Wolken aan de hemel.

Zo mooi om er naar te kijken.
Een schilderij in beweging.
Net als ons leven.
Dat bewegelijk is.
En dat ook nooit stil staat.

Wolken aan de hemel.

Soms helder blauw.
Soms grijs.
Ja zelfs donker.
Net als ons leven.
Soms zo warm van liefde.
Soms even koud omdat we even niet meer weten.
Soms heel donker van angsten.

Wolken aan de hemel.

Ze laten het regenen.
Ze laten het hagelen.
Ze laten het sneeuwen.
Net als ons leven.
Soms even elkaar nat maken om ons lichamen te zuiveren.
Kan wonderen doen voor beide.
Soms wordt er hard geroepen.
Daar tranen van op je wangen gaan rollen.
En neervallen als hagelslag op de grond.
Soms zijn we zo koel.
Als de witte sneeuw het landschap bedekt.
Bedekken wij dan ons hartje en kunnen we niet zijn wie we willen zijn.

Dat zijn die mooie wolken aan de hemel.
Ook niet altijd door dacht als wij zijn.
Ook niet voorspelbaar als wij zijn.

Maar wij kunnen nog praten.
Wij kunnen nog geven en nemen.

De wolken niet.
Maar kijk naar de wolken aan de hemel.
En kijk veel dieper.
De sferen in.
Dan merk je dat als het regent er ook daar iemand is die neer kijkt en huilt voor wat het ziet.
Dan merk je dat als het gaat hagelen iemand is die wilt dat er niet altijd ruzie op de wereld moet zijn.
Dan merk je dat als het gaan sneeuwen een teken is van de kilte in je te dragen maar niet te houden.

Zo is het mooi om naar een hemel van warmte te zien.
Zo is het mooi om het aan te voelen.

Net zoals wij het doen naar elkaar.
Elkaar aanvoelen.
Met elkaar praten.
Naar elkaar luisteren.

En zo is er maar een wereld en geen verschil.
De wereld van medeleven en mededogen.

Het gedicht is gemaakt vanuit mijn gevoel mijn hart. Dat iedereen lezen mag en dat voor iedereen een teken mag zijn. Dat er een wereld veel warmte kan bestaan. Dat er een wereld van een kan zijn. Als we maar het nodige delen met elkaar.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden
http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM