“Kinderen die niet ravotten lopen meer kans op zelfmoord”

Ouders die hun kinderen niet buiten laten spelen uit overbezorgdheid kunnen hun kinderen meer kwaad dan goed doen, waarschuwen experts.

Overbeschermende moeders en vaders die hun kinderen niet spontaan laten spelen kunnen zo hun risico op depressie en zelfdoding verhogen. De schade door het missen van kampen bouwen, in bomen klimmen of gewoon de natuur ontdekken is aanzienlijk.

Duidelijk verband

Amerikaanse experts bestudeerden het verdwijnen van vrij spel bij kinderen en het effect hiervan op de maatschappij. Zonder spontaan buiten spelen, lopen kinderen meer kans op obesitas, een slechte lichamelijke gezondheid en kunnen ze geen sociale vaardigheden ontwikkelen. Professor in de psychologie Peter Gray: “De mogelijkheden van kinderen om vrij buiten te spelen nam de laatste vijftig jaar dramatisch af in ontwikkelde landen. Dit probleem blijft toenemen en heeft ernstige negatieve gevolgen voor de lichamelijke, mentale en sociale ontwikkeling van de kinderen. Er is een duidelijk verband tussen de afname hiervan en de stijging van depressies, zelfmoord, narcisistische trekken bij kinderen.”

Veel leren

Ook is het belangrijk dat ze leren spelen met kinderen van andere leeftijden. Ouderen kunnen jongeren nieuwe vaardigheden leren, wat een win-winsituatie voor beiden is. Expert Lenore Skenazy duidt beschermende ouders, georganiseerde sportclubs en een onterechte angst voor het onbekende, maar ook computerspelletjes en sociaalnetwerksites als de oorzaken aan voor het verdwijnen van het spontaan spelen.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/365/Buiten-spelen/article/detail/1311199/2011/08/29/quot-Kinderen-die-niet-ravotten-lopen-meer-kans-op-zelfmoord-quot.dhtml

Nu gaan ze het ver zoeken allemaal. Als kinderen zich niet uitleven gaan ze sneller aan andere dingen denken?????
Wat ik wel kan begrijpen is dat ouders te bezorgd zijn en dat het kind niet kan groeien zoals het hoort. Dat deze nadien het moeilijk kunnen krijgen is ook ergens normaal want ze dragen een angst bij zich.
Ik noem het altijd kinderen die onder moeders arm staan en niet weg kunnen doordat de arm niet mee naar boven gaat.
Vol begrip ben ik nog dat deze heel veel kinderjaren missen zoals beschreven. Maar nee of deze meer aan zelfmoord gaan denken heb ik dan weer mijn twijfels.
Wat we ook niet mogen vergeten de ouders zelf maken geen tijd meer vrij om met het kind te spelen ook dat heeft of speelt een belangrijke rol in de opvoeding van het kind. Ook dat het weet waar hij/zij naar toe kan als ze met vragen zitten.
Leren doen kinderen toch op hun manier het is juist soms door dat de ouders een angst hebben om het kind, kind te laten zijn dat het ook een buitenbeentje wordt overal. En zo de eerste kan zijn van pesterijen en noem maar op. Waar dan wel problemen van kunnen komen. Maar dan ligt de schuld bij de ouders. Want het kind kan zich ook perfect vermaken als het alleen is op een kamer maar dan in een fantasie wereld kan belanden waar dan ook een probleem kan van komen.
Dus als ik het hier nu even lees is mijn mening 50 op 50%.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden
http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM