Daarom gaat kennis het ene oor in en het andere uit

© thinkstock.

Je kent het wel: iemand geeft je een telefoonnummer, maar je hebt niets om te schrijven, dus probeer je het met alle goede wil van de wereld te onthouden. Toch kan je achteraf slechts een deeltje reconstrueren. Een nieuwe studie verklaart waarom gesproken woorden zo vaak het ene oor in en het andere oor uit gaan.

Verschillende experimenten aan de universiteit van Iowa halen de gedachte onderuit dat ons geheugen werkt als één grote geïntegreerde machine. Zo zou het puur auditieve geheugen vaak minder efficiënt werken dan bijvoorbeeld het visuele. Ook nieuwe ervaringen die we via tastzin opdoen, blijven beter hangen dan wanneer we enkel en alleen op onze oren moeten rekenen.

Getest
Tijdens de studie moesten studenten luisteren naar geluidjes (telkens twee) en aangeven of ze identiek waren. De tijdspanne tussen de deuntjes werd geleidelijk aan opgedreven. Het visuele geheugen werd getest door dezelfde opdracht met beelden te doen en voor de tastzin moesten ze een object vasthouden dat verschillende soorten vibraties kon geven. Op hele korte termijn waren de scores voor elk van de testen even goed, maar van zodra er 4 tot 8 seconden vertraging tussen de geluiden, beelden en trillingen zat, werd het opvallend moeilijker om de puur auditieve test tot een goed einde te brengen.

In een tweede experiment werd gewerkt met geluidsopnames van blaffende honden, video’s van een basketbalmatch zonder geluid en alledaagse objecten die moesten worden aangeraakt zonder ze te zien. Ook hier scoorden de studenten het minst goed op het auditieve gedeelte van de proef.

Geheugen
Het onderzoeksteam stelt dat de manier waarop onze hersenen puur auditieve prikkels verwerken en opslaan, sterk verschilt van bijvoorbeeld visuele of tactiele. “Het brein lijkt verschillende wegen te gebruiken om de nieuwe informatie te behandelen”, stelt dokter Poremba.

Leerkrachten horen het dus niet vanzelfsprekend te vinden dat studenten zomaar alles onthouden wat ze te vertellen hebben. “Om iets echt memorabel te maken, is er nood aan visuele elementen en tactiele ervaringen als aanvulling op auditieve informatie”, luidt het advies. Ook actief noteren tijdens de les of tijdens het instuderen en woorden zelf voorzien van beeldmateriaal, ondersteunt je geheugen.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/11/Psychologie/article/detail/1804388/2014/03/03/Daarom-gaat-kennis-het-ene-oor-in-en-het-andere-uit.dhtml

Sommige dingen onthouden we andere zijn we zo vergeten. Zelf moet je maar eens een klein testje doen. Neem drie man en laat een vierde een klein stukje voorlezen aan iedereen. Dan kom je met de drie mensen bij elkaar en dan ga je vertellen wat de vierde heeft gezegd. Dan moet je maar eens kijken wat van heel de tekst nog overblijft, en eigenlijk alleen het belangrijkste onthouden wordt.
Nu als men zou spreken met beelden zouden onze hersenen het langer bijhouden. Nu moet men eigenlijk bepaalde dingen gaan filteren om zo voor jezelf informatie vast te houden. En dan krijg je soms de uitspraak het ging je een oor in en gelijk door de andere oor er uit.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM