BOEDDHA Siddharta Gautama

Gouden Boeddhabeeld

Jij die ooit mens was een gelukkig en vredevol leven had. Zelfs een vrouw die zorgde voor je. Jij liet alles achter je. Je opende de poort en je sloot ze achter je dicht. Je echte leven begon. Al je bezittingen liet je voor wat het was en je trok de wereld in. Niets vermoedend kwam je allerlei negatiefs tegen. Dat je nooit gezien nog gehoord had. Het leven begon. Net als een kind dat geboren wordt en het leven op aarde nog nooit gezien nog gevoelt heeft. Je kwam in aanraking met lijden. Wij als baby kleuter komen ook met dat lijden in contact. En we moeten het plaatsen. Jij ging de confrontatie aan om ervan te leren. Dat het leven niets iets is als iets mooi. Net zoal het kind moet leren dat er ook een negatieve kant aan het leven is. Dat men met gevaren moet rekening houden. Dat men spijtig genoeg soms moet gevaren geconfronteerd wordt. Jij ging het te lijf door het van je af te zetten, met mediteren. Het kind dat opgroeit moet het voor zichzelf een plaats geven. Soms draagt het ganse leven het zich met zich mee. Omdat men het niet los kan laten. Dat heb je ooit duidelijk willen maken. Verwerk bepaalde omstandigheden laat je niet vangen aan mooie dingen en laat het los. Om het los te laten moet men het verwerken, zelfs terug onder ogen zien. Net zoals jij tijdens je meditaties. Dat je de mooiste beelden voor ogen kreeg maar moest inzien dat het een en al illusie en fantasie was. Het leven is een fantasie waar je ofwel in meegaat en de gevolgen van moet dragen. Of je zegt ik laat het voor wat het is en leef zoals ik het aanvoel. Want doe je dat niet als kind en volwassenen dat wordt je geleefd gebruikt om te leven. Jij hebt dat van je af kunnen zetten. Doordat je geleerd hebt dat wat je kende tussen je muren niet echt het leven was. Je kwam op een moment van rust en je plaatst je tegen een boom (bodhiboom). Tot je alles terug gezien had je niet liet overhalen en zo in stilte de rust vond. Wel mochten sommigen het leven ook zo zien dan zou het veel aangenamer zijn. Maar het is de zwaarste les voor deze die anders hierop aarde leven. Leven om te hebben en noem maar op. Die denken dat het leven alleen rond hen draait. Wel als je daar als mens niet in meegaat dan pas kom je op een moment in je leven waar je de rust voor jezelf gaat nemen. Wetende dat er nog dimenties volgen na deze. Als men het goed bekijkt is het leven van Boeddha het leven van een gewone mens op aarde. Die op een moment weet dat hij niets nodig heeft dan alleen het nodige om te overleven. Dat het leven een moment opname is dat als een film vaak snel voorbij gaat. Dat je soms zelf niet in de hand hebt.
Wat ik merk is dat het leven van Boeddha net als het leven in werkelijkheid is. Men krijgt een pad te bewandelen met rotondes kruispunten met mensen erop. Jij zelf maakt de keuze welke weg je in slaagt en welke je op je pad mee laat wandelen. En die je op een moment ook moet loslaten als het nodig is maar ook als jouw tijd hier klaar is om verder te gaan.


Dat wij allemaal geboren worden en sterven.
Dat wij allemaal geconfronteerd worden met lijden.
Dat het leven ook zijn rust moet kennen.
Dat het leven niet stopt aan lessen.
Dat je het leven nu moet nemen.
Dat nemen juist jouw behoefte is.
Dat het leven is wat jezelf niet wilt ook anderen niet aandoet.
Dat je uit jouw zelfvertrouwen leeft.
Dat je uit het leven blijft leren. Dat het leven niet stopt.

Shaolin Pak

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM