Archive for 13 november 2021


OP DE KNIEEN

OF ER NU IEMAND OP DE KNIEEN VALT VOOR JE, OF OP DE KNIEEN GAAT ZITTEN BIJ EEN BEGRAAFPLAATS.
MEN IS BIJNA ALTIJD UIT OP DE BEZITTINGEN.

Verleiding, Verlokking, Vrouw, Vrouwelijk, Erotisch
Banner, Koptekst, Kruis, Bidden, Geloof

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Hokje denken.

Architectuur, Wit, Hokje, Muur, Interieur, Licht

Hokjes denken het blijft bestaan. Ongeacht hoe iemand is, leeft of zich voordoet. Hoeft men deze toch nog niet in een bepaald hokje van de maatschappij te duwen. Ze mogen uitkomen voor hun geaardheid voor wie ze zijn. Maar toch is niet iedereen ermee eens. En krijgen vaak af te rekenen met problemen. Zowel naar zichzelf toe maar ook op sociaal vlak en werk gebied. Soms staan mensen er ook niet bij stil dat ze deze in een hokje plaatsen. Zonder te weten wat er vooraf gebeurd is. Een ziekte een lichamelijk probleem een psychisch probleem. Maar ze herpakken zich voor zichzelf maar de buitenwereld aanvaard dat gewoon weg niet. Als men niet is zoals men denkt te moeten zijn dan val je overal buiten. Men verwacht in onze maatschappij de ideale maten van het lichaam, dat men geen ergste ziekte heeft, dat men blijft in geslacht zoals men geboren is, dat een operatie geen lichamelijk problemen kan geven. Waardoor bepaalde al snel hun bedenkingen laten gaan. En ze gelijk afschrijven voor de maatschappij. Omdat ze anders zijn. Nee het zijn toch ook maar mensen die mogen leven en zich in de maatschappij mogen mengen.
Ook bij kinderen komt dat heel vaak voor. Als men niet meedoet wordt men overal buitengesloten. Men voelt zich alleen en dan staat men versteld dat een kind een probleem kind wordt. Of dat het een kreet laat om gehoord te worden.
Voor iedereen moet er een vredig leven bestaan.

Net zoals nu ook meer en meer voorvalt in Gent dat een vrouw als een object word gezien. Dan men maar denkt dat men er alle mee kan en mag doen. Nee dat is helemaal niet wat het leven echt is. Dat is mensen met angst doen leven. Angst om allerlei redenen.
Zelfs als mensen een geloofsovertuiging hebben kan het mogelijk zijn dat zo er problemen door kennen in de maatschappij.

Mannelijk, 3D Model, Geïsoleerd, 3D, Model


Wij mensen zouden voor iedereen respect moeten tonen.
Wij mensen zouden iedereen moeten kunnen aanvaarden.
Wij mensen zouden geen gedachten over iemand mogen hebben.
Wij mensen zouden elkaar moeten helpen.
Maar spijtig genoeg gebeurd dat nog niet altijd.

Hoofd, Gezicht, Spanning, Vlammen, Brandwond, Vuur, Oud

Hier plaats ik dan toch nog eens stukje bij dat juist verscheen in de krant.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Zes Vlamingen die zonder angst ‘anders’ durven zijn in onze hokjesmaatschappij. “Als ik één lotgenoot kan inspireren, is mijn missie geslaagd”

Te dik om model te zijn. Vrouwelijker dan een ‘man’ mag zijn. Ziek, maar niet ziek genoeg. Aan de kant geschoven in een rolstoel. In onze hokjesmaatschappij horen Sharon, Jan, Veerle, Jens, Anaïs en Katrien nergens thuis, maar daar hebben ze vrede mee. Met NINA praten ze over normen, over vooroordelen, over heel simpel: gelukkig zijn op hun eigen manier.  In de hoop dat we onze blik ooit verruimen. “Als kind verstopte ik me achter de zetel, nu loop ik voor duizenden mensen in lingerie over de catwalk.”

Wie is Sharon

• 29 jaar
• werkt over de hele wereld als plussizemodel
• heeft 338.000 volgers op Instagram @sharongrobben
• startte ‘The Diversity Project’ om mensen te tonen dat het ook anders mag

“Toen ik begon als model, had ik met veel moeite een maatje 38. Maar ik was te dik om bij de slanke modellen te horen, en te mager voor plussize. Ik heb gekozen voor plussize. Toch zijn er veel vrouwen met mijn maat die onzeker zijn. Ik denk dan: het leven is veel te kort om te piekeren over je figuur.”“Het is geëxplodeerd toen ik mijn eerste lingeriefoto op Instagram zette. Ik kreeg ontzettend veel berichtjes. Van mannen ja, en ook van vrouwen: ‘Het is zo fijn om vollere vrouwen te zien, dank je wel dat je dit ook toont.’ Ik post die foto’s omdat ik vind dat ik er mooi op sta en omdat ik vrouwen wil inspireren om trots te zijn op zichzelf.”

Als kind verstopte ik me achter de zetel als mijn ouders bezoek kregen, nu loop ik voor duizenden mensen in lingerie over de catwalk.

Sharon Grobben

“Mijn droom was om in het buitenland te werken, en dat is me gelukt. Ik krijg nu zelfs nog het minste boekingen in België. Ik denk dat we hier niet zo met plussize bezig zijn. Je ziet bijvoorbeeld ook nauwelijks volle paspoppen in kledingwinkels. Mede daarom heb ik ‘The Diversity Project’ opgericht. Ik organiseer fotoshoots en catwalks waarin iedereen een plekje mag innemen. Dik, dun, groot, klein, in een rolstoel of herstellende van kanker: ik vind het belangrijk dat iedereen een voorbeeld vindt. We gaan in ons ondergoed over de catwalk en vertellen waarom we onszelf willen laten zien.”“The Diversity Project gaat óók over mentale gezondheid. Eén meisje liep mee omdat ze vroeger gepest is geweest. Ze vertelde dat ze zich anders gedroeg omdat ze thuis misbruikt werd. Dat vind ik zo voornaam: waarom zou je iemand aanraken? Want je weet nooit waar iemand mee dealt.” 

Voorbeeld stellen

“Ik heb autisme en daar moet ik heel hard aan werken. Ik heb getekend bij een modellenbureau uit New York maar vind het ontzettend spannend om daar heen te gaan. Tegelijk weet ik dat het een enorme kans is, dus dan moet ik het wel proberen. Veel van de reacties op Instagram zijn ook mama’s van kinderen met autisme: zij zien door mij wat hun kind met autisme nog allemaal kan. Vroeger dacht ik dat dit allemaal niet mogelijk was voor mij. Maar ondanks mijn autisme heb ik een mooie carrière en woon ik op mezelf. Als kind verstopte ik me achter de zetel als mijn ouders bezoek kregen, nu loop ik voor duizenden mensen in lingerie over de catwalk. Daar ben ik wel trots op.”

Wie is jan?

• 34 jaar
• single
• professioneel muzikant
• janwagemansmusic.com

“Ik ben geboren met osteogenesis imperfecta, een moeilijke benaming voor de brozebottenziekte. Mijn bindweefsel is minder sterk, waardoor mijn botten makkelijker breken. En dat mag je letterlijk nemen: als kind brak ik gemiddeld drie à vier keer per jaar iets. Het is een ziekte die je niet kan overwinnen, maar die door medicatie goed onder controle is. Bovendien belast ik mijn lichaam minder sinds ik in een rolstoel zit en zo voorkom ik nieuwe breuken.”

Ik kijk uit naar de dag waarop iemand met een beperking het nieuws leest, of in beeld komt omwille van wat hij of zij kan.

Jan Wagemans

“Mijn dromen heb ik alleszins nooit laten dwarsbomen door mijn handicap. Ook mijn ouders en familie hebben me altijd gesteund. Zo wilde ik al van kleins af aan muzikant worden en heb ik op latere leeftijd aan het conservatorium piano gestudeerd. Ik herinner me dat ik jaren geleden ‘De Laatste Show’-band Lionel Richie zag begeleiden en ervan droomde om ooit ook zoiets te kunnen doen. Ondertussen deelde ik al de planken met Helmut Lotti, Udo, Karen Damen en Eline De Munck en speelde ik als sessiemuzikant op Radio 2. Voor hen ben ik Jan de toetsenist en niet de man in een rolstoel, weet je wel? Een voorlopig hoogtepunt was toen ik Chris Martin van Coldplay als toetsenist mocht begeleiden tijdens een sessie in het Kinderziekenhuis in Jette. ‘You’re a beautiful player, man’, zei hij na afloop, mét high five. Een fantastische ervaring. Vandaag ben ik muzikaal leider en componist van de musical The Passion en producer van de zanger An-D, twee nieuwe uitdagingen.”

Passie volgen

“De reden waarom ik op jullie oproep reageerde, is uit onvrede én hoop. Ondanks alle inspanningen zie je dat mensen met een beperking toch nog vooral als ‘case’ in ‘Het Journaal’ of ‘Durf te vragen’ worden opgevoerd, ver weg van hun talenten. Ook in een relationele context word je er nog te vaak op aangekeken. Ik kijk uit naar de dag waarop iemand met een beperking het nieuws leest, of in beeld komt omwille van wat hij of zij kan. Ook al is het vaak tandenbijten om op een podium te klauteren en blijft het hard wanneer iemand vraagt of die rolstoel écht is of dat ik die gebruik om te poseren. Als ik door mijn verhaal één lotgenoot kan inspireren om zijn passie te volgen en onze beperking laagdrempeliger kan maken, is mijn missie geslaagd.”

Wie is Veerle?

• 49 
• freelance journalist
• Joods-Amerikaanse roots
• samen met Bart
• mama van Luna-Marie (12) en Jules (10)

“Ik ben gezegend met een jewfro, een oversized kapsel bij iemand met joodse roots. Net als een afro, maar de krullen van een jewfro zitten iets losser. Het is een familietrekje. Als kind vond ik mijn haar pure horror. Op de speelplaats werd het N-woord al eens naar m’n hoofd geslingerd, en dat allemaal door die klotekrullen . Excusez-moi le mot.”

Haar is veel meer dan haar. Het bepaalt je identiteit.

Veerle Beirnaert

“De juffen vroegen of ze er ook eens aan mochten voelen. Alsof het een normale vraag is om in iemands haren te mogen graaien. Zo besefte ik al snel dat haar veel meer is dan haar. Het bepaalt onze identiteit. In sommige culturen is haar zo belangrijk dat ze het nooit mogen knippen of er verplicht geheimzinnig over doen en dus wegstoppen. Maar het was pas toen de sociale media opkwamen dat ik voor het eerst iets las over jewfro’s. Wat een eureka-gevoel was dat, zeg.” 

Wie is Jens

• 33 jaar 
• presentatrice bij LGBTQ+-televisie-zender OUTtv
• voorvechter van genderneutraliteit

“We verdelen onze samenleving in twee groepen, namelijk mannen en vrouwen op basis van geslacht en niet op basis van gender. Dit binaire geslachtsmodel is simpel om te begrijpen en om kinderen aan te leren maar het klopt niet en het polariseert de bevolking. Ikzelf wist als kind al dat ik niet bij één groep wil horen. Als we vadertje en moedertje speelden, was ik altijd de mama. Tot ik doorhad dat de dochter de jongere versie was van de moeder en vanaf dan was ik altijd de dochter (lacht). Ik ging soms ook een halfuur onder de glazen koffietafel liggen en stelde me voor dat ik Sneeuwwitje was. Ik was toen drie jaar, maar ik herinner me nog heel goed dat mensen en vooral de volwassenen daar heel vreemd op reageerden.”

Andere mensen noemen me fake, omdat ik niet in het binair denken pas.

Jens Geerts

“Daardoor ben ik me al van heel jongs af beginnen afvragen: wie ben ik? Ik ben als kind ook zwaar gepest geweest. Als je wat zachtaardig bent in een mannenlijf, ben je een gemakkelijk doelwit. In onze maatschappij staat blauw voor jongens, ze komen van Mars, houden van actie, hebben kort haar en dragen alleen maar broeken. Meisjes houden van prinsessen, de kleur roze, komen van Venus… Ouders conformeren heel vaak aan die cisgendernormen en hebben al meteen een beeld van hoe hun kind zal zijn. En dat is nefast. Van een baby met een piemeltje kan je zeggen dat het geslacht mannelijk is, maar wat de identiteit van het kind zal zijn of met wie het later zal thuiskomen, weet je niet. Als je als ouder die verwachtingen van tafel veegt, creëer je een veilige haven voor je kind en zal het zich ook beter voelen.”

Geen fase

“Mijn gevoelens heb ik nooit in twijfel getrokken, voor mij is dit altijd mijn waarheid geweest. Dit is geen fase. Als puber ging ik fanatiek sporten en kreeg ik plots een gespierd lijf. Deuren gingen open en ik werd aanbeden. Ik heb me heel lang als een popster gevoeld die iedereen kon krijgen. Maar op een bepaald moment stond dat rolletje zo ver van mij vandaan om alleen de ‘mannelijke Jens’ te zijn. Het grappige is dat ik nu veel eerlijker en gelukkiger ben, maar dat andere mensen me nu fake noemen, omdat ik niet pas in het binair denken. Ik probeer het hen uit te leggen hoe ik me voel.”

Transgender

“De discussie die ik het meest moet voeren met mensen, gaat over het verschil tussen transseksueel en transgender. Transgender ben je, je bent zo geboren. Transseksueel word je als je in transitie gaat en dat is een keuze. Transgenders en mensen die beweren dat je in transitie moet gaan en je vrouwelijk moet gedragen, of mannelijk in het omgekeerde geval, vervallen ook in dat binaire denken. Dat is onzin. Kijk naar sportjournalist Eddy Demarez die de Belgische basketbalvrouwen manwijven noemde. Waarom zijn vrouwen die er butch (met mannelijke gedragingen en trekken, red.) en gespierd uitzien minder vrouwelijk en plots ‘manwijven’? Het is niet omdat je niet past in iemands idee van vrouwelijkheid, dat je daarom niet het recht hebt om die identiteit te hebben.”

Veronder­stel­lin­gen zijn de grote boosdoener. Als we daarmee zouden stoppen, zouden we allemaal gelukkiger zijn.

Jens Geerts

Voornaamwoorden

“Als we willen evolueren naar meer gelijkheid op sociaal vlak, dan is het genderneutraal benaderen van vreemden een belangrijke eerste stap. Dat heeft Brussels Airlines bijvoorbeeld goed begrepen door reizigers niet meer met mevrouw of meneer aan te spreken, maar met passagier of reiziger. Wil dat zeggen dat we onszelf allemaal als non-binair moeten identificeren? Helemaal niet. Van zodra je iemands genderidentiteit kent, is het juist respectvol om dat te aanvaarden en de gewenste titel en voornaamwoorden te gebruiken. Maar zolang je iemand niet kent, ben ik er voorstander van om mensen zo neutraal mogelijk te benaderen zonder veronderstellingen te maken op basis van uiterlijk vertoon. Want dat is in de kern de grote boosdoener: veronderstellingen. Als we daarmee zouden stoppen, zouden we allemaal gelukkiger zijn, of je nu transgender, cisgender, homo of hetero bent.”

Zelfliefde 

“Niets is zwart-wit, behalve Jip en Janneke. Binair en heteronormatief denken richt veel emotionele en fysieke schade aan. Het vraagt kracht om je daar tegen te verzetten, en ik hoop dat ik door mijn stem te verheffen – ook op mijn Instagram – andere mensen aanspoor om ook die kracht te vinden. Ja, je zal misschien veel mensen in je omgeving tegen de borst stoten, maar het is zoveel belangrijker om jezelf graag te zien.”

Wie is Anaïs?

• 20 jaar
• studeerde vorig jaar af als zorgkundige
• hen* werkt als jobstudent in een woonzorgcentrum en is model
(*) Anaïs Otis is genderfluïde. De ene dag voelt hen zich meer vrouwelijk, de andere meer mannelijk. Op sommige dagen voelt hen zich beide, al dan niet afwisselend

Hen volgt in avondschool een cursus fotografie en lessen om make-upartiest te worden. Het is hun droom om het te maken in de mediawereld, voor en achter de schermen. Anaïs Otis heeft lichte mentale en motorische beperkingen waaronder ADHD, DCD, dyscalculie en dyspraxie.

Eigenlijk hoor ik nergens thuis, maar ik heb er ondertus­sen vrede mee.

Anaïs Otis PIlle

“Lezers met een beperking wil ik op het hart drukken dat ze met de juiste hulp veel kunnen. Aan mensen zonder beperking wil ik vragen om vooroordelen te laten vallen, om begrip te tonen, maar ook om verder te kijken dan de beperking, om ook al mijn andere eigenschappen te zien. Mijn ‘toestand’ is niet ernstig genoeg om bij mensen met een zware beperking te horen, maar ik kan ook niet voldoende mee in deze maatschappij om als ‘normaal’ beschouwd te worden. Eigenlijk hoor ik nergens thuis. Dat is jammer, maar ik heb er ondertussen vrede mee. Dan creëer ik wel een eigen wereld, een soort niemandsland, waar iedereen welkom is. Vroeger trok ik het mij erg aan wat mensen van mij dachten, vandaag probeer ik ongedwongen mezelf te zijn.” 

Wie is Katrien 

• 41 jaar
• single
• ambtenaar en voedingsconsulente

“Ik was een vrolijk en actief kind, altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen. Ballet, judo, scouts: ik kon de wereld aan. Op mijn 17de is daar abrupt een einde aan gekomen door een verkeerde behandeling van appendicitis. Na de ingreep kreeg ik hevigere buikpijn en werd ik in allerijl naar spoed gebracht, waar ik opnieuw onder het mes ging, zes uur lang deze keer. Er werden drie zware buikvliesontstekingen vastgesteld. Pas na anderhalve maand revalideren werd ik uit het ziekenhuis ontslagen. Toch heb ik dat jaar mijn humanioradiploma behaald, ook al was het in een rolstoel.” “Het noodlot bleef me achtervolgen. Tijdens mijn studies Toerisme kreeg ik klierkoorts en werden CVS (chronischevermoeidheidssyndroom, red.) en nadien fybromyalgie vastgesteld. Een donderslag bij heldere hemel. CVS, ik? Ik had nog zoveel plannen en ambities! Ik ging te rade bij een arts in Brussel die bekend stond voor de behandeling van CVS en kreeg een zware antibioticakuur waardoor het van kwaad naar erger ging. Mijn darmstelsel raakte aangetast en ik moest een stuk van mijn dunne darm laten verwijderen. Het was de start van een lange revalidatie die weinig heeft opgeleverd en die ik fysiek en mentaal nooit te boven ben gekomen. Vandaag heb ik nog last van chronische darmontstekingen en een vertraagde voedselopname.”

Zie je er niet ziek uit, dan bén je voor heel wat mensen ook niet ziek.

Katrien van Herreweghe

Opklimmen

“Toch ben ik niet bij de pakken blijven zitten en ben ik intussen al achttien jaar bij de overheid aan de slag. Ik heb er zowat alle examens meegedaan om op te klimmen. Een tijd geleden ben ik, na een orthomoleculaire studie, in bijberoep voedingsadvies beginnen geven, maar opnieuw heeft mijn lichaam, letterlijk zelfs, protest aangetekend. Ik kreeg te maken met een stevige burn-out. Een wake-upcall die kon tellen. Misschien moest ik toch zuiniger omgaan met mijn plannen en ambities? En meer luisteren naar mijn lichaam, dat heel weinig reserves heeft.”“Wat me rechthoudt op moeilijke momenten? Mijn mama die lekkere en gezonde maaltijden voor me maakt, vrienden die een lief berichtje sturen of met me gaan wandelen en écht luisteren hoe het gaat. Op social media probeer ik vooral mezelf te blijven en ben ik eerlijk over de hindernissen op mijn pad. Alleen waardeert niet iedereen dat. ‘Jij ziet er toch niet ziek uit?’ Of: ‘Komaan zeg, herpak je!’. Iemand met CVS zoals ik ziet er niet ziek uit, en dan ben je voor heel wat mensen ook niet ziek, punt. Dat knaagt soms. Hoe ik mijn toekomst zie? ‘Waar een wil is, is een weg’, blijft mijn motto. En ik wil blijven leven vanuit mijn hart. Laat dat dan een voordeel zijn van dat hobbelige parcours: ik geniet des te harder van de kleine gelukskes.”

BRON: https://www.hln.be/nina/zes-vlamingen-die-zonder-angst-anders-durven-zijn-in-onze-hokjesmaatschappij-als-ik-een-lotgenoot-kan-inspireren-is-mijn-missie-geslaagd~ab6c908e/

Pensieri Parole e Poesie

Sono una donna libera. Nel mio blog farete un viaggio lungo e profondo nei pensieri della mente del cuore e dell anima.

zinderen

op weg naar authentiek leven

Nadia wandelt

Wandelblog

We Love Me Now

Very OK Person! Connect with me; lovemeanonymous5@gmail.com Instagram: _l.o.v.e.me

Tiernnadrui

Dans in de regen

Myrela

Umjetnost, zdravlje, civilizacije, fotografije, priroda, knjige, recepti, itd.

Levenslange blog

levenslessen

Tistje

ervaringsblog autisme sinds 2008

Yab Yum

Yab Yum

Dolle avonturen met nonkel Juul

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

Theo-Herbots-Freelance-Journalist-Fotograaf 💙|| Daily Information in 💌 in 1️⃣1️⃣0️⃣ Languages ✅

Gedachten over levensstijl en gezondheid. Een blog over gezondheid en fotografie 💌Speciaal voor jou ✅, Samen met jou ✅, Samen door jou ✅💚||You can translate any page and post on this "GREAT" Blog into 110 Languages with the Google Translate Widgete 😀 at the bottom of the Website‼ || Thoughts on Lifestyle and Health. A Health 😀 and Photography💥-Blog 💌Especially for You ✅, Together with You ✅, Together by You ✅💚||

MyView_Point

Right <> correct of the center

Bio-Blogger

Bio-Blogger is an excellent source for collaborations and to explore your businesses & talents.

Regenboogbui

~ Leren, creëren, inspireren ~

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

newtoneapblog

A Discarded Plant

Inhale Peace; Exhale Love. Joy will Follow! - RUELHA

As long as there's breath, there will always be HOPE because nothing is pre-written and nothing cannot be re-written!

Ontmanteld en Ontwricht

Blog door Chana Van Ryzeghem

Looking for cbd supplements?🌿

HEMP up your life! The power of nature🌿

YOUNGREBEL

Blog about life, positivity, selfcare, food and beauty.

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

ruhumayolculuk 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry malamakerij

Mala's magie

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

%d bloggers liken dit: