2.351 architecten en ingenieurs zien complot in 9/11

© kos.

9/11 De organisatie AE911Truth komt vandaag naar buiten met een boek dat de officiële versie van de aanslagen op 11 september 2001 in vraag stelt. Een zoveelste complottheorie horen we u denken, maar wel een theorie die steun krijgt van 2.351 architecten en ingenieurs.

Condoleezza Rice en Colin Powell enkel uren nadat twee vliegtuigen de WTC-torens doorboorden. © reuters.

In hun boek verzamelen ze naar eigen zeggen enkel wetenschappelijk bewijs dat de goedkeuring gekregen heeft van de ruim tweeduizend experts. Daarbovenop komt er ook een film uit die de waarheid naar buiten brengt. Daarin legt Richard Gage, de oprichter van AE911Truth, de pijnpunten van het onderzoek door het National Institute of Standards and Technology (NIST) bloot. Gage eist een nieuw onafhankelijk onderzoek naar wat het instorten van de WTC-gebouwen op 11 september 2001 veroorzaakte.

De architecten en ingenieurs willen vooral weten waarom WTC 7, het kleine broertje dat op zo’n 100 meter ten noorden van de Twin Towers stond, inzakte. Dat gebouw werd niet door een vliegtuig geraakt, maar zakte als een pudding in elkaar.

© kos.

Tijdstip
Ook over het tijdstip van het instorten van WTC 7 stellen Gage en zijn kompanen zich vragen. De kleinere toren, waar de US Secret Service, Department of Defense en CIA enkele kantoren huurden, smakte tegen de grond om 17u20. Dat is zeven uur later dan de Noordtoren.

BBC-verslaggeefster Jane Standley berichtte die dag live uit New York en meldde de kijkers dat WTC 7 zojuist was ingestort, ruim twintig minuten voordat het ook daadwerkelijk gebeurde. Terwijl ze het nieuws vertelt, staat het gebouw op de achtergrond nog duidelijk overeind.

Kaarsrecht
De manier waarop het gebouw instortte is een mysterie volgens Richard en de 2.351 architecten en ingeneurs. WTC 7 viel namelijk kaarsrecht naar beneden: net zoals bij gecontroleerde ontploffingen tijdens het slopen van gebouwen. Maar zo’n ontploffing vereist maanden voorbereiding en uiterste nauwkeurigheid.

Onmogelijk
Het officiële rapport zegt dat het gebouw instortte nadat het rondvliegende puin brand veroorzaakte. De branden op de verschillende verdiepingen zorgden er vervolgens voor dat de stalen steunbalken begonnen uit te zetten. Dat zorgde uiteindelijk voor een kettingreactie.

Maar volgens Richard Gage is dat onmogelijk. Een kantoorbrand kan dit volgens hem nooit veroorzaakt hebben. Ook Leslie Robertson, een van de hoofdontwerpers van het WTC-complex, gelooft niet dat dit enkel door een brand kon gebeuren.

Volgens Gage is het gebouw via gecontroleerde explosieven gesloopt. Over het wie en het waarom heeft de man het niet, maar hij is er wel zeker van dat het officiële verhaal niet klopt.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/2452581/2015/09/11/2-351-architecten-en-ingenieurs-zien-complot-in-9-11.dhtml

“Ik hoor nog steeds het geluid van dat vliegtuig”

Susan Wylie wist op 11 september 2001 op tijd uit het geraakte World Trade Center te ontsnappen. © AD.

9/11 14 jaar na 9/11 proberen overlevenden en nabestaanden de herinnering aan hun omgekomen collega’s en familie levend te houden. Zoals Susan Wylie, die opnieuw angstige minuten beleeft als ze toeristen rondleidt over Ground Zero. “Het vliegtuig kwam recht op mij af.”

Susan Wylie leidt mensen rond op Ground Zero.© AD.

Deze lunchpauze is voor Larry. Haar voormalige baas, die ze voor het laatst zag toen hij bij het raam vol verbazing naar het vliegtuig in de buurtoren stond te kijken. Een keer of twee per maand slaat Susan Wylie (53) rond het middaguur haar sandwich over en leidt ze toeristen over Ground Zero, om de hoek van het verzekeringskantoor waar ze tegenwoordig werkt. Vandaag vertelt ze twintig bezoekers hoe goed ze het kon vinden met Larry, een van de 176 gezichten op de poster onder haar arm. Ze houdt halt in de schaduw van de enige boom die in 2001 levend uit het puin kwam.

Portretten
Dit, wijst ze, zijn portretten van alle collega’s die ze nooit meer terugzag. Pas 3 weken werkte ze destijds met hen bij verzekeraar AON op de 96ste verdieping van de zuidelijke toren van het World Trade Center. Elke dag, ook die ene, was ze dolgelukkig met het uitzicht.

“Ik voelde me nederig als ik heel Manhattan zag. Hoe kon ik zo bevoorrecht zijn?” Een vliegtuig in haar blikveld veranderde alles. “Het kwam recht om mij af, tot het plots van richting veranderde, de noordelijke toren in. Ik hoor het geluid van het vliegtuig dat door de ruiten breekt nog. De hitte van de explosie was voelbaar.”

Geschreeuw
Wylie neemt haar publiek mee op haar route naar buiten. Hoe ze zichzelf moed in schreeuwde en op elke verdieping juichte dat ze er wéér een had gehaald – tot een vrouw haar maande haar mond te houden. Hoe een collega naar huis belde om te zeggen dat ze oké was en zodra ze ophing het tweede vliegtuig zich in de zuidtoren boorde. ‘Alsof je darmen eruit werden getrokken.”

Het trappenhuis schommelde. Geschreeuw volgde. Het gevoel dat God en haar vroeg overleden broers en zus bij haar waren. Een man die om kalmte riep. Hoe paniek werd onderdrukt en iedereen zonder duwen naar beneden bleef rennen. Het gebouw uit, op haar hoge hakken – minuten voordat de toren ineendonderde. Hoe ze later die dag gehuld in stof de metro en de bus naar huis nam, en alles onwerkelijk voelde, alsof iemand anders in haar schoenen stond.

Ontregeld in september
“Ik voel het weer als ik erover vertel”, zegt ze na afloop. “Het was toch niet te veel ingestudeerd? Ik probeer terug te gaan naar het moment om mensen erin te kunnen meenemen. Ik visualiseer. Weinig collega’s van toen willen deze rondleidingen doen – ze willen die vreselijke dag niet herbeleven. Maar ik doe het wel, omdat ik het belangrijk vind om de slachtoffers te herdenken.”

Ze raakt elk jaar wat ontregeld als september begint en het weer verandert. Dan denkt ze terug aan die ochtend in 2001, toen het onverwacht compleet onbewolkt was. Ze stond voor haar garderobekast te twijfelen: kon een zomerse jurk nog, of toch een trui? Het werd een jurk, en nog altijd is ze er blij mee. In een trui was ze in de meute in het trappenhuis eerder oververhit geraakt, had ze misschien tijd verloren.

De gids wordt omhelsd na de tour, krijgt schouderklopjes – eenmaal vormde een schoolkoor uit Florida zelfs een kring om haar heen om een gebed te zingen. Het helpt, nu het weer 11 september wordt. Ze bleef jaren thuis op die dag, om de namen van alle slachtoffers op tv te horen. Vandaag gaat ze weer naar haar werk – maar met de deur van haar kantoor dicht en de livestream van de herdenkingsbijeenkomst aan.

Veilig
De onrust blijft. Nee, Susan Wylie kan niet zegen dat ze zich sinds die dag in 2001 nog echt veilig heeft gevoeld in New York. Zeker niet nu islamitisch terrorisme in Syrië opnieuw hoogtijdagen beleeft. “Ik loop ’s ochtends 1 uur en 10 minuten om op mijn werk te komen, omdat ik liever niet te vaak in de metro zit. Als er nog eens zoiets gebeurt, zit ik in elk geval niet vast in een trein. Ik ben alert als ik wandel. Kijk om me heen. We zijn in Amerika nog steeds doelwit nummer 1. Het is niet de vraag of er nog een keer zoiets gebeurt, maar wanneer.”

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/11156/9-11/article/detail/2451929/2015/09/11/Ik-hoor-nog-steeds-het-geluid-van-dat-vliegtuig.dhtml

Het zal altijd ons achtervolgen dit verleden bepaalde beelden het nieuws. Net zoals er nog bepaalde dagen zijn waar we altijd aan herinnerd zullen worden spijtig genoeg.
De pijn de slachtoffers de hulpdiensten die hier toch heel wat leed moeten gezien hebben. Waar wij maar een stukje van mee kregen. Mensen laat ons hopen dat zoiets niet meer gebeurd. Het is niet nodig dat er zo een hel op enkele seconde moet losbarsten die voor eeuwig op het netvlies gekleefd is. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM