Category: autisme


“We verdragen het geschreeuw al een jaar, het moet stoppen”: buren sturen schokkende brief naar mama met autistisch zoontje

© Facebook.

“We zijn het spuugzat dat uw kind de hele tijd gilt als hij buiten speelt. Het is egoïstisch van u om hem dat te laten doen en we beginnen ons zelfs af te vragen of u hem niet verwaarloost. Als u er niet meteen iets aan doet, geven we u aan.” Dat las de Britse Jessica Green (27) tot haar afschuw in een anonieme brief die ze in haar bus vond en waarin een buur klaagde over haar 3-jarig autistisch zoontje Henry.

De jongen kan verbaal niet communiceren door zijn stoornis, maar doet dat wel door hoge geluiden te maken en te roepen. En dat is iets wat de buren van de vrouw uit Berkeley duidelijk niet kunnen appreciëren, zo blijkt uit de brief die ze woensdag kreeg.

“Het constante gegil werkt op ieders zenuwen”, staat er te lezen. “Niemand die goed bij zijn verstand is, laat zijn kind toe om de hele tijd te schreeuwen, zonder er iets aan te doen. Als u niets onderneemt, gaan we met een groep een klacht indienen voor geluidsoverlast. Het is aan u.”

Krijsen
“Mensen kunnen niet langer in hun tuin zitten en van het mooie weer genieten omdat het enige wat we horen uw kind is dat aan het krijsen is van aan de overkant van de straat”, gaat het verder. “We hebben het vorig jaar de hele tijd verdragen en hadden gehoopt dat hij het ontgroeid zou zijn, maar nee. Het klinkt nog luider en schriller dan ooit, de hele tijd.” Getekend: de buren en bewoners uit de omgeving. (lees hieronder verder)

Jessica – die samenwoont met haar partner Josh Smith (29) en ook een dochter Halle (7) heeft – wist niet wat ze las. “We wonen in een mooie buurt en een fijne gemeenschap. Je zou dan toch denken dat iemand je persoonlijk even aanspreekt als er een probleem is. Maar nee, via een anonieme brief. Ik kan me trouwens niet van de indruk ontdoen dat dit een klacht is van een enkeling, want veel buren hebben me al verdedigd en ik heb al heel wat steun gekregen sinds ik de brief deelde op sociale media.” (lees hieronder verder)

© Facebook.
© Facebook.
Ze antwoordde intussen ook al online op de klagers. “Jullie hebben het over mijn 3-jarige zoon Henry, wiens enige manier om te communiceren hoge geluiden zijn”, schrijft ze op Facebook. “Het is de enige manier waarop hij ons kan laten weten hoe hij zich voelt: blij, opgewonden of net verdrietig. Ondanks de toenemende kennis rond beperkingen, zoals autisme, weigeren sommige mensen nog altijd om een beetje rekening te houden met hun medemens. Iedereen heeft het recht om zich uit te drukken en Henry heeft zijn eigen specifieke manier om dat te doen. Jammer dat jullie hem niet een paar uren plezier gunnen (onder toezicht) in onze eigen tuin.”

Impact
Jessica verzekert ook dat er van verwaarlozing geen sprake is. “Ik kan jullie garanderen dat zowel Henry als mijn dochter Halle (die niet autistisch is) niet liever gezien kunnen worden en alles krijgen wat ze nodig hebben. Jammer dat jullie mij niet persoonlijk hebben aangesproken zoals elke gewone mens zou doen. Dan had ik u met plezier uitgelegd wat autisme betekent en welke impact het heeft. Als een gezin dat echt zijn best doet voor zijn kinderen, was het kwetsend om zo een gemene brief te krijgen. We ervaren hem als een pesterij en een open bedreiging.” (lees hieronder verder)

De moeder probeert het verhaal toch nog een positieve draai te geven door aandacht te vragen voor de aandoening van haar zoon. “Veel mensen denken dat een kind met autisme gewoon stout is, maar dat is niet het geval. Het is iets waar deze mensen hun leven lang mee moeten afrekenen. Dus nee, volgende zomer zal het nog altijd niet ‘over’ zijn en de zomer erna ook niet. En we gaan ons kind ook niet binnenhouden. Patiënten en hun familie kunnen alle steun en begrip gebruiken. Ze hebben al genoeg om zich zorgen over te maken en kunnen veroordelend gedrag missen als kiespijn.”

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/3241755/2017/08/25/We-verdragen-het-geschreeuw-al-een-jaar-het-moet-stoppen-buren-sturen-schokkende-brief-naar-mama-met-autistisch-zoontje.dhtml

Het is soms niet makkelijk om een kind stil te krijgen die anders is als andere kinderen. Het is vaak zoeken naar iets waar het kind rustig kan van worden. Maar spijtig genoeg kan dit kind de tuin zien als een uitlaatklep en ja het is zeker niet leuk. Maar men kan er wel begrip voor opbrengen vind ik.
Het zal voor de ouder even moeilijk zijn om het aan te horen. Het kan goed zijn voor even maar vaak gaat dit door merg en been en men kan daar niets aan veranderen.
Maar vind het erg als buren zich er dan op gaan richten en de ouders een brief onder de neus te duwen.

Afbeeldingsresultaat voor spelende kinderen met autisme

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Advertenties

AUTISME MAAKT DE PERFECTE ECHTGENOOT

“Hij is lief, kan niet liegen en ruimt constant op: autisme maakt van mijn echtgenoot net perfecte man”


© rv.

Ze ontmoetten elkaar nog vóór hij de diagnose kreeg dat hij aan het syndroom van Asperger leed, maar de Britse Hannah Bushell-Walsh (40) dankt nog altijd de hemel dat ze haar man Steve (35) tegen het lijf liep. “Zijn autismespectrumstoornis maakt van hem net de perfecte echtgenoot en vader. Hij is alles wat ik wilde van een man en ik zou niets aan hem veranderen, zelfs niet als ik het kon”, vertelt ze.

Het gezin was twee jaar geleden met de kinderen op vakantie in Center Parcs, toen duidelijk werd dat er iets aan de hand was met Steve. “We hadden net een middag potten gebakken en versierd tijdens een workshop en de meeste deelnemers waren al vertrokken”, aldus Hannah. “Plots gilde Steve het uit, op zijn gezicht een mix van ergernis en boosheid: ‘Er zijn hier geen regels!’ Ik was geschokt. “Ik wist wel dat hij de dingen graag gestructureerd had, maar dit was wel van een heel andere orde.”

Hoog IQ
Enkele weken later werd duidelijk wat er écht speelde. Steve leed aan een neurologische aandoening: het syndroom van Asperger, een lichtere vorm van autisme. Patiënten hebben vaak een hoog IQ en zijn welbespraakt, maar vinden het moeilijk om zich te uiten in groepen en pikken minder goed subtiele vormen van communicatie op, zoals lichaamstaal en sarcasme. Ze zweren bij regels en routine.

“Dat beschrijft mijn man perfect”, aldus Hannah. “Toen we elkaar voor het eerst ontmoetten, was ik meteen dol op hem. Ik kwam uit een lange relatie die mijn zelfvertrouwen met de grond gelijk had gemaakt en opeens zat daar die lieve en verlegen man voor mij. Heel anders dan mijn ex, die er dan wel spannend en verleidelijk uitzag, maar me alleen maar wilde domineren.”

In een groep of op een plaats waar veel mensen samen waren, hield hij zich inderdaad altijd wat afzijdig. “Zelfs nu nog, als we op restaurant gaan, zal ik altijd als eerste naar binnen stappen, om een tafel vragen, bestellen en afrekenen”, zegt ze. “Toen we nog aan het daten waren, vond ik zijn gedrag soms ook wel hilarisch. Ik zal nooit het feestje vergeten waarop Steve in een hoek werd gedreven door een dronken vrouw die duidelijk een oogje op hem had en hem allerlei persoonlijke dingen toevertrouwde. Een uur lang stond hij daar, luisterde hij en knikte hij beleefd.”

Poetsen
“Hij is ook altijd degene die de opkuis doet als het feest voorbij is. Ook thuis ruimt hij altijd op en hij doet niets liever dan poetsen. Hij is ook niet in staat om te liegen of uitvluchten te bedenken. Mijn echtgenoot is de liefste, zachtste en meest betrouwbare man die ik ken. We zijn nu vier jaar getrouwd en mijn hart maakt nog altijd een sprongetje als ik hem zie.”

© rv.
Volgens Hannah is dat niet ‘ondanks’, maar wel ‘dankzij’ zijn autisme. “Hij is ook een fantastische vader voor onze kinderen Belle (6) en Hector (3). Vroeger gaf hij wiskunde aan de universiteit en hij werkte ook een tijdje voor een verzekeringsmaatschappij, maar nu is hij fulltime thuis. Ook ik maakte namelijk lange dagen als digitale manager in een groot technologiebedrijf en ons gezin leed eronder. We besloten dat iemand zou thuisblijven en het werd Steve. Het was de juiste keuze. In tegenstelling tot heel wat vaders heeft hij oneindig veel geduld met de kinderen en verveelt hij zich nooit met hen. Hij weet zo veel en de kinderen steken veel van hem op. Hij toont hen de wereld op een heel andere manier.”

Tegengewicht
Hij is ook het perfecte tegengewicht voor Hannah zelf, zo bekent ze. “Ik ben emotioneel en heel sociaal en hij brengt wat evenwicht. Zo wilden we vorige maand een auto kopen en ik liet me helemaal meeslepen door de modellen en de kleuren. Steve herinnerde mee ook aan de praktische reden waarom we een nieuwe wagen nodig hadden. Hij had een hele lijst gemaakt van criteria, van voldoende ruimte voor de kinderen tot een degelijke prijs. En zo kozen we uiteindelijk de ideale wagen voor ons.”

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/3228965/2017/08/09/Hij-is-lief-kan-niet-liegen-en-ruimt-constant-op-autisme-maakt-van-mijn-echtgenoot-net-perfecte-man.dhtml

Als je elkaar aanvoelt dan hoeft men het etiket er niet op te kleven. Dan kan je ook gelukkig zijn en elkaar begrijpen en aanvoelen. Wat de ene niet heeft of bijna niet zal de andere invullen en omgekeerd. Hier laat men goed zien dat men ongeacht een goede relatie kan hebben en samen kan genieten. We mogen dan ook nooit vergeten; ieder huis heeft zijn kruisje.

Afbeeldingsresultaat voor autisme en relatie

Afbeeldingsresultaat voor autisme en relatie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Autisme: mijn kind, mijn leven, ons verhaal

Autisme: mijn kind, mijn leven, ons verhaal

Sophie is de moeder van de kleine Luigi. Haar zoontje heeft autisme. Zoals voor heel veel andere gezinnen is het elke dag knokken, een eindeloos en uitputtend gevecht. Die strijd begint nog voor de diagnose, als de ouders merken dat er ‘iets niet in orde is’. Het parcours dat van dan af aan wordt afgelegd, is er een van voortdurend moeten klaarstaan en geven, een weg waarin ouders gedragen worden door de liefde voor hun autistisch kind en moed putten uit elk teken van vooruitgang.

Sophie vertelt haar verhaal.

“Mevrouw, uw zoon heeft geen enkel probleem met zijn gehoor! Het is gewoon een moeilijk kind. U zult er zich moeten bij neerleggen. Als er al een probleem is, dan zit het in uw hoofd!” Het is juli 2007, ik verlaat de praktijk van een NKO-arts in Parijs waar ik mijn kindje van achttien maanden een gehoortest heb laten ondergaan.

Ik voel een bezorgdheid die ik niet kan verklaren en die met de maanden toeneemt. Ik merk dat hij in een wereld van stilte leeft. Als ik zijn naam zeg, reageert hij niet. Hij kan het zelfs niet zeggen als hij ergens pijn heeft! Maar ik doe wat de dokter me gezegd heeft. Ik gedraag me tegenover mijn zoontje alsof hij hoort. Toch stel ik vast dat ik me aan hem aanpas: ik ga altijd recht tegenover hem staan als ik iets wil zeggen, ik ga op mijn hurken of op mijn knieën zitten om zijn aandacht te trekken.

Tot de dag dat de diagnose valt: uw kind is autistisch

Bij de kinderarts en een andere NKO-arts krijg ik hetzelfde verhaal te horen: het is een achterkomertje, dat is normaal! Toch laat ik een nieuwe hoortest doen, bij een derde arts. De uitslag is duidelijk: mijn zoontje heeft 60 % gehoorverlies, hij moet geopereerd worden. De audioloog zegt erbij dat hij vermoedt dat hij gehandicapt is, maar geeft verder geen uitleg. De operatie vindt plaats: mijn zoontje is net twee jaar geworden, van een wereld van stilte komt hij in een wereld vol klanken. Maar de dagen erop komen er andere “vreemde dingen” in zijn gedrag naar boven. Hij begint zijn hoofd te stoten, almaar vaker en harder – overal, tegen de grond, tegen mijn benen, mijn gezicht en mijn voorhoofd als ik hem in mijn armen houd, ’s nachts tegen de rand van zijn bed… Als ik zijn kleren uitdoe en hem zijn badje geef, raakt hij in paniek; eten wordt een fobie. Ik zit de hele nacht op om te waken en de rest van het gezin wat rust te gunnen. Met hem gaan wandelen, maakt een panische angst in hem los die ik niet onder controle krijg.

Bijna een jaar lang probeer ik duidelijk te maken dat er iets niet klopt. Niemand luistert naar me of neemt me ernstig. Uiteindelijk maak ik een afspraak bij een kinderpsychiater. Ik ken haar werk en hoop dat ze misschien wat klaarheid zal kunnen scheppen. Haar verdict is onherroepelijk: mijn zoontje is autistisch. Maar ze gaat verder. Ik moet onmiddellijk ingrijpen, zegt ze, anders wordt het alleen maar erger en zal mijn zoontje zich volledig afzonderen. Ik moet dus meteen handelen. Ze voegt er nog aan toe dat het geen psychische stoornis is en ze dus niets kan doen. Ze geeft me het telefoonnummer van een collega die met kinderen als Luigi werkt en er goede resultaten mee bereikt.

De oplossing voor Luigi blijkt in het spel te liggen en in de glimlachende gezichten van tientallen vrijwilligers die zich belangeloos inzetten (*). Elke vrijwilliger komt anderhalf uur per week om samen met hem iets te doen. In een speelkamer die speciaal voor hem is ingericht spelen ze met hem, in zijn eigen tempo – 40 uur per week, duizenden uren. We zijn nu acht jaar verder en sommige van deze mensen zijn in die tijd deel gaan uitmaken van zijn leven.

Door al die hulp kan dit kleine kereltje dat ons aan het ontglippen was weer voeling krijgen  met zichzelf en contact maken met andere mensen, met zijn omgeving, zijn familie, met de taal, enz. Hij gaat nu zelfs naar de school in het dorp en wordt er op een eenvoudige en humane manier opgevangen, zoals hij is, met zijn anders-zijn. In het begin werd hij enkele uren bijgestaan met extra hulp. Hij is nu tien jaar en zit in de vierde klas van de lagere school. Hij gaat er nu halftijds naartoe, zonder steun; thuis krijgt hij dan aanvullend extra begeleiding. Luigi heeft zelfvertrouwen gekweekt, hij is moediger geworden en wil vooruit. Hij heeft bijvoorbeeld maandenlang internet en Youtube gebruikt om te leren lezen voor hij zich aan het schrijven zou wagen, en om inzicht te krijgen in de vragen waarmee hij zat. Die nieuwe gekleurde pennen met die goeie grip en magische gom hebben hem goed geholpen. Zo heeft hij maand na maand zijn zelfvertrouwen opgekrikt en uiteindelijk de stap durven zetten om te leren schrijven.

Uur per uur, dag per dag…

Maar om zover te geraken, moet je onafgebroken werken. Autisme is er altijd, de klok rond. Overdag ben je continu bezig met oplossingen zoeken, want hij verdraagt niets. Ook ‘s nachts heb je geen rust, en dat jaar na jaar.

Een kind dat anders is, stoort, creëert afstand, schrikt af, mensen kijken ernaar, ze geven kritiek, het roept angsten op, leidt tot uitstoting – iets wat nog te veel sluimert in het collectief onderbewustzijn dat vaak een schuldige zoekt. De administratie en het papierwerk maken het allemaal nog zwaarder en zo wordt het beetje energie dat er nog rest uit je gezogen. Maar ik hou vol, een uur per keer, een dag per keer. Soms zit ik op de bodem, maar ik leer mijn grenzen kennen en verleggen. Ik wil vooruit. Waarheen weet ik niet. We zetten stapje per stapje. Op een dag komt dan het moment dat onze blikken elkaar kruisen, dat dit kereltje me aankijkt, de eerste keer een fractie van een seconde. Op zo’n moment voel ik me de koning te rijk. Uit dat soort momenten en uit elke vooruitgang, hoe klein die ook is, haal ik de energie om voort te doen. Dat is mijn weg, onze weg, zoals die van duizenden andere ouders die een kind hebben dat autistisch is. Het is een weg bezaaid met keien, met grote stenen, met kuilen en valkuilen, maar ook met kleine lichtjes die me geholpen hebben om door te zetten als het allemaal zwart om me heen was. Ik ben onderweg verdriet en hoop tegengekomen, onzekerheid en geduld, angst en moed, eenzaamheid en solidariteit, domheid en hartelijkheid, sommigen hebben ons in de steek gelaten, anderen hebben ons gesteund, ik heb vijandschap ontmoet en lijkenpikkers, ik heb getwijfeld, maar ik heb nooit opgegeven.

Het is een levensweg vol hindernissen en tegenslagen. Maar ik heb het voor hem gedaan. We zijn er met z’n tweeën aan begonnen, daarna waren we met z’n drieën, met z’n negenen… Door die periode heen hebben tientallen mensen zich een tijdlang geëngageerd. We timmeren nog elke dag verder aan de weg, maar nu begint Luigi stilletjes aan de dingen samen met ons te bekijken… Er bestaan evenveel vormen van autisme als er autistische kinderen zijn. Er is dus geen alles zaligmakende methode. We zouden deze resultaten nooit hebben bereikt als we in één richting geduwd waren. Het is belangrijk dat die waaier aan mogelijkheden blijft bestaan aan, die diversiteit, die rijke ervaring, en dat iedereen uit die bagage kan putten afhankelijk van zijn eigen moeilijkheden.

BRON: http://www.e-gezondheid.be/autisme-mijn-kind-mijn-leven-ons-verhaal/actueel/495

Ik voel het ik voel het mijn kind is anders maar wat kan ik eraan doen. De vraag die soms opkomt en die beantwoord moet worden met allerlei testen, om dan spijtig genoeg een stempel geplakt te krijgen. Maar ook ergens goed voor de ouders zodat ze weten oké maar hoe nu verder. Wat als het een crisis krijgt wat als ik het even niet aankan? Waar kan je dan terecht? Soms is het zelf uitzoeken wat het beste is voor jezelf en je kind. Maar het is niet altijd prettig zeker niet als je ergens bent en dat je door andere wordt aangestaard. Je kan je dan ook niet altijd gaan verantwoorden en zeggen, JA SORRY MIJN KIND IS ANDERS. Daar lopen je ook niet mee te koop natuurlijk. En toch krijg je er zoveel vriendschap van zoveel liefde van een kind dat anders is. Maar op momenten trek je haar uit en kan je emoties als ouder niet laten tonen. Daarom wat wel eens tegen deze ouders en zeker tegen moeders gezegd ijskastmoeders. Omdat ze op sommige momenten heel veel moeten slikken en eigenlijk nooit echt hun verhaal kunnen doen.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Nieuw boek over Anders kijken naar autisme…

Aanstaande dinsdag verschijnt het debuut van Merel Boogaard: ‘Anders kijken naar autisme’. Merel heeft zelf asperger en omschrijft dit als ‘een andere manier van zijn’. In haar boek laat ze prachtig zien welke weg ze heeft afgelegd om te komen waar ze nu is en hoe het is om te leven in een maatschappij die niet is ingesteld op mensen die ‘anders’ zijn.

9789020212815-anders-kijken-naar-autisme-m-LQ-f

De heldere uitleg van binnenuit, de voorbeelden en tips en de hoofdstukken: autisme, gender en seksualiteit, een nieuwe kijk op autistische trekjes vrouwen en autisme, maken dit een bijzonder compleet boek voor iedereen die met autisme te maken heeft.  Merel Boogaard ziet het als haar missie om te laten zien dat autisme ook vele mooie kant heeft, en om zoveel mogelijk mensen met autisme te helpen met  haar positieve, krachtige zienswijze. Voor nieuwsgierige die graag wat meer over dit boek willen weten, kunnen kijken op de site van www.ankh-hermes.nl.

2

Anders kijken naar autisme van Merel Boogaard is een uniek en positief alternatief voor het gangbare denken in beperkingen. Boogaard heeft volgens de reguliere benadering een stoornis, maar dat komt volgens haar niet overeen met hoe zij zich voelt. Ze heeft daarom haar eigen perspectief op ‘anders zijn’ geformuleerd; een holistische visie op autisme, van binnenuit beschreven. Het resultaat: een  waardevol boek door de rijkdom aan eye-openers voor mensen met autisme (én ADD en HSP), ouders en zorgverleners. Ruim 1% van de Nederlanders – ongeveer 190.000 mensen – heeft een vorm van autisme.

BRON: http://paranormaal.blog.nl/general/2016/06/20/nieuw-boek-over-anders-kijken-naar-autisme

Men kan heel wat boeken of schrijven en lezen. Maar het is te ervaren. Niet ieder kind of volwassene is het zelfde en moet men anders aanpakken en benaderen. Om geen triggers uit te lokken. Het is echt niet altijd makkelijk voor deze mensen om in deze maatschappij een weg te vinden.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Bekijk het leven eens door de ogen van een autist dankzij deze app

De kans is groot dat je wel minstens iemand kent met een autismespectrumstoornis, misschien wel zonder dat je het zelf beseft. Maar het blijft moeilijk om je in te beelden hoe een autist het leven (anders) ervaart. De Britse National Autistic Society brengt daar nu verandering in met een virtual reality app waarmee je even kunt leven als iemand met autisme.

In de bijhorende video zien we de 10-jarige autistische Alex Marshall en zijn moeder in een shoppingcenter. De mama moet even een ticket kopen en Alex wacht op een bankje. Maar de prikkels rondom hem, worden het kind al snel te veel. Uiteindelijk wordt alles zwart voor zijn ogen, en moet zijn mama hem naar buiten meenemen zodat hij terug kan kalmeren. Heel erg pakkend.

Natuurlijk bekijkt niet iedereen met autisme het leven op deze manier, aangezien er heel veel verschillende vormen van de stoornis zijn. Maar voor de jonge Alex vomen de vele prikkels een aanslag op zijn overgevoelige zintuigen.

Wil je de wereld ook eens door de ogen van Alex beleven? De app is gratis te downloaden in de Apple Store en in de Google Play Store. Je moet zelf wel nog even een virtual reality bril regelen.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/33/Fit-Gezond/article/detail/2739838/2016/06/15/Bekijk-het-leven-eens-door-de-ogen-van-een-autist-dankzij-deze-app.dhtml

Teveel prikkels en onbekende omgevingen kan het nodige uitlokken bij deze mensen. Spijtig genoeg zijn er altijd die dan al snel gaan veroordelen of een vooroordeel hebben naar de ouders toe. Alhoewel deze goed weten hoe ermee om te gaan, maar zeker niet altijd even makkelijk is.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Autisme kenmerken: van klassiek autisme tot PDD NOS

Autisme kenmerken: van klassiek autisme tot PDD NOS

Autisme is een relatief verwarrende term, omdat autisme kenmerken niet alleen duiden op klassiek autisme. Ook het syndroom van Asperger en PDD NOS zijn verwanten van autisme. Er wordt daarom gesproken van Autisme Spectrum Stoornis (ASS), daaronder vallen klassiek autisme, syndroom van Asperger en PDD NOS. Afhankelijk van de ernst van de symptomen, val je op een bepaalde plek van het spectrum. Verwarrend? Dat vonden wij ook wel een beetje. Daarom zet Dokterdokter alle vormen van autisme en autisme kenmerken op een rijtje.

Wat is autisme?

Om maar bij het begin te beginnen: wat is autisme? De oorzaak is terug te vinden in de hersenen. Daar werkt de informatieverwerking namelijk niet helemaal op de reguliere manier. Alles wat iemand met autisme hoort, ziet, ruikt, enzovoort, wordt op een andere manier verwerkt door de hersenen. We krijgen dagelijks enorm veel informatie binnen via onze zintuigen. Normaal gesproken wordt die informatie verwerkt en met elkaar in verband gebracht. Voor mensen met autisme blijven al deze stukjes informatie echter losse puzzelstukjes, waardoor het lastig voor ze kan zijn het verband tussen stukjes informatie te begrijpen.

Daarbij komt dat de zintuigen prikkels extra sterk opvangen. Daardoor kan de wereld van iemand met autisme er compleet anders uitzien dan de wereld van iemand zonder autisme; geluiden klinken harder, geuren ruiken sterker, beelden en kleuren zijn feller, een tikje op de schouder kan worden ervaren als een klap. De wereld van iemand met autisme kan dus veel intenser zijn dan die van iemand zonder autisme.

Dat hoeft niet altijd negatief te zijn. Autisme kenmerken kunnen ook positief zijn. Mensen met autisme zijn analytisch, hardwerkend, eerlijk en hebben oog voor detail. Aan de andere kant zorgt het er ook voor dat mensen met autisme moeite hebben met sociaal contact, weinig interesses hebben en moeite hebben met overzicht houden.

Autisme kenmerken: zo herken je autisme

Omdat autisme eigenlijk een heel spectrum is aan kenmerken, is de benaming Autisme Spectrum Stoornis (ASS) de wereld ingebracht. Er zijn dan ook meerdere vormen van autisme en elke vorm heeft zijn eigen kenmerken. Autisme kenmerken uiten zich het meest in klassiek autisme. In de andere vormen van autisme die onder de Autisme Spectrum Stoornis vallen, zijn autisme kenmerken soms wat minder opvallend aanwezig. Hieronder staan autisme kenmerken genoemd voor de verschillende vormen van autisme.

Klassiek autisme

Klassiek autisme is de meest ernstige variant van autisme op het autisme spectrum. Mensen met klassiek autisme hebben problemen met communicatie en interactie. Daarnaast zijn de volgende symptomen veelvoorkomend bij klassiek autisme:

  • Hyperactiviteit
  • Dwangmatigheid, erg veel waarde hechten aan routine
  • Agressie
  • Tics
  • Slaapproblemen
  • Vertraagde taalontwikkeling, vaak een monotone uitspraak
  • Zelfverminking
  • Stemmingswisselingen
  • Epilepsie
  • Slecht ontwikkelde motoriek
  • Overgevoeligheid voor prikkels, aanraking door anderen kan problematisch worden ervaren
  • Slecht sociaal contact, vermijden van oogcontact
  • Slecht out of the box kunnen denken

Syndroom van Asperger

Syndroom van Asperger wordt wel gezien als de minder ernstige variant van autisme. Hoewel de sociale en communicatieve vaardigheden van mensen met het syndroom van Asperger achterblijven bij anderen, hebben ze geen last van een verminderde cognitieve of taalontwikkeling. Syndroom van Asperger kenmerken komen erg overeen met klassiek autisme kenmerken. Het voornaamste verschilt tussen de twee is dat mensen met het syndroom van Asperger altijd een gemiddelde tot hoge intelligentie hebben, terwijl mensen met klassiek autisme vaak een relatief lage intelligentie hebben. Ze hebben geen problemen met spraak- en taalontwikkeling, die zijn vaak juist heel goed. De volgende kenmerken horen specifiek bij het syndroom van Asperger:

  • Werken vanuit intelligentie, niet intuïtie
  • Goede taalontwikkeling
  • Formele en deftige spraak
  • Napraten van anderen en zichzelf op dwangmatige manier
  • Sociaal contact vermijden, gespannen bij sociaal contact
  • Weinig empathie
  • Moeite met het verwerken van veel prikkels
  • Moeite met passende gezichtsuitdrukkingen vinden
  • Minder goed ontwikkelde motoriek
  • Emotioneel zijn en gevoelig zijn voor depressie
  • Extreme interesse voor iets hebben

PDD NOS

PDD NOS heeft net als het syndroom van Asperger vooral betrekking op de communicatieve en sociale kant van de stoornis. Toch hebben mensen met PDD NOS ook moeite met taalontwikkeling. Ze hebben moeite met communicatieve en sociale vaardigheden, maar niet genoeg om aan de criteria van autisme te voldoen. De kenmerken van klassiek autisme zijn er dus, maar niet in voldoende mate om het echt klassiek autisme te noemen. Daarbij zijn er een paar kenmerken die speciaal bij PDD NOS horen.

PDD NOS kun je herkennen aan de volgende kenmerken:

  • Vermijden van oogcontact
  • Niet of nauwelijks leren van sociale ervaringen, eenzijdige belangstelling tonen
  • Gesloten houding hebben, ook wel angstig tegenover anderen
  • Veel waarde hechten aan routine
  • Koppige en driftige buien
  • Dwangmatigheid
  • Overgevoeligheid voor zintuigelijke prikkels
  • Trage taalontwikkeling
  • Onhandige motoriek
  • Moeite met het onderscheiden van realiteit en droom
  • Moeite met plannen en structuur aanbrengen
  • Snel leggen van (onbedoelde) associaties
  • Star zijn
  • Niet waarderen van onverwachte aanraking

De kenmerken lijken erg op algemene autisme kenmerken, maar zijn er niet in voldoende mate om klassiek autisme te zijn.

Autisme test: de diagnose

Autisme kan alleen door een psychiater of geregistreerd GZ-psycholoog worden vastgesteld. Dat gebeurt aan de hand van het wereldwijde DSM-classificatiesysteem, dat een houvast biedt voor specialisten om mentale stoornissen vast te stellen. Het vaststellen van autisme gaat aan de hand van gedragskenmerken, autisme kenmerken uiten zich immers vooral in gedrag. Hersenscans of bloedonderzoek leveren nog onvoldoende informatie om duidelijke uitspraken te kunnen doen.

BRON: http://www.dokterdokter.nl/gezond-leven/psyche/autisme-kenmerken-klassiek-autisme-tot-pdd-nos/

Als ouder is het soms moeilijk te aanvaarden, en voor alle test afgelegd zijn gaat er toch heel wat tijd voorbij. Het is dan ook zo, dat het een aan het ander gekoppeld wordt en zo niet alleen met een aspect te maken heeft maar met verschillende. Het is hier redelijk goed opgesomd maar het is niet altijd makkelijk om de diagnose te aanvaarden. Je wordt tenslotte bestempeld, je wordt in een hokje geplaatst. En juist dat zou niet mogen, men zou mensen met een gedragsstoornis of mentale stoornis even goed moeten kunnen aanzien als persoon. Maar dat is niet altijd zo, ga maar eens ergens heen waar de persoon veel prikkels krijgt en in crisis gaat. Dan krijgen de ouders soms heel wat te horen en komen boze blikken naar hen gericht. Omdat ze niet weten wat er juist aan de hand is. En de ouders zo goed mogelijk proberen om te gaan met de prikkels van het kind, of de persoon.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Zo voelt het om in een shoppingcentrum te moeten rondlopen met autisme

In een filmpje van de Britse National autistic Society wordt een autistisch jongetje blootgesteld aan verblindende lichten en oorverdovende geluiden in een winkelcentrum. Al die prikkels worden het kind te veel. Maar zou jij het aankunnen?

“Ik ben niet stout. Ik heb autisme en ik word gewoon overspoeld met informatie”, zegt het jongetje. Terwijl hij met zijn mama door het winkelcentrum loopt, volgt de ene prikkel na de andere. Ze vormen een aanslag op zijn overgevoelige zintuigen. Geluiden worden ondraaglijk, felle flitslichten zijn akelig, net zoals de gezichten van gehaaste mensen. Een beangstigende ervaring.

Het kind houdt het niet meer uit en gaat plots wild tekeer. Andere shoppers kijken geïrriteerd en begrijpen er niets van. Maar dit jongetje is helemaal geen lastpak. Hij heeft autisme en is gewoon overprikkeld. Zou jij het aankunnen als alles zo hard binnenkomt?

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/331/Autisme/article/detail/2664979/2016/04/03/Zo-voelt-het-om-in-een-shoppingcentrum-te-moeten-rondlopen-met-autisme.dhtml

Voor ons zelf zijn het al heel wat prikkels die we moeten doorstaan. Dan begrijp ik zeker voor iemand met autisme dat het op een moment door een hel is dat men moet gaan. En dan zeker als het nog eens heel druk ik. Nu in het filmpje is het nog redelijk kalm, maar men voelt goed aan hoe de jongen heel wat prikkels binnen krijgt door wat hij te zien krijgt.
Als je dan kijkt hoe mensen op een moment moeder en kind aanstaren is het toch erg dat ze eigenlijk niet echt het probleem weten. Je merkt ook goed op aan de moeder dat het ook voor haar een zware taak is.
Nu zou je kunnen zeggen ja maar dan laat men het kind toch thuis. Maar dat gaat niet altijd he.

Ik krijg het filmpje er niet bij opgezet maar via de link kan je het bekijken.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Trouwe hond weigert jongetje met autisme alleen achter te laten in hospitaalbed

 
© Facebook/Louise Goossens.

Waar de negenjarige James ook gaat, zijn trouwe viervoeter Mahe wijkt nooit van zijn zijde. Ook niet in het hospitaal. De hond als beste vriend van de mens? Ja zeker, getuige dit hartverwarmende verhaal uit Nieuw-Zeeland over een autistisch jongetje en zijn geweldige assistentiehond.

© Facebook/Louise Goossens.
© Facebook/Louise Goossens.

James Isaac uit Wellington vertrouwt elke dag op zijn zwarte labrador die hem veilig en wel door het leven gidst. Het jongetje kan niet praten. Hij communiceert via oogcontact en aanrakingen. Maar Mahe mag zich dicht tegen James aan vlijen. De hond is helemaal gek op James en omgekeerd.

Hun band is zo hecht dat het ziekenhuis toeliet dat de viervoeter zijn beste maatje mocht vergezellen op het moment dat James werd verdoofd vooraleer een MRI-scan te ondergaan. Het onderzoek moet de toedracht van zijn epilepsie-aanvallen achterhalen.

Toen het jongetje in slaap werd gedaan, waakte de labrador over zijn baasje in het hospitaalbed, bezorgd als hij was.

Het leven van James en zijn familie is drastisch verbeterd sinds Mahe hen kwam vervoegen twee en half jaar geleden. De labrador weet het jongetje als geen ander te kalmeren op momenten dat hij het moeilijk heeft. Samen vormen ze een onoverwinnelijk duo. Samen kunnen ze de wereld aan.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/2624736/2016/02/22/Trouwe-hond-weigert-jongetje-met-autisme-alleen-achter-te-laten-in-hospitaalbed.dhtml

Hier heb ik nog eens respect voor dat het toegelaten wordt. In heel veel klinieken zou dit niet mogen nog kunnen.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

‘Ze zeggen dat ik in mijn eigen wereld leef’

a

Binnenkort een bijzonder initiatief van GGZ Friesland, want deze zorginstelling gaat als eerste in Nederland een 360-graden film inzetten om publiek voor te lichten. Op maandag 15 juni om 20.00 uur wordt de Publieksacademie ‘Ze zeggen dat ik in mijn eigen wereld leef’ live in 360 graden video uitgezonden via de website van de Leeuwarder Courant. Deze Publieksacademie staat in het teken van autisme.

‘Bij elke Publieksacademie zit de zaal helemaal vol, daarom besloten we de lezingen ook live uit te zenden’, aldus Louwra Weisfelt, manager Marketing, Communicatie & Innovatie van GGZ Friesland. ‘Bij de komende Publieksacademie gaan we een stapje verder. Mensen kunnen met hun computer, tablet of telefoon virtueel in de zaal stappen en de Publieksacademie live meemaken.’

GGZ Friesland realiseert de 360 graden uitzending in samenwerking met Vreaks Virtual Reality Concepten. Denk, onderdeel van GGZ Friesland, maakt al gebruik van 360 graden video bij de Virtual Reality Exposure Therapie die wordt ingezet in de behandeling van paniekstoornissen. Hierbij wordt gebruikgemaakt van de Oculus Rift virtual reality bril en de Google Cardboard. Weisfelt: ‘Vanaf aanstaande maandag gaan we 360 graden film niet alleen effectief inzetten bij behandeling, maar ook bij publieksvoorlichting.’ GGZ Friesland is hiermee de eerste zorginstelling in Nederland.

Om de 360 livestream te volgen, hebben de kijkers geen speciale Virtual Reality bril nodig. Ze kunnen via hun computer, tablet of smartphone rondkijken in de zaal en de Publieksacademie volgen alsof ze zelf aanwezig zijn. De kijkers thuis kunnen hun vragen aan de gasten stellen via Twitter met behulp van de #publieksacademie.

Over autisme

‘Ze zeggen dat ik in mijn eigen wereld leef’ is het zevende thema van de Publieksacademie. Veel mensen beweren ‘een beetje autistisch te zijn’, maar weinig mensen weten precies wat een autisme spectrum stoornis (ASS) inhoudt en wat de impact van autisme op iemands leven is. Tijdens deze Publieksacademie spreken drie experts op gebied van autisme: Frans Huitema, psychiater GGZ Friesland, Bianca Klop, psychiater Synaeda en Martine Stel, GZ-psycholoog Kinnik. Het panel wordt versterkt door ervaringsdeskundige Richard Duinkerken.

Publieksacademie Friesland

GGZ Friesland en Leeuwarder Courant organiseren samen de Publieksacademie Friesland. Tijdens iedere lezing van de Publieksacademie komen specialisten van GGZ Friesland en ervaringsdeskundigen aan het woord. Maandelijks trekken de Publieksacademies ruim 400 bezoekers en volgen meer dan 1.000 inwoners van Friesland live de bijeenkomsten via de website van de Leeuwarder Courant.

BRON: http://gezondheid.blog.nl/algemeen/2015/06/14/ze-zeggen-dat-ik-in-mijn-eigen-wereld-leef

Ergens mag dat ook zo gezegd worden, maar eens je in dat wereldje mee kan stappen begrijp je de persoon. En zal de persoon ook jou begrijpen.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Moeder denkt dat zoon autist is, maar dan komt oorzaak van zijn gedrag aan het licht

© Channel 4. Billy was onhandelbaar, kreeg woedeaanvallen en gooide zijn fietsje in mama Robyns gezicht. “Autisme”, dacht Robyn. Tot een tv-programma dat focust op gedragsproblemen bij kinderen de ware boosdoener ontmaskerde.

De Britse Robyn was ervan overtuigd dat haar zoontje van drie autistisch was. Billy was onhandelbaar en agressief. Tijdens één van zijn woedeaanvallen gooide hij een fietsje naar zijn moeder, waar ze een gebarsten lip aan overhield. Tot een simpel slaaponderzoek onthulde dat de oorzaak van Billy’s onuitstaanbare gedrag niet bij hem of één of andere ziekte lag.

Robyn (21) groeide op met een autistische broer en mede daarom dacht ze dat ook haar zoontje autistisch was. Maar nadat het slaapgedrag van Billy werd onderzocht, bleek de hond van het gezin de boosdoener. Die joeg samen met de kat elke nacht Billy uit zijn bedje en griste zijn hoofdkussen weg. Daardoor leed het kind aan chronisch slaapgebrek.

Verslaafd aan tekenfilms

Robyn, uit het Engelse Monmouthshire, verklaarde dat Billy verslaafd was aan tekenfilms en elke avond worstelde om in te slapen. Hij kon zich maar niet ontspannen, meende ze. Dat leken haar tekenen van autisme. Ze dacht dat Billy niet kon slapen omdat “zijn hersenen voortdurend in overdrive zijn”.

‘Stout geboren?’
“Billy slaagde er pas om 23 uur of soms zelfs pas na middernacht in de slaap te vatten, maar ’s nachts werd hij nog ontelbare keren wakker”, verklaarde Robyn. Omdat ze bang was dat haar kind op school de stempel ‘stouterik’ zou krijgen, besloot ze deel te nemen aan het programma ‘Born Naughty?’ op Channel 4, hopend op een diagnose.

Gedragsproblemen
Een huisdokter en een kinderarts observeren in dat programma kinderen met gedragsproblemen en trachten samen met een team van specialisten een diagnose te stellen. Groot was de verbazing van Robyn toen bleek dat de hond van het gezin de ware boosdoener was.

De kinderarts vond het aanvankelijk opmerkelijk dat Billy goed van de tongriem gesneden was. “Zijn verbeelding was schitterend en dat strookt niet met autisme. Autisten vatten alles heel letterlijk op en hebben weinig verbeelding”.

Als een vulkaan
Toen de experts besloten Billy ’s nachts te filmen, kwam de aap uit de mouw. Of eerder: de hond. Die bleek samen met de kat het kind ’s nachts uit zijn bedje te jagen en zijn hoofdkussen te jatten. Slaapexpert Debs Sugden verklaarde dat de onderbroken slaap van het kind had geleid tot een aandoening waarbij de slaap tot twee of meer uren na de gebruikelijke bedtijd uitgesteld wordt. Dat zorgt voor concentratie- en gedragsproblemen.

“Geen wonder dat Billy soms uitbarstte als een vulkaan. Slaap is heel belangrijk voor kinderen”, aldus de slaapexpert. Nu de hond en de kat niet meer op Billy’s kamer kunnen, is Billy enorm veranderd. “Hij is veel gelukkiger, het komt haast niet meer voor dat hij in woede uitbarst”, zegt mama Robyn opgelucht.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/575/Gezin/article/detail/2349557/2015/06/05/Moeder-denkt-dat-zoon-autist-is-maar-dan-komt-oorzaak-van-zijn-gedrag-aan-het-licht.dhtml

Het is niet het eerste geval. Soms komt door lang zoeken het lichtpuntje boven. En heeft het met heel wat andere dingen te maken dan dat iemand weer die stempel krijgt. Men staat er niet altijd bij stil wat tekenfilmpjes teweeg kunnen brengen. Een tekenfilmpje met veel geel of andere kleuren in maar er wordt bijna niet ingesproken dan alleen wat gebrabbel dan kan het goed zijn dat het kind het ook zelf gaat doen. En het soms moeilijk krijgt met praten. En zo zijn nog bepaalde dingen aan het licht gekomen door er een studie aan te richten. 
We mogen niet vergeten dat kinderen projecteren tot hun 6de 8ste levensjaar. En dat hier dan toch rekening mee moet gehouden worden om toch zo goed mogelijk te praten en tekenfilms te laten zien die iets over kunnen brengen. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Phuro! Be inspired! BLOG

Van inspiratie tot transformatie

Dirk Pieters

schrijver, boeddhist, yogi

Healthy & Travel T(r)ips

Blog van een Gezondheids - & Reisfreak

Wish Me Avril

Healthy Happy Lifestyle | Copyright © Wish Me Avril. All rights reserved

struikuiltje

Persoonlijk blog

Welkom bij De Kniezebietertjes

Zuinig, gezond en zelfvoorzienend leven, Familierecepten & Een kijkje in ons (niet alledaagse) leventje met een mannetje met Smith Magenis Syndroom

Beejoie

Spiritualiteit, brainfood, zin & alles ertussenin

She writes about it

'' Every seed must rise through dirt to enjoy the sunshine. '' - Matshona Dhliwayo

Spiritualiteit

Voor een Nieuwe Tijd

Domynikha Schrijft

Mijn verhalen, Gedichten en Hersenspinsels

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

GEDICHTEN & HANWERKEN & RECEPTEN & VIDEO’S

Mooie onderwerpen : GEDICHTEN van VEERTJE op een plaatje & HANWERKEN & RECEPTEN de moeiten waard om uit te proberen

Onderweg na kanker

over omgaan met kanker en hoe het in al die grote kleine dingen sporen vraagt

B E Y O U L I E

Be true to who you are

Personal Plus Training

Personal training op locatie

Redheadrebel

Take the bull by the horns

The Desires of Living

De verlangens in je leven

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Femke's dagboek

Een kijk op dagelijkse beslommeringen

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

Kanker en dan .....

Het leven is een achtbaan

MichielZiet.com

Dagelijkse dingen die soms meer bijzonder zijn dan je denkt

Elyzenn

tussen Focus en Flow

Aquarius

Een klasse WordPress.com site

THEO HERBOTS FOTO- EN VIDEO-BLOG

FOTO'S, VIDEO'S EN ALLE BELANGRIJKE INFORMATIE OVER #TIENEN YOU CAN TRANSLATE 🗣🇧🇪 THIS BLOG IN 110 LANGUAGES BELOW ⬇️👇⬇️👇⬇️👇

Lief Huis

Over veilig thuis zijn

Mieke Van Looy's

One Shot of Wonderness a Day

Neverendingnotes

Niksjes, Nutjes, Notities & Nieuwsgierigheden

'T is Maan

haken, breien, tuinieren, hardlopen en meer!

%d bloggers liken dit: