Archive for 21 november 2018


Heb je een peer- of een rechthoekig figuur? Dit zegt de vorm van je lichaam over je persoonlijkheid

Getty Images
Mensen, ze bestaan in alle vormen en maten. De ene draagt een vetrolletje meer rond zijn buik, de andere heeft dan weer helemaal geen vormen. En blijkbaar heeft die lichaamsvorm ook een belangrijke invloed op wat anderen van je denken.

In 2007 publiceerde psycholoog Alexander Todorov nog een artikel waarin stond dat de manier waarop mensen de gezichten van anderen beoordelen de winnaars van ongeveer 70 procent van de senator- en gouverneursverkiezingen in de VS konden voorspellen. Volgens hem gebruiken we dus onze eerste indruk om uit te maken wat we over iemands persoonlijkheid denken.

Maar uiteraard kijken we niet alleen naar iemands gezicht, ook het lichaam speelt een belangrijke rol in hoe we over iemand denken. In een nieuw artikel dat verschenen is in het tijdschrift Psychological Science onderzochten enkele onderzoekers welke persoonlijkheidskenmerken geassocieerd kunnen worden met verschillende lichaamstypes.

“Het is al langer geweten dat je lengte en gewicht bepalen hoe anderen over je denken”, vertelt Ying Hu, een wetenschapster in de psychologie aan de universiteit van Texas. “Maar je lichaamsbouw gaat uiteraard over veel meer dan alleen die twee dingen. Mensen kijken bijvoorbeeld ook naar je taille, je vormen en dus je hele figuur om hun eerste indruk op te baseren.”

Ruziezoekend vs. betrouwbaar

Zo onderzochten Yang Hu en haar medewerkers 140 realistische lichaamsmodellen van 70 vrouwen en 70 mannen. Ze ontdekten dat de persoonlijkheidskenmerken die zij als actief beschrijven zoals enthousiast of ruziezoekend meer geassocieerd werden met gevormde lichamen. Passieve eigenschappen zoals betrouwbaar en gemakkelijk in de omgang werden dan weer vaker toegeschreven aan mensen met een rechthoekig lichaam en met minder vormen of zonder een uitgesproken taille.

“Actieve eigenschappen omvatten zowel positieve persoonlijkheidskenmerken zoals extravert, enthousiast en zelfverzekerd zijn, als negatieve zoals prikkelbaar en ruziezoekend”, vertelt ze. “En die actievere persoonlijkheidskenmerken werden zowel eerder aan een peervormige vrouw als een welgevormde man toegeschreven dan aan iemand die een minder uitgesproken lichaamsvorm heeft. We ontdekten ook dat zwaardere mensen vaker geassocieerd worden met minder positieve eigenschappen zoals nonchalance en incompetentie dan slankere mensen.”

Uiteraard zijn onze oordelen onlosmakelijk verbonden met de historische en culturele context waarin we nu leven. In voorgaande tijdperken, waarin voedsel nog schaars was, werden mensen met een voller figuur immers helemaal anders geïnterpreteerd. Zo werden curvy vormen aanzien als een teken van rijkdom en vruchtbaarheid. Onze associaties en percepties van mensen kunnen dus door de jaren heen erg veranderen.

“We hopen dat deze bevindingen mensen helpen te beseffen dat we anderen onbewust afrekenen op hun lichaamsvorm en dat ze daardoor niet zo snel een ongegrond oordeel zullen vellen”, besluit de onderzoekster.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/heb-je-een-peer-of-een-rechthoekig-figuur-dit-zegt-de-vorm-van-je-lichaam-over-je-persoonlijkheid~a9667850/

Spijtig genoeg worden de meeste afgerekend op hun lichaam. Dat wordt gezien daar wordt men op veroordeeld. Ze hebben al snel een vooroordeel en soms wordt deze ook nog gezegd. Daarom zal al snel een persoonlijkheidsvorm gegeven worden aan het lichaam dat gezien wordt. Maar nogmaals wat is het lichaam? Het is jouw stoffelijk lichaam, dat alleen hier op aarde te zien is. Dieper in het lichaam daar zit de echte persoonlijkheid. Die ook naar buitenkomt als men dieper gaat kijken. Kijk maar eens iemand in de ogen.
Dus mensen als je nu iemand tegenkomt reken deze niet af op hun lichaamsvorm maar bekijk eerst de persoon volledig door ermee te spreken.

Afbeeldingsresultaat voor lichaamsvorm

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Advertenties

EEN VERANDERING AAN JEZELF BRENGEN IS NIET ALTIJD DE JUISTE MANIER OM HET LEVEN BETER TE MAKEN.

Afbeeldingsresultaat voor VERANDERING AANBRENGEN

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

 

Twee keer zo dodelijk als alcohol: eenzaamheid

niet-erkende ziekte – interview- Eenzaamheid is twintig procent dodelijker dan roken en dubbel zo dodelijk als drinken, betoogt de Duitse psychiater Manfred Spitzer in een nieuw boek. ‘In een tijd waarin iedereen online alleen de goede versie van zichzelf toont, is het een taboe om voor je eenzaamheid uit te komen.’
©Bram Petraeus

Eenzaamheid is een van de urgentste problemen van westerse samenlevingen, meent psychiater Manfred Spitzer (1958). Maar doordat dokters het beschouwen als een neveneffect van iets anders, een gevolg van ‘echte’ ziekten, is er weinig oog voor, betoogt hij. Met zijn boek ‘Eenzaamheid: de niet-erkende ziekte’, dat vandaag in Nederland verschijnt, wil hij dat veranderen. “Soms zeggen mensen tegen mij: ‘Herr Spitzer, u vindt hier ziekten uit’. Dan zeg ik: ‘Als iets pijn doet, besmettelijk is en zelfs dodelijk, ja, hoe wil je het dan noemen?'”

Hij lacht hard. De Herr Doktor Doktor zit in een vergaderzaaltje met laag plafond, donker-houten meubilair en tl-licht in de psychiatrische kliniek van Ulm, Zuid-Duitsland, die hij zelf opzette en waar hij al 21 jaar werkt. Hij werd bekend door ‘Digitale dementie’ uit 2012. Daarin waarschuwt hij voor de ziekelijke gevolgen van computergebruik en sociale media, met name bij kinderen: depressies, aandachtsstoornissen, geheugenverlies. Een boodschap die hij herhaalde in ‘Digiziek’ (2015).

Nu heeft u eenzaamheid als ziekte ontdekt. Hoe ging dat?

“In 2003 las ik een studie die me echt omver blies. Hersenonderzoekers ontdekten dat eenzaamheid zeer doet. Niet bij wijze van spreken, maar letterlijk: het pijncentrum in het brein licht op. Ik dacht: nu begrijp ik het. Waarom eenzame mensen ook vaak onder pijn lijden. Dat zeggen we natuurlijk al veel langer: het doet pijn dat je me verlaat. Iedereen dacht dat het metaforen waren, maar nu weten we: het is écht zo. De taal is wijs. Opeens begreep ik ook waarom zoveel depressieve mensen, die vaak heel eenzaam zijn, pijnstillers innemen. Artsen pakten die vroeger meteen van ze af, ik ook. We dachten dat ze de oorzaak niet bestreden, dat het onzinnig was. Nu weten we: ze namen die omdat ze merkten dat het werkte. Het is een zinvolle behandeling.”

Geeft u patiënten nu paracetamol tegen eenzaamheid?

“Nee, want pijnstillers hebben ook veel bijwerkingen. Maar ik pak ze niet meer meteen van ze af. De ontdekking dat eenzaamheid pijn doet, opende een heel nieuw onderzoeksgebied. Je kan het bijvoorbeeld ook omdraaien. Mensen kunnen pijn beter verdragen als ze in goed gezelschap zijn. Waarom hebben bijvoorbeeld alle mensen in het ziekenhuis op hun nachtkastje een foto van hun familie? Daar zie je nou nooit een voetbalelftal of acteur. Nee, alleen familie! Dat is pijntherapie. Die foto verlicht de pijn, letterlijk. Ook dat is nu wetenschappelijk aangetoond: leg mensen onder een scanner en dien ze pijn toe. Zodra je ze een foto van hun geliefden toont, vermindert de activiteit in het pijncentrum. Je kunt pijn door de herinnering aan je sociale netwerk verminderen.”

Maar wáár doet het nu precies pijn bij eenzaamheid?

“Dat is het probleem: pijn die niet lokaliseerbaar is het in het lichaam, hoe moet je die omschrijven? ‘Overal’, zeggen depressieve mensen als je ze vraagt waar ze pijn hebben. De omschrijvingen zijn vaag. Dat maakt de pijn niet minder echt. We weten inmiddels dat eenzaamheid bovendien stress geeft. En dat kun je meten. Hoe eenzamer je bent, hoe meer stresshormonen in je bloed circuleren. Hoe beter het sociale netwerk, hoe minder. Dat is begrijpelijk: het vangt existentiële onzekerheid op. Wanneer ik weet: er zijn mensen die mij opvangen, wat er ook gebeurt, maak ik me minder zorgen. Ik kan ziek of werkloos worden, maar ik zal niet meteen in de goot liggen.”

Eenzaamheid doet pijn en levert stress op, maar is het daarom ook een ziekte?

“Ik noem het een ziekte omdat het nog een paar andere eigenschappen heeft die recent ontdekt zijn. De eerste is: eenzaamheid is besmettelijk, net als een virale ziekte. Ook hier is de taal wijs. Men zegt vaak: die persoon haalt me neer. Dan bedoelen we: hij zorgt ervoor dat mijn stemming naar beneden gaat. Dat klopt. Mensen die eenzaam zijn, steken er anderen mee aan. Mijn eenzaamheid neemt toe naarmate ik meer contact heb met eenzame mensen. Dat ontdekte onderzoeker John Cacioppo toen hij de gegevens over het Amerikaanse stadje Framingham op eenzaamheid onderzocht, waar decennialang vijfduizend inwoners waren gevolgd. Zo kon Cacioppo hun sociale netwerken reconstrueren. Als iemand eenzaam is, blijkt zijn directe vriend een grotere waarschijnlijkheid te hebben later ook eenzaam ze zijn, en zelfs diens vrienden.”

Hoort eenzaamheid niet gewoon bij het leven? U maakt er iets abnormaals van – een ziekte.

“Ik zou zeggen: eenzaamheid is als kiespijn. Kent iedereen, heeft iedereen. Hoort erbij. Maar hoe meer je erover weet, hoe beter je het kunt vermijden. En je moet ook bedenken: eenzaamheid is niet hetzelfde als alleen zijn. Dat kan heel fijn zijn. Eenzaam is niemand graag. Eenzaamheid is het beleven van een gemis, en wel een gemis waaraan men smartelijk lijdt: ik heb niemand. Wie zegt dat hij graag eenzaam is, weet niet waar hij het over heeft.”

Is eenzaamheid niet van een andere orde dan kiespijn? Eenzaamheid gaat ook over menselijke begrenzingen, de ervaring nooit helemaal begrepen te worden, het feit dat jij en je geliefden eindig zijn. Iedereen sterft alleen…

“Maar niet altijd eenzaam! En dat wens ik iedere stervende toe, dat je je opgetild voelt in de familie of vriendenkring. Natuurlijk, het sterven zelf beleef je alleen, maar ik geloof toch dat er verschillen zijn. Er wordt veel eenzaam gestorven. Op de intensive care, om drie uur ’s nachts, overal piept het… Gelukkig is er ook een trend om vaker thuis te sterven, omringd door geliefden. Dat toont duidelijk waar het ook bij het sterven op aankomt: dat het niet eenzaam gebeurt.

“Natuurlijk, bij kiespijn denkt niemand aan zijn dood, maar het helpt om eenzaamheid eens op die manier te bekijken en weg te halen van die grote existentiële gedachten, hanteerbaarder te maken. Velen lijden eronder. En om dan alleen te zeggen: het hoort bij de menselijke conditie, moeten we mee leren omgaan, dat is zo intellectualistisch. Dat helpt niemand. Wacht, ik laat je iets zien.

Spitzer bladert in zijn boek. “Waar was het… Pampampam. Hier. Kijk.” Hij wijst naar een grafiek met staafjes. “Hier zijn 148 studies samengevat, het laat zien hoe dodelijk dingen als alcohol, roken en fijnstof zijn in onze westerse samenleving. En ja, ook eenzaamheid is meegeteld.” Het staafje van eenzaamheid is het hoogste, het schiet de lucht in. Eenzaamheid is twintig procent dodelijker dan roken en dubbel zo dodelijk als drinken. “Heftig, zeer heftig! Eenzaamheid is killer nummer een. Daarom is het zo belangrijk om die als ziekte te erkennen. Dan kan je die bestrijden.”

Hoe is eenzaamheid hier eigenlijk gedefinieerd?

“Daar zijn goede methoden voor in het onderzoek. Zo is er de ‘eenzaamheidsschaal’ van de Stanford-universiteit. Men vraagt mensen niet alleen: bent u eenzaam? Men kijkt preciezer: hoe vaak heeft iemand het gevoel eenzaam te zijn in een bepaalde tijdspanne, etcetera. Na zeven of acht vragen kan je goed onderscheiden of iemand nauwelijks, een beetje of zeer eenzaam is.”

Het onderzoek berust dus op een persoonlijke inschatting van de eigen eenzaamheid?

“Precies. Je moet eenzaamheid onderscheiden van sociale isolatie. Die is objectief te meten, maar eenzaamheid is een subjectieve ervaring. De twee hangen minder met elkaar samen dan je zou denken – ik was althans verbaasd over het zwakke verband. Maar eigenlijk kennen we dit uit ervaring. Sommigen zijn de hele tijd onder mensen en voelen zich toch eenzaam. Anderen zijn zeer geïsoleerd maar voelen zich niet eenzaam. Alleen zijn is niet hetzelfde als eenzaam zijn.”

Hoe wijdverbreid is de ‘ziekte’ van eenzaamheid?

“Het is een megatrend. En die zal niet verdwijnen, eenzaamheid zal alleen nog maar toenemen. Omdat de ontwikkelingen die het voeden verder toenemen, zoals individualisme en verstedelijking. Zulke fenomenen leiden niet direct tot eenzaamheid, maar vergroten wel de kans erop. Mensen leven steeds vaker alleen, het aantal een-persoonshuishoudens stijgt explosief.”

Bij welke groep is het probleem het grootst?

“Je zou denken: bij de ouderen. Onder ouderen komt veel sociale isolatie voor, vooral onder vrouwen wier mannen gestorven zijn – vrouwen leven langer en trouwen jonger. Toch kunnen ouderen daar vaak heel goed mee omgaan. Van de honderd weduwen lijden er misschien vijf of acht echt aan eenzaamheid. Dat geldt voor jonge mensen veel minder.

“Neem honderd jonge meisjes en er zijn misschien twintig heel erg eenzaam. De groep is wezenlijk voor hun definitie van wie ze zelf zijn. Ze kunnen er ook niet over praten. Wie dat wel doet – ik bedoel, hé, Facebook draait om likes krijgen. Als ik toegeef dat ik lijd onder eenzaamheid, dan krijg je die niet. In een tijd waarin iedereen online alleen de goede versie van zichzelf toont, is het een taboe om voor je eenzaamheid uit te komen. Dat voelt als het toegeven van een fout, een zwakte: ‘Ik ben mislukt’.”

Ziet u uw boek over eenzaamheid als een opvolger van uw boeken over computergebruik, en sociale media?

“Nee. Maar digitalisering speelt zeker een grote rol bij de groei van eenzaamheid.”

U geldt een beetje als een onheilsprofeet.

“Ze zeggen dat ik een angstzaaier ben, een cultuurpessimist. Dat stempel geven de voorstanders van digitale media me, zodat de mensen me niet meer serieus nemen. Weet u, ik heb niet alleen over digitalisering geschreven, ik schreef over van alles, over leren, over muziek. Ik verhelder graag dingen. Dan denk ik: hé, als de mensen dat eens wisten! Dan zouden ze nadenken en misschien hun gedrag veranderen, en wel ten goede. Ik wil geen angst zaaien, integendeel. Mijn vrienden zeggen vaak tegen me: Manfred, je hoeft de wereld niet te redden. Dan zeg ik: jawel! Wie anders? Hahaha.”

Hoe kunnen we kinderen en jongeren helpen tegen eenzaamheid?

“Ik denk dat we kinderen tot op zekere hoogte kunnen inenten tegen eenzaamheid op latere leeftijd. En wel door ze dingen bij te brengen die plezier geven als je ze gemeenschappelijk doet. Een kind dat viool heeft leren spelen, weet: in het orkest klinkt het nog veel mooier dan alleen. Dat kan later, in eenzame periodes, een toegang geven tot een sociaal netwerk.

“De belangrijke schoolvakken zijn wat mij betreft sport, muziek, theater en gemeenschappelijke projecten. Samen dingen doen. Dat is zo belangrijk. Maar dat zijn nu vaak de ‘zwakke’ vakken. Nu we weten dat eenzaamheid doodsoorzaak nummer 1 is, moeten we daar echt anders over gaan denken.”

Wat kunnen we verder tegen eenzaamheid doen?

“Het is allereerst belangrijk dat we het als een maatschappelijk probleem erkennen en erover leren praten. In de laatste twee hoofdstukken van mijn boek probeer ik lezers die zelf aan eenzaamheid lijden of die eenzame mensen kennen, wat suggesties aan de hand te doen. Dat vond ik niet makkelijk. Veel dingen werken namelijk niet. ‘Ga toch in het kerkkoor’ – zulke adviezen, hoe goedbedoeld ook, kunnen juist beledigend zijn, je toont dat je totaal niet begrijpt wat de ander doormaakt. Het vergt wijsheid om te helpen. Invoelingsvermogen.

“Wat weleens kan werken is een terloopse opmerking, zo van: wist je dat je nodig bent, dat anderen je missen? Dat zie ik ook in de kliniek, een goed woord op de goede tijd is niet slecht. Ik heb ook gekeken wat we uit empirisch onderzoek weten over wat werkt als je eenzaam bent. Bij veel therapieën is dat niet aangetoond. We weten wel dat het eenzaamheid vermindert als je anderen mensen helpt of dingen schenkt. Geven helpt. De natuur in gaan helpt. Zelfs als je dat alleen doet. In de natuur zijn geeft een gevoel van verbondenheid met iets groters. Dat is experimenteel bewezen! Dat is alvast iets.”

BRON: https://www.topics.be/twee-keer-zo-dodelijk-als-alcohol-eenzaamheid-a10896479trouw/80e1267f22e37a03f810d8adebfd2e9e1c8a68b9e3b238349cb360b44e033999/?referrerBrand=hln

Eenzaamheid is pijnlijk. Maar vaak rolt de persoon er zelf in. Door zich gaan te isoleren of nergens nog contact mee te leggen. Vaak komt het door een verlies dat de persoon moet verwerken. In dat proces komt deze niet buiten gaat zich opsluiten. En zo in de eenzaamheid valt. Dat op een moment pijn gaat doen. Als ze er niet uitkomen dan kan dit zelfs leiden tot zware gevolgen.
Dus ik vond deze tekst wel gepast om te delen.

Afbeeldingsresultaat voor eenzaamheid

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Joint roken in coffeeshop mag binnenkort niet meer

ANP
Tabaksrook is ook in coffeeshops binnenkort verleden tijd. Klanten mogen een joint met tabak niet meer in de coffeeshop opsteken. Dat heeft de Nederlandse staatssecretaris van Volksgezondheid Paul Blokhuis afgesproken met de deelnemers aan het zogeheten Nationaal Preventieakkoord.

Wie toch een joint met tabak wil roken, moet die meenemen naar huis. Een joint met een kruidenmengsel mag wel nog, bevestigen ingewijden.

Blokhuis wil consequent zijn en coffeeshops niet uitzonderen van het rookverbod dat voor de horeca en op andere openbare plaatsen geldt. De afspraken die hij heeft gemaakt met bedrijven, maatschappelijke organisaties en overheden over het terugdringen van ongezond gedrag worden vrijdag voorgesteld.

Eerder werd al duidelijk dat een pakje sigaretten bij onze noorderburen 10 euro moet gaan kosten. De Nederlandse autoriteiten gaan wel eerst onderzoeken of mensen dan voor hun rookwaren naar onze buurlanden uitwijken.

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/joint-roken-in-coffeeshop-mag-binnenkort-niet-meer~af6c4e48/

Dan gaan de coffeeshops dat ook voelen aan hun cliënteel. We weten allemaal dat de noorderburen de grens overkomen om tabak te kopen en omgedraaid dat wij een coffeeshop binnen wandelen.

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Celine kiest voor drastische transformatie nadat ze jarenlang op school gepest werd: “Niemand kan me nu nog pijn doen”

Celine Centino, voor en na de transformatie.
Instagram Celine Centino, voor en na de transformatie.
https://www.instagram.com/cestlactu/?utm_source=ig_embed
Jarenlang gepest worden op school? Onderschat de gevolgen nooit. Celine Centino zette zelfs de stap om haar uiterlijk drastisch te veranderen, zodat ze in niets meer zou lijken op dat kwetsbare meisje van weleer. Haar vlucht richting plastische chirurgie kostte haar al ruim 42.000 euro. Niet iedereen reageert echter even enthousiast. “Vroeger was het veel beter, er scheelde toch niets met haar? En als je zo’n moeite doet om anderen te plezieren, dan hebben de pestkoppen in feite gewonnen”, luidt de teneur.

‘Het lelijke eendje’, noemden ze haar vroeger. Maar het bleef niet bij woorden alleen, ook met vechtpartijen ging het van kwaad naar erger. De acties van de pesters hakten er zodanig in dat Celine zich vaak ziek meldde.

Na haar studies ging de jongedame uit Zurich aan de slag als kapster, dat geld gebruikte ze om eindelijk haar grote droom waar te maken. Drie borstvergrotingen, een neus- en kaakcorrectie, lip- en kinfillers,… In vier jaar tijd maakte de meid korte metten met haar oude look. “En nu voel ik me gelukkiger dan ooit”, klinkt het.

“Ik was altijd positief ingesteld, maar voelde me niet goed in mijn vel. Ik werd constant lelijk genoemd en dat stemde me droevig. Ik wilde opnieuw gelukkig zijn, vandaar dat ik alles wat me dwarszat aan mijn lichaam liet veranderen. We leven in een tijd waarin dat mogelijk is, dus waarom geen gebruik maken van die kans?”

“Ik werd dagelijks gepest. Ze vonden altijd wel iets nieuws. Soms leek ik volgens hen op een jongen omdat ik geen borsten had, een andere keer was mijn achterwerk te dik. Ik kreeg te horen dat mijn gezicht op een vuilbak leek en dat mijn stijl op niets trok. Ik kon niets goeds doen voor hen, ze waren allemaal gemeen.”

“Daarnaast werd ik soms in elkaar geslagen en sloten ze me uit. Ik kreeg de kans niet om te tonen hoe leuk ik kan zijn, ze zagen enkel maar de ‘lelijke Celine’. Het enige wat ik kon doen, was weglopen. Ik heb nooit gedurfd om mijn probleem op tafel te leggen, want ik schaamde me te veel. Hoe vaak heb ik niet gedaan alsof ik ziek was, om toch maar niet naar school te hoeven?”

“Ik heb veel geld gespaard toen ik jong was. Tot mijn achttiende ben ik nooit uitgegaan. Ik werkte hard, zodat ik mijn operaties kon betalen. Nu kan ik eindelijk het leven leiden dat ik altijd gewild heb. Ik voel me ook veel sterker. Als iemand nu iets slechts over me zegt, kan het me niet meer schelen. Niemand kan me nog pijn doen.”

Facebook

“Die eerste borstvergroting was een fantastisch gevoel. Als kind keek ik vaak naar Pamela Anderson in ‘Baywatch’, borsten zoals de hare heb ik altijd gewild. Ik had dan ook een sterke look nodig, zoals een mythisch wezen haast. Een vrouw die niet gekwetst kan worden omdat ze zo stevig in haar schoenen staat. Een man? Niet nodig, maar alle venten kicken wel op haar. Dat soort figuur dus.”

“Ik krijg uiteenlopende reacties. Sommigen vinden dat ik er geweldig uitzie, anderen vinden mijn uiterlijk puur plastic. Maar de positieve commentaren halen het, mannen gaan nu uit hun dak voor mij.”

Wat als Celine nu nog eens haar vroegere pestkoppen tegen het lijf zou lopen? “Dan negeer ik hen. Ze hebben mij nooit een kans gegeven, waarom zou ik hen dan nog een blik waardig gunnen?”

BRON: https://www.hln.be/bizar/celine-kiest-voor-drastische-transformatie-nadat-ze-jarenlang-op-school-gepest-werd-niemand-kan-me-nu-nog-pijn-doen~a405c698/#comments

Dit meisje gaat wel heel ver. En gaat ze gelukkiger zijn of nu door het leven kunnen gaan? Als ik het meisje bekijk dan zie ik een warm iemand. En dan had ze zeker zo geen veranderingen moeten laten doen aan haar lichaam. Dat zeker ook zijn afkeer zal hebben. Ze had beter iets gedaan om te leren omgaan met pesters.
Nu schrijft ze alle venten kicken op haar. Wel spijtig dat je zoiets moet schrijven maar ik kick er zeker niet op.

Afbeeldingsresultaat voor pesten

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

inspiratiemomentje

inspiratie zit in ons en om ons heen

Moments of Inspiration

momenten van inspiratie zijn ín ons en om ons heen

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Mellissify

Live the life you love, love the life you live.

HSP, wat moet je ermee?

Jong en hoogsensitief. Maken we het onszelf niet te moeilijk?

La Bella Bora

A bohemian lifestyle, travel, inspiration and mindstyle blog

Moda-Creative thinking

Moda-Creative thinking

Wij godinnen

Dé blog voor zelfbewuste, spirituele en holistisch ingestelde vrouwen van vandaag

- EXPLORE YOUR MOON -

own YOUR life - KNOW your MOON

Hotstuffforladies

Shop blogs- revieuws & blogs alles voor de moderne vrouw, voor kleine prijsjes de leukste beauty & fashion items voor de vrouw. Met de leukste koopjes & kringloop items er toch hip uit zien

Bewustzijnenzo

Schepje bewustheid, scheutje spiritualiteit, druppeltje humor allemaal in een blender..en tadaaa

They Call Me Jelke

But do I call them back

GROWYOURMINDNOW

PLEUN MARIA JOHANNA

Het zwarte monster

Een gevecht tegen alles wat ik heb

Balans in sport en leven

Mental coaching & Life coaching by Wiena Robert

AquariusPolitiek

De nieuwe wereld

Wu Cares!

nobody cares

Morgana Brighid

Waarzeggerij en Healing. Voor raad en daad.

HARME BLOGT

marginale blogs van een 71 jarige

Phuro! Be inspired!

Van inspiratie tot transformatie

Dirk Pieters

writer, buddhist, yogi / schrijver, boeddhist, yogi

Healthy & Travel T(r)ips

Reis - en gezondheidsfreak

WishMeAvril

Bewust genieten

KOEK

Kunst Op Een Koekje

LiefsCarolien.nl

Inner beauty, Food, Lifestyle and a sparkle personal

Dagboek van een leerkracht

Passie voor schrijven. Kleuterjuf. Positief denken

Leren omgaan met narcisme en co-dependentie!

Omgaan met een narcist en zelfliefde ontwikkelen.

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

Maria de Ridder

Durf de uitdaging aan te gaan om jezelf opnieuw uit te vinden

Personal Plus Training

Personal training op locatie

The Desires of Living

De verlangens in je leven

Zebrazonderstrepen

Mamablog Zebrazonderstrepen - Alles over mini's en voor mama's, want achter iedere mini staat een sterke mama

Sil at Sea

-IETS MET MAANLICHT & ZEEZICHT-

%d bloggers liken dit: