Category: autisme


Wetenschappers vinden link tussen keizersnede en autisme

Afbeeldingsresultaat voor autisme

Waarom eindeloos zwoegen op de verlostafel als het ook anders kan? Het is een bedenking die veel aanstaande moeders maken en steeds meer vrouwen kiezen dan ook voor een keizersnede. Nochtans is de ingreep niet zonder risico’s. Volgens een nieuwe studie kan het zelfs het risico op autisme en ADHD vergroten.

Kinderen die geboren worden met een keizersnede hebben 33% meer kans om autisme te ontwikkelen. Ook het risico op ADHD neemt met 17% toe. De resultaten zijn bovendien hetzelfde voor keizersnedes die werden uitgevoerd om medische redenen of op verzoek van de moeder. Dat staat te lezen in een nieuwe studie die gepubliceerd is in het tijdschrift JAMA Network Open.

Het gaat om een grootschalige meta-analyse: maar liefst 61 oudere studies werden onder de loep genomen. Op deze manier konden de wetenschappers meer dan 20 miljoen bevallingen in 19 verschillende landen verzamelen en onderzoeken.

Een klinkklare verklaring heeft Tianyang Zhang, die het onderzoeksteam van het Zweedse Karolinska Instituut leidde, niet. Wel een vermoeden: bij een natuurlijke geboorte krijgt een baby microben mee langs het geboortekanaal, maar die ontbreken bij een keizersnede. Hierdoor kan het immuunsysteem zich niet voldoende ontwikkelen, wat mogelijks leidt tot problemen in de hersenen. Omdat er ook geen stressrespons is tijdens de bevalling, kan dat een impact hebben op de zintuiglijke ontwikkeling van het kleintje.

Kritiek

Verschillende experts – die niet hebben meegewerkt aan de studie – zijn niet overtuigd door die uitleg. Ze denken dat er iets anders aan de hand is. “Het is onwaarschijnlijk dat een keizersnede mentale stoornissen veroorzaakt”, reageert Andrew Shannan, professor aan de universiteit King’s College London. “Een keizersnede wordt vaak uitgevoerd omdat er bepaalde onderliggende problemen zijn, en het is veel logischer dat die factoren gelinkt kunnen worden aan autisme en ADHD.”

Kinderen van oudere moeders en vaders lopen bijvoorbeeld meer risico om autisme te ontwikkelen, en bij oudere mama’s in spe wordt er vaker een keizersnede uitgevoerd. Zolang je al die extra factoren niet kunt uitsluiten, is het moeilijk om met honderd procent zekerheid te besluiten dat keizersnedes zorgen voor een hoger risico.

Hoe zit het in België?

Eerder dit jaar bleek uit cijfers van minister Maggie De Block dat ruim 1 op de 5 vrouwen bevalt met een keizersnede. Dat aandeel steeg van 19,7% in 2008 naar 21,4% in 2016. Meestal omdat dat noodzakelijk is, bijvoorbeeld bij een stuitligging of als het bekken van de moeder te smal is. Maar er is niet altijd een medisch argument. Soms worden keizersnedes ook uitgevoerd op verzoek van de moeder.

Nochtans zijn er wel risico’s aan verbonden. “Voor de moeder is er een iets grotere kans op complicaties”, zei gynaecoloog Johan Van Wiemeersch, de vicevoorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (VVOG), daar toen over. Marleen Temmerman, hoogleraar in de verloskunde-gynaecologie aan de Universiteit Gent, deelt die mening. “Het is nog altijd een operatie en die kan gevolgen hebben bij een volgende zwangerschap.” Er kunnen bloedingen en complicaties optreden en er kan sprake zijn van een abnormale inplanting van de placenta.

BRON: https://www.hln.be/nina/fit-gezond/wetenschappers-vinden-link-tussen-keizersnede-en-autisme~a7cbdbf5/

Wat is dit voor een gek wetenschappelijk onderzoek. Ken genoeg kinderen die met een keizersnede zijn gekomen en waar dit niet aan te zien is. Voor wat moeten ze dit gebruiken om autisme naar voor te brengen?

Afbeeldingsresultaat voor autisme

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Jongen met autisme krijgt paniekaanval in pretpark, medewerkster Jen reageert aandoenlijk

 Facebook
Lenore Koppelman heeft op Facebook haar dankbaarheid geuit aan een medewerkster van het pretpark Universal Orlando. De vrouw, Jen, reageerde simpel maar efficiënt op een zware paniekaanval van Koppelmans zoontje Ralph dat aan autisme lijdt.

Ralph was heel opgewonden voor de rit in de simulator van Spider-Man in het park Islands of Adventure, vertelt zijn moeder op Facebook. Hij had al heel de dag geduldig zijn beurt afgewacht. Net als het bijna aan hem was, kampte de attractie met technische problemen. “Iedereen werd vriendelijk verzocht om weer naar buiten te gaan”, aldus Koppelman. “En Ralph hield het begrijpelijkerwijze niet meer.”

Ralph ging neer op de grond en begon te snikken, schreeuwen, wiebelen, hyperventileren en moeilijk te ademen. Midden in zijn paniekaanval kwam een medewerkster, Jen genaamd, afgelopen op Ralph. Om hem te kalmeren “ging ze naast hem liggen, terwijl hij het uitschreeuwde”. Ze zorgde er zelfs voor dat hij weer rustig ging ademhalen. “Ze sprak zo rustig tegen hem. Terwijl hij snikte en schreeuwde, spoorde zij hem zachtjes aan om het er allemaal uit te laten.” Toen Ralph gekalmeerd was, mocht hij zelfs iets uit de souvenirwinkel kiezen.

Bij Universal Studios krijgt iedereen een speciale opleiding om te leren omgaan met mensen met speciale behoeften, zei Jen nadien aan Koppelman. Die wil nu samen met haar echtgenoot sparen om opnieuw naar het attractiepark te kunnen gaan met Ralph om hem alsnog de Spider-Man-rit te laten beleven.

BRON: https://www.hln.be/bizar/het-leukste-van-het-web/jongen-met-autisme-krijgt-paniekaanval-in-pretpark-medewerkster-jen-reageert-aandoenlijk~a46b1905/

Soms hoef je het allemaal niet ver te zoeken om iemand tot rust te brengen. Zoals je kan lezen kan het nuttig zijn om even te spiegelen en dan ga je merken dat er snel een rust ontstaan kan. Als men zich boos zou maken of zich ongemakkelijk bij zo een situatie gaat gedragen. Projecteer je dit weer en kan het voorval nog erger worden. 
Wat ik al meermaals geprobeerd heb en dat vaak goed lukt is je even groot maken dan de persoon of kind en gewoon je ademhaling laten horen. Zodat deze het ook hoort en kan overnemen.
Als jezelf rustig kan houden, ga je dit ook overbrengen bij de persoon.

Afbeeldingsresultaat voor paniekaanval autisme

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO

OM SHANTHI

Spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

 

AUM MANI PADME HUM

Blinde autistische muzikant zorgt voor tranen in ‘America’s Got Talent’

Kodi Lee met moeder Tina
YouTube Kodi Lee met moeder Tina
De eerste aflevering van het nieuwe seizoen van ‘America’s Got Talent’ zorgde gisteren al meteen voor een emotioneel moment. Als laatste act van de avond trad Kodi Lee (22) op, een blinde en autistische muzikant. Zijn doorleefde optreden leverde hem al meteen een Golden Buzzer op.

Kodi Lee mocht als laatste het grote podium van ‘America’s Got Talent’ betreden. Zijn moeder Tina begeleidde hem en legde aan juryleden Howie Mandel, Gabrielle Union, Julianne Hough en Simon Cowell uit dat muziek erg veel voor haar zoon betekent. “We ontdekten al heel vroeg dat hij erg veel van muziek houdt”, vertelde ze. “Via muziek en optredens, was hij in staat om in deze wereld te overleven. Want wanneer je autistisch bent, is het heel moeilijk om te doen wat iedereen doet. Muziek heeft eigenlijk zijn leven gered.”

Wanneer Kodi zich dan vervolgens achter de piano plaatste en een prachtige versie van Leon Russell’s ‘A Song For You’ ten berde bracht, vielen de monden in de hele zaal open. Juryleden Julianne Hough en Gabrielle Union konden het niet drogen houden. Kodi werd dan ook getrakteerd op een staande ovatie én lovende commentaren van de juryleden.

Lof

Zo vertelde Mandel: “We voelen de authenticiteit in wat je doet, maar je bent ook een geweldig talent en een geweldige muzikant. Dit was geweldig.” Hough kon dat alleen maar beamen. “Je stem blies ons allemaal omver. Ik wil ook nog zeggen: we hoorden je, ik voelde je, en het was prachtig.” Ook Cowell had alleen maar lovende woorden voor het jonge talent: “Ik weet niet hoe het is om in Kodis wereld te leven. Ik weet alleen dat jullie duidelijk een geweldige relatie hebben en dat je stem fantastisch is. Ik ga me dit moment voor de rest van mijn leven herinneren.”

Maar de mooiste woorden kwamen misschien wel van Gabrielle Union. “Ik ben een nieuw jurylid dit seizoen, en dit jaar ook een nieuwe moeder. Het is de moeilijkste job die ik ooit al heb gedaan, maar ook de meest bevredigende. Je wilt je kinderen de maan en de sterren en de regenbogen geven. Vanavond ga ik je ook iets speciaals geven.” Daarna drukte ze op de Golden Buzzer, waarmee Kodi als eerste rechtstreeks doorgaat naar de live shows.

BRON: https://www.hln.be/showbizz/tv/blinde-autistische-muzikant-zorgt-voor-tranen-in-america-s-got-talent~aa34a7b2/

Hier wil ik beginnen met. Plaats niemand in een hokje. Want het is niet hoe je eruit ziet of wat je handicap is dat je de mensen niet van hun stoel kan brengen. Dat je de mensen geen emoties kan geven. Al voel jezelf geen emoties en zie je het niet het komt over bij de anderen.
Mensen die denken dat ze anders zijn, zijn vaak de mooiste en warmste mensen om ermee om te gaan.

Lezers zo zie je maar weer dat het mensen zijn met een doel in hun even. Soms harder gemotiveerd als anderen.

Afbeeldingsresultaat voor autisme en zang

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

In het gewone uitgaansleven krijgt Aico (16) te veel prikkels, dus start moeder met autismecafé voor zoon en lotgenoten

Mieke Deltomme en haar zoon Aico
Joke Couvreur Mieke Deltomme en haar zoon Aico
De Leest opent begin mei een ‘auticafé’, een ontmoetingsplek voor jongeren met autisme. Initiatiefneemster is Mieke Deltomme, zelf moeder van een tiener met een autismespectrumstoornis (ASS). “Het huidige aanbod is onvoldoende”, vindt ze.

Mieke is in het dagelijkse leven consulente bij het Huis van de Mens en begeleidt mensen in rouw. Dat doet ze onder andere met haar vzw Rouw in Vlaanderen, waarmee ze rouwkampen voor zowel kinderen als volwassenen organiseert. Dit keer pakt ze uit met een initiatief dat haar nog nauwer aan het hart ligt.  “Mijn zoon Aico (16) heeft autisme en op zijn leeftijd wil je al eens een stapje in de wereld zetten, maar ik merk dat hij op veel grenzen botst. Zo is het voor hem op veel plaatsen te druk en daardoor sluit hij zich op. Als je dan actief op zoek gaat naar een aanbod voor jongeren met autisme, dan bots je op allerlei obstakels. En als je al iets vindt, moet je rekening houden met wachtrijen die tot liefst drie jaar kunnen oplopen. Daar hebben we weinig tot niks aan en dus besloten we zelf een initiatief uit de grond te stampen: op donderdag 2 mei gaan we met een ‘auticafé’ van start in cultuurhuis De Leest.”

De sociale vaardigheden van iemand met autisme zijn anders. Wij zeggen vlugger onze mening en begrijpen elkaars humor.

Aico, zoon van Mieke Deltomme

Wat de jongeren er zullen doen? “Dat zal de toekomst moeten uitwijzen”, zegt Mieke. “Mijn zoon vindt zijn draai niet in het gewone sociale leven en hij wil graag met gelijkgezinden samenkomen en toffe dingen doen. Zo voelt hij zich begrepen en voelt hij zich geen buitenbeentje. Dat speelt hem sowieso al parten tijdens zijn moeilijke tienerjaren, want willen niet allen tieners ergens deel van uitmaken of ergens bij horen? In eerste instantie gaan we voor een gezellig samenzijn, in een latere fase denken we misschien aan activiteiten, zoals bowlen of klimmen.”

Prikkels

Aico is in de wolken met het initiatief van zijn moeder. “In het gewone uitgaansleven krijg ik te veel prikkels”, zegt hij. “Van te luide muziek tot mensen die heen en weer lopen of zelfs een hond die aan het blaffen slaat. De sociale vaardigheden van iemand met autisme zijn ook anders dan van andere mensen. Wij zeggen vlugger onze mening en begrijpen elkaars humor. Er is zeker nood aan zo’n auticafé, al zijn mensen die geen autisme hebben uiteraard ook welkom.”

Mieke wil in een eerste fase kijken hoeveel interesse is en wie er op het auticafé afkomt. “Op basis van die info gaan we dan verder aan de slag en kunnen we de werking uitbouwen”, zegt ze. “Ik ben veertig jaar en bevindt me al een poos niet meer in de leefwereld van tieners, dus het wordt ook voor mij als begeleider al doende leren.We doen dan ook graag een oproep naar iedereen die mee zijn schouders wil zetten onder dit project. Alle hulp is welkom.”

Tweewekelijks

Voor de eerste sessie vraagt Mieke 2 euro om wat chips op tafel te zetten. “De drank kunnen we in het plaatselijk cultuurcafé verkrijgen”, zegt ze. “ Ik hoop dat dit initiatief tot een blijver kan uitgroeien, maar om de proef op de som te nemen gaan we vanaf mei tweewekelijks zes avonden bijeenkomen en dat telkens van 19.30 tot 22.30 uur.”

BRON: https://www.hln.be/regio/izegem/in-het-gewone-uitgaansleven-krijgt-aico-16-te-veel-prikkels-dus-start-moeder-met-autismecafe-voor-zoon-en-lotgenoten~a82cf3de/

Is dat niet prachtig als men zoiets kan opstarten. Want ook deze jongeren willen in contact komen met anderen en zich kunnen amuseren. Maar vaak in een gewoon café of dancing is dat voor hen niet haalbaar. De drukte en lawaai geeft hun overgevoelige prikkels en dat is niet goed. En ja in Nederland staan ze daar allemaal al verder in. Daar brengen ze de jongeren samen zodat ze kunnen genieten, gaan er zelfs mee op reis.

Afbeeldingsresultaat voor autisme cafe

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Esther (46) ontdekte een jaar geleden dat ze autisme heeft: ‘Het kwartje viel eindelijk’

Oogcontact vermijden, geen sociaal leven en alles letterlijk opvatten, dat is het stereotype beeld bij mensen met autisme. Einzelgängers die dag en nacht over hun computer zitten in een donker kamertje. Iets wat of iemand die je liever niet wil zijn. Esther van der Ham bewijst het tegendeel. Voor de schrijfster en eigenaresse van een eigen uitgeverij was het geen teleurstelling, maar juist een opluchting toen vorig jaar bleek dat ze autisme heeft. “Er is niks mis met je als je autistisch bent, maar je hebt gewoon een andere kijk op op de wereld.”

esther van der ham

Foto: Chantal Monsieurs Koremans

Zoons met autisme

De 46-jarige Esther wist altijd al dat ze uit ander hout was gesneden dan leeftijdgenoten, maar autisme? Daar had ze nooit aan gedacht. Toen ze op 44-jarige leeftijd het autisme-diagnoserapport van haar twee jongste zoons onder ogen kreeg, begon het belletje te rinkelen. Esther: “Snel boos worden, een chaos in het hoofd en heel direct zijn… zo was ik als kind precies geweest. Ik herkende er mezelf in.”

Esthers zoons gingen in therapie en vanwege de depressieve klachten die Esther vanaf haar 25e heeft, werd ook haar geadviseerd om zich te laten testen op autisme.

Intensief onderzoek

“In november 2017 stortte ik volledig in. De depressie werd zo heftig dat ik werd opgenomen, om nog erger te voorkomen. Toen ben ik het onderzoekstraject ingegaan. Er volgde een intensief halfjaar aan vragenlijsten, gesprekstherapie, IQ- en EQ-testen. Toen ik eenmaal de uitslag autisme kreeg, was ik ontzettend blij. Het kwartje viel eindelijk. Waarom ik de wereld niet snapte. Waarom ik zoveel moeite had met het leven. Waarom ik niet begreep waarom mensen op een bepaalde manier reageerden. Alles viel op zijn plek.”

Anders dan anderen

“Achteraf gezien had ik als kind al allerlei symptomen van autisme. Ik was motorisch niet heel sterk. Op de lagere school was ik anders dan andere kinderen in de klas, zonder dat ik begreep waar het aan lag. Ook op de middelbare school merkte ik dat ik een heel andere kijk had op de wereld. Terwijl meisjes van mijn leeftijd zich druk maakten over lippenstift, las ik over de droogte in Afrika. Daar kon ík mij echt druk over maken en daar snapten mijn leeftijdsgenoten weer helemaal niks van. Ook was ik altijd heel direct geweest. Ik zei altijd wat ik dacht. Mensen waren dat niet gewend en vonden het vreemd. Ik heb pas voor het eerst echte vrienden gekregen op mijn vijftiende, omdat er toen werkeljk moeite werd gedaan om me te leren kennen.”

Geen stereotype autist

“Het beeld dat anderen van mensen met autisme hebben is dat ze geen contact kunnen maken, altijd wegkijken of zelfs met hun hoofd tegen de muur bonken. Autisme is zoveel breder dan dat. Niemand gelooft dat ik autisme heb. Ik ben vrij spontaan in de omgang en maak mensen ook graag aan het lachen. Het maakte mijn omgeving dan ook niet uit dat ik autistisch bleek te zijn. Voor hen blijf ik dezelfde Esther als voor de diagnose.”

autisme

Openheid

“Ik ben heel open over mijn autisme. Het is niet het eerste wat ik zeg als ik iemand ontmoet. Ik zeg niet: ‘hallo, ik ben Esther en ik heb autisme.’ Dat vind ik niet zinvol. Als ik nieuwe auteurs spreek voor mijn werk leg ik het wel eens uit. Ik communiceer namelijk het liefst via e-mail. Ik kan me snel opgejaagd voelen als ik op één dag Whatsapp-berichten, Facebook-messages en belletjes krijg. Bellen kan ik wel, maar dan maak ik het liefst eerst een belafspraak zodat ik me kan voorbereiden.

Werken tot je erbij neervalt

Chaos in het hoofd is kenmerkend voor autisme. Mensen met autisme verwerken prikkels namelijk anders. Ze kunnen niet filteren welke prikkels belangrijk en onbelangrijk zijn. Dat betekent dat alles wat in de omgeving gebeurt binnenkomt. Daarom deelt Esther haar privé- en werkleven anders in sinds ze weet dat ze autisme heeft. “Ik heb heel lang lesgegeven aan groepen van 150 studenten en werkte in een kantoortuin. Ik kan het wel, maar het is niet het beste voor mij. Ik heb al een aantal jaar een eigen boekenuitgeverij, maar ook hier moet ik oppassen. Als ik mezelf niet verplicht om rustmomenten te nemen, kan ik niet stoppen met werken. Als ik ergens mee bezig ben, dan ga ik alsmaar door. Zonder planning kan ik doorwerken tot ik letterlijk neerval. Eerder stond ik weleens op beurzen, dat doe ik ook niet meer. Ik kan het fysiek wel, maar ik ben daarna drie dagen van slag door alle prikkels.”

“Ook het geschreven woord kan ik soms lastig interpreteren, met name zakelijke e-mails. Bedoelt iemand het vervelend of niet? Ik kon er wel een week of langer over piekeren. Nu ik weet dat het door mijn autisme komt, kan ik zoiets ook makkelijker loslaten.”

Geen fan van verjaardagen

Ook op sociaal gebied kent autisme do’s en don’ts. Spontaan op de koffie komen, grote verjaardagen of eindeloos aan de telefoon kletsen, daar doe je Esther geen plezier mee. “Ik heb niet altijd behoefte aan diepgaande gesprekken en houd er niet van om urenlang over mezelf te praten. Ik houd een blog bij over autisme en dingen die me bezighouden. Zo houd ik de controle over wat ik deel, het moment en op welke manier.”

Grote gezelschappen en drukte zijn ook niet aan Esther besteed. “Ik krijg dan zoveel prikkels binnen dat mijn hoofd op hol slaat. Het is niet zo dat ik geen vrienden heb. Ik heb al heel lang heel goede vrienden. Wanneer ik afspreek met vrienden ga ik het liefst eropuit: ergens iets eten of in het bos wandelen. Tegenover elkaar stilzitten en elkaar steeds aankijken vind ik ongemakkelijk.”

Esther is altijd eerlijk en direct over wat ze wel of niet wil op sociaal vlak. Dat is soms even slikken voor haar omgeving. “Ik doe mijn best om zo goed mogelijk te doen wat er verwacht wordt, maar de rek is er na een tijdje wel uit. Ik ben bewuster van welke impact mijn directheid op een ander kan hebben. Daar ga ik tegenwoordig voorzichtiger mee om. Dat lukt ook wel eens niet en dan probeer ik duidelijk te maken dat ik het niet vervelend bedoel.”

Voordelen

“Ik zeg altijd tegen m’n kinderen: autisme heeft natuurlijk nadelen, maar ook heel veel voordelen. Zo ben ik illustrator en schrijver van kinderboeken en romans. Daar moet je nauwkeurig en empathisch voor zijn. Ook ben ik hartstikke trouw en te vertrouwen. Net als mijn kinderen, die kunnen bijvoorbeeld niet of nauwelijks liegen. Als ze het proberen, dan prik ik er gelijk doorheen.”

“Het is een groot vooroordeel dat mensen met autisme niks kunnen bereiken. Over mijn jongste zoon werd bijvoorbeeld gezegd dat regulier onderwijs niet geschikt is voor hem. Hij zit nu op het VWO en doet het hartstikke goed. Hij heeft wel extra ondersteuning nodig. Zelf ben ik van de HAVO naar MAVO gegaan en van de Middelbare Technische School naar de Hogere Technische School en uiteindelijk naar de Technische Universiteit. Dus ja: je kunt ook met autisme heel veel bereiken.”

Toekomst

“Om het taboe rondom autisme te doorbreken en daarmee mijn leven en dat van mijn kinderen makkelijker te maken, schrijf ik blogs en boeken over autisme. Er is niks mis met je als je autistisch bent, maar je hebt gewoon een andere kijk op de wereld. Ook wij mogen er zijn.”

esther van der ham

Foto: Chantal Monsieurs Koremans

Over autisme 

Eerder werd er gesproken over ‘klassiek autisme’, ‘Asperger syndroom’ of ‘PDD-NOS’. Deze begrippen worden sinds een aantal jaar niet meer gebruikt. Er is nog één diagnose en dat is Autisme Spectrum Stoornis (ASS) Met ‘spectrum’ wordt bedoeld dat autisme in verschillende verschijningsvormen bestaat. De ene persoon met autisme kan dus heftigere symptomen vertonen dan de ander.

BRON: https://www.ze.nl/artikel/246632-esther-46-ontdekte-een-jaar-geleden-dat-ze-autisme-heeft-het-kwartje-viel-eindelijk

Soms komt men op latere leeftijd het pas te weten. Denk dat de tekst voor zich spreekt.
Bekijk zeker haar blog. Heel wat interessants op te vinden.

Afbeeldingsresultaat voor autisme

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Alleenstaande moeder van autistisch zoontje (7) vindt anoniem briefje van buur: “We worden allemaal gek van zijn geroep”

Sad alone boy sitting on the ground behind the wall outdoor.
Getty Images/iStockphoto Sad alone boy sitting on the ground behind the wall outdoor.
Een alleenstaande moeder uit Nieuw-Zeeland heeft zich in een emotionele post op Facebook verontschuldigd bij haar buren voor de uitbarstingen van haar autistische zoontje (7). De jongen heeft elke dag aanvallen waarbij hij oncontroleerbaar gilt en dat werkt de omwonenden op de zenuwen, zo blijkt uit een anoniem briefje dat Ana Gray (28) in haar brievenbus vond.

De vrouw uit Napier in het noorden van Nieuw-Zeeland vond het boze briefje gisteren, toen ze haar brievenbus leegmaakte. Haar hart zonk haar meteen in de schoenen. “Als je dat kind niet verhindert om nog te gillen, zal ik de kinderbescherming bellen en je aangeven”, stond er geschreven. “We worden allemaal gek van zijn geroep. Ik zal ook je huisbaas bellen.”

Geroep

Het ‘kind’ in kwestie is haar 7 jaar oude zoontje Wiremu. De jongen kreeg vijf jaar geleden de diagnose ‘autisme’ en ‘globale ontwikkelingsachterstand’. En het geroep is volgens zijn mama een manier van de jongen om ermee om te gaan.

Aan de krant NZ Herald vertelde de vrouw – die nog drie andere kinderen heeft – dat ze weet dat het gegil mensen op de zenuwen werkt en dat het voor haar niet anders is. “Ik begrijp waarom mijn buren klagen. Hij is heel luidruchtig en heeft bijna elke dag uitbarstingen. Ik had het wel leuker gevonden als ik persoonlijk was aangesproken”, vertelt ze. “Dan had ik kunnen uitleggen wat er aan de hand is. Het is niet eenvoudig voor me, want ik sta er helemaal alleen voor.”

Veel is er volgens haar op dit moment niet aan de situatie te doen, zo klinkt het in haar Facebookpost waarin ze zich verontschuldigt voor haar “storende” zoon. “Hij wordt ouder en dat maakt het steeds moeilijker”, klinkt het. “Ik doe nochtans mijn best. De enige manier waarop ik hem nog stil krijg, is door hem Minecraft te laten spelen op mijn smartphone. Elke dag, de hele dag lang.”

Op stap gaan met haar zoon, is sowieso moeilijk. “Hij gilt de hele tijd en mensen staren”, getuigt ze. “Ze fluisteren elkaar dingen toe en klagen soms zelfs luidop.”

Pediater

Ze hoopt dat het op een dag beter zal gaan. “Intussen staan we op een wachtlijst voor een pediater”, getuigt ze. “Er is hulp op komst. En daar ben ik blij om.”

Haar huisbaas is overigens op de hoogte van de diagnose van de jongen en maakte er in de acht maanden dat het gezin al in zijn appartement woont, nog nooit een probleem van.

Ondanks alles zegt de vrouw dat ze gelukkig is. “Ik hou ongelofelijk veel van mijn zoon. Hij is misschien niet perfect in de ogen van anderen, maar hij is perfect voor mij.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/alleenstaande-moeder-van-autistisch-zoontje-7-vindt-anoniem-briefje-van-buur-we-worden-allemaal-gek-van-zijn-geroep~a533a8fd/

De laatste zin van heel dit schrijven vind ik prachtig.
We hebben het er al zo vaak over. Autisme hsp en ga zo maar door. Als je dan nog eens ergens woont waar de omgeving het niet aankan en je krijgt als moeder zo een brief. Dan zak je door de grond. Want kan je daar nu aan doen. NIETS en hopen dat de buren er begrip voor kunnen opbrengen. Maar begrip is soms ver zoek.
Die mensen zouden eens wat meer begrip moeten leren kennen. En eens gaan moeten begrijpen dat stilte niet bestaat.

Afbeeldingsresultaat voor autisme

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Benefiet voor autistische Ekerenaar (27) om cd op te nemen: “Dankzij het zingen is Oliver een andere jongen geworden”

Benefiet voor autistische Ekerenaar (27) om cd op te nemen: “Dankzij het zingen is Oliver een andere jongen geworden”
Oliver voelt zich achter zijn micro als een vis in het water. Foto: Gregory Van Gansen

Oliver Smeyers (27) uit Ekeren staat vrijdag op het podium in de Akerzaal van het Ekers Hof om geld in te zalen om zijn eerste cd op te nemen. Het benefiet start om 19.30 uur en daarin deelt de Ekerenaar het podium met onder meer Coco Jr., Garry Hagger en Tom Nelson & Dunja. Oliver Smeyers heeft een autismespectrumstoornis, maar daar is op het podium niets van te merken.

En dan zie je mensen kunnen veel en wat ze met hart en ziel doen zien ze zichzelf op een andere manier. Maar kijken andere mensen er ook anders naar. Hier krijg je weer dat mooi stukje; plaats niemand in een hokje maar kijk de persoon zoals hij/zij is.
Beluister zeker eens een van zijn nummers via de site of you tube
Afbeeldingsresultaat voor Oliver Smeyers

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Jongen met autisme moet in z’n eentje naar schoolfeest. Deze vrolijke jongedames bezorgen hem in extremis de avond van zijn leven

Lottie Byrne
Naar een schoolfeest gaan kan soms een enerverende bedoening zijn. En al zeker voor de zestienjarige Brodie Smits: vanwege zijn autisme staan zijn sociale vaardigheden niet helemaal op punt. Een partner vinden om hem te vergezellen, bleek dan ook een onmogelijke opgave… tot deze vijf jongedames hem opmerkten en hem in extremis de avond van zijn leven bezorgden.

Piekfijn uitgedost was hij voor het grote evenement in Solihull, een Brits plaatsje net onder Birmingham. Een taxi bracht hem vorige woensdag naar het Hogarths Hotel, vandaar wandelde hij de lange oprijlaan op. Net op dat moment passeerden de meiden in een zwarte Range Rover. Tot zijn grote verbazing stopten ze en vroegen ze of hij met hen wilde meerijden. Met alle plezier wilden ze ook met hem op de foto. Een aankomst in stijl, heet dat dan.

De moeder van Brodie ontdekte pas enkele dagen later wat hem overkomen was. “Ik was trots op hem omdat hij geslaagd was. Ik moest huilen toen hij naar dat feest vertrok, hij zag er zo schattig uit. Maar anderzijds zag ik ook al die foto’s passeren van andere ouders: hun kinderen amuseerden zich met een pak vrienden, ik wou dat hij dat ook kon meemaken. En toen zag ik wat die meisjes gedaan hebben. Echt lief… En hij vond het zelf ook heel fijn, aan de grijns op zijn gezicht te zien. Zijn zelfvertrouwen is met een ruk de hoogte ingegaan. Het is een moment dat ik nooit zal vergeten.”

Lottie Byrne

Lottie Byrne, Rosy Burns, Ellie Jones, Katie Redmond en Alessia Denby krijgen nu van alle kanten lof toegezwaaid. “We zagen hem in z’n eentje wandelen”, vertelt Lottie. “Dat konden we niet laten gebeuren, ik riep dat hij vooraan in de wagen moest plaatsnemen. Het overdonderde hem allemaal een beetje.”

“Ik voel me zo trots”, aldus de moeder van Lottie. “Zeker ook omdat ze het nooit aan de grote klok wilden hangen. Hun klasleraar heeft mij een mail gestuurd. Hij vond dat ze enorm volwassen gehandeld hebben, want eigenlijk hoorde hij niet tot hun vriendenkring.”

“Ik volg enkel sociologie met twee meisjes uit die groep”, voegt Brodie er zelf nog aan toe. “Ik kan wel met hen opschieten, maar we zijn niet echt vrienden. Toch wilden ze dat ik bij hen instapte. Ik vond het best grappig en enorm sympathiek van hen.”

Lottie Byrne

BRON: https://www.hln.be/bizar/jongen-met-autisme-moet-in-z-n-eentje-naar-schoolfeest-deze-vrolijke-jongedames-bezorgen-hem-in-extremis-de-avond-van-zijn-leven~af9bc37d/

Hoe noemt men zoiets, een hart hebben op de juiste plaats. Want zo je maar dat het kan iemand helpen. Al is het maar met een bepaald gevoel te geven.
Bekijk even de laatste foto. De jongen met zijn handen in de zakken, gewoon doodnormaal en in zijn gedachten denkt hij ik krijg het voor mekaar.

Afbeeldingsresultaat voor autisme
AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“Hij is geen hond”: moeder deelt anonieme brief van buur die vraagt autistische zoon binnen te houden omdat zijn “vreemd gekreun” vervelend is

Facebook
Toen ze drie maanden geleden verhuisden naar een woning in Mount Ommaney – een voorstad van het Australische Brisbane – waren Magenta Quinn en haar zoontje erg benieuwd naar hun nieuwe buurt. Hun enthousiasme werd echter in de kiem gesmoord toen er gisterochtend een anonieme brief van een buur in haar bus stak. Daarin eiste die dat ze haar autistische kind vaker binnen zou houden omdat hij of zij een hekel had aan het “vreemde gekreun” dat hij de hele tijd maakt.

“Ik ben een van je buren en wil graag anoniem blijven om ruzie te vermijden”, steekt de briefschrijver van wal. “Toen je in de buurt kwam wonen, hoorden we dag en nacht vreemd gekreun en geroep uit uw tuin komen. We vreesden dat er misschien illegale activiteiten aan de gang waren en belden de politie, die vervolgens bij u langskwam. De agenten brachten ons op de hoogte van uw situatie en dat er iemand in uw gezin aan een mentale aandoening lijdt. En dat dit de oorzaak van het lawaai was.”

Sympathie

De briefschrijver geeft aan dat hij of zij sympathie heeft voor het gezin, maar dat het “niet eerlijk” is tegenover de gemeenschap, want dat die de overlast continu “moet verdagen”. “Ik zou u vriendelijk willen verzoeken om wat meer rekening te houden met uw buren en de tijd beperkt dat u uw kind in de tuin laat spelen. Zodat we niet elke dag naar het verontrustende lawaai moeten luisteren, dat soms nog voor zes uur ’s morgens begint”, klinkt het.

En dan volgt er nog een bedreiging. “Ik geef u de kans om iets te doen, zodat we hier aangenaam kunnen blijven samenleven, zonder dat er een constante strijd wordt gevoerd. Als dit niet ophoudt, zal ik een formele klacht indienen tegen u en de betrokken diensten vragen om het probleem op te lossen”, besluit de aanklacht.

Geschokt

Een geschokte Magenta Quinn postte de brief op Facebook, met een oproep om begrip te hebben voor mensen met mentale problemen en beperkingen. “Ik begrijp dat de vreemde geluiden van iemand die een mentaal problemen heeft, verontrustend kunnen zijn. Maar ik kan u verzekeren dat het niets is in vergelijking met wat ik al 17 jaar 24 uur per dag meemaak. U mag misschien het gevoel hebben dat u een confrontatie vermijdt door de politie om half elf ’s avonds naar mijn huis te sturen terwijl ik nieuw ben in de buurt, maar voor mij was het minder aangenaam. Met de betrokken diensten spreken zal niet helpen. Hij is geen hond, hij is een mens. U ben altijd welkom voor een gesprek, want er is veel dat u niet begrijpt.”

Quinn is een alleenstaande moeder die fulltime voor haar tienerzoon zorgt, zo zegt ze zelf aan de nieuwssite The Courrier Mail. “Mijn zoon is autistisch. Hij heeft de mentale ontwikkeling van een kind van vijf tot zeven jaar. Zijn mogelijkheid om te spreken is erg beperkt. Een paar keer per dag uit hij korte zinnetjes van drie tot vijf woorden, maar dat is alles.”

“Het ‘lawaai’ waar mijn buur naar verwijst, is het geneurie en het gejank dat hij soms produceert”, gaat ze verder. “Het maakt hem kalm. Als hij het niet doet, raakt hij gefrustreerd en wordt hij soms zelfs agressief. Dan is de keuze dus snel gemaakt.”

Hartverwarmend

De vrouw kreeg heel wat hartverwarmende commentaren en steunende berichtjes na haar post. “Ik ben erg dankbaar voor de mensen die ermee inzitten”, zegt ze nog. “Ik voel me erg geliefd. Ik heb al uren gespendeerd aan het beantwoorden van alle reacties die ik kreeg.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/-hij-is-geen-hond-moeder-deelt-anonieme-brief-van-buur-die-vraagt-autistische-zoon-binnen-te-houden-omdat-zijn-vreemd-gekreun-vervelend-is~a3f25cec/

Als je zoiets leest dan merk je al snel dat buren toch hard voor elkaar kunnen zijn. Men kan een kind niet binnen houden met goed weer. Dan spreek ik nog niet van een kind met een beperking. Ieder kind maakt lawaai en dat moet ook. Als buren daar niet tegen kunnen stel ik me de vraag of ze zelf kinderen groot gebracht hebben en of deze ook hebben mogen spelen?
Dan nog die bedreiging dat zo hard kan aankomen voor de moeder. Want ze wilt het goed doen en hebben en dan wordt je geconfronteerd met dit.
Ik noem het geen respect hebben voor spelende kinderen.
Net zoals mensen op reis gaan en verkiezen om in een hotel en strand te zitten zonder kinderen. Ik hou ook van rust maar kinderen kunnen mij ook die rust geven. Al zijn ze al eens luidruchtig.

Afbeeldingsresultaat voor spelende kinderen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Bloed- en urinetest voor autisme komt stap dichterbij

Bloed- en urinetests zouden autisme vroeger in het leven van het kind kunnen opsporen, maar experts waarschuwen dat dergelijke tests nog niet voor morgen zijn.
AP Bloed- en urinetests zouden autisme vroeger in het leven van het kind kunnen opsporen, maar experts waarschuwen dat dergelijke tests nog niet voor morgen zijn.
Wetenschappers hebben de eerste stappen gezet richting een nieuwe bloed- en urinetest voor autisme. In hun studie testten ze kinderen met en zonder de aandoening en stelden vast dat bij autistische kinderen meer schade aan de eiwitten te zien is. De test zou kunnen leiden tot een vroegere opsporen van de stoornis, die nu nog moeilijk te diagnosticeren is.

Experts roepen tegelijk op tot voorzichtigheid en wijzen erop dat dergelijke test nog niet voor morgen is.

Autisme heeft een impact op het gedrag en in het bijzonder de sociale omgang maar is moeilijk vast te stellen. Doorgaans wordt de stoornis pas na het tweede levensjaar vastgesteld, vaak nog veel later. Momenteel zijn er geen biologische tests om de aandoening op te sporen. De diagnose wordt na gedragsbeoordelingen door clinici gesteld.

Voor de nieuwe studi keken vorsers naar de chemische verschillen in het bloed en de urine van 38 autistische kinderen en 31 kinderen zonder de aandoening. Alle kinderen waren tussen 5 en 12 jaar.

Schade aan eiwitten

Bij de kinderen met autisme troffen de vorsers meer beschadiging aan de eiwitten aan, in het bijzonder in het bloedplasma, wat wijst op een gebrekkige gezondheid.

“We hebben nu de methode, nu moeten we ze herhalen”, stelt dokter Naila Rabbani van de universiteit van Warwick, die de studie leidde. Ze maakt zich sterk dat de tests dokters in staat zullen stellen de aandoening vroeger vast te stellen.

Ze zegt dat de volgende stap was om de bevindingen van het onderzoek in andere groepen te repliceren. Ze hoopt voorts dat de tests ook factoren zullen blootleggen die autisme veroorzaken.

Andere onderzoekers zijn minder optimistisch. Dokter James Cusack van het onderzoekscentrum Autistica: “Deze studie zal ons misschien aanwijzingen bieden waarom autistische mensen anders zijn, maar ze biedt geen nieuwe methode van diagnose. Daar is het veel te vroeg voor. We weten ook niet of deze techniek het verschil kan zien tussen autisme, ADHD en angststoornissen. De beste manier om autisme vast te stellen, is nog altijd via klinische gesprekken en observaties”.

BRON: https://www.hln.be/wetenschap-planeet/medisch/bloed-en-urinetest-voor-autisme-komt-stap-dichterbij~a30d9828/

Misschien toch niet onbelangrijk om dit in het achterhoofd te houden. Zodat ze sneller een goed antwoord kunnen geven in plaats van met vragenlijsten te werken. Ook kan een kind een volwassenen een goed dag hebben en dan kunnen er wat schakels over het hoofd gezien worden. Mocht men dit kunnen testen via de urine of het bloed dat zou heel wat sneller resultaat boeken.

Afbeeldingsresultaat voor hoe autisme testen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

M-Pathie.com

Empathie is inlevingsvermogen, de kunde of vaardigheid om zich in te leven in de situatie en gevoelens van anderen .

Блог красоты и здоровья от LiDea

О себе, о женщинах, об особенностях женского организма, об изменениях, связанных с возрастом. О красоте и здоровье, о том, чтобы сохранить их в условиях дефицита времени. О том, как сделать так, чтобы чувствовать себя королевой, чтобы окружающие видели её в вас.

Daily Day2Day

Léven met gevoel

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

La Bella Bora

A bohemian lifestyle, travel, inspiration and mindstyle blog

Moda-Creative thinking

Moda-Creative thinking

Wij godinnen

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

Ontdek, Ontwikkel & Ervaar!

Hotstuffforladies

Alles voor de moderne vrouw :Beauty,fashion shop blogs & revieuws. Altijd vind ik de leukste aanbiedingen & koopjes. Ook dan kan je er super uit zien💫💎💍💠💃💗👗🛍👠 lekkerste zelf gemaakte recepten & de leukste shop en make-up vlogs!

Bewustzijnenzo

Schepje bewustheid, scheutje spiritualiteit, druppeltje humor allemaal in een blender..en tadaaa

GROWYOURMINDNOW

PLEUN MARIA JOHANNA

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Wu Cares!

nobody cares

HARME BLOGT

marginale blogs van een 72 jarige

Phuro! Be inspired!

Van inspiratie tot transformatie

Dirk Pieters

writer, buddhist, yogi / schrijver, boeddhist, yogi

Healthy & Travel T(r)ips

Reis - en gezondheidsfreak

WishMeAvril

Be inspired by more and live with less!

KOEK

Kunst Op Een Koekje

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

Omgaan met narcistisch misbruik

en zelfliefde ontwikkelen.

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Maria de Ridder

De balans in geven, nemen en ontvangen maakt relaties duurzaam

Personal Plus Training

Personal training op locatie

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

MichielZiet.com

Dagelijkse dingen die soms meer bijzonder zijn dan je denkt

Aquarius

Een klasse WordPress.com site

THEO-HERBOTS-BLOG-NEWSLETTER | BLOG-NIEUWSBRIEF

💟THE MOST INFORMATIVE MAGAZINE EVER IN 110 LANGUAGES | YOU JUST CAN'T BE THERE WITHOUT

Mieke Van Looy

SfeerFotografe- en Schrijfster

%d bloggers liken dit: