Blogster: “Heel Noord-Korea is één grote leugen”

© kos.

Het zal de westerse wereld niet meteen verbazen, maar nu we het horen van iemand die het met haar eigen ogen heeft gezien, wint de bewering aan bewijskracht. De Indiase blogster Anjaly Thomas is die iemand. Zij bezocht Noord-Korea en bevestigt: “Het land is één grote leugen.”

© kos.
© kos.

Bij aankomst moeten toeristen hun paspoort afgeven en krijgen ze een halve dag lang uitleg over wat wél en wat níet mag. “Vooral wat niet mag”, zegt Thomas aan news.com.au. “We mochten geen foto’s nemen van onafgewerkte gebouwen, van half werk of van de bevolking. Je moet buigen voor elk portret van de Kims en een krant met een foto van die dynastie mag niet opgerold worden. Als ze je vragen in een rechte lijn te lopen, dan dóé je dat.”

Thomas logeerde met haar groep in een hotel op een eiland in het midden van een rivier. Daar mogen toeristen gokken in het casino en alcohol drinken, wat de burgers maar zelden mogen. “We waren vrij in het hotel omdat we toch niet wegkonden”, zegt Thomas.

Rantsoen
’s Avonds keken de gasten naar de pikdonkere hoofdstad Pyongyang, waar niemand over elektriciteit beschikt om hun woning te verlichten. “Alles is nep. Ze tonen je enkel het beste van Pyongyang, je eet in de beste restaurants, waar de lokale bewoners nooit komen. Die krijgen hun voedsel via een openbaar verdeelsysteem met rantsoenen. Zelf kunnen ze geen eten kopen. Voor toeristen is er overvloed, maar voor het volk heerst er een voedseltekort. “Cafés zijn er zeldzaam.”

Aan de buitenkant ziet alles er piekfijn uit. “Als je door de straten rijdt, zou je niet zeggen dat er iets mis is. Iedereen lijkt echt mooi en gelukkig. Alles is groot. De gebouwen zijn wel oud maar goed onderhouden. Alsof ze blijven steken zijn in de jaren 50 en 60. Een grote school ook, maar er waren niet veel leerlingen. We zagen niemand, alsof het daar voor ons was neergepoot. Ze weten goed wanneer er toeristen komen.”

“Als toerist krijg je ook altijd een agent mee, die op zijn beurt in het oog gehouden wordt door een andere agent. Overal waren er camera’s op ons gericht.”

Marmer en goud
Een kort bezoekje aan een plaatsje ten noorden van de hoofdstad leerde Thomas dat daar “niks te zien was”, “niks architectuur”. Alleen de heilige paleizen in Pyongyang zijn bekleed met marmer en goud, en hebben kroonluchters en eindeloze roltrappen. De plaatselijke bezoekers weenden echte tranen. Eén keer per jaar krijgen ze vrij om de gebouwen te bezichtigen. “Zij voelen het écht.”

De groep werd meegetroond naar een bibliotheek met allemaal boeken over de Kims. Als souvenirs kan je eetstokjes en magneetjes kopen met de beeltenis van de beruchte familie erop. “Je kan er niks anders kopen. Er zijn geen winkels met koopwaar in de rekken.”

Het verbaasde Thomas dat de Noord-Koreanen zo tevreden lijken met hun lot. GPS’en, iPods of hogeresolutiecamera’s kennen ze niet, maar die paar gsm’s uit China die er waren, bewezen volgens hen dat ze toch beschikten over de “modernste technologie”.

“Ongelovige klootzakken”
De meeste gewone mensen durven toeristengroepen niet aan te spreken uit angst om in de problemen te geraken. Goed opgeleide, knappe, grote en beleefde ‘vertegenwoordigers’ van het volk mogen wel praten met toeristen. “Zij zijn het publieke gezicht van Pyongyang”, zegt Thomas.

Eén ding verbindt alle Noord-Koreanen: zij zijn in oorlog met de VS, en die gaan ze winnen. De Amerikanen zijn de grote boosdoeners. “Ongelovige klootzakken, vinden ze. Op briefkaarten zie je Koreaanse soldaten de lever uit Amerikanen trekken.”

In het museum werd de geschiedenis verdraaid. De paar Amerikanen in Thomas’ groepje mochten ook niet terug met de trein naar Peking, maar moesten het vliegtuig nemen.

Anjaly Thomas blijft met veel vragen zitten na haar begeleide, gecontroleerde trip. Vooral of de luchtbel zal doorgeprikt worden, nu het toerisme in Noord-Korea toeneemt.

© kos.
BRON: http://www.hln.be/hln/nl/1901/reisnieuws/article/detail/2663487/2016/04/01/Blogster-Heel-Noord-Korea-is-een-grote-leugen.dhtml
Zo merk je maar weer dat je er eerst moet geweest zijn voor je sommige dingen geloven kan. Ik wist het en ik wist ook dat er nog een dictator aan de macht is. De mensen doen niet was ze willen en spijtig genoeg gaan even uit de regels worden ze daar ook hard voor gestraft dat niet snel naar buiten komt. Kom er maar eens iets tegen als toerist, dan ga je van een vakantie reis naar een vakantie hel.
AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM