Category: Psychologische teksten


Met vreemden praten maakt gelukkig

© thinkstock. Uit onderzoek blijkt dat pendelaars die onderweg 10 tot 15 minuten met vreemden praten, zich beter en productiever voelen.

Het is een herkenbaar fenomeen: op de trein of in een wachtkamer praten mensen zelden met de onbekende personen naast hen. Zonde, want uit onderzoek blijkt dat praten met een vreemde net gelukkig maakt.

Uiteindelijk bleek dat wie onderweg tien tot vijftien minuten met een vreemde gepraat had, zich beter en productiever voelde

In een aantal experimenten vroegen gedragspsychologen Nicholas Epley en Juliana Schroeder van de universiteit van Chicago pendelaars om een gesprek te voeren met hun onbekende buur, bewust stil te zijn, of om te doen wat ze normaal zouden doen. Een andere groep proefpersonen moest zich intussen inbeelden dat ze zelf aan het experiment zouden deelnemen.

Uiteindelijk bleek dat wie onderweg tien tot vijftien minuten met een vreemde gepraat had, zich beter en productiever voelde. De proefpersonen die zich de test moesten inbeelden, verwachtten net dat met een onbekende praten onaangenaam zou zijn. Volgens Epley en Schroeder zijn mensen bang dat anderen niet met hen zouden willen praten.

De resultaten gelden zowel voor extraverte als introverte mensen. “We zagen geen systematische verschillen tussen mensen met verschillende persoonlijkheidseigenschappen”, besluiten ze.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/11/Psychologie/article/detail/1999928/2014/08/20/Met-vreemden-praten-maakt-gelukkig.dhtml

Het maakt je niet alleen gelukkig het leert je ook iets van de persoon. En dat is soms zo leuk aan praten met een vreemde. Al voel ik wel soms aan dat mensen een angst hebben om te praten of te communiceren met elkaar. Als ik in het openbaar vervoer zit, zie je meer gsm boven dan dat mensen nog sociaal contact zoeken. En dat maakt toch dat heel wat mensen alleen met hen zelf bezig zijn of willen zijn.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Depressieve kinderen worden depressieve tieners

Depressieve kinderen worden depressieve tieners

Kinderen waarbij in de peutertijd een depressie werd vastgesteld, blijven ook in hun tienerjaren vaak depressief. Dat blijkt uit een onderzoek aan de universiteit van Washington op 246 kinderen.

De onderzoekers bestudeerden 246 kinderen op 3- tot 5-jarige leeftijd en op 9- tot 12-jarige leeftijd. In het begin van de studie werd bij 74 kinderen een depressie vastgesteld. Zes jaar later hadden 79 kinderen te kampen met een klinische depressie. Daarvan was 51 procent van de 74 vroegere depressieve peuters nog steeds depressief. Ter vergelijking: maar 25 procent van de 127 kinderen die bij aanvang van het onderzoek niet depressief waren, ontwikkelden later een depressie.

‘Het is een oud zeer bij het nieuws over depressies: het is een chronische en terugkerende aandoening,’ zegt kinderpsychiater Joan L. Luby tegen Time Magazine. ‘Het goede nieuws is dat we de ziekte in een vroeg stadium kunnen vaststellen. Dat biedt ons misschien mogelijkheden om de kinderen met een depressie vroeger en effectiever te behandelen.’

De onderzoekers ontdekten ook enkele factoren die bij kinderen een depressie kunnen triggeren. Zo zouden kinderen met een depressieve moeder meer kans hebben om ook zelf depressief te worden. Ook peuters waarbij een gedragsstoornis werd vastgesteld hebben een verhoogd risico om op latere leeftijd een depressie te ontwikkelen. Deze factoren wogen echter niet op tegen de vaststelling van een depressie in een vroeg stadium.

BRON: http://www.vandaag.be/lifestyle/153504_depressieve-kinderen-worden-depressieve-tieners.html

Kinderen geraken er steeds makkelijk in en is het veel moeilijker om eruit te komen. En depressie bij kinderen daar moet in eerste instantie goed de oorzaak gevonden worden. Dan moet men deze goed begeleiden en opvolgen. Gebeurd dit niet dan kunnen op latere leeftijd heel wat psychische problemen ontstaan. En leermoeilijkheden tot zelfs een achterstand op hun leeftijdgenoten.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Doe af en toe eens een stapje terug 

Een stapje terugdoen, kan soms veel goeds teweeg brengen. Want het leven kan enorm hectisch zijn. Ook ik heb vaak te weinig tijd voor rust en ontspanning. Toch zijn er heel wat (kleine) technieken waardoor je een beetje rust kunt inbouwen. En dat kan zeker zijn vruchten afwerken als je bijvoorbeeld een tentamen moet halen of een belangrijke bespreking hebt.

lucht

Zelf vind ik het prettig, als ik een beetje gestrest ben, om met lavendelolie te werken. Zoek een plekje op waarvan je zeker bent dat je niet wordt gestoord. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, zorg dat je mobiel uitstaat en dat je niet wordt gestoord door geluiden van buitenaf. Belangrijk is dat je lekker zit. Het liefst op de grond. Leg desnoods een paar kussens neer als je dat prettiger vindt. Doe vervolgens een beetje olie op de topjes van je wijsvinger en wrijf hiermee over je slapen. Sluit je ogen en probeer (totaal) te ontspannen door nergens aan te denken. Probeer voor te stellen dat je zweeft en steeds hoger opstijgt. Boven je huis en boven de stad waar je woont. Op deze plek heb je geen zorgen.

kussens

Laat je mee voeren naar deze magische plek waar alles veilig en vredig voelt. Merk hoe je wordt omringt door een kalmte en neem dit in je op. Na verloop van tijd merk je dat het tijd is om af te dalen. Neem ook daar alle tijd voor en kom rustig terug naar de plek waar je zat. Als je het gevoel hebt helemaal terug te zijn, kun je weer je ogen openen. Neem hier alle tijd voor. Je zult merken dat je vol met positieve energie zit en klaar bent voor de buitenwereld.

BRON: http://paranormaal.blog.nl/general/2014/08/15/doe-af-en-toe-eens-een-stapje-terug

Het is voor jezelf niet verkeerd om even een stapje terug te nemen en terug je energie op peil te zetten. Soms vinden mensen geen rust meer en gaan maar door, willen niet opgeven of onderdoen tot het te laat is. Nee jezelf een halt toe roepen mag, en zeggen nu ga ik een stap terug nemen, tot zelfs zeggen ik hou het allemaal voor bekeken even. Dan pas denk je aan jezelf en je gezondheid. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Wat je geeft, krijg je terug 

Er wordt wel eens gezegd dat er op deze aarde genoeg  is voor iedereen. Soms zijn mensen bang om hun rijkdom te verliezen. Als je vermogen toeneemt, wil dat nog niet zeggen dat het automatisch een afname van iemand andermans vermogen betekend.  Veel mensen vinden het een mooi gebaar om een deel van hun ‘winst’ terug te geven aan een persoon die het heel hard nodig heeft.

geven-

Een vriend van mij heeft jaren in Japan doorgebracht. Hij was ervan overtuigd dat, van alles wat je innam (voedsel),  je  een deel aan Moeder Aarde moest teruggeven. Hierdoor zou het evenwicht worden bewaard. Een mooi gebaar trouwens. Als je een deel van wat je wenst weggeeft, krijg je dat vaak, soms zelfs in tienvoud, terug.  Tenslotte is er niet voor niets de uitdrukking:  ‘Wat je geeft, krijg je terug. Je kunt het vergelijken met een investering ofwel een kwestie van zaaien en oogsten. Hoe meer je erin stopt, des te meer je er aan de andere kant voor terugkrijgt. Vreemd genoeg werkt het altijd. Soms in het groot, soms in het klein.

geven

Waak er wel voor dat je niet te veel verwachtingen schept of een eisenpakket stelt als je iets (weg)geeft. Het moet uit je hart komen zonder dat je een ander  tot iets verplicht. Denk vooral niet alleen aan het geven van materiële zaken als geld of cadeaus. Het gaat ook om het geven van aandacht of het hebben van belangstelling voor iemand. Mijn dochter deelde ooit haar snoepjes met een onbekend meisje. Als dank kreeg ze er een kaartje voor de draaimolen voor terug. Zo overkomen ons egelmatig van dat soort dingen. Als je er op gaat letten, ga je merken dat het leven soms vol met verrassingen zit.

BRON: http://paranormaal.blog.nl/general/2014/08/15/wat-je-geeft-krijg-je-terug

Zowel in de positieve zin als in de negatieve zin, moet je dit bekijken. Wat je geeft krijg je terug. Dat is nu eenmaal de kosmische wet waar we niet onder uit kunnen komen. Als we goed zijn zullen we op een moment goede gevoelens terug krijgen, zijn we slecht zal het eens zo hard terug komen. 
Let er maar eens op, soms zie je het al snel. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Last van heimwee? Zo pak je het aan

© thinkstock.

Het wordt vaak als een kinderkwaal aanzien, maar ook heel wat volwassenen hebben er weleens last van: heimwee. Dan maar nooit meer op reis? Zo ver hoeft het gelukkig niet te komen!

Kinderen die, al dan niet voor het eerst, op kamp vertrekken en een traantje wegpinken omdat ze hun thuis missen, niemand die er echt van opkijkt. Het wordt hoogstens als wat aanstellerig aanzien. Maar als een volwassene op reis hetzelfde doet, dan is dat een taboe. Dat ook volwassenen soms last hebben van heimwee, is volgens psychologe Nadia Merckx nochtans niet zo uitzonderlijk. ‘Heimwee is een vorm van een aanpassingsstoornis, en daar plakt geen leeftijd op, iedereen kan het ontwikkelen. Je komt in een andere situatie terecht, waardoor je dagelijkse gewoontes doorbroken worden en je plots minder efficiënt gaat functioneren. Daardoor raak je uit je element.’ Of je al dan niet last hebt van heimwee heeft kortom veel te maken met de mate waarin je flexibel bent. Zo zullen mensen die in hun dagelijkse leven veel improviseren er doorgaans minder vaak aan ten prooi vallen, omdat zij zich sneller aan nieuwe situaties kunnen aanpassen.

Best ingrijpend
De psychologe benadrukt dat heimwee eigenlijk iets heel gewoons is, het geeft aan dat je je leven met goede gewoontes en routines georganiseerd hebt, waardoor je de kluts kwijtraakt als die (tijdelijk) wegvallen. Maar toch is het op een manier wel gek dat heimwee net met vakantie samenhangt. Dat is toch een periode waar we erg naar uitkijken en die we, als het even kan, ook op de mooiste, aangenaamste en zonnigste plaatsen doorbrengen. Nadia Merckx: ‘Dat is inderdaad het dubbele voor mensen die kampen met heimwee: ze weten dat alles voorzien is opdat ze zouden genieten, maar toch lukt hen dat niet. Vaak spelen ook andere factoren mee dan gewoontes die wegvallen , zoals de taal ter plaatse niet spreken of begrijpen. Daardoor gaan ze zich wat eenzaam voelen en dat zorgt er dan weer voor dat ze hun thuissituatie beginnen te idealiseren en alleen nog het negatieve van hun vakantieadres zien.’

Hoewel heimwee vaak weggewuifd wordt met de boodschap ‘Doe toch niet zo flauw’, kan het toch behoorlijk ingrijpende gevolgen hebben. De psychologe: ‘Sommige mensen worden er zelfs fysiek ziek van en krijgen bijvoorbeeld last van spijsverteringsproblemen of van chronische klachten, zoals rug- of hoofdpijn. Andere mensen kampen dan weer met concentratieproblemen omdat ze zich niet in hun humeur voelen of krijgen sombere gedachten omdat ze zich niet thuis voelen. Een enkeling vertoont zelfs depressieve klachten. Dat laatste treedt vooral op bij mensen die voor lange tijd in het buitenland verblijven, bijvoorbeeld voor hun werk, niet zozeer bij een vakantie van drie weken. Voor die mensen is de enige remedie dan vaak terug naar huis keren.’

Leerproces
Al hoeft het bij een vakantie dus heus niet zo’n vaart te lopen. Er zijn heel wat trucjes die je kunnen helpen om je heimwee onder controle te krijgen. Een eerste en misschien wel de belangrijkste is beseffen dat heimwee maar een fase is. Dat je je thuissituatie mist, is perfect normaal en dat gevoel gaat, al lijkt het in het begin alleen maar erger te worden, weer over zodra je gewend bent aan je nieuwe omgeving en daar nieuwe routines ontwikkeld hebt.

Nadia Merckx: ‘Heimwee is een leerproces en het is belangrijk dat je jezelf die ervaring gunt, want alleen zo leer je er op een goede manier mee omgaan en zal je ook ontdekken dat heimwee niet het einde van de wereld is, maar gewoon een fase waar je doorheen moet.’ Ben je een gewoontedier, dan kan het volgens de psychologe ook helpen om bepaalde gewoontes van thuis mee te nemen op reis: ‘Uiteraard kan je niet je hele inboedel inpakken, maar bijvoorbeeld je lievelingsmuziek, bepaalde voedingsmiddelen die je altijd bij het ontbijt eet en die je ter plekke misschien moeilijker zal kunnen vinden, of beddengoed kan je perfect meenemen om op locatie de sfeer van thuis te creëren.’ Ook de mate waarin je controle hebt over je situatie blijkt een belangrijke factor te zijn in de strijd tegen het bijna ondraaglijke verlangen naar huis. Nadia Merckx: ‘Als je met de auto reist, dan kan je weer vertrekken wanneer je wil, terwijl je bij een vliegvakantie afhangt van een gereserveerd ticket. Voor sommigen kan dat te ver uit hun comfortzone liggen.’

Praat erover
Daarnaast blijkt het vooral belangrijk dat je – ondanks het taboe dat er rond hangt – je gevoelens durft te uiten als het gemis aan thuis te groot wordt en je er niet in een hoekje mee wegkruipt. Nadia Merckx: ‘Mensen met heimwee hebben de neiging om zich terug te trekken, maar door je te isoleren ga je alleen nog maar meer mijmeren over thuis en zo wordt het gemis nog groter.’ Dan is het beter om voor je gevoel uit te komen, erover te praten of eens goed uit te huilen. Misschien vind je het moeilijk om je heimwee toe te geven aan anderen, maar weet dat het helpt. En wat nog meer hoopgevend is: de meerderheid van de reizigers leert na een tijd beter met z’n heimwee omgaan, waardoor het minder ingrijpend wordt en ze op den duur zelfs kunnen reizen zonder zorgen.

Zo help je iemand met heimwee
– Wuif heimwee niet weg door te zeggen ‘Doe toch niet zo flauw’, maar geef de ander extra aandacht door hem te laten vertellen over z’n gevoelens of hem even te laten uithuilen.
– Stel de ander gerust met de boodschap dat het niet erg is wat hij voelt, dat iedereen last kan krijgen van heimwee en dat het niets is om je over te schamen.
– Betrek de ander zo veel mogelijk bij de vakantie en stel activiteiten voor om te vermijden dat hij zich in z’n eentje gaat terugtrekken. Dat versterkt het verdrietige gevoel alleen maar.
– Help de ander te focussen op het positieve ter plaatse. Wie heimwee heeft, zal z’n thuis idealiseren en enkel nog het negatieve van z’n vakantie zien. Wijs hem op de dingen waar hij thuis een hekel aan heeft en die wel goed zijn daar, zoals de vervelende buurman die er bijvoorbeeld niet is. Zo help je z’n beeld weer wat realistischer te maken.
– Spreek samen andere vakantiegangers aan, zoek contact. Door je te integreren voel je je minder alleen en dat gaat dan weer heimwee tegen.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/11/Psychologie/article/detail/1990272/2014/08/14/Last-van-heimwee-Zo-pak-je-het-aan.dhtml

Als kind hebben we het zeker allemaal gekend. Heimwee, ergens zijn maar naar een tijdje krijg je bepaalde gevoelens en emoties die je naar daar willen leiden waar je het gewoon bent. Nu soms komt het ook voor bij oudere, en dat maakt dat je dan moet proberen te kijken van waaruit die gevoelens komen, die emoties. Ga het zeker niet onderdrukken of denken dat je flauw bent, want het kan een impact hebben op jezelf. Praten kan helpen met andere die je daar hebt leren kennen. Praten met de persoon die te dichtbij je staat gaat niet altijd omdat er dan onbegrip ontstaan kan tot zelfs ruzie. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Pak je post-vakantieblues aan met deze tips

© thinkstock.

Na die deugddoende vakantie is het weer tijd om aan het werk te gaan, het huishouden te regelen en je gezin terug op de rails te krijgen. Je zou namelijk helemaal terug opgeladen moeten zijn en bruisen van energie. Is dat toch nog niet zo? Neem dan eens onderstaande tips door.

Gun jezelf eerst en vooral wat tijd om je weer aan te passen aan het ritme van de werkvloer. Ja, je moet nog meer dan honderd e-mails doorlezen en het werk zal niet vanzelf verdwijnen. Maar het heeft ook geen zin om vanaf de eerste werkdag te veel werk op je schouders te nemen. Je mag ook heus toegeven dat je wat last hebt van de vakantieblues, volgens vele dokters bestaat er ook gewoon een post-vakantiedepressie die gekenmerkt wordt door moeheid, nervositeit of nostalgie. Je kan je ook gewoon verwachten aan het gevoel: tijdens je vakantie voelde je je vrij en had je tijd om te doen wat je wou. Nu moet je naar alle waarschijnlijkheid weer harder werken en voel je soms wat prestatiedruk.

De pijn kan je verder verzachten door op een donderdag opnieuw beginnen te werken. Het vooruitzicht naar het weekend kan je dan weer de boost geven die jij nodig hebt. Ook het plannen van enkele vakantiedagen in de toekomst, zorgt voor een leuk vooruitzicht. Probeer daarnaast ook wat ervaringen van tijdens je vakantie te integreren in je dagelijkse leven. Een groot deel van de post-vakantieblues komt voort uit een verlangen om alles in je leven te veranderen omdat je het beu bent hoe de dingen zijn in je “gewone” leven. Genoot je van een goed boek tijdens je vakantie? Neem in de zetel of je bed dan enkele pagina’s door.

Verlies jezelf ook vooral niet uit het oog maar draag deze dagen van het jaar wat extra zorg voor jezelf. Ga na je lunchpauze nog vijf minuutjes extra buitenzitten en geniet van de zon. Ga ‘s avonds niet te laat naar huis zodat je nog genoeg tijd hebt om lekker te koken of gewoon enkele uurtjes te ontspannen. Maar ga vooral niet te laat slapen zodat je de volgende dag toch uitgerust wakker wordt, anders kan dit vervelende gevoel extra lang blijven aanslepen.

© thinkstock
BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/11/Psychologie/article/detail/1989940/2014/08/14/Pak-je-post-vakantieblues-aan-met-deze-tips.dhtml
Na de vakantie komt natuurlijk het werk terug. Dat maakt dat sommige er soms heel moeilijk mee hebben, zeker de eerste dagen. Daarom zeg ik altijd je gaat dan wel even weg maar je komt altijd terug, in de realiteit. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

De verrassende voordelen van ‘negatieve’ emoties

© thinkstock.

Woede, verdriet of angst: het zijn allemaal emoties die we meestal als ‘negatief’ bestempelen. Soms gebeurt dat om een voor de hand liggende reden: een te groot ego kan leiden tot onaangename zelfingenomenheid. Toch hebben ‘slechte’ emoties en karaktertrekken ook enkele positieve kantjes: ontdek hier welke voordelen we soms over het hoofd zien.

Dat mensen soms even kunnen ‘doorslaan’ wanneer ze erg woedend zijn, is natuurlijk niet altijd even aangenaam. Toch denken we ook vaak rationeler en meer analytisch als we boos zijn. Daardoor zou het makkelijker zijn om je aandacht te vestigen op een ding, in plaats van steeds afgeleid te worden door kleine, minder belangrijke details. Lage niveaus van woede, zoals frustratie of irritatie, dienen dan weer als teken dat we iets willen wat we momenteel niet kunnen krijgen of om onszelf te beschermen tegen een bedreiging. In een ernstige situatie kan woede ons juist mobiliseren om meteen te handelen.

Ook angst is een krachtige emotie die helpt onszelf te verdedigen wanneer we ons bedreigd voelen. Zolang de angst je niet belemmert om actie te ondernemen, is het een goede zaak. Angst zet je namelijk aan het denken en geeft je een duwtje in de rug om je grenzen te verleggen. Wanneer je lichaam en geest echter blokkeren bij een bepaalde gedachte, loopt het fout. Probeer bij zo een belemmering je paniek te relativeren en weet dat je echt niet de enige bent die ooit eens bang is. Op deze manier zou je angst in een ander perspectief moeten zien en het een plaats kunnen geven.

Verlegenheid is op zich niet negatief maar kan dat wel zijn wanneer het je beperkt in je communicatie met anderen. Je hoeft verlegenheid ook helemaal niet te zien als een fout in je karakter of persoonlijkheid, omarm het als iets positief. Je denkt er namelijk meestal meer door na en bent zelfbewuster dan andere.

Door andere personen als ‘walgelijk’ te bestempelen, zouden we dan weer kans maken op een betere gezondheid. Een afkeer voor mensen met een potentiële link naar ziekte, zoals iemand met een bezweet voorhoofd, houdt ons uit de buurt van potentiële bedreigingen. Ook kan walging ons consumptiepatroon beïnvloeden: wat we vies vinden, zullen we sneller vermijden.

Verdriet stelt ons er dan weer toe in staat een verlies aan te pakken, door erover na te denken of weg te spoelen met enkele tranen  waardoor we klaar zijn om verder te gaan.

Een gematigd pak zelfvertrouwen zou dan weer wonderen veroorzaken voor ons humeur. Door zelfverzekerdheid blokkeren mensen sneller negatieve gedachten en kijken ze met meer passie uit naar toekomstige successen. Het zou ons bovendien ook beter doen presteren: wie de beste wil zijn, werkt daar meestal hard voor.

© thinkstock
BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/11/Psychologie/article/detail/1987357/2014/08/13/De-verrassende-voordelen-van-negatieve-emoties.dhtml
Een negatieve emotie kan een voordeel zijn om ergens alert op te zijn of te worden. Neem angst maar eens dat zo je alert blijft houden. Nu bijna alle emoties hebben twee kanten en die moet je op een moment ook kunnen aanvoelen. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

SCHADUWVERDRIET

Schaduwverdriet

© thinkstock.

Het verwerken van rouw en gemis is vaak een moeilijk proces. Zeker als dat verlies niet als dusdanig erkend wordt door de samenleving en het verdriet – noodgedwongen – in de schaduw moet blijven.

Het overlijden van een dierbare is een van de meest ingrijpende dingen die je kan meemaken, maar niet alleen bij een overlijden is er sprake van verlies. Ook wanneer je besluit een punt te zetten achter je relatie, wanneer je je baan verliest, je te maken krijgt met een miskraam of onvervulde kinder- wens, moet je afscheid nemen. En dat kan veel pijn en verdriet met zich meebrengen. ‘Het grote verschil is dat deze vormen van verlies vaak niet of veel minder als verlies erkend of ervaren worden’, zegt psychotherapeute en rouwbegeleidster Christine Janssens. ‘Bijgevolg krijgt de persoon die met dat verlies geconfronteerd wordt niet de kans er openlijk om te rouwen, er verdriet om te hebben.

We spreken van schaduwverdriet, omdat het verdriet in de schaduw blijft.’ En dat is niet zonder risico. ‘Om verlies een plaats te kunnen geven in ons levensverhaal moeten we rouwen. Zo’n rouwproces verloopt in verschillende fasen: het aanvaarden van de werkelijkheid van het verlies, het toelaten van de emoties die dat verlies teweegbrengt, het aanpassen aan de nieuwe omgeving en de draad van het leven weer opnemen.’ Een rouwproces is geen strikt lineair proces. De fasen kunnen door elkaar lopen. ‘Maar in ieder geval doorloop je in elk rouwproces deze fasen om het verlies echt een plaats te geven’, benadrukt Janssens. ‘Schaduwverdriet kan verder levensgeluk in de weg staan en op termijn zelfs tot psychosomatische klachten, depressies en burn-out leiden. Want als je omgeving je verlies niet of onvoldoende (h)erkent, dan is het moeilijker om dat zelf wél te doen. De kans is reëel dat je gaat twijfelen of je wel het recht hebt om te rouwen, dat je je verdriet wegduwt, niet de tijd en ruimte neemt (of krijgt) om echt te rouwen en dat kan je vroeg of laat zuur opbreken.’

Sneeuwbaleffect
Naast een gebrek aan erkenning door de omgeving, spelen ook persoonlijkheid, opvoeding, hoe je ouders omgingen met verlies … een rol bij schaduw- verdriet. Christine Janssens: ‘Ieder mens ontwikkelt een ‘overlevingsstrategie’ om om te gaan met moeilijkheden, stress, verdriet … Voor de ene mens is dat erover praten en eens goed uithuilen, een ander ontvlucht zijn emoties en stort zich op zijn werk. Tijdelijk is elke overlevingsstrategie goed – ze helpt je immers om een moeilijke periode door te komen – maar op termijn kunnen sommige strategieën een struikelblok vormen. Het lukt je wellicht een paar keer om de pijn weg te duwen, maar intussen stop je al die onverwerkte emoties wel in je rugzakje dat onvermijdelijk steeds zwaarder wordt. Tot de last te zwaar wordt om te dragen en een volgende – misschien zelfs banale – tegenslag ertoe leidt dat al die onverwerkte rouw in een keer naar boven komt.

Jong geleerd
Als volwassene zijn we vaak geneigd onze kinderen zo veel mogelijk te sparen van verdriet. Raakt hun lievelingsknuffel zoek of sterft hun huisdier, dan vervangen we die meteen. Onbewust geven we zo ook de boodschap mee dat alles vervangbaar is en gaan we voorbij aan het verlies en verdriet. Het is waardevoller kinderen de kans te geven de pijn en het gemis te ervaren. Zo kunnen ze leren dat die op een natuurlijke manier deel uitmaken van het leven. ‘Het is ook belangrijk dat we kinderen en hun emoties als volwaardig en betekenisvol beschouwen en dat we hun verlies als een écht verlies erkennen’, benadrukt Christine. ‘Dat we niet denken het is ‘maar’ een kind of ‘maar’ een hondje. Alleen door stil te staan bij hun verdriet, hen er tijd en ruimte voor te geven, krijgen ze de kans ermee om te leren gaan, te leren rouwen. Iets wat hen in hun leven van pas zal komen.’

Ik ben er voor jou
Net als bij rouw door overlijden hebben mensen met schaduwverdriet nood aan begrip, aan een schouder om op uit te huilen. Alleen stuiten zij vaak op onbegrip. Janssens: ‘Hoe vaak krijgt iemand na een miskraam niet te horen ‘Volgende keer beter’? Of is er weinig medeleven voor de partner die beslist heeft te scheiden, want ‘het was toch zijn keuze’? Weet je dat er iemand in jouw omgeving kampt met zo’n verborgen verdriet, laat hem dan voelen dat je er voor hem bent. Kook eens voor hem, maak tijd om samen iets te doen … Geef hem ook de mogelijkheid erover te praten. Misschien twijfel je over hoe je het onderwerp het best zou aansnijden, spreek die twijfels dan uit. Dat is vaak al genoeg om het gesprek op gang te brengen. Verder hoef je niet veel meer te doen dan luisteren en begrip tonen.’

Een nieuwe start
Het kunnen vertellen over het verlies, is een belangrijke stap in het aanvaardingsproces. Christine Janssens: ‘Wie daar in ‘het echte leven’ niet toe komt of de kans niet toe krijgt, kan soms baat hebben bij begeleiding door een therapeut. Ook al dateert het verlies van lang geleden, het is nooit te laat om alsnog te rouwen. Schaduwverdriet verwerken betekent niet dat het verdriet zal verdwijnen, want helemaal over gaat het nooit. Maar het verdriet heeft een plaats in je leven gekregen als je aan het verlorene kan terugdenken zonder constant intense pijn te ervaren. Maar iets van het verlies zal altijd met je meegaan. Als een schaduw die je overal vergezelt. Door er erkenning aan te geven en erover te praten wanneer je daar behoefte aan hebt, leer je het verdriet hanteren, zodat het niet langer je leven zal bepalen.’

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/649/Verdriet/article/detail/1986270/2014/08/11/Schaduwverdriet.dhtml

Verdriet dat door niemand gezien mag worden, en dat je voor jezelf moet houden of dragen. Soms heel moeilijk want wanneer ben je alleen om je verdriet te laten gaan. Ja niet vaak of je moet al gaan wandelen of in de badkamer. Natuurlijk als het verdriet is omdat je voor iets rouwt of een gemis. Dan kan je het soms nog loslaten in je eigen woning. Maar het is niet altijd makkelijk. Ingrijpende situaties kunnen zo een verdriet met zich meebrengen dat je het ook niet kan uitleggen of het kan laten tonen. Meestal omdat er een angst zit gevoelsmatig. Wat gaan andere denken van me, ik voel me belachelijk en noem maar op. Schaduwverdriet kan je dan ook als een lichamelijke dood zien, als je er niet snel iets aan kan veranderen. Het vreet je in wijze van spreken op innerlijk, en er kunnen heel wat klachten door ontstaan. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Hoe lief ben jij voor jezelf?

© thinkstock.

‘Oh, ik ben zo stom geweest!’ Of: ‘Wat zie ik er vreselijk uit!’ We spreken onszelf vaak schrikbarend streng toe. Veel strenger dan we bij anderen zouden doen. Waar komt dat toch vandaan? En, belangrijker: hoe doe je het anders?

In de paskamer van een boetiek: ‘Ik ben veel te dik voor deze rok. En behalve dik ben ik ook lui, want ik zou moeten sporten, maar ik doe het niet.’ Of bij het haasten naar de crèche na je werk: ‘Wat ben ik toch eigenlijk een slechte moeder. Een goede moeder had haar kind al lang opgehaald.’ Betrap je jezelf regelmatig op dit soort gedachten? Dan zou jij baat kunnen hebben bij wat meer zelfcompassie. Zelfcompassie is een relatief nieuw begrip dat zijn oorsprong in het boeddhisme heeft, maar ook perfect dienst kan doen voor westerlingen. Ondanks wat de naam suggerereert, heeft het niets met medelijden te maken, wel alles met mededogen.

David Dewulf, arts, mindfulnessdeskundige en -trainer bij I AM, en auteur van ‘Jezelf accepteren met mindfulness en compassie': ‘Zelfcompassie bestaat uit drie componenten. De eerste is vriendelijk en begripvol zijn voor jezelf als je een fout maakt of tegenslag hebt. In plaats van dat je jezelf bekritiseert en veroordeelt, besef je dat je niet perfect hoeft te zijn en dat anderen dat ook niet hoeven te zijn. Het tweede aspect van zelfcompassie houdt in dat je accepteert dat dingen niet altijd gaan zoals je wil en dat falen en frustratie deel uitmaken van het leven. Dat het onvermijdelijk is en dat iedereen het vroeg of laat meemaakt. En ten slotte gaat het bij zelfcompassie om het onder ogen zien van je eigen emoties. Als je iets vervelends meemaakt, ontken je je teleurstelling, boosheid, verdriet, jaloezie … niet of vecht je er niet tegen, maar accepteer je je gevoelens. Je benadert die gevoelens op een gebalanceerde manier, zodat je ze niet onderdrukt, maar je je er ook niet in verliest. Natuurlijk, je mag wel proberen om jezelf of bepaalde dingen in je leven te veranderen, maar omdat je om jezelf geeft, niet omdat je jezelf waardeloos en onacceptabel vindt.’

Allemanskwaal
Zelfcompassie enkel iets voor twijfelende en onzekere mensen? Nee, volgens David Dewulf kunnen we er allemaal wel een dosis van gebruiken. Want nodeloos hard zijn tegen onszelf en onszelf veroordelen, daar maken we ons allemaal schuldig aan, zegt hij. Hoe dat precies komt, heeft alles te maken met onze opvoeding. En het verrassende is dat het in eerste instantie niet gaat over hóé die geweest is, maar over het feit dat we überhaupt opgevoed zíjn.

David Dewulf: ‘Tijdens de opvoeding wordt aan kinderen duidelijk gemaakt dat bepaalde spontane uitingen, bijvoorbeeld roepen in het openbaar, niet oké zijn. Daardoor krijg je de boodschap: als ik toon wat ik voel, als ik laat zien wie ik ben, is dat niet goed. En zo komt de innerlijke criticus tot stand, die het op zich goed met je voorheeft en je wil beschermen. Daarbij hebben onze ouders ook hun eigen achtergrond, hun eigen emotionele pijn, en soms reageren zij van daaruit. Maar voor ons zijn onze ouders goden, we kunnen ons niet voorstellen dat ze iets fout doen. Als er dan toch iets vervelends gebeurt, dan moet dat wel aan onszelf liggen, redeneren we. Waardoor we gaan denken dat het beter is om niet onszelf te zijn, maar om iemand anders te spelen. Want alleen dan zullen we geaccepteerd en geliefd worden, wat toch de uiteindelijke betrachting van ieder mens is. Daarbij komt dan nog dat wij biologisch ingesteld zijn op negatieve dingen. In prehistorische tijden leverde ons dat namelijk veel op. Want als we bij een plots geluid in het struikgewas aan een vogeltje dachten in plaats van aan een wild dier, dan bestond de kans dat we het niet konden navertellen. (lacht) Daardoor zijn wij vier keer meer op het negatieve dan op het positieve gefocust.’

Uit onzekerheid
Oké, we doen dus allemaal aan negativiteit en zelfveroordeling. Toch lijken sommige mensen er onmiskenbaar meer ‘talent’ voor te hebben. Waar komt dat dan vandaan?

David Dewulf: ‘Ook dat heeft te maken met je opvoeding. Wie zich als kind weinig gekoesterd en beschermd gevoeld heeft, groeit vaak op met een gevoel van onzekerheid en onwaardigheid. Daardoor zal je later vaker bevestiging zoeken in dingen van buitenaf: in werk, prestaties, uiterlijk, relaties … Wantrouwen speelt dan ook vaak een grotere rol in je leven, en liefde en compassie een kleinere. Zulke mensen zijn meestal harder en kritischer voor zichzelf én voor anderen. Hier vind je de piekeraars, de perfectionisten, de controlefreaks … Het zijn vaak mensen die vinden dat ze vanalles moeten, waardoor ze meer vatbaar zijn voor burn-outs en depressies. Wat je ook soms ziet bij een onveilige opvoeding is dat mensen denken dat ze als zichzelf niet goed genoeg zijn om liefde te verdienen en een masker gaan opzetten, waarmee ze dan één worden. Vaak zijn dat de mensen die hun gevoel van onwaardigheid compenseren met geld, succes, trofeerelaties … Het lijkt op het eerste gezicht misschien niet zo, maar ook deze mensen hebben baat bij meer zelfcompassie.’

Meditatie helpt
De hamvraag is natuurlijk: hoe ontwikkel je meer zelfcompassie? Wel, dat kan op verschillende manieren. Een ervan is meditatie. Als het aan David Dewulf ligt, mediteren we binnenkort allemaal tien minuten voor we ‘s ochtends de deur uitgaan.

David Dewulf: ‘Ik kan het inderdaad iedereen aanraden. Zelf ben ik er twaalf jaar geleden mee begonnen en omdat het me zoveel innerlijke rust bracht, is het intussen voor mij een dagelijks ritueel als tandenpoetsen geworden. Ben je nieuwsgierig naar wat meditatie voor je kan doen op vlak van zelfcompassie? Probeer dan eens de ‘H.A.R.T’-oefening, die duurt maar twee minuten en werkt heel goed als je met een negatief gevoel zit. Het eerste wat je doet is ergens comfortabel gaan zitten en een rechte houding aannemen. In de ‘H.A.R.T’-meditatie overlopen we vier stappen. De eerste is de H van herkenning: je ademt in en uit en herkent het gevoel dat je hebt, bijvoorbeeld frustratie, woede, ontgoocheling … Daarna zeg je, in het geval van woede, zachtjes luidop: ‘Dit is een moment van woede.’ De tweede stap is de A van acceptatie. Je zegt hardop: ‘Woede hoort bij het leven. Ook andere mensen ervaren soms woede. En ook ik zal af en toe woede ervaren.’ Deze stap dient om je uit je emotionele isolatie te halen. Daarna, als derde stap, ga je reflecteren (R): hoe kan ik nu vriendelijk zijn voor mezelf, ook al is het maar één minuutje? Hoe druk je het ook hebt, iedereen heeft wel één minuut ter beschikking. En dan komt stap vier: de toegewijde actie (T), waarin je daadwerkelijk datgene doet waarmee je aardig bent voor jezelf. Het helpt trouwens om bij deze oefening je beide handen op je hart te leggen. Onderzoek heeft aangetoond dat je dan in je lichaam een omschakeling maakt van stress naar ontspanning, waardoor er ook meer ruimte voor compassie komt.’

Zorgzame vriendin
Niet zo meditatie-minded? Dan is er de cognitieve gedragstherapie, die zich ook op zelfcompassie richt. De bedoeling van deze laagdrempelige therapievorm is om via denkoefeningen met een andere blik naar jezelf en je werkelijkheid te kijken, waardoor je realiteit ook effectief anders wordt. Als je vaak de neiging hebt om jezelf hard toe te spreken, is het bijvoorbeeld een goede oefening om te bedenken wat een zorgzame vriendin tegen je zou zeggen in een bepaalde situatie. En als je wakker ligt van een fout die je gemaakt hebt, typisch iets voor mensen met weinig zelfcompassie, dan is het opbouwend om in plaats van jezelf voor het hoofd te slaan, te overdenken hoe je het de volgende keer beter kan doen. Wat je in dat geval ook kan doen, is denken aan iemand van wie je houdt. Is je liefde voor die persoon opeens verdwenen als hij of zij een fout gemaakt heeft? Nee toch? Dan hoef je jezelf dus ook niet zo hard aan te pakken.

David Dewulf: ‘Inderdaad allemaal prima oefeningen om je zelfcompassie mee aan te scherpen. Een techniek die ik zelf vaak gebruik is eentje met drie vragen. Als ik negatieve gedachten heb en ze met me op de loop gaan, dan stel ik mezelf deze vragen: helpt deze gedachte me om ongewenste gevoelens te voorkomen? Om conflicten met anderen te voorkomen? Om mijn doelen te realiseren? Door hierover na te denken krijg je snel weer een heldere blik en word je weer rustig. Nog een andere, heel afdoende, techniek is om je innerlijke criticus te benoemen. Bijvoorbeeld ‘mijn grompotje’ of ‘mijn perfectionistje’. Wat je dan doet, is hem toespreken: ‘Ja hoor perfectionistje, ik zie je goede kanten, je hebt oog voor detail, maar ik ga je even laten zijn.’ Wees dus aardig voor je criticus, maar schenk er verder geen aandacht aan. Ook een leuke is om de typische zinnen die jouw criticus gebruikt te zingen op het deuntje van Happy Birthday. Bijvoorbeeld: ‘Ik moet goed doen voor iedereen, ik moet goed doen voor iedereen.’ Op die manier zie je het absurde van je gedachten, waardoor ze meteen een stuk minder impact op je hebben.’

Voordelen troef
Behalve dat het eenvoudigweg prettiger is om positief te denken over jezelf, zijn er nog tal van andere voordelen aan zelfcompassie. Wist je dat het volgens recent onderzoek een van de meest doeltreffende middeltjes is om depressie te voorkomen? Iets waar David Dewulf, die elke dag de voordelen ervan ziet, bij zichzelf en bij de mensen die hij traint, niet van opkijkt.

David Dewulf: ‘Voor mezelf kan ik zeggen dat mijn leven enorm veranderd is sinds ik zelfcompassie toepas. Zo merkte ik dat als je jezelf toestemming geeft om fouten te maken, je niet meer zo angstig bent om nieuwe terreinen te onderzoeken en om voor je dromen te gaan. Mensen denken soms dat zelfcompassie een soort passieve gelatenheid oplevert, maar het tegendeel is waar: je bereikt er juist veel meer mee. Ik heb ook meer energie dan vroeger. Dat komt doordat ik eerlijker met mezelf ben. Zo heb ik bijvoorbeeld toegegeven aan mezelf dat het me geen deugd doet om na zeven uur ‘s avonds nog aan de computer te zitten. Dat doe ik dus ook niet meer, waardoor mijn energiepeil niet meer voortdurend ‘in reserve’ staat. En ik hoor het ook van de mensen die onze zelfcompassietrainingen volgen: ze voelen zich tevredener en gelukkiger. Je aanvaardt bijvoorbeeld sneller dat een situatie niet verloopt zoals gepland, en verliest jezelf niet meer zo in dat strijden tegen de realiteit. Een ander belangrijk voordeel is dat je harmonieuzer en geduldiger in relaties staat. Je kan namelijk de andere een vriendelijkere en zachtere versie van jezelf presenteren, waar die dan weer positiever op reageert. Op die manier is zelfcompassie beter voor jezelf, maar ook voor de wereld.’

Gouden tips
– Laat negatieve gedachten en gevoelens er zijn, maar voed ze tegelijkertijd ook niet. Dat doe je door je met mildheid op je gevoelens te focussen, en niet op de gebeurtenissen. Op die manier verdring je je gevoelens niet, maar verdrink je er ook niet in.

- Neem dingen niet persoonlijk. Besef dat als mensen kritiek hebben, dat vaak vanuit hun eigen vooropgestelde ideeën, angsten en onzekerheden is. Als je eerlijk bent met jezelf, weet je best wat je ervan kan meenemen en wat je bij de ander laat.

- Ken en respecteer je grenzen. Een ‘nee’ aan iemand anders is soms een ‘ja’ aan jezelf.

- Behandel je lichaam goed. Met gezond eten, beweging en op tijd naar bed gaan, maar ook met leuke extraatjes, zoals een sauna of een massage. Luister ook goed naar de signalen van je lichaam, herken stress en neem op tijd rust.

- Aai of omhels jezelf even wanneer je merkt dat je hard voor jezelf bent. De aanraking zorgt voor onmiddellijke aanmaak van oxytocine, een hormoon dat stress verdrijft, waardoor je positiever wordt.

BRON: http://www.goedgevoel.be/gg/nl/11/Psychologie/article/detail/1986285/2014/08/11/Hoe-lief-ben-jij-voor-jezelf-.dhtml

Als je geen liefde kan geven aan jezelf is het moeilijk om jezelf te respecteren. Maar je mag ook weer niet te lief zijn voor jezelf het is net als de weegschaal er moet evenwicht in zitten. Zo niet kan je weer hard vallen. Daarom wees je lief maar laat je niet pakken op dat gevoel van eigen liefde. 

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

 

AUM MANI PADME HUM

Uittreden heeft mij altijd beziggehouden

Het onderwerp ‘Uittreden’ heeft mij altijd beziggehouden. Inmiddels weet ik dat het verlaten van je lichaam gebeurd met je astrale lichaam terwijl je je stoffelijke lichaam achterlaat. Het astrale lichaam blijft (altijd) verbonden met je stoffelijke lichaam. Toch vraag ik mij af of het niet gevaarlijk is. Volgens vrienden valt het best mee.

uittreding

Zo vertelt één van mijn vrienden mij: “Iedereen maakt uittredingen mee. De één bewust en de ander onbewust. Het is niet iets om bang voor te zijn, want met je lichaam gebeurd niets. Je kunt het leren, maar het vergt wel tijd. Of het zin heeft om te ‘trainen’ in uittredingen, durf ik niet te zeggen. Ook niet of je eventueel kwade geesten kunt tegenkomen. Ik ben een paar keer bewust uitgetreden en heb niets ‘engs’ ondervonden. Zo ben ik ook geen kwade geesten tegengekomen. Je kunt altijd terug naar je lichaam. Ik heb een paar keer gehad dat ik mijn lichaam zag liggen. Ook dat is niet iets om niet bang voor te zijn.”

uittreden

“Ik vind het elke keer weer enorm ‘spannend’. Meestal stel ik een plek of een persoon voor waar ik heen wil. Door er sterk aan te denken, kan het zomaar gebeuren dat ik er opeens ben. De eerste keren zag ik helemaal niets. Inmiddels heb ik geleerd hoe ik met mijn geest mijn lichaam kan laten besturen. Op die manier kan ik overal heen. Dwing niets af. Zeker in het begin niet. Ook bij mij lukt het lang niet altijd. Vooral als ik te geforceerd probeer te bedenken hoe ik alles moet besturen.” Dit zijn slechts verhalen van vrienden. Zelf heb ik er geen ervaringen mee. Ik ben dan ook heel nieuwsgierig naar ervaringen van anderen.

BRON: http://paranormaal.blog.nl/general/2014/08/06/uittreden-heeft-mij-altijd-beziggehouden

Zelf doe ik het ook al eens me verbinden met mijn astrale koord en uit mijn lichaam treden. Heel veel weten het soms zelf niet, en ook in dromen komt het voor.
Belangrijk is altijd weten met wat je bezig bent, en je er ook goed over informeren. En mocht je het gaan doen probeer echt geen angst te hebben. Ook moet je weten dat je een openheid voor allerlei entiteiten bent en dat het niet altijd lukt om terug in je lichaam te treden. Net zoals eruit treden dat ook niet voor iedereen doenbaar is. Omdat men echt het lichaam helemaal rustig moet maken.

AUM NAMASTE BOEDDHA BRUNO
Om Shanthi,
spiritueel en het aardse moet men kunnen verbinden

http://users.telenet.be/Boeddha_Bruno/

AUM MANI PADME HUM

Thomas Pannenkoek

Een Simpele Ziel ondergaat zijn leven

Beauninoblog

Hoe het nou eigenlijk verder ging met Beaunino, 'de leukste Bordeauxdog van Nederland' , zijn baasjes en zijn vrienden...

BiologischNatuurlijk

Biologisch eten, gezondheid, puur en eerlijk, vrij van gluten, zuivel en suikers

Mommy's spiritual life

Moederschap Spiritualiteit & Lifestyle

Deborah Hamar

Just me . . .

Nyx

Een blog over slaap

Lieve Mama

"Hallo. Staan mijn tepels gelijk?"

Call it Sonja

Schrijfster, brugwachter, moeder, huisvrouw, schilderes, kapitein binnenvaart, gescheiden en sinds 2010 een andere levensweg ingeslagen. (See links for english version)

droomblog

Just another WordPress.com site

GoedGezond

Overzicht van actueel gezondheidsnieuws !

Miss Spock

Story telling

Dagdromend.nl

De persoonlijke blog van een studente psychologie

Ik blog dus ik ben

Neem een kijkje in mijn wereld

LIS OVER SEKS

Lust In Seks. Voor vrouwen, door vrouwen.

Blogs Leven met kanker

Lichaams en huidverzorging bij kanker - www.huidverzorgingbijkanker.nl - @tips_bij_kanker

Land van Eden

Of hoe we anders kunnen leven en denken.

De wereld van Anna

Over een sluipmoordenaar is ons leven

Ik heb vaginisme

Tijd om vaginisme bespreekbaar te maken

Miekjes mijmeringen

mijn leven met ups en downs

Evie Bee

Welcome to my world....

zomaar een tuin in nederland

onze tuin in Limburg

Take This Now

Don't let yesterday use up too much of today

Trendy Goodies

Een site/blog waarin ik over ons leven, onze dieren, mijn creatieve ideetjes en mijn webwinkel Trendy Goodies schrijf.

Wiccarulez's Blog

Just another WordPress.com site

Mijn Kladblog

I want to walk through life instead of being dragged through it ~ Alanis Morissette

Power Praat

Lekker in je vel

hansstellingsma

living life as it roll,s on by

Sattva Healing - Zielherkenner

bewustzijn, spiritualiteit, eigen kracht, persoonlijke ontwikkeling

Hollen of Stilstaan

Over ADHD en andere chaotische zaken

readmarga

Lees mij..

Sterre's blog

De webblog van Sterre Hunvie

Leneke's blog

natuurlijke verzorging

Ont-wikkelen naar heel-zijn

Just another WordPress.com site

Chantal van Sundert's blog

Hoogsensitief, schilderend medium, reiki, healing art, ziekte van lyme

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 101 andere volgers