Archive for 22 januari 2018


VERANDERING

WETEN WAT JEZELF WEET EN KAN, KAN NIET VERANDERD WORDEN OF JE WILT HET LATEN VERANDEREN.

Gerelateerde afbeelding

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Internationale knuffeldag: pak elkaar eens goed vast, het is goed voor je gezondheid

Thinkstock
Vandaag is het internationale knuffeldag. Het uitgelezen moment om vrienden en familie eens dicht tegen je aan te trekken. Omdat jullie elkaar graag zien, uiteraard. Maar ook omdat je er zélf beter (lees: gelukkiger) van wordt. Eerlijk waar.

“Of je nu een familielid knuffelt of een wildvreemde, de mentale en fysieke voordelen blijven hetzelfde,” aldus de website van National Hugging Day. Knuffelen zou namelijk stress en een hoge bloeddruk verminderen.

Het valt te betwijfelen of die nietsvermoedende voorbijganger even gelukkig wordt van een plotse pakkerd, maar voor jou zijn er in elk geval heel wat voordelen aan verbonden. Dat komt omdat een knuffel ervoor zorgt dat ons lichaam oxytocine gaat aanmaken, niet voor niets ook wel het knuffelhormoon genoemd. Deze stof verzacht gevoelens van onzekerheid en angst, het vermindert de hoeveelheid cortisol (het stresshormoon) en verlaagt de bloeddruk. En dat is nog lang niet alles: we zouden ons na een deugddoende knuffel ook minder eenzaam voelen, minder gespannen, meer zelfverzekerd en we zouden sneller banden smeden met anderen.

Een wildvreemde tegen je gilet trekken – zoals de website aanraadt – is waarschijnlijk niet het allerbeste idee. Maar je partner, huisgenoot, liefste broer of zus, of moeder en vader hebben er wellicht minder problemen mee. Ben je zo geen knuffelaar? Niemand die zeg dat je niet gewoon de hond of kat eens mag vastpakken. Al denk het beestje in kwestie daar misschien wel anders over.

BRON: https://www.hln.be/nina/psycho/internationale-knuffeldag-pak-elkaar-eens-goed-vast-het-is-goed-voor-je-gezondheid~ab33a48d

Gisteren was het weer zover. Knuffeldag alhoewel een dikke knuffel begint met aan jezelf te geven. Dat gevoel moet je voelen moet je met jezelf kunnen delen voor je het kan delen met iemand anders. Een knuffel is een gebaar een gebaar van waardering maar ook een gevoel. Je geeft iemand een knuffel en psychologisch kom je beide dicht tegen elkaar te staan. Dat maakt dat je in elkaar comfortzone zit en dat kan een goed gevoel geven, maar ook een onprettig gevoel. Daarom is het ook nodig om eerlijk te zeggen of men het graag hebt of niet.
Ook niet te vergeten een knuffel kan virtueel ook maar is nooit hetzelfde als men het voelen kan.
Spiritueel is een knuffel eigenlijk elkaar zien zoals men bent. Dat men een warmte deelt zonder er iets achter te zoeken.

Afbeeldingsresultaat voor knuffeldag

Afbeeldingsresultaat voor knuffeldag

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Geweld en seksueel misbruik: boeddhisten zijn niet zo zen als we denken in het Westen

©JeRoen Murré

Nee, boeddhisten zijn geen nobele wijzen

De Rohingya worden verjaagd uit Myanmar, een populaire geestelijke blijkt een seksueel roofdier: zo zen als westerlingen denken zijn boeddhisten niet. En mediteren doen ze ook al nauwelijks.

Stel dat het in Myanmar andersom was geweest: dat boeddhisten slachtoffer waren geworden van moslims. Dan was menig boeddhabeeld in een vinexwijk recentelijk niet stilletjes naar een minder prominent plekje verhuisd. Bezitters van boeddhabeelden hadden komende vrijdag zonder knagend gevoel dat ‘er iets niet klopt’ aan de Maand van de Spiritualiteit kunnen beginnen. Geert Wilders had de zoveelste schanddaad van de islamitische ideologie veroordeeld.

Helaas: in Myanmar zien we geweld van de in het Westen meest geïdealiseerde religie – beoefenaars spreken vaak liever van ‘levenshouding’ of ‘geesteswetenschap’ – tégen de meest gedemoniseerde. Meer dan zeshonderdduizend leden van een islamitische minderheidsbevolking werden tot nog toe door leden van een boeddhistische meerderheidsbevolking verdreven. Het dodental is de tienduizend ruim gepasseerd. Honderden dorpen zijn in brand gestoken.

Noem dat een bron van fors ongemak in westerse landen. Daar heb je volop mensen die de laatste kwart eeuw ‘iets’ of ‘veel’ met het boeddhisme kregen. In Nederland noemen tienduizenden mensen zich tegenwoordig boeddhist, bij honderdduizenden anderen is er sprake van affiniteit. In bijna elke Nederlandse straat zie je boeddhabeelden. De Boeddha siert ook maandelijks de covers van Happinez en andersoortige ‘mindstyle’-glossies.

Boeddhistisch geweld wordt niet slechter gedocumenteerd dan ander geweld. Het boeddhistische koninkrijkje Bhutan schopte het met zijn term Bruto Nationaal Geluk tot internationaal ‘knuffelland’ – tegelijk verdreef het Nepalese hindoes, op nagenoeg dezelfde schaal als Myanmar nu Bengalese moslims verdrijft. Het hoofdstuk over geweld in het boeddhisme is een der langste uit De oude Boeddha in een nieuwe wereld van Paul van der Velde, hoogleraar Aziatische religies. Toch kon je tot het begin van de Rohingyacrisis veelvuldig horen dat boeddhisme geweld net zo uitdooft als water vuur – een these die is gepopulariseerd door de veelbewonderde Franse boeddhistische monnik Matthieu Ricard.

Kerken waren ooit on­aan­tast­baar; nu zijn mensen in het Westen nogal eens geneigd boed­dhis­ti­sche meesters on­aan­tast­baar te vinden

Rob Hogendoorn, jurist en journalist, runt de website Open Boeddhisme

Kritiek op moslimsorganisaties

Moslimorganisaties krijgen vaak het verwijt dat ze moslimgeweld onvoldoende veroordelen – boeddhistische organisaties, en dat zijn er in Europa en de VS heel wat, kregen dat verwijt in de Rohingyacrisis niet. Het aantal reacties hield niet over. Cognitieve dissonantie speelde mensen parten, mag je aannemen: boeddhisme maakt mensen geweldloos, maar in Myanmar zien we geweldloze mensen geweld plegen.

’s Werelds bekendste boeddhistische leider, de veertiende dalai lama, riep collega-Nobelprijswinnaar Aung San Suu Kyi in september op het geweld te stoppen. Kort daarvoor had de dalai lama zich al moeten uitspreken over een andersoortige ongemakkelijke waarheid. Al jaren circuleerden berichten over seksueel misbruik van boeddhistische leraren in westerse landen. In het jaar van #MeToo barstte de bom. De Maand van de Spiritualiteit 2018 wordt de eerste waarin géén duizenden exemplaren zullen worden verkocht van Het Tibetaanse boek van leven en sterven. Dit werk maakte van de Tibetaanse geestelijke Sogyal Rinpoche (Sogyal ‘de Kostbare’) wereldwijd een superster. De omvang van het tot nog toe bekende seksueel misbruik waaraan hij zich schuldig maakte, doet nauwelijks onder voor dat van Harvey Weinstein – en Weinstein onderwees niet dat lust illusoir is. ‘Sogyal Rinpoche, mijn goede vriend, heeft zichzelf te schande gemaakt’, verklaarde de dalai lama in juli.

Dit geval staat geenszins op zichzelf. ‘Wat we tot nog toe weten, is het topje van de ijsberg’, zegt jurist en journalist Rob Hogendoorn. Hij opereert in Maasland vanuit een kamer met boeken tot aan het plafond en twee kleine boeddhabeeldjes. Maar liefst 21 misbruikzaken worden door zijn website Open Boeddhisme onderzocht. Hogendoorn noemt zich ‘boeddhist tegen wil en dank’ – ‘de essentie van boeddhisme is illusies doorprikken’ – maar wordt door sommigen in het Nederlandse boeddhistische wereldje vanwege zijn kritische benadering veeleer gezien als ‘anti-boeddhist’. Regelmatig krijgt hij van boze mensen het predicaat ‘Mara’, de duivelse godheid die trachtte te verhinderen dat Gautama Boeddha verlicht raakte.

Boosheid van mensen die getraind zijn in het laten verdampen van boosheid heeft iets paradoxaals. ‘Mensen worden ontzettend kwaad als je ze hun illusies afneemt’, zegt Hogendoorn. Hun boosheid is vaak extra groot omdat hij, nu ja, meestal een kennisvoorsprong heeft. Als jurist bestudeerde hij in de vroege jaren negentig in het noorden van India het Tibetaanse recht. ‘Ik leerde de Tibetaanse boeddhistische gemeenschap in ballingschap kennen zoals die echt is, ontmoette de dalai lama en andere geestelijken. Ik kwam terug in het Westen en zag hoe mensen de meest vergaande idealen op die Tibetanen projecteerden.’

De omvang van het tot nog toe bekende seksueel misbruik waaraan de Tibetaanse geestelijke Sogyal Rinpoche (Sogyal ‘de Kostbare’) zich schuldig maakte, doet nauwelijks onder voor dat van Harvey Weinstein. ‘Sogyal Rinpoche, mijn goede vriend, heeft zichzelf te schande gemaakt’, verklaarde de dalai lama in juli. ©EPA

Nobele wijzen zijn ook maar mensen

Bij optredens van lama’s zag je mensen massaal in katzwijm vallen. Sogyal Rinpoche verkocht miljoenen boeken. De ene na de andere Hollywoodfilm schetste een beeld van Tibet als een verloren paradijs. Jean-Jacques Rousseau kwam in de 18de eeuw ‘nobele wilden’ op het spoor, Hogendoorn zag hoe horden westerlingen in Tibetanen ‘nobele wijzen’ herkenden. ‘Maar als je niet weet wie je voor je hebt, zit je eigenlijk gewoon tegen jezelf te kletsen. Mensen kunnen jaren langs elkaar heen praten zonder elkaar door te hebben.’

Nobele wijzen zijn ook maar mensen, weet de boeddhist-tegen-wil-en-dank. ‘Ze laten zich leiden door dezelfde drijfveren en belangen als niet-boeddhisten.’ Jazeker: ‘Oók door aanzien, macht, geld en seks’. Helaas: als mensen alom bewonderd worden duurt het lang voor bewonderaars misstanden naar buiten durven brengen. In zaken van seksueel misbruik zag Hogendoorn vaak cognitieve dissonantie bij slachtoffers en omstanders: ik wil niet dat het zo is en dus is het niet zo. Ooit waren kerken onaantastbaar, in de 21ste eeuw hebben westerse mensen nogal eens de neiging boeddhistische meesters onaantastbaar te vinden.

5 procent hooguit, waarschijnlijk niet meer dan 1 à 2 procent: een kleine minderheid van de boeddhistische monniken mediteert, zegt de Amerikaanse meditatieleraar Alan Wallace. Wat ze doen als ze niet mediteren? Het huishouden, werken op het land – er is altijd genoeg te doen.

Hoe meer je weet over de reëel bestaande boeddhistische wereld in Oost-Azië, hoe minder verbaasd je bent over minder fraais dat boeddhisten kunnen doen – dat is een wet die zich bijna kan meten met die van de zwaartekracht. Op de gang van de zeventiende verdieping van het Erasmusgebouw van de Nijmeegse universiteit kondigen forse boeddhabeelden uit diverse Aziatische landen van meters afstand de kamer aan van Paul van der Velde, hoogleraar hindoeïsme en boeddhisme. Zo groot is Van der Veldes beeldenverzameling dat die al lang niet meer in een, twee of drie kamers past.

Met die beelden beginnen vaak de disputen die Nederlands grootste kenner van het boeddhisme heeft met Nederlandse ‘belevers’ van het boeddhisme. Westerse mensen op het pad van de Boeddha zien die beeldencultus als een verwording van waar het in het boeddhisme ‘werkelijk om gaat’. In de biotoop van Boeddha’s leer is het geen verwording, maar de kern. Weinigen die dáár mediteren; het draait om riten en beeldenverering. Ook heel belangrijk: relieken. Van der Velde herinnert zich het ongemak van Nederlandse boeddhisten toen die oog in oog stonden met de devotie van Tibetanen bij een overgekomen reliek. Relieken associëren westerse mensen met het katholicisme, niet met een wetenschap van de geest.

Komeetachtige opkomst van het boeddhisme

Extra ongemakkelijke kennis die Van der Velde verspreidt: om relieken van de Boeddha zijn door de eeuwen heen flink wat oorlogen gevoerd – de zoektocht naar relieken was vaak de legitimatie voor strijd. ‘De leringen van de Boeddha waren historisch gezien nooit aanleiding om géén geweld te gebruiken. Zodra mensen volledig voor één waarheid kiezen, gaat de tolerantie eruit en sluipt geweld erin, dat is overal hetzelfde.’

Van der Velde traceert de oorsprong van het geïdealiseerde beeld van het boeddhisme in de 19de-eeuwse westerse theosofie. Theosofen zagen Tibetanen altijd glimlachen en hun ogen glanzen van wijsheid. Deze onthechte oosterse mens contrasteerde aangenaam met de gejaagde westerse mens. We vinden er sporen van terug in het werk van Couperus, Van Eeden en Henriëtte Roland Holst. Een kleine halve eeuw geleden was dezelfde theosofische romantiek in trek bij toen jonge babyboomers, op zoek naar alternatieven voor hun gejaagde, bekrompen en materialistische samenleving.

De leringen van de Boeddha waren historisch gezien nooit aanleiding om géén geweld te gebruiken

Paul van der Velde, hoogleraar Aziatische religies

Van een specifieke belangstelling voor het boeddhisme was destijds evenwel geen sprake, dat is iets veel recenters. Tot een jaar of 25 geleden werd er vooral een beroep op hem gedaan vanwege zijn expertise inzake hindoeïsme, vertelt Paul van der Velde. Vanaf het midden van de jaren negentig ‘nam het boeddhisme alles over’. Tegenwoordig wordt deze hoogleraar bedolven onder uitnodigingen van clubs en genootschappen die er zomaar van uitgaan dat hij zélf boeddhist is en vaak teleurgesteld zijn als ze horen dat hij er ‘alleen maar veel van afweet’. Noem dat iets typisch dat Nederlandse islamologen nooit overkomt.

Je kunt de komeetachtige opkomst van het boeddhisme in de westerse wereld verbinden met de stijging van de ster van de dalai lama na diens bekroning met de Nobelprijs, met Seven Years in Tibet en andere Hollywoodkrakers, met de golf aan beroemdheden die ‘iets’ met het boeddhisme kregen, van Brad Pitt tot Tiger Woods, van Richard Gere tot Tina Turner. Maar we doen het fenomeen tekort door het als romantisch of oriëntalistisch af te doen, of als Hollywoodspiritualiteit.

Dat toepassingen van het boeddhisme heilzaam kunnen zijn bij diverse vormen van psychisch lijden, is inmiddels veelvuldig aangetoond. Moleculair bioloog Jon Kabat-Zinn, grondlegger van de mindfulness, was een van de pioniers op het vlak van de stressreductie en baseerde zich grotendeels op het werk van de Vietnamese zenmonnik Thich Nhat Hanh. In Nederland verrichtte Ria Kloppenborg, tot haar overlijden in 2003 hoogleraar Aziatische religies in Utrecht, intensief onderzoek naar boeddhisme en psychotherapie, en zag dat veel psychologische inzichten uit het boeddhisme direct bruikbaar zijn.

Het knappe van boeddhistische leraren en monniken die naar het Westen kwamen, zegt Paul van der Velde, was dat ze zagen waar behoefte aan was. Ze legden de vinger op de goede plek: waar lijdt zo’n moderne westerse samenleving aan? ‘Die monniken kúnnen iets, dat is duidelijk.’ Van der Velde verbindt het onder meer met de Tibetaanse handelsgeest. ‘Handelaars stellen zich de vraag: waar is een markt voor? In het verlengde daarvan ligt de vraag: wat hebben wij die westerse mensen te bieden?’ Waar grote behoefte aan bleek: aan meditatie- en contemplatietechnieken, aan hulp bij omgang met stress en overprikkeling die uit het moderne leven voortvloeien.

Matthieu Ricard: Frans boeddhistisch monnik, bestsellerauteur, door Amerikaanse neurowetenschappers die uitzonderlijk veel gammagolven in zijn brein waarnamen uitgeroepen tot ‘gelukkigste man ter wereld’. ©AFP

Noem het een heuglijk feit dat een toenemend aantal westerse mensen bij toepassingen van het boeddhisme baat heeft. Het is evenzeer een feit dat de contemplatieve traditie waaruit die toepassingen voortkomen binnen het boeddhisme even marginaal was als de contemplatieve traditie binnen het christendom. Zo is het grote misverstand ontstaan dat er in boeddhistische landen wordt gemediteerd – door onthechte mensen die nooit oorlogen voeren.

In werkelijkheid is ‘meditatieboeddhisme’ bij uitstek westers. Paul van der Velde herinnert zich een typisch voorval toen hij Nederlanders rondleidde in Bhutan. Een psycholoog uit die groep wilde van deze Nederlandse hoogleraar niet aannemen dat de monniken niet mediteren. Op een gegeven moment vertelde de lokale gids: ‘We hebben projecten voor verslaafde jongeren. We behandelen die met meditatie. Daarvoor laten we speciaal meditatieleraren uit Europa overkomen.’

Rob Hogendoorn van Open Boeddhisme bestudeert al jaren het grensgebied tussen boeddhisme en wetenschap. In Nederland interviewde hij de bekende Amerikaanse meditatieleraar Alan Wallace, die langdurig in Tibetaanse kloosters verbleef, voor een publiek dat goeddeels bestond uit ‘boeddhafielen’. Die begonnen te steigeren toen Hogendoorn stelde dat maar een kleine minderheid van de boeddhistische monniken mediteert. Maar Wallace bevestigde het: ‘Niet meer dan 5 procent, maar waarschijnlijk niet meer dan 1 à 2 procent.’ Vanuit de zaal kwam de vraag: ‘Wat doen ze dan als ze niet mediteren?’ Nou ja, het huishouden, werken op het land, er is altijd genoeg te doen.

Misverstanden zijn één ding – problematischer wordt het als mensen idealen op boeddhisten gaan projecteren of zich overgeven aan adoratie. Paul van der Velde mag het fenomeen regelmatig aan den lijve ondervinden. Voordat hij boeddhafiele mensen vertelt dat hij zelf geen boeddhist is, behandelen ze hem vaak als een halve heilige. Een teleurgestelde vrouw riep een keer: ‘Wat jammer dat u het boeddhisme niet zo kunt uitdragen als Matthieu Ricard!’

Romantiseren

Matthieu Ricard: Frans boeddhistisch monnik, bestsellerauteur, door Amerikaanse neurowetenschappers die uitzonderlijk veel gammagolven in zijn brein waarnamen uitgeroepen tot ‘gelukkigste man ter wereld’. Ricard werd al veel bewonderd voor hij dat predicaat kreeg, maar heeft sindsdien weinig minder dan een godenstatus. In Franse talkshows wordt hem geen kritische vraag meer gesteld. Over de vergaande adoratie die Ricard ten deel valt in zijn klooster in Nepal schreef de Nederlandse kunsthistorica Mariëlle Hageman het ontnuchterende boek Overal boeddha’s en hoe ik geen verlichting bereikte.

Matthieu Ricard is een Europeaan. Rob Hogendoorn weet dat adoratie nog verder kan gaan ‘als de nobele wijze uit Azië zelf komt’. ‘Omgekeerd racisme’, noemt hij dat. Zulke verering viel bijvoorbeeld de in opspraak geraakte Sogyal Rinpoche ten deel. Die gold als onaantastbaar. Op plekken waar hij wordt verafgood, wordt ook weggekeken. Hogendoorn vermoedt dat het seksueel misbruik van Sogyal jaren eerder naar buiten was gekomen als hij geen iconische status als Tibetaan had genoten.

Ooit had je fellow travellers die naar Cuba reisden, zich in een socialistisch paradijs waanden en geen kwaad woord wilden horen over Fidel Castro. Er zijn overeenkomsten met contemporaine westerse reizigers die in boeddhistische landen spirituele paradijzen ontwaren. Wie het Tijgersnest-klooster in Bhutan bezoekt, ziet dezelfde extase bij toeristen als in Santa Clara op Cuba bij het mausoleum van Che Guevara.

Nog verder dan het idealiseren van bijvoorbeeld Bhutan gaat die van ‘het verloren paradijs’ Tibet. Paul van der Velde weet dat er geen enkele geschiedenis zo wordt geromantiseerd als de Tibetaanse, die van de Cubaanse revolutie wellicht uitgezonderd. Op een beeldscherm toont hij foto’s uit het Tibet van de vroege 20ste eeuw – er was horigheid, er was repressie, er werden oorlogen gevoerd. Het was een ander Tibet dan dat van Hollywood, dat van Seven Years in Tibet, Cry of the Snow Lion of Little Buddha. In die laatste film, van Bernardo Bertolucci, trad Sogyal Rinpoche op als acteur. Zijn carrière eindigde in 2017 op dezelfde wijze als die van Kevin Spacey.

Boeddhist-tegen-wil-dank Rob Hogendoorn zegt het zo: ‘Boeddhisten hebben net zoveel baat bij openheid en transparantie als niet-boeddhisten.’


De Rohingya-kwestie in woord en beeld

Paus loopt op eieren in islamitisch Bangladesh
Paus Franciscus is na het boeddhistische Myanmar nu in het islamitische Bangladesh. Hij zal in dit land met een kleine katholieke minderheid uiterst behoedzaam moeten opereren. En de Rohingya-kwestie is slechts bijzaak. (+)

Deze radicale monnik legt uit waarom de paus het woord ‘Rohingya’ maar beter niet in de mond kan nemen

Het geweld tegen moslims in Myanmar? Allemaal de schuld van de Rohingya zelf, zegt Ashin Ottama Thiri. Hij is prominent lid van de groep boeddhistische monniken die álle islamieten het land uit wil hebben, wat de bezoekende paus er ook van vindt. (+)

In Bangladesh blijven Rohingya-vluchtelingen komen
Maanden na het begin van de exodus uit Myanmar komen er nog elke dag Rohingya-vluchtelingen Bangladesh binnen. Het zijn er nu bij elkaar 640.000, in overvolle opvangkampen. ‘Ik ben mijn hele leven al op de vlucht.’ Lees hier het verslag van journalist Ben van Raaij. (+)

En bekijk hier alle foto’s van Daniel Rosenthal, die met Van Raaij afreisde naar Bangladesh.

‘Een sleets cliché van een vluchtelingencrisis’
De rubriek Beeldvormers onderzoekt hoe een foto onze kijk op de werkelijkheid bepaalt. Deze week: de Rohingya-vluchtelingen van kamp Balukali. (+)

Verdreven Rohingya over hun erbarmelijke vlucht: ‘Zwakke mensen moesten we achterlaten’
Bangladesh vangt meer dan 400 duizend verdreven Rohingya uit Myanmar op. Die zijn wanhopig. ‘Ik denk niet dat we ooit nog kunnen terugkeren.’

In beeld
Dit zijn de Rohingya-vluchtelingen in Bangladesh: angstig, hongerig, haveloos.

BRON: https://www.topics.be/geweld-en-seksueel-misbruik-boeddhisten-zijn-niet-zo-zen-als-we-denken-in-het-westen-apn4554901vk/203f67e807dd5bdd14e3d5d10f3529c6990a3c94a093988f7c50fc4ad8dde0d2/?referrerBrand=hln

Mensen die een levensweg volgen weten dat ze niets van anderen moeten nemen of afnemen. Als men dat doet dan ben je niet met je levensweg bezig. Ik weet ook dat bepaalde landen waar boeddhisten zich huisvesten zich niet echt aan de regels houden. Dan vraag ik me ook steeds af voor wat ze dat pad zijn ingeslagen. Dat is bepaalde gevoelens niet onder controle kunnen houden.
Er mag liefde zijn maar eens men in een tempel gaat legt men bepaalde dingen af. En als men dat niet respecteren kan moet je niet naar een tempel. En ja het zal overal wel gebeuren, maar het mag gewoon niet gebeuren. Als iemand niet toestemt gaat men ook niet verder of men gebruikt geen middelen om de persoon te doen bedwelmen. Dan ben je verkeerd bezig in het leven en neem je dat mee in jouw rugzak dat op een moment zo zwaar zal zijn dat alles aan het licht komt.
Hier nog een linkje: http://www.bodhitv.nl/articles/show-news/2010-07-26/verboden-handeling-of-niet/?v=verwante-items
http://nl.vivat.be/seksualiteit/wat-zegt-boeddha-over-seks_1419

Afbeeldingsresultaat voor seks in het boeddhisme

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

Anita (40) heeft ongewone aandoening waardoor ze huis poetst in haar slaap en dat is geen pretje

Twitter
“Terwijl ik rondkeek in mijn kraaknette keuken, vroeg ik me af wat er precies gebeurd was. Ik was nog maar net wakker en besefte dat ik het in mijn slaap gedaan moest hebben.” De Britse Anita Armitage (40) heeft al last van een slaapstoornis sinds ze een kind is. En die nam een ongewone wending.

Parasomnia is de naam van de ziekte waar de Britse bankier aan lijdt en het maakt haar leven er niet makkelijker op. Wie er last van heeft, gedraagt zich op een abnormale manier tijdens zijn of haar slaap en bij Anita uit zich dat in de eerste plaats door te slaapwandelen.

“Mijn nachtelijke activiteiten vormen al 15 jaar een vloek op mijn leven”, vertelt ze. “Als kind had ik er af en toe last van. Mijn moeder vond me dan in het midden van de nacht en bracht me weer naar bed. De volgende morgen kon ik me er nooit iets van herinneren.”

“Toen ik twintiger was, werd ik op een morgen wakker en vertelde mijn toenmalige partner me dat hij me in het midden van de nacht in de hal had gevonden met mijn autosleutels in de hand, klaar om naar mijn werk te vertrekken”, gaat ze verder. “Ik was blijkbaar om 2 uur ’s nachts opgestaan, had gedoucht en me aangekleed, een lunchpakket gemaakt en ontbeten. Ik kon me er opnieuw niets van herinneren. Het maakte me angstig en ik voelde me verward.”

Twitter

Jaren later werd ze wakker op een ochtend en merkte ze dat het huis naar boenwas en poetsmiddel rook. “Toen ik naar beneden ging, merkte ik dat elke vierkante centimeter van mijn huis vakkundig schoongemaakt was”, aldus Anita. “Ik heb meestal niet veel tijd om te poetsen en het verraste me. Aanvankelijk snapte ik niet wat er aan de hand was, tot ik plots besefte dat ik het in mijn slaap moest hebben gedaan. Ik herinnerde me er weer niets van en angstig maakte ik een afspraak bij de dokter.”

Slecht nieuws

Volgens hem leed ze aan parasomnia en hij had nog meer slecht nieuws: er was niet veel aan te doen. Haar enige optie was slaappillen nemen, maar daar stond ze niet voor te springen. “Ik wilde me niet de rest van de dag helemaal groggy voelen”, zegt ze. “Of afhankelijk worden.”

Intussen stond ze om de paar maanden ’s nachts op om te poetsen. Maar toen ze in een stresserende vechtscheiding terechtkwam vijf jaar terug, ging de frequentie plots omhoog. En ze begon minstens een keer per nacht op te staan. Gelukkig ontmoette ze haar huidige echtgenoot, bedrijfsleider Munawer Ismail (42) uit Cheltenham. Ze vertelde hem al snel over haar ziekte omdat ze besefte dat hij er snel genoeg mee geconfronteerd zou worden als ze samen de nacht doorbrachten. “Ik wist niet hoe hij zou reageren, maar gelukkig had hij er begrip voor”, vertelt ze.

Facebook

“Intussen heb ik mijn huis al vaak ’s nachts schoongemaakt. ’s Morgens vind ik soms gebroken spullen en ik ben ook al poetsdoekjes tegengekomen in de koelkast. Ik weet dat het griezelig en vermoeiend kan zijn voor Munawer. Soms zit ik rechtop in bed en gedraag ik me alsof ik midden in een meeting zit. Of gil ik. Ik heb zelfs al eens water over hem uitgegoten. Hij brengt me altijd zachtjes weer naar bed.”

Luchtig

Het lijkt tot grappige situaties te leiden, maar het is niet altijd zo luchtig op te nemen. “Tijdens de kerstvakantie een jaar geleden gingen we naar Las Vegas. Op een nacht probeerde ik onze hotelkamer te verlaten terwijl ik amper iets aan had. Ik was ervan overtuigd dat ik opgekleed was voor een avondje uit in het casino. Gelukkig hield Munawer me tegen”, vertelt ze. “Mijn grootste angst is dat ik een keer in mijn wagen zal stappen en de weg op zal gaan. Mijn man verstopt daarom mijn sleutels elke avond. Als ik ze niet vind en merk dat de deur op slot zit, ga ik gelukkig meestal gewoon weer naar bed.” (lees hieronder verder)

Vorig jaar was er opeens hoop dat ze van de aandoening af zou raken. Ze zag op Facebook een post over hypnotherapie en besloot het een kans te geven. “Volgens mijn therapeute kon het te maken hebben met angst en ze leerde me trucs om met stress om te gaan. Daarop namen mijn aanvallen flink af. Wat was het heerlijk om ’s morgens wakker te worden en te merken dat ik mooi in bed was blijven liggen.”

Terugval

Ze heeft occasioneel nog wel een terugval en slaat dan ook weer aan het poetsen, maar het is niet meer te vergelijken met vroeger volgens haar. “Ik ben van plan om nog even door te gaan met de therapie in de hoop volledig van het slaapwandelen af te komen. Ik denk dat ik dat wel verdien, na 15 jaar van nachtelijke omzwervingen”, zegt ze nog.

BRON: https://www.hln.be/wetenschap-planeet/medisch/anita-40-heeft-ongewone-aandoening-waardoor-ze-huis-poetst-in-haar-slaap-en-dat-is-geen-pretje~a4968098

Parasomnia een bepaalde vorm van slapen en toch in de slaap het nodige doen. De persoon weet nadien niet dat ze iets gedaan heeft. Ze kampen met angstaanvallen in de slaap, niet gecontroleerde bewegingen, slaapwandelen, nachtmerries in de zwaarste vorm waar dan ook het lichaam niet onder controle is, praten in de slaap, tandenknarsen en slaapstuipen.
Wat je hier leest is slaapwandelen en dingen verrichten zonder het besef ervan te hebben. Er is weinig aan te doen. En voor de persoon zelf is het eigenlijk ook niet echt voelbaar. Want als ze wakker worden ’s morgens zijn ze vaak ook goed uitgerust. Het wordt juist moeilijker als iemand ze gaat wakker maken, dan kunnen ze ook heel agressief worden omdat ze gedesoriënteerd zijn. Niet weten wat er gebeurd. Vaak is het dan ook het beste om professioneel hulp in te schakelen. En je zelfs een te laten opnemen in een slaapkliniek.
Wat men ook vaak ziet bij deze mensen is dat deze dromen over een nachtmerrie maar waar lichamelijk contact bij voorkomt. Zodat ze precies echt met iets of iemand bezig zijn.
Of ze dromen heel beangstigend met allerlei dingen die in werkelijkheid niet bestaan.

Afbeeldingsresultaat voor parasomnia

Afbeeldingsresultaat voor parasomnia

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

9 uiterst nutteloze dingen waarmee je mag stoppen

Life coach deelt 9 uiterst nutteloze dingen waarmee je mag stoppenIn het leven heb je soms het gevoel dat je geen controle hebt.

Je voelt je als een marionet aan een touwtje, je wil je lostrekken, maar weet niet hoe.

Toch is het vrij eenvoudig.

Om terug controle te krijgen over je leven moet je slechte gewoonten loslaten.

Deze negen vooral:

Bekijk hier de videosamenvatting:

1. Schuldgevoel

Schuld is dat gevoel dat het gevolg is van wat we verkeerd hebben gedaan, of van wat we denken dat we verkeerd deden.Denk er maar eens over na, en je zal merken dat je maar twee dingen kan doen: het anders doen, of erkennen dat dat niet mogelijk is en het loslaten.
2. Toxische mensen

Dit is een van de belangrijkste om los te laten, omdat giftige mensen allerlei problemen kunnen verzoorzaken: zorgen, geweld, wraak, schuldgevoel, oordelen, en ga zo maar door.Toxische mensen kunnen allerlei vormen aannemen: de ‘vriend’ die je job van je afpikte, de baas die je zelfvertrouwen vernietigde, de moeder die je altijd kleineert. Er zijn heel veel types van toxische mensen, die je allemaal kunnen vernietigen.Doe jezelf een plezier en laat ze los.

3. Piekeren

Piekeren heeft geen zin. Voorzichtig zijn wel.

Er is een dunne lijn tussen de twee, dus zorg ervoor dat je er niet over gaat.

Wanneer je op reis wil gaan, is het verstandig om je voor te bereiden op mogelijke tegenvallers, maar je zorgen maken over alles wat zou kunnen gebeuren zal alleen maar je plezier vergallen.

Piekeren zal de ongelukken niet voorkomen. Soms kan het ze zelfs veroorzaken.
Dus: pieker niet, wees gewoon voorzichtig.

4. Te vriendelijk willen zijn

Stop ermee om te doen wat anderen graag hebben.

Zij leven jouw leven niet, zij kennen jou niet, en zij zullen er zich niet om bekommeren dat je ongelukkig bent.

Stop ermee om de persoon te zijn die anderen willen dat je bent. Wees gewoon de beste persoon die je kan zijn.

5. Oordelen

Te vriendelijk zijn hangt nauw samen met oordelen.

We oordelen over anderen, omdat ze niet passen in ons idee over hoe mensen zouden moeten spreken, denken, zich gedragen, of zich kleden.

Als je zelf niet beoordeeld wil worden, stop dan met oordelen over anderen.

6. Hoge verwachtingen

Soms hebben we zo’n hoge verwachtingen van het leven, en dat stelt ons dan teleur.

Verwacht dus niet dat het concert fantastisch zal zijn, ga er gewoon heen en amuseer jezelf.

Verwacht niet van je kind dat het een ingenieur wordt omdat jij dat ook bent. Laat het zijn eigen pad kiezen.

7. Geweld

Geweld verscheurt je vanbinnen. Het ontstaat vanuit ongelukkig zijn, en het is erg moeilijk om te laten gaan. Maar je moet.

Wanneer je de dingen die je ongelukkig maken loslaat, zal je ook de nood om geweld te veroorzaken loslaten.

8. Wraak

Wraak kan goed zijn, als het maar niet ‘oog om oog’ is. Zoals Frank Sinatra zei: ‘Succes is de beste wraak’.

Alle andere acties maken van jou dezelfde persoon als die ander. Natuurlijk voelt het goed om iemand een koekje van eigen deeg te geven, maar zo word je zelf net als zij.

9. Jaloezie

Jaloezie verteert je vanbinnen. Het maakt je geen beter mens, en diegene waarop je jaloers bent weet misschien niet eens wie je bent.

De beste manier om je te verlossen van jaloezie, is om het te gebruiken als een katalysator. Wees niet jaloers op anderen, maar maak van hen een rolmodel.

Bepaal waarop je precies jaloers bent, en streef ernaar dat te bereiken.

Als coach help ik jou om vooruitgang maken in de richting van jouw doelen, om zo ook stappen vooruit te zetten richting jouw droomleven.

Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient!

coach wim personal life coach business coach

Als coach help ik jou om het beste uit jezelf te halen, en je volledige potentieel te bereiken. Zonder je te vergelijken met anderen. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient! Neem gerust eens contact op voor meer info over coaching.

BRON: https://wimannerel.wordpress.com/2018/01/19/nutteloze-gewoonten-stoppen/comment-page-1/#comment-3010

Voor heel wat mensen is het moeilijk om met bepaalde punten te stoppen. En het zou goed zijn want zo verruim je ook weer je leventje. Het begint al bij puntje een schuldgevoel. Vaak komt dit niet alleen voor in het sociale leven, maar ook in het werk leven. Ze maken zich schuldig om allerlei redenen maar in principe doen ze zichzelf pijn. Omdat ze gewoon niet los kunnen laten of iets kunnen verwerken. Puntje 3 piekeren er zijn er die er wakker van liggen en vaak gaat het over geld of een relatie. Dan is het keuzes maken en alles eens op een rijtje te zetten. Zodat je uit bepaalde zorgen kan komen. Puntje 6 te hoge verwachten hebben van jezelf doet je piekeren daar krijg je op een moment schuldgevoelens van. Je merkt ieder puntje loopt eigen in het ander. Dan krijg je het laatste jaloezie. We hebben dat allemaal maar het mag niet overheersen. Dan krijg je dat je op een moment te vriendelijk wilt gaan zijn en daar komt wraak dan weer door. Jaloezie is een dood wreder zoals we het noemen. Het maakt niet alleen je gedachten dood maar ook je gevoel en het kan heel onaardige sprongen maken. Dus zoals Wim hier beschrijft stop ermee het heeft geen enig nut in het leven.

Durf op een moment eens gewoon in het onbekende te springen en de gedachten en bepaalde gevoelens achter wegen te laten.

Afbeeldingsresultaat voor nutteloze zaken van het leven

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

AUM MANI PADME HUM

ESRUNRIA

Be the kind of person you would like to meet!

Chateau Cherie

Exposing Bullies and Liberating Targets to Make The World a Safer Place for All

bewustZijnenzo

Magazine: Inspiratie voor een gezond gelukkig en bewust leven

Beaunino loopt de Camino

‘Gewoon doorlopen!’

Blog with Shreya

A walk through the blues of life!

Soni's thoughts

No Fear, Express dear

keşif yolculuğum 🦋💗

kendime, ruhun katmanlarına doğru bi keşfe çıktım...🦋🧚‍♀️💫🌠

Ka Sry malamakerij

KA SRY magie

panono panono

STAP VOOR STAP OP ONTDEKKING

Unlocking The Hidden Me

Tranquil notions, melange of sterile musings & a pinch of salt

My experience

#Rehana's 🔥🔥🔥🦋🦋motivational thoughts

Inner Power

Blog over spiritualiteit, persoonlijke groei, bewustwording en gezondheid.

WorldsApart 2.0

So Close & Yet So Far...

Life in Copenhagen

Life in Copenhagen, Denmark, after moving during Covid-19.

crazyhormonenhome.wordpress.com/

Hormonen issues en alles wat je moet weten over je schildklier!

Yolanda - "Det här är mitt privata krig"

Att vara annorlunda/att inte passa in i samhällets ramar

Fit 'N' Inch

Fitness,food,fashion

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

allisone

we are all connected

VOICE

To bring out the best in you ...

amankumar000

A storyteller with a poetic heart

The Eternal Words

An opinionated girl penning down her thoughts.🌸❤

Essexworldliteraturesite

Towards a Read/Writ/ing of World Literature

Roses and Brimstone

❧ A Little Heart With Extraordinary Passion

de wereld door mijn ogen

verhalen of poezie met foto's

A.&V.travel

WHEREVER YOU GO, GO WITH ALL YOUR HEART.

Storyteller's Eye Word

immagina un mondo di amore teatrale

Sunshiny SA Site

Kavita Ramlal, Proudly South African

Mooi Leven, by De Gans

Fotografie en Schrijverijen

Dogmavrij

Een liefdevolle vinger op de zere plek, omdat heling begint met (h)erkenning.

Droomvlucht...living your dream 🌏💚

You say I dream too big, I say you think too small!

Straf Verhalen

Verhalen over discipline en straf (en meer...)

%d bloggers liken dit: