HET LEVEN IS ZOALS JE HET BEWANDELEN MAG.

Het leven is leren zeker in de jongste jaren van ons bestaan. Het spiegelen van dingen het afleren en het voor jezelf aanleren van bepaalde dingen. Dat is het leven. Maar dat leven is niet altijd zo mooi zoals men denkt, we kennen allemaal onze ups en downs in het leven. Stukken die we liever snel vergeten en achter ons laten, en stukken die we nooit willen vergeten maar toch vervagen omdat het in het verleden gebeurde. Omdat we het los hebben moeten laten. Zo is ons leven en zo zullen we het altijd bewandelen. Iedere dag moet je zien als een uitdaging een inzet een vertrouwen. Het begint al met het vertrouwen. Iedere dag moet je op jezelf vertrouwen maar ook op andere. Neem als voorbeeld het openbaar vervoer. Dan moet je vertrouwen leggen op de man die het toestel bus, tram, trein, vliegtuig of taxi bestuurd en je brengt waar nodig is. Vertrouwen hebben in de dag dat hij je ’s morgens laat vertrekken en hopen dat je terug thuis mag komen. Dat we na een dagtaak nog heerlijk kunnen genieten. Alhoewel ons uiterlijk op een dag aftakelt. Hier bedoel ik mee dat we ’s morgens er veel beter uit zullen zien en jonger dan laat op de  avond als men met alles gedaan heeft. Ook heeft dit te maken met het werk dat we doen en wat we nadien nog allemaal moeten doen. Daarom hoor je vaak ik ben geestelijk moe, of ik ben lichamelijk heel moe, of pff ben blij dat de dag erop zit. Ook dat is onze wandeling die we maken. Iedere dag brengt ons dan ook iets nieuw. Al denk je misschien van niet. Het begint al met onze kleding de we veranderen. Weinig mensen zullen de kleren van de dag ervoor terug dragen. Dus dat is al een verandering, het werk dat ook altijd anders zal zijn dan de voorgaande dag. Ons pad zit eigenlijk vol verrassingen en veranderingen. Die we bewust niet meer zien. Spijtig genoeg ook slechte. Neem maar eens even dit. Je gaat het huis uit vrolijk je neemt de bus of trein en er gebeurd een zwaar ongeval. Heel veel slachtoffers en doden. De angst die er zit bij de nabestaande tot ze iets horen, en je had zoiets niet kunnen verwachten. Of je het kan verder vertellen wie kan het zeggen.
Kijk een pad is een weg en die weg kennen wij niet die bewandelen we gewoon. Omdat we het gewoon zijn of omdat we het kennen het gewoon zijn. Maar als er even iets onbekend opkomt dan zijn we even van streek. En handelen we heel snel om het pad verder te zetten. Dat is gewoon een menselijk instinct. Op goede momenten voelen we dat ook en zullen we na de dag nog vol energie zitten om dingen te doen.
En toch heb je in je wandeling heel wat zelf in de hand. En juist dat is het belangrijkste jezelf te blijven. Niet gaan denken het beter of het niet te kunnen. Al kan dit voor sommige ook een les zijn.

Nu mensen bewandel gewoon je weg op jouw eigen manier en je zal merken dat je op een moment van de kleine dingen kan en mag gaan genieten.

 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM