten op de intensieve afdeling, maar ook bij patiënten die er veel minder erg aan toe leken te zijn. Bloedstolsels kunnen blokkades in de aderen veroorzaken, wat kan leiden tot beroertes, hartaanvallen en de dood.

Amputatie
Afgelopen zaterdag moest het been van de 41-jarige Broadway-acteur Nick Cordero worden geamputeerd nadat hij was besmet geraakt met het nieuwe coronavirus en bloedklonters verhinderden dat het bloed naar zijn tenen kon stromen.

Bloedklonters bij (herstellende) coronapatiënten zijn dus een nieuwe zorg voor artsen. Uit autopsiegegevens van het New Yorkse zorgnetwerk Northwell Health is gebleken dat bij ongeveer veertig procent van de patiënten die stierven nadat ze het ziekenhuis hadden verlaten, bloedklonters in het lichaam werden vastgesteld. Soms zaten er wel honderden kleine klonters in de longen, zo weet The Washington Post.

“Beangstigend”

“Het probleem dat we hebben, is dat hoewel we begrijpen dat er bloedklonters zijn, we nog niet begrijpen waarom ze er zijn,” zei professor Lewis Kaplan van de universiteit van Pennsylvania en hoofd van de ‘Society of Critical Care Medicine’. “We weten het gewoonweg niet. En dat beangstigt ons”.

“Artsen behandelen jaarlijks mensen met stollingscomplicaties, van personen met kanker tot slachtoffers van een ernstig trauma, maar wat we nu vaststellen bij coronapatiënten, is ongezien”, verklaarde Kaplan.

In een recente studie meldden Nederlandse onderzoekers dat ongeveer een derde van de 184 coronapatiënten die ze op de intensivecareafdeling observeerden, een complicatie had die verband hield met een bloedklonter.

Kunstmatige coma

Ernstig zieke patiënten op intensivecareafdelingen moeten vaak in kunstmatige coma gebracht worden en beademd worden waardoor hun mobiliteit erg beperkt is. Voortdurend stil in bed liggen verhoogt het risico op stolsels. Maar artsen vermoeden nu dat het coronavirus an sich leidt tot een verhoogde kans op bloedklonters.

Bij gebrek aan klinische studies worden artsen gedwongen om zelf uit te zoeken hoe ze deze complicaties het beste kunnen behandelen, verklaarde Alex Spyropoulos, een New Yorkse expert op het gebied van bloedstolsels aan Business Insider. De afgelopen maand heeft Spyropoulos ingezet op het preventief toedienen van bloedverdunners aan coronapatiënten. Artsen moeten steeds waakzaam zijn voor signalen die kunnen wijzen op de aanwezigheid van bloedklonters, zoals zwelling in de benen van patiënten, besloot hij.

BRON: https://www.hln.be/wetenschap-planeet/wetenschap/mysterieuze-complicatie-met-bloedklonters-duikt-op-bij-coronapatienten~a0309347/

Als men enkele dagen in coma bent gehouden door dit virus is de revalidatie zwaar voor bepaalde mensen. Maar als dit er nog eens bijkomt. Dan zitten we met een tweede probleem. Hier zal dan ook een goede vervolg aan deze patiënte moeten gegeven worden. Want niet alleen dit maar ook de longen zullen onder controle moeten blijven. Doordat het lichaam geen beweging heeft enkele dagen door de kunstmatige coma zal men ook verzwakken in spieren en kracht. Dat maakt de de revalidatie soms lang kan duren voor je terug de oude bent.

AI helpt bij prognose comapatiënt | De Ingenieur

Je lichaam waarschuwt je voor een bloedklonter: 8 verborgen ...

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

DE GROOTSTE PANDEMIE OOIT

De pest, de grootste pandemie ooit, kostte het leven van 1 op de 3 Vlamingen in amper 3 maanden tijd

Bestand:Runderpest in Nederland 18e eeuw.jpg - Wikipedia

De Zwarte Dood bracht het slechtste in de mens naar boven, maar toonde ook zijn ongelofelijke veerkracht.

Niks is zinlozer dan het meten van pijn, angst en verdriet. Covid-19 slaat diepe wonden, punt andere lijn. Maar in omvang, en ook in gruwel, was de grootste pandemie uit de geschiedenis toch van een andere orde. De pest die tussen 1347 en 1351 door Europa trok, kostte het leven aan 100 miljoen mensen. Ook in Vlaanderen liet een derde van de bevolking het leven, op een maand of drie tijd. Het was een horrorfilm waarin de overlevers als zombies ronddwaalden en soms zelf aan het moorden sloegen. De Zwarte Dood bracht het slechtste in de mens naar boven, maar toonde ook zijn ongelofelijke veerkracht.

Toscane, 1348. In het prachtige Firenze hangt een vrouw door het raam van een duur patriciërshuis. Ze schreeuwt om hulp naar al wie op straat voorbij wandelt en er is niemand die haar niet hoort, maar ook niemand die reageert. De passanten kennen haar verhaal, het is het verhaal van zoveel anderen die haar de voorbije weken zijn voorgegaan, en allemaal weten ze dat helpen zelfmoord is. De vrouw is door haar man en kinderen verlaten omdat ze de pest heeft en ook dokters, ziekenzorgers en priesters willen niet meer langskomen. Ze spuugt bloed en stinkt als een riool, het teken dat de dood op de drempel staat. Straks zal ze in ondraaglijke pijn en eenzaamheid sterven en zal de geur van haar ontbindend lichaam zich in de straten van Firenze vermengen met die van tientallen andere lijken op verlaten sterfbedden in de stad. Haar enige troost is dat het niet lang meer zal duren, hooguit twee dagen, en dat ze misschien niet weet dat ze dan in een geïmproviseerd massagraf aan de rand van de stad zal belanden, waar de lijken als lagen van een lasagne gestapeld liggen en waar honden en varkens zich ’s nachts te goed komen doen aan het zieke vlees en één van die beesten haar misschien een arm zal uitrukken die ’s anderendaags teruggevonden wordt in de stinkende straten van het prachtige Firenze.

Beesten in Azië

De beschrijvingen van dit weerzinwekkende tafereel, de vergelijking met de lasagne incluis, zijn geplukt uit ooggetuigenverslagen van die tijd. Soortgelijke gruwelscènes zag je tussen 1347 en 1351 niet alleen in Firenze of Siena, maar in heel Europa. De dood wandelde overal door de straten. Je kon hem zien, horen en ruiken. De chaos was totaal en het verdriet en de angst zo bruut dat mensen na een paar weken compleet murw geslagen waren. “Niemand kon nog huilen om zijn doden”, schreef een Italiaanse overlever, en die vaststelling duikt in bijna alle kronieken van die tijd op. Een generatie Europeanen die de jaren voordien al honderdduizenden mensen had begraven na oorlogen en hongersnood, was gekraakt.

De impact was zo hevig dat hij zelfs nu nog zichtbaar is in onze taal. Ook vandaag stinken dingen nog altijd als de pest, hebben we ergens de pest aan, pesten we anderen, verpesten we het.

De epidemie begon bij beesten in Azië, waarop ze naar Italië trok en zich verspreidde over het hele Westen. Het traject van de pest leek griezelig veel op dat van Covid-19. Maar daar houdt de vergelijking op. De pest was geen virus, maar een bacterie. Ratten en marmotten konden het krijgen, maar ook hun vlooien. Eens zo’n vlo besmet raakte, blokkeerde hun maag en gingen ze wanhopig op zoek naar eten, ook bij de mens, een soort die ze meestal schuwden. De vlooien bleven bijten en drinken om hun hongergevoel te stillen en bij elke beet spuwden ze bloed van een vorig slachtoffer in de wonde van het nieuwe slachtoffer. Was dat een mens, dan kon die medemensen besmetten, en dat gebeurde net zoals bij Covid-19 door het verspreiden van speekseldruppeltjes.

Sommigen kregen builenpest. Een pijnlijke knobbel in de liesstreek, de oksel of de hals die ging zwellen, etteren en uiteindelijk het hele lichaam verteerde. Anderen kregen longpest. Ze gingen bloed ophoesten en stierven binnen de 48 uur. Bijna overal waar de pest toesloeg, zouden beide vormen van de ziekte opduiken.

De eerste doden vielen in het grote Mongoolse rijk van de Khans, vandaag is dat grosso modo China en Rusland. De helft van de Chinezen heeft het toen niet overleefd. Maar ook met ziekte in de rangen, bleven de Mongolen vechten en veroveren. Toen ze in de Krim een oud-Grieks havenstadje belegerden dat gerund werd door handelaars uit Genua, hebben ze die Italianen besmet. Bewust. Het was biologische oorlogsvoering avant la lettre. Met katapulten schoten de Mongolen hun eigen pestdoden over de stadsmuren van Kaffa. De lijken spatten met honderden op de daken uiteen, werd er jaren nadien geschreven. Het is een verhaal dat sommige historici betwisten. Ze zien er een excuus in dat moet verklaren hoe de christelijke Italianen toch getroffen konden worden door een ziekte die God voor de goddelozen had gereserveerd.

Straf van God

Hoe dan ook, de pest ging mee aan boord met de vluchtende handelaars uit Genua en kwam in november 1347 na een lange tocht aan in de Siciliaanse havenstad Messina. Wat zich daar vervolgens afspeelde, zou zich herhalen over heel Europa. Een paar dagen na de aankomst van het schip begon het overlijden aan de lopende band. Niet te stoppen, tot na een maand of drie het bevolkingsregister was gehalveerd en het vuur vanzelf doofde. En zo ging het overal, van Zuid-Spanje tot Scandinavië en alles wat daartussen lag, een rooftocht van ruim drie jaar.

Dat was lang, maar de pest rukte traag op. In een tijd waarin niks sneller ging dan een paard en de meeste mensen nooit of zelden hun eigen dorp of stad verlieten, had ook een ziekte tijd nodig om zich te verplaatsen. Die tijd betekende geen winst. Van voorbereiden op wat er aankwam, was geen sprake. De medische wetenschap stond in de middeleeuwen zo goed als nergens en niemand had er ook maar het minste benul van waar de ziekte vandaan kwam of hoe je die kon bestrijden. De grootste wetenschappers uit die tijd raakten niet verder dan “slechte dampen”, “een straf van God”, “bloed aflaten” en “kruiden verbranden”. Dat het een straf van God was, wat de overgrote meerderheid toen geloofde, zorgde ook voor gelatenheid. Tegen de almachtige mocht niemand zich verzetten, je moest zijn woede in nederigheid ondergaan.

Ook van zichzelf waren de middeleeuwers slecht gewapend tegen de pestbacterie. Hun immuunsysteem was de jaren voordien zwaar op de proef gesteld door ondervoeding. In 1316 stierven honderdduizenden van de hongersnood, Ieper verloor bijvoorbeeld tien procent van zijn bevolking, en de kinderen van toen zouden altijd zwakker blijven. Ook de bloederige oorlogen die overal in het continent tot aan de komst van de pest volop aan het woeden waren, hadden de immuniteit van de mensen aangevreten, vermoeden wetenschappers vandaag, want dat doet stress met een mens. En dan was er nog eens overbevolking. De economie kon niet volgen met de productie, er was schaarste en geen van de steden was voorzien op de hoeveelheid volk die er woonde.

Bovendien was hygiëne zo goed als onbestaand. Nog voor de komst van de pest stonk het in Firenze, Parijs en Gent al naar dood en riool. Rijk en arm waste zich maximum een keer of drie per jaar, de meeste mensen verversten zelden of nooit hun kleren en haast iedereen kieperde toiletpotten op straat. In sommige steden was je verplicht eerst een verwittiging te roepen voor je dat deed, maar lang niet overal. Op warme dagen rook het in de steden ook naar bloed en slachtafval dat de beenhouwers voor hun deur lieten liggen tot de honden of de regen ermee aan de haal gingen.

Chantage

Ook de communicatie verliep in die tijd traag. Het nieuws ging amper sneller dan de pest, maar zelfs wie op tijd was verwittigd, deed weinig anders dan bang afwachten. Ook hier in Vlaanderen waren we gealarmeerd, zeker in Brugge. De kanunniken van de Sint-Donaaskerk kregen in de zomer van 1348 een brief van hun goede kennis Lodewijk Heyligen. Die was weken eerder verstuurd in Avignon, de stad waar de paus verbleef en waar Heyligen als secretaris werkte in wat we nu het Vaticaan zouden noemen. In de brief meldde Heyligen zijn Brugse vrienden dat een vreselijke ziekte in Avignon 62.000 mensen had gedood, hij beschreef hoe lijken als wrakhout in de Rhône dobberden en verwittigde dat die pest nu al een heel eind op weg was naar Vlaanderen. Er is geen ontkomen aan en er is ook geen kruid tegen gewassen, schreef hij.

De kanunniken hadden al van de pest gehoord. Ze wisten dat hij in Italië voor een genocide had gezorgd, maar daarover maakten ze zich toen niet echt zorgen: de Alpen zouden die ziekte wel tegenhouden, dachten ze. Nu maakten ze zich wel zorgen. Zou het worden zoals dertig jaar eerder, toen de grote hongersnood van 1316 de mensen voor dood had achtergelaten in de straten en velden? De kanunniken die de pest zouden overleven, wisten het antwoord op die vraag al een half jaar later. Heyligen had in zijn brief niet overdreven. Van de 35.000 inwoners van hun stad bleven er maar een goeie 20.000 meer over. In de straten hadden lijken gelegen. Net buiten de stad was een massagraf aangelegd, zes voetbalvelden groot. Zo goed als alle ziekenverzorgers en dokters in de stad waren overleden.

In Brugge, en ook in Parijs, zetten die bewust hun leven op het spel, maar in vele andere delen van Europa gebeurde dat niet of amper. Zieken werden gemeden, als de pest zouden we vandaag zeggen, vaak ook door eigen familie. De ziekte wakkerde de meest primaire instincten aan, ook die van de jungle. In Firenze doken grafdelvers op van buiten de stad die de gevaarlijke klus voor veel geld wilden klaren. Iedereen had schrik van ze, dus gingen ze ook stelen en verkrachten en chanteren. Wie niet betaalde, vermoordden ze.

Prostitutie bloeit

In steden waar de pest intrek had genomen, dook een deel van de bevolking in drank en seks. Als God ze dan toch kapot zou maken, dan gingen ze liever verdoofd. Prostitutie bloeide, want de armoede duwde veel vrouwen de straat op. Na de doortocht van de pest nam Gent, toen de grootste stad van Vlaanderen, een reeks maatregelen die het cafébezoek en de straatprostitutie aan banden moesten leggen. Het was blijkbaar nodig.

De angst leverde ook een zondebok op. Joden vond je in Europa overal. Ze waren vaak rijk omdat zij – in tegenstelling tot de christenen van die tijd – bankier mochten zijn. Bovendien waren ze ook beter opgeleid dan de massa die uit analfabeten bestond. En ze hadden natuurlijk de dood van Jezus op hun geweten, leerde elke katholiek. Antisemitisme bestond met andere woorden al lang voor de komst van de pest. Geregeld werden joodse wijken aangevallen, geregeld vielen er slachtoffers. Maar toen de Zwarte Dood Frankrijk had bereikt, stak er een nooit geziene storm van jodenhaat op, die zich net als de ziekte gaandeweg verspreidde over het continent. Nadat er in de Provence al duizenden volgelingen van de Thora zonder aanwijsbare reden waren geslacht, kwam er plots groot nieuws uit de Zwitserse stad Chillon. De autoriteiten daar hadden een jood gearresteerd en die had – na foltering – toegegeven dat hij lid was van een soort terroristenbeweging. Onder leiding van ene rabbi Jacob waren groupuscules Joden in heel Europa bezig het drinkwater te vergiftigen, met als enige doel de teloorgang van het christendom. Dit zorgvuldig geconstrueerde fake news – het verslag stond bol van de details – trok als een vuur naar Duitsland, waar de ene grote stad na de andere Joden uitroeide op een bijna even grote schaal als de nazi’s zouden doen. Ook in ons land gebeurde het. In Brussel werden honderden Joden op een inderhaast gebouwde brandstapel gebonden. Hun doodskreten mengden zich met het gejuich van de grote menigte die toekeek.

Religieuze fanatici

Het antisemitisme werd in die tijd nog extra aangewakkerd door de zogeheten flagellanten, religieuze fanatici die vanaf het einde van 1348 in groepen van vijftig tot honderd al zingend van stad naar stad trokken, vaak gehuld in de witte kappen die de Ku Klux Klan later zou dragen. Ze hielden een kruistocht tegen de pest. In de stad aangekomen, ontblootten ze op een plein het bovenlijf en begonnen ze zichzelf tot bloedens toe te geselen met kettingen waaraan weerhaken zaten. Het was een reinigings- en boeteritueel dat de genade van God moest afdwingen. Op sommigen werkte dat macabere spektakel even aanstekelijk als de pest. Steeds meer jonge mannen sloten zich aan, en ook toen kwamen de jeugdige extremisten vaak uit de armoede of de criminaliteit. In Vlaanderen zijn er zeker vijfduizend gepasseerd, we weten zeker dat ze in Doornik, Gent en Brugge zijn geweest. Soms begonnen ook de toeschouwers zichzelf te pijnigen, soms doopten ze hun zakdoeken in het bloed van de geselbroeders om er hun wangen mee te besmeren, in de hoop dat het als medicijn zou werken. Ook die “cruusbroeders”, zoals ze bij ons werden genoemd, keerden zich tegen de Joden en veroorzaakten nieuw haatgeweld. Uiteindelijk zou paus Clement VI zowel de jodenvervolging als de flagellanten verbieden en beide uitwassen verdwenen bijna onmiddellijk als sneeuw voor de zon.

Dat deed ook uiteindelijk de pest. Het normale leven hervatte zich met een gemak dat aan het onwaarschijnlijke grenst. Er was een inflatie van wel honderd procent, en dus veel armoede, er waren tekorten, er waren sociale spanningen, maar het maatschappelijk weefsel ging niet kapot. De mens deed voort en dat deed hij ook tien jaar later, toen de pest in 1361 opnieuw de kop opstak. Nog drie eeuwen lang zou de ziekte met intervallen terugkeren en miljoenen mensenlevens eisen, maar nooit zou hij nog zo hard toeslaan als toen.

“Wie zulke horror niet heeft gezien, mag zich gezegend noemen”, schreef Agnolo Di Tura jaren na de doortocht van de pest in zijn Siena. De Dikke, zoals hij werd genoemd, had 80.000 stadsgenoten zien verdwijnen in een handomdraai. Hij had zijn vrouw en vijf kinderen met eigen handen begraven. Toen hij zijn verhaal opschreef, was hij hertrouwd, getekend en gelukkig.

De belangrijkste bronnen voor dit artikel waren de boeken ‘Hoe de Zwarte Dood Vlaanderen en Europa veranderde’ van Joren Vermeersch (2019) en ‘The Great Mortality’ van John Kelly (2005).

BRON: https://www.hln.be/de-krant/de-pest-de-grootste-pandemie-ooit-kostte-het-leven-van-1-op-de-3-vlamingen-in-amper-3-maanden-tijd~a8a90c73/

We vergeten snel heel veel. Maar pandemie is al vaker voorgekomen met spijtig genoeg heel wat doden en mensen die toch lichamelijke problemen erop na hebben gehouden. De pest of zwarte dood, sars, griep, corona. Alles komt in het leven terug op een moment dat het nodig is. En waar geleerde niet echt antwoorden op hebben. Het duurt lang voor ze een medicatie vinden. Juist omdat al deze ziektes niet bestaan uit een virus. Dat het vaak moeilijk maakt om er iets tegen te vinden. Denk maar aan een griepspuit die ook niet bij iedereen helpt. En vaak die zijn ingeënt soms zieker zijn dan deze die het niet gehad hebben. 
Nu met het covid-19 zullen we nog lang mee moeten leven. En hopen dat er iets tegen gevonden mag worden. Maar zoals bij iedere pandemie zullen er spijtig genoeg slachtoffers vallen. 
Spiritueel gezien is het zuiver de aarde die zich verzet. En mensen denken vaak alles te weten en die laten ook steken vallen zodat iets de bovenhand neemt en levens kost. 

Covid-19 Pandemie Coronavirus - Gratis afbeelding op Pixabay

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

STA OP UIT DIE STOEL

Wetenschappers roepen het al jaren: we zitten veel te veel. In deze periode van thuiswerken, waarin zelfs het loopje naar de koffiecorner, de printer en de kantine ontbreken, zitten we nóg meer dan normaal. Wat zijn de gevolgen van dit overmatige zitgedrag en nog belangrijker: hoe doorbreken we dit (zit)patroon?

Volgens hoogleraar neuropsychologie Erik Scherder is de coronaquarantaine een uitgelezen moment om opnieuw aandacht te vragen voor de inactieve leefstijl die veel Nederlanders hebben. “Al ver voor COVID-19 was er sprake van een andere pandemie, genaamd ‘lichamelijke inactiviteit’. In 2012 overleden wereldwijd 1,5 miljoen mensen aan de gevolgen van ziektes gerelateerd aan fysieke inactiviteit. Ter vergelijking: aan roken overleden er 1,2 miljoen”, zegt Scherder.

Echt niet zo moeilijk

Nu we letterlijk allemaal thuiszitten is het belangrijker dan ooit om je dagelijkse beweging onder de loep te nemen. Twijfel jij of je misschien te weinig beweegt? Dan is dit waarschijnlijk het geval. Toch is voldoende bewegen echt niet zo moeilijk. Scherder: “Aan de ene kant wil je het zitten onderbreken en aan de andere kant wil je de beweegnorm halen. Dat is echt eenvoudig haalbaar, maar toch doen we het niet.”

Wat is dan precies die beweegnorm? Volgens de hoogleraar is een halfuur per dag matig intensief bewegen toch wel het minimale wat je moet (en kunt) doen om de norm te halen. Voldoende bewegen heeft een positieve invloed op je weerstand en zo kun je risico’s op het krijgen van COVID-19 beperken: “In je immuunsysteem heb je afweercellen: NK-cellen, Natural Killers, die killen alles wat binnenkomt.”

Daarnaast heb je de T-cellen: witte bloedcellen. Witte bloedcellen zijn belangrijk voor je afweersysteem. Zodra je dagelijks matig intensief beweegt, zoals traplopen of even stevig doorlopen (alle beweging die je gemakkelijk kunt inbouwen op een normale dag), neemt de activiteit van NK- en T-cellen toe. Hierdoor gaat je hart beter werken en wordt ook je bloedsomloop beter. Dit zorgt ervoor dat NK- en T-cellen beter verspreid worden door je lichaam, wat ook je afweer ten gunste komt.

Ben je inactief, dan is er een lage activiteit van bovengenoemde cellen en is er sprake van een lage activiteit van je afweersysteem. Is de activiteit hoger, nemen de positieve effecten aanvankelijk toe. Maar pas op: overdrijf je de intensiteit, dan wordt je afweersysteem juist minder. Je bereikt dan een omkeerpunt, omdat je te veel vraagt van je lichaam. “Ga bijvoorbeeld niet ongetraind een marathon lopen. Zelfs getrainde topsporters worden regelmatig ziek of verkouden, omdat ze eigenlijk te veel van hun lichaam vragen”, legt Scherder uit.

Loop jezelf niet kapot

Daarbij is het van belang dat iedereen binnen zijn eigen grenzen blijft. Kijk naar jezelf: wat is voor jou matig intensief? Voor de één is dat regelmatig een trap oplopen, voor de ander is dat drie keer in de week hardlopen. “Let er vooral op dat je jezelf niet kapótloopt.”

Hoewel we door de maatregelen van het coronavirus beperkt zijn, is er thuis meer aan beweging te vinden dan je denkt. Traplopen, buiten een rondje lopen of even in de tuin werken. Wat het ook is: maak het een opdracht voor jezelf en houd je daaraan. Dat doet Scherder zelf ook. “Een paar keer per week doe ik een circuitje. Push ups, planken, noem het maar op. Ik beweeg elke dag en voel me er ook echt beter door.”

Naast het boosten van je immuunsysteem, heeft minder zitten ook een positieve invloed op je breinactiviteit, zegt de neuropsycholoog. “Er is een studie waarbij twee groepen werden getest op bloeddruk. In de eerste groep zat iemand die eerst een uur zat, waarna hij een halfuur ging lopen, matig intensief. Daarna ging hij elk halfuur steeds drie minuutjes lopen, tot zijn werkdag voorbij was. In de andere groep zat iemand die de hele dag achter zijn bureau zat. Aan het eind van de werkdag werd de bloeddruk van beide personen gemeten en wat bleek? De bloeddruk van de persoon in groep 1 was aanzienlijk lager dan die van de persoon in groep 2.”

De verklaring hiervoor is dat mensen die tussen het zitten regelmatig bewegen, een betere doorbloeding hebben. Dit leidt weer tot een betere focus en meer creativiteit en productiviteit in de hersenen. Dus waarom zit je nou nog? Sta op!

BRON: https://www.msn.com/nl-be/gezondheid/medisch/nu-noodzakelijker-dan-ooit-sta-op-uit-die-stoel/ar-BB12ebOe?li=BBDNPrw

We moeten veel nieuwe dingen leren. Nu veel mensen thuis zitten en meer zitten of liggen, leren om te bewegen. Bewegen is een van onze belangrijkste factoren. En ja wil je lichaam de nodige energie geven is het van belang te bewegen. We moeten leren ons lichaam in orde te houden. Men moet daar niet intensief voor sporten nee helemaal niet. Gewoon een dagelijkse beweging. Wandelen fietsen wat rustige oefeningen doen. Toch zeker om het half uur je benen strekken als je nu thuis zit. Op het werk zit je ook niet acht uur aan een stuk. En dat moet je leren om thuis ook niet te gaan doen. Niet van de ene stoel naar de andere maar echt even je beweging nemen.
Het is niet alleen goed voor je immuunsysteem maar ook voor kracht en energie in je lichaam te laten stromen.
Wij mensen zijn echt niet gemaakt om stil te zitten. Al van in de oertijd is beweging een belangrijk punt. Ze gingen jagen om voedsel. Ze waren soms uren weg. Als je nu tegen mensen zegt ga eens een uurtje wandelen dan kijken ze je al aan met een scheve blik. Wat zeg jij nu. Maar kijk maar naar oudere mensen die nauwelijks mobiel zien. Die hun lichaam wilt op een moment niet meer mee. En dan krijg je het verschijnsel van bed – stoel en laat zo de dag maar verstrijken. En teken eigenlijk hun eigen dood. Dit zie je ook meer en meer bij jongeren en nu dat heel veel mensen van thuis uit moeten werken.
Beweeg geniet en geen je lichaam kracht en energie.

Hoeveel moet je bewegen op een dag en hoe intensief moet je bewegen!

AwakeCo.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

The Eternal Words

An opinionated girl penning down her thoughts.🌸❤

Sunshiny SA Site

Kavita Ramlal, Proudly South African

Mooi Leven, by De Gans

Fotografie en Schrijverijen

Dogmavrij

Een liefdevolle vinger op de zere plek, omdat heling begint met (h)erkenning.

Banter Republic

It's just banter

Droomvlucht...living your dream 🌏💚

You say I dream too big, I say you think too small!

Straf Verhalen

Verhalen over discipline en straf (en meer...)

wendiesweb

Met liefde geschreven...🖋

Vegan & Spiritualiteit

Veganistische voeding en Spirituele groei

DonQuijotte

tegen windmolens

verhaal achter de foto

een foto zegt meer dan 1000 woorden.

Project 'IK'

Een zoektocht naar positief egoïsme

Dirk Pieters

writer, buddhist, yogi / schrijver, boeddhist, yogi

M-Pathie.com

Empathie is inlevingsvermogen, de kunde of vaardigheid om zich in te leven in de situatie en gevoelens van anderen .

Блог красоты и здоровья от LiDea

О себе, о женщинах, об особенностях женского организма, об изменениях, связанных с возрастом. О красоте и здоровье, о том, чтобы сохранить их в условиях дефицита времени. О том, как сделать так, чтобы чувствовать себя королевой, чтобы окружающие видели её в вас.

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

La Bella Bora

Een tropisch lifestyle- en reisblog vol verhalen en inspiratie

Vvolutie (Wij godinnen)

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

Ontdek, Ontwikkel & Ervaar!

Hotstuffforladies

Alles voor de moderne vrouw :Beauty,fashion shop blogs & revieuws. Altijd vind ik de leukste aanbiedingen & koopjes. Ook dan kan je er super uit zien💫💎💍💠💃💗👗🛍👠 De lekkerste zelf gemaakte recepten & de leukste shop en make-up vlogs!

Bewustzijnenzo

Schepje bewustheid, scheutje spiritualiteit, druppeltje humor allemaal in een blender..en tadaaa

GROWYOURMINDNOW

PLEUN MARIA JOHANNA

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Wu Cares!

no one cares

HARME BLOGT

marginale blogs van een 72 jarige

Healthy & Travel T(r)ips

Reis - en gezondheidsfreak

WishMeAvril

Be inspired by more and live with less!

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

Omgaan met narcisme

Gezonde zelf-liefde ontwikkelen.

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Maria de Ridder

#oorzaakengevolg: de kans krijgen om de consequenties te ervaren van je acties biedt een eerlijke leersituatie

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

%d bloggers liken dit: