“Hij is geen hond”: moeder deelt anonieme brief van buur die vraagt autistische zoon binnen te houden omdat zijn “vreemd gekreun” vervelend is

Facebook
Toen ze drie maanden geleden verhuisden naar een woning in Mount Ommaney – een voorstad van het Australische Brisbane – waren Magenta Quinn en haar zoontje erg benieuwd naar hun nieuwe buurt. Hun enthousiasme werd echter in de kiem gesmoord toen er gisterochtend een anonieme brief van een buur in haar bus stak. Daarin eiste die dat ze haar autistische kind vaker binnen zou houden omdat hij of zij een hekel had aan het “vreemde gekreun” dat hij de hele tijd maakt.

“Ik ben een van je buren en wil graag anoniem blijven om ruzie te vermijden”, steekt de briefschrijver van wal. “Toen je in de buurt kwam wonen, hoorden we dag en nacht vreemd gekreun en geroep uit uw tuin komen. We vreesden dat er misschien illegale activiteiten aan de gang waren en belden de politie, die vervolgens bij u langskwam. De agenten brachten ons op de hoogte van uw situatie en dat er iemand in uw gezin aan een mentale aandoening lijdt. En dat dit de oorzaak van het lawaai was.”

Sympathie

De briefschrijver geeft aan dat hij of zij sympathie heeft voor het gezin, maar dat het “niet eerlijk” is tegenover de gemeenschap, want dat die de overlast continu “moet verdagen”. “Ik zou u vriendelijk willen verzoeken om wat meer rekening te houden met uw buren en de tijd beperkt dat u uw kind in de tuin laat spelen. Zodat we niet elke dag naar het verontrustende lawaai moeten luisteren, dat soms nog voor zes uur ’s morgens begint”, klinkt het.

En dan volgt er nog een bedreiging. “Ik geef u de kans om iets te doen, zodat we hier aangenaam kunnen blijven samenleven, zonder dat er een constante strijd wordt gevoerd. Als dit niet ophoudt, zal ik een formele klacht indienen tegen u en de betrokken diensten vragen om het probleem op te lossen”, besluit de aanklacht.

Geschokt

Een geschokte Magenta Quinn postte de brief op Facebook, met een oproep om begrip te hebben voor mensen met mentale problemen en beperkingen. “Ik begrijp dat de vreemde geluiden van iemand die een mentaal problemen heeft, verontrustend kunnen zijn. Maar ik kan u verzekeren dat het niets is in vergelijking met wat ik al 17 jaar 24 uur per dag meemaak. U mag misschien het gevoel hebben dat u een confrontatie vermijdt door de politie om half elf ’s avonds naar mijn huis te sturen terwijl ik nieuw ben in de buurt, maar voor mij was het minder aangenaam. Met de betrokken diensten spreken zal niet helpen. Hij is geen hond, hij is een mens. U ben altijd welkom voor een gesprek, want er is veel dat u niet begrijpt.”

Quinn is een alleenstaande moeder die fulltime voor haar tienerzoon zorgt, zo zegt ze zelf aan de nieuwssite The Courrier Mail. “Mijn zoon is autistisch. Hij heeft de mentale ontwikkeling van een kind van vijf tot zeven jaar. Zijn mogelijkheid om te spreken is erg beperkt. Een paar keer per dag uit hij korte zinnetjes van drie tot vijf woorden, maar dat is alles.”

“Het ‘lawaai’ waar mijn buur naar verwijst, is het geneurie en het gejank dat hij soms produceert”, gaat ze verder. “Het maakt hem kalm. Als hij het niet doet, raakt hij gefrustreerd en wordt hij soms zelfs agressief. Dan is de keuze dus snel gemaakt.”

Hartverwarmend

De vrouw kreeg heel wat hartverwarmende commentaren en steunende berichtjes na haar post. “Ik ben erg dankbaar voor de mensen die ermee inzitten”, zegt ze nog. “Ik voel me erg geliefd. Ik heb al uren gespendeerd aan het beantwoorden van alle reacties die ik kreeg.”

BRON: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/-hij-is-geen-hond-moeder-deelt-anonieme-brief-van-buur-die-vraagt-autistische-zoon-binnen-te-houden-omdat-zijn-vreemd-gekreun-vervelend-is~a3f25cec/

Als je zoiets leest dan merk je al snel dat buren toch hard voor elkaar kunnen zijn. Men kan een kind niet binnen houden met goed weer. Dan spreek ik nog niet van een kind met een beperking. Ieder kind maakt lawaai en dat moet ook. Als buren daar niet tegen kunnen stel ik me de vraag of ze zelf kinderen groot gebracht hebben en of deze ook hebben mogen spelen?
Dan nog die bedreiging dat zo hard kan aankomen voor de moeder. Want ze wilt het goed doen en hebben en dan wordt je geconfronteerd met dit.
Ik noem het geen respect hebben voor spelende kinderen.
Net zoals mensen op reis gaan en verkiezen om in een hotel en strand te zitten zonder kinderen. Ik hou ook van rust maar kinderen kunnen mij ook die rust geven. Al zijn ze al eens luidruchtig.

Afbeeldingsresultaat voor spelende kinderen

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM