Category: Borstkanker en kanker


Kanker is in speeksel te zien

Kanker is in speeksel te zienTijdige behandeling van kanker kan bepalend zijn voor de overlevingskansen van patiënten. Een nieuw ontwikkelde methode biedt hoop om bepaalde kankersoorten snel en gemakkelijk op te sporen: een speekseltest. Japanse en Amerikaanse wetenschappers ontdekten dat diverse soorten kanker zich in speeksel op maar liefst 54 verschillende manieren manifesteren.

De wetenschappers van de Japanse Keio Universiteit en de Amerikaanse Universiteit van Californië, bestudeerden het speeksel van 215 mensen. Onder hen bevonden zich ook kankerpatiënten. Het speeksel van de zieke mensen had andere kenmerken dan dat van gezonde proefpersonen, zo ontdekten de onderzoekers. Ze concluderen dan ook dat een eenvoudige speekseltest voldoende is om verschillende soorten kanker zoals alvleesklierkanker, borstkanker en mondkanker op te sporen. De ontdekking werd in het tijdschrift Gastroenterology omschreven als een grote doorbraak.

Hoopgevend

De resultaten van het onderzoek zijn hoopgevend. In een experiment om te kijken hoe betrouwbaar de methode was, kon alvleesklierkanker in 99% van alle gevallen in het speeksel worden gezien. In 95% van de gevallen was borstkanker zichtbaar en bij 80% kon ook mondkanker worden gedetecteerd.

Tijdige behandeling

De speekseltest kan in één keer vijfhonderd stoffen uit je speeksel opsporen. Volgens onderzoekers zouden patiënten binnen twaalf uur de uitslag te weten kunnen komen. Voor iemand met alvleesklier- of mondkanker kan snelle ontdekking door middel van een speekseltest doorslaggevend zijn. Bij deze soorten kanker is een tijdige ontdekking en behandeling ontzettend belangrijk, omdat er in de beginfase nog weinig duidelijke symptomen zijn, waardoor de ziekte vaak te laat wordt opgemerkt. Speeksel is eenvoudiger af te nemen dan bloed of urine. De snelle diagnose zorgt ervoor dat er daarna snel gestart kan worden met de behandeling.

Meer onderzoek nodig

De onderzoekers willen de nieuwe methode niet alleen voor het opsporen van kanker gebruiken. Ze vermoeden dat ook andere aandoeningen met behulp van speeksel aan het licht kunnen komen.

Deze methode zou tot een nieuwe screening voor kanker kunnen leiden, maar verder onderzoek is essentieel om de bevindingen te bevestigen en de eventuele toepassing ervan te rechtvaardigen.

Speekseltest om risicogroepen op te sporen

Een speekseltest is niet alleen een manier om ziektegevallen op te sporen, het zou ook risicogroepen kunnen identificeren. Het kan namelijk genetische variaties opsporen, die het risico op bepaalde soorten kanker kunnen voorspellen. Een speekseltest zou op die manier een gepersonaliseerde screening mogelijk maken; wie meer risico blijkt te lopen, zal vaker een screening krijgen. Op die manier is een vroegtijdige diagnose – en een behandeling in het beginstadium – mogelijk.

BRON: https://www.dokterdokter.nl/gezond-leven/uiterlijk/kanker-is-in-speeksel-te-zien/

Dit zou zeker wel eens een goede oplossing kunnen zijn om kanker sneller op te sporen. Men hoeft dan ook niet al te grote testen te laten uitvoeren maar gewoon een speeksel uitstrijkje. Nu weten we dat in speeksel heel wat terug te vinden is, alleen spijtig genoeg wordt hier niet altijd de aandacht aangegeven of zijn ze nog niet zover om dit optimaal te testen om zo het nodige te contacteren. 

Afbeeldingsresultaat voor speekseltest

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

https://shivatje.wordpress.com/

 

AUM MANI PADME HUM

ZELF BORSTONDERZOEK

Hoe doe jij borstonderzoek: thuis of in het ziekenhuis?

Hoe doe jij borstonderzoek: thuis of in het ziekenhuis?Borstonderzoek is van groot belang. Ongeveer één op de zeven vrouwen krijgt borstkanker. Jaarlijks sterven zo’n 3200 mensen aan borstkanker, wat het doodsoorzaak nummer één maakt voor vrouwen tussen de 25 en 55 jaar. Regelmatig borstonderzoek is belangrijk om in de gaten te houden of je borsten nog gezond zijn. Wanneer borstkanker in een vroeg stadium wordt gevonden, zijn er namelijk nog veel behandelmogelijkheden. Dokterdokter vertelt je alles over borstonderzoek: welke vormen van borstonderzoek zijn er, en hoe hun je zelf je borsten controleren?

Borstonderzoek thuis

Borstonderzoek kun je thuis uitvoeren, bijvoorbeeld onder de douche. Het beste is om dat één week na je menstruatie te doen. Je borsten zijn dan vaak minder gezwollen dan voor de menstruatie.

Belangrijk is om te weten hoe je borsten normaal aanvoelen en eruitzien. Alleen op die manier kan je achter verdachte veranderingen komen. Het kan bijvoorbeeld zijn dat je altijd al ingetrokken tepels hebt gehad of dat de ene borst altijd al groter was dan de ander. Ook is het vrij normaal dat het onder je huid wat hobbelig aanvoelt, dat komt door de klierweefsels in de borst. Wanneer je borsten anders aanvoelen dan normaal, of wanneer je een van de volgende symptomen herkent, is het van belang je huisarts te raadplegen:

  • Een ongewoon knobbeltje in je borst
  • Een recent ingetrokken tepel
  • Een strengetje naar je tepel
  • Vocht uit de tepel dat bloederig, waterig, groen van kleur of melkachtig is
  • Schilfering en roodheid van je tepel of een kuiltje in de borst
  • Een slecht genezend plekje
  • Een zwelling in je oksel
  • Een warm aanvoelende borst met rode verkleuring van je huid
  • Een pijnlijke, anders aanvoelende plek in je borst

Bevolkingsonderzoek borstkanker

Alle vrouwen tussen de 50 en 75 jaar in Nederland worden elke twee jaar uitgenodigd om hun borsten te laten controleren tijdens het bevolkingsonderzoek. Dat wordt gedaan door middel van een mammografie. Deelname aan het bevolkingsonderzoek is gratis en vrijwillig.

Door het landelijke borstonderzoek is de kans groter dat borstkanker in een vroeg stadium wordt ontdekt, wat de overlevingskansen groter maakt. Borstkanker kan in dit borstonderzoek zelfs worden geconstateerd voordat je klachten hebt. Dat maakt de kans op uitzaaiing kleiner en de behandeling mogelijk minder zwaar. Jaarlijks sterven 755 vrouwen minder aan borstkanker door het bevolkingsonderzoek. Door geregeld mee te doen aan het bevolkingsonderzoek verminder je je kans op overlijden aan borstkanker met zo’n vijftig procent.

Mammografie

Een mammografie wordt gemaakt na een doorverwijzing van je huisarts of tijdens het bevolkingsonderzoek. Een mammografie is eigenlijk gewoon een röntgenfoto van je borst. Dit borstonderzoek maakt de vetweefsels, klierweefsels en bindweefsels in je borst zichtbaar. Daardoor kunnen afwijkingen worden gevonden. Een mammografie wordt gemaakt door je borst plat te drukken tussen twee plexiglasplaten, wat best pijnlijk of ongemakkelijk kan aanvoelen. Gelukkig duurt een mammografie niet langer dan een paar seconden.

Het duurt ongeveer twee weken voordat je de uitslag krijgt van een mammografie. Wanneer er een afwijking is gevonden op de foto’s, wordt ook je huisarts geïnformeerd. Deze zal vervolgens contact met je opnemen en je doorverwijzen voor vervolgonderzoek. Dat vervolgonderzoek kan je vertellen of het om een goedaardige verandering in je borst gaat, of om borstkanker. Je arts zal de uitslag en zijn advies verder met je bespreken.

BRON: https://www.dokterdokter.nl/gezond-leven/algemeen/borstonderzoek-thuis-ziekenhuis/

Het is als vrouw zeker van belang om maandelijks een zelfcontrole te doen. Ook als je voor de spiegel staat kan je borsten bekijken, gewoon kijken of er verandering in een van de borsten voorkomt. Bij alles moet je nog niet het ergste denken, maar als je iets van verandering ziet of voelt kan je ook best een arts raadplegen. Deze zal je dan ook even onderzoeken en zo nodig doorsturen voor weer enkele onderzoeken. In die wachtende tijd kan het wel eens goed zijn dat je het heel moeilijk krijgt want men gaat altijd van het ergste uit. Maar vaak heeft het ook gewoon niets speciaals. Toch kan het negatief worden en door juist zelfonderzoek ben je er sneller bij.

Afbeeldingsresultaat voor zelf je borsten onderzoeken

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Vrouw wil iedereen waarschuwen voor dit symptoom van borstkanker

Vrouw wil iedereen waarschuwen voor dit symptoom van borstkanker
Vrouwen die hun borsten onderzoeken, zijn meestal op zoek naar bultjes of knobbeltjes. Maar omdat de Britse Sherrie Rhodes die niet voelde, maakte ze zich ook niet te veel zorgen om het kuiltje dat ze op de zijkant van haar borst vond. Toch bleek het wel om een symptoom van borstkanker te gaan. Met een foto van haar borst wil ze nu andere vrouwen waarschuwen voor dit minder bekende symptoom.

“Gisteren kreeg ik de diagnose borstkanker”, schreef Sherrie op Facebook. “Het was totaal onverwacht, omdat het kuiltje in mijn borst het enige symptoom was dat ik had. Het viel me op eind juni en ik ging naar mijn huisarts, die me naar een specialist doorverwees.” Een scan, een mammografie en een biopsie later kwam het slechte nieuws.

“Ik was helemaal niet bezorgd omdat ik geen knobbeltje of iets in die aard voelde. Maar toch kreeg ik te horen dat het borstkanker was. Daarom: kijk regelmatig naar je borsten en als er iets veranderd is, negeer het niet. Als ik een post zoals deze gezien zou hebben, zou ik geweten dat dit kuiltje een symptoom van kanker was. Deel deze post alsjeblieft om iedereen daarvan bewust te maken.”

https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fsherrie.rhodes.14%2Fposts%2F10155181252799900&width=500

“Ik had meteen beslist dat ik de foto op Facebook zou delen”, zegr Sherrie, mama van drie kinderen, aan de Britse krant Daily Mail. “Het is een intieme zone en ik was er heel zenuwachtig over, maar ik vind het de moeite waard als ik hierdoor nog maar één persoon zou kunnen helpen.”

BRON: http://www.gva.be/cnt/dmf20170729_02993507/vrouw-wil-iedereen-waarschuwen-voor-dit-onbekende-symptoom-van-borstkanker

Niet alleen een knobbeltje in je borst kan leiden tot borstkanker maar iedere verandering kan een aanleiding zijn. Net als op heel je lichaam, moet je lichaam goed bekijken en bij een bepaalde verandering dat voor jezelf niet goed aanvoelt kan je beter een arts raadplegen. Beter voorkomen dan in de problemen te zitten. 

Afbeeldingsresultaat voor kuiltje in borst

Afbeeldingsresultaat voor kuiltje in borst

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

https://shivatje.wordpress.com/

 

AUM MANI PADME HUM

Zo vertel je iemand dat hij niet lang meer te leven heeft

Oncoloog Michael Gerhards ©Anouk van Kalmthout

‘Ik word stil en wil me afzonderen’

Als je iemand moet vertellen dat de kanker niet meer te genezen is, telt elk woord. Hoe pak je dat aan, als behandelend arts? De Volkskrant sprak drie specialisten over hun moeilijkste gesprekken.

Michael Gerhards

Naam: Michael Gerhards
Leeftijd: 51 jaar
Functie: Oncologisch chirurg en opleider in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis, Amsterdam
Aandachtsgebieden: Alvleesklier-, darm- en leverkanker

Michael Gerhards ©Anouk van Kalmthout

Hoe vaak kijkt Michael Gerhards (51) patiënten in de ogen die hij moet vertellen dat ze er straks niet meer zijn? Gerhards, oncologisch chirurg in het Amsterdamse OLVG, heeft er niet direct een antwoord op. ‘Als een alvleeskliertumor niet operabel is, overlijdt iemand vaak binnen een half jaar. Moet ik dat ook als een doodvonnis zien?’ Na een kwartier aftasten, komt hij met een voorzichtige schatting. ‘Ongeveer twee keer per week zie ik mensen van wie ik weet dat genezing niet meer mogelijk is.’

Gerhards wil tegen patiënten open en eerlijk zijn over hun vooruitzichten, maar tegelijkertijd de hoop niet wegnemen. ‘Dat is de innerlijke strijd die ik heb. Hoop doet leven. Ik ben soms eerder geneigd het positieve te zien en te benoemen. Wie ben ik om het doodvonnis te vellen? Moet ik dan het hele menselijke instinct te willen overleven om zeep helpen? Ik wil mensen de kans geven zelf te bepalen hoe ze ermee omgaan.’

Kanker openbaart zich vaak als een veelkoppig monster

‘Misschien maak ik soms wat meer schijnbewegingen. Ik wil naast de patiënt staan en niet alleen de man aan de andere kant van de tafel zijn die vertelt dat je gaat overlijden.’ Begrijp hem niet verkeerd. ‘Als de uitslag van een scan er slecht uitziet en de kanker terug is, communiceer ik dat duidelijk.’

Toch geeft hij liever geen prognoses. ‘Iemand kan altijd een uitzondering op de cijfers zijn. Je weet het toch nooit helemaal zeker? Soms zeg ik: ‘U moet eerder denken aan weken tot maanden, dan aan maanden tot jaren.’ Maar dat doe ik alleen als mensen blijven doorvragen. Liever laat ik het in het midden. Iets niet vertellen, is iets anders dan niet eerlijk zijn.’

Kanker openbaart zich vaak als een veelkoppig monster, zeker bij de aandachtsgebieden die Gerhards behandelt. Bij dikkedarmkanker zijn de prognoses beduidend beter dan bij alvleesklierkanker, waarbij 80 tot 90 procent van de patiënten binnen vijf jaar overlijdt. ‘Je kunt mensen met succes curatief behandelen, terwijl de vooruitzichten slecht blijven. Dat gaat er bij veel patiënten niet in. Die denken: de tumor is eruit, dus ik ben genezen. Ik voel me niet geroepen die patiënten, meteen na hun succesvolle operatie, dat in te wrijven.’

Ik ben meer van het carpe diem dan het memento mori

Soms komen patiënten voor controleafspraken bij Gerhards en gaan ze voor chemotherapie naar een internist-oncoloog. ‘Mijn ervaring is dat oncologen altijd de harde cijfers moeten geven om hun behandeling te verantwoorden. Het komt wel eens voor dat patiënten daarna weer bij mij komen en zeggen: ‘Jezus, wat is dit?’ Dan ben ik niet duidelijk genoeg geweest. Dat is confronterend.’ Gerhards vindt praten over de dood moeilijk. ‘Ik ben meer van het carpe diem dan het memento mori.’

Makkelijker praat Gerhards over de nieuwste operatietechnieken en wat hij voor elkaar heeft gekregen. ‘Ik heb samen met een collega-chirurg als eerste in Nederland met een kijkoperatie een alvleeskliertumor verwijderd. Ik ben opgeleid om mensen beter te maken. Ik wil beslissingen nemen, problemen oplossen; die tumor er radicaal uitsnijden.’ Dat past ook bij zijn persoonlijkheid. ‘Ik heb een opgeruimd en positief karakter.’

Gerhards, een geboren Amsterdammer van bijna 2 meter, merkt dat zijn postuur en open houding bij patiënten vertrouwen wekken. ‘Ik ben nogal gericht op oplossingen en kom daardoor zelfverzekerd over.’ In het begin van zijn dokterscarrière racete hij in zijn vrije tijd in klassieke Alfa Romeo’s op het circuit van Zandvoort. ‘Op de O.K. word ik wel eens een alfamannetje genoemd, maar ik ben kwetsbaarder en emotioneler dan misschien verwacht wordt.’

Wanneer komt die kant van hem naar voren? ‘Een jonge patiënt met kinderen die onverwacht inktzwart nieuws krijgt: dat zijn voor mij de moeilijkste gesprekken. Je weet dat iemand vol uitzaaiingen zit en dat chemo waarschijnlijk geen zin heeft – en ik moet dat dan vertellen. Je ziet het leven ineenstorten. Dit soort gesprekken komt drie à vier keer per jaar voor.’

Gerhards voelt dan alle energie uit zijn lichaam stromen. ‘Het lijkt alsof ik in een vacuüm zit, een ultieme leegheid. Het druist zo in tegen het willen overleven. Je hebt dan als arts niets meer te bieden.’

Als je jong bent, denk je dat je elke tumor eruit kunt snijden

De frustratie over zijn onvermogen, de identificatie en het medeleven met een patiënt kunnen zijn keuzen beïnvloeden. ‘Je kunt de neiging hebben door te behandelen. Zeker als je jong bent, zoek je de grenzen op en denk je dat je elke tumor eruit kunt snijden. Nu ik ouder ben en meer ervaring heb, zeg ik eerder: ‘Dit is niet zinvol om te doen.’ Vergeleken met collega’s ben ik daar misschien reëler in geworden.’

Het kwetsbaarst voelt Gerhards zich als hij patiënten kort na een operatie verliest. ‘Ook al kun je er niets aan doen, je hebt toch het gevoel dat je eigen handelen een rol heeft gespeeld. Dat komt een paar keer per jaar voor.’ De verwerking ervan vindt hij nu moeilijker dan in het begin van zijn carrière. ‘Ik word ouder en daarmee misschien wel empathischer en milder. Ik laat het leed van de patiënt en zijn familie en mijn eigen emoties daarbij meer toe. Dat kan wat doen met je zelfvertrouwen en daarmee je handelen als chirurg beïnvloeden. Ik kan me goed voorstellen dat ik ooit een punt bereik waarop dat tegen me kan werken.’

Pas als hij dezelfde operatie met succes heeft afgerond, is de niet-geslaagde operatie van daarvoor verwerkt. ‘Het is net als met autoracen. Mijn instructeur op Zandvoort zei altijd: als je op je snufferd gaat, moet je direct weer die auto in stappen.’

Een slechtnieuwsgesprek, een niet geslaagde operatie; Gerhards reactie is hetzelfde. ‘Ik word stil en wil me afzonderen. Ik bespreek het alleen met mensen die ik vertrouw en kennis van zaken hebben. In het OLVG met mijn collega-chirurgen en thuis met mijn vrouw, die dermatoloog is.’

Misschien dat ik er toch vaker over moet praten

Gerhards zucht. ‘Nu ik er zo over praat, merk ik dat het ziekenhuis me in mijn dagelijkse functioneren minder loslaat dan ik dacht. Ik ben de hele dag met de essentie van het leven bezig. Dat is toch iets wat me kan leegzuigen.’

‘Het is van grote invloed. Vaak vind ik dingen die voor mijn omgeving belangrijk zijn, een futiliteit. Dan denk ik: moeten we ons hier nou druk om maken? Mensen vinden me soms ongeïnteresseerd en daardoor misschien arrogant. Het zou best kunnen dat het hiermee te maken heeft. Misschien dat ik er toch vaker over moet praten.’

Tineke Smilde

Naam: Tineke Smilde
Leeftijd: 53 jaar
Functie: Internist-oncoloog in het Jeroen Bosch Ziekenhuis
Aandachtsgebieden: Blaas-, borst-, prostaat- en zaadbalkanker

Tineke Smilde ©Anouk van Kalmthout

Als internist-oncoloog is Tineke Smilde (53) voor veel van haar patiënten het gezicht van het Brabantse Jeroen Bosch Ziekenhuis. Bij mensen met uitgezaaide kanker coördineert ze de behandeling, waaronder chemotherapie. ‘Ik ben hun gids in het ravijn. Van het eerste onderzoek tot het verlenen van palliatieve zorg: ik loop de hele weg mee. Soms slepen patiënten zich nog naar de poli om voor hun dood afscheid van mij te nemen. Dat is hartverscheurend om te zien. Het is misschien een beetje macaber, maar ik bewaar alle bedankbrieven. Daar heb ik thuis mappen vol van.’

Smilde gaat fluitend naar haar werk. ‘Ik maak ook mensen beter, hè. Borstkanker en zaadbalkanker zijn bijvoorbeeld vaak te genezen.’ Elke dag neemt ze onderzoeksuitslagen met patiënten door. ‘Mensen zijn zo verwachtingsvol; ze kijken het bijna m’n ogen uit.’ Vaak meldt Smilde de uitslag al op de gang, voor de deuropening van haar kamer, waar ze iedere patiënt opwacht. ‘Bij slecht nieuws zeg ik: ‘Het is niet goed, komt u maar binnen.’ De eerste spanning vloeit dan weg. Als we zitten, vertel ik het hele verhaal.’

Zeker twee keer per week moet ze patiënten vertellen dat genezing niet meer mogelijk is. ‘Buikpijngesprekken noem ik dat. De meeste mensen verstarren, ze sluiten. Wat je zegt, dringt dan bijna niet meer door.’

Een arm om een patiënt heenslaan, een hand op de knie leggen: Smilde doet het regelmatig. ‘Ik heb een ovale tafel en een stoel op wieltjes. Ik kan er makkelijk omheenrijden. Het gebeurt soms dat ik zelf ook een tissue nodig heb.’ Toch is het niet allemaal ellende. ‘Als het nieuws slecht is, valt het vernis van mensen af. Je ziet alleen de zuivere kern, je kijkt elkaar recht in de ziel. Vaak zie je de liefde tussen mensen.’

Maar soms is het nieuws zo zwart dat geen enkele relativering past. ‘Een keer kwam er in de kliniek een zwangere vrouw met een kindje van 23 weken in haar buik. Ze werd onderzocht voor een hernia, maar bleek helemaal onder de kanker te zitten.’

Je kunt dit werk alleen goed doen als je mens blijft

Smilde pakte de hand van de vrouw en haar man vast. ‘Ik kon het niet met droge ogen vertellen. Dat hoeft ook niet.’ Een week later overleden de vrouw en het kindje. ‘Ik zie de bolling van haar buik onder het gele ziekenhuisdeken nog voor me. Dat was zeventien jaar geleden. Nu ik erover vertel, merk ik dat ik weer zit te trillen.’

Een paar maanden later sprak ze de man van de vrouw. ‘Hij zei: ‘Ik voelde me getroost door het feit dat u diepgeraakt was.’ Hij was blij dat het geen routine voor me was. Je kunt dit werk alleen goed doen als je mens blijft. Als ik geen emotie meer voel, stop ik meteen.’

Als een patiënt niet meer geneest, vertelt Smilde dat duidelijk. ‘Ik zeg vaak letterlijk: ‘U komt hier aan te overlijden’.’ Voelt dat voor haar als het geven van een doodvonnis? ‘Zo ervaar ik dat niet.’ De dood is voor haar geen moeilijk onderwerp. ‘Het sterven van mijn man is voor mij een oefening in omgaan met de dood geweest.’ In 2003 overleed Smildes echtgenoot aan galwegkanker. ‘Ik moest onze kinderen van 4, 7 en 9 jaar daarop voorbereiden.’

Haar man kreeg geen duidelijke diagnose. ‘De arts was niet voorbereid en las van zijn computerscherm dat de kanker na de operatie niet volledig was verwijderd. Hij maakte er een mooi verhaal van, maar ik ben oncoloog en wist: dit is niet goed. Die arts behandelde ons als een ding, niet als mensen met een verhaal. Het was vernederend.’ Smilde reageerde net als veel van haar patiënten. ‘Ik was stupéfait, met stomheid geslagen. Ik dacht alleen maar: Hoe moet ik straks de kinderen alleen grootbrengen?’ Een half jaar later kreeg haar man van een andere specialist alsnog te horen dat hij ongeneeslijk ziek was. ‘Ik wilde niet diegene zijn die het hem zou vertellen en heb het al die tijd voor me gehouden.’

De ervaringen met haar man veranderden Smilde in haar werk. ‘Als ik één ding probeer, dan is het wel om mensen echt te zien. Ik ben zachter en liefdevoller geworden.’

Hoop is goed, valse hoop niet

‘Als er in de jaren na het overlijden van mijn man een dokter was die het woord dood in de mond durfde te nemen, dan was ik het wel. Nu doe ik het nog steeds, maar ligt het er minder dik op.’ Waarom is ze zo duidelijk? ‘Ik vind dat mensen het recht hebben om rustig te sterven. Goed afscheid nemen is daarbij essentieel. Ook voor de achterblijvers. Ik wil bijdragen aan het sluiten van de cirkel, zodat het leven kan doorrollen als je er niet meer bent. Dat is mijn missie.’ Is ze niet te direct? ‘Die feedback heb ik wel eens gekregen. Maar ik vind: hoop is goed, valse hoop niet.’

Hoe houdt Smilde zelf haar hoofd fris? ‘Het verdriet dat ik zie, raakt me, maar ik vind het niet moeilijk. Verdriet en de dood horen bij het leven. Veel mensen proberen hun gevoelens daarvoor weg te stoppen, maar ik laat het er juist zijn.’

Alles is ver­gan­ke­lijk, alles heeft een nieuw begin

Het spanningsveld ligt voor Smilde niet in de ellende. ‘Ik raak pas uit balans als het te druk is op de poli en ik niet genoeg tijd heb voor mensen.’ Ze vergelijkt het met een scène uit de film Jesus Christ Superstar. ‘Daarin wordt Jezus omringd door een groep melaatsen die hem allemaal willen aanraken. Jezus schreeuwt: ‘There’s too many of you, don’t crowd me!’ Ik wil me absoluut niet vergelijken met Jezus, maar dat is het gevoel dat ik dan heb.’

Na zo’n dag loopt Smilde thuis meteen door naar de badkamer. ‘Ik demp dan het licht, ga in het bad of de sauna liggen en sluit mijn ogen. Het kan zijn dat ik ga mediteren. Ik herhaal dan een mantra in mijn hoofd: alles is vergankelijk, alles heeft een nieuw begin. Dat kan ik ademen.’ Bang voor een burn-out is Smilde niet. ‘Ik heb mijn manier gevonden en die werkt. Ik voel me dankbaar en bevoorrecht dat ik dit werk mag doen. Voor mij is het zingeving.’

Jeroen Hagendoorn

Naam: Jeroen Hagendoorn
Leeftijd: 39 jaar
Functie: Oncologisch chirurg in UMC Utrecht Cancer Center
Aandachtsgebieden: Alvleesklier-, galweg- en leverkanker

Jeroen Hagendoorn ©Anouk van Kalmthout

Jeroen Hagendoorn (39) opereert mensen met lever-, galweg- en alvleesklierkanker: ziektebeelden waarbij de prognoses ronduit slecht zijn. Vijf jaar na de diagnose is, afhankelijk van de kanker, 60 tot 90 procent van de patiënten overleden. ‘Ik heb voor deze specialisatie gekozen, omdat het technisch uitdagend en hoogst complex is’, vertelt Hagendoorn. ‘Maar ook het verhaal achter de patiënt, het brengen van goed en slecht nieuws, heeft een rol gespeeld. Dit soort chirurgie gaat over het essentiële: leven en dood.’

Hagendoorn bespreekt wekelijks onderzoeksuitslagen met patiënten. Kan een alvleeskliertumor geopereerd worden of niet? Zijn er weer leveruitzaaiingen na een eerdere operatie? ‘Als ik iemand kan opereren, neemt de overlevingskans soms sterk toe.’ Maar een negatieve uitslag betekent vaak een aangekondigde dood. ‘Met die boodschap ontneem je iemand het meest wezenlijke, namelijk: zijn leven. Dat realiseer ik me elke keer weer en dat maakt het ook zo moeilijk. Doordat de situatie zo heftig is, krijgt alles wat ik doe gewicht: elk woord, een intonatie, een stilte. Het is balanceren.’ Het komt voor dat hij op een dag drie à vier keer slecht nieuws moet brengen. ‘Maar dat zijn wel uitzonderlijke dagen. Je komt dan met een zwaarmoedig gevoel thuis.’

Je bent duizelig en wazig en dat duurt een hele tijd

Bij een slechtnieuwsgesprek een arm om een patiënt heen slaan, het komt niet in Hagendoorn op. ‘Je hebt net verteld dat er geen hoop meer is en dan ga jij diegene troosten! Ik vind dat misplaatst. Of zeggen: ‘Het is verschrikkelijk.’ Ja, dat begrijpen ze ook wel, dat het verschrikkelijk is. Het gebruiken van zo’n woord vind ik niet passend in zo’n situatie.’ Hagendoorn wil rust en stabiliteit uitstralen. Soms voelt hij een traan opkomen, maar die moffelt hij weg. ‘Ik denk niet dat de patiënt daarbij gebaat is.’

Hagendoorn weet hoe het voelt om zo’n boodschap te krijgen. ‘Het is alsof je met een stuk hout op je hoofd wordt geslagen. Je bent duizelig en wazig en dat duurt een hele tijd.’ Zeventien jaar geleden zat hij aan de andere kant van de dokterstafel, naast zijn moeder, die na een jarenlang ziekteproces aan borstkanker overleed. Hagendoorn, toen een 22-jarige geneeskundestudent, ging vaak met haar mee. De oncoloog die zijn moeder begeleidde, werd een rolmodel. ‘Hij toonde de juiste mix van medeleven en empathie, zonder ongepaste emotionaliteit.’

De oncoloog die zijn moeder begeleidde, werd een rolmodel

Zijn beeld van wat de patiënt nodig heeft, werd in belangrijke mate door zijn moeder bepaald. ‘Ze kon er niet tegen als mensen haar ziektebeeld dramatiseerden en uitriepen dat het allemaal zo verschrikkelijk was.’

Elke dag liggen in het UMC Utrecht patiënten te herstellen van ingrijpende operaties die door Hagendoorn zijn uitgevoerd. Een van die risicovolle operaties is het verwijderen van een alvleeskliertumor, waarbij Hagendoorn soms door een poortader heen moet, de ader die de bloedtoevoer tussen lever en darmen verzorgt. ‘Je haalt een stukje uit de ader en hecht de uiteinden weer aan elkaar. Dat doe je met naald en draad; een minutieus werk. Als mijn poortaderconstructie faalt, kan de patiënt na de operatie overlijden.’

Het was geen voor­stel­ling. Er is iemand overleden.

Ongeveer twee keer per jaar verliest Hagendoorn een patiënt binnen een paar dagen na een operatie. Het komt voor dat meerdere operaties tot in de nachtelijke uren niet kunnen voorkomen dat een patiënt overlijdt. Bij elke stap informeert hij de familie. ‘Je kijkt in de ogen van de partner en kinderen. Je ziet de angst en hoop.’

Als hij na zo’n dag thuiskomt, wordt hij soms besprongen door zijn zoontjes van 2 en 4 jaar. ‘Ze kijken daar heel vrolijk bij. Er is voor hen niets aan de hand, terwijl ik denk: uit wat voor wereld kom ik? Het is net alsof je naar een voorstelling bent geweest, een opera met grote en heftige emoties, waarin je helemaal werd meegezogen. Maar dan sijpelt het weer door. Het was geen voorstelling. Er is iemand overleden. Je waart rond in een parallelle werkelijkheid.’

Het zijn de momenten waarop hij de warmte en liefde van zijn gezin opzoekt. ‘Het kan zijn dat ik dan de situatie van de patiënt en zijn familie even op mijn eigen leven projecteer. Dat duurt misschien een minuut. Dan denk ik: gelukkig, bij ons thuis gaat het wel goed. Sterker nog: je waardeert nog meer dat je gelukkig en gezond bent. Je eigen, normale werkelijkheid zorgt er uiteindelijk voor dat je je hoofd fris houdt.’

Als een patiënt kort na een operatie overleden is of dreigt te overlijden, bespreekt hij dat met zijn vrouw, die apotheker is. ‘Dat geeft enige verlichting.’ Of hij praat met een collega-chirurg. ‘Die kan dan wel zeggen dat ik er niets aan kan doen, maar zo voelt het niet. Een patiënt heeft mij zijn vertrouwen gegeven. Het is misgegaan en ik was degene die dat proces voltrok.’ Dat moeten verwerken, is voor de introverte Hagendoorn een eenzaam proces. ‘Het zelfverwijt, dat is het ergste. Had ik dat ene steekje maar anders gezet.’

Er blijft een klein litteken achter

Als Hagendoorn een patiënt verliest, gaat hij door een rouwproces. ‘Als een dierbare overlijdt, kan rouwverwerking jaren duren. Ik ga precies door hetzelfde proces, maar dan korter. Alle stadia komen voorbij: ontkenning, boosheid, verdriet, acceptatie.’ Toen hij vijf jaar geleden voor het eerst een patiënt verloor, huilde hij op zijn werkkamer en was hij een week van slag. ‘Tegenwoordig doe ik er een à twee dagen over. Het proces wordt korter, omdat ik weet hoe het voelt en het herken. Je ontwikkelt emotionele discipline. Vooruitgang zou ik dat niet willen noemen. Wel groei. Als ik er elke keer een week over doe, is deze baan niet te dragen. Het hoort bij de ontwikkeling om een goede chirurg te worden.’

Voor het afsluiten van zijn verkorte rouwproces is een eerlijk en open gesprek met de familie van de patiënt cruciaal. ‘Als dat naar tevredenheid verloopt, kan ik daarna de knop omzetten. Maar helemaal weg gaat het nooit. Er blijft een klein litteken achter.’

BRON: https://www.topics.be/zo-vertel-je-iemand-dat-hij-niet-lang-meer-te-leven-heeft-apn4508081vk/ec8b45b2f7b0f397ffdf9a398b4be767723ebad81df368065dddd48417c24784/?referrerBrand=hln&utm_campaign=topics-integratie-niet-ingelogd&utm_medium=referral&utm_source=hln&utm_content=Zo%20vertel%20je%20iemand%20dat%20hij%20niet%20lang%20meer%20te%20leven%20heeft

Gelijk bij welke ziekte denk ik dat het moeilijk is om tegen de patiënt te zeggen u gaat sterven, je hebt niet lang meer. Wat er dan voor stilte valt of zelfs emoties kan heel zwaar opleveren. Dan heb ik toch respect ook voor die artsen die ermee geconfronteerd worden en die het toch moeten los kunnen laten.
Toch hoort sterven bij het leven en niemand komt daar onder uit. Voor de ene veel te vroeg voor de ander met heel veel lijden. Maar sterven doen we allemaal.
Soms zelf eens even de vraag stellen ben ik bang voor de dood? Ben ik bang om te sterven?
En stel dan ook de vraag heb ik bang gehad om te leven?

Het hoort er nu eenmaal bij, bij alles dat een leven kent.

Afbeeldingsresultaat voor sterven

Afbeeldingsresultaat voor stervende

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Kanker verstoort seksleven

123-koppel-hand-verliefd-07-171.jpg

Ruim twee derde van de mensen bij wie kanker is vastgesteld ervaart een verslechtering van de seks en intimiteit. Het lichaam is veranderd, maar ook emoties en gevoelens. Dat blijkt uit een onderzoek van de Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties (NFK) onder drieduizend kankerpatiënten en hun partners.

Na de diagnose kanker gebeurt er van alles met zowel een patiënt als diens partner. In geestelijk opzicht (ben ik nog wel volledig man/vrouw, ben ik nog aantrekkelijk, zal alles wel blijven functioneren, enz.) en lichamelijk (te moe voor seks, het missen/veranderen van lichaamsdelen, met erectiestoornissen en een droge vagina, enz.).

Die gevolgen komen niet alleen voort uit de directe ziekte, maar ook uit de gevolgen van een behandeling (chemotherapie, medicatie of bij voorbeeld een operatie). Dat speelt niet alleen bij de directe erogene zones (zoals gynaecologische -, borst-, zaadbal- en prostaatkanker), maar ook bij vervelende gevolgen van kanker zoals een stoma (bij darm- of blaaskanker), of uit de mond ruiken (bij chemotherapie en longkanker), enz.

• Volgens 67 procent van de patiënten en partners zijn de seks en de intimiteit slechter geworden. Bij mannen ligt dit met 71 procent nog hoger.

• 69 procent zegt dat het lichaam is veranderd, en voor 53 procent betreft dat ook emoties en gevoelens (wat met 61% meer geldt voor vrouwen dan voor mannen, met 44%), en 21 procent denkt anders over zichzelf (meer vrouwen met 28% dan mannen met 13%).

• Meest voorkomende problemen zijn: erectieproblemen (36%), vermoeidheid (31%), last van een droge vagina (29%), moeite met klaarkomen en zaadlozing (25%).

• Ook meldt 24 procent van de vrouwen en 14 procent van de mannen geen behoefte meer te hebben, en geen gevoel te hebben en impotent te zijn geworden.

Wat helpt?

Men heeft behoefte aan concrete, praktische informatie en tips (58 %) en ervaringsverhalen van andere mensen die dit eerder hebben meegemaakt (52 %).

De kankerpatiënten en hun partners werd ook gevraagd wat hielp.

1. Acceptatie, begrip, praten, tijd;

2. Beëindigen relatie;

3. Medicatie als erectiepillen, hormooncrème, glijmiddel en dergelijke;

4. Hulpmiddelen als een vibrator, erectiepomp, prothese en dergelijke;

5. Bekkenbodemfysiotherapie;

6. Tantra;

7. Lustopwekkende beelden, mooi ondergoed, oefeningen en dergelijke.

Aanpak

Op basis van deze informatie van patiënten en hun partners is een website ontwikkeld waarop veel van de gevraagde informatie is te vinden, met concrete vragen en antwoorden, en verhalen van echte mensen. Deze zijn opgesteld met behulp van vele patiënten, artsen, onderzoekers, seksuologen en belangenpartijen uit het seksuele en oncologische veld.

Zie www.kankerenseks.nl

BRON: http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=24312

Kanker zet heel je leven op zijn kop. En ja ook dat op seksueel vlak. Vaak hebben mensen het moeilijk om zich na de behandeling van gelijk welke kanker zich helemaal te geven. Als ze dit al kunnen. Neem maar een man die een probleem heeft om een erectie te krijgen. Hoe ga je ermee om? Moet men een relatie verbreken? Al zijn er die dit doen en dan is het voor de persoon nog erger om door te gaan met het leven. Het belangrijkste is om er over te praten met je partner en soms met een derde erbij. Wat kan je doen wat kan je bent niet doen. Want seks begint met het sensueel zijn naar elkaar toe en soms kan dit al voldoende zijn om zo met elkaar iets gevoelsmatig te delen.

 

Afbeeldingsresultaat voor kanker en seks

Afbeeldingsresultaat voor kanker en seks

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

https://shivatje.wordpress.com/

 

AUM MANI PADME HUM

Borstkankermedicijn binnenkort beschikbaar voor patiënten met uitgezaaide, hormoongevoelige borstkanker

b

Goed nieuws voor patiënten met een bepaald type borstkanker (hormoonreceptor-positieve, humane epidermale groeifactorreceptor 2 negatieve borstkanker)dat zich buiten de oorspronkelijke tumor en/of naar andere organen heeft verspreid, want zij kunnen vanaf 1 augustus 2017  met palbociclib (Ibrance) behandeld worden. Het borstkankermedicijn is in november 2016 goedgekeurd en bevond zich sinds 11 augustus 2016 in ‘de sluis’*. Vanaf 1 augustus 2017 wordt het nu vergoed uit het basispakket. Hier is een korte onderhandelingsprocedure van zeven weken tussen minister Edith Schippers (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport /VWS) en Pfizer over de prijs van palbociclib aan voorafgegaan.

Pfizer is zich vanaf het begin van de gesprekken met VWS bewust geweest van haar maatschappelijke verantwoordelijkheid jegens patiënten en is de sluisprocedure ingegaan met een in haar ogen redelijke lijstprijs van €3600 per maand. Na een door beide partijen als constructief ervaren onderhandeling van slechts zeven weken zijn de overheid en Pfizer het in recordtempo eens geworden over de definitieve lijstprijs van €3240 per 28 dagen/maand. Bovenop deze lijstprijskorting van 10% zijn er aanvullende, vertrouwelijke afspraken tussen het ministerie en Pfizer gemaakt. Doordat deze afspraak vertrouwelijk is, kan Pfizer een aanzienlijke korting op het geneesmiddel bieden.

Prof.dr.ir. J.J.M. van der Hoeven, Hoogleraar Medische Oncologie , Afdelingshoofd Medische Oncologie, Radboudumc in Nijmegen; “Palbociclib is een betekenisvol nieuw medicijn. Deze snelle doorloop van de toelatingsprocedure is ten bate van de patiënt, maar neemt niet weg dat een nog snellere beschikbaarheid altijd beter is.” 

Marc Kaptein, medisch directeur Pfizer Nederland; “Pfizer is er trots op dat palbociclib vanaf 1 augustus tegen maatschappelijk aanvaardbare kosten ingezet kan worden bij patiënten met uitgezaaide, hormoongevoelige borstkanker. Wij zijn de dialoog met VWS ingegaan met een in onze ogen maatschappelijk aanvaardbare prijs die relatief laag is vergeleken met andere recente innovaties op gebied van kanker. Dit zal eraan hebben bijgedragen dat de gesprekken met de overheid constructief verliepen en dit geneesmiddel nu snel ingezet kan worden voor patiënten met dit type uitgezaaide borstkanker.”

Sinds de Europese goedkeuring van palbociclib op 10 november 2016 door de European Medicines Agency (EMA) is Pfizer met alle betrokken partijen** in gesprek geweest om ervoor te zorgen dat patiënten die baat zouden kunnen hebben van palbociclib het middel ook zo snel mogelijk voorgeschreven kunnen krijgen.

Pfizer heeft in Nederland direct na de EMA goedkeuring (effectiviteit en veiligheid) een Compassionate Use Program opgezet, waardoor medici hun patiënten die niet konden wachten tot vergoeding was geregeld al met palbociclib konden behandelen. Door dit programma heeft Pfizer meer dan 500 patiënten kunnen helpen.

De gesprekken met VWS over de prijs van Ibrance zijn begonnen op 12 mei 2017. Op deze dag heeft Pfizer de randvoorwaarden van VWS ontvangen. Maandag 3 juli heeft Pfizer officieel aangegeven akkoord te zijn met het finale voorstel van VWS. De onderhandelingen hebben dus een looptijd gehad van 7 weken (35 werkdagen minus 3 nationale feestdagen is 32 dagen). Vergeleken met voorgaande sluisprocedures is dit een bijzonder vlot resultaat.

BRON: http://gezondheid.blog.nl/algemeen/2017/07/17/borstkankermedicijn-binnenkort-beschikbaar-voor-patienten-met-uitgezaaide-hormoongevoelige-borstkanker

Weer een stukje in de goede richting. Als men weet dat dit toch de meest voorkomende kanker is bij vrouwen.

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

‘Verlies autonomie verlaagt levenskwaliteit van jonge kankerpatiënt’

Jonge kankerpatiënten kunnen een verminderde kwaliteit van leven ervaren wanneer zij autonomie en sociale steun verliezen. Ook zou het vermogen om met de gevolgen van de ziekte om te gaan de levenskwaliteit beïnvloeden.

Dat schrijft arts-onderzoeker Suzanne Kaal van het Radboudmc in het wetenschappelijk tijdschrift Cancer. Tijdens het onderzoek werden 83 kankerpatienten tussen de 18 en 35 jaar oud ondervraagd naar hun kwaliteit van leven. Vooral vrouwen zouden moeite hebben om controle op hun leven te behouden.

In het onderzoek staat dat de mate waarin iemand in staat is om controle over het eigen leven houden, bepaalt wat de kwaliteit van leven is. Volgens Kaal worden veel adolescenten en jongvolwassenen opnieuw afhankelijk van hun ouders wanneer zij de diagnose kanker krijgen. Ook zouden zij moeite hebben met het volgen van hun opleiding of het volhouden van hun baan.

Resultaten van het onderzoek bieden aanknopingspunten om de zorg te verbeteren. Volgens Kaal moet de zorg voor adolescenten en jongvolwassenen zich meer gaan richten op het vergroten van de zelfredzaamheid van de patiënt.

Steun

Zo zou het verlies van sociale steun opgevangen kunnen worden door al bestaande gemeenschappen waar patiënten elkaar online kunnen ontmoeten. Wel blijft steun van de directe omgeving, zoals vrienden en familie, van belang. Ook zou de eigen kracht vergroot kunnen worden door de ontwikkeling van (online) zelfmanagement-programma’s, schrijft Kaal.

Kaal benadrukt dat de mate van controle op het eigen leven per patient verschilt en dat vrouwen andere behoeften van mannen hebben. “Het zinnetje ‘Wie ben je en wat heb je nodig’ krijgt door deze studie meer wetenschappelijke onderbouwing. We weten nu beter op welke risicofactoren we moeten inspelen. Dit geeft ons de tools om de zorg nog verder te verbeteren.”

BRON: http://www.nu.nl/gezondheid/4836675/verlies-autonomie-verlaagt-levenskwaliteit-van-jonge-kankerpatient.html

Denk dat het vaak heel moeilijk is bij deze groep van mensen. Jongeren gaan er misschien anders mee om maar voelen dan weer de emoties van de anderen. Dat vaak ook een rol kan spelen in hun proces van genezing. Ook voelen ze zich terug afhankelijk dat soms ook heel moeilijk te aanvaarden is. Steun net als bij anderen weten dat ze steun hebben is de belangrijkste factor. Niet alleen van ziekenhuispersoneel maar van hun dagelijks leven en familie. Ook kan het verstandig zijn om met lotgenoten te praten, maar ook te spelen en ook hun emoties samen te delen.

Afbeeldingsresultaat voor jongeren en kanker

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

‘Kunnen we nu over iets anders praten dan mijn kanker?’

‘Ik wilde er van in het begin over praten, met bijna iedereen. Zeker met mensen die me graag zien’, schrijft Mieke Coeckelbergh, die in 2015 borstkanker kreeg, in het boek ‘Samen met haar’.

Mieke Coeckelbergh schreef ‘Leven met haar, verhalen over haar weg met borstkanker’, een boek voor vrouwen met kanker en hun geliefden en familie. ‘Vanaf de eerste chemo, op 2 februari 2015, vier dagen na de consultatie bij de oncoloog, heb ik een dagboek bijgehouden. Toen deed ik het omdat alles zo snel ging en ik voelde dat ik er later op terug zou willen of moeten komen. Maar vandaag ben ik er ook blij mee omdat ik het dagboek als basis kon gebruiken voor dit boekje. Ik heb er stukken tekst uit geplukt, soms letterlijk, en ze aangevuld of uitgewerkt om het voor iedereen begrijpelijk te maken.’

Op 7 oktober 2015 schreef ze hoe graag ze over haar ziekte wilde praten met mensen die haar graag zien.

‘Op de revalidatie kom je allerlei types van mensen tegen:

1. “Neen, ik wil er liever niet te veel over praten. Ik kan dat niet. Ik krijg ook niet graag bezoek van mensen die altijd maar over de kanker praten. Ik wil over andere dingen praten om me af te leiden.”

2. “Hebben jullie dat ook, dat je je woorden niet kan vinden? Dan wil ik iets uitleggen, maar vind ik de woorden niet om het goed uit te leggen. Het lijkt wel of ik dement word. Concentreren lukt ook niet meer goed en ik vergeet zo veel, ik moet alles opschrijven.”

3. “Ik praat er niet over, dan gaat het vanzelf over.”

Ik kan dat allemaal begrijpen. Ik zei het ook tegen vriendinnen: “Kunnen we nu over iets anders praten dan over mijn kanker, want anders word ik zot.” En dat deden we dan ook. Heerlijk om ook iets te horen over de wereld buiten mijn ‘ziekenhuiswereld’, die gewoon blijft draaien.

Iedereen wil me goede raad geven en over de toekomst praten. De meeste mensen gaan veel sneller dan ik. Want ik denk nog altijd in dagen en momenten. Ik kan ook nog niet terugblikken of over de toekomst nadenken, die is nog veel te ver. Ik blijf nog liever even in het nu. Mijn hoofd zit veel te vol, ik moet doseren. Ik denk niet dat ik het anders aankan.’

Meer lezen? Je kan het boek kopen op www.zorgsaam.be.

BRON: http://www.goedgevoel.be/happy-spring/praten-over-kanker

De ene persoon wilt en kan er over praten de ander wil er niets over horen of over praten. Men moet altijd de keuze van een persoon respecteren en als deze nee zegt het ook niet doen. Wat men vaak ziet is dat een persoon die er met vrienden niet wilt over praten het toch wel kan doen met lotgenoten. Maar ook hier moet soms een drempel overgestapt worden.
Ook op een moment moet men het laten rusten het leven gaat door en voor deze mensen met gelijk welke kanker is het vaak een opgave om een nieuwe dag te starten. Toch zijn er ook die zeggen laat ons nu toch eens genieten en laat het woord kanker gewoon achterwege.
Wat soms van belang is, is dat deze mensen weten dat je er bent. Daar hoeft men dan ook niet altijd over de ziekte te praten.

Afbeeldingsresultaat voor kanker

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Kleine tumor in borst? Laten zitten, zegt Yale


© thinkstock.

Van sommige kleine borstkankertumoren blijven dokters beter af. Ze groeien zo traag dat behandeling niet nodig is. Dat zeggen Amerikaanse experts.

De impact van borstkanker op het leven is groot. Er volgt een behandeling met bestraling, chemo en mogelijk amputatie. In ons land laten vrouwen vanaf 50 jaar om de twee jaar een mammografie maken. Volgens onderzoekers van de Universiteit van Yale hebben die screenings echter niet altijd het juiste effect. Ze brengen het bestaan van kleine tumoren aan het licht. Maar die hebben een uitstekende prognose omdat ze zeer langzaam groeien.

Het team analyseerde agressieve kankers die waren vastgesteld tussen 2001 en 2013. In de VS worden vrouwen al vanaf hun 40ste gescreend op borstkanker. “Tot nu toe dachten we dat de periode tot de kanker echt problematisch wordt meestal drie tot vier jaar is”, zegt onderzoeker Donald Lannin. “Uit onderzoek blijkt dat bij veel agressieve kankers dit twee jaar of minder is, maar dat het bij veel borstkankersoorten maar liefst vijftien tot twintig jaar is.”

Angst

Moeten die tumoren dan al vroegtijdig behandeld worden? Neen, zegt de Universiteit van Yale, want een behandeling geeft dan meer klachten dan dat ze gezondheidswinst oplevert. Daarbij leven de patiënten met de angst en de onrust die de diagnose geeft. Vlaamse experts zijn het niet eens met die visie. Het Vlaams ministerie van Volksgezondheid verwijst naar een recent onderzoek van de UGent en de VUB over het nut van screenings. Als we blijven screenen, zullen we de komende twintig jaar naar schatting 1.300 overlijdens ten gevolge van borstkanker voorkomen. (PhG)

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/33/Health/article/detail/3182445/2017/06/14/Kleine-tumor-in-borst-Laten-zitten-zegt-Yale.dhtml

Hier heb ik ook zeker mijn bedenkingen bij. Want een kleine tumor kan ook heel snel groot worden. En als men dan gaat zeggen het moet niet opgevolgd worden of we nemen geen punctie dan vraag je voor problemen. Als men weet dat 75% van de vrouwen op een moment er mee te maken krijgt dan is het toch goed dat ze jaarlijks een screening uitvoeren.

Afbeeldingsresultaat voor borstonderzoek

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Seks, als je kanker hebt gehad aan je voortplantingsorganen

Pelottes

Per jaar krijgen in Nederland meer dan 4000 vrouwen de diagnose van kanker van baarmoeder, baarmoedermond, eileiders, vagina en vulva. Als verzamelnaam is hier gynaecologische kanker op z’n plek. Psychologe Rinske Bakker deed onderzoek naar hoe vrouwen na behandeling hun seksuele relatie weer op pakken of niet. Komende week zal zij hierop promoveren, meldt UniversiteitLeiden.nl.

Bakker deed haar research niet alleen bij de ex-patientes zelf, maar ook bij hun partners én zorgverlener. Ze legde 400 vrouwen een vragenlijst voor. Met 30 hield ze een interview en 20 vrouwen kregen begeleiding in de vorm van 5 afspraken met een getrainde verpleegkundige.s, om te kijken hoe ze na de ziekte hun seksleven weer op de rails kunnen krijgen. Problemen daarbij zijn zowel lichamelijk als psychosociaal van aard. Bij de meeste vrouwen speelt angst een rol. Vooral voor pijn maar ook voor bloedverlies; dat kan worden opgevat als een teken dat de kanker is teruggekeerd.

Vrouwen die uitwendig én inwendig bestraling ondergingen, hebben een extra handicap. De binnenkant van hun vagina is veranderd en kan gaan verkleven. Als vrouwen hun vagina open willen houden voor penetratie in de toekomst, is het zaak die verkleving tegen te gaan. Dat kan met behulp van zogenoemde pelottes (zie illustratie): staafjes in van klein tot groot, die de vrouw in haar vagina inbrengt en heen en weer beweegt. Om later gemeenschap mogelijk te maken, moet ze daar al al ongeveer een maand na de behandeling mee beginnen, en er een jaar mee doorgaan. Dat vergt discipline en doorzettingsvermogen.

De vrouw en haar partner moeten roeien met de riemen die ze hebben, en vaak worstelt ook de partner zodanig met de situatie dat hij behoefte heeft aan hulp. Hij is in elk geval deel van de oplossing, stelt Bakker. Voor beide partners geldt dat ze vooral praktische informatie en bemoediging van belang vinden. “Het komt voor dat gemeenschap hebben helemaal niet meer mogelijk is”, aldus de promovenda. “De partners moeten samen uitzoeken wat haalbaar en prettig is. Als het plezier in seks voorop staat, kom je een heel eind.’

Bakker ontdekte dat de uitgebreidste nazorg naar de meest geëmancipeerde vrouwen gaat. “Dat zijn vrouwen die mondig zijn en sneller geneigd om mee te doen aan een onderzoek als dit. Je hebt ook een groep met een lage opleiding en analfabetische vrouwen voor wie dat veel minder geldt. Dan wordt begeleiding een stuk lastiger, maar niet minder nodig.”

Hoe het proces naar het herstel van het seksuele leven verloopt, hangt sterk af van de persoonlijke coping-stijl van de vrouwen: hoe gaan ze om met de veranderde en soms beperkte mogelijkheden die ze hebben? De wens en de wil om weer seksueel te functioneren is daarbij de drijvende kracht.

Het liefst zou Bakker zien dat vrouwen met gynaecologische kanker automatisch nazorg krijgen van daarvoor getrainde verpleegkundigen; zij praten rond de behandeling met de patiënten toch al vaak over intieme onderwerpen. Er is een onderzoeksaanvraag ingediend voor een gecontroleerde trial waaraan alle Nederlandse kankercentra deelnemen en waar ook weer een promovendus aan is verbonden. Bakker zelf zal bij dat onderzoek geen rol spelen: ze is bezig aan een full time opleiding tot GZ-psycholoog in het AMC.

Met 3 collega-psychologen heeft Rinske Bakker de website Bedmanieren.nl opgezet. Daar behandelen ze onderwerpen over seksualiteit en relaties op een serieuze, maar open en toegankelijke wijze.

BRON: http://seks.blog.nl/onderzoek/2017/05/14/seks-als-je-kanker-hebt-gehad-aan-je-voortplantingsorganen

Dat is nog het moeilijkste probleem voor een vrouw. En zeker als ze dan bepaalde delen hebben moeten wegnemen. Dan is de vraag vaak. Kan ik nog wel genieten, heb ik nog wel een gevoel. Het is dan ook van belang om daarover goed te praten met een psycholoog en met je desbetreffende arts.

Afbeeldingsresultaat voor kanker en seks

Afbeeldingsresultaat voor vaginale kanker en seks

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Personal Plus Training

Personal training op locatie

Redheadrebel

Take the bull by the horns

The Desires of Living

De verlangens in je leven

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Femke's dagboek

Een kijk op dagelijkse beslommeringen

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

Carpe Diem

Gewoon het leven dus...

MichielZiet.com

Dagelijkse dingen die soms meer bijzonder zijn dan je denkt

Elyzenn

Notes by Anne

Aquarius

Een klasse WordPress.com site

Groeten uit #Tienen

𝐝𝐚𝐚𝐫 𝐰𝐚𝐚𝐫 𝐡𝐞𝐭 𝐠𝐨𝐞𝐝 𝐢𝐬 𝐨𝐦 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐯𝐞𝐫𝐧𝐞𝐞𝐦 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐬 𝐨𝐩 𝐝𝐞ze S𝐢𝐭𝐞 🗣

Lief Huis

Over veilig thuis zijn

Mieke Van Looy's

One Shot of Wonderness a Day

Neverendingnotes

Niksjes, Nutjes, Notities & Nieuwsgierigheden

'T is Maan

haken, breien, tuinieren, hardlopen en meer!

VanGodenEnMensen

(Nieuws) Over religie en filosofie door Paul Delfgaauw

Bewegen en nog veel meer

Bewegen kan altijd en overal

Vier elk klavertje

Omdat je leven het vieren waard is.

The Victoria Tales

"We are not interested in the possibilities of defeat. They do not exist." - Queen Victoria

ECLECT

Humanistisch Eclectisch Religieus

heyesther

create your own health and happiness

MichielZiet

Dagelijkse dingen die soms bijzonderder lijken dan je denkt.

Discobar Bizar

Welkom op de blog van Discobar Bizar. Druk gerust wat op de andere knoppen ook, of lees het aangrijpende verhaal van Hurricane Willem nu je hier bent. Welcome to the blog of Discobar Bizar, feel free to push some of the other buttons, or to read the gripping story of Hurricane Willem whilst you are here!

CountingCatbirds

Juju & Journaling

Wimmeke

A grandmother is a little bit parent, a little bit teacher, and always a best friend.

Coaching De Lotus - kinder-en gezinscoaching

Vind hier het antwoord op je vragen....

Mandy van Ewijk

moeder baby ontwikkelingen & nog meer

Leven met Chronische Lyme en Co-infectie

Een ziekte die je vaak niet van de buitenkant ziet.

De tijd van uw keuzes

In uw hersenen zit een systeem, een stemmetje in uw hoofd en een tijdsbalk.

Liestoire

|| Lies Tanghe ||

Feelings With Music

A diary combined with lyrics

KoningsKrabbels | Weblog van Sandra de Koning - van de Pol

Lief, Leuk, Lachen, Leven, Lessen, Lezen, Luisteren, Langdradig, Lastig, Lanterfanten, Lef, Loslaten & Later...

GezondheidsCentrum-HealthCentre Ludwig Tummers

Full Service Para-medisch & para-psychotherapeutisch GezondheidsCentrum

Helen met Engelen

Healer. medium, auteur, kunst met een boodschap, spiritueel genezen, alternatieve geneeskunde, gezonde voedings adviezen, ziekte van Lyme begeleiding, tweelingzielen

%d bloggers liken dit: