Wegen zijn soms lang en stijl.
Toch als je ze durft te bewandelen dan kom je overal.
Dan zijn er obstakels die je nemen kan dan zijn er bergen die je verzetten kan.
Dan pas leef je vanuit dat waar je voeten je brengen mag.
En kom je dan even op een moment om te rusten.
Dan zal je de rust nemen en merk je hoever je bent gekomen.
Ik vond het zo spreekwoordelijk HET TUINTJE IN MIJN HART.
Want velen zullen het gebruiken kennen of zeggen.
Het voelen en het blijven delen ongeacht de weg stijl of lang dat is belangrijk.

Wanneer er dan een dag begint, kan men ook de dag aftellen.
Dan krijg je zo het gevoel dat het veel sneller komt.
De dag dat je voelt samen te zijn is de dag dat je hartje spreken mag.
Als dat hartje praat zal het in stilte zijn maar met zoveel gevoel.

DIT DRAAG IK OP AAN DEZE DIE NIET ALTIJD AAN MIJN ZIJDE KUNNEN STAAN. MAAR DIE ER ALTIJD ZIJN.

DAAROM BEDANK IK AL EEN BELANGRIJK PERSOON MIJN EIGEN MOEDER.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden
http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM