Daarom kiezen we altijd de verkeerde partner

© Shutterstock.

We hebben het allemaal al meegemaakt in onze zoektocht naar de ware. Die eerste mooie dagen eindigen in een stortvloed aan tranen en een doos Ben & Jerry’s op de schoot. Alweer een prins die in werkelijkheid een pad van formaat bleek te zijn. Maar hoe komt het dat we steeds voor de verkeerde kiezen?

We zijn bang om afgewezen te worden en kiezen dus maar voor een ander
Natuurlijk is het eenvoudiger om ‘ja’ te zeggen tegen de makkelijkste optie. En dus kiezen we voor de persoon waarvan we zeker zijn dat we hem of haar kunnen krijgen in plaats van de persoon van wie we stiekem dromen maar niet durven vragen. Misschien ben je bang om afgewezen te worden, of misschien wil je jezelf niet kwetsbaar opstellen en al je gevoelens op tafel leggen. Maar wat je ook doet of met wie je ook je leven deelt, weglopen van je gevoelens kan je nooit. Je zal steeds blijven mijmeren over die ‘ene’. Accepteer je gevoelens, praat er openlijk en eerlijk over. Het zal je alleen maar ten goede komen.

We zijn te bang om alleen te zijn
Het is zo makkelijk om iemand in ons leven te hebben die thuis op ons wacht en samen met ons in de zetel ligt. Niet omdat we zonder hem of haar niet gelukkig zouden zijn, maar omdat we gewoon liever niet alleen zijn. Het is het ideaalbeeld dat we al van jongsaf aan te zien gekregen hebben, huisje tuintje boompje kindje. We zijn niet per se verliefd op de ander, maar voelen ons veiliger en comfortabeler met twee dan alleen. Uiteraard is daar op zich niets mis mee, maar een ideale basis voor een goede relatie is het niet.

We denken dat het met iemand anders beter zal gaan
In plaats van na te denken over waar en waarom het verkeerd liep, gaan we meteen op zoek naar de volgende relatie. In plaats van moeite te doen om te investeren in een relatie, gaan we op zoek naar iets nieuws, iets spannends. En dat terwijl we beter ons best zouden doen om onze oude relatie spannender te maken.

We houden te veel rekening met anderen
Onze ouders zijn net niet of wel akkoord, we voelen ons sociaal verplicht om een vriend of vriendin te hebben, … We zijn te veel bezig met wat anderen (of het nu familie, vrienden of de maatschappij is) van ons denken en te weinig met wat we zelf willen en voelen.

BRON: http://www.hln.be/hln/nl/35/Seks-Relaties/article/detail/2285324/2015/04/13/Daarom-kiezen-we-altijd-de-verkeerde-partner.dhtml

Een partner kiezen is eigenlijk een spiegeling van jezelf dat je zoekt. De positieve en de negatieve kantjes van jezelf vind je terug in je partner. Dat maakt dat je soms niet altijd op de juist valt en dan krijg je natuurlijk bepaalde vragen die je naar jezelf gaat stellen. Hoe langer je alleen bent hoe banger je wordt om afgewezen te worden en daardoor wordt je minder kieskeurig. Doordat ga je merken dat je meer rekening gaat houden en dat je niet meer naar je eigen ik gaat kijken. Je gaat dan eigenlijk het nodige doen om goed te doen zodat je niet wordt afgewezen, maar dan laat je op momenten leven in een relatie en dat houd nooit stand. Men moet in een relatie kunnen geven en nemen, en als je dat kan kan je delen in een relatie.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM