Category: eetstoornis


‘Ik kauwde en spuugde mijn eten weer uit.’

De Amerikaanse Charlotte kampte al jaren met een slecht zelfbeeld. Tijdens extra stressvolle periode ontwikkelde ze een eetstoornis. Ze hongerde zichzelf uit, sportte heel veel en hield zich aan een strikt dieet. Toen ze op een dag toch verleid werd door een proeverij in de supermarkt, was dat het begin van een nieuwe kwellende eetgewoonte. Ze deelde haar verhaal met Women’s Health. “De eerste keer dat ik kauwde en uitspuugde, kon ik niet geloven dat ik er niet eerder aan had gedacht.”

kauwen en spugen

“Mijn eetprobleem begon op mijn veertiende. Destijds getriggerd door de korte breuk tussen mijn ouders. Mijn anorexia-gewoontes doken weer op tijdens stressvolle momenten tijdens high school en universiteit. Toch was ik nooit officieel gediagnosticeerd met anorexia nervosa. Vooral omdat ik het erkennen van mijn problemen met voedsel en mijn lichaamsbeeld vermeed. Ik hield het geheim voor mijn familie, vrienden en mijn therapeut. Ik heb het zelfs nooit toegegeven aan mezelf tot een paar jaar geleden.”

Perfecte compromis

“Ik ontwikkelde een slopende eetgewoonte. Het wordt kauwen en spugen genoemd. Op een zaterdagavond in 2007 liep ik door de supermarkt toen ik zag dat een winkelmedewerker gratis stukjes krakeling uitdeelde. Op dat moment was ik een toegewijd sporter en een trouwe diëter. Normaal gesproken zou ik nooit in de buurt willen komen van één krakeling. Maar die ochtend was anders. Ik moest die krakelingen proeven. Zonder een sample te proberen stopte ik een verpakking in mijn winkelwandje. Ik liep naar huis met een plan. Ik zou mezelf in de badkamer opsluiten en genieten van deze ongeoorloofde snack. Alleen bij elk hapje zou ik het weer uitspugen in een servet voordat ik kon doorslikken. Het was het beste van twee werelden. Geen onthouding, geen gewichtstoename en niet hoeven kotsen. Een perfecte compromis.”

“De eerste keer dat ik kauwde en uitspuugde, kon ik niet geloven dat ik er niet eerder aan had gedacht. Ik had al jaren niks geproefd wat in de buurt kwam van brood en dit was haast een orgastisch gevoel. Voor de rest van mijn high school-tijd was kauwen en spugen mijn verslaving tijdens de stressvolle momenten. Ik dacht er continu aan. Tijdens de lessen. In de metro. Mijn go-to voedselkeuzes waren granolarepen, cornflakes en brood. Koolhydraten waren altijd het meest angstaanjagende geweest sinds ik anorexia ontwikkelde.”

“Kauwen en spugen deed ik bijna altijd met grote hoeveelheden eten. Het gebeurde altijd in het geheim. In de badkamer met een rol keukenpapier en een paar plastic zakken om het bewijs te verbergen. De enige keren dat ik het in het openbaar deed was met broodmandjes in een restaurant. Ik was best goed in het verbergen van het kauwen en spugen aan de tafel en soms spuugde ik een stukje uit in het toilet.”

Honderden dollars aan eten

“De enige zichtbare bewijzen van mijn eetstoornis waren de honderden, misschien wel duizenden, dollars die verdwenen omdat ik meer en meer eten kocht om op te kauwen en uit te spugen. Ook broden en verpakkingen ontbijtgranen verdwenen uit de keuken van mijn ouders.”

“Voor mij waren de enige bijwerkingen dat ik regelmatig gaatjes en acute kaakpijn had. Of het nu kwam door maagzuur, gewoon dat ik overmatig lang kauwde of door afgebleven porties suiker. Ik weet het niet, maar kauwen en spugen voelde zo net slecht voor mijn lichaam als voor mijn geest.”

Studentenleven

“Toen ik naar de universiteit ging, ging het wonder boven wonder beter. Door een drukker schema en gebrek aan privacy deed ik het maar een paar keer per week. Op stressvolle avonden na uren in de bibliotheek te hebben gespendeerd, kocht ik een paar chocoladerepen en een paar zakken krakelingen in de kelder van de slaapzaal. Daar was een badkamer die bijna nooit werd gebruikt, perfect voor mij. Deze incidenten gebeurden terwijl ik ook op een typisch studentendieet leefde van bier, pizza en vies kantine-eten. Ik werd steeds sceptischer over kauwen en spugen toen mijn broeken steeds krapper werden.”

“De twee jaar daarna deed ik het steeds minder vaak. In het tweede jaar van mijn studie kwam ik in een routine en raakte ik bevriend met mentoren en studiegenoten. Het gaf mijn leven meer waarde dan het herkauwen van eten. Ik deed het alleen nog maar op de meest stressvolle dagen, maar nooit op de compulsieve en verslavende manier die mij de eerste drie jaar zo gekweld had.”

Medicijnverslaafd

“Het schooljaar daarop stond een ander trauma centraal. Een verslaving aan ADHD-medicatie Adderall. Ik gebruikte het om beter onder druk te kunnen presteren tijdens mijn studie. Omdat een verminderde eetlust een bijwerking is van Adderall, werd het kauwen en spugen nog meer naar de achtergrond gedrukt. De eetgewoonte stopte zonder dat ik erover na hoefde te denken.”

“Aan het einde van het schooljaar stopte ik met het gebruiken van Adderall. Vanaf dat moment heb ik niet meer gekauwd en gespuugd. Ik heb er wel over nagedacht, maar de afstand die ik nu heb van de eetgewoonte, geeft me de ruimte om mezelf eraan te herinneren hoe vreselijk het was. Wat betreft de anorexia: ik heb het eindelijk opgebiecht aan mijn familie, vrienden en therapeut. In de therapiesessies ben ik opener geworden over de worstelingen met mijn lichaamsbeeld, waardoor ik bij de oorzaak van mijn eetproblemen kan komen.”

Nog steeds een zwakke plek

“Sinds 2015 krijg ik de juiste medicatie voor mijn angststoornis. Ik heb nu ook nieuwe manieren ontkend om liever voor mezelf te zijn. Zoals hobby’s als yoga, meditatie en poëzie schrijven. Mijn obsessie met dun zijn en extreem beperkend eten zijn weggeëbd. Toch is het dik voelen en geen controle voelen nog mijn zwakke plek. Als ik me in een moeilijk situatie bevind, of het nu ruzie met een vriend of werkstress is, is onzekerheid over mijn lichaam het eerste waar ik aan denk. Gelukkig reageren mijn eetgewoontes daar niet meer op. Op het eerste gezicht heb ik een best normaal, gezond-maar-niet-te-gezond, dieet.”

Worstel jij ook met compulsieve eetgewoontes? Neem een kijkje op Stichting Jij voor hulp.

BRON: http://www.ze.nl/artikel/243681-charlotte-ik-kauwde-en-spuugde-mijn-eten-weer-uit

Bij gelijk welke eetstoornis gaat men zichzelf ziek maken. Het komt vaak door problemen of trauma’s die niet verwerkt zijn of worden. Men gaat het niet altijd laten opvallen en als het opvalt dan is het vaak al ver gezet. Het is dan ook iets wat je heel je leven bij je draagt. Want men moet dagelijks er tegen vechten en zeker moet er altijd hulp zijn waar je van weet dat ze naar je luisteren. Onder eetstoornissen valt ook verslaving of emo eten. Dat is ook vaak te zien bij mensen die zich alleen voelen of die even niet weten wat te doen op een avond of door bepaalde emoties.

Afbeeldingsresultaat voor emo eten

Afbeeldingsresultaat voor anorexia

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Advertenties

TO THE BONE

Waarom ‘To the bone’, de nieuwe Netflix-film over anorexia, zo omstreden is

Waarom 'To the bone', de nieuwe Netflix-film over anorexia, zo omstreden is

‘To the bone’ zorgde bij het publiceren van de trailer al voor controversie. Wordt anorexia in de serie verheerlijkt, is het een waarschuwing voor de dodelijke ziekte of slechts amusement?

Anorexiapatiënt in beeld
To the bone draait om de twintigjarige Ellen die gegrepen is door de ziekte anorexia; ze doet er alles aan om zoveel mogelijk gewicht te verliezen en belandt uiteindelijk in een kliniek. In de serie wordt de strijd met de ziekte, het emotionele lijden van familie en vrienden en het herstel op een impactvolle manier in beeld gebracht.

Makers zelf slachtoffer
Lily Collins speelt de twintigjarige zieke Ellen. Speciaal voor haar rol is Collins gaan afvallen. Dit terwijl ze in het verleden, net als de schrijver en regisseur van de serie Marti Noxon, vroeger zelf aan de ziekte leed. Deze actie wordt online veel bestempeld als ‘risicovol’ en soms zelfs als ‘onverantwoord’.

Slechte invloed
Online is er nu al veel te doen om de serie. Het zou jonge meiden juist kunnen inspireren om op een ongezonde manier gewicht te verliezen. Je ziet in de film bijvoorbeeld hoe Collins allerlei verschillende trucs toepast om maaltijden over te slaan of extra gewicht te verliezen. Ze doet zo veel sit-ups dat het vel rondom haar ruggengraat blauw wordt, telt elke calorie die ze tot zich neemt en rent obsessief trappen op en af om extra energie te verbranden. “Voor veel kijkers lijkt het karakter van Collins gedramatiseerd”, vertelt een anorexiapatiënt op de nieuwssite van Dazed “maar voor mij is het vooral een extra herinnering aan de werkelijkheid. En niet alleen voor mij: de actrice wordt op Twitter al gezien als een ware pro-anorexiaheld. Ze is jong, blank en knap.”

Waarschuwing
Toch ziet niet iedereen dit zo. Het kan ook juist zorgen voor een schrikbeeld, in plaats van verheerlijking. Ook kan de film volgens sommigen bijdragen aan het bespreken van de ziekte. Of bij het herkennen van bepaalde symptomen bij mensen in hun omgeving. Dat kan in het voordeel werken van iemand die aan anorexia lijdt: hoe eerder je erbij bent, hoe beter de ziekte is te behandelen.

Eerste recensies
De film staat sinds vandaag online en naast de kijkers die zich online over de serie uitlaten, hebben ook experts er iets op aan te merken. Zo vindt Dasha Nicholls, psychiater gespecialiseerd in eetstoornissen, dat de film riskant is voor beide groepen mensen: personen die nog geen eetstoornis hebben ontwikkeld en die er al aan lijden. Spoiler alert: “Mijn angst komt vooral voort uit het mooie eind van de film. Anorexia lijkt nu op een verrijkende ervaring in het leven. Ik vind dat het onze taak is om jonge en kwetsbare mensen hiertegen te beschermen.”

BRON: http://www.lindanieuws.nl/nieuws/film/waarom-to-the-bone-de-nieuwe-netflix-film-over-anorexia-zo-omstreden-is/

Zoiets heeft twee kanten. Het kan iemand toe aanzetten of het kan iemand de ogen openen. Maar men weet nooit wat het doet bij iemand. Het kent een oorzaak spijtig genoeg, en de persoon die eraan lijd zal niet snel toegeven dat het een ziekte is. Maar spijtig genoeg gaan ze voor heel hun leven een lijdensweg aan. Net zoals familie en vrienden.
Bij sommige gaat het op een moment toch de goede richting uit en kunnen ze terug het nodige verwezenlijken in de samenleven.

Afbeeldingsresultaat voor anorexia

Afbeeldingsresultaat voor anorexia

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Ik heb hard gevochten, maar anorexia heeft gewonnen”: ziekenhuis vergeet ouders te waarschuwen voor risico op zelfdoding

© Facebook, JustGiving.

“Ik zou zo graag opgroeien en een leven uitbouwen, maar ik heb er geen.” Dat schreef de 15-jarige anorexiapatiënte Pippa McManus in een van de afscheidsbrieven die ze opstelde vlak voor ze uit het leven stapte in december 2015. Vijf dagen eerder had ze het psychiatrisch ziekenhuis mogen verlaten. Maar dat had haar ouders niet verteld dat er een risico was dat ze zichzelf iets zou aandoen. En voor die gebrekkige zorgverlening is de instelling nu op de vingers getikt.

Pippa uit Stockport in de buurt van het Britse Manchester woog nog maar 25 kilogram toen ze in september 2014 opgenomen werd in The Priory. Ze worstelde toen al bijna twee jaar met een eetstoornis, depressie en zelfverminking. En het was een van de ergste gevallen die ze daar al hadden gezien. In december 2015 mocht ze naar huis, maar vijf dagen later zou ze uit het leven stappen.

© JustGiving.
Ze schreef eerst nog verscheidene afscheidsbrieven aan familieleden en vrienden. In een ervan klonk het: “Ik kan niet nog meer tegen anorexia vechten dan ik al heb gedaan. Ik heb écht hard geprobeerd, maar het is sterker dan ik.”

Onderzoek
Er werd een onderzoek ingesteld naar haar dood en een jury verklaarde nu dat die wel degelijk te wijten was aan zelfmoord. Maar ze had ook forse kritiek op het ziekenhuis, dat het meisje en haar ouders niet de nodige zorg en steun gegeven had. Zo had het niet voldoende gecommuniceerd dat er een risico was op zelfdoding, “iets wat mee aan de oorzaak lag van haar overlijden”. (lees hieronder verder)

© Facebook.
De moeder van Pippa omschreef de ziekte van haar dochter als “een nachtmerrie”. “Er is veel sneller een goede behandeling nodig”, verklaarde Marie McManus emotioneel. “Als die voor handen was geweest voor onze mooie dochter, dan zou ze vandaag waarschijnlijk nog geleefd hebben. Iedereen heeft ons gezin in de steek gelaten, van het begin tot het einde.”

Pippa en haar mama Marie. © JustGiving.
De vader van Pippa vertelde dat het gezin nochtans blij was dat het meisje naar huis mocht. “Maar meteen kreeg ze het weer moeilijk met haar ziekte en was ze voor geen rede vatbaar meer”, vertelt hij. “Ze wilde dat alles goed zou komen, maar de anorexia trok haar omlaag.”

Verontschuldigd
Het ziekenhuis heeft zich intussen verontschuldigd. “Onze gedachten zijn bij de familie van Pip”, aldus directrice Paula Stanford. “We gaan de bevindingen van de jury grondig bestuderen.”

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/3148438/2017/05/03/Ik-heb-hard-gevochten-maar-anorexia-heeft-gewonnen-ziekenhuis-vergeet-ouders-te-waarschuwen-voor-risico-op-zelfdoding.dhtml

Spijtig genoeg wint niet iedereen de strijd tegen deze psychische ziekte. Anorexia speelt niet alleen op het lichaam en het gewicht maar ook psychisch moet men sterk staan.  Ook is het van belang om altijd onder controle te staan. Want vaak gaat het even terug mis als er iets gebeurd. Ook is het altijd zo hoe de omgeving op hen reageert. Want ook dit kan heel hard zijn voor de persoon.

Gerelateerde afbeelding

Afbeeldingsresultaat voor anorexia

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Ze werd beroemd dankzij boeken over gezonde voeding, maar niemand zag wat er echt aan de hand was

Ze werd beroemd dankzij boeken over gezonde voeding, maar niemand zag wat er echt aan de hand was
Foto: Instagram Jessica Sepel

De Australische Jessica Sepel (27) is een gevierd auteur van dieetboeken en voedingsspecialist, maar ze geeft toe dat er jarenlang een flinke schaduwzijde was aan haar succes. Zo kampte ze naar eigen zeggen al die tijd met orthorexia, een obsessie voor gezonde voeding. Nu heeft ze opnieuw van eten leren genieten en wil ze anderen die met dezelfde problematiek geconfronteerd worden advies geven.

Al op haar veertiende raakte de Australische Jessica Sepel in de ban van gezonde voeding. “Diëten gaf me een gevoel van controle. Ik was in een constant gevecht met mijn lichaam verwikkeld en voelde me enkel goed als ik vermagerde. Ik wou enkel ‘schone’ voeding eten en ontwikkelde uiteindelijk een vorm van orthorexia”, vertel ze aan de Daily Mail.

Die orthorexia werd iets waar ze tot in haar twintiger jaren mee kampte en dat ze pas onlangs en twee succesboeken over diëten later kon afzweren. In plaats van een emotionele eter werd ze naar eigen zeggen een flexibele eter en dat dankzij de techniek van mindfull diëten.

Zuivere huid

“Het kostte mij twee jaar om wat liever voor mezelf te worden en bepaalde voedselgroepen die ik had geschrapt terug toe te laten. De nummers op de weegschaal hadden altijd mijn eigenwaarde bepaald, maar toen ik mindfull begon te eten werd mijn huid zuiverder, mijn haar dikker, begon ik beter te slapen en was mijn gewicht beter in balans. Je kan zoveel groenten eten als je wilt, maar als je je angstig voelt, zul je er nooit op je best uitzien”, luidt haar conclusie.

Mindfull eten

En wat houdt dat mindfull eten dan in? Volgens Sepel leg je om te beginnen beter je smartphone aan de kant als je aan het eten bent. “Maak dat er geen afleiding is. Soms at ik ontbijt en zat ik ondertussen op mijn gsm te tokkelen, en tien minuten later was ik al vergeten dat ik had gegeten.” Ze raadt daarnaast ook aan om aan jezelf de belofte te maken dat je nooit meer zult diëten. Ten derde geeft ze nog mee dat het belangrijk is om drie tot vijf keer diep in en uit te ademen voor je begint te eten, om jezelf alvast kalm te maken.

Vandaag voelt ze zich dan ook stukken beter in haar vel. “Ik probeer 80 procent van de tijd gezond te eten en tijdens die andere 20 procent leg ik mezelf in de watten. Ik heb geleerd dat genieten van eten net deel uitmaakt van gezond eten.”

Afbeeldingsresultaat voor Jessica Sepel

BRON: http://www.gva.be/cnt/dmf20170213_02727773/ze-werd-beroemd-dankzij-boeken-over-gezonde-voeding-maar-niemand-zag-wat-er-echt-aan-de-hand-was

Gezonde voeding kan een obsessie worden. Dan pas wordt het ook lichamelijk gevaarlijk. Daar zijn nog geen boeken over geschreven of wordt niet naar voren gebracht. Er zijn heel wat mensen die van ’s morgens tot ’s avonds bezig zijn met hun voeding. Die zelfs het gezin erin betrekken. Dan ben je niet goed bezig. 
Hier is er dan ook meer over te lezen; https://nl.wikipedia.org/wiki/Orthorexia_nervosa
Spijtig genoeg durven heel wat gezondheidsfreaks dit niet toe te geven dat het voor hen een obsessie is om gezond te leven. Maar het prijskaartje op latere leeftijd kan duur zijn. Het is altijd van belang om toch met een gezond verstand te werk te gaan. En bepaalde producten heb je nu eenmaal nodig die moeilijk te vervangen zijn door weet ik wat allemaal. 
Afbeeldingsresultaat voor gezondheidsfreaks
Afbeeldingsresultaat voor orthorexia

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

EETSTOORNIS OP LATERE LEEFTIJD

Julie (48) kreeg een eetstoornis op latere leeftijd: “Ik dacht dat anorexia iets voor jonge meisjes was”

  © thinkstock.

Eetstoornissen zoals anorexia of boulimia komen meestal voor bij jonge meisjes, maar dat wil niet zeggen dat je er later niet mee te kampen kan krijgen. Een Britse enquête bij 5.000 vrouwen wijst uit dat het ook dames rond hun 40ste of 50ste overkomt. De 48-jarige Julie getuigt daarover: “Anorexia gaat niet over er willen uitzien als een model. Het gaat over hoe je je voelt.”

We proberen te begrijpen waarom veel vrouwen geen hulp zoeken

Hoofdonderzoeker Dr. Nadia Micali

De Britse studie die verscheen in BMC Medicine peilde bij 5.000 vrouwen rond 40 à 50 jaar oud naar hun ervaring met eetstoornissen. Drie procent van de ondervraagden gaf aan met een eetstoornis te kampen, nu of in het verleden. Een deel daarvan gaf aan dat ze het in hun tienerjaren kregen, maar andere vrouwen ervaarden het voor het eerst op middelbare leeftijd. “Veel vrouwen die deelnamen aan de studie verklaarden dat het de eerste keer was dat ze over hun eetprobleem praatten,” vertelt hoofdonderzoeker Dr. Nadia Micali. “We proberen te begrijpen waarom veel vrouwen geen hulp zoeken.”

Stigma door stereotype
Tom Quinn van Beat, een Britse organisatie die rond eetstoornissen werkt, wijt dit aan het sociale stigma dat rust op dit soort stoornis bij vrouwen van middelbare leeftijd. “Het stereotype van iemand met een eetstoornis is een jonge vrouw,” legt hij uit. “Wanneer zo’n stereotypen ontstaan, ontstaat er meteen ook een stigma, waardoor mensen die buiten die categorie vallen minder snel hulp gaan zoeken. Erg gevaarlijk, als je weet dat de kans op herstel bij een eetstoornis sterk toeneemt als je er snel bij om te behandelen.”

Ik was ongelukkig op het werk en had een laag zelfbeeld. Ik dacht dat ik gewoon mijn eetlust verloren had.

Anorexiapatiënte Julie (48)

“Voor jonge mensen”
De Britse Julie Spinks (48) kreeg voor het eerst te maken met anorexia toen ze 44 was. “Ik was ongelukkig op het werk en had een laag zelfbeeld,” vertelt ze aan de BBC. “Eerst dacht ik dat ik gewoon mijn eetlust verloren had. Ik voelde me depressief, alsof ik het niet waard was om te bestaan of eten te krijgen. Ik wilde gewoon verdwijnen.” Ze begon steeds meer te sporten en minder te eten, maar besefte nog steeds niet dat ze met een eetstoornis kampte. “Ik dacht dat anorexia iets was dat bij jonge mensen voorkwam. Het kwam niet in mij op dat ik het zou hebben.”

Eten blijft een strijd
Julie ging in therapie, kreeg antidepressiva voorgeschreven en werd zelfs een tijdje in het ziekenhuis opgenomen omdat haar gewicht gevaarlijk laag werd. Nu heeft ze terug een gezond gewicht en gaat het goed met haar. “Ik voel me veel beter, maar het blijft wel altijd in mijn achterhoofd zitten. Ik heb goede en slechte dagen en eten blijft altijd een strijd. Nu besef ik ook dat anorexia niet betekent dat je eruit wil zien als een model. Het gaat niet over je uiterlijk, het gaat over hoe je je voelt.”

Vragen over een eetstoornis? Op deze website vind je veel informatie en tips om hulp te zoeken.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/33/Fit-Gezond/article/detail/3057621/2017/01/18/Julie-48-kreeg-een-eetstoornis-op-latere-leeftijd-Ik-dacht-dat-anorexia-iets-voor-jonge-meisjes-was.dhtml

Er gebeurd iets en je kan het niet goed verwerken dan gaan sommige mensen zich storten op hun eetpatroon. Ze gaan niet meer eten of juist heel veel. Spijtig genoeg kom je op een termijn in zo een cirkel terecht dat je eigen lichaam aan het doden bent. Een eetstoornis is niet leeftijdsgebonden, het heeft vaak te maken met psychische problemen.
Spijtig genoeg de mensen die aan een eetstoornis leiden gaan dit in het begin niet toegeven of kunnen laten zien. Maar na termijn kunnen ze niet anders dan het toe te geven, en dat men dan ook een zware weg moet afleggen om het stabiel te houden. Want het is dagelijks een gevecht dat ze moeten leven. En zeker als er plotseling iets gebeurd dat ze niet kunnen plaatsen of verwerken.

Afbeeldingsresultaat voor soorten eetstoornissen

Afbeeldingsresultaat voor soorten eetstoornissen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Verloren strijd van Emma tegen anorexia ontroert kijker

  Emma © Emma Caris/BNN.

De documentaire Emma wil leven, die gisteren 651.000 belangstellenden trok op de Nederlandse zender NPO3, heeft op veel kijkers een diepe indruk gemaakt. In de documentaire van Jessica Villerius is te zien hoe de 18-jarige Emma de strijd tegen anorexia verliest. “In tijden niet meer zo hard gehuild”, is een van de vele reacties op sociale media.

Emma, links in Portugal, rechts voor haar ziekte © Screenshot NPO3.

Emma wil leven vertelt het verhaal van Emma, die aan de eetstoornis anorexia lijdt. Documentairemaakster Jessica Villerius praat met haar ouders, vriendinnen en hulpverleners. Uiteindelijk doet de jonge vrouw in Portugal een laatste poging te herstellen van de ziekte. Daar wordt ze door een team hulpverleners begeleid.

De sterk vermagerde vrouw krijgt in Portugal een longontsteking, waarna haar omgeving vreest voor haar leven. Ze komt er overheen en neemt een emotioneel filmpje op waarin ze vertelt dat ze weer wil gaan eten. Haar lichaam is echter te zwak en uiteindelijk overlijdt ze alsnog tussen de hulpverleners.

Bevooroordeeld
Op sociale media regent het reacties. Veel kijkers geven aan dat ze geroerd zijn door de documentaire. “In tijden niet meer zo hard gehuild. Wat een heftige documentaire”, schrijft Sylvana. Ana twittert: “Ik ben moe en verdrietig en heb het koud na #emmawilleven.”Kirsten zegt: “Zo aangrijpend en zo goed dat dit wordt uitgezonden. Hopelijk tevens een eye opener voor iedereen die bevooroordeeld is.” Ook is er veel lof voor de ouders, die enkele maanden na het overlijden van Emma haar verhaal al wilden en konden vertellen.

Emma wil leven was onderdeel van een thema-avond van BNN op NPO3. Na afloop werd in de studio van Pauw door Sophie Hilbrand nagepraat over de heftige documentaire.

Emma wil leven is hier terug te kijken.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/929/TV-Gids/article/detail/2999464/2016/11/23/Verloren-strijd-van-Emma-tegen-anorexia-ontroert-kijker.dhtml

Zelf heb ik het niet gezien maar zo te lezen moet het heel wat kijkers aangegrepen hebben. En misschien terecht. Een gevecht tegen anorexia is heel zwaar. Zowel lichamelijk als psychisch.

Afbeeldingsresultaat voor anorexia

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Zo steun je iemand met een eetstoornis

Zo steun je iemand met een eetstoornis

 

Heeft jouw vriendin, zus, dochter, lieve collega of goede kennis te maken met een eetstoornis? Jij weet als geen ander hoe lastig het is om hierop te reageren, laat staan anticiperen! Maar deze tips weet jij hoe je haar het beste steunt. 

Heb jij het vermoeden dat iemand om wie je geeft lijdt aan een eetstoornis, maar twijfel je? Lees dan eerst even dit artikel. Is jouw vermoeden bevestigt en draaien de signalen er echt niet meer om heen? Dan kan jij als vriendin, familie of goede collega niet anders dan ingrijpen. Maar hoe doe je dat? Het is niet makkelijk om een gesprek aan te gaan met de persoon in kwestie. Want hoe zal zij in godsnaam reageren? Het kan natuurlijk totaal verkeerd vallen, dus wat moet je nu? Niets doen is geen optie, zolang niemand aan de bel trekt zal de situatie van kwaad tot erger worden. En besef je heel goed dat een eetstoornis niet alleen een mentale ziekte is, maar op een gegeven moment ook gevaarlijk kan worden voor de gezondheid van jouw naaste. Makkelijk is het niet, maar met deze tips helpen we je graag een handje;
… Stap 1; bespreek het op een rustige manier en word vooral niet boos. Ontkent ze het? Foto’s liegen niet! Leg een foto van een tijd geleden naast een recente neer. Werkt ook dit niet? Maak haar bewust van de fysieke gevolgen die kunnen optreden als zij zo door gaat.
… Als ze het toegeeft sta dan open voor haar verhaal en stoot haar probleem absoluut niet af. Laat zien dat je er voor haar bent en maak duidelijk dat zij er absoluut niet alleen voor staat. Het is misschien wel haar probleem, maar die gaan jullie samen aan.
… Vraag of ze van haar stoornis af wil en weer wil genieten van het leven, zonder continue bezig te zijn met (niet) eten. Vervolgens kun je voorstellen om samen hulp te gaan zoeken, bijvoorbeeld door haar huisarts in te schakelen. Stimuleer hulpverlening door het als iets positiefs te presenteren.
… Als ze zo ver is en in therapie gaat, heb het dan niet constant over haar stoornis. Toon wel belangstelling door af en toe te vragen hoe het met haar gaat. Vraag ook wat jij voor haar kunt betekenen naast haar therapie. Hoe steun je haar het beste?
… Praat over de problemen die er spelen en waarom zij zoveel moeite heeft met eten. Probeer haar vragen te stellen, om je in haar te kunnen verplaatsen. Waarom is ze zo bang om te eten en hoe ziet zij zichzelf? Maar praat ook over jouw issues, laat haar weten dat zij niet de enige is die het af en toe moeilijk heeft.
… Probeer braken of vreetbuien tegen te gaan. Maak bijvoorbeeld samen een lijstje met activiteiten om dit tegen te gaan. Heeft zij de neiging om te braken? Dan gaan jullie snel de stad in. Krijgt zij geen hap door haar keel? Kijk dan een filmpje terwijl jullie eten, zodat ze zich minder bezig houdt met het eten zelf. Zoek afleiding!
… Toon begrip, maar ga niet teveel mee in haar eetstoornis. Overtuig haar van het feit dat een snoepje echt niet ongezond is en eten hartstikke fijn kan zijn, als je er niet teveel over nadenkt. Misschien kun je een filmpje laten zien waarin een model een vette hamburger naar binnen werkt.
… Maak haar duidelijk dat ze niet de enige is die met dit probleem kampt. Er zijn genoeg boeken over meiden die een eetstoornis hebben verslagen. Koop een motiverend boek voor haar, of meld haar aan op een website waar meer vrouwen met hetzelfde probleem dealen.
… Heb geduld, het herstel kan soms jaren duren. Heeft ze een terugval? Snauw haar dan niet af, maar motiveer haar om de draad weer op te pakken. Stel samen (realistische) doelen en leg de focus op de toekomst.
… Hou simpelweg gewoon van haar. Niets kan op tegen een knuffel!
Het is niet makkelijk om iemand een steun te geven met een eetstoornis. Het belangrijkste van al is dat je laat voelen dat je er bent voor de persoon. Alcohol drug en eetstoornis zijn de drie die vragen om steun om er te zijn voor hen. Als je de persoon iets beter kent kan je proberen om naar de oorzaak opzoek te gaan. Het heeft een oorzaak en dat moet eerst opgelost worden, dan pas kan men verder.
Maar nogmaals laat gewoon voelen dat je er bent voor hen.
Afbeeldingsresultaat voor eetstoornis steunen
Afbeeldingsresultaat voor eetstoornis steunen
Laat ze niet het gevoel krijgen er alleen voor te staan.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

‘Vrouwen ontwikkelen vaker eetstoornis dan mannen’

Vrouwen ontwikkelen vaker een eetstoornis dan mannen. Dit zou komen omdat vrouwen meer hersenacitiviteit hebben in gebieden die geassocieerd zijn met een negatief zelfbeeld.

Dit komt naar voren uit onderzoek dat gepubliceerd is in Oxford Journal. Door middel van virtual reality maakten onderzoekers de lichamen van zestien mannen en zestien vrouwen dikker of dunner dan ze in werkelijkheid waren. Tussendoor maten ze de hersenactiviteit.

Wanneer de deelnemers hun lichaam als veel dikker zagen, was er een toename in het gebied in de hersensen dat gelinkt is aan emoties. Vooral bij vrouwen was dit effect sterk.

De onderzoekers stellen dat dit onderzoek kan helpen bij het verklaren van een neurobiologische onderbouwing van een eetstoornis en kwetsbaarheid bij vrouwen.

BRON: http://www.nu.nl/gezondheid/4337905/vrouwen-ontwikkelen-vaker-eetstoornis-dan-mannen.html

Zelf vermoed ik ook dat het meer bij vrouwen en jonge meisjes voorkomt dan bij mannen. Kwetsbaarheid maar ook een laag zelfbeeld en zelfvertrouwen heeft daarmee te maken. We kunnen dan wel blijven zeggen de media is er een grote schuld van maar ook pesterijen komen hier in eerste instantie naar boven. Maar ook het niet kunnen uiten of het gevoel hebben nergens terecht kunnen en zo naar dit stukje overgaan. Een eetstoornis heb je in allerlei punten, en spijtig genoeg is het ook nog eens geestelijk gebonden. Je maakt het voor jezelf heel zwaar en zeker voor je lichaam. Je draagt het ook meestal heel je leven mee, dat maakt dat je altijd moet oppassen voor valkuilen.

Afbeeldingsresultaat voor eetstoornis in alle vormen

EEN EETSTOORNIS HEB JE IN VERSCHILLENDE VORMEN DIE IK HIER OOK NOG EVEN PLAATS.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

25 eetstoornissen in een overzicht…

Een eetstoornis is een psychische aandoening waarbij het eetgedrag afwijkt van de “norm”. Zo kan iemand veel méér eten dan normaal wordt geacht, maar ook beduidend minder. Bovendien kan voedsel worden uitgebraakt of worden geloosd met behulp van laxeermiddelen.

De medische wetenschap erkent tot nog toe maar twee “echte” eetstoornissen, namelijk ‘anorexia nervosa’ en ‘boulimia nervosa’. In dit artikel bespreken we echter 25 “eetstoornissen”. Veruit de meeste hiervan worden dus niet officieel als medische aandoening gezien en ze zijn zelfs niet altijd psychologisch of dwangmatig van aard…

1. Anorexia nervosa

Anorexia wordt gekenmerkt door een onrealistisch beeld van het eigen lichaam. Men ziet zichzelf als dik, zelfs bij extreem ondergewicht. Er heerst een obsessieve angst om aan te komen. Gevoelsmatig geldt: hoe magerder hoe beter.

> Lees hier meer over anorexia nervosa…

2. Boulimia nervosa

Bij boulimia nervosa oftewel ‘boulimie’ wisselen periodes van extreem veel eten en uithongering elkaar af. Het ene moment geeft men zich over aan eetbuien; het volgende moment wordt er moedwillig gebraakt of gelaxeerd om zich van het voedsel te ontdoen.

> Lees hier meer over boulimia nervosa…

3. Binge Eating Disorder

Bij Binge Eating Disorder oftewel ‘eetbuienstoornis’ lijdt men aan (extreme) eetbuien, vergelijkbaar met boulimia nervosa. Patiënten hebben echter niet de neiging tot braken of laxeren. Hierdoor kan op vrij korte termijn overgewicht of zelfs zwaarlijvigheid (obesitas) ontstaan.

> Lees hier meer over Binge Eating Disorder…

4. Orthorexia nervosa

Orthorexia wordt gekenmerkt door de drang of obsessie om “gezond” te eten. Vooral vet, suiker en synthetische toevoegingen (E-nummers) worden gemeden. Deze eetstoornis wordt doorgaans steeds extremer, waardoor men op den duur enkel nog biologisch geteelde groenten eet, met alle gevolgen van dien.

> Lees hier meer over orthorexia nervosa…

5. Anorexia athletica

Anorexia athletica staat ook wel bekend als “sport-anorexia”. De patiënt is fanatiek beoefenaar van duursport of krachtsport om alsmaar slanker en strakker te worden. Vanwege de activiteit is het energieverbruik extreem hoog. De persoon in kwestie blijft echter normaal of zelfs gematigd eten, waardoor er tekorten aan brandstof en bouwstoffen optreden.

> Lees hier meer over anorexia athletica…

6. Vitarexia

Vitarexia is niet zozeer een eetstoornis, maar veeleer een eetprobleem. Vitarexia heeft namelijk geen psychische, maar een praktische oorzaak. Het is een vorm van ondervoeding; niet door te weinig eten, maar te ongezond eten. Met vitarexia wordt een klinisch gebrek aan vitamines bedoeld door belabberd eetgedrag.

> Lees hier meer over vitarexia nervosa…

7. Pregorexia

Pregorexia is een taalkundige samenstelling van ‘pregnancy’ en ‘anorexia’. Het gaat hierbij meestal om vrouwen met de obsessieve drang om na een zwangerschap zo snel mogelijk weer slank te zijn. Koste wat kost vermageren… Ongeacht tegenstrijdige behoefte van moeder & kind. De term ‘pregorexia’ wordt tevens gebruikt voor zwangere vrouwen die aan anorexia nervosa lijden.

> Lees hier meer over pregorexia…

8. Bridorexia

Bridorexia is een neologisme, bestaande uit de woorden ‘bride’ en ‘anorexia’. Het is de obsessieve drang om er zo slank mogelijk uit te zien op de eigen trouwdag. Het gaat meestal om aanstaande bruiden die in een zo strak mogelijk uitgesneden bruidsjurk willen passen. In Nederland spreekt men ook wel van ‘bruidorexia’.

> Lees hier meer over bridorexia…

9. Fatorexia

Net als anorexia wordt ‘fatorexia’ gekenmerkt door een vertekend zelfbeeld. Waar anorexia gepaard gaat met een onterecht beeld van overgewicht, wordt fatorexia gekarakteriseerd door een vertekende voorstelling van een gezond of zelfs slank lichaam. Iemand is overduidelijk te zwaar, maar beschouwt zichzelf als gezond; overgewicht wordt dus niet als zodanig ondervonden of erkend.

10. Kinder-anorexia

Piepjonge kinderen (met name meisjes) lijden steeds vaker aan anorexia nervosa. Niet alleen jonge tienermeiden (10 – 14 jaar), maar zelfs meisjes tussen de vier en zes jaar oud. Bij jonge vrouwen (kinderen en meiden onder de 18 jaar) die lijden aan anorexia nerovosa spreekt men ook nog weleens van ‘kinder-anorexia’.

11. Manorexia

Omdat anorexia nervosa nog altijd als een “vrouwen-aandoening” wordt gezien is de term ‘manorexia’ in het leven geroepen voor mannen die aan anorexia nervosa lijden. De afgelopen jaren zijn er dan ook steeds meer mannen die aan eetstoornissen lijden en hier openlijk voor uitkomen. Manorexia is dus geen op zichzelf staande eetstoornis, maar een samenstelling van ‘man’ en ‘anorexia’.

12. Compulsief overeten

Compulsief Overeten staat ook wel bekend als Compulsive Overeating (COE) en ‘eetverslaving’. Compulsive Overeating kent duidelijke raakvlakken met Binge Eating Disorder. Bij COE is echter sprake van een continue mentale afhankelijkheid, vergelijkbaar met alcohol-, drugs- en rookverslaving. De bekendste eetverslaving is de koolhydratenverslaving.

13. Purging disorder

Purging disorder is een eetstoornis die voornamelijk wordt gekenmerkt door laxeren. Hoewel dit doorgaans ook het geval is bij anorexia en boulimia, verschilt purging disorder van beide. Er is namelijk geen sprake van ondergewicht zoals bij anorexia en ook niet van vreetbuien zoals bij boulimia. Het gebruik van laxeermiddelen staat op de voorgrond.

14. Diaboulimia

‘Diaboulimia’ is een eetstoornis onder diabetici (mensen met suikerziekte). Vooral jongeren met diabetes type 1 gebruiken insuline-injecties om af te vallen of uit angst om aan te komen. Door onvoldoende insuline toe te dienen of injecties over te slaan, valt men af. Dit zorgt echter voor (levens)gevaarlijke schommelingen in de bloedsuikerspiegel. Diaboulimia wordt ook wel ‘diarexia’ of ‘diaboulimie’ genoemd.

15. Food Maintenance Syndrome

Food Maintenance Syndrome is een psychische stoornis onder kinderen in de pleegzorg die wordt gekenmerkt door abnormaal eetgedrag. Het gaat om een patroon van overmatig eten, terughoudendheid controle-uitoefening. Hierdoor kunnen verregaande groeiproblemen ontstaan. Men verondersteld dat het afwijkende eetgedrag wordt uitgelokt door stress en mishandeling. (bron)

16. Hyperfagie

Hyperfagie staat ook wel bekend als polyfagie, megalofagie, vraatzucht, varociteit, edaciteit, gastromanie, sitomanie, pantofagie en ziekelijke gulzigheid. Polyfagie is geen eetstoornis op zich, maar veeleer een symptoom van verscheidene eetstoornissen. Polyfagie kan een teken zijn van boulimia, COE of BED, maar ook worden veroorzaakt door depressie, uithongering of een hersenafwijking.

17. Nocturnal Sleep-Related Eating Disorder

Nocturnal Sleep-Related Eating Disorder (NSRED) betekent letterlijk ‘nachtelijke slaap-gerelateerde eetstoornis’. Het is een combinatie van parasomnie en een stoornis. Parasomnie is het vertonen van ongewoon gedrag tijdens het slapen, waardoor het voor anderen lijkt alsof je wakker bent. In dit geval wordt er door de slaper gegeten, zonder dat diegene zich daarvan bewust is.

18. Night Eating Syndrome

Night Eating Syndrome (NES) oftewel “nacht-eten” is een eetstoornis die gepaard gaat met terugkerende nachtelijke eetbuien. Minstens de helft van de dagelijkse calorie-intake wordt tussen 12 uur ’s nachts en 6 uur ’s ochtend genuttigd. Het ontbijt wordt meestal overgeslagen; de lunch is gematigd. Vaak is er sprake van een geringe eigenwaarde, symptomen van depressiviteit en verlaagde melatonine en leptine-niveaus.

19. Chronische voedselweigering

Voedselweigering kent verschillende vormen en gradaties. In dit geval bedoelen we stelselmatige voedselweigering die gezondheidscomplicaties met zich meebrengt. Deze eetstoornis ontstaat vaak bij kinderen met een uitgebreide en gecompliceerde medische voorgeschiedenis. Er ontstaan gedragsproblemen zoals een extreme voedselvoorkeur, slikangst, chronisch braken of zelfs langdurige hongerstaking.

20. Vetzucht

Iemand met vetzucht heeft de begeerte om dik te zijn. Een extreem dik lichaam wordt verheerlijkt en als mooi, stijlvol en verleidelijk ervaren. Men kiest er opzettelijk en welbewust voor om alsmaar zwaarder te worden. Zelfs levensbedreigend overgewicht past in dit ideaalbeeld. Er is zelfs een aanzienlijke community die overgewicht als schoonheidsideaal ziet. Deze ‘eetstoornis’ wijkt in deze zin af van de rest omdat er dus geen sprake is van een obsessieve drang.

21. Magerzucht

Magerzucht is de tegenhanger van vetzucht. Iemand met magerzucht ervaart de behoefte om extreem mager te zijn. Een uitgemergeld lichaam wordt verheerlijkt en als esthetisch, verleidelijk en modieus gezien. Men kiest er opzettelijk en welbewust voor om alsmaar dunner te worden. Zelfs levensbedreigend ondergewicht past in dit ideaalbeeld. Magerzucht is net als vetzucht een uitzondering op de ‘regel’ omdat obsessieve drang ontbreekt.

22. Pica

Pica houdt in dat er stelselmatig niet-eetbare dingen worden gegeten. Het kan gaan om aarde, klei, kalk, pleisterwerk, roest, as, papier en zelfs glas. Door het eten van oneetbare producten kunnen buikklachten, gebitsbeschadigingen of zelfs een levensbedreigende vergiftiging ontstaan. Mens spreekt van pica als deze neiging langer dan een maand aanhoudt.

23. Ruminato

Bij ruminato oftewel ruminatiestoornis wordt voedsel niet in één keer doorgeslikt. Het eten wordt keer op keer herkauwd na een oprisping. Deze oprispingen kunnen onwillekeurig zijn, maar ook doelbewust worden opgewekt. De precieze oorzaak van ruminato is onbekend, maar de oprispingen worden in elk geval niet veroorzaakt door een aandoening van de slokdarm of maag.

24. Psychogeen braken

Psychogeen braken houdt in dat men overgeeft vanwege psychische problemen. Vaak is er sprake van een lange voorgeschiedenis met braken die soms zelfs teruggaat tot in de kindertijd. Het zijn psychische problemen die leiden tot misselijkheid en braken, en het overgeven gebeurt frequent, moeiteloos en pijnloos.

25. Eetstoornis Niet Anderszins Omschreven

Een ‘eetstoornis niet anderszins omschreven’ (ENAO) staat ook wel bekend als ‘eating disorder not otherwise specified’ (EDNOS). Het is een verzamelterm voor allerlei eetstoornissen die niet als een op zichzelf staande ziekte worden erkend. In principe behoren alle eetstoornissen onder de ENAO die niet aan de criteria van anorexia, boulimia óf BED voldoen.

Gevolgen van eetstoornissen

De gevolgen van een eetstoornis kunnen relatief mild zijn, maar zijn in veel gevallen enorm heftig en ingrijpend. Vooral anorexia, boulimia en BED hebben in veel gevallen slopende gevolgen voor lichaam en geest. De kenmerkendste gevolgen van eetstoornissen zijn gevaarlijk tot levensbedreigend ondergewicht of overgewicht; daarnaast kan schade optreden aan onder meer huid, haren, tanden, botten, spieren, vruchtbaarheid en psychische gesteldheid. Letsel als gevolg van eetstoornissen kan achteraf onherstelbaar blijken.

BRON: https://www.salusi.nl/eetstoornissen-overzicht/

Deze vrouw mocht de kinderen van haar broer niet meer zien omdat ze anorexia had. Dit was haar moedige antwoord

© Instagram/Jessica Clutterbuck .

Ze had maar één doel: zo mager worden als maar mogelijk was. Tot haar broer besliste dat ze haar neefje en nichtje niet meer mocht zien: “ik wil niet dat ze iemand leren kennen die aan het sterven is”. En dat was het moment dat de Britse Jessica Clutterbuck (26) besefte dat er iets moest veranderen.

Ze had al een problematische relatie gehad met voeding sinds ze 14 was. “Als kind hield ik van eten en was ik mollig. Tot ik als tiener tijdens een vakantie 12 kilogram afviel. Opeens besefte ik dat minder eten ook minder wégen betekende”, vertelt ze.Lijdensweg
Dat was het begin van een lange lijdensweg. Haar gewicht ging als een jojo op en neer. Op haar 19de ging ze in korte tijd van een maatje 40 naar een maatje 34 door elke dag 1.000 calorieën te verbranden op een steptoestel en te vasten. Daarna ging ze weer naar een iets gezonder gewicht.

Ribben
Tot ze 23 was, in 2013. Toen zakte ze opeens helemaal naar een maatje 30. “Ik fitneste drie keer per dag en ruimde de hele tijd het huis op om calorieën te verbranden”, vertelt ze. “Ik at alleen nog bananen en watermeloen en dronk uitsluitend dieetcola. Ik nam ook laxatieven. Ik wilde zo mager zijn als maar kon, tot ik al mijn ribben kon zien.”

Jessica Clutterbuck met haar nichtje toen ze op het dieptepunt van haar ziekte zat. © Instagram/Jessica Clutterbuck.

Ik keek naar mijn nichtje van zes maanden oud en besefte opeens hoe graag ik haar eigenlijk zag

Jessica Clutterbuck

Maar dat eiste een zware tol van haar lichaam. Haar haren begonnen uit te vallen en ze kreeg een gele teint omdat haar lever het liet afweten. En dat had ook een effect op de relatie met haar familie en vrienden, zelfs haar relatie sprong af. “Ik heb me nog nooit zo eenzaam gevoeld als toen”, vertelt ze. “Op zeker moment kwam mijn broer naar me toe en zei me dat hij niet wilde dat zijn kinderen me nog zagen, omdat hij niet wilde dat ze iemand zouden leren kennen die stervend was. Toen brak ik.”

Koud
“Het was op het verjaardagsfeestje van mijn moeder. Iedereen liep buiten in de zon en ik zat binnen onder een deken omdat ik het koud had. Ik keek naar mijn nichtje van zes maanden oud en besefte opeens hoe graag ik haar eigenlijk zag. En ik besefte tegelijk dat ik een eigen kindje misschien zelfs nog liever zou kunnen zien. Maar dat ik dat geluk misschien nooit zou kennen als ik mijn lichaam verder zou blijven mishandelen en kapot maken.”

Dat was het moment dat Clutterbuck besloot haar leven drastisch om te gooien. Ze liet zich opnemen in een ziekenhuis voor mensen met een eetprobleem en kreeg meteen de diagnose anorexia nervosa. “Ik besefte dat ik dapper moest zijn en elke week stelde ik mezelf een uitdaging, van het eten van een stuk toast tot een naar binnen werken van een kop pasta”, vertelt ze. “Het was de grootste overwinning van mijn leven. Terwijl de weken voorbij gingen, werd eten steeds minder eng.”

Personal trainer

© Instagram/Jessica Clutterbuck.

Een jaar later was ze al tien kilogram bijgekomen en leerde ze haar vriend kennen, die een fitnesszaak uitbaat. Terwijl haar lichaam beetje bij beetje een gezonde BMI bereikte, begon ze een opleiding om personal trainer te worden. Intussen weegt ze een gezonde 72 kilogram en is ze op Instagram een inspiratie voor anderen vrouwen die met hetzelfde probleem worstelen. “Ik wil hen vooral meegeven dat je jezelf graag moet zien en dat écht gezond leven o zo belangrijk is.”

© Instagram/Jessica Clutterbuck.
https://www.instagram.com/jessclutterbuck/
BRON: http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/2833966/2016/08/18/Deze-vrouw-mocht-de-kinderen-van-haar-broer-niet-meer-zien-omdat-ze-anorexia-had-Dit-was-haar-moedige-antwoord.dhtml
Een eetstoornis maakt niet jezelf kapot maar ook je sociaal leven. Het lichtje gaat pas branden dat iemand echt iets hard zegt om je te herpakken. Toch is het altijd uitkijken hoe je iets aanbrengt bij iemand met een eetstoornis. Je moet er zeker niet tegen gaan zeggen en je moet nu gaan eten. Nee je moet de oorzaak vinden. Wat speelt er in de persoon om zich zo af te laten takelen. En meestal gaat het gepaard om het gewicht. Maar eens ze willen gaan ze een strijd aan en meestal moeten ze daar ook tegen blijven strijden.
AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/AUM MANI PADME HUM

“Kijk naar wat mij overkomen is: er heet uitzien is geen synoniem voor geluk”

https://www.instagram.com/thelifeofandie/

Uitgehongerd heeft ze zichzelf om het ‘perfecte’ maatje te krijgen. En ook al ziet Amanda er volgens velen nu onweerstaanbaar uit, zij vindt het doodjammer dat ze het zo ver gedreven heeft. Tot anorexia toe, godbetert. Op haar Instagrampagina post ze volop foto’s van de donuts, pizza’s, hamburgers en andere vettige lekkernijen die ze nu naar binnen werkt. De blogster uit het Amerikaanse Baltimore kweekt extra kilo’s, met maar één doel: zichzelf weer goed in haar vel voelen. “Denk twee keer na vooraleer je een slank meisje een compliment geeft, je weet nooit hoeveel schade ze daarbij berokkend heeft aan haar lichaam”, luidt haar wijze boodschap.

“Soms is ‘heet zijn’ geen synoniem voor geluk”, begint Amanda haar betoog. “Jezelf kapotmaken om toch maar dat droomlijf te krijgen? Nee, dat is het niet waard. Een boek beoordeel je toch ook niet op de kaft? Als je me niet kent, zou je waarschijnlijk denken dat ik er geweldig uitzie op mijn foto’s. Je zou me feliciteren en me misschien een beetje benijden om mijn doorzettingsvermogen. Mensen komen me vragen hoe ik dit geflikt heb en hopen dat ik hen het grote geheim zal verklappen. Want in onze maatschappij wordt gewichtsverlies helaas gezien als een teken van gezondheid. Wie slank is, moet zich toch goed voelen? En zo’n succes moet dan in de verf gezet worden.”
“Voor mij (en nog veel andere vrouwen) betekent zo’n slanker lichaam echter niet dat ik gezonder ben. Integendeel: mijn ‘perfect lijf’ is er gekomen door me elke dag opnieuw uit te hongeren. Langzaam maar zeker maakte ik mezelf kapot. Mijn menstruatiecyclus is compleet onvoorspelbaar geworden, ik heb osteopenie (het voorstadium van botontkalking; nvdr), een zwakker hart en wie weet wat is er nog allemaal mis? Eindelijk heb ik het lichaam waar ik van droomde toen ik jonger was en waar al die populaire meiden moeiteloos jongens mee versierden. Nooit had ik gedacht dat het me zou lukken. Maar kijk: ik ging zelfs verder dan het streefgewicht dat ik voor ogen had (is het niet triestig dat dit hetgene was dat ik het allerliefste wilde?).”
“Ik heb nu dat ene ding dat mijn leven perfect zou maken. Dacht ik, want net het tegenovergestelde gebeurde. Ik kreeg het gevoel dat alles van me afgenomen werd. De voor- en na-foto (bovenaan dit artikel; nvdr) zou me honderden likes kunnen opleveren, maar ik ben er niet trots op. Ik wil niet meer dat rechtse meisje zijn. Ik wil me niet meer uitgehongerd, ellendig en futloos voelen om er knap uit te zien. Ik zou er alles voor over hebben om opnieuw dat linkse meisje te worden. Terug naar het leven dat ik had vóór mijn eetstoornis, toen ik enkel ging fitnessen als ik er zin in had. Die persoon had tenminste een geweldig lief, leuke vrienden en een sprankelende toekomst. Zij kon na een hele pizza zelfs nog een ijsje verorberen zonder enig schuldgevoel. En ook zij voelde zich onweerstaanbaar knap gedurende 99 procent van de tijd.”
“Denk dus even na als je nog eens zo’n voor- en na-foto te zien krijgt. Je weet nooit wat dat meisje er allemaal voor moeten doen heeft. Je weet niet met welke demonen ze af te rekenen krijgt, hoe haar leven eruitziet en wat haar echte verhaal is. Let op: ik wil hier geen mensen onderuithalen die kilo’s verliezen om gezonder te worden, hun leven zal verbeteren en dat is geweldig. Wat ik probeer te zeggen, is dat onze maatschappij zich te veel focust op slank zijn. We prijzen zo’n mensen alsof ze net kanker overwonnen hebben. Dan mag het toch niet verbazen dat jonge meisjes ten prooi vallen aan een eetstoornis? Want wie wil er zich niet ‘populair’ voelen? Laten we voorbij het uiterlijk kijken en het innerlijk meer in de verf zetten. Meer ziel, meer creativiteit, meer dromen,… Dat zijn de transformaties die er echt toe doen.”BRON: http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/2786098/2016/07/02/Kijk-naar-wat-mij-overkomen-is-er-heet-uitzien-is-geen-synoniem-voor-geluk.dhtml

Heel wat willen een droomlijf hebben. Maar wat is een droomlijf als jezelf de dood gaat injagen? En niet te vergeten dat niet alleen de buitenkant van een persoon telt. Dat blijft ook niet mooi hoor. Het zal ook verouderen het zal ook zijn kwaaltjes kennen. 

Je goed voelen in je lichaam en je niet door anderen laten opdraaien om een perfect lichaam te hebben. Want vraag jezelf maar eens af. Wat is een perfect lichaam wat is een perfect maatje als je niet goed voelt in je eigen vel of jezelf ziek maakt.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

MaBeautility

Passie voor beauty, bloggen, lifestyle, dans en make-up

GEDICHTEN & HANWERKEN & RECEPTEN & VIDEO’S

Mooie onderwerpen : GEDICHTEN van VEERTJE op een plaatje & HANWERKEN & RECEPTEN de moeiten waard om uit te proberen

Onderweg na kanker

over omgaan met kanker en hoe het in al die grote kleine dingen sporen vraagt

B E Y O U L I E

Be true to who you are

Personal Plus Training

Personal training op locatie

Redheadrebel

Take the bull by the horns

The Desires of Living

De verlangens in je leven

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Femke's dagboek

Een kijk op dagelijkse beslommeringen

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

Kanker en dan .....

Het leven is een achtbaan

My life blog Esther Cuyvers

zwaluwen in de lucht

MichielZiet.com

Dagelijkse dingen die soms meer bijzonder zijn dan je denkt

Elyzenn

tussen Focus en Flow

Aquarius

Een klasse WordPress.com site

Theo Herbots Blogger, Website-Creator, MLM

Niet alleen belangrijke informatie over Tienen en omgeving maar ook belangrijke informatie waar alle TIENENAARS EN ANDEREN belang kunnen bij hebben en ook alles rond Toerisme en Activiteiten in Tienen Uw informant THEO HERBOTS

Lief Huis

Over veilig thuis zijn

Mieke Van Looy's

One Shot of Wonderness a Day

Neverendingnotes

Niksjes, Nutjes, Notities & Nieuwsgierigheden

'T is Maan

haken, breien, tuinieren, hardlopen en meer!

VanGodenEnMensen

(Nieuws) Over religie en filosofie door Paul Delfgaauw

Bewegen en nog veel meer

Bewegen kan altijd en overal

Vier elk klavertje

Omdat je leven het vieren waard is.

The Victoria Tales

"We are not interested in the possibilities of defeat. They do not exist." - Queen Victoria

ECLECT

Humanistisch Eclectisch Religieus

heyesther

health & happiness blog

MichielZiet

Dagelijkse dingen die soms bijzonderder lijken dan je denkt.

Discobar Bizar

Welkom op de blog van Discobar Bizar. Druk gerust wat op de andere knoppen ook, of lees het aangrijpende verhaal van Hurricane Willem nu je hier bent. Welcome to the blog of Discobar Bizar, feel free to push some of the other buttons, or to read the gripping story of Hurricane Willem whilst you are here!

CountingCatbirds

Juju & Journaling

Coaching De Lotus - kinder-en gezinscoaching

Vind hier het antwoord op je vragen....

Leven met Chronische Lyme en Co-infectie

Een ziekte die je vaak niet van de buitenkant ziet.

De tijd van uw keuzes

In uw hersenen zit een systeem, een stemmetje in uw hoofd en een tijdsbalk.

Liestoire

|| Lies Tanghe ||

%d bloggers liken dit: