Category: autisme


Jongen met autisme moet in z’n eentje naar schoolfeest. Deze vrolijke jongedames bezorgen hem in extremis de avond van zijn leven

Lottie Byrne
Naar een schoolfeest gaan kan soms een enerverende bedoening zijn. En al zeker voor de zestienjarige Brodie Smits: vanwege zijn autisme staan zijn sociale vaardigheden niet helemaal op punt. Een partner vinden om hem te vergezellen, bleek dan ook een onmogelijke opgave… tot deze vijf jongedames hem opmerkten en hem in extremis de avond van zijn leven bezorgden.

Piekfijn uitgedost was hij voor het grote evenement in Solihull, een Brits plaatsje net onder Birmingham. Een taxi bracht hem vorige woensdag naar het Hogarths Hotel, vandaar wandelde hij de lange oprijlaan op. Net op dat moment passeerden de meiden in een zwarte Range Rover. Tot zijn grote verbazing stopten ze en vroegen ze of hij met hen wilde meerijden. Met alle plezier wilden ze ook met hem op de foto. Een aankomst in stijl, heet dat dan.

De moeder van Brodie ontdekte pas enkele dagen later wat hem overkomen was. “Ik was trots op hem omdat hij geslaagd was. Ik moest huilen toen hij naar dat feest vertrok, hij zag er zo schattig uit. Maar anderzijds zag ik ook al die foto’s passeren van andere ouders: hun kinderen amuseerden zich met een pak vrienden, ik wou dat hij dat ook kon meemaken. En toen zag ik wat die meisjes gedaan hebben. Echt lief… En hij vond het zelf ook heel fijn, aan de grijns op zijn gezicht te zien. Zijn zelfvertrouwen is met een ruk de hoogte ingegaan. Het is een moment dat ik nooit zal vergeten.”

Lottie Byrne

Lottie Byrne, Rosy Burns, Ellie Jones, Katie Redmond en Alessia Denby krijgen nu van alle kanten lof toegezwaaid. “We zagen hem in z’n eentje wandelen”, vertelt Lottie. “Dat konden we niet laten gebeuren, ik riep dat hij vooraan in de wagen moest plaatsnemen. Het overdonderde hem allemaal een beetje.”

“Ik voel me zo trots”, aldus de moeder van Lottie. “Zeker ook omdat ze het nooit aan de grote klok wilden hangen. Hun klasleraar heeft mij een mail gestuurd. Hij vond dat ze enorm volwassen gehandeld hebben, want eigenlijk hoorde hij niet tot hun vriendenkring.”

“Ik volg enkel sociologie met twee meisjes uit die groep”, voegt Brodie er zelf nog aan toe. “Ik kan wel met hen opschieten, maar we zijn niet echt vrienden. Toch wilden ze dat ik bij hen instapte. Ik vond het best grappig en enorm sympathiek van hen.”

Lottie Byrne

BRON: https://www.hln.be/bizar/jongen-met-autisme-moet-in-z-n-eentje-naar-schoolfeest-deze-vrolijke-jongedames-bezorgen-hem-in-extremis-de-avond-van-zijn-leven~af9bc37d/

Hoe noemt men zoiets, een hart hebben op de juiste plaats. Want zo je maar dat het kan iemand helpen. Al is het maar met een bepaald gevoel te geven.
Bekijk even de laatste foto. De jongen met zijn handen in de zakken, gewoon doodnormaal en in zijn gedachten denkt hij ik krijg het voor mekaar.

Afbeeldingsresultaat voor autisme
AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Advertenties

“Hij is geen hond”: moeder deelt anonieme brief van buur die vraagt autistische zoon binnen te houden omdat zijn “vreemd gekreun” vervelend is

Facebook
Toen ze drie maanden geleden verhuisden naar een woning in Mount Ommaney – een voorstad van het Australische Brisbane – waren Magenta Quinn en haar zoontje erg benieuwd naar hun nieuwe buurt. Hun enthousiasme werd echter in de kiem gesmoord toen er gisterochtend een anonieme brief van een buur in haar bus stak. Daarin eiste die dat ze haar autistische kind vaker binnen zou houden omdat hij of zij een hekel had aan het “vreemde gekreun” dat hij de hele tijd maakt.

“Ik ben een van je buren en wil graag anoniem blijven om ruzie te vermijden”, steekt de briefschrijver van wal. “Toen je in de buurt kwam wonen, hoorden we dag en nacht vreemd gekreun en geroep uit uw tuin komen. We vreesden dat er misschien illegale activiteiten aan de gang waren en belden de politie, die vervolgens bij u langskwam. De agenten brachten ons op de hoogte van uw situatie en dat er iemand in uw gezin aan een mentale aandoening lijdt. En dat dit de oorzaak van het lawaai was.”

Sympathie

De briefschrijver geeft aan dat hij of zij sympathie heeft voor het gezin, maar dat het “niet eerlijk” is tegenover de gemeenschap, want dat die de overlast continu “moet verdagen”. “Ik zou u vriendelijk willen verzoeken om wat meer rekening te houden met uw buren en de tijd beperkt dat u uw kind in de tuin laat spelen. Zodat we niet elke dag naar het verontrustende lawaai moeten luisteren, dat soms nog voor zes uur ’s morgens begint”, klinkt het.

En dan volgt er nog een bedreiging. “Ik geef u de kans om iets te doen, zodat we hier aangenaam kunnen blijven samenleven, zonder dat er een constante strijd wordt gevoerd. Als dit niet ophoudt, zal ik een formele klacht indienen tegen u en de betrokken diensten vragen om het probleem op te lossen”, besluit de aanklacht.

Geschokt

Een geschokte Magenta Quinn postte de brief op Facebook, met een oproep om begrip te hebben voor mensen met mentale problemen en beperkingen. “Ik begrijp dat de vreemde geluiden van iemand die een mentaal problemen heeft, verontrustend kunnen zijn. Maar ik kan u verzekeren dat het niets is in vergelijking met wat ik al 17 jaar 24 uur per dag meemaak. U mag misschien het gevoel hebben dat u een confrontatie vermijdt door de politie om half elf ’s avonds naar mijn huis te sturen terwijl ik nieuw ben in de buurt, maar voor mij was het minder aangenaam. Met de betrokken diensten spreken zal niet helpen. Hij is geen hond, hij is een mens. U ben altijd welkom voor een gesprek, want er is veel dat u niet begrijpt.”

Quinn is een alleenstaande moeder die fulltime voor haar tienerzoon zorgt, zo zegt ze zelf aan de nieuwssite The Courrier Mail. “Mijn zoon is autistisch. Hij heeft de mentale ontwikkeling van een kind van vijf tot zeven jaar. Zijn mogelijkheid om te spreken is erg beperkt. Een paar keer per dag uit hij korte zinnetjes van drie tot vijf woorden, maar dat is alles.”

“Het ‘lawaai’ waar mijn buur naar verwijst, is het geneurie en het gejank dat hij soms produceert”, gaat ze verder. “Het maakt hem kalm. Als hij het niet doet, raakt hij gefrustreerd en wordt hij soms zelfs agressief. Dan is de keuze dus snel gemaakt.”

Hartverwarmend

De vrouw kreeg heel wat hartverwarmende commentaren en steunende berichtjes na haar post. “Ik ben erg dankbaar voor de mensen die ermee inzitten”, zegt ze nog. “Ik voel me erg geliefd. Ik heb al uren gespendeerd aan het beantwoorden van alle reacties die ik kreeg.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/-hij-is-geen-hond-moeder-deelt-anonieme-brief-van-buur-die-vraagt-autistische-zoon-binnen-te-houden-omdat-zijn-vreemd-gekreun-vervelend-is~a3f25cec/

Als je zoiets leest dan merk je al snel dat buren toch hard voor elkaar kunnen zijn. Men kan een kind niet binnen houden met goed weer. Dan spreek ik nog niet van een kind met een beperking. Ieder kind maakt lawaai en dat moet ook. Als buren daar niet tegen kunnen stel ik me de vraag of ze zelf kinderen groot gebracht hebben en of deze ook hebben mogen spelen?
Dan nog die bedreiging dat zo hard kan aankomen voor de moeder. Want ze wilt het goed doen en hebben en dan wordt je geconfronteerd met dit.
Ik noem het geen respect hebben voor spelende kinderen.
Net zoals mensen op reis gaan en verkiezen om in een hotel en strand te zitten zonder kinderen. Ik hou ook van rust maar kinderen kunnen mij ook die rust geven. Al zijn ze al eens luidruchtig.

Afbeeldingsresultaat voor spelende kinderen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Bloed- en urinetest voor autisme komt stap dichterbij

Bloed- en urinetests zouden autisme vroeger in het leven van het kind kunnen opsporen, maar experts waarschuwen dat dergelijke tests nog niet voor morgen zijn.
AP Bloed- en urinetests zouden autisme vroeger in het leven van het kind kunnen opsporen, maar experts waarschuwen dat dergelijke tests nog niet voor morgen zijn.
Wetenschappers hebben de eerste stappen gezet richting een nieuwe bloed- en urinetest voor autisme. In hun studie testten ze kinderen met en zonder de aandoening en stelden vast dat bij autistische kinderen meer schade aan de eiwitten te zien is. De test zou kunnen leiden tot een vroegere opsporen van de stoornis, die nu nog moeilijk te diagnosticeren is.

Experts roepen tegelijk op tot voorzichtigheid en wijzen erop dat dergelijke test nog niet voor morgen is.

Autisme heeft een impact op het gedrag en in het bijzonder de sociale omgang maar is moeilijk vast te stellen. Doorgaans wordt de stoornis pas na het tweede levensjaar vastgesteld, vaak nog veel later. Momenteel zijn er geen biologische tests om de aandoening op te sporen. De diagnose wordt na gedragsbeoordelingen door clinici gesteld.

Voor de nieuwe studi keken vorsers naar de chemische verschillen in het bloed en de urine van 38 autistische kinderen en 31 kinderen zonder de aandoening. Alle kinderen waren tussen 5 en 12 jaar.

Schade aan eiwitten

Bij de kinderen met autisme troffen de vorsers meer beschadiging aan de eiwitten aan, in het bijzonder in het bloedplasma, wat wijst op een gebrekkige gezondheid.

“We hebben nu de methode, nu moeten we ze herhalen”, stelt dokter Naila Rabbani van de universiteit van Warwick, die de studie leidde. Ze maakt zich sterk dat de tests dokters in staat zullen stellen de aandoening vroeger vast te stellen.

Ze zegt dat de volgende stap was om de bevindingen van het onderzoek in andere groepen te repliceren. Ze hoopt voorts dat de tests ook factoren zullen blootleggen die autisme veroorzaken.

Andere onderzoekers zijn minder optimistisch. Dokter James Cusack van het onderzoekscentrum Autistica: “Deze studie zal ons misschien aanwijzingen bieden waarom autistische mensen anders zijn, maar ze biedt geen nieuwe methode van diagnose. Daar is het veel te vroeg voor. We weten ook niet of deze techniek het verschil kan zien tussen autisme, ADHD en angststoornissen. De beste manier om autisme vast te stellen, is nog altijd via klinische gesprekken en observaties”.

BRON: https://www.hln.be/wetenschap-planeet/medisch/bloed-en-urinetest-voor-autisme-komt-stap-dichterbij~a30d9828/

Misschien toch niet onbelangrijk om dit in het achterhoofd te houden. Zodat ze sneller een goed antwoord kunnen geven in plaats van met vragenlijsten te werken. Ook kan een kind een volwassenen een goed dag hebben en dan kunnen er wat schakels over het hoofd gezien worden. Mocht men dit kunnen testen via de urine of het bloed dat zou heel wat sneller resultaat boeken.

Afbeeldingsresultaat voor hoe autisme testen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Autisme en telepathische of paranormale vermogens…

Onderzoek suggereert dat sommige kinderen die zijn gediagnosticeerd met autisme beschikken over telepathische of paranormale vermogens. Deze ‘genieën’, zoals ze door sommige experts worden genoemd, zouden deze vermogens op een zichtbare manier kunnen demonstreren. Van autistische kinderen die niet op dezelfde manier kunnen communiceren als hun leeftijdsgenootjes werd altijd gedacht dat ze een achterstand hebben.

1

 Uit onderzoeken blijkt dat ze simpelweg over andere ‘vermogens’ beschikken. Mogelijk hebben ze een groter mentaal vermogen dan gemiddeld en kunnen ze communiceren zonder woorden. Onderzoekers van de Universiteit van Californië te Irvine hebben in 1999 aangetoond dat parapsychologische experimenten betere resultaten hebben opgeleverd dan experimenten die moeten aantonen dat een dagelijkse dosis aspirine een hartaanval helpt voorkomen. Autistische ‘genieën’ blinken onder andere uit in wiskunde. Berekeningen waar iemand normaal gesproken een rekenmachine of computer voor nodig heeft, kunnen zij uit het hoofd doen.

Psychiater Diane Powell doet al jarenlang onderzoek naar het menselijk bewustzijn, met name bij autisten en andere individuen met speciale vermogens. Dr. Powell zegt dat er sterk bewijs is voor hun telepathische vermogens. Tijdens andere experimenten is door de jaren heen aangetoond dat autistische kinderen lijken te functioneren buiten het binaire systeem dat we fysiek kunnen waarnemen. Hun gedachten, dromen en methoden voor ‘stille communicatie’ werden bestudeerd tijdens een experiment waarbij een ‘telepathische zender’ een ‘telepathische ontvanger’ betrokken waren.

2

Nandana, een autistisch meisje uit India, kan daarnaast de emoties van haar moeder voelen en haar gedachten lezen. “Ik was altijd al verrast als ze naar me toe kwam en me kon vertellen welk voedsel ik voor haar wilde gaan klaarmaken,” zei moeder Sandhya tegenover de Khaleej Times. “Als mijn man en ik hadden besloten er met haar op uit te trekken, wist ze van tevoren al waar we naartoe zouden gaan.” Het meisje werd toen ze 1,5 jaar oud was gediagnosticeerd met autisme en later ook met ADHD. De afgelopen jaren is de telepathische connectie tussen Nandana en haar moeder veel sterker geworden. In het bijzijn van psychiater dr. Jeena Fiji werd bevestigd dat Nandana in staat is haar moeders gedachten en intenties te lezen.

Moeder Sandhya kreeg een briefje met daarop een gedicht, dat ze in gedachten moest oplezen. Dochter Nandana zat tegenover haar met een laptop en typte het gedicht zonder fouten. Sandhya kreeg ook een getal te zien, waarna ze de ruimte moest verlaten. Nandana schreef het juiste getal op, ook al was haar moeder niet fysiek bij haar in de buurt

BRON: http://paranormaal.blog.nl/general/2018/02/03/autisme-en-telepathische-of-paranormale-vermogens

Dit kan wel eens heel belangrijke informatie zijn om ook dit te gaan onderzoeken. Want zelf werk ik vaak met autisten en in mijn kringen komt het ook voor. Als ik dan aangeef dat deze soms meer kunnen dan dat wij denken lachen psychologen dit weg. Juist alleen al omdat het niet bewezen kan worden. Maar als je iemand lang volgt merk je dat ze een bepaalde gave hebben die heel ver kan gaan. Ook hebben ze vaak een ding waar ze goed in zijn. Daar zou men dan ook meer op moeten werken.
Vaak wordt hier spijtig genoeg geen aandacht aan gegeven.

Afbeeldingsresultaat voor autisme

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Vitamine A mogelijk van belang bij autisme

Vitamine A (retinol) gehaltes van gezonde kinderen (control), kinderen met autisme spectrum stoornissen (ASD) en deze kinderen 6 maanden na toediening van éénmalig 200 000 IE vitamine A

Volgens een Chinees onderzoek hebben kinderen met autisme spectrum stoornissen relatief weinig vitamine A in hun bloed. Extra vitamine A kon in dit onderzoek het autistische gedrag verminderen.

Volgens de WHO is er sprake van een vitamine A tekort bij gehaltes lager dan 0,7 mumol/L in het bloedserum. In Nederland geldt overigens een lagere standaard. In het onderzoek werden 33 autistische kinderen van rond de 5 jaar vergeleken met evenveel gezonde kinderen van dezelfde leeftijd.  Zoals in de grafiek is te zien hadden de autistische kinderen lage vitamine A gehaltes. Er werd niet alleen gekeken naar het vitamine A gehalte maar ook het serumgehalte van serotonine (5-hydroxytryptamine). Al vaker is vastgesteld dat autistische kinderen hoge serotoninegehaltes hebben. Normaal gesproken beginnen de hoge serotoninegehaltes van baby’s en peuters te dalen in de kleutertijd. Bij autisme blijven deze stijgen. Ook in dit onderzoek vond men aanmerkelijk hogere gehaltes van deze neurotransmitter.

Serotonine (5-hydroxytryptamine) bij gezonde kinderen, kinderen met autisme spectrum stoornissen en bij deze kinderen 6 maanden na toediening van vitamine A.

Vooral de kinderen met de ernstigste autistische problematiek hadden hoge serotoninegehaltes. Ook hadden deze kinderen bij aanvang lagere vitamine A gehaltes dan de kinderen met een lichtere vorm van autisme spectrum stoornissen zoals PDD-NOS. Alle ASD kinderen kregen éénmalig een hoge dosis vitamine A van 200 000 IE. Na een half jaar werden de kinderen weer beoordeeld. Zoals u in de tweede grafiek kunt zien was het verschil met de controlegroep een stuk kleiner geworden wat betreft het serotoninegehalte. Ook het gedrag was verbeterd. Dit kunt u zien in de laatste grafiek.

De eerste drie symptomen verbeterden het meest: problemen met sociale interactie en communicatie, non-verbale communicatie en problemen vriendschappen te sluiten.

De resultaten van dit onderzoek dienen liefst bevestigd te worden door een dubbelblind onderzoek met een placebogroep. Het is nu niet  duidelijk in welke mate de veranderingen aan de vitamine A mogen worden toegeschreven.

BRON: http://vita-info.nl/2017/12/vitamine-a-mogelijk-van-belang-bij-autisme/

Via mail kreeg ik deze informatie door en dan naar de site om het geheel te lezen. Ergens kan het een punt zijn dat vitamine A kan helpen bij autisme. Maar je leest het je moet het enkele maanden nemen om echt resultaat te ondervinden. Vaak vergeet men dat vitamines heel veel nut kunnen verrichten alleen staan we er niet bij stil om ze als supplement te nemen.

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

“We verdragen het geschreeuw al een jaar, het moet stoppen”: buren sturen schokkende brief naar mama met autistisch zoontje

© Facebook.

“We zijn het spuugzat dat uw kind de hele tijd gilt als hij buiten speelt. Het is egoïstisch van u om hem dat te laten doen en we beginnen ons zelfs af te vragen of u hem niet verwaarloost. Als u er niet meteen iets aan doet, geven we u aan.” Dat las de Britse Jessica Green (27) tot haar afschuw in een anonieme brief die ze in haar bus vond en waarin een buur klaagde over haar 3-jarig autistisch zoontje Henry.

De jongen kan verbaal niet communiceren door zijn stoornis, maar doet dat wel door hoge geluiden te maken en te roepen. En dat is iets wat de buren van de vrouw uit Berkeley duidelijk niet kunnen appreciëren, zo blijkt uit de brief die ze woensdag kreeg.

“Het constante gegil werkt op ieders zenuwen”, staat er te lezen. “Niemand die goed bij zijn verstand is, laat zijn kind toe om de hele tijd te schreeuwen, zonder er iets aan te doen. Als u niets onderneemt, gaan we met een groep een klacht indienen voor geluidsoverlast. Het is aan u.”

Krijsen
“Mensen kunnen niet langer in hun tuin zitten en van het mooie weer genieten omdat het enige wat we horen uw kind is dat aan het krijsen is van aan de overkant van de straat”, gaat het verder. “We hebben het vorig jaar de hele tijd verdragen en hadden gehoopt dat hij het ontgroeid zou zijn, maar nee. Het klinkt nog luider en schriller dan ooit, de hele tijd.” Getekend: de buren en bewoners uit de omgeving. (lees hieronder verder)

Jessica – die samenwoont met haar partner Josh Smith (29) en ook een dochter Halle (7) heeft – wist niet wat ze las. “We wonen in een mooie buurt en een fijne gemeenschap. Je zou dan toch denken dat iemand je persoonlijk even aanspreekt als er een probleem is. Maar nee, via een anonieme brief. Ik kan me trouwens niet van de indruk ontdoen dat dit een klacht is van een enkeling, want veel buren hebben me al verdedigd en ik heb al heel wat steun gekregen sinds ik de brief deelde op sociale media.” (lees hieronder verder)

© Facebook.
© Facebook.
Ze antwoordde intussen ook al online op de klagers. “Jullie hebben het over mijn 3-jarige zoon Henry, wiens enige manier om te communiceren hoge geluiden zijn”, schrijft ze op Facebook. “Het is de enige manier waarop hij ons kan laten weten hoe hij zich voelt: blij, opgewonden of net verdrietig. Ondanks de toenemende kennis rond beperkingen, zoals autisme, weigeren sommige mensen nog altijd om een beetje rekening te houden met hun medemens. Iedereen heeft het recht om zich uit te drukken en Henry heeft zijn eigen specifieke manier om dat te doen. Jammer dat jullie hem niet een paar uren plezier gunnen (onder toezicht) in onze eigen tuin.”

Impact
Jessica verzekert ook dat er van verwaarlozing geen sprake is. “Ik kan jullie garanderen dat zowel Henry als mijn dochter Halle (die niet autistisch is) niet liever gezien kunnen worden en alles krijgen wat ze nodig hebben. Jammer dat jullie mij niet persoonlijk hebben aangesproken zoals elke gewone mens zou doen. Dan had ik u met plezier uitgelegd wat autisme betekent en welke impact het heeft. Als een gezin dat echt zijn best doet voor zijn kinderen, was het kwetsend om zo een gemene brief te krijgen. We ervaren hem als een pesterij en een open bedreiging.” (lees hieronder verder)

De moeder probeert het verhaal toch nog een positieve draai te geven door aandacht te vragen voor de aandoening van haar zoon. “Veel mensen denken dat een kind met autisme gewoon stout is, maar dat is niet het geval. Het is iets waar deze mensen hun leven lang mee moeten afrekenen. Dus nee, volgende zomer zal het nog altijd niet ‘over’ zijn en de zomer erna ook niet. En we gaan ons kind ook niet binnenhouden. Patiënten en hun familie kunnen alle steun en begrip gebruiken. Ze hebben al genoeg om zich zorgen over te maken en kunnen veroordelend gedrag missen als kiespijn.”

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/3241755/2017/08/25/We-verdragen-het-geschreeuw-al-een-jaar-het-moet-stoppen-buren-sturen-schokkende-brief-naar-mama-met-autistisch-zoontje.dhtml

Het is soms niet makkelijk om een kind stil te krijgen die anders is als andere kinderen. Het is vaak zoeken naar iets waar het kind rustig kan van worden. Maar spijtig genoeg kan dit kind de tuin zien als een uitlaatklep en ja het is zeker niet leuk. Maar men kan er wel begrip voor opbrengen vind ik.
Het zal voor de ouder even moeilijk zijn om het aan te horen. Het kan goed zijn voor even maar vaak gaat dit door merg en been en men kan daar niets aan veranderen.
Maar vind het erg als buren zich er dan op gaan richten en de ouders een brief onder de neus te duwen.

Afbeeldingsresultaat voor spelende kinderen met autisme

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

AUTISME MAAKT DE PERFECTE ECHTGENOOT

“Hij is lief, kan niet liegen en ruimt constant op: autisme maakt van mijn echtgenoot net perfecte man”


© rv.

Ze ontmoetten elkaar nog vóór hij de diagnose kreeg dat hij aan het syndroom van Asperger leed, maar de Britse Hannah Bushell-Walsh (40) dankt nog altijd de hemel dat ze haar man Steve (35) tegen het lijf liep. “Zijn autismespectrumstoornis maakt van hem net de perfecte echtgenoot en vader. Hij is alles wat ik wilde van een man en ik zou niets aan hem veranderen, zelfs niet als ik het kon”, vertelt ze.

Het gezin was twee jaar geleden met de kinderen op vakantie in Center Parcs, toen duidelijk werd dat er iets aan de hand was met Steve. “We hadden net een middag potten gebakken en versierd tijdens een workshop en de meeste deelnemers waren al vertrokken”, aldus Hannah. “Plots gilde Steve het uit, op zijn gezicht een mix van ergernis en boosheid: ‘Er zijn hier geen regels!’ Ik was geschokt. “Ik wist wel dat hij de dingen graag gestructureerd had, maar dit was wel van een heel andere orde.”

Hoog IQ
Enkele weken later werd duidelijk wat er écht speelde. Steve leed aan een neurologische aandoening: het syndroom van Asperger, een lichtere vorm van autisme. Patiënten hebben vaak een hoog IQ en zijn welbespraakt, maar vinden het moeilijk om zich te uiten in groepen en pikken minder goed subtiele vormen van communicatie op, zoals lichaamstaal en sarcasme. Ze zweren bij regels en routine.

“Dat beschrijft mijn man perfect”, aldus Hannah. “Toen we elkaar voor het eerst ontmoetten, was ik meteen dol op hem. Ik kwam uit een lange relatie die mijn zelfvertrouwen met de grond gelijk had gemaakt en opeens zat daar die lieve en verlegen man voor mij. Heel anders dan mijn ex, die er dan wel spannend en verleidelijk uitzag, maar me alleen maar wilde domineren.”

In een groep of op een plaats waar veel mensen samen waren, hield hij zich inderdaad altijd wat afzijdig. “Zelfs nu nog, als we op restaurant gaan, zal ik altijd als eerste naar binnen stappen, om een tafel vragen, bestellen en afrekenen”, zegt ze. “Toen we nog aan het daten waren, vond ik zijn gedrag soms ook wel hilarisch. Ik zal nooit het feestje vergeten waarop Steve in een hoek werd gedreven door een dronken vrouw die duidelijk een oogje op hem had en hem allerlei persoonlijke dingen toevertrouwde. Een uur lang stond hij daar, luisterde hij en knikte hij beleefd.”

Poetsen
“Hij is ook altijd degene die de opkuis doet als het feest voorbij is. Ook thuis ruimt hij altijd op en hij doet niets liever dan poetsen. Hij is ook niet in staat om te liegen of uitvluchten te bedenken. Mijn echtgenoot is de liefste, zachtste en meest betrouwbare man die ik ken. We zijn nu vier jaar getrouwd en mijn hart maakt nog altijd een sprongetje als ik hem zie.”

© rv.
Volgens Hannah is dat niet ‘ondanks’, maar wel ‘dankzij’ zijn autisme. “Hij is ook een fantastische vader voor onze kinderen Belle (6) en Hector (3). Vroeger gaf hij wiskunde aan de universiteit en hij werkte ook een tijdje voor een verzekeringsmaatschappij, maar nu is hij fulltime thuis. Ook ik maakte namelijk lange dagen als digitale manager in een groot technologiebedrijf en ons gezin leed eronder. We besloten dat iemand zou thuisblijven en het werd Steve. Het was de juiste keuze. In tegenstelling tot heel wat vaders heeft hij oneindig veel geduld met de kinderen en verveelt hij zich nooit met hen. Hij weet zo veel en de kinderen steken veel van hem op. Hij toont hen de wereld op een heel andere manier.”

Tegengewicht
Hij is ook het perfecte tegengewicht voor Hannah zelf, zo bekent ze. “Ik ben emotioneel en heel sociaal en hij brengt wat evenwicht. Zo wilden we vorige maand een auto kopen en ik liet me helemaal meeslepen door de modellen en de kleuren. Steve herinnerde mee ook aan de praktische reden waarom we een nieuwe wagen nodig hadden. Hij had een hele lijst gemaakt van criteria, van voldoende ruimte voor de kinderen tot een degelijke prijs. En zo kozen we uiteindelijk de ideale wagen voor ons.”

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/3228965/2017/08/09/Hij-is-lief-kan-niet-liegen-en-ruimt-constant-op-autisme-maakt-van-mijn-echtgenoot-net-perfecte-man.dhtml

Als je elkaar aanvoelt dan hoeft men het etiket er niet op te kleven. Dan kan je ook gelukkig zijn en elkaar begrijpen en aanvoelen. Wat de ene niet heeft of bijna niet zal de andere invullen en omgekeerd. Hier laat men goed zien dat men ongeacht een goede relatie kan hebben en samen kan genieten. We mogen dan ook nooit vergeten; ieder huis heeft zijn kruisje.

Afbeeldingsresultaat voor autisme en relatie

Afbeeldingsresultaat voor autisme en relatie

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Autisme: mijn kind, mijn leven, ons verhaal

Autisme: mijn kind, mijn leven, ons verhaal

Sophie is de moeder van de kleine Luigi. Haar zoontje heeft autisme. Zoals voor heel veel andere gezinnen is het elke dag knokken, een eindeloos en uitputtend gevecht. Die strijd begint nog voor de diagnose, als de ouders merken dat er ‘iets niet in orde is’. Het parcours dat van dan af aan wordt afgelegd, is er een van voortdurend moeten klaarstaan en geven, een weg waarin ouders gedragen worden door de liefde voor hun autistisch kind en moed putten uit elk teken van vooruitgang.

Sophie vertelt haar verhaal.

“Mevrouw, uw zoon heeft geen enkel probleem met zijn gehoor! Het is gewoon een moeilijk kind. U zult er zich moeten bij neerleggen. Als er al een probleem is, dan zit het in uw hoofd!” Het is juli 2007, ik verlaat de praktijk van een NKO-arts in Parijs waar ik mijn kindje van achttien maanden een gehoortest heb laten ondergaan.

Ik voel een bezorgdheid die ik niet kan verklaren en die met de maanden toeneemt. Ik merk dat hij in een wereld van stilte leeft. Als ik zijn naam zeg, reageert hij niet. Hij kan het zelfs niet zeggen als hij ergens pijn heeft! Maar ik doe wat de dokter me gezegd heeft. Ik gedraag me tegenover mijn zoontje alsof hij hoort. Toch stel ik vast dat ik me aan hem aanpas: ik ga altijd recht tegenover hem staan als ik iets wil zeggen, ik ga op mijn hurken of op mijn knieën zitten om zijn aandacht te trekken.

Tot de dag dat de diagnose valt: uw kind is autistisch

Bij de kinderarts en een andere NKO-arts krijg ik hetzelfde verhaal te horen: het is een achterkomertje, dat is normaal! Toch laat ik een nieuwe hoortest doen, bij een derde arts. De uitslag is duidelijk: mijn zoontje heeft 60 % gehoorverlies, hij moet geopereerd worden. De audioloog zegt erbij dat hij vermoedt dat hij gehandicapt is, maar geeft verder geen uitleg. De operatie vindt plaats: mijn zoontje is net twee jaar geworden, van een wereld van stilte komt hij in een wereld vol klanken. Maar de dagen erop komen er andere “vreemde dingen” in zijn gedrag naar boven. Hij begint zijn hoofd te stoten, almaar vaker en harder – overal, tegen de grond, tegen mijn benen, mijn gezicht en mijn voorhoofd als ik hem in mijn armen houd, ’s nachts tegen de rand van zijn bed… Als ik zijn kleren uitdoe en hem zijn badje geef, raakt hij in paniek; eten wordt een fobie. Ik zit de hele nacht op om te waken en de rest van het gezin wat rust te gunnen. Met hem gaan wandelen, maakt een panische angst in hem los die ik niet onder controle krijg.

Bijna een jaar lang probeer ik duidelijk te maken dat er iets niet klopt. Niemand luistert naar me of neemt me ernstig. Uiteindelijk maak ik een afspraak bij een kinderpsychiater. Ik ken haar werk en hoop dat ze misschien wat klaarheid zal kunnen scheppen. Haar verdict is onherroepelijk: mijn zoontje is autistisch. Maar ze gaat verder. Ik moet onmiddellijk ingrijpen, zegt ze, anders wordt het alleen maar erger en zal mijn zoontje zich volledig afzonderen. Ik moet dus meteen handelen. Ze voegt er nog aan toe dat het geen psychische stoornis is en ze dus niets kan doen. Ze geeft me het telefoonnummer van een collega die met kinderen als Luigi werkt en er goede resultaten mee bereikt.

De oplossing voor Luigi blijkt in het spel te liggen en in de glimlachende gezichten van tientallen vrijwilligers die zich belangeloos inzetten (*). Elke vrijwilliger komt anderhalf uur per week om samen met hem iets te doen. In een speelkamer die speciaal voor hem is ingericht spelen ze met hem, in zijn eigen tempo – 40 uur per week, duizenden uren. We zijn nu acht jaar verder en sommige van deze mensen zijn in die tijd deel gaan uitmaken van zijn leven.

Door al die hulp kan dit kleine kereltje dat ons aan het ontglippen was weer voeling krijgen  met zichzelf en contact maken met andere mensen, met zijn omgeving, zijn familie, met de taal, enz. Hij gaat nu zelfs naar de school in het dorp en wordt er op een eenvoudige en humane manier opgevangen, zoals hij is, met zijn anders-zijn. In het begin werd hij enkele uren bijgestaan met extra hulp. Hij is nu tien jaar en zit in de vierde klas van de lagere school. Hij gaat er nu halftijds naartoe, zonder steun; thuis krijgt hij dan aanvullend extra begeleiding. Luigi heeft zelfvertrouwen gekweekt, hij is moediger geworden en wil vooruit. Hij heeft bijvoorbeeld maandenlang internet en Youtube gebruikt om te leren lezen voor hij zich aan het schrijven zou wagen, en om inzicht te krijgen in de vragen waarmee hij zat. Die nieuwe gekleurde pennen met die goeie grip en magische gom hebben hem goed geholpen. Zo heeft hij maand na maand zijn zelfvertrouwen opgekrikt en uiteindelijk de stap durven zetten om te leren schrijven.

Uur per uur, dag per dag…

Maar om zover te geraken, moet je onafgebroken werken. Autisme is er altijd, de klok rond. Overdag ben je continu bezig met oplossingen zoeken, want hij verdraagt niets. Ook ‘s nachts heb je geen rust, en dat jaar na jaar.

Een kind dat anders is, stoort, creëert afstand, schrikt af, mensen kijken ernaar, ze geven kritiek, het roept angsten op, leidt tot uitstoting – iets wat nog te veel sluimert in het collectief onderbewustzijn dat vaak een schuldige zoekt. De administratie en het papierwerk maken het allemaal nog zwaarder en zo wordt het beetje energie dat er nog rest uit je gezogen. Maar ik hou vol, een uur per keer, een dag per keer. Soms zit ik op de bodem, maar ik leer mijn grenzen kennen en verleggen. Ik wil vooruit. Waarheen weet ik niet. We zetten stapje per stapje. Op een dag komt dan het moment dat onze blikken elkaar kruisen, dat dit kereltje me aankijkt, de eerste keer een fractie van een seconde. Op zo’n moment voel ik me de koning te rijk. Uit dat soort momenten en uit elke vooruitgang, hoe klein die ook is, haal ik de energie om voort te doen. Dat is mijn weg, onze weg, zoals die van duizenden andere ouders die een kind hebben dat autistisch is. Het is een weg bezaaid met keien, met grote stenen, met kuilen en valkuilen, maar ook met kleine lichtjes die me geholpen hebben om door te zetten als het allemaal zwart om me heen was. Ik ben onderweg verdriet en hoop tegengekomen, onzekerheid en geduld, angst en moed, eenzaamheid en solidariteit, domheid en hartelijkheid, sommigen hebben ons in de steek gelaten, anderen hebben ons gesteund, ik heb vijandschap ontmoet en lijkenpikkers, ik heb getwijfeld, maar ik heb nooit opgegeven.

Het is een levensweg vol hindernissen en tegenslagen. Maar ik heb het voor hem gedaan. We zijn er met z’n tweeën aan begonnen, daarna waren we met z’n drieën, met z’n negenen… Door die periode heen hebben tientallen mensen zich een tijdlang geëngageerd. We timmeren nog elke dag verder aan de weg, maar nu begint Luigi stilletjes aan de dingen samen met ons te bekijken… Er bestaan evenveel vormen van autisme als er autistische kinderen zijn. Er is dus geen alles zaligmakende methode. We zouden deze resultaten nooit hebben bereikt als we in één richting geduwd waren. Het is belangrijk dat die waaier aan mogelijkheden blijft bestaan aan, die diversiteit, die rijke ervaring, en dat iedereen uit die bagage kan putten afhankelijk van zijn eigen moeilijkheden.

BRON: http://www.e-gezondheid.be/autisme-mijn-kind-mijn-leven-ons-verhaal/actueel/495

Ik voel het ik voel het mijn kind is anders maar wat kan ik eraan doen. De vraag die soms opkomt en die beantwoord moet worden met allerlei testen, om dan spijtig genoeg een stempel geplakt te krijgen. Maar ook ergens goed voor de ouders zodat ze weten oké maar hoe nu verder. Wat als het een crisis krijgt wat als ik het even niet aankan? Waar kan je dan terecht? Soms is het zelf uitzoeken wat het beste is voor jezelf en je kind. Maar het is niet altijd prettig zeker niet als je ergens bent en dat je door andere wordt aangestaard. Je kan je dan ook niet altijd gaan verantwoorden en zeggen, JA SORRY MIJN KIND IS ANDERS. Daar lopen je ook niet mee te koop natuurlijk. En toch krijg je er zoveel vriendschap van zoveel liefde van een kind dat anders is. Maar op momenten trek je haar uit en kan je emoties als ouder niet laten tonen. Daarom wat wel eens tegen deze ouders en zeker tegen moeders gezegd ijskastmoeders. Omdat ze op sommige momenten heel veel moeten slikken en eigenlijk nooit echt hun verhaal kunnen doen.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Nieuw boek over Anders kijken naar autisme…

Aanstaande dinsdag verschijnt het debuut van Merel Boogaard: ‘Anders kijken naar autisme’. Merel heeft zelf asperger en omschrijft dit als ‘een andere manier van zijn’. In haar boek laat ze prachtig zien welke weg ze heeft afgelegd om te komen waar ze nu is en hoe het is om te leven in een maatschappij die niet is ingesteld op mensen die ‘anders’ zijn.

9789020212815-anders-kijken-naar-autisme-m-LQ-f

De heldere uitleg van binnenuit, de voorbeelden en tips en de hoofdstukken: autisme, gender en seksualiteit, een nieuwe kijk op autistische trekjes vrouwen en autisme, maken dit een bijzonder compleet boek voor iedereen die met autisme te maken heeft.  Merel Boogaard ziet het als haar missie om te laten zien dat autisme ook vele mooie kant heeft, en om zoveel mogelijk mensen met autisme te helpen met  haar positieve, krachtige zienswijze. Voor nieuwsgierige die graag wat meer over dit boek willen weten, kunnen kijken op de site van www.ankh-hermes.nl.

2

Anders kijken naar autisme van Merel Boogaard is een uniek en positief alternatief voor het gangbare denken in beperkingen. Boogaard heeft volgens de reguliere benadering een stoornis, maar dat komt volgens haar niet overeen met hoe zij zich voelt. Ze heeft daarom haar eigen perspectief op ‘anders zijn’ geformuleerd; een holistische visie op autisme, van binnenuit beschreven. Het resultaat: een  waardevol boek door de rijkdom aan eye-openers voor mensen met autisme (én ADD en HSP), ouders en zorgverleners. Ruim 1% van de Nederlanders – ongeveer 190.000 mensen – heeft een vorm van autisme.

BRON: http://paranormaal.blog.nl/general/2016/06/20/nieuw-boek-over-anders-kijken-naar-autisme

Men kan heel wat boeken of schrijven en lezen. Maar het is te ervaren. Niet ieder kind of volwassene is het zelfde en moet men anders aanpakken en benaderen. Om geen triggers uit te lokken. Het is echt niet altijd makkelijk voor deze mensen om in deze maatschappij een weg te vinden.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Bekijk het leven eens door de ogen van een autist dankzij deze app

De kans is groot dat je wel minstens iemand kent met een autismespectrumstoornis, misschien wel zonder dat je het zelf beseft. Maar het blijft moeilijk om je in te beelden hoe een autist het leven (anders) ervaart. De Britse National Autistic Society brengt daar nu verandering in met een virtual reality app waarmee je even kunt leven als iemand met autisme.

In de bijhorende video zien we de 10-jarige autistische Alex Marshall en zijn moeder in een shoppingcenter. De mama moet even een ticket kopen en Alex wacht op een bankje. Maar de prikkels rondom hem, worden het kind al snel te veel. Uiteindelijk wordt alles zwart voor zijn ogen, en moet zijn mama hem naar buiten meenemen zodat hij terug kan kalmeren. Heel erg pakkend.

Natuurlijk bekijkt niet iedereen met autisme het leven op deze manier, aangezien er heel veel verschillende vormen van de stoornis zijn. Maar voor de jonge Alex vomen de vele prikkels een aanslag op zijn overgevoelige zintuigen.

Wil je de wereld ook eens door de ogen van Alex beleven? De app is gratis te downloaden in de Apple Store en in de Google Play Store. Je moet zelf wel nog even een virtual reality bril regelen.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/33/Fit-Gezond/article/detail/2739838/2016/06/15/Bekijk-het-leven-eens-door-de-ogen-van-een-autist-dankzij-deze-app.dhtml

Teveel prikkels en onbekende omgevingen kan het nodige uitlokken bij deze mensen. Spijtig genoeg zijn er altijd die dan al snel gaan veroordelen of een vooroordeel hebben naar de ouders toe. Alhoewel deze goed weten hoe ermee om te gaan, maar zeker niet altijd even makkelijk is.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Charissa is living on the borderline

Leven met een persoonlijkheidsstoornis

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

volwassen worden met adhd

schrijfsels hyperkinetisch en emotioneel tot menselijkheid gebracht

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Tinkerbell's House of Magic

Spiritueel , reiki , orakel kaarten en edelstenen

Kitty Wu Cares

Yes I care, someone has to!

Morgana Brighid

Spiritualiteit en hekserij

Debbythechocoholic

FOOD⎢YOGA⎢ LIFE

YogaDagboek

Yoga • Voeding • Lifestyle

HARME BLOGT

marginale blogs van een 70 jarige

Phuro! Be inspired!

Van inspiratie tot transformatie

Dirk Pieters

schrijver, boeddhist, yogi / writer, buddhist, yogi

Healthy & Travel T(r)ips

Blog van een Gezondheids - & Reisfreak

WishMeAvril

Healthy Happy Lifestyle

struikuiltje

Persoonlijk blog

Beejoie

Bits & ends

LiefsCarolien.nl

Inner beauty, Food, Lifestyle and with a sparkle of personal

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

Narcisme : Hoe ga je er mee om?

Omgaan met een narcist(e) en zelfliefde ontwikkelen.

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Onderweg na kanker

over omgaan met kanker en hoe het in al die grote kleine dingen sporen vraagt

Personal Plus Training

Personal training op locatie

The Desires of Living

De verlangens in je leven

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Femke's dagboek

Een kijk op dagelijkse beslommeringen

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

Kanker en dan .....

Het leven gaat verder

MichielZiet.com

Dagelijkse dingen die soms meer bijzonder zijn dan je denkt

Elyzenn

tussen Focus en Flow

%d bloggers liken dit: