Category: info gezondheid


Feiten en fabels over desinfecterende gel

Maskeren, Coronavirus, Quarantaine, Virus, Epidemie

Desinfecterende gel is vaste prik geworden. Bij de ingang van de supermarkt, de bioscoop of standaard mee in de handtas. “Het kan écht helpen om infecties te voorkomen. Van het wassen van de handen met water en zeep wordt de huid juist droog en kwetsbaar,” zegt dermatoloog Thomas Rustemeyer van het Amsterdam UMC.
“De meeste ontsmettingsgels hebben dezelfde basis”, weet emeritus hoogleraar toxicologie Martin van den Berg. “Desinfecterende gel bevat minimaal 70 procent alcohol – dat noemen we ethanol – en glycerine. Dat laatste bestanddeel wordt toegevoegd om uitdroging door de alcohol tegen te gaan.”
De ene handgel ruikt naar rozen en de ander naar lavendel, maar grote verschillen in ontsmetting zijn er niet. “Makers van handgel mogen stoffen toevoegen, maar die moeten wel goedgekeurd zijn. Het betreft stoffen die ook in de cosmetica-industrie gebruikt worden. De basis blijft altijd ethanol en glycerine. De gezondheidsorganisatie WHO heeft het officiële recept op de website vermeld.”

Pas op voor de ogen

Alcohol is schadelijk. “Dat weet iedereen die sterke drank gedronken heeft”, begint dermatoloog Rustemeyer van het Amsterdam UMC. “Het brandt in de keel. Het irriteert de slijmvliezen.” Voor de handen schuilt hier geen gevaar in. “Alcohol brandt niet op de huid, want deze heeft een barrière: de hoornlaag.”
Eerder waarschuwde een oogarts van het Oogziekenhuis in Rotterdam voor de gevaren van handgel voor de ogen. Dat begrijpt de dermatoloog. “De ogen hebben niet dezelfde beschermlaag als onze handen, waardoor alcohol de slijmvliezen van het oog aan kan tasten. Maar in principe is het niet de bedoeling dat desinfecterende gel in je oog komt.”
Bij normaal gebruik ziet de dermatoloog geen gevaren. Desinfecterende gel kán irriteren op de huid. “Als je een wondje hebt, dan zal handgel sneller prikken. Je hebt op die plek geen huidbarrière meer. Het is niet gevaarlijk, maar geeft wel een branderig gevoel.”
Alcohol inactiveert virussen en bacteriën. Verliezen we daardoor geen goede bacteriën, waardoor ons immuunsysteem in het geding komt? “Het goede nieuws is: alcohol inactiveert makkelijker virussen en bacteriën die wij door aanraking op onze huid krijgen. De goede flora op de huid blijft intact, terwijl eventuele schadelijke virussen of bacteriën worden onderdrukt”, omschrijft de dermatoloog. “De virussen die op je huid zitten door het aanraken van oppervlakken, kan je met handenalcohol kapotmaken. Ze zitten niet diep.”

Gel of spray?

Alcohol verdampt snel, weet toxicoloog Van den Berg. “We hebben het over een tiental seconden. Als jij je handen ontsmet in een winkel en je wrijft daarna, is de alcohol al bijna weg.” Volgens hem werken gels beter dan sprays. “De alcohol zit in de gel, waardoor het minder snel verdampt. Je moet handgel niet te zuinig gebruiken, wil het een goed ontsmettend effect hebben.”
Wat Rustemeyer betreft blijven we handgel ook na de coronacrisis gebruiken. “Het kan écht helpen om infecties te voorkomen. Van het wassen van de handen met water en zeep wordt de huid juist droog en kwetsbaar. Het leidt tot barsten en daar kunnen bacteriën en virussen makkelijker huishouden”, legt hij uit. “Water en zeep is alleen nodig als je zichtbare vervuiling hebt.”
Nu de samenleving voor het eerst, voor langere tijd, intensief gebruikmaakt van handgel, rijst de vraag: wat zijn de langetermijngevolgen voor het lichaam? Geen, stelt Van den Berg. “Omdat alcohol via de huid maar weinig in het lichaam wordt opgenomen, vanwege de snelle verdamping. Dit in tegenstelling tot het drinken van alcohol.” Rustemeyer vult aan: “Handalcohol wordt al decennia door chirurgen gebruikt om te desinfecteren.”

BRON: https://www.msn.com/nl-be/gezondheid/medisch/feiten-en-fabels-over-desinfecterende-gel/ar-BB1aulkb?li=BBDNPrw

Overal komt men het tegen of het steekt wel bij iedereen in hun tas. Toch even mee uitkijken. Zelf een zware ontsteking aan mijn vingerkootje ermee opgelopen door overal verschillende producten te moeten gebruiken. Al een geluk weet ik nu wat ik ermee moet doen en is volledig genezen. Ik ben van mening dat je beter altijd hetzelfde neem. En dat je zeker niet altijd je handen moet desinfecteren dit kunnen zo ook niet verplichten.
Mensen gebruik gewoon ook hier het gezond verstand. Water is soms beter dan al die rommel op je handen te smeren.

Desinfectie, Ontsmettingsmiddel, Hygiëne, Desinfecteren

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

GEEN NARCOSE, WEL HYPNOSE

Geen narcose, wel hypnose: “Dankzij de hypnose voelen patiënten zich rustig en comfortabel op de operatietafel”

Arts, Ziekenhuis, Masker, Verpleegkundige, Bewerking

Hypnose in de operatiekamer? Steeds meer artsen zijn fan. De zalvende stem van de anesthesist houdt je dan rustig en comfortabel tijdens de ingreep. Ook anesthesist Sabine Maes is enthousiast: “Hoe minder verdovende geneesmiddelen we moeten gebruiken, hoe beter.” Een Belgische start-up ontwikkelde zelfs een digitale toepassing met een VR-bril. 
Hypnose is geen zweverig gedoe. In ziekenhuizen wordt medische hypnose of ‘hypnosedatie’ al jaren gebruikt om stress en pijn tegen te gaan. Dat is geen inbeelding. Op scans zien wetenschappers dat de pijngebieden in de hersenen tijdens hypnose minder actief worden. Er zijn al straffe operaties mee gebeurd. Omdat ze heel allergisch reageerde op alle beschikbare verdovende middelen, onderging een Britse vrouw ooit een keizersnede onder hypnose, zonder enige andere vorm van verdoving. Zover drijven ze het niet in het UZ Antwerpen, stelt anesthesist dr. Sabine Maes ons gerust.

Vooral bij kwetsbare en oudere mensen komt hypnose van pas. Die kunnen behoorlijk van de kaart zijn door verdovende medicatieSabine Maes, Senior staflid anesthesie in het UZ Antwerpen

Sabine Maes: “Dat is ook niet nodig: er bestaan genoeg middelen om iedereen adequaat te verdoven. Wij gebruiken hypnose vooral als aanvulling bij een aantal ingrepen die onder plaatselijke verdoving gebeuren, om stress en angst weg te nemen en lichamelijke ongemakken tot een minimum te beperken. Daardoor hebben we tijdens de ingreep vaak geen kalmeermiddelen meer nodig. Patiënten blijven bij bewustzijn tijdens de ingreep, maar dankzij de hypnose zijn ze kalm, voelen ze zich comfortabel en blijven ze mooi stilliggen. Hoe minder geneesmiddelen we nodig hebben, hoe beter, zeker bij kwetsbare en oudere mensen. Die kunnen behoorlijk van de kaart zijn door verdovende medicatie.”

De bergen van Zwitserland

Paul Graf is 73. Hij kreeg vijf jaar geleden als eerste patiënt in het UZA onder hypnose een pacemaker ingeplant. Dat gebeurde op zijn eigen vraag. “Een pacemaker plaatsen is een routine-­ingreep die onder plaatselijke verdoving gebeurt, vertelt Paul. “Op zich niet erg, maar door twee vorige zware operaties, een aan een long en een aan mijn strottenhoofd, was ik zo bang geworden dat ik vreesde dat ik zou gaan lopen nog voor ze me de operatiekamer zouden binnenbrengen.” (lacht)
Paul had gelezen dat hypnose kon helpen. De chirurg zag het zitten en dr. Maes begeleidde hem in hypnose. Paul Graf: “Ik heb samen met haar een mooie treinreis gemaakt naar een van mijn lievelingsplekken op aarde, namelijk de bergen in Zwitserland. Ze bleef maar praten en vragen stellen, waarop ik met plezier antwoordde. Heel die ingreep lang was ik werkelijk op reis. Ongelofelijk maar waar: ik heb geen moment pijn of angst gevoeld. Het heeft mijn verwachtingen meer dan ingelost.”
Paul was zo enthousiast dat hij voor een recente ingreep weer om hypnose vroeg. Het ging dit keer om een operatie die wél onder algemene verdoving moest gebeuren. “Hypnose heeft me toen geholpen om vlak voor de narcose mijn angst onder controle te krijgen. Dat is ook medisch een voordeel, want als je kalm bent, werkt de narcose sneller. Ik ben dr. Maes heel dankbaar. Zij zorgt ervoor dat ik, Paul de angsthaas, verander in een normale mens.”

Een soort van trance

Sommige mensen zijn ontvankelijker voor hypnose dan andere. Toch komt bijna iedereen in aanmerking voor medische hypnose. Sabine Maes: “Het is geen kwestie van persoonlijkheid, maar van vooroordelen. Je moet er een beetje voor openstaan. Hypnose zorgt voor een soort van trance. Zeker in combinatie met lokale verdoving, hoeft die trance niet zo diep te zijn. Je moet gewoon ­gemotiveerd zijn.”

De patiënten komen in een tranceach­ti­ge toestand terecht. Meestal vraag ik hen om in gedachten naar een plek te gaan waar ze graag zijn en zich veilig voelen.Sabine Maes, Senior staflid anesthesie in het UZ Antwerpen

Medische professionals die hypnose willen toepassen, volgen eerst een opleiding bij de Vlaamse Wetenschappelijke Hypnose Vereniging VHYP. Daar leren ze niet pendelen of met hun vingers knippen. “Hypnose is een vorm van positieve communicatie”, zegt Sabine Maes. “Ik gebruik dus gewoon mijn stem en volg een aantal stappen waarbij ik de hypnose eerst instel, vervolgens verdiep en daarna bevestig. De patiënten komen zo in een tranceachtige toestand terecht. In die toestand staan ze open voor suggesties. Meestal vraag ik hen om in gedachten naar een plek te gaan waar ze graag zijn en zich veilig voelen. Sommige mensen stellen zich voor dat ze thuis in de zetel zitten, andere kiezen voor een vakantiebestemming of voor een boswandeling. Ik begeleid hun fantasie en plant er hier en daar wat suggesties in: het is lekker weer, je bent rustig, je voelt je prettig … Ik vertel ook dat ze na de ingreep geen pijn zullen hebben en snel zullen herstellen.”
Ervaart de patiënt tijdens de ingreep plots een pijnprikkel, dan kan de anesthesist suggesties doen om de ­‘pijnschakelaar’ naar beneden te draaien. En als er toch iets fout zou lopen, dan wordt er meteen op klassieke ­anesthesie overgeschakeld.

De walvis achterna

Wat voor de patiënt een aangename ervaring is, is voor de anesthesisten hard labeur. De woordenstroom en de aandacht mogen niet verslappen tot de ingreep voorbij is. Het is onhaalbaar om dit van ’s morgens tot ’s avonds constant te doen. En natuurlijk moet ook de rest van de operatieploeg rekening houden met de patiënt. Luid ­gebabbel is uit den boze, om de trance niet te verstoren. En de chirurg moet soms wat meer geduld hebben.
Logistiek is hypnose dus een uitdaging. Gelukkig komt er hulp uit technologische hoek. De Belgische start-up Oncomfort (zie kaderstuk) bracht de Oncomfort Sedakit op de markt: een VR-bril die het hypnosewerk van de ­anesthesist overneemt. Wen Van Den Broeck droeg de bril tijdens een recente operatie. Ook zij kwam met een positieve ervaring uit de operatiezaal.
Wen Van Den Broeck: “Ik had een goedaardig gezwel in mijn schildklier, waardoor de helft verwijderd moest worden. Dat gebeurt normaal onder algemene verdoving, maar daar was ik bang voor. Ik ben altijd heel misselijk als ik uit een narcose kom. Een operatie aan mijn hals en dan moeten overgeven, dat leek me geen aantrekkelijk vooruitzicht. Ik vroeg of er geen andere mogelijkheid was. Mijn chirurg, prof. dr. Dirk Ysebaert, stelde voor om een plaatselijke verdoving te combineren met hypnose.”
In de operatiekamer mocht dr. Maes haar stem sparen. Ze zette Wen gewoon een VR-bril en een koptelefoon op. De 3D-therapeutische sessie begon met een zicht op de zee en een rustgevende stem die ademhalingsoefeningen gaf. Even later bevond Wen zich in een duikboot die onder water dook en een walvis volgde, dieper en dieper het water in.

Dankzij de nieuwe VR-bril kunnen we hypnose aan steeds meer mensen aanbiedenSabine Maes, Senior staflid anesthesie in het UZ Antwerpen

Wen Van Den Broeck: “Dat ging heel goed. Ik kon volgen wat er gebeurde, maar voelde geen angst of ongemak. Het trok een beetje toen ze het weefsel door het sneetje in mijn hals heen haalden, maar dan concentreerde ik me opnieuw op mijn ademhaling en de walvis en kwam ik al snel weer tot rust. Op geen enkele moment had ik de ­indruk dat ik het niet zou volhouden. Ik heb zelfs geen idee hoe lang de operatie geduurd heeft.”
In de ontwaakruimte voelde Wen deze keer geen pijn of misselijkheid. Ze knapte snel op en mocht vroeger naar huis dan normaal na een dergelijke ingreep. Sabine Maes: “Een klassieke anesthesie is veilig, maar heeft onvermijdelijk een impact. Als het niet echt nodig is, vermijden we het liever. In dit geval was hypnose een mooi alternatief. Dankzij die VR-bril kunnen we de techniek nu aan steeds meer mensen aanbieden.”

BRON: https://www.hln.be/fit-en-gezond/geen-narcose-wel-hypnose-dankzij-de-hypnose-voelen-patienten-zich-rustig-en-comfortabel-op-de-operatietafel~a8e801ca/

Hier wordt ik eigenlijk blij om. Dat ze nu ook eens gaan inzien dat voor kleine ingrepen niet drastisch naar narcose genomen moet worden. Maar dat er zeker goede alternatieve zijn. Waar de patiënt minder problemen van kent nadien. Zo kan perfect ook acupunctuur ingezet worden voor kleine ingrepen. Er kan zoveel gewerkt worden alternatief maar het wordt nog steeds niet aanvaard door specialisten en geleerde.

Achtergrond, Mandala, Sun, Stralen, Patroon

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

VERBETER JE LOOPHOUDING

Verbeter je loophouding met deze tips

Zwerver, Rugzak, Wandeling, Afstand, Pad, Bergwandelen

Iedereen loopt op zijn eigen manier en vaak kun je van een afstand iemand al herkennen aan zijn of haar ‘loopje’. Niet iedere manier van lopen is echter even goed. Vaak wordt gedacht dat bij het lopen alleen de benen en de voeten worden gebruikt. Dit is een beetje te kort door de bocht, want een goede loophouding vereist een gecoördineerd samenspel van het hele lichaam. Een goede loophouding verkleint de kans op blessures en zorgt ervoor dat je minder snel moe wordt.

Enthousiast geworden? Verbeter dan je loophouding met de volgende tips:

Rechtop

Hier begint het mee. Houd je rug recht tijdens het lopen. Een trucje hiervoor is om te doen alsof je hoofd door een touwtje naar boven wordt getrokken. Strek je bovenrug en kijk vooruit en niet naar beneden, zo voorkom je nekklachten.

Losjes

Probeer ontspannen te lopen en je armen lekker mee te laten zwaaien. Als je rechtervoet naar voren stapt, dan zwaait je linkerarm naar voren en omgekeerd. Zo krijg je een optimale romprotatie tijdens het lopen en bewegen je heupen en schouders op de juiste manier ten opzichte van elkaar.

Buik

Houdt je buik lichtjes in door je onderste buikspieren aan te spannen.

Voeten

Zet bij iedere stap je voet neer op de hak, en laat hem dan via de buitenvoetrand afrollen naar de bal van je voet en dan licht naar binnen zodat je kunt afzetten met je grote teen. Als je dit lastig vindt, probeer het dan een aantal keer overdreven te doen zodat je er het juiste gevoel voor ontwikkelt.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/lifestyle/nieuws/verbeter-je-loophouding-met-deze-tips/ar-BB19GmHO?li=AAdeqpu

Men staat er niet bij stil. Als men gaan wandelen om hier ook op je houding te letten. In eerste instantie is je ademhaling een belangrijke. Zo kan je lange tijd blijven wandelen. Je schouders naar achter en rechtop lopen. Dat levert je weer mee zuurstof bij de ademhaling. Durf de spieren van je buik al eens aan te spannen. Ik zie vaak mensen met gebogen rug wandelen. Dat op een moment voor spierpijnen kan zorgen.
Als ik het dan even op spiritueel vlak mag nemen. Zijn dat vaak mensen die heel wat negativiteit bij zich dragen. En die vaak onder stress staan. Als ze dan wandelen nemen ze ook (on)bewust deze bagage mee.
Men moet genieten van de uurtjes buiten ook je lichaam.
En ja soms je wandelschoenen eens uittrekken en verder gaan op blote voeten kan ook een ware impuls geven aan je lichaam.

Naakt, Wandelen, Alleen, Blond

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

TEKENTIJD

Tekentijd, dus oppassen geblazen. Katrien (55) heeft al 17 jaar de ziekte van Lyme: “Ik mis mijn leven”

Aansluiting, Een Boswandeling, Natuur, Wandelen, Trail

De zomer is in volle gang. Tijd om weer te genieten van zonlicht, gezonde buitenlucht en de natuur. Helaas zijn we niet alleen, ook teken profiteren maar wat graag van de zomerkriebels. 17 jaar geleden kwam Katrien Meganck (55) in contact met zo’n beestje. Hoe klein dat mormel ook was, des te groter de impact. Het kost veel energie, maar voor één keer wil ze praten over de ziekte van Lyme, die haar leven verwoest heeft.
Als succesvolle actrice trad ze op in de grootste schouwburgen. Ze had veel vrienden en droomde ervan om mama te worden. Tot haar lichaam plots opgaf. Wat volgde, was een lijdensweg die duurt tot vandaag. “Alsof ik al 17 jaar een heel zware griep heb die elke dag erger wordt, zo leg ik aan mensen uit hoe ik mij voel. Ik heb non-stop pijn, ben altijd uitgeput en heb een rolstoel nodig voor grote verplaatsingen. Ik moet me door de dag slepen, maar het allerergste is het sociale isolement. Mijn dagen spelen zich bijna volledig af binnen de vier muren van mijn appartement. Ik mis mijn leven.”
“Ik ben altijd actief en nieuwsgierig geweest. Ik zou zo graag nog eens naar een theatervoorstelling of een museum gaan, maar de ziekte maakt dat nauwelijks mogelijk. Hoe ik me fysiek voel, klopt niet met wie ik vanbinnen ben. Het besef dat er geen hoop op beterschap is, maakt me kapot.”

Nooit ziek

“Het begon tijdens de repetities voor een voorstelling in 2002. De regisseur belde om te vragen wat er aan de hand was. Het viel hem op dat ik stil en afwezig was. Het klopte dat ik me slechter voelde dan normaal, maar ik had er niet bij stilgestaan dat anderen doorhadden dat ik ziek was. Ik had last van spierpijn en concentratieproblemen, maar ik dacht dat het vanzelf voorbij zou gaan.”
“Ik was nog nooit ziek geweest. Ik had zelfs geen vaste huisarts. Als actrice kende ik mijn lichaam door en door. Het was een internationale productie, ik herinner me dat we met de ploeg gingen zwemmen in het meer van Zürich. Ik was altijd heel sportief geweest, nu raakte ik amper vooruit. Toch panikeerde ik niet. Ik vertelde niemand hoe ik me voelde, verbeet de pijn en dacht dat het zou overgaan. Dat najaar is alles pijlsnel bergaf gegaan. Ik kreeg een zware darminfectie, vermagerde zienderogen en voelde me doodziek. Omdat ik zo verzwakt was, had het theater een understudy meegestuurd naar een speelreeks in Berlijn. Na de eerste voorstelling begaf mijn lichaam het helemaal. Het voelde alsof ik zou sterven. De diagnose van de dokter luidde dat ik een burn-out had en vijf maanden thuis moest blijven om te rusten. Dat vond ik raar, want ik voelde me helemaal niet overwerkt, wel ziek. Ik had geen ervaring met de medische wereld en vertrouwde op de expertise van de dokter. Nu weet ik beter. Als iemand me toen naar een ziekenhuis gestuurd had, was alles misschien anders gelopen. De situatie was zo erg dat ik niet meer kon stappen. Ik smeekte om hulp, maar de dokter zei dat ik elke dag tien minuutjes moest oefenen, dat het zou beteren.”

Ik zag verschillende dokters, maar niemand kon helpen

Katrien Meganck

“Verbetering kwam er niet, integendeel. Stilaan groeide het besef dat de diagnose van de dokter niet klopte en dat er meer aan de hand moest zijn. Na die vijf maanden ben ik bij vrienden ingetrokken, omdat ik niet meer voor mezelf kon zorgen. Daar werd ik geholpen en kon mijn lichaam recupereren, zodat ik weer een beetje kon stappen. Ik voelde me hoopvol en zag licht aan het einde van de tunnel. Maar zodra ik weer alleen ging wonen, verslechterde mijn toestand. Ik was compleet uitgeput en had over mijn hele lichaam zware ontstekingspijnen. Ik zag verschillende dokters, maar niemand kon helpen. Ik ging zelfs in therapie om te kijken of er geen mentale oorzaak was. Na twee jaar zei de therapeute dat ze me niet meer kon helpen: ‘Ik weet niet wat je hebt. Je had al lang genezen moeten zijn.’”

Niet gehoord

“Op een gegeven moment kwam ik bij een neuroloog terecht. Hij nam mijn klachten serieus, maar de tests brachten geen soelaas. Zijn diagnose: CVS en fibromyalgie. Daarna heb ik jarenlang revalidatieprogramma’s gevolgd, ik werd er alleen maar zieker van. Die periode was mentaal heel zwaar. Ik werd niet gehoord, niet begrepen, en ik moest me constant verantwoorden voor mijn ziekte. Bij CVS wordt er vaak van uitgegaan dat de ziekte tussen je oren zit. Intussen weet men dat het wel een ernstige fysieke aandoening is.”
“Eén van de zwaarste momenten was toen ik besefte dat ik nooit moeder zou worden. Vlak voor mijn ziekte leerde ik een man kennen in Cuba, maar ik heb hem nooit opnieuw kunnen opzoeken. Eenmaal de veertig voorbij moest ik me erbij neerleggen dat een gezin voor mij niet weggelegd was. Tot op de dag van vandaag heb ik het moeilijk om dat te aanvaarden. Ik bleef zoeken naar verklaringen. Bij elke nieuwe behandeling groeide de hoop dat ik ooit zou genezen, ook al belandde ik in het ziekenhuis met een aanval van spierspasmen en raakte mijn rechterbeen verlamd. Jarenlang bleef ik geloven dat ik weer zou acteren. Vorig jaar heb ik de strijd opgegeven.”

De puzzelstukjes pasten in elkaar

“De juiste diagnose heb ik pas gekregen in 2011. Ik had mijn laatste hoop gesteld op professor De Meirleir, één van de weinige artsen die het bestaan van de chronische vorm van de ziekte van Lyme niet in twijfel trekt en die sommigen controversieel noemen. Ik had een behandeling bij hem lang afgehouden, maar omdat mijn toestand bleef achteruitgaan, heb ik mijn spaargeld gebruikt om een aantal tests te laten doen die het ziekenfonds niet terugbetaalt. Hij was het die na al die jaren zag dat mijn zenuwstelsel aangetast is door de borreliabacterie, die de ziekte van Lyme veroorzaakt. Een tweede onafhankelijke diagnose in Duitsland bevestigde dat. Toen pasten alle puzzelstukjes in elkaar. Ik herinnerde me een aanhoudende rode vlek op mijn kuitbeen waarvan ik nooit de oorzaak begrepen had. Nu weet ik dat het een tekenbeet geweest moet zijn, opgelopen tijdens het paardrijden.”

Sinds vorig jaar ben ik gestopt met alle medicatie en lig ik weg te kwijnen. Alle moed op beterschap heb ik laten varen

Katrien Meganck

“Eerst hielp professor De Meirleir me aansterken met voedingssupplementen, daarna startte hij een behandeling met antibiotica. Ik ken veel lotgenoten die dankzij zijn aanpak hun ziekte onder controle kregen. Ik zag hen aansterken, hun studies of werk hervatten, zelfs kinderen krijgen. Bij mij sloeg de behandeling niet aan. Wie er vroeg genoeg bij is en een sterk immuunsysteem heeft, kan de celdeling van de bacterie stoppen. Voor mij kwam de hulp te laat. Ik bleef zieker worden. Vorig jaar zei de arts me dat hij niks meer voor mij kon doen. Sindsdien ben ik gestopt met alle medicatie en lig ik weg te kwijnen. Voor het eerst in zeventien jaar heb ik de moed op beterschap laten varen. De overheid maakt niet genoeg geld vrij voor lymeonderzoek. Ik weet zeker dat er ooit een remedie komt, al is het voor mij waarschijnlijk te laat. Ik ben moegestreden. De eenzaamheid en het aftakelingsproces zijn dodelijk. Ik ben afhankelijk van de goodwill van mijn vrienden. Een deel is afgehaakt. Ik neem hen dat niet kwalijk, al doet het pijn. Velen voelen zich machteloos. Of ze hebben het te druk met hun leven, wat ik snap. Op sommige dagen heb ik alleen ­contact met de buitenwereld via Facebook. Dat herinnert me aan alles wat ik niet meer kan. Op goede dagen probeer ik naar de kinesist te gaan of een koffie te gaan drinken. Daarna is het erger, krijg ik een aanval van spasmen en moet ik in het donker liggen tot de pijn betert. Soms kom ik drie dagen na elkaar mijn appartement niet uit.”
“Ik ben bang voor de toekomst. Ik wil me er niet bij neerleggen dat dit mijn leven is, maar de harde waarheid is dat ik geen keuze heb. Ik heb me jarenlang geëngageerd in een patiëntenvereniging voor lotgenoten – ook daar heb ik nu de energie niet meer voor. Ik klamp me vast aan elk straaltje hoop, probeer geluk te vinden in de kleine dingen. Meer kan ik niet doen.”

Wat zeggen experts? 

Vaak krijgen patiënten zoals Katrien eerst de ­diagnose CVS of fibromyalgie, omdat de ­symptomen (extreme vermoeidheid, spier- en ­gewrichtspijnen) dikwijls soortgelijk zijn, maar voor deze aandoeningen werd tot nu geen ­duidelijke fysieke oorzaak gevonden, terwijl lyme veroorzaakt wordt door de ­borreliabacterie. Een infectie met die bacterie kan je opsporen via een bloed­onderzoek. De chronische vorm van lyme wordt niet officieel erkend door de medische wereld.
Tinne Lernout van het Belgisch instituut voor ­gezondheid Sciensano: “Alle artsen zijn het eens over het bestaan van klachten bij deze chronische ­patiënten, maar over de oorzaak is geen consensus. Lang na een tekenbeet kunnen nog klachten zoals gewrichtspijn optreden omdat de infectie destijds nooit behandeld is geweest. Bij patiënten die na een correcte diagnose en behandeling nog steeds klachten hebben, spreken we van het post-lymeziektesyndroom, wat een reactie van het immuunsysteem op de infectie kan zijn.”

Beter voorkomen dan genezen

Ga je wandelen in de natuur? Dan kan je het best kleding met lange mouwen en broekspijpen dragen. Check jezelf daarna op teken. Maar wat als je toch gebeten bent? Tinne Lernout: “De efficiëntste manier om een teek te verwijderen is met een tekenkaart of -koevoet. Belangrijk is om een eenvoudige trekbeweging te maken, de teek niet te draaien of te manipuleren en het wondje te ­ontsmetten. Wie na een paar dagen tot een maand na de beet symptomen van ­infectie ­opmerkt (een rode uitbreidende kring of ­griepachtige symptomen) kan beter een arts raadplegen.”

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/tekentijd-dus-oppassen-geblazen-katrien-55-heeft-al-17-jaar-de-ziekte-van-lyme-ik-mis-mijn-leven~acef0383/

Een echt verhaal. Dat je weer even laat weten dat het verstandig is om je goed te controleren als je een boswandeling gemaakt hebt. En als je een teken beet hebt van dit op te schrijven en op je lichaam aan te tekenen. Zodat je snel kan handelen en het tegen je arts kan vertellen. Zeker blijven op hameren dat het de ziekte van lyme kan zijn. Want in begin kan een arts een hele andere diagnose stellen en waar je als patiënt zware problemen mee kan krijgen.
Als je gaat wandelen doe goede kleding aan.

Teek, Hout Teek, Blood Sucker, De Hand, Dierlijke

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Medicatie op zich geneest de zaak niet”: professor Bart Morlion helpt chronische pijnpatiënten

Hersenen, Ontsteking, Beroerte, Medische

Medisch advies Hoe kan je leven met chronische pijn? Zijn roodharigen gevoeliger voor pijn? Het zijn vragen waar professor Bart Morlion op ingaat in zijn nieuwe boek. “Alles begint met het aanvaarden van het feit dat je chronische pijnpatiënt bent en een operatie of pillen niet veel meer gaan helpen”, zegt de professor, die vooral minder medicatie en meer beweging in zijn aanpak verwerkt.
Weinig medische problematieken hebben zo’n gigantische impact op ons leven en zijn tegelijkertijd zo voor interpretatie vatbaar als pijn. Want wat bij mij ontzettend veel zeer doet, ervaart u misschien als een klein pijntje. “We gebruiken dezelfde breincentra voor emoties als voor pijn. Pijn is dus onder andere een emotionele ervaring, en die is per definitie subjectief”, verklaart prof. Morlion, die het pijncentrum van het UZ Leuven op de campus Pellenberg leidt en ook te zien was in ‘Topdokters’ op Vier.
“We kunnen sommige prikkels wel zien met zeer gespecialiseerde scanners, maar zijn toch vooral aangewezen op de score die de patiënt zelf aan zijn pijn geeft. Bij chronische pijn kijken we vooral naar de gevolgen. De intensiteit van de pijn is bij ons minder belangrijk dan op spoed, waar mensen met acute pijn terechtkomen. Die geef je een pijnstiller en hun pijnscore zal zakken van bijvoorbeeld een negen naar een vier. Maar bij chronische pijn is dat totaal anders. Wij peilen vooral naar de invloed van de pijn-score op het dagelijkse leven, op de slaap, op het functioneren van de patiënt.”

Er zijn veel strategieën om minder met die pijn bezig te zijn, en als patiënten daarvoor openstaan, is hun pijn wellicht niet weg, maar hebben ze wel een betere levenskwaliteit

Hoe kan je leven met constante pijn?

“Wij proberen de aandacht van de patiënt te verleggen, weg van de pijn. Ik hamer altijd op de kracht van het brein. Er zijn veel strategieën om minder met die pijn bezig te zijn, en als patiënten daarvoor openstaan, is hun pijn wellicht niet weg, maar hebben ze wel een betere levenskwaliteit. Ik maak graag de vergelijking met mensen die tinnitus hebben. Ik ben wat dat betreft ervaringsdeskundige. Mij storen die oorsuizingen niet, zolang niemand erover begint. Dat is een beetje hetzelfde verhaal bij chronische pijn.”
Pijn speelt zich vooral af in ons brein, schrijft u. Zijn chronische pijnklachten dan psychisch?
“Nee, elke pijn is echt. Ingebeelde pijn bestaat niet voor mij. Ook al is er geen duidelijke fysieke oorzaak, zoals letsels of een ziekte, toch kan er een verstoring in de breinnetwerken zijn, waardoor je pijn voelt.”

Is fibromyalgie daar een voorbeeld van?

“Ik hou niet van die diagnose. Voor mij is fibromyalgie een vorm van chronisch wijdverspreide pijn door een algemene overgevoeligheid in de breinsystemen. Het brein van die patiënten reageert op prikkels die niet gevaarlijk zijn. Volgens sommige artsen is fibromyalgie een non-disease, maar dat volg ik absoluut niet. Ik behandel hen met een combinatie van educatie-, bewegings- en gedragstherapie. Een patiënt moet zo begeleid worden dat hij beter begrijpt wat er zich in zijn lichaam kan afspelen. Als hij mee is in dat verhaal, is het veel makkelijker om hem of haar te motiveren de klassieke medische behandeling met pillen achter zich te laten.”

Sommigen slagen er zelfs in om hun pijnpoorten tijdelijk uit te schakelen. Denk maar aan fakirs die naalden door hun wang steken

Want daar bent u geen voorstander van.

“Een medische evaluatie is altijd nodig, en bij sommige patiënten is ondersteuning met medicatie nuttig, om beter te kunnen slapen bijvoorbeeld. Maar medicatie op zich geneest de zaak niet. Chronische patiënten hebben meer nood aan bewustmaking, zodat ze begrijpen dat bepaalde therapieën niet geschikt zijn voor hen.”
Maar misschien ziet de patiënt die ene pil of operatie wel als zijn laatste redmiddel.
“Ja, en dan is het heel moeilijk om uit te leggen waarom dat niet zo is. Ik had onlangs nog een vrouw op mijn spreekuur die al tientallen scans had ondergaan waarop niets te zien was. Ik was een halfuur bezig geweest met haar het begrip chronische pijn uit te leggen, en dan zei ze: ‘Jaja, ik begrijp dat allemaal wel, maar ik heb al twintig jaar acute pijn, dat geldt niet voor mij, dus ik wil nú een nieuwe scan.’ Dan weet dat je dat je geen meerwaarde kan betekenen.”
Om nog even terug te komen op het brein. Dat kan erg krachtig zijn, blijkt uit de voorbeelden uit uw boek. Het verhaal van de dame die verlamd is, maar er toch in slaagt om ’s nachts stiekem uit bed te komen om te roken, is wel heel frappant.
“Zij had opeens geen enkel gevoel meer in haar benen. Dat hadden we zelf getest door zonder dat ze het kon zien met een klem in haar been te knijpen. Ze gaf geen kik. Maar er was geen enkele oorzaak te vinden. We stonden voor een raadsel. Tot uitkwam dat ze ’s nachts stiekem haar bed uitkwam om te roken. Haar nicotineverslaving was zo sterk dat ze de conversiestoornis doorbrak met de kracht van haar brein. Sommigen slagen er zelfs in om hun pijnpoorten tijdelijk uit te schakelen. Denk maar aan fakirs die naalden door hun wang steken. Zij doen dat bewust, maar bij sommige psychiatrische ziektebeelden gebeurt dat onbewust, zoals bij de dame uit de anekdote.”

Ik heb meegemaakt dat iemand een heel verhaal ophing over zijn pijn, maar na een uur doorvragen toegaf dat hij van mij enkel een brief wou om arbeidsongeschikt te worden verklaard

Wordt u soms ook niet gewoon voor de gek gehouden?

“Dat gebeurt een zeldzame keer. Ik heb meegemaakt dat iemand een heel verhaal ophing over zijn pijn, maar na een uur doorvragen toegaf dat hij van mij enkel een brief wou om arbeidsongeschikt te worden verklaard. Of de man die al bijna heel zijn leven op invaliditeit stond omwille van lage rugpijn. Na onderzoek bleek echter dat hij zijn eigen huis aan het bouwen was en in het zwart werkte. Nu, dat zijn echt uitzonderingen, hoor. En als arts ontwikkel je na een tijd ook wel een soort van buikgevoel voor dat soort mensen.”
Wat wél reëel is, zijn negatieve ervaringen uit het verleden, zoals misbruik. Die spelen volgens u een belangrijke rol bij chronische pijn.
“Seksueel misbruik is een belangrijke risicofactor bij het ontwikkelen van chronische pijn, ja. Net als pijnervaringen op heel jonge leeftijd. Het pijngeheugen begint immers al bij de geboorte. En een baby kan die pijn ook nog niet plaatsen, wat het nog verstorender maakt.”

Verwacht u in de toekomst meer pijnpatiënten omwille van corona?

“Ja. In het verleden is al aangetoond dat langdurige gebeurtenissen die veel stress met zich meebrengen, leiden tot meer chronische pijnklachten bij de bevolking. Er is een direct verband tussen chronische pijn en aanhoudende stress.”

Je kan wél preventief werken door een gezonde levensstijl, met veel beweging en gezonde voeding

Tot slot, kan chronische pijn iedereen overkomen? Of moet je tot een risicogroep behoren?
“Het kan iedereen overkomen. Ik kan morgen een ongeval krijgen waar ik chronische pijn aan overhoud. Maar je kan wél preventief werken door een gezonde levensstijl, met veel beweging en gezonde voeding. En ja, ik doe zelf wat ik van mijn patiënten vraag: ik sport drie uur week en neem zoveel mogelijk de fiets naar het werk, wekelijks toch goed voor 200 kilometer. En ik neem altijd de trap. Zelfs als we naar de zesde verdieping moeten, durven mijn studenten niet anders dan mee te lopen.” (lacht)

Klopt dat ?

Er bestaan veel opvattingen en weetjes over pijn. Maar wat is feit en wat is fictie? Prof. Morlion belicht een aantal stellingen.

Cannabis is hét middel tegen pijn – NEE

“Ik zou het bij sommige patiënten op een veilige manier willen kunnen aanbieden als proeftherapie, maar ik vind niet dat je het zomaar overal moet gaan verspreiden. Bij acute pijn werkt het slechter dan paracetamol, en bij chronische pijn helpt het slechts bij een zeer kleine groep specifieke patiënten. In de meeste studies onderscheidt de werking van cannabis zich ook niet van die van een neppil. Met andere woorden: het idee dat een patiënt deelneemt aan een studie waarbij cannabis betrokken is, heeft op zich al een positief effect op de pijn, zelfs al weet hij niet of hij cannabis of een placebo heeft gekregen.”

Roodharigen zijn gevoeliger voor pijn – MISSCHIEN

“Volgens de ene studie wel, volgens de andere niet. Het is wel bewezen dat roodharigen banger zijn voor pijn dan andere haarkleuren. Ze hebben ook meer tandbederf. Dat kan allemaal teruggevoerd worden op een variatie in hun dna-structuur en het stofje (melanocortin), dat bepaalt of je een lichte huid hebt, sproeten en rood haar.”

Vrouwen hebben meer chronische pijn dan mannen – JA

’Tweederde van mijn patiënten zijn vrouwen. De weerslag van chronische pijn op het dagelijkse leven, op de job, op het minder goed functioneren, leidt sneller tot een hulpvraag bij vrouwen dan bij mannen.”

Mannen zijn kleinzeriger dan vrouwen – NEE

“Nee, want als je vijf pijnprikkels onderzoekt, gaan vrouwen op drie à vier ervan gevoeliger reageren dan mannen, vooral bij druk op de spieren. Maar het grote verschil zit in het brein: de verhouding tussen kwetsbaarheid en weerbaarheid tegen negatieve prikkels is sneller uit bij balans bij vrouwen. Zij zijn gevoeliger voor het emotionele aspect van pijn.”

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/medisch-advies/-medicatie-op-zich-geneest-de-zaak-niet-professor-bart-morlion-helpt-chronische-pijnpatienten~a893376d/

Bepaalde pijnen kan men perfect zelf verzachten. Natuurlijk is dat niet makkelijk. Pijnen begint in eerste instantie in onze hersenen. Denk maar als je teen stoot de eerste seconde voel je niets en dan zet de hevige pijn door. Net als je met een mesje je snijd. Het eerste moment voel je geen pijn tot je ernaar kijkt en het bloed ziet stromen. Mensen met chronische pijnen dit gaat al heel wat verder. En vaak helpt ook niet om je gedachten ergens anders op te zetten. Pijn zal men ook aangeven door een schaal van 1 tot 10. Hoe hoger het getal hoe moeilijker iemand kan functioneren in het dagelijks leven. Men zal bij bepaalde pijnen de persoon doorsturen naar een pijnkliniek en daar wordt dan gekeken wat men als behandeling kan opstarten.
Men kan pijn weg mediteren men kan pijnen verzachten door aan iets anders te denken. Men kan het zelfs met je handen op de pijnlijke plek te leggen. Allemaal dingen die je kan proberen. Maar ook is het zo dat een pijngrens bij iedereen verschillende is. Men heeft mensen met een hoge pijngrens en je hebt er anderen.
Ook is het van belang om de oorzaak aan te pakken. Dat kan van allerlei aard zijn. Dat kan ook al helpen om de pijn te verzachten.

Het begrip pijn – Fibromyalgie Samen Positief Benaderen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

IS HANDGEL BETROUWBAAR

Hoe weet je of jouw handgel betrouwbaar is? Te veel alcohol is ook niet goed

Altijd bij de hand: zó maak je zelf desinfecterende handgel

We ontsmetten constant onze handen, maar helpt dat wel?

Handgels zijn alomtegenwoordig, maar helpen ze ook echt om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan? Of zijn ze niet meer dan welriekende bliksemafleiders? En hoe weet je of je een goede handgel te pakken hebt?
In de strijd tegen het coronavirus – of eender welke infectie – is een goede handhygiëne onontbeerlijk. Regelmatig de handen wassen met water en zeep is belangrijk om verspreiding tegen te gaan: zeep doet de ‘enveloppe’ van het coronavirus, die bestaat uit onder andere vetmoleculen, uit elkaar vallen, en water spoelt het virus en andere viezigheid eraf. Geen water of zeep voorhanden? Dan worden desinfecterende handgels aangeraden. Inmiddels zijn deze flacons zowat overal verkrijgbaar: van de apotheker tot de sportspeciaalzaak, van de supermarkt tot de nachtwinkel. Ook grootwarenhuizen, kledingwinkels en andere shops hebben een grote dispenser met handgel voor de deur gezet voor hun klanten.
Maar hoe zinvol is al dat ‘gellen’ nu eigenlijk? “Het is zeker nuttig”, zegt Annelies Stevaert, een virologe die in het Rega Instituut aan de KU Leuven onderzoek doet naar het coronavirus. “Ook alcohol maakt het omhulsel van het virus stuk, waardoor het uit elkaar valt.”

Enkel water

Maar: net bij de alcohol wil het weleens misgaan. Niet iedere handgel die over de toonbank gaat (of aan de toonbank staat) is even kwalitatief. Volgens de richtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) moet er minstens 70 procent ethanol in de gel zitten. Tenzij er ook nog propanol in zit, dan volstaat een kleinere dosis ethanol. Toch worden er handgels verkocht die niet aan deze richtlijnen voldoen. Een Nederlandse steekproef bij 21 handgeldispensers aan winkels wees uit dat er bij 13 exemplaren te weinig alcohol in zat. Eén pompje bevatte zelfs enkel water.
Als je zelf handgel koopt, volstaat het om het label te lezen, maar hoe weet je als consument dat het etiketloze flacon aan de ingang van de winkel wel aan de kwaliteitsnormen voldoet? Kijken hoe lang de gel ‘smeerbaar’ blijft, is een goede indicator. Net zoals een goede handgel niet te weinig alcohol mag bevatten, is te veel ook niet goed. Producten met een te hoog percentage alcohol verdampen zeer snel wanneer ze in contact komen met de lucht, wat hun efficiëntie behoorlijk aantast. Het aangewezen gebruik van een desinfecterende handgel is immers dat je je handen er twintig à dertig seconden grondig mee moet kunnen inwrijven en dat ze gedurende deze tijd ook vochtig moeten aanvoelen.

Valse veiligheid

Critici opperen dat handgels een vals gevoel van veiligheid zouden geven. Mensen zullen zich roekelozer gedragen en zich zonder mededogen in de massa bij de steelstofzuigers in afslag wurmen, omdat ze bij het binnenkomen ‘toch hun handen ontsmet hebben’, zo is de redenering. “Voor jezelf doet dat pompje bij het binnenkomen weinig”, zegt Stevaert. “Je beschermt er wel je medemens mee, indien je zelf besmet zou zijn. Je handen zijn bovendien enkel ontsmet net na het aanbrengen van de gel. Als je daarna een besmet oppervlak aanraakt, kan je jezelf alsnog besmetten.”
Wanneer dus persoon A besmet is met corona en die ontsmet zijn handen niet vooraleer hij in de soldenbak grabbelt, dan ben jij als persoon B niet beschermd omdat je bij het binnenkomen je handen wel goed hebt ingewreven. De verantwoordelijkheid in deze transmissie ligt bij persoon A. Daarom is het ook belangrijk dat je tijdens het winkelen je gezicht niet aanraakt en je bij het buitengaan van de winkel je handen nog even ontsmet, om mogelijk opgedane vuiligheid in de winkel (of op de tram, of op de trapleuning, of…) te elimineren.

Eigen flaconnetje

Kortom: ‘gellen’ bij het binnengaan doe je voor je medemens, en bij het buitengaan voor jezelf. Juist daarom staat er bij de inkom van de meeste grote winkels dan ook personeel om klanten te wijzen op de dispenser. En wie die algemene anonieme bidons niet vertrouwt of geen zin heeft om op hetzelfde pompje te duwen als iedereen, kan uiteraard ook altijd zijn eigen flacon uit z’n zak halen.

BRON: https://www.hln.be/de-krant/hoe-weet-je-of-jouw-handgel-betrouwbaar-is-te-veel-alcohol-is-ook-niet-goed~ae006a34c/

Je kan er niet omheen. Bij iedere winkel staat wel een flesje of persoon om je handen de desinfecteren. Geen probleem mee. Maar als je enkele winkels doet en je krijgt telkens verschillende handgel op je handen is het voor je handen niet leuk meer. Er zijn mensen die er uitslag van krijgen maar ook jeuk komt veel vaker voor.
En wat nog het ergste van al is. Als je het niet doet mogen ze je weigeren om de winkel binnen te gaan. En zou het echt iets tegenhouden. Als ik zie hoe mensen maar al te vaak aan hun gezicht komen, of iets vastnemen en terug leggen. Dan denk ik maar het is gewoon een vorm van onveilig gevoel. Het zal je niet echt vrijwaren als je echt het virus moet krijgen.
Gewoon het gezond verstand gebruiken dat is belangrijker als verschillende producten op je handen te laten smeren.
Je handen wassen met gewoon water. En dat doe je niet alleen in bepaalde omstandigheden.
Al moet ik dan ook weer eerlijk toegeven, ook dat doe ik niet al te vaak.

Vrijstelling voor handdesinfectantia | Apothekersnieuws

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Hoe herken je een gevaarlijk vlekje op je huid? Dermatoloog over alle soorten en wat je eraan doet

Wanneer is een moedervlek gevaarlijk? - gezondNU

Zeg nooit moedervlek tegen melasma. En noem sproetjes geen zonnevlekken. Het ene vlekje is het andere niet, maar het herkennen en verzorgen verloopt lang niet altijd even … vlekkeloos. Met de ABCDE-regel check je snel of je naar de dermatoloog moet.

Cindy Crawford had er één boven haar lip, net als Marilyn Monroe, Madonna en Sophia Loren (al migreerde dat bij die laatste weleens naar andere oorden). In het Nederlands: schoonheidsvlekje. In het Engels: beauty mark. In het Frans: tache de beauté. In werkelijkheid: een opeenhoping van pigmentcellen. Volgens de oude Grieken waren pigmentvlekken een teken van de goden en onthulden ze wat het lot voor ons in petto had. Hippocrates meende dat de plaatsing, vorm en constellatie van moedervlekken onze toekomst voorspelden: een schoonheidsvlekje op je wang betekende dat je voorbestemd was voor grootse dingen. Een jammerlijk exemplaar in je nek impliceerde een onfortuinlijke onthoofding. 

Valse vlekken

Gelukkig bleek het zo’n vaart niet te lopen. Meer nog: van de zestiende tot achttiende eeuwtekenden de vrouwen aan het Franse hof massaal valse moedervlekken met make-up. De bruine vlekjes – toen nog ‘mouches’ genoemd (Frans voor vliegen) – waren ideaal om de sporen en littekens van ziekten als de pokken of syfilis te verbergen. Een soort concealer avant la lettre, zeg maar. En als ze dan toch bezig waren, werd er af en toe eentje strategisch in het decolleté geplaatst. Om de aandacht op de juiste plaatsen te vestigen, quoi. Wie heeft er nog een wonderbra nodig?

Een vlekje onder de zon

Al had Hippocrates het niet volledig bij het verkeerde eind. Er speelt inderdaad een zekere mate van voorbestemdheid mee, vertelt Samira Baharlou, kliniekhoofd Dermatologie in het UZ Brussel. Niet op de manier die de Griekse arts en filosoof in gedachten had, wel in die zin dat alles te maken heeft met de genetische aanmaak van melanine, een organisch pigment dat van nature aanwezig is in de huid. Het bepaalt misschien niet hoe onze toekomst eruitziet, maar wel de kleur van onze huid, haren, ogen, lippen en tepels. Je vindt melanine overal: in het lichaam, in de haren en de ogen, zelfs in de hersenen. “Er zijn verschillende types melanine, die allemaal al vanaf het embryonale stadium aanwezig zijn. Hoe meer melanine, hoe beter we van nature beschermd zijn tegen de zon. Daarom verbranden donkere types minder snel dan mensen met een lichte huid.” 

Op moedervlekken na hebben de meeste veelvoorkomende huidvlekken te maken met zonlicht

Samira Baharlou, kliniekhoofd Dermatologie in het UZ Brussel

Dat verklaart meteen de band tussen pigmentvlekken en de zon. Waarom we in de zomer meer sproetjes hebben, bijvoorbeeld. Of hoe het komt dat bepaalde vlekjes alleen op vakantie opduiken. Op moedervlekken na hebben de meeste veelvoorkomende huidvlekken te maken met zonlicht, zegt de dermatologe. “Als reactie op uv-stralen gaat de huid melanine aanmaken om zichzelf te beschermen. Dat zorgt voor dat mooie gebruinde tintje, maar soms ook voor een overmatige aanmaak van melanine. Met pigmentvlekjes als resultaat.” Maar welke soorten vlekken zijn er nu precies? Hoe herken je ze? En kan je er iets aan doen?

Check je vlek

Twijfel je of je met een vlekje naar de dokter moet? Laat de smartphoneapps voor wat ze zijn. Hoewel de skincheckers plots overal opduiken, hebben ze één grote – euh – blinde vlek: we weten zelf niet tot welke groep een vlekje behoort. Samira Baharlou: “Als je een foto neemt van een ouderdomsvlek en die vervolgens in de categorie ‘moedervlekken’ plaatst, is de analyse niet meer accuraat.” Beter is het om vast te houden aan de ABCDE-regel.

• Asymmetry:

een vlekje moet links en rechts dezelfde vorm hebben.

• Border:

een mooie begrenzing of rand is oké.

• Colour:

een homogene kleur is goed, bij een heel donkere kleur of kleurverschillen ga je het best naar de dokter.

• Diameter:

alle moedervlekken groter dan 6 mm zou je regelmatig moeten laten nakijken.

• Evolution:

verandert de vorm of kleur van de vlek of bloedt ze soms? Ga dan naar de dermatoloog.

VLEKLIJST

Sproetjes

Deze lichtbruine tot donkerbruine vlekjes zijn erg oppervlakkig en zien we voornamelijk in het gezicht, de armen en het decolleté en bij mensen met een lichte huid. Ze ontstaan onder invloed van de zon: de cellen maken meer pigment aan als reactie op uv-straling. Op zich zijn sproetjes niet gevaarlijk, al zijn veel sproeten wel een teken dat de huid veel blootgesteld werd aan de zon.

Wat kan je doen? Sproetjes vervagen van nature in de winter, omdat er minder zonlicht is. En verder: wees trots! Sinds Meghan Markle haar jawoord gaf met een heleboel schattige sproetjes op haar gelaat, wil iedereen plots aan de ‘faux freckles’. Nepsproetjes laten tatoeëren of tijdelijk laten plaatsen met zelfbruiner of henna? Het kan allemaal. Voor wie minder avontuurlijk is: ga aan de slag met een wenkbrauwpotlood. De kleur van je wenkbrauwen is precies de juiste tint voor sproetjes. Zet voorzichtig enkele stipjes op je neus en wangen. Vervolgens dep je er zachtjes overheen met je vingertop. Zo blijft er een subtiele schaduw achter die er heel natuurlijk uitziet.

Zonnevlekken

Deze goedaardige pigmentvlekken ontwikkelen zich doorgaans pas op oudere leeftijd en zijn daarom berucht onder de naam ‘ouderdomsvlekken’. De lichtbruine vlekjes verschijnen op plaatsen die veel aan de zon blootgesteld werden: gelaat, handen en onderarmen. Uv-straling beschadigt de pigmentcellen van de huid, waardoor ze toenemen in aantal én meer pigment gaan produceren. Het grote verschil met sproetjes – die eveneens ontstaan onder invloed van de zon – is dat zonnevlekken permanent zijn, terwijl sproetjes een winterslaap houden.

Wat kan je doen? Zonnevlekken kan je lichter maken met brighteningproducten, al zullen ze waarschijnlijk niet volledig verdwijnen. Hoe intenser de verkleuring, hoe zwaarder het geschut: bij donkere verkleuringen heb je het meeste succes met laserbehandelingen. Maar onder het motto ‘voorkomen is beter dan genezen’ kan je beter zo veel mogelijk uit de zon blijven en trouw smeren met een zonnefactor.

Moedervlekken

Met een gezellig gemiddelde van 25 vlekjes per persoon zijn moedervlekken een veelvoorkomend fenomeen. In de praktijk is de term echter een familienaam voor verschillende subtypes. Sommige moedervlekken heb je van bij de geboorte, de meerderheid ontwikkelt zich pas later. In tegenstelling tot de meeste andere pigmentvlekken ontstaan moedervlekken niet omdat er te veel melanine aangemaakt wordt, wél omdat op een bepaalde plaats in de huid meer melanocyten (huidcellen die melanine aanmaken) zijn. Moedervlekken zijn vaak dikker of meer verheven dan andere vlekken.

Wat kan je doen? In principe is er niets mis mee, en hoef je geen actie te ondernemen – op voorwaarde dat ze er rustig uitzien (zie kader ‘Check je vlek’). Wil je er liever van af om esthetische redenen? Dan kan je een laserbehandeling overwegen.

Postinflammatoire vlekjes

Soms treden bruine verkleuringen op na een ontsteking of beschadiging van de huid. Die kan verschillende oorzaken hebben: van acne, wondjes of eczeem tot een felle zonnebrand. Eigenlijk is het een soort verdedigingsmechanisme: de cellen maken meer pigment aan om de huid te beschermen. Mensen met een lichte huid krijgen roze of rode verkleuringen, donkere huidtypes zien eerder donkerbruine tot zwarte vlekjes.

Wat kan je doen? Goed nieuws: de vlekjes gaan vanzelf weer weg. Minder goed nieuws: dat duurt zes maanden tot een jaar. Gelukkig kan je het proces versnellen met blekende crèmes. Wie gevoelig is voor postinflammatoire hyperpigmentatie kan agressieve peelings of laserbehandelingen beter achterwege laten. Die kunnen namelijk zélf inflammatie en nieuwe bruine vlekken veroorzaken. Ga in tussentijd zeker niet zonnebaden: een tintje doet die vlekjes optisch dan wel verdwijnen, door de zonneschade kan de huid zich minder goed herstellen en zal je er uiteindelijk langer mee rondlopen.

Melasma

Dan zijn er nog hormonale pigmentvlekken. Die bevinden zich meestal op het voorhoofd, de wangen, de slapen, rond de ogen en de bovenlip. Het kan optreden door anticonceptie, maar vooral zwangere vrouwen zijn hier gevoelig voor. Ergo de naam: ‘zwangerschapsmasker’.

Wat kan je eraan doen? De verkleuringen kan je perfect behandelen met blekende crèmes, exfoliërende behandelingen of peelings. Die stimuleren de celvernieuwing, waardoor de vlekjes sneller vervagen. Nadeel is dat melasma altijd kan terugkomen als je het eenmaal gehad hebt. Smeer je dus altijd goed in als je in de zon komt.

Mr. Bright side

De meeste pigmentvlekken – op heel donkere vlekken en moedervlekken na – kan je lichter maken met brighteningproducten of blekende crèmes. Die zorgen voor een egalere en stralendere huid. Met een loyale routine (smeer ’s ochtends én ’s avonds), doorzettingsvermogen en wat geduld kan je er een mooi resultaat mee bereiken. Al is het belangrijk om te beseffen dat je pigmentvlekken als gevolg van een jarenlange zonneschade niet in één-twee-drie weer wegsmeert. Dé steringrediënten waar je naar op zoek moet, zijn hydrochinon, retinol, zoethoutextract, vitamine C, azelaïnezuur, niacinamide en peptiden.

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/hoe-herken-je-een-gevaarlijk-vlekje-op-je-huid-dermatoloog-over-alle-soorten-en-wat-je-eraan-doet~ad90ca7e/

men heeft mensen die heel wat moedervlekjes hebben en onschuldig zijn. Maar het is toch altijd goed in het oog houden. Zeker als deze blootgesteld worden aan de zon. Controle is belangrijk, kijk of ze donkerder worden of ze veranderen van vorm. Dan is het gewenst om dit toch even te laten controleren door een arts of als je echt zeker wilt zijn. Gelijk een afspraak maken bij een dermatoloog.

Hoe herken je het soort van een moedervlek - Je bent mama
Home | Dr Geeraerts Dermatologie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Daarom mag je gezwollen enkels of nachtelijke spierkrampen niet negeren

We zijn allemaal ‘s nachts wel al eens wakker geschrokken door een plotse hevige spierkramp in ons been. Komt dat echter vaker voor én heb je ook nog eens last van gezwollen enkels, dan is er waarschijnlijk meer aan de hand. Dit moet je weten.

Als je ’s nachts plots wakker wordt met ernstige spierkrampen kan dat een teken zijn dat de aders in je benen hun werk niet goed kunnen doen. Het kan de beginfase zijn van een veneuze aandoening. De eerste symptomen naast spierkrampen zijn vermoeide of jeukende benen, een stekend gevoel  of gezwollen enkels. Ook een cirkel van uitgezette aderen aan de enkel is een belangrijk teken. In een later stadium krijg je opgezwollen benen doordat vocht zich ophoopt.

Chronische veneuze insufficiëntie is een aandoening van de aders waarbij vocht en afvalstoffen onvoldoende afgevoerd worden. Onze aderen zorgen namelijk voor de verspreiding van bloed van en naar ons hart. De aderen in onze benen moeten daarvoor extra moeite doen want ze moeten het bloed tegen de zwaartekracht in naar ons hart pompen. Als dat niet lukt, verzamelt het bloed zich in onze benen en kunnen er allerlei veneuze aandoeningen optreden zoals spataders, aderontsteking of trombose. Mogelijks zou ongeveer 8 op de 10 mensen hier in bepaalde mate aan lijden.

Wil je weten of je een eventueel risico loopt op de chronische veneuze ziekte? Kom het te weten via jouw persoonlijk aderrapport.Test jouw aderrapport

Hoe krijg je een veneuze aandoening?

Veneuze aandoeningen kunnen erfelijk bepaald zijn, maar er zijn ook verschillende factoren die het risico vergroten. Je leeftijd en gewicht spelen bijvoorbeeld een rol. Hoe ouder je bent of hoe zwaarder je weegt, hoe groter het risico. Wie vaak langdurig moet rechtstaan of zitten, bijvoorbeeld voor zijn of haar job, kan ook sneller veneuze aandoeningen oplopen. Daarom is het belangrijk om een goed evenwicht te vinden tussen bewegen en rusten. Heb je een zittende job, sta dan geregeld eens recht en loop even rond. Heb je een job waarbij je de hele dag moet staan, leg dan ’s avonds je benen een tijdje omhoog. Tot slot lopen ook zwangere vrouwen een groter risico doordat ze extra gewicht meesleuren en hun hormoonverhoudingen wat uit balans raken.

Waarom zijn veneuze aandoeningen gevaarlijk?

Zonder behandeling kunnen spataders serieuze gevolgen met zich meebrengen. Als een spatader ontsteekt, kan er zich een bloedklonter of trombose vormen in de ader. Als die bloedklonter zou loskomen, kan hij belangrijke aders in het lichaam verstoppen en dat heeft levensgevaarlijke gevolgen. Bij een longembolie zit bijvoorbeeld een bloedvat in of naar de longen verstopt. Daardoor komt er minder zuurstof in het bloed terecht en krijg je een benauwd gevoel.

Kan je spataders behandelen?

Om spataders te genezen bestaan er twee methodes. Je arts kan een vloeistof in de aders spuiten die zorgt voor een verkleving van de aderwand. Een tweede manier is om via de spatader een katheder tot aan de lies te brengen. Met behulp van een verhitte draad wordt vervolgens de ader dichtgemaakt. Als de spataders te ernstig zijn, is een chirurgische ingreep nodig. Tijdig de symptomen herkennen kan helpen om spataders te voorkomen en zo ernstigere gevolgen te vermijden.

BRON: https://www.msn.com/nl-be/lifestyle/health/daarom-mag-je-gezwollen-enkels-of-nachtelijke-spierkrampen-niet-negeren/ar-BB14rZnM?li=AAdeqpu

Wie kent het niet. Zelfs midden in de nacht. Die pijn dat gevoel van een stijve voet of been door krampen. Je kan niet blijven liggen en je moet uit bed. De kramp gaat vaak gewoon over met op een koude vloer te gaan staan of je been of voet te masseren. Meestal is het onschuldig en gaat het over enkele minuten over. En moet men er niet echt aandacht aan geven. Het kan soms ook zijn door een magnesium te kort. Als het echt dagelijks is kan je best even een arts raadplegen.
Komt ook vaak voor na sport en dan heeft het te maken met verzuring.

Dit is waarom je 's avonds spierkrampen kan hebben en zo kom je er ...

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Lockdown zorgt voor pak meer oproepen bij Antigifcentrum: “Er zijn er zelfs die uit smetvrees een javelbad nemen”

 
De gevolgen van de lockdown laten zich ook bij het Antigifcentrum voelen. Het 24 uur bemand noodnummer kreeg in maart bijna 800 oproepen meer (+15 procent) dan in dezelfde maand vorig jaar. En in april waren er al 20 procent meer oproepen – een nooit geziene toename. “Er zijn er zelfs die uit smetvrees een javelbad nemen.”

De lockdown zorgt ervoor dat mensen meer tijd hebben om hun kot uitgebreid te poetsen, waardoor het aantal ongevallen met reinigingsproducten toeneemt. De andere verklaring voor de stijging: we zijn blijkbaar erg inventief en gedreven om onze leefomgeving én onszelf te ontsmetten.

Dat geëxperimenteer loopt echter vaak niet goed af: het aantal oproepen bij het Antigifcentrum voor incidenten met bleekwater (javel) ging maal twaalf, die met handgels maal zes. Tot viermaal meer mensen denken zichzelf met ontsmettende oppervlaktedetergenten als Dettol, brandalcohol of essentiële oliën van het virus te kunnen vrijwaren. “Onder andere zepen, detergenten en handgels worden vaker én in grotere hoeveelheden gebruikt. Er zijn er zelfs die uit smetvrees een javelbad nemen”, weet adjunct-algemeendirecteur dr. Dominique Vandijck. “Doe dat nooit, net als de handen ontsmetten met bleekwater of het goedje gebruiken om te douchen. Elke verkeerde toepassing kan ernstige brandwonden of zelfs orgaanfalen tot gevolg hebben.”

Trump

Toen Amerikaans president Donald Trump eind april suggereerde ontsmettingsmiddelen te injecteren, zagen de producenten van detergenten zich genoodzaakt om meteen expliciet te waarschuwen dat hun producten nooit mogen opgedronken of geïnjecteerd worden. Ook het Antigifcentrum kreeg toen meer oproepen met vragen hierover binnen.

Door meer tijd en een grotere smetvrees, wordt ook het huis grondiger en frequenter schoongemaakt. “Vanuit de idee om nog beter te kunnen reinigen of ontsmetten, gaan sommigen producten mengen, wat een groot risico op chemische dampen kan vormen”, aldus de topman. Ook bleekwater overgieten in lege flessen, is absoluut te vermijden.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/binnenland/lockdown-zorgt-voor-pak-meer-oproepen-bij-antigifcentrum-er-zijn-er-zelfs-die-uit-smetvrees-een-javelbad-nemen~ac477f43/#comments

Ik hoor toch ook meer van mensen dat ze een aanleg krijgen van smetvrees. Dat ze constant met een vod rondlopen in huis om alles af te vegen en meer dan nodig is hun handen te wassen. En dan spreek ik niet over gewoon wassen maar schrobben. Ook zijn er die teveel hun handen desinfecteren met gel, of in het slechtste geval met een product dat de huid irriteert.

Handen wassen | Voedingscentrum

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Is honing gezonder dan suiker en helpt hij ook echt tegen keelpijn? Alle feiten en fabels over honing op een rij

PuurGezond Weet

Honing is een heerlijk alternatief voor suiker. Maar is het vloeibare goud echt zo gezond voor je lijf als beweerd wordt? Diëtiste Sanne Mouha zet alle feiten en fabels op een raatje, euh, rijtje!

Honing is gezonder dan suiker

NIET WAAR

Honing is en blijft een suikerproduct. Het bevat naast suiker wel nog andere ­voedingsstoffen die wel een positief ­kunnen effect hebben op ons lichaam, zoals eiwitten, vitaminen en mineralen. Maar die hoeveelheden zijn zo klein dat je al erg veel honing moet consumeren om de positieve werking daarvan te ervaren.

Rauwe honing is beter dan ‘gewone’ honing

NIET WAAR

Rauwe honing zou beter zijn dan gewone honing omdat hij onbewerkt en onverhit zou zijn en meer mineralen en vitaminen zou bevatten. Niets is minder waar, want honing wordt voor consumptie niet opgewarmd. Het is een pure marketingtruc die ervoor zorgt dat rauwe honing vlotter over de toonbank gaat.

Honing in thee helpt echt tegen keelpijn

NIET WAAR

Vaak is het de warmte die een verdovend gevoel geeft. Maar als het voor jou werkt om thee met honing te drinken moet je dat zeker blijven doen. Er is echter alleen bij hele hoge dosissen honing (70 g) een mogelijk positief effect vastgesteld. De hoeveelheden positieve stoffen zijn slechts in kleine hoeveelheden aanwezig. Te klein om een positief effect te hebben op je keelpijn.

Honing kan bederven

NIET WAAR

Omdat er in honing veel suiker en weinig water zit, kunnen bacteriën en schimmels zich er niet in ontwikkelen. Maar ga niet met een vuil mes in de pot want bijvoorbeeld broodrestjes kunnen wél beschimmelen. Bewaar de honing in een licht- en luchtdichte pot bij kamertemperatuur. En zorg er ook voor dat het vochtgehalte zo laag mogelijk blijft. Heb je na een tijdje een versuikerde pot in de kast staan? Maak de honing dan weer vloeibaar door hem even op te warmen. Als je het goed aanpakt, kan je die pot honing dus eeuwig en drie dagen in je kast laten staan. Winnie The Pooh-approved.

Baby’s mogen geen honing eten

WAAR

Kindjes jonger dan één jaar kan je beter geen honing geven. Ze kunnen erg ziek worden van de sporen van de schadelijke bacterie Clostridium botulinum. Deze bacterie komt soms in honing voor. Voor kinderen ouder dan één jaar en ook voor zwangere ­vrouwen, is het eten van honing wel veilig.

Manukahoning is beter dan ‘gewone’ honing

WAAR

Manukahoning heeft een hogere ­concentratie bioactieve stoffen zoals (poly)fenolen. Die stoffen kunnen een ­antibacteriële waarde hebben. Maar die waarde hangt af van het type ­manukahoning en de hoeveelheid aan ­antibacteriële bestanddelen, zoals methyl­glyoxaal (MGO) en ‘Unique Manuka Factor’ (UMF). Als je manukahoning koopt, kan je beter letten op zo hoog mogelijke MGO- en UMF-waarden en ook of hij verpakt is in Nieuw-Zeeland. Door de schaarsheid en de medicinale werking is manukahoning ­aanzienlijk duurder dan andere soorten.

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/is-honing-gezonder-dan-suiker-en-helpt-hij-ook-echt-tegen-keelpijn-alle-feiten-en-fabels-over-honing-op-een-rij~a6337802/#comments

Honing kan voor heel wat meer gebruikt worden dan men echt denkt. Het is dan wel om zuivere honing te kopen. In honing zit heel veel verschil. En niet alleen de honing is bruikbaar er is veel meer bruikbaar van de bijtjes dan dat. Maar het zal altijd zo zijn dat de ene dat erover zegt en de andere iets anders.
Er zijn zelfs klinieken die er gebruik van maken. Omdat het niet in een wonde kleeft en ook bacterie dodend is.

Honing tegen astma - Medisch Dossier

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Blogs van Iris

Een beetje van dit en een beetje van dat..

Crazyhormonen

Hormonen issues en alles wat je moet weten over je schildklier!

Yolanda - "Det här är mitt privata krig"

Att vara annorlunda/att inte passa in i samhällets ramar

Fit 'N' Inch

Fitness,food,fashion

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

LOLA loves CHAMPAGNE

Lola neemt je mee in haar zoektocht naar dat ietsje meer dat haar leven kleurt.

allisone

we are all connected

VOICE

To bring out the best in you ...

amankumar000

A storyteller with a poetic heart

The Eternal Words

An opinionated girl penning down her thoughts.🌸❤

Essexworldliteraturesite

Towards a Read/Writ/ing of World Literature

Roses and Brimstone

❧ A Little Heart With Extraordinary Passion

de wereld door mijn ogen

verhalen of poezie met foto's

A.&V.travel

WHEREVER YOU GO, GO WITH ALL YOUR HEART.

Storyteller's Eye Word

immagina un mondo di amore teatrale

Sunshiny SA Site

Kavita Ramlal, Proudly South African

Mooi Leven, by De Gans

Fotografie en Schrijverijen

Dogmavrij

Een liefdevolle vinger op de zere plek, omdat heling begint met (h)erkenning.

Banter Republic

It's just banter

Droomvlucht...living your dream 🌏💚

You say I dream too big, I say you think too small!

Straf Verhalen

Verhalen over discipline en straf (en meer...)

wendiesweb

Met liefde geschreven...🖋

Vegan & Spiritualiteit

Veganistische voeding en Spirituele groei

verhaal achter de foto

een foto zegt meer dan 1000 woorden.

Project 'IK'

Een zoektocht naar positief egoïsme

Pieter Dierckx

art/kunst & yoga & massage

Блог красоты и здоровья от LiDea

О себе, о женщинах, об особенностях женского организма, об изменениях, связанных с возрастом. О красоте и здоровье, о том, чтобы сохранить их в условиях дефицита времени. О том, как сделать так, чтобы чувствовать себя королевой, чтобы окружающие видели её в вас.

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

La Bella Bora

Een tropisch lifestyle- en reisblog vol verhalen en inspiratie

Vvolutie (Wij godinnen)

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

Ontdek, Ontwikkel & Ervaar!

Hotstuffforladies

Alles voor de moderne vrouw :Beauty,fashion shop blogs & revieuws. Altijd vind ik de leukste aanbiedingen & koopjes. Ook dan kan je er super uit zien💫💎💍💠💃💗👗🛍👠 De lekkerste zelf gemaakte recepten & de leukste shop en make-up vlogs!

%d bloggers liken dit: