Cassidy (15) pleegde zelfmoord na pesterijen die zelfs tot verkrachting leidden. De brief van haar moeder zorgt voor enorme krop in de keel

Cassidy Trevan met haar moeder Linda.
Facebook Cassidy Trevan met haar moeder Linda.
Eerst zwaar gepest door medestudentes, daarna ook nog eens in de val gelokt en verkracht door twee jongens: Cassidy Trevan kon de mentale pijn niet langer aan en pleegde exact drie jaar geleden zelfmoord in Melbourne. Amper vijftien was ze toen. Naar aanleiding van dat emotionele herdenkingsmoment schreef moeder Linda nu een pakkende brief naar haar overleden dochter.

Cassidy was amper 13 jaar oud toen enkele meisjes van haar leven een ware hel maakten. “Het begon met simpele pesterijen: ze beledigden haar en sloegen haar in het gezicht”, aldus Linda. “Maar het werd snel veel erger. Of Cassidy nu op sociale media zat of naar de winkel ging, nergens was ze nog veilig. Zelfs hier bij ons thuis werden er vernielingen aangebracht.”

Het liep zodanig de spuigaten uit dat Cassidy een lange tijd niet meer naar school ging. Toen ze terugkeerde -twee dagen per week- leek alles op het eerste zicht opnieuw koek en ei: de pestkoppen verontschuldigden zich voor hun gedrag en wilden weer ‘vriendjes’ met haar zijn. Sterker nog: op een bepaald moment werd Cassidy zelfs uitgenodigd om samen met hen naar een festival te gaan.

In werkelijkheid namen ze haar echter mee naar een verlaten huis om haar te laten verkrachten. “Daar waren twee oudere jongens die Cassidy niet kende. Zij gingen hun gangen met haar, terwijl de twee aanwezige meisjes in stilte wachtten. Een derde jongen stond op de uitkijk”, weet Linda.

Facebook

“Te bang voor represailles”
Cassidy stapte daarna samen met haar moeder naar de politie. “Maar ze durfde geen officiële klacht in te dienen, ze was té bang voor represailles. En ze vreesde ook dat ze over het randje geduwd zou worden als ze die lijdensweg bewust moest herbeleven.”

“Ik heb mijn schatje 22 maanden lang zien lijden door wat die duivels aangericht hebben. Ze maakte zich constant zorgen dat ze haar opnieuw te pakken zouden krijgen. En zelfs na de verkrachting bleef ze gepest worden via telefoon of sociale media. Ze had flashbacks en nachtmerries. Ze leed aan slapeloosheid, angstaanvallen en een posttraumatische stressstoornis.”

“Ik heb mijn kind voor mijn ogen zien wegkwijnen -zowel mentaal als fysiek- tot op het punt dat ze nog amper uit bed raakte. Ze kon de pijn en het lijden niet langer aan. Wat die pesters gedaan hebben, was de rechtstreekse aanleiding voor haar zelfmoord op 12 december 2015.”

Facebook

“Hoe kon je nu al vier uur dood zijn zonder dat ik dat voelde?”
De schuldigen werden tot nu toe nog altijd niet gestraft, een bittere vaststelling voor Linda. Gisteren richtte ze zich via een ontroerende brief tot haar dochter. “Cassidy, lieverd. Het is vandaag exact drie jaar geleden. Er werd op onze deur geklopt en mijn wereld stortte in”, klinkt het daarin.

“Ik dacht eerst nog dat je teruggekeerd was van het strand. Je vader had je twee dagen meegenomen, met de bedoeling om je gedachten te verzetten. Maar toen ik opendeed, stonden er twee agenten voor mijn neus. Ik was in de war. Ze vroegen of ze mochten binnenkomen en wilden dat ik zou gaan zitten. Ik weigerde. Mijn eerste idee was dat er een ongeluk met de auto gebeurd was en dat je vader gewond geraakt was. ‘Zeg me nu maar wat er gebeurd is’, zei ik.”

“Toen kreeg ik het vreselijke nieuws te horen. Mijn lichaam weigerde dienst. Ik moest ondersteund worden, mijn wereld stortte in elkaar. Het was 20.30 uur, maar blijkbaar was je al doodverklaard om 18.10 uur. En je zou effectief gestorven zijn om 16.30 uur, op bijna honderd kilometer van mij vandaan. Hoe kon je nu al vier uur dood zijn zonder dat ik daar ook maar iets van voelde? Hoe bestáát het dat ik niet bij jou was in je laatste momenten?”

Facebook

“Het voelt alsof we met twee gestorven zijn”
“Soms lijkt het alsof het gisteren gebeurd is, op andere momenten lijkt het wel eeuwen geleden. Maar de pijn blijft altijd even diep. Nooit meer een knuffel, nooit meer samen lachen met jou, nooit meer over je rugje wrijven om je in slaap te wiegen,…”

“Het voelt aan alsof we met twee gestorven zijn. Ik weet niet of ik zonder jou ooit nog een zinnig leven zal kunnen leiden. Ik mis je enorm, elke seconde van elke dag. Je zit nog constant in mijn gedachten.”

“Gisteren heb ik een kaars van 55 uur doen branden, zodat je de weg naar mij kan vinden. Kom me bezoeken in mijn dromen, alsjeblieft. Ik moet je zien, ik wil nog één blij moment met jou.”

“Ik zit nog niet in de fase van de aanvaarding. Hoe kan ik er ooit mee leven dat mijn dierbaar kind zo verraden en in de steek gelaten werd? Niet alleen door de maatschappij, maar ook door zogezegde experts. Zelfs na je dood is niemand erin geslaagd om je te beschermen. Je was zo kapot dat je geen andere uitweg meer zag om die pijn te doen stoppen, hoe kan ik dat ooit aanvaarden? Het besef dat je zo hard hebt moeten afzien, maakt me kapot.”

Facebook

“Het was een eer om je mama te zijn”
“Het spijt me zo erg dat ik het niet kon voorkomen, als moeder was dat mijn plicht. Dan hadden we nog samen kunnen zijn.”

“Mijn verdriet is zo overdonderend. Maar ik moet sterk blijven, zodat ik jouw naam en jouw herinneringen levendig kan houden. Ik zal me blijven inzetten in de strijd tegen pesten, zodat andere levens wel gered kunnen worden.”

“Je was een droom die werkelijkheid geworden was. Mijn prachtige baby. Ik hou van je en mis je enorm. Het was een eer en een genoegen om jouw mama te mogen zijn. Ik moet mezelf blijven inpeperen dat je nu niet langer lijdt en eindelijk vrede gevonden hebt. Vlieg nu maar, mijn grenzeloos kind. Ik wou dat je kon zien wat voor liefde en steun je nu krijgt. Je zal blijven verder leven. Niet alleen in mijn hart, maar in dat van duizenden mensen over de hele wereld.”

Wie met vragen zit over zelfdoding kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de site www.zelfmoord1813.be.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/cassidy-15-pleegde-zelfmoord-na-pesterijen-die-zelfs-tot-verkrachting-leidden-de-brief-van-haar-moeder-zorgt-voor-enorme-krop-in-de-keel~a8877752/

Meer en meer lees ik het en hoor ik het. Dat deze personen vaak met zelfmoord gedachten rondlopen. Ze zien het leven helemaal niet meer zitten. Angsten die ze dagelijks dragen en de bovenhand nemen van hun dagelijks leven. Nu hier gaan ze dan nog een stapje verder dat ook het huis er onder moet leiden. Op zo een moment moet men sneller aangifte doen. En dossier laten opmaken en blijven hameren dat dit niet kan. De persoon in kwestie kan altijd hulp zoeken en zich zeker niet gaan verstoppen in wijze van. Want dan pas zullen de problemen blijven en ze weten je toch te vinden. Is het niet fase to fase dan is het wel op sociale media. Dat in deze eeuw zeker de grootste boosdoener is van het niet stoppen van pesterijen.
Mensen we mogen niet vergeten het is niet alleen onder jongeren ook volwassenen krijgen ermee te maken. Maar blijf niet zitten praat er over met een derde. Er zijn er altijd die je helpen willen. En heb je bepaalde zwarte gedachten durf te bellen of te chatten met de zelfmoordlijn.

Afbeeldingsresultaat voor pesterijen

Afbeeldingsresultaat voor pesterijen

IK BLIJF ER AANDACHT AANGEVEN IK PROBEER DAN OOK ALTIJD MEE TE GEVEN. ALS HET JE OVERKOMT PRAAT ER OVER.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM