‘Alles had ik verwacht, maar niet dat hij me fysiek zou mishandelen’

'Alles had ik verwacht, maar niet dat hij me fysiek zou mishandelen'

Janneke (43) ligt in scheiding en moest haar zoon (9) in Dubai achterlaten. Ze zet alles op alles om hem terug te halen naar Nederland en schrijft erover voor LINDAnieuws.

Natuurlijk was nog een maand samen blijven wonen na de scheiding geen goed idee. De spanningen liepen te hoog op, ook al probeerden we elkaar zo veel mogelijk te ontwijken. Alternatieven waren er niet. Geld om in een hotel te gaan zitten in Dubai had ik niet en het visum en inkomen die nodig zijn om zelf een appartement te huren, had ik ook niet.

Op een avond liep dat uit de hand. Ik zat beneden in de keuken te lezen op mijn iPhone, hij kwam de keuken in gelopen, we kregen ruzie, hij griste mijn iPhone onder mijn neus vandaan en liep ermee naar buiten. Ik liep hem achterna de tuin in, schreeuwde tegen hem dat hij mijn iPhone terug moest geven. Als ultiem machtsgebaar hield hij hem voor mijn neus in de lucht. Ik deed een greep en miste. What was I thinking? Dat ik als slanke vrouw een voormalig vechtsportkampioen van 95 kilo wel een iPhone kon afpakken?

Nu hij zich ‘aangevallen’ voelde, was het hek van de dam. Hij tilde me op, het leek een eeuwigheid te duren voordat hij mij met veel kracht van zich af op de grond gooide. Terwijl ik door de lucht vloog, ging er van alles door me heen: hoe zal ik landen, als ik mijn been maar niet breek, wat kan ik doen om mijn val te breken… Tegelijkertijd schreeuwde ik zo hard ik kon om hulp. Onze zoon sliep gelukkig en die slaapt overal doorheen. Ik smakte tegen de paal van de carport en voelde meteen een snijdende pijn in mijn ribben. Ik kreeg bijna geen lucht meer. Ik wist het huis binnen te komen, hij volgde me, ik pakte een zware metalen kandelaar en dreigde die naar zijn hoofd te gooien als hij dichterbij kwam. Ik glipte mijn slaapkamer in en pakte snel wat kleren en toiletspullen in.

Nog steeds met de kandelaar in mijn hand sleepte ik de tas de trap af, gooide die in de auto en sloeg op de vlucht. De pijn was onverdraaglijk. Ik reed naar het huis van de ouders van een vriendin. Die waren niet thuis. Ik belde mijn vriendin en zij seinde de buren van haar ouders in. Die vingen mij op, legden me op de bank en voerden me pijnstillers en glaasjes water. Toen de ouders van mijn vriendin thuiskwamen, namen ze me meteen mee naar de eerste hulp van het ziekenhuis. De diagnose na wat röntgenfoto’s en lang wachten: gekneusde ribben. Niets aan te doen. Zware pijnstillers slikken. Kan maanden duren voordat het over is.

Hoe verschrikkelijk ik het ook vond om mijn zoon die nacht achter te laten bij mijn ex in huis, ik moest voor mijn eigen veiligheid kiezen en sliep bij de ouders van mijn vriendin. Alles had ik van hem verwacht, maar niet dat hij me lichamelijk zou mishandelen. Wat nu? Hoe verder? Aangifte doen? Of zou dat alles alleen maar erger maken?

BRON: http://www.lindanieuws.nl/wereldwijven/jannekebakker/alles-had-ik-verwacht-maar-niet-dat-hij-me-fysiek-zou-mishandelen/

Op een moment moet je een harde keuze maken jouw leven. En ja dan sta je daar zonder kracht als je maar weg kan komen. Hier is het natuurlijk goed afgelopen, maar de schrik blijft hangen, en nadien als je tot besef komt wat met je zoon of kind. Dan ben je al blij dat je van iemand hulp krijgt om tot je positieve te komen. En ga je nadien je vragen stellen hoe nu verder, wat nu, en noem maar op. Je zit nog niet in je geboorteland en eigenlijk weet je van de wetgeving niet veel af. 
Ik denk dat het dan van belang is om zo snel mogelijk proberen naar huis te komen, liefst met je kind natuurlijk. Maar ook dat is soms moeilijk als je naar daar bent gegaan voor je geliefde heb je meestal ook geen inkomen of het nodige geld. 
Dit doet toch even tot nadenken als je verliefd wordt op een persoon de ver over de grenzen woont. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Advertenties