Zelfgenezing en de potentie van symptomen

Vrouw, Silhouet, Zonsondergang, Bekijk, Richting, Zelf

Volgens sjamanen – traditionele genezers, is er maar één ziekte, waarvoor één medicijn bestaat. De ziekte is dat je van jezelf verwijderd bent geraakt – van je lichaam, hart, gevoel, intuïtie, ziel en het grote geheel. Het medicijn is die verbinding – met wie je werkelijk bent – herstellen. Het voordeel van die zienswijze: in klachten, van welke aard ook, ligt een enorme potentie besloten. En: zelfgenezing is een natuurlijke beweging.
In de reguliere geneeskunde zijn symptomen ongewenst. Je moet ervan af. Hoe eerder hoe beter. En je arts is verantwoordelijk voor jouw gezondheid. Als hij de oplossing voor aanhoudende klachten ook niet meer weet, dan stuurt hij je naar huis en heb je eigenlijk ‘domme pech’.
Het perspectief van healing (energiewerk) is anders: symptomen zijn nog steeds vervelend, maar ze hebben een functie. Het doel is niet primair het laten verdwijnen ervan, maar het transformeren van al hetgeen ermee samenhangt, én nog niet bewust is. Namelijk: de emoties, gedachten en energie die in de klachten zijn ingebed. Ofwel: je zoekt, onderzoekt en ‘ontmantelt’ de oorzaak. Je brengt jezelf ‘in lijn’ met je ware zelf. En dát is zelfgenezing.

Verlies van authenticiteit

De eerste en zwaarste depressie die ik ooit heb gehad, begon toen de relatie met mijn jeugdliefde eindigde. In de zeven jaar die we samen hadden doorgebracht, waren we volledig met elkaar vergroeid. De twee jaar na onze scheiding bracht ik door in duisternis.
Volgens mij ontstaan de meeste symptomen (zowel de psychische, als de fysieke, maar ook bijvoorbeeld ongewenste situaties waarin je steeds weer belandt) door structureel wegdrukken van je innerlijke ervaring. Als kind leer je boosheid in te slikken omdat het niet beleefd is, verdriet binnen te houden omdat je moeder het al zwaar genoeg heeft, en je groot te houden terwijl je misschien doodsbang bent. Je doet hard je best om te voldoen aan de wensen van je omgeving, ten koste van je eigen authenticiteit.

Je lichaam spreekt

Wat je niet kunt uiten, zet zich ongemerkt vast. Je blokkeert je natuurlijke energiestroom. Houdt zo’n situatie maar lang genoeg aan, dan ontstaan klachten. Je lichaam brengt feilloos de informatie van het bewustzijn – of misschien eerder het ‘niet-bewustzijn’ – tot uitdrukking. Je lichaam spreekt. Symptomen vertellen waar je je energie – onbewust en ongewild – blokkeert, tegenhoudt, inhoudt of weggeeft. Bij mij was de pijn van het verlies zo overweldigend, dat ik geen contact meer kon maken met het verdriet, de angst en de boosheid vanbinnen. M’n systeem maakte korstsluiting.

De gift van symptomen

Symptomen zijn dus eigenlijk een vorm van communicatie. Je ‘body/mind’ maakt concreet wat je bewustzijn nog niet weet. In de niet-westerse geneeskunde wordt ‘psychosomatisch’ dan ook veel ruimer opgevat dan hier; het is je geest/ziel/energie die zich uitdrukt in je lijf/welzijn. Hoe dan ook. Of je nu lijdt aan depressie, fibromyalgie, ME of hartklachten. Symptomen maken iets kenbaar dat bij je hoort. Ze tonen je hoe je met je energie omgaat; waar je geen aandacht schenkt aan ‘je zelf’; welke delen (nog) niet meedoen. Hun gift: ze vormen een tastbare toegang naar onbekende aspecten van je wezen die je leven ongemerkt maar diepgaand beïnvloeden. En misschien nog sterker: symptomen ontstaan omdat je systeem zichzelf wil genezen en je terug wil voeren naar je oorsprong; liefde.

Transformatie van bewustzijn

Heling vindt plaats als je bewustzijn ontwikkelt op alle verschillende niveaus van wie je bent. Je vindt eigenlijk steeds nieuwe betekenis. Na verloop van tijd ontdekte ik dan ook dat mijn depressie niet alleen het gevolg was van de scheiding ‘op zich’. De ervaring had tegelijkertijd de pijn geactiveerd van het verlies van mijn vader (twintig jaar eerder), plus een karmische pijn uit een verleden waarin mijn geliefde m’n kind was.
Als gevolg van innerlijk onderzoek verander je. En als gevolg dáárvan kunnen symptomen eventueel verdwijnen. Zo binnen, zo buiten. Al geldt voor klachten wel dat ze, zodra ze eenmaal vorm hebben gekregen in je lichaam, door healing alléén (meestal) maar tergend langzaam veranderen. Veel trager in ieder geval dan de emoties, gedachten en energie die eraan ten grondslag liggen.

Genezing en heling

Het grootste verschil tussen heling en genezing (in de traditionele zin van het woord) is dat heling van binnenuit komt en kan plaatsvinden op alle niveaus van je energiesysteem (van ziel tot emoties tot lijf). Genezing kan door anderen tot stand gebracht worden én richt zich puur op fysieke symptomen. Heling is mogelijk zonder fysieke genezing. En andersom: wel genezing, maar geen heling.
Vanuit het perspectief van energiewerk hebben klachten in ieder geval altijd een potentie: de mogelijkheid om jezelf op een dieper niveau te leren kennen. Om jezelf opnieuw uit te vinden. Om lichaam en geest met elkaar te verenigen. In mijn geval was het juist de depressie die me daar voor het eerst toe dwong.
Richt je je eenzijdig op medicatie en operaties, dan wordt hetgeen aan de symptomen ten grondslag ligt niet weggenomen. En daarmee omzeil je de mogelijkheid van transformatie. En andersom: bij ernstige fysieke klachten heb je niet altijd voldoende tijd en kracht om alleen op healing in te zetten.

BRON: https://www.nieuwetijdskind.com/zelfgenezing-en-de-potentie-van-symptomen-2/

We mogen de reguliere geneeskunde niet achteruit schuiven. We hebben het nodig. Maar men kan veel zelf genezen. Als je eigen lichaam kent. Kan je heel snel aanvoelen wat er aan de hand is. Waar het vandaan komt en daar iets aan doen. Pijn in gelijk welk opzicht heeft een oorzaak. En die oorzaak moet je aanpakken om van de pijn af te geraken. Ga je langs een arts zal hij medicatie geven om snel beter te worden. Maar de oorzaak wordt niet aangepakt. En op een moment zal dan de klacht terugkeren. Weer naar de arts weer medicatie. En ja het gaat over weer voor even. Maar het kan op een moment een vicieuze cirkel worden. Vaak wordt er ook niet geluisterd naar de patiënt en denken geleerden het allemaal beter te weten.
Als men het lichaam kent en je kan je organen aanvoelen dan kan je perfect heel veel verhelpen. Met kruiden, anders te gaan leven en te eten. Dat kan al een belangrijke zijn in een genezingsproces.
Pijn heeft een oorzaak. Ze komt niet zomaar. Het kent een oorzaak.

Anatomie, Vrouw, Menselijk, Lichaam, Huid, Organen