20 jaar geleden verkrachtte hij haar, nu vertellen ze samen hun verhaal: “Ik ging kapot van schuldgevoel”

© Kos.

Flashback naar ruim twintig jaar geleden: Thordis Elva en Tom Stranger waren nog maar net een koppel toen hij de grenzen overschreed. Allebei hadden ze een iets te uitbundige avond achter de rug. Er kwam seks van, maar zij zag dat helemaal niet zitten. Verkrachting dus, hoewel hij dat toen helemaal niet zo aanvoelde.

De IJslandse telde op dat moment 16 lentes, de Australiër was twee jaar ouder en op uitwisselingsproject. Hun wegen gingen uit elkaar, contact werd angstvallig vermeden. Tot Elva na zestien jaar dan toch de drang voelde om de zware last uit hun verleden uit te praten. Het wederzijdse begrip groeide en nu delen de twee hun duistere ervaring met het grote publiek. Ze gingen zelfs op het podium van TED (een bijeenkomst over technologie, entertainment en design om goede ideeën te verspreiden; nvdr) staan en vertelden wat voor impact die verkrachting op hun leven gehad heeft. “Want ja, een verkrachting was het wel degelijk.”

De onwennige situatie vond plaats na een kerstfeestje van haar school. Elva had voor het eerst rum uitgeprobeerd en Tom had haar naar huis gebracht. “Het leek wel een sprookje, hoe hij me met zijn sterke armen veilig in bed legde. Maar plots begon hij mijn kleren uit te trekken en kroop hij bovenop mij. Mijn hoofd klaarde op, maar mijn lichaam was te zwak om terug te vechten. De pijn was onhoudbaar, ik dacht dat ik in tweeën gesneden zou worden. In stilte telde ik de seconden op mijn alarmklok. Sinds die nacht weet ik dat er in twee uur 7.200 seconden gaan.”

Tom maakt daarop duidelijk dat hij geen verkeerde bedoelingen had. “Ik heb nog maar vage herinneringen aan die dag. Ik had een kater en zat met een wrang gevoel dat ik probeerde te onderdrukken. Meer niet. Belangrijk om te weten wel: ik heb mijn daad op dat moment verkeerd ingeschat. Ik nam er afstand van en overtuigde mezelf ervan dat we seks gehad hadden. Geen verkrachting. Dat was een leugen, besefte ik na een tijdje. Vanaf dan ging ik kapot van schuldgevoel.”

© TED.
Het koppel ging enkele dagen later al uit elkaar. Tom keerde terug naar Australië, Elva bleef worstelen met wat er gebeurd was. “Ik groeide op in een wereld waar meisjes te horen kregen dat ze met een reden verkracht worden. Hun rok was te kort, hun lach was te breed, hun adem stonk naar alcohol. En ik was schuldig aan al die dingen tegelijk, het lag dus aan mij.”

Pas negen jaar later vond Elva de moed om een lange brief naar Tom te schrijven. Haar doel: vergiffenis vinden. “Ik zat op het randje van een zenuwinzinking, dit kon de oplossing zijn. Of hij nu mijn vergiffenis verdiende of niet, ik wilde rust vinden.”

© TED.
De vroegere tortelduifjes begonnen weer brieven naar elkaar te schrijven. Zestien jaar na de verkrachting vonden ze de tijd rijp om elkaar in levende lijve te zien. Ze spraken ergens halfweg af -in Kaapstad- en vertelden hoe hun leven gelopen was. En ja, natuurlijk kwam ook ter sprake wat Tom als tiener met haar geflikt had. “Jarenlang speelde ik met het idee om hem minstens even hard te kwetsen”, aldus Elva. “Maar door er dieper op in te gaan, heb ik een catharsis ervaren. Het licht won het van de duisternis. Er is nog hoop na een verkrachting.”

Elva en Tom hebben samen ook een boek over hun ervaring geschreven: South of Forgiveness. “Eén bepaalde daad bepaalt daarom nog niet je hele persoonlijkheid”, besluit Tom. “Onderschat de kracht van woorden ook niet. Door tegen Elva letterlijk te zeggen dat ik haar verkracht heb, kwam ik in het reine. Zowel met haar als met mezelf. Maar nog belangrijker: het schuldgevoel kwam van haar schouders op die van mij terecht. Al te vaak wordt de fout bij de slachtoffers gelegd en gaan de daders vrijuit.”

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/3075613/2017/02/08/20-jaar-geleden-verkrachtte-hij-haar-nu-vertellen-ze-samen-hun-verhaal-Ik-ging-kapot-van-schuldgevoel.dhtml

Via de link kan je ook een filmpje bekijken. 
Ik heb dit met heel veel aandacht gelezen. En dacht eerst van hoe kan het dat je verkracht bent en na jaren terug samen heel het stukje over gaat doen eigenlijk. Maar eigenlijk heb ik respect hoe ze het aanpakken. Want eigenlijk heb ik respect voor Tom die echt zegt ik ben je dader. Zoals op het laatste te lezen is; de fout wordt al snel bij het slachtoffer gezocht en dat zou niet mogen. Een dader mag nooit vrijuit gaan en naar het slachtoffer moet geluisterd worden. En zeker niet met verwijten te gooien van jij was kort gekleed je hebt aanleiding gegeven. 
En zoals het hier gebeurd is op een feestje of erna komt het vaak voor. Het slachtoffer wordt er op het moment van bewust bij penetratie. Als deze niet met een bepaalde drug gedrogeerd is of teveel alcohol op heeft. Want dan zal spijtig genoeg het slachtoffer er niets van weten, en het te weten komt als deze wakker wordt. Het woord NEE moet gerespecteerd worden ongeacht welke situatie. Maar spijtig genoeg komt het voor dat er niet mee gepraat kan worden en moet het slachtoffer ondergaan. 
Mensen dit is als persoon het ergste wat je kan overkomen. Je draagt het heel je leven bij je. En ook psychisch is het soms moeilijk te verwerken zodat ook lange tijd later het soms moeilijk is om een relatie aan te gaan. Of ja seksuele betrekking te hebben. 

Afbeeldingsresultaat voor verkrachting

Afbeeldingsresultaat voor verkrachtings drugs

Afbeeldingsresultaat voor verkrachtings drugs

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Advertenties